Ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα: η προδοσία (1)

Πολύ σύντομα, το έργο Μου θα τελειώσει, και τα τόσα χρόνια που περάσαμε μαζί έχουν γίνει μια αβάσταχτη ανάμνηση. Επαναλαμβάνω ακατάπαυστα τα λόγια Μου και προωθώ διαρκώς το νέο Μου έργο. Ασφαλώς, οι συμβουλές Μου αποτελούν απαραίτητο στοιχείο κάθε φορά που κάνω έργο. Χωρίς αυτές, όλοι σας θα παραστρατούσατε και θα βρισκόσασταν σε ακόμα μεγαλύτερη σύγχυση. Το έργο Μου τώρα κοντεύει να τελειώσει και βρίσκεται στο τελικό του στάδιο. Ακόμα επιθυμώ να κάνω κάποιο έργο παροχής συμβουλών, δηλαδή να προσφέρω συμβουλευτικά λόγια για να τα ακούσετε. Ελπίζω μόνο να μπορέσετε να μην αφήσετε τους κόπους Μου να πάνε χαμένοι και, ακόμα περισσότερο, να μπορέσετε να κατανοήσετε τις φιλόπονες προθέσεις Μου και να μεταχειριστείτε τα λόγια Μου ως το θεμέλιο της διαγωγής σας. Είτε είναι το είδος των λόγων που είστε πρόθυμοι να ακούσετε είτε όχι, είτε είναι λόγια που αποδέχεστε με χαρά είτε τα αποδέχεστε απρόθυμα, πρέπει να τα μεταχειριστείτε με σοβαρότητα. Διαφορετικά, οι ανέμελες και αδιάφορες διαθέσεις και συμπεριφορές σας θα Με πληγώσουν βαθιά και, ακόμα περισσότερο, θα Με κάνουν να νιώσω μεγάλη αποστροφή. Ελπίζω ειλικρινά όλοι σας να διαβάζετε τα λόγια Μου ξανά και ξανά —χιλιάδες φορές— μέχρι και στο σημείο να χαραχτούν στην καρδιά σας. Μόνο έτσι δεν θα διαψεύσετε τις προσδοκίες που έχω από εσάς. Ωστόσο, κανείς από εσάς δεν ζει έτσι τώρα. Αντιθέτως, είστε όλοι βυθισμένοι σε μια άσωτη ζωή, σε μια ζωή φαγητού και ποτού μέχρι σκασμού, και κανείς σας δεν χρησιμοποιεί τα λόγια Μου για να εμπλουτίσει την καρδιά και την ψυχή του. Γι’ αυτόν τον λόγο, έχω καταλήξει σε ένα συμπέρασμα αναφορικά με το αληθινό πρόσωπο της ανθρωπότητας: Ο άνθρωπος μπορεί να Με προδώσει ανά πάσα στιγμή και κανένας δεν μπορεί να είναι απόλυτα αφοσιωμένος στα λόγια Μου.

«Ο άνθρωπος έχει διαφθαρεί από τον Σατανά τόσο πολύ, που δεν έχει πια την ομοιότητα του ανθρώπου». Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων δίνει πλέον κάποια αναγνώριση σ’ αυτήν τη φράση. Το λέω αυτό διότι η «αναγνώριση» στην οποία αναφέρομαι είναι απλώς ένα είδος επιφανειακής αναγνώρισης και όχι αληθινή γνώση. Καθώς κανείς από εσάς δεν μπορεί να αξιολογήσει με ακρίβεια τον εαυτό του ούτε να τον αναλύσει εξονυχιστικά, τα λόγια Μου απλώς τα μισο-πιστεύετε. Αυτήν τη φορά, όμως, χρησιμοποιώ γεγονότα για να εξηγήσω το πιο σοβαρό πρόβλημα που υπάρχει μέσα σας. Το πρόβλημα αυτό είναι η προδοσία. Όλοι σας γνωρίζετε τη λέξη «προδοσία», καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν κάνει κάποια πράξη προδοσίας εις βάρος κάποιου άλλου, όπως ο σύζυγος που προδίδει τη σύζυγό του, η σύζυγος που προδίδει τον σύζυγό της, ο γιος που προδίδει τον πατέρα του, η κόρη που προδίδει τη μητέρα της, ο υπηρέτης που προδίδει τον κύριό του, φίλοι που προδίδουν ο ένας τον άλλον, συγγενείς που προδίδουν ο ένας τον άλλον, πωλητές που προδίδουν αγοραστές και ούτω καθεξής. Όλα αυτά τα παραδείγματα περιέχουν την ουσία της προδοσίας. Εν συντομία, η προδοσία είναι ένα είδος συμπεριφοράς όπου κάποιος αθετεί έναν όρκο, παραβιάζει ηθικές νόρμες ή ενεργεί αντίθετα με την ανθρώπινη ηθική, επιδεικνύοντας απώλεια της ανθρώπινης φύσης. Ως ανθρώπινα όντα, ανεξάρτητα από το αν θυμάστε ότι έχετε κάνει κάτι με το οποίο προδώσατε έναν άλλον άνθρωπο ή αν έχετε προδώσει άλλους πολλές φορές στο παρελθόν, εφόσον έχετε γεννηθεί σε αυτόν τον κόσμο, όλοι σας έχετε κάνει κάτι που συνιστά παραβίαση της αλήθειας. Εφόσον είσαι ικανός να προδώσεις τους γονείς ή τους φίλους σου, τότε είσαι ικανός να προδώσεις τους άλλους και, ακόμα περισσότερο, είσαι ικανός να προδώσεις κι Εμένα και να κάνεις πράγματα που σιχαίνομαι. Με άλλα λόγια, η προδοσία δεν είναι απλώς μια επιφανειακά ανήθικη συμπεριφορά, αλλά, περισσότερο απ’ αυτό, κάτι που αντιβαίνει στην αλήθεια. Αυτή ακριβώς είναι η πηγή της αντίστασης και της επανάστασης της ανθρωπότητας εναντίον Μου. Γι’ αυτό το έχω συνοψίσει στην παρακάτω δήλωση: Η προδοσία είναι στην έμφυτη φύση του ανθρώπου, και αυτή η εγγενής φύση είναι ο μεγάλος εχθρός στο να πετύχει κάθε άνθρωπος τη συμβατότητα μαζί Μου.

Η συμπεριφορά κατά την οποία κάποιος δεν μπορεί να υποταχθεί πλήρως σ’ Εμένα συνιστά προδοσία. Η συμπεριφορά κατά την οποία κάποιος δεν μπορεί να είναι πιστός σε Εμένα συνιστά προδοσία. Το να με εξαπατά κανείς και να χρησιμοποιεί ψέματα για να Με ξεγελάσει συνιστά προδοσία. Το να τρέφει κανείς πολλές αντιλήψεις και να τις διαδίδει δεξιά και αριστερά συνιστά προδοσία. Το να μην μπορεί κανείς να προστατέψει τις μαρτυρίες και τα συμφέροντά Μου συνιστά προδοσία. Το να χαμογελάει κανείς ψεύτικα όταν βρίσκεται μακριά από Εμένα μέσα στην καρδιά του συνιστά προδοσία. Όλα αυτά συνιστούν πράξεις προδοσίας για τις οποίες ήσασταν ανέκαθεν ικανοί και είναι κάτι το συνηθισμένο ανάμεσά σας. Ενδεχομένως κανείς από εσάς να μη σκέφτεται ότι αυτό αποτελεί πρόβλημα, αλλά Εγώ δεν το βλέπω έτσι. Δεν μπορώ να αντιμετωπίσω την προδοσία κάποιου εις βάρος Μου ως ασήμαντο ζήτημα και, ακόμα περισσότερο, δεν μπορώ να την αγνοήσω. Τώρα, όταν εργάζομαι ανάμεσά σας, εσείς συμπεριφέρεστε έτσι —αν έρθει μια μέρα που δεν θα υπάρχει κανείς να σας προσέχει, δεν θα γίνετε σαν ληστές που έχουν αυτοανακηρυχθεί βασιλιάδες των δικών τους μικρών επικρατειών; Όταν συμβεί αυτό και προκαλέσετε κάποια καταστροφή, ποιος θα είναι εκεί για να καθαρίσει το χάλι σας; Αν νομίζετε ότι κάποιες πράξεις προδοσίας είναι απλώς περιστασιακές ενέργειες και όχι η συνεχής συμπεριφορά σας, οι οποίες δεν θα έπρεπε να αναφέρονται με τόση αυστηρότητα, με αποτέλεσμα να πληγώνεται η υπερηφάνειά σας, και αν αυτό είναι που πιστεύετε πραγματικά, τότε δεν έχετε την παραμικρή λογική. Όσο περισσότερο σκέφτεται κάποιος με αυτόν τον τρόπο, τόσο περισσότερο αποτελεί αρχέτυπο και πρότυπο επαναστατικότητας. Η φύση του ανθρώπου είναι η ζωή του· είναι μια αρχή στην οποία βασίζεται για να επιζήσει και δεν μπορεί να την αλλάξει. Πάρτε για παράδειγμα τη φύση της προδοσίας. Αν μπορείς να κάνεις πράγματα που θα αποτελούν προδοσία οποιουδήποτε απ’ τους συγγενείς ή τους φίλους σου, αυτό αποδεικνύει ότι αποτελεί μέρος της ζωής σου και μια φύση με την οποία γεννήθηκες. Αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς. Για παράδειγμα, εάν κάποιος απολαμβάνει να κλέβει πράγματα από τους άλλους, τότε αυτή η ευχαρίστηση που απορρέει από την κλοπή είναι μέρος της ζωής του, παρόλο που κάποιες φορές μπορεί να κλέβει και κάποιες άλλες όχι. Ανεξάρτητα από το αν κλέβει ή όχι, αυτό δεν μπορεί να αποδείξει ότι το γεγονός ότι κλέβει είναι μόνο ένα είδος συμπεριφοράς. Αντιθέτως, αποδεικνύει ότι η κλοπή είναι μέρος της ζωής του, δηλαδή η φύση του. Κάποιοι θα ρωτήσουν: Εφόσον είναι στη φύση του, τότε γιατί όταν βλέπει ωραία αντικείμενα, ενίοτε δεν τα κλέβει; Η απάντηση είναι πολύ απλή. Οι λόγοι για τους οποίους δεν κλέβει είναι πολλοί. Μπορεί να μην κλέψει κάτι επειδή είναι πολύ μεγάλο για να μπορέσει να το κλέψει ενώ τον παρακολουθούν στενά ή επειδή δεν υπάρχει η κατάλληλη στιγμή να δράσει ή επειδή το αντικείμενο είναι πολύ ακριβό και φυλάσσεται πολύ καλά ή ίσως το αντικείμενο να μην τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα ή να μην έχει κάποια χρησιμότητα για εκείνον και ούτω καθεξής. Όλοι αυτοί οι λόγοι είναι πιθανοί. Αλλά όπως και να ’χει, είτε κλέψει κάτι είτε όχι, δεν αποδεικνύεται ότι η σκέψη αυτή είναι μόνο στιγμιαία και φευγαλέα. Αντιθέτως, είναι μέρος της φύσης του —μιας φύσης που είναι δύσκολο να ανανεωθεί. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν είναι ικανοποιημένος με το να κλέψει μόνο μια φορά· η σκέψη να ιδιοποιηθεί τα υπάρχοντα των άλλων προκύπτει κάθε φορά που βλέπει κάτι ωραίο ή παρουσιάζεται η κατάλληλη περίσταση. Γι’ αυτό λέω ότι αυτή η σκέψη δεν είναι κάτι που αυτός ο άνθρωπος απλώς υιοθετεί πού και πού, αλλά είναι κάτι που προέρχεται από τη φύση του.

Οποιοσδήποτε μπορεί να χρησιμοποιήσει τα λόγια και τις πράξεις του για να απεικονίσει το αληθινό του πρόσωπο. Αυτό το αληθινό πρόσωπο είναι, βεβαίως, η φύση του. Αν είσαι κάποιος που μιλά με περιστροφές, τότε έχεις μια φύση που χαρακτηρίζεται από περιστροφές. Αν η φύση σου είναι δόλια, τότε ενεργείς ύπουλα και είναι πολύ εύκολο να κοροϊδέψεις και να ξεγελάσεις τους άλλους. Αν η φύση σου είναι μοχθηρή, τα λόγια σου μπορεί να είναι ευχάριστα στο άκουσμα, αλλά οι πράξεις σου δεν μπορούν να κρύψουν τα μοχθηρά τεχνάσματά σου. Αν η φύση σου είναι τεμπέλικη, τότε με καθετί που λες θα προσπαθείς να απαλλάξεις τον εαυτό σου από τις ευθύνες του για το γεγονός ότι είσαι επιπόλαιος και τεμπέλης, και οι πράξεις σου θα είναι αργές και επιπόλαιες, και αρκετά καλές στο να αποκρύπτουν την αλήθεια. Αν η φύση σου είναι συμπονετική, τότε τα λόγια σου θα είναι λογικά και οι πράξεις σου θα συνάδουν πολύ με την αλήθεια. Αν η φύση σου είναι να είσαι αφοσιωμένος σε όλους, τότε τα λόγια σου είναι σίγουρα ειλικρινή και ο τρόπος με τον οποίο ενεργείς είναι προσγειωμένος, απαλλαγμένος από οτιδήποτε μπορεί να ανησυχήσει τον κύριό σου. Αν η φύση σου είναι λάγνα ή φιλάργυρη, τότε η καρδιά σου θα είναι συχνά γεμάτη από αυτά τα πράγματα και άθελά σου θα διαπράττεις ανάρμοστες, ανήθικες πράξεις, τις οποίες δύσκολα θα ξεχνούν οι άνθρωποι και οι οποίες θα τους προκαλούν αηδία. Ακριβώς όπως έχω πει, αν η προδοσία είναι στη φύση σου, τότε είναι δύσκολο να απελευθερωθείς από αυτήν. Μην έχεις τη νοοτροπία να δοκιμάζεις την τύχη σου, υποθέτοντας ότι, επειδή δεν έχεις αδικήσει άλλους, δεν έχεις φύση προδοσίας. Αν αυτό σκέφτεσαι, τότε, ειλικρινά, είσαι αποκρουστικός. Κάθε φορά που μιλάω, τα λόγια Μου απευθύνονται σε όλους τους ανθρώπους, όχι μόνο σε έναν άνθρωπο ή σε ένα είδος ανθρώπου. Το γεγονός ότι δεν Με έχεις προδώσει σε ένα ζήτημα δεν αποδεικνύει ότι δεν θα Με προδώσεις σε κανένα ζήτημα. Κάποιοι άνθρωποι, όταν αντιμετωπίζουν αναποδιές στον γάμο τους, χάνουν την πίστη τους στην αναζήτηση της αλήθειας. Κάποιοι αμελούν την υποχρέωσή τους να Μου είναι πιστοί όταν διαλύεται η οικογένειά τους. Κάποιοι Με εγκαταλείπουν για να κυνηγήσουν μια στιγμή χαράς και ενθουσιασμού. Κάποιοι θα προτιμούσαν να πέσουν σε ένα σκοτεινό φαράγγι παρά να ζήσουν στο φως και να αποκτήσουν την απόλαυση του έργου του Αγίου Πνεύματος. Μερικοί άνθρωποι αγνοούν τις συμβουλές των φίλων προκειμένου να ικανοποιήσουν τη λαχτάρα τους για πλούτο, και ακόμα και τώρα δεν μπορούν να αναγνωρίσουν το λάθος τους και να αλλάξουν πορεία. Κάποιοι άνθρωποι ζουν μόνο προσωρινά υπό το όνομά Μου προκειμένου να λάβουν την προστασία Μου, ενώ άλλοι Μου αφιερώνουν απρόθυμα μόνο κάτι το ελάχιστο επειδή γαντζώνονται από τη ζωή και φοβούνται τον θάνατο. Άραγε, αυτές και άλλες τέτοιες πράξεις, οι οποίες είναι ανήθικες και, ακόμα περισσότερο, δεν χαρακτηρίζονται από ακεραιότητα, δεν είναι απλώς συμπεριφορές με τις οποίες οι άνθρωποι Με έχουν προδώσει προ πολλού βαθιά μέσα στην καρδιά τους; Ασφαλώς, γνωρίζω ότι οι άνθρωποι δεν σχεδιάζουν εκ των προτέρων να Με προδώσουν, αλλά η προδοσία τους είναι μια φυσική αποκάλυψη της φύσης τους. Κανείς δεν θέλει να Με προδώσει, πόσο μάλλον χαίρεται κανείς επειδή έχει προβεί σε μια πράξη προδοσίας εναντίον Μου. Αντιθέτως, τρέμει από φόβο, σωστά; Επομένως, σκέπτεστε πώς να επανορθώσετε γι’ αυτές τις προδοσίες και πώς να αλλάξετε την υπάρχουσα κατάσταση;