Όλοι οι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν τον Θεό είναι άνθρωποι που αντιστέκονται στον Θεό

Κάθε άνθρωπος που ακολουθεί τον Θεό θα πρέπει να καταφέρει να συλλάβει τον σκοπό του έργου του Θεού, τα αποτελέσματα που προορίζεται να έχει το έργο Του στους ανθρώπους. Η γνώση του έργου του Θεού είναι ακριβώς αυτό που λείπει από όλους τους ανθρώπους στις μέρες μας. Οι άνθρωποι δεν συλλαμβάνουν και δεν κατανοούν τι έχει κάνει ο Θεός στους ανθρώπους, ούτε όλο το έργο του Θεού και τις ακριβείς προθέσεις του Θεού. Αυτή είναι μια ανεπάρκεια που συναντάται όχι μόνο σε ολόκληρο τον θρησκευτικό κόσμο, αλλά ακόμα περισσότερο σε όλους εκείνους που πιστεύουν στον Θεό. Όταν έρθει η μέρα που θα αντικρίσεις πραγματικά τον Θεό, που θα εκτιμήσεις τη σοφία Του, που θα αντικρίσεις όλες τις πράξεις που έχει κάνει ο Θεός και θα γνωρίσεις αυτό που είναι και έχει ο Θεός —όταν θα έχεις δει την αφθονία Του, τη σοφία Του, το τη θαυμαστότητά Του και όλο το έργο που έχει κάνει στους ανθρώπους— μόνο τότε θα έχεις πιστέψει στον Θεό με αληθινή επιτυχία. Όταν λέγεται ότι ο Θεός είναι τα πάντα εν πάσι και πλούσιος σε αφθονία, με ποιον ακριβώς τρόπο είναι τα πάντα εν πάσι και με ποιον τρόπο είναι πλούσιος σε αφθονία; Αν δεν το καταλαβαίνεις αυτό, τότε δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι πιστεύεις στον Θεό. Γιατί λέγω ότι οι άνθρωποι στον θρησκευτικό κόσμο δεν είναι πιστοί στον Θεό αλλά είναι κακοποιοί και ανήκουν στο σινάφι των διαβόλων; Λέω ότι είναι κακοποιοί, γιατί δεν κατανοούν τις προθέσεις του Θεού και δεν μπορούν να δουν τη σοφία Του. Αν δεν το καταλαβαίνεις αυτό, τότε δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι πιστεύεις στον Θεό. Γιατί λέγω ότι οι άνθρωποι στον θρησκευτικό κόσμο δεν είναι πιστοί στον Θεό αλλά είναι κακοποιοί και ανήκουν στο σινάφι των διαβόλων; Λέω ότι είναι κακοποιοί, γιατί δεν κατανοούν τις προθέσεις του Θεού και δεν μπορούν να δουν τη σοφία Του. Ο Θεός δεν τους αποκαλύπτει ποτέ το έργο Του. Είναι όλοι τυφλοί και δεν μπορούν να δουν τις πράξεις του Θεού. Τους έχει απαρνηθεί ο Θεός και στερούνται πλήρως τη φροντίδα και την προστασία Του, πόσο μάλλον το έργο του Αγίου Πνεύματος. Όλοι όσοι δεν έχουν το έργο του Θεού είναι κακοποιοί και άνθρωποι που αντιστέκονται στον Θεό. Αυτοί οι άνθρωποι που αντιστέκονται στον Θεό, για τους οποίους μιλώ, είναι εκείνοι που δεν γνωρίζουν τον Θεό —εκείνοι που αναγνωρίζουν λεκτικά τον Θεό ενώ δεν έχουν καμία γνώση γι’ Αυτόν, εκείνοι που ακολουθούν τον Θεό κι ωστόσο δεν υποτάσσονται σ’ Αυτόν, εκείνοι που απολαμβάνουν τη χάρη Του κι ωστόσο δεν μπορούν να μείνουν σταθεροί στη μαρτυρία τους γι’ Αυτόν. Αν κάποιος δεν κατανοεί τον σκοπό του έργου του Θεού και δεν κατανοεί το έργο που κάνει ο Θεός στους ανθρώπους, δεν μπορεί να εναρμονιστεί με τις προθέσεις του Θεού και δεν μπορεί να μείνει σταθερός στη μαρτυρία του για τον Θεό. Ο λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι αντιστέκονται στον Θεό πηγάζει, αφενός, από τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους· αφετέρου, οφείλεται στο ότι δεν γνωρίζουν τον Θεό και δεν κατανοούν τις αρχές με τις οποίες εργάζεται Αυτός ούτε τι προθέσεις έχει για τους ανθρώπους. Αυτές οι δύο πτυχές, μαζί, συνθέτουν την ιστορία της αντίστασης του ανθρώπου στον Θεό. Όσοι έχουν μόλις αρχίσει να πιστεύουν στον Θεό Του αντιστέκονται επειδή οι άνθρωποι έχουν μια φύση που αντιστέκεται στον Θεό· όσο για εκείνους που πιστεύουν στον Θεό για πολλά χρόνια, αυτοί αντιστέκονται στον Θεό επειδή δεν Τον γνωρίζουν και, επιπλέον, έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις. Την περίοδο προτού ο Θεός ενσαρκωθεί, το μέτρο για το αν κάποιος αντιστεκόταν στον Θεό βασιζόταν στο αν τηρούσε τα διατάγματα που είχε ορίσει ο Θεός στον ουρανό. Στην Εποχή του Νόμου, για παράδειγμα, όποιος δεν τηρούσε τους νόμους του Ιεχωβά αντιστεκόταν στον Θεό· όποιος έκλεβε τις προσφορές προς τον Ιεχωβά ή αντιστεκόταν σε εκείνους που ο Ιεχωβά έβλεπε με εύνοια, αντιστεκόταν στον Θεό και λιθοβολούνταν μέχρι θανάτου· όποιος δεν τιμούσε τους γονείς του ή χτυπούσε και προσέβαλλε άλλους ανθρώπους παράκουγε τους νόμους, και όλοι όσοι δεν τηρούσαν τους νόμους του Ιεχωβά ήταν εκείνοι που Του αντιστέκονταν. Τα πράγματα ήταν διαφορετικά στην Εποχή της Χάριτος, όπου όλοι όσοι αντιστέκονταν στον Ιησού ήταν εκείνοι που αντιστέκονταν στον Θεό και όλοι όσοι δεν υποτάσσονταν στα λόγια που εκστόμιζε ο Ιησούς ήταν εκείνοι που αντιστέκονταν στον Θεό. Ο ορισμός της «αντίστασης στον Θεό» εκείνης της περιόδου ήταν πιο ακριβής και πρακτικός. Προτού ο Θεός ενσαρκωθεί, το μέτρο για το αν κάποιος αντιστεκόταν στον Θεό βασιζόταν στο αν λάτρευε και προσέβλεπε στον αόρατο Θεό στον ουρανό. Ο ορισμός της «αντίστασης στον Θεό» εκείνης της περιόδου δεν ήταν και τόσο πρακτικός, γιατί οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να δουν τον Θεό και δεν ήξεραν πώς ακριβώς ήταν η εικόνα του Θεού ούτε πώς ακριβώς εργαζόταν και μιλούσε Αυτός. Οι άνθρωποι δεν είχαν καμία απολύτως αντίληψη για τον Θεό και πίστευαν στον Θεό μέσα από μια ασάφεια, επειδή ο Θεός δεν είχε εμφανιστεί ακόμη στον άνθρωπο. Επομένως, ανεξάρτητα από το πώς πίστευαν οι άνθρωποι στον Θεό με βάση τις φαντασιοκοπίες τους, ο Θεός δεν τους καταδίκαζε ούτε είχε υπερβολικά υψηλές απαιτήσεις από αυτούς, επειδή ήταν εντελώς ανίκανοι να δουν τον Θεό. Όταν ο Θεός ενσαρκώνεται και έρχεται να εργαστεί ανάμεσα στους ανθρώπους, όλοι Τον αντικρίζουν και ακούνε τα λόγια Του, και βλέπουν τις πράξεις του Θεού στη σάρκα, οπότε οι αντιλήψεις όλων σκάνε σαν φούσκες. Όσο για εκείνους που βλέπουν τον Θεό να εμφανίζεται στη σάρκα, δεν θα καταδικαστούν αν υποταχθούν σκόπιμα σ’ Αυτόν, ενώ εκείνοι που Του αντιστέκονται σκόπιμα θα χαρακτηριστούν ως άνθρωποι που αντιστέκονται στον Θεό. Τέτοιοι άνθρωποι είναι αντίχριστοι, εχθροί που αντιστέκονται σκόπιμα στον Θεό. Όσοι τρέφουν αντιλήψεις σχετικά με τον Θεό, αλλά εξακολουθούν να υποτάσσονται πρόθυμα σ’ Αυτόν, δεν θα καταδικαστούν. Ο Θεός καταδικάζει τους ανθρώπους με βάση τις προθέσεις τους και τα πράγματα που κάνουν, όχι για τις σκέψεις και τις ιδέες τους. Αν επρόκειτο να καταδικάσει ο Θεός τους ανθρώπους με βάση τις σκέψεις και τις ιδέες τους, τότε ούτε ένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από τα οργισμένα χέρια Του. Όσοι αντιστέκονται σκόπιμα στον ενσαρκωμένο Θεό θα τιμωρηθούν για την απείθειά τους. Η αντίσταση αυτών των ανθρώπων πηγάζει από τις αντιλήψεις που τρέφουν για τον Θεό, γεγονός που τους οδηγεί να κάνουν πράγματα που αναστατώνουν το έργο του Θεού. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι αντιστέκονται σκόπιμα στο έργο του Θεού και προσπαθούν να το διαλύσουν. Δεν έχουν απλώς αντιλήψεις για τον Θεό —συμμετέχουν επίσης σε δραστηριότητες που αναστατώνουν το έργο Του και γι’ αυτόν τον λόγο καταδικάζονται. Όσοι δεν αναστατώνουν σκόπιμα το έργο του Θεού δεν θα καταδικαστούν ως αμαρτωλοί, επειδή μπορούν να υποταχθούν σκόπιμα και να μην κάνουν πράγματα που προκαλούν διαταράξεις και αναστάτωση. Άνθρωποι σαν κι αυτούς δεν θα καταδικαστούν. Ωστόσο, όταν κάποιος έχει βιώσει το έργο του Θεού για πολλά χρόνια ενώ εξακολουθεί να έχει αντιλήψεις γι’ Αυτόν και να μην μπορεί να γνωρίσει το έργο του ενσαρκωμένου Θεού, και εξακολουθεί να είναι γεμάτος αντιλήψεις για τον Θεό και να μην μπορεί να Τον γνωρίσει όσα χρόνια κι αν έχει βιώσει το έργο Του, με την καρδιά του γεμάτη αντιλήψεις γι’ Αυτόν παρόλο που δεν έχει κάνει απαραίτητα κάτι που να προκαλεί αναστάτωση —και, παρόλο που αυτές οι αντιλήψεις μπορεί να μην γίνονται εμφανείς, αυτός ο άνθρωπος δεν βοηθάει καθόλου το έργο του Θεού, καθώς είναι ανίκανος να κηρύξει το ευαγγέλιο για τον Θεό και να μείνει σταθερός στη μαρτυρία του γι’ Αυτόν— αυτό σημαίνει ότι είναι ένας άχρηστος και ένας ανόητος. Επειδή δεν γνωρίζει τον Θεό και επιπλέον είναι εντελώς ανίκανος να εγκαταλείψει τις αντιλήψεις του γι’ Αυτόν, καταδικάζεται. Θα μπορούσε να ειπωθεί ως εξής: Είναι φυσιολογικό για όσους μόλις άρχισαν να πιστεύουν στον Θεό να έχουν αντιλήψεις γι’ Αυτόν ή να μην Τον γνωρίζουν, αλλά αν κάποιος πιστεύει στον Θεό για πολλά χρόνια και έχει βιώσει μεγάλο μέρος του έργου Του, κι ωστόσο εξακολουθεί να έχει αντιλήψεις γι’ Αυτόν, αυτό δεν είναι φυσιολογικό, ενώ ακόμα πιο αφύσικο είναι αν δεν έχει καμία γνώση για τον Θεό. Επειδή αυτή δεν είναι μια κανονική κατάσταση, καταδικάζεται. Όλοι αυτοί οι μη κανονικοί άνθρωποι είναι άχρηστοι· είναι αυτοί που αντιστέκονται περισσότερο στον Θεό και που έχουν απολαύσει μάταια τη χάρη του Θεού. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι στο τέλος θα αποκλειστούν!

Όσοι δεν κατανοούν τον σκοπό του έργου του Θεού είναι άνθρωποι που αντιστέκονται στον Θεό. Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο για εκείνους που κατανοούν τον σκοπό του έργου του Θεού κι ωστόσο δεν επιδιώκουν να Τον ικανοποιήσουν. Υπάρχουν εκείνοι που διαβάζουν τη Βίβλο σε μεγάλες εκκλησίες και απαγγέλλουν χωρία όλη μέρα, κι ωστόσο ούτε ένας από αυτούς δεν κατανοεί τον σκοπό του έργου του Θεού ούτε υπάρχει κανείς ανάμεσά τους που να μπορεί να γνωρίσει τον Θεό —πόσο μάλλον κάποιος που να μπορεί να εναρμονιστεί με τις προθέσεις του Θεού. Είναι όλοι τους άχρηστοι, ελεεινοί άνθρωποι, που στέκονται ψηλά για να κάνουν διάλεξη για τον «Θεό». Είναι άνθρωποι που ενεργούν υπό το λάβαρο του Θεού κι ωστόσο αντιστέκονται σκόπιμα στον Θεό, που φέρουν την ταμπέλα ότι πιστεύουν στον Θεό ενώ τρώνε τη σάρκα και πίνουν το αίμα του ανθρώπου. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι κακοί διάβολοι που καταβροχθίζουν ανθρώπινες ψυχές, αρχιδαίμονες που αναστατώνουν σκόπιμα τους ανθρώπους ώστε να μην ξεκινήσουν να βαδίζουν στο σωστό μονοπάτι και εμπόδια που δεν αφήνουν τους ανθρώπους να αναζητήσουν τον Θεό. Μπορεί να φαίνονται «σωματικά ρωμαλέοι», αλλά πώς γίνεται να μάθουν οι ακόλουθοί τους ότι είναι αντίχριστοι που οδηγούν τους ανθρώπους να αντιστέκονται στον Θεό; Πώς γίνεται να μάθουν οι ακόλουθοί τους ότι είναι ζωντανοί διάβολοι αφοσιωμένοι στο να καταβροχθίζουν ανθρώπινες ψυχές; Όσοι θεωρούν τον εαυτό τους ευγενή παρουσία του Θεού είναι οι κατώτεροι απ’ όλους, ενώ όσοι θεωρούν τον εαυτό τους κατώτερο είναι οι πιο ευγενείς. Και εκείνοι που θεωρούν ότι γνωρίζουν το έργο του Θεού και που μπορούν να διακηρύξουν το έργο Του σε άλλους χωρίς συγκράτηση καθώς στρέφουν το βλέμμα τους πάνω Του είναι οι πιο ανίδεοι απ’ όλους. Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν καμία μαρτυρία για τον Θεό, και είναι όλοι αλαζόνες και επηρμένοι. Εκείνοι που πιστεύουν ότι γνωρίζουν ελάχιστα πράγματα για τον Θεό, αλλά που στην πραγματικότητα έχουν πρακτική εμπειρία και πρακτική γνώση για τον Θεό, είναι αυτοί που Εκείνος αγαπά περισσότερο. Μόνο τέτοιοι άνθρωποι έχουν πραγματικά μαρτυρία και είναι πραγματικά ικανοί να οδηγηθούν στην τελείωση από τον Θεό. Όσοι δεν κατανοούν τις προθέσεις του Θεού είναι εκείνοι που αντιστέκονται στον Θεό. Όσοι κατανοούν τις προθέσεις του Θεού κι ωστόσο δεν κάνουν πράξη την αλήθεια είναι εκείνοι που αντιστέκονται στον Θεό. Όσοι τρώνε και πίνουν τα λόγια του Θεού, κι ωστόσο πηγαίνουν ενάντια στην ουσία των λόγων του Θεού, είναι εκείνοι που αντιστέκονται στον Θεό. Όσοι έχουν αντιλήψεις για τον ενσαρκωμένο Θεό και, επιπλέον, επαναστατούν σκόπιμα, είναι εκείνοι που αντιστέκονται στον Θεό. Όσοι κρίνουν τον Θεό είναι εκείνοι που αντιστέκονται στον Θεό. Και όποιος δεν μπορεί να γνωρίσει τον Θεό και δεν μπορεί να δώσει μαρτυρία γι’ Αυτόν είναι κάποιος που αντιστέκεται στον Θεό. Γι’ αυτό, σας προτρέπω: Αν έχετε πραγματικά την πίστη να περπατήσετε σ’ αυτό το μονοπάτι, τότε συνεχίστε να ακολουθείτε. Αλλά αν δεν μπορείτε να συγκρατηθείτε από το να αντιστέκεστε στον Θεό, τότε καλύτερα να κάνετε στην άκρη προτού να είναι πολύ αργά, αλλιώς τα πράγματα πραγματικά δεν θα είναι καλά για σας, καθώς η φύση σας, απλούστατα, είναι υπερβολικά διεφθαρμένη. Δεν έχετε αφοσίωση, δεν έχετε υποταγή, δεν έχετε μια καρδιά που διψά για δικαιοσύνη και αλήθεια, και δεν έχετε αγάπη για τον Θεό. Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι η κατάστασή σας ενώπιον του Θεού είναι ουσιαστικά ένα χάος. Είστε ανίκανοι να τηρήσετε αυτά που οφείλετε να τηρήσετε, ανίκανοι να πείτε αυτά που οφείλετε να πείτε, ανίκανοι να κάνετε πράξη αυτά που οφείλετε να κάνετε πράξη και ανίκανοι να εκπληρώσετε τη λειτουργία που οφείλετε να εκπληρώσετε· δεν έχετε την αφοσίωση που οφείλετε να έχετε, τη συνείδηση που οφείλετε να έχετε, την υποταγή που οφείλετε να έχετε ή την αποφασιστικότητα που οφείλετε να έχετε· δεν έχετε υπομείνει τα βάσανα που οφείλατε να υπομείνετε και δεν έχετε ούτε την πίστη που οφείλετε να έχετε. Δεν έχετε σχεδόν την παραμικρή αρετή. Δεν ντρέπεστε να συνεχίζετε να ζείτε; Σας συμβουλεύω ότι θα ήταν καλύτερο να κλείσετε τα μάτια σας στην αιώνια ανάπαυση μια ώρα αρχύτερα, γλιτώνοντας έτσι τον Θεό από το να ανησυχεί για λογαριασμό σας και να υποφέρει για χάρη σας. Πιστεύετε στον Θεό κι ωστόσο δεν κατανοείτε τις προθέσεις Του· τρώτε και πίνετε τα λόγια του Θεού κι ωστόσο είστε ανίκανοι να συμμορφωθείτε με τις απαιτήσεις του Θεού από τον άνθρωπο. Πιστεύετε στον Θεό κι ωστόσο δεν Τον γνωρίζετε, και ζείτε χωρίς έναν στόχο για να πασχίσετε, χωρίς καμία αξία ή κανένα απολύτως νόημα. Είστε ανθρώπινα όντα κι ωστόσο δεν έχετε την παραμικρή συνείδηση, ακεραιότητα ή αξιοπιστία —μπορείτε ακόμα να αποκαλείτε τους εαυτούς σας ανθρώπους; Πιστεύετε στον Θεό κι ωστόσο Τον εξαπατάτε· μάλιστα, εποφθαλμιάτε τα χρήματα του Θεού και τρώτε τις προσφορές που γίνονται σ’ Αυτόν. Κι ωστόσο στο τέλος και πάλι αποτυγχάνετε να δείξετε την παραμικρή κατανόηση για τα συναισθήματα του Θεού ή την παραμικρή συνείδηση απέναντί Του. Δεν μπορείτε να ικανοποιήσετε ούτε μια μικρή απαίτηση που θέτει ο Θεός. Μπορείτε ακόμα να αποκαλείτε τους εαυτούς σας ανθρώπους; Τρώτε την τροφή που σας παρέχει ο Θεός, αναπνέετε το οξυγόνο που σας δίνει και απολαμβάνετε τη χάρη Του, αλλά στο τέλος δεν έχετε την παραμικρή γνώση για τον Θεό. Αντιθέτως, έχετε γίνει άχρηστοι που αντιστέκονται στον Θεό. Δεν σας καθιστά αυτό ένα κτήνος που δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε με σκύλο; Ανάμεσα στα ζώα, υπάρχουν μήπως πιο μοχθηρά από σας;

Εκείνοι οι πάστορες και οι πρεσβύτεροι που στέκονται ψηλά κάνοντας διάλεξη στους άλλους είναι αυτοί που αντιστέκονται στον Θεό· είναι όλοι τους σύμμαχοι του Σατανά. Όσο για σας που κάνετε διάλεξη στους άλλους ενώ δεν στέκεστε ψηλά, δεν αντιστέκεστε στον Θεό ακόμα περισσότερο; Δεν είστε ακόμα περισσότερο σε συμμαχία με τον Σατανά; Όσοι δεν κατανοούν τον σκοπό του έργου του Θεού δεν ξέρουν πώς να εναρμονιστούν με τις προθέσεις του Θεού. Θα μπορούσε άραγε να ισχύει αυτό για εκείνους που κατανοούν τον σκοπό του έργου Του; Το έργο του Θεού δεν είναι ποτέ λανθασμένο· αντίθετα, το πρόβλημα έγκειται στην επιδίωξη των ανθρώπων. Δεν είναι, άραγε, αυτοί οι εκφυλισμένοι που αντιστέκονται σκόπιμα στον Θεό ακόμα πιο ύπουλοι και κακόβουλοι από εκείνους τους πάστορες και τους πρεσβυτέρους; Πολλοί είναι εκείνοι που αντιστέκονται στον Θεό, αλλά ανάμεσά τους είναι επίσης πολλές και οι διαφορετικές καταστάσεις με τις οποίες αντιστέκονται στον Θεό. Όπως υπάρχουν κάθε λογής πιστοί, έτσι υπάρχουν και κάθε λογής άνθρωποι που αντιστέκονται στον Θεό, ο καθένας διαφορετικός από τον άλλον. Δεν μπορεί να σωθεί ούτε ένας από εκείνους που δεν μπορούν να αναγνωρίσουν ξεκάθαρα τον σκοπό του έργου του Θεού. Όπως κι αν έχει αντισταθεί κάποιος στον Θεό στο παρελθόν, όταν κατανοήσει τον σκοπό του έργου του Θεού και μπορέσει να πασχίσει να ικανοποιήσει τον Θεό, ο Θεός θα διαγράψει όλες τις προηγούμενες αμαρτίες του. Εφόσον κάποιος μπορεί να αναζητά και να κάνει πράξη την αλήθεια, ο Θεός δεν θα θυμάται όλα όσα έχει κάνει εκείνος. Επιπλέον, ο Θεός θεωρεί τους ανθρώπους εναρμονισμένους με τη δικαιοσύνη ανάλογα με το αν μπορούν να κάνουν πράξη την αλήθεια. Αυτή είναι η δικαιοσύνη του Θεού. Προτού κάποιος δει τον Θεό ή βιώσει το έργο Του, όπως κι αν έχει μεταχειριστεί τον Θεό, Εκείνος δεν το θυμάται. Ωστόσο, μόλις κάποιος δει τον Θεό και βιώσει το έργο Του, όλες οι πράξεις και οι ενέργειές του θα καταχωρηθούν από τον Θεό στα «χρονικά», γιατί αυτός ο άνθρωπος έχει δει τον Θεό και έχει ζήσει εν μέσω του έργου Του.

Όταν κάποιος έχει δει πραγματικά αυτό που έχει και είναι ο Θεός, κι έχει αντικρίσει την υπεροχή του Θεού, και έχει γνωρίσει πραγματικά το έργο του Θεού —και, επιπλέον, όταν έχει αλλάξει η παλιά του διάθεση— θα έχει αποβάλει εντελώς την επαναστατική του διάθεση που αντιστέκεται στον Θεό. Θα μπορούσε να ειπωθεί ως εξής: Όλοι έχουν αντισταθεί στον Θεό και όλοι έχουν επαναστατήσει ενάντια στον Θεό. Ωστόσο, αν μπορείς να υποταχθείς σκόπιμα στον ενσαρκωμένο Θεό, και από αυτό το σημείο και μετά να ικανοποιείς την καρδιά του Θεού με την αφοσίωσή σου, να κάνεις πράξη την αλήθεια που οφείλεις να κάνεις πράξη, να κάνεις το καθήκον που οφείλεις να κάνεις και να τηρείς τους κανονισμούς που οφείλεις να τηρείς, τότε είσαι κάποιος που είναι πρόθυμος να αποβάλει την επαναστατικότητά σου για να ικανοποιήσει τον Θεό και κάποιος που μπορεί να οδηγηθεί στην τελείωση από τον Θεό. Αν επιμένεις πεισματικά στους λανθασμένους τρόπους σου, χωρίς καθόλου τύψεις στην καρδιά σου, και συνεχίζεις την επαναστατική σου διαγωγή χωρίς την παραμικρή πρόθεση να συνεργαστείς με τον Θεό και να Τον ικανοποιήσεις, τότε ένας τόσο ισχυρογνώμων και αδιόρθωτος άνθρωπος σαν κι εσένα θα στιγματιστεί για να τιμωρηθεί, και θα στιγματιστεί ως κάποιος που δεν θα οδηγηθεί στην τελείωση από τον Θεό. Αν συμβεί αυτό, θα είσαι ο εχθρός του Θεού σήμερα και ο εχθρός του Θεού και αύριο, και θα παραμείνεις ο εχθρός του Θεού και μεθαύριο —θα είσαι για πάντα κάποιος που αντιστέκεται στον Θεό, ένας εχθρός του Θεού. Πώς θα μπορούσε ο Θεός να σε αφήσει ατιμώρητο τότε; Οι άνθρωποι έχουν μια φύση που αντιστέκεται στον Θεό, αλλά δεν πρέπει να αναζητούν σκόπιμα το «μυστικό» της αντίστασης στον Θεό, επειδή είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει κανείς τη φύση του. Αν ήταν να προσπαθήσεις, θα ήταν καλύτερα απλώς να αποχωρήσεις προτού να είναι πολύ αργά, μήπως και η παίδευσή σου στο μέλλον γίνει πιο αυστηρή, και μήπως η κτηνώδης φύση σου εκραγεί και γίνει ανεξέλεγκτη, και το σαρκικό σου σώμα τερματιστεί τελικά από τον Θεό. Πιστεύεις στον Θεό για να λάβεις ευλογίες· αλλά αν στο τέλος συναντήσεις αντ’ αυτού συμφορά, η πίστη σου πραγματικά δεν θα άξιζε τον κόπο. Σας προτρέπω, καλύτερα να επινοήσετε ένα άλλο σχέδιο. Δεν θα ήταν καλύτερο για σας να κάνετε οτιδήποτε άλλο από το να πιστεύετε στον Θεό; Πιστεύετε πραγματικά ότι αυτό είναι το μόνο μονοπάτι για σας; Δεν θα συνεχίζατε να επιβιώνετε ακόμα και χωρίς να αναζητάτε την αλήθεια; Γιατί να εναντιώνεσαι στον Θεό με αυτόν τον τρόπο;