God’s Words in Languages From Across the Globe

Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας
Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (11)

Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (11)

Παράρτημα: Το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν οι άνθρωποι καθορίζει αυτό που θα θερίσουν τελικά

Ποιος είναι ο σκοπός για τον οποίο πιστεύει κανείς στον Θεό; Είναι να αποκτήσει χάρη και ευλογίες; Είναι να αποφύγει να ζήσει μια κενή ζωή και να απελευθερωθεί από τα ενδιαφέροντα χαμηλού επιπέδου; (Όχι.) Ποιος είναι, λοιπόν; (Να αποκτήσει την αλήθεια.) Να αποκτήσει την αλήθεια, να κερδίσει τη ζωή. Άραγε, λοιπόν, όλα αυτά που κάνουν οι άνθρωποι κάθε μέρα κατευθύνονται προς αυτόν τον στόχο; Ο χρόνος και η ενέργεια που αφιερώνεις κάθε μέρα στην εκτέλεση του καθήκοντός σου έχουν αποκλειστικά αυτόν τον στόχο; Οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό χωρίς τον ξεκάθαρο στόχο της απόκτησης της αλήθειας. Κατά βάθος, δεν έχουν σαφή ιδέα γι’ αυτήν την πτυχή των οραμάτων και δεν ξέρουν ποιος είναι ο σκοπός της πίστης στον Θεό. Είναι λες και στην καρδιά τους γνωρίζουν μόνο ότι ο σκοπός είναι να αποκτήσουν ευλογίες —τι πρέπει να κάνει, όμως, κανείς για να αποκτήσει ευλογίες; Αυτοί δεν ξέρουν ότι για να αποκτήσει κανείς ευλογίες πρέπει να κατανοεί την αλήθεια, να κάνει πράξη την αλήθεια και να επιδιώκει την αλήθεια. Άραγε, λοιπόν, αυτοί είναι άνθρωποι που επιδιώκουν την αλήθεια; Ούτε γι’ αυτό είναι σίγουροι. Σκέφτονται: «Δεν είναι μεγάλο πρόβλημα αυτό. Πιστεύω ειλικρινά στον Θεό· δεν πρόκειται να με εγκαταλείψει ο Θεός. Ακόμα κι αν ο κόσμος λέει ότι δεν είμαι κάποιος που επιδιώκει την αλήθεια, δεν έχει σημασία». Κάποιες φορές, επίσης, όταν βλέπουν άλλους να μοιράζονται τη βιωματική τους μαρτυρία ενώ οι ίδιοι δεν μπορούν να μοιραστούν καμία τέτοια, ταράζονται, τους πιάνει λίγο άγχος και νευρικότητα μέσα τους. Αλλά τις περισσότερες φορές, δεν το θεωρούν μεγάλο πρόβλημα. Έτσι, περνάνε πέντε χρόνια εν ριπή οφθαλμού, περνάνε δέκα χρόνια εν ριπή οφθαλμού —μερικοί έχουν φτάσει πια στα τριάντα ή στα σαράντα, άλλοι έχουν περάσει τα πενήντα· δεν έχουν παντρευτεί και κάνουν συνέχεια το καθήκον τους. Πόση αλήθεια έχουν αποκτήσει μέχρι τώρα; Έχουν ζωή; Ούτε οι ίδιοι δεν είναι σίγουροι. Νιώθουν το εξής: «Φαίνεται ότι έχω καταλάβει αρκετά μεγάλο μέρος της αλήθειας και μπορώ να κάνω πολλά κηρύγματα· λογικά θα έχω ζωή, σωστά;» Είτε κατά τις συναθροίσεις είτε όταν συναντούν προβλήματα στα καθήκοντά τους, μπορούν να μιλούν εκτενώς, λες και καταλαβαίνουν όλες τις αλήθειες, αλλά δεν μπορούν να λύσουν κανένα πραγματικό πρόβλημα. Όσο βαρύγδουπα κι αν ακούγονται τα δόγματα που εκφράζουν, οι ίδιοι στην εκτέλεση των καθηκόντων τους ακόμα δεν μπορούν να ενεργήσουν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και μάλιστα ακόμα ακολουθούν τη δική τους βούληση σε πολλά θέματα, χωρίς να κατανοούν ούτε στο ελάχιστο τις αλήθεια-αρχές. Κι έτσι, μέσα τους, νιώθουν μπερδεμένοι: «Είμαι πραγματικά κάποιος που κατανοεί την αλήθεια ή δεν είμαι;» Δεν ξέρουν αν είναι άνθρωποι που κατανοούν την αλήθεια. Τότε, είναι μήπως άνθρωποι που επιδιώκουν την αλήθεια και κάνουν πράξη την αλήθεια; Οι ίδιοι δεν είναι σίγουροι ούτε γι’ αυτό. Τότε, λοιπόν, έχουν αποκτήσει πραγματικά την αλήθεια ή όχι; Ακόμα έχουν αμφιβολίες γι’ αυτό. Τότε, έχουν ή δεν έχουν πραγματικά ζωή; Τι ακριβώς είναι τελικά η ζωή; Πώς νιώθει κάποιος όταν έχει ζωή; Ποιες αλλαγές θα συμβούν στην καθημερινότητα ενός ανθρώπου όταν την έχει; Πώς θα αλλάξουν οι σκέψεις του; Τι αλλαγές θα συμβούν στην ανθρώπινη φύση του; Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν τους είναι ξεκάθαρο. Όσα χρόνια κι αν πιστεύουν στον Θεό, όταν μιλάνε για κάποια πτυχή της αλήθειας, μπορούν να κηρύξουν κάποια λόγια και δόγματα· αλλά όταν πρόκειται για τις αρχές της άσκησης της αλήθειας, δεν μπορούν να τις εξηγήσουν ξεκάθαρα. Κάποιοι άνθρωποι, ιδιαίτερα, αφότου κλαδευτούν επειδή ενήργησαν κόντρα στις αρχές, όχι μόνο γίνονται αρνητικοί, αλλά και σαστίζουν και αμφιβάλλουν για τον εαυτό τους, λέγοντας: «Έχω ή δεν έχω κερδίσει πραγματικά ζωή; Έχει θέση η αλήθεια στην καρδιά μου, έχει γίνει η ζωή μου; Μπορώ πραγματικά να φτάσω ακόμα στη σωτηρία;» Βρίσκονται σε σύγχυση όσον αφορά όλα αυτά τα ζητήματα που έχουν σχέση με την αλήθεια, αλλά όταν πρόκειται για εξωτερικά ζητήματα που δεν έχουν σχέση με την αλήθεια, τα θυμούνται πολύ καθαρά. Για παράδειγμα, πόσα χρόνια, πόσους μήνες και πόσες μέρες πιστεύουν στον Θεό, ως τι επιπέδου επικεφαλής ή εργάτης έχουν υπηρετήσει, ποια καθήκοντα έχουν κάνει, πόσο εκκλησιαστικό έργο έχουν κάνει, σε πόσα μέρη έχουν ταξιδέψει, πόσους ανθρώπους έχουν κερδίσει κηρύττοντας το ευαγγέλιο, πόσες εκκλησίες έχουν ποτίσει, πόσο έχουν υποφέρει δαπανώντας τον εαυτό τους για τον Θεό, πόσα χρήματα έχουν προσφέρει, τι πράγματα έχουν δωρίσει στους αδελφούς και τις αδελφές, για πόσο καιρό έχουν συλληφθεί και μπει φυλακή, πόσες φορές έχουν ξυλοκοπηθεί, πόσα βασανιστήρια έχουν υποστεί, πόσες φορές έχουν μείνει σταθεροί στη μαρτυρία τους για τον Θεό και ούτω καθεξής —όλα αυτά τα εξωτερικά ζητήματα τα έχουν αποτυπωμένα στη μνήμη τους και τα φέρνουν συχνά στο μυαλό τους. Στο μυαλό τους κρατάνε λογαριασμό για όλα αυτά και θυμούνται κάθε λεπτομέρεια ξεκάθαρα, χωρίς να την ξεχνούν ποτέ. Όσον αφορά, όμως, το πόσες αλήθειες κατανοούν και πόση πραγματικότητα διαθέτουν, γι’ αυτά έχουν πάντα μια μπερδεμένη εντύπωση. Ποτέ δεν έχουν ξεκάθαρη εικόνα στο μυαλό τους σχετικά με τις αλήθειες που κατανοούν, τις αλήθειες που έχουν κάνει πράξη, και το αν μπορούν να τηρούν την αλήθεια και να ενεργούν σύμφωνα με τις αρχές όταν τους συμβαίνει κάτι· για όλα αυτά έχουν μια μπερδεμένη εντύπωση. Επίσης, δεν έχουν ξεκάθαρη εικόνα στο μυαλό τους ως προς το ποιες από τις διεφθαρμένες τους διαθέσεις έχουν κατανοήσει πραγματικά, αν τις έχουν αποτινάξει, καθώς και ποιες διεφθαρμένες διαθέσεις αποκαλύπτουν συχνά αλλά δεν τις έχουν αποτινάξει· έχουν μια μπερδεμένη εντύπωση για όλα αυτά. Μετά από τόσα χρόνια που πιστεύουν στον Θεό, έχουν μια μπερδεμένη εντύπωση για όλα τα παρακάτω: ποιες αλήθειες μπορούν να κάνουν πράξη και ποιες δεν έχουν κάνει πράξη, σε ποιες πτυχές της αλήθειας έχουν σημειώσει πρόοδο και πόση πρόοδο έχουν σημειώσει. Ως προς το τι ακριβώς βιώνουν όσον αφορά την ανθρώπινη φύση τους, δηλαδή αν διαθέτουν συνείδηση και λογική κι αν έχουν βιώσει την κανονική ανθρώπινη φύση, έχουν μια μπερδεμένη εντύπωση για όλα αυτά. Πόσα από τα καθήκοντά τους έχουν κάνει με ειλικρίνεια και αφοσίωση, πόσα καθήκοντα έγιναν σκόπιμα με επιπολαιότητα, πόσα έγιναν σύμφωνα με τα πρότυπα και πόσα δεν έχουν ακόμα γίνει σύμφωνα με τα πρότυπα, σε ποια καθήκοντα μπόρεσαν να ενεργήσουν σύμφωνα με τις αρχές, έτσι ώστε η εκτέλεση αυτών των καθηκόντων εκ μέρους τους να ικανοποιεί τον Θεό και να συμφωνεί με τις προθέσεις Του, και σε ποια καθήκοντα δεν έχουν ακόμα συλλάβει τις αλήθεια-αρχές και δεν έχουν καταφέρει να ικανοποιήσουν τον Θεό —έχουν μια μπερδεμένη εντύπωση για όλα αυτά. Σε ποιες ακριβώς πτυχές μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του Θεού και να υποταχθούν στον Θεό, σε ποιον βαθμό έχουν υποταχθεί στον Θεό, σε ποιες πτυχές δεν μπορούν ακόμα να υποταχθούν στον Θεό, τι έχει προκαλέσει την ανικανότητά τους να υποταχθούν στον Θεό και πώς πρέπει να εισέρχονται στο εξής —σχετικά με όλα αυτά τα πράγματα, δεν έχουν το παραμικρό σχέδιο και την παραμικρή σκέψη· πολύ λιγότερο δε, φυσικά, έχουν ένα ξεκάθαρο μονοπάτι. Μετά από τόσα χρόνια που πιστεύουν στον Θεό, δεν ξέρουν πόσα πράγματα έχουν κάνει για να διαφυλάξουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού ούτε πόσες καλές πράξεις έχουν προετοιμάσει· δεν ξέρουν πόσο κακό έχουν κάνει ούτε πόσα πράγματα έχουν κάνει που προκάλεσαν διαταράξεις και αναστάτωση —στις αναμνήσεις τους είναι λες κι έχουν κάνει κάποια από αυτά τα πράγματα, αλλά δεν ξέρουν αν έχουν μετανοήσει αφότου έκαναν κακό. Αν και κάποιες φορές μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι έχουν κάνει κακό και στενοχωριούνται, κι έχουν προσευχηθεί στον Θεό και έχουν εξομολογηθεί τις αμαρτίες τους, άραγε έχουν λάβει τη συγχώρεση του Θεού; Υπάρχει καμία μομφή στην καρδιά τους; Ούτε αυτά τα πράγματα δεν τα ξέρουν. Σκέφτονται μέσα τους: «Ποιος νοιάζεται αν νιώθω ή δεν νιώθω μομφή; Όπως και να ’χει, τώρα ζω αρκετά άνετα· ακόμα κάνω το καθήκον μου». Και τότε, πόσες καλές πράξεις έχουν κάνει κατά την εκτέλεση του καθήκοντός τους; Ούτε αυτό μπορούν να το απαντήσουν με σιγουριά, όμως νιώθουν ότι έχουν κάνει μερικές καλές πράξεις· πρόσφατα, κήρυξαν το ευαγγέλιο και κέρδισαν δύο ανθρώπους. Έχουν αυτές τις λίγες καλές πράξεις, αλλά ενεργούν χωρίς αρχές, και μάλιστα ενεργούν όπως θέλουν αυτοί, ενεργούν αυθαίρετα και ασύδοτα —αυτά μετράνε ως κακές πράξεις; Ούτε γι’ αυτό έχουν ξεκάθαρη εικόνα. Πιστεύουν ότι, αφού δεν τους έχει χειριστεί η εκκλησία και δεν τους έχουν κλαδέψει ούτε τους έχουν θεωρήσει υπόλογους γι’ αυτά τα πράγματα οι επικεφαλής, τότε δεν αποτελούν κακές πράξεις· αν τους είχαν θεωρήσει υπόλογους, τότε ίσως αυτά τα πράγματα να ήταν κακές πράξεις. Δεν γνωρίζουν πόσες καλές πράξεις έχουν προετοιμάσει. Αν όσα κάνουν αυτήν τη στιγμή είναι καλές ή κακές πράξεις, πόσα από αυτά είναι καλές πράξεις, πόσα είναι κακές πράξεις, πόσα συνάδουν με τις αλήθεια-αρχές, πόσα πηγαίνουν κόντρα στις εργασιακές ρυθμίσεις και στις αλήθεια-αρχές —τίποτα απ’ όλα αυτά δεν ξέρουν. Ποτέ δεν έχουν κρατήσει λογαριασμό γι’ αυτά τα ζητήματα. Σε κάθε περίπτωση, κάθε μέρα τρώνε και κοιμούνται στην ώρα τους, ξυπνάνε την προκαθορισμένη ώρα για πνευματικές ασκήσεις ή για να εργαστούν, και διατηρούν την ίδια κατάσταση κατά το έργο τους και τα ίδια βήματα έργου με την προηγούμενη μέρα· κάνουν αυτά που έκαναν πάντα. Ποτέ δεν έχουν φτάσει στο σημείο να γνωρίσουν ή να συνοψίσουν συγκεκριμένα ή συστηματικά τα ζητήματα της επιδίωξης της αλήθειας και της εισόδου στην αλήθεια-πραγματικότητα ούτε της αποτίναξης των διεφθαρμένων διαθέσεων και της απόκτησης ζωής. Επομένως, οτιδήποτε αφορά την επιδίωξη της αλήθειας ή τη ζωή-είσοδο είναι για αυτούς ένα μπερδεμένο πράγμα. Πείτε Μου, αν κάποιος ζει έτσι κάθε μέρα, δηλαδή να ζει σε μια τέτοια κατάσταση, δεν είναι μπερδεμένος; (Ναι.) Το «μπερδεμένος» είναι μια λογοτεχνική έκφραση· στην καθομιλουμένη, σημαίνει να ζει κανείς μια ζωή χωρίς σκοπό. Αυτή η κατάσταση διαβίωσης, αυτή η κατάσταση ύπαρξης, είναι καλή ή όχι; (Δεν είναι καλή.) Επιφανειακά, αυτοί οι άνθρωποι δεν παρουσιάζουν εμφανείς συμπεριφορές ή εκδηλώσεις αντίστασης στον Θεό, αλλά όταν πρόκειται για θέματα που αφορούν την επιδίωξη της αλήθειας και τη ζωή-είσοδο, βρίσκονται σε σύγχυση και δεν τα παίρνουν στα σοβαρά. Αυτή η κατάσταση είναι ακριβώς το νόημα του να είναι κάποιος μπερδεμένος. Αυτό δείχνει ξεκάθαρα το πρόβλημα ενός ανθρώπου και αποκαλύπτει ξεκάθαρα το μονοπάτι στο οποίο εκείνος βαδίζει κατά την πίστη του στον Θεό.

Όσον αφορά τα ζητήματα της επιδίωξης της αλήθειας και της ζωή-εισόδου κατά τη διαδικασία της πίστης στον Θεό, ανεξάρτητα από τη στάση, τις υποκειμενικές επιθυμίες ή τις εκδηλώσεις ενός ανθρώπου, στα μάτια του Θεού, η κατάσταση στην οποία βρίσκεται εκείνος δείχνει σε ποιο μονοπάτι βαδίζει. Κάποιοι άνθρωποι, από τη στιγμή που αρχίζουν να πιστεύουν στον Θεό, δεν αγαπούν την αλήθεια και, όπως κι αν γίνεται συναναστροφή σχετικά με την αλήθεια, δεν την αποδέχονται. Το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν είναι ένα μονοπάτι που οδηγεί κατευθείαν στον θάνατο και στην κόλαση. Κάποιοι, όταν αρχίζουν να πιστεύουν στον Θεό, δεν κατανοούν τις απαιτήσεις του Θεού και επιδιώκουν μόνο να αποκτήσουν ευλογίες και να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών. Ωστόσο, με το να τρώνε και να πίνουν συνεχώς τα λόγια του Θεού, κατανοούν την αλήθεια και μπορούν να επιδιώξουν την αλήθεια, καθώς και να υπομείνουν τις κακουχίες και να πληρώσουν το τίμημα για να αποκτήσουν την αλήθεια. Τελικά, φαίνεται ότι το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν οδηγεί στο φως και στη βασιλεία των ουρανών. Όσον αφορά τα ζητήματα της ζωή-εισόδου, οι περισσότεροι άνθρωποι παρομοίως δεν έχουν κατανοήσει ξεκάθαρα τους στόχους τους και παραμένουν σε κατάσταση σύγχυσης. Ωστόσο, αν κρίνουμε από τις εκδηλώσεις αυτών των ανθρώπων, κάποιοι δεν αποδέχονται καθόλου την αλήθεια, είναι συστηματικά επιπόλαιοι στην εκτέλεση των καθηκόντων τους και, μετά από πολλά χρόνια πίστης στον Θεό, δεν έχουν αλλάξει ούτε στο ελάχιστο· το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν είναι ένα μονοπάτι που οδηγεί στην καταστροφή και στην κόλαση. Από την άλλη, κάποιοι άλλοι μπορούν να αποδεχτούν την αλήθεια, μπορούν να αποδεχτούν το κλάδεμα κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, έχουν ορισμένη αληθινή υποταγή και σταδιακά καταλήγουν να κάνουν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με τα πρότυπα· το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν αυτοί είναι εκείνο που οδηγεί στο φως και στη βασιλεία των ουρανών. Αυτοί που κατά την εκτέλεση του καθήκοντός τους δεν αποδέχονται καθόλου την αλήθεια, δηλαδή με άλλα λόγια αυτοί που οδεύουν κατευθείαν προς το μονοπάτι της καταστροφής, κάνουν ασταμάτητα το κακό και συχνά διαπράττουν ενέργειες που πηγαίνουν κόντρα στην αλήθεια και που τις απεχθάνεται ο Θεός, αναστατώνοντας την εκκλησιαστική ζωή και το εκκλησιαστικό έργο. Αυτοί οι άνθρωποι παρουσιάζουν κάποιες «ιδιαίτερες» εκδηλώσεις. Δηλαδή, από τη στιγμή που άρχισαν να πιστεύουν στον Θεό μέχρι σήμερα, δεν έχουν μετανοήσει ποτέ και, κατά την εκτέλεση του καθήκοντός τους, συχνά είναι επιπόλαιοι, ύπουλοι και τεμπέληδες, διαλέγουν εύκολες εργασίες και αποφεύγουν τις δύσκολες, και δεν διαφυλάττουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού· είναι ιδιαίτερα εγωιστές και ποταποί, και νοιάζονται μόνο για την απόλαυσή τους. Κι αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό των συγκεκριμένων ανθρώπων. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που είναι ακόμα πιο κακοί —καθώς κάνουν το καθήκον τους, ενεργούν ανεξέλεγκτα διαπράττοντας παραπτώματα και δρουν αυθαίρετα και ασύδοτα, χωρίς ποτέ να κάνουν πράξη ή να υλοποιούν το έργο σύμφωνα με τις εργασιακές ρυθμίσεις. Υπάρχουν επίσης άνθρωποι που, στο καθήκον τους, συχνά ανταγωνίζονται για τη θέση, εξυμνούν τον εαυτό τους και καταθέτουν μαρτυρία γι’ αυτόν, και προσελκύουν ανθρώπους για να ιδρύσουν το δικό τους ανεξάρτητο βασίλειο. Υπάρχουν επίσης εκείνοι που, ενώ κάνουν το καθήκον τους, κλέβουν προσφορές, κατασπαταλούν προσφορές και προδίδουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Είναι θετικές ή αρνητικές αυτές οι εκδηλώσεις; (Αρνητικές.) Αυτοί οι άνθρωποι έχουν εμφανίσει τέτοιες εκδηλώσεις από τη στιγμή που άρχισαν να πιστεύουν στον Θεό. Ο οίκος του Θεού τούς δίνει συνεχώς ευκαιρίες. Σε κάποιους που έχουν λίγο επίπεδο ανατίθεται το καθήκον του επόπτη, αλλά μετά από μια περίοδο κακής απόδοσης, τους ανατίθεται ένα μονοδιάστατο καθήκον· ωστόσο, ακόμα και σε ένα μονοδιάστατο καθήκον, παραμένουν επιπόλαιοι, ενεργούν ανεξέλεγκτα κάνοντας παραπτώματα, ενεργούν αυθαίρετα και ασύδοτα, προκαλούν διαταράξεις και αναστάτωση, και μερικοί μάλιστα ανταγωνίζονται για τη θέση και τη δύναμη, χωρίς να διαφυλάττουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Όταν τους δίνεται η ευκαιρία, φτάνουν ακόμα και στο σημείο να κλέβουν προσφορές και να κατασπαταλούν προσφορές. Όσα χρόνια κι αν πιστεύουν στον Θεό, δεν έχουν μειωθεί ούτε στο ελάχιστο αυτές οι εκδηλώσεις που έχουν μέσα τους ούτε έχουν αλλάξει καθόλου οι ίδιοι. Τι βλέπουμε σ’ αυτούς τελικά; Βλέπουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, συστηματικά ενεργούν επιπόλαια, είναι ύπουλοι και τεμπελιάζουν, διαλέγουν τις εύκολες εργασίες και αποφεύγουν τις δύσκολες, και μάλιστα ενδίδουν στις σαρκικές ανέσεις και ενεργούν ανεύθυνα. Οι εκδηλώσεις τους δεν είναι περιστασιακές ούτε προσωρινές, αλλά συστηματικές —αυτό αποτελεί πρόβλημα για εκείνους. Κατά την εκτέλεση του καθήκοντός τους, συστηματικά ενεργούν επιπόλαια, ενεργούν ανεξέλεγκτα διαπράττοντας παραπτώματα και προκαλούν διαταράξεις και αναστάτωση, κι όποιος κι αν τους μιλάει, δεν αλλάζουν. Όσα κηρύγματα κι αν ακούσουν, ποτέ δεν μετανοούν ούτε έχουν καρδιά γεμάτη μεταμέλεια. Υπάρχουν επίσης εκείνοι που ανταγωνίζονται συνεχώς για τη θέση, που προδίδουν συστηματικά τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και που ποτέ δεν διαφυλάττουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Είναι εύκολο να κατανοήσει κανείς τη λέξη «συστηματικά»; Όποιος κι αν είναι αυτός που, κατά την εκτέλεση του καθήκοντός του, ενεργεί επιπόλαια, αυθαίρετα και ασύδοτα ή παρουσιάζει κάποιες άσχημες εκδηλώσεις, ο οίκος του Θεού τού δίνει πάντα πολλές ευκαιρίες να μετανοήσει. Ποτέ δεν διώχνεται κανείς και δεν του επιτρέπεται πλέον να κάνει το καθήκον του εξαιτίας των προσωρινών εκδηλώσεών του. Αντίθετα, του γίνονται επανειλημμένα προτροπές και συναναστροφή σχετικά με την αλήθεια, και λαμβάνει επανειλημμένα βοήθεια και υποστήριξη με αγάπη. Επιπλέον, το Άγιο Πνεύμα τον συγκινεί, τον διαφωτίζει και τον επιπλήττει σε μεγαλύτερο βαθμό. Οι άνθρωποι κάνουν το έργο και το Άγιο Πνεύμα επίσης κάνει το έργο, όμως τέτοιοι άνθρωποι στην καρδιά τους είναι απλούστατα αδιάλλακτοι και αποστρέφονται την αλήθεια. Ποτέ δεν αποδέχονται την αλήθεια, ποτέ δεν αποδέχονται τη βοήθεια, την κριτική, την παρακολούθηση ή την επίβλεψη από τους αδελφούς και τις αδελφές και, ακόμα περισσότερο, δεν αποδέχονται τη διαφώτιση και τη συμμόρφωση από το Άγιο Πνεύμα. Είτε πιστεύουν στον Θεό για τρία με πέντε χρόνια, είτε για δέκα με είκοσι χρόνια, ίδιοι μένουν. Ναι μεν τώρα είναι μεγαλύτεροι και φαίνονται λίγο πιο ώριμοι και έμπειροι, αλλά συνεχίζουν να κάνουν τα καθήκοντά τους με τον ίδιο τρόπο· συστηματικά ενεργούν επιπόλαια και δρουν αχαλίνωτα κάνοντας κακά πράγματα. Είναι έτσι εδώ και είκοσι χρόνια, δεν έχουν αλλάξει καθόλου. Όταν μιλάνε, το στόμα τους πλημμυρίζει από ψέματα και ποτέ δεν λένε την αλήθεια. Ακόμα και τώρα παραμένουν έτσι· όσες κουβέντες κι αν λένε, κανείς δεν ξέρει ποιες είναι αληθινές και ποιες ψεύτικες —δεν υπάρχει ούτε μία ειλικρινής λέξη ανάμεσα σ’ αυτές. Αν και αυτά τα είκοσι χρόνια έχουν υποφέρει κάπως κάνοντας τα καθήκοντά τους, και έχουν κερδίσει μερικούς ανθρώπους κηρύττοντας το ευαγγέλιο, δεν έχει αλλάξει καθόλου η ζωή-διάθεσή τους. Παραμένουν ιδιαίτερα πονηροί και δόλιοι· δεν είναι τίποτε άλλο παρά παλιο-ερπετά, ανίκανα να πουν την παραμικρή ειλικρινή κουβέντα. Αυτό αρκεί για να αποδείξει ότι δεν είναι άνθρωποι που αγαπούν την αλήθεια· ακόμα κι αν την κατανοούν λίγο, δεν μπορούν να την κάνουν πράξη. Τι σόι άνθρωποι είναι; Είναι άνθρωποι που συστηματικά ενεργούν επιπόλαια, συστηματικά δρουν αχαλίνωτα κάνοντας κακά πράγματα και ενεργούν αυθαίρετα και ασύδοτα, συστηματικά προκαλούν διαταράξεις και αναστάτωση, ανταγωνίζονται για τη δύναμη και συστηματικά κάνουν κόλπα, λένε ψέματα και εξαπατούν. Μπορεί να πει κανείς ότι είναι πανούργες παλιο-αλεπούδες —ότι δεν είναι παρά παλιο-ερπετά, παλιο-φίδια κολοβά, παλιο-διάβολοι, παλιο-σατανάδες. Πριν από όλες τους τις πράξεις, πρέπει να προστίθεται ο προσδιορισμός «συστηματικά». Μόλις προστεθεί το «συστηματικά», δεν θα είναι θέμα προσωπικής προκατάληψης εναντίον τους, αλλά αντίθετα θα είναι κάτι που θα έχουν προκαλέσει οι δικές τους πράξεις και η δική τους συμπεριφορά. Στα μάτια όλων, αυτός ο άνθρωπος δεν έχει κάνει αυτά τα πράγματα μόνο μια-δυο φορές —είναι ένας παραβάτης κατ’ εξακολούθηση. Πώς μεταχειρίζονται οι αστυνομικές διευθύνσεις των διαφόρων χωρών τους παραβάτες κατ’ εξακολούθηση; Πρέπει να αρχειοθετούνται τα ποινικά μητρώα των κατ’ εξακολούθηση παραβατών. Όποτε γίνεται ένα έγκλημα, οι κύριοι ύποπτοι είναι αυτοί οι παραβάτες κατ’ εξακολούθηση, και η αστυνομία, όταν αρχίσει να ερευνά την υπόθεση και ανοίξει την έρευνά της, σίγουρα θα ξεκινήσει από αυτούς. Κι εκείνοι που κάνουν συστηματικά το καθήκον τους επιπόλαια στον οίκο του Θεού; Οι εκδηλώσεις επιπολαιότητας και ανεξέλεγκτης διάπραξης παραπτωμάτων από μέρους τους δεν είναι απλώς πράγματα που συμβαίνουν μια-δυο φορές ούτε συμβαίνουν μόνο σε ειδικές περιστάσεις. Αυτές οι καταστάσεις και εκδηλώσεις είναι ο συστηματικός τρόπος με τον οποίο μεταχειρίζονται το καθήκον τους. Αν κρίνουμε απ’ αυτόν τον συστηματικό τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζονται το καθήκον τους, μπορεί να φανεί ποια είναι η στάση τους απέναντι στην αλήθεια. Ποια είναι, λοιπόν, η στάση τους απέναντι στην αλήθεια; (Την αποστρέφονται και νιώθουν αντίσταση απέναντί της.) Άνθρωποι τέτοιου είδους αποστρέφονται την αλήθεια και νιώθουν αντίσταση απέναντί της. Ποτέ δεν την αποδέχονται. Βαθιά μέσα τους, την βλέπουν με απαξίωση και περιφρονούν τα θετικά πράγματα. Όποιος κι αν συναναστραφεί μαζί τους σχετικά με την αλήθεια, δεν ακούνε. Όσες ευκαιρίες κι αν τους δίνονται να μετανοήσουν, εκείνοι δεν τις εκτιμούν ούτε τις παίρνουν στα σοβαρά. Ενεργούν όπως θέλουν, με όποιον τρόπο τους αρέσει. Όταν τους συγκινεί το Άγιο Πνεύμα, δεν έχουν κανένα συναίσθημα και δεν νοιάζονται γι’ αυτό. Αποστρέφονται και αγνοούν τις παροτρύνσεις και τη βοήθεια των ανθρώπων και, αν αυτοί οι άνθρωποι στη συνέχεια τους κλαδέψουν, εκείνοι θυμώνουν, εξαγριώνονται, νευριάζουν μαζί τους και αισθάνονται απέχθεια στην καρδιά τους. Η εκκλησία έχει μια αξιολόγηση για τις εκδηλώσεις κάθε ανθρώπου σε κάθε στάδιο, κι αυτή η αξιολόγηση είναι πολύ σημαντική για την έκβαση του καθενός. Αν στις εκδηλώσεις κακών πράξεων ενός ανθρώπου προστεθεί η λέξη «συστηματικά» κατά τον χαρακτηρισμό του, τότε κάτι τέτοιο είναι πρόβλημα γι’ αυτόν. Γίνεται πολύ ξεκάθαρο σε τι ακριβώς μονοπάτι βαδίζουν τέτοιοι άνθρωποι. Σε τι μονοπάτι βαδίζουν, λοιπόν; Σ’ ένα μονοπάτι που οδηγεί στην καταστροφή ή σ’ ένα μονοπάτι που οδηγεί στη σωτηρία; (Σ’ ένα μονοπάτι που οδηγεί στην καταστροφή.) Γιατί φτάνουμε σ’ αυτό το αποτέλεσμα; Μήπως κάτι τέτοιο είναι επίκριση απέναντι σ’ αυτούς τους ανθρώπους; Αντιβαίνει μήπως στην πραγματική περίσταση; (Όχι.) Πρέπει να τους δοθούν ακόμα ευκαιρίες να μετανοήσουν; (Όχι.) Κάποιοι λένε: «Δεν πρέπει να τους ξεγράψουμε εντελώς. Ίσως κάποια μέρα μετανοήσουν!» Οι Νινευίτες διέπραξαν πλήθος κακών πράξεων, και οι κακές τους πράξεις έφτασαν στ’ αυτιά του Θεού. Όταν ο Θεός ήταν έτοιμος να τους καταστρέψει, έστειλε τον Ιωνά μπροστά για να μεταφέρει ένα μήνυμα, λέγοντάς τους ότι η Νινευή θα καταστρεφόταν σε σαράντα ημέρες. Πώς συμπεριφέρθηκαν οι Νινευίτες όταν το άκουσαν αυτό; Μέσα σε σαράντα μέρες, ντύθηκαν εν σάκκω και σποδώ και μετανόησαν ενώπιον του Θεού. Αλλά τώρα, σε εκείνους που συστηματικά αποδίδουν άσχημα στην εκτέλεση των καθηκόντων τους, πόσα σαρανταήμερα έχουν ήδη δοθεί για να μετανοήσουν; Έχουν μετανοήσει; Έχουν την προθυμία να μετανοήσουν; Δείχνουν κάποια τάση προς τη μετάνοια; (Όχι.) Εφόσον τα τελευταία δέκα με είκοσι χρόνια οι εκδηλώσεις τους ήταν συστηματικά κακές, μπορούν άραγε να αλλάξουν στα επόμενα δέκα ή είκοσι χρόνια; Μπορούν να σταματήσουν να κάνουν το κακό; Μπορεί αυτό να είναι άγνωστο, αλλά οι διάφορες εκδηλώσεις των ανθρώπων αυτών τα τελευταία δέκα με είκοσι χρόνια είναι αρκετές για να δείξουν ότι όλες οι συμπεριφορές και οι εκδηλώσεις τους πηγαίνουν κόντρα στην αλήθεια, αποτελούν αντίσταση στον Θεό και εναντίωση προς τον Θεό. Αυτό αποδεικνύει ότι η καρδιά τους αποστρέφεται την αλήθεια, ότι η φύση-ουσία τους είναι μοχθηρή και δεν έχει κανένα στοιχείο αγάπης για την αλήθεια, και ότι δεν διαθέτουν την ανθρώπινη φύση της αγάπης και της άσκησης της αλήθειας. Αν κρίνουμε από τις εκδηλώσεις τους τα τελευταία δέκα με είκοσι χρόνια, το συμπέρασμα είναι αυτό. Εφόσον αυτό είναι το συμπέρασμα μέχρι στιγμής, αν κρίνουμε από την ανθρώπινη φύση και την ουσία τους, θα μπορέσει άραγε κανένας από αυτούς τα επόμενα δέκα, είκοσι ή τριάντα χρόνια, να μετανοήσει και να αλλάξει πραγματικά; Στα τριάντα άτομα, θα μπορούσε να υπάρχει ένα; Στα πενήντα άτομα, θα μπορούσε να υπάρχει ένα; Στα εκατό άτομα, θα μπορούσε να υπάρχει ένα; Με άλλα λόγια, θα μπορέσουν ξαφνικά, στα επόμενα δέκα ή είκοσι χρόνια, να αποκτήσουν την επίγνωση της συνείδησης, να ενδιαφερθούν για την αλήθεια και τα θετικά πράγματα, να καταφέρουν να αποδεχτούν την αλήθεια και τα θετικά πράγματα, να γνωρίσουν τον εαυτό τους και να μετανοήσουν ειλικρινά, καθώς και να νιώσουν μεταμέλεια και χρέος για το κακό που έχουν κάνει στο παρελθόν; Με βάση τις παρατηρήσεις σας, ποια είναι η αναλογία; Στους χίλιους ανθρώπους, θα μπορούσε να υπάρχει ένας; (Νομίζω ότι ακόμα και ανάμεσα σε χίλιους ανθρώπους, δεν υπάρχει κανένας.) Σε τι το βασίζεις αυτό; (Στο γεγονός ότι, ενώ αυτοί οι άνθρωποι πιστεύουν στον Θεό για δέκα με είκοσι χρόνια, η στάση τους απέναντι στην αλήθεια είναι συστηματικά μια στάση απέχθειας και αντίστασης, δεν αποδέχονται καθόλου την αλήθεια και δεν έχουν δείξει την παραμικρή εκδήλωση μετάνοιας. Αυτό αποδεικνύει ότι δεν θα μετανοήσουν πραγματικά ούτε στο μέλλον.) Είναι ακριβής αυτή η δήλωση; (Ναι.) Κάποιοι λένε: «Πρέπει να δείχνουμε ανεκτικότητα και επιείκεια απέναντι στους άλλους. Αν δεν μετανόησαν τα τελευταία δέκα ή είκοσι χρόνια, ο λόγος ήταν ότι ήταν νέοι και ανώριμοι, ή ότι ζούσαν σε καλές οικογενειακές συνθήκες και ήταν παραχαϊδεμένοι και κακομαθημένοι, ή ότι είχαν υψηλή κοινωνική θέση και ορισμένα προτερήματα. Αυτές οι ειδικές συνθήκες και τα ειδικά περιβάλλοντα δεν ήταν που τους έκαναν έτσι; Ίσως τα επόμενα δέκα με είκοσι χρόνια να απελευθερωθούν από τις επιρροές αυτών των οικογενειακών περιβαλλόντων και των δυσμενών παραγόντων, και να αλλάξουν». Αυτό είναι δύσκολο να το ξέρουμε. Ωστόσο, με βάση τις προηγούμενες εκδηλώσεις αυτών των ανθρώπων, όλοι όσοι έχουν τον προσδιορισμό «συστηματικά» μπροστά από τις εκδηλώσεις τους βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο. Ακόμα και ανάμεσα σε εκατό ή χίλιους από αυτούς τους ανθρώπους, ούτε ένας δεν θα μπορούσε με τίποτα να μετανοήσει πραγματικά. Αν ο προσδιορισμός «συστηματικά» δεν έχει μπει ακόμα μπροστά από καμία από τις κακές πράξεις τους, τότε ίσως υπάρχει ακόμα μια μικρή ελπίδα για τέτοιους ανθρώπους. Θα εξαρτηθεί από το ποιες θα είναι οι εκδηλώσεις τους τα επόμενα τρία με πέντε χρόνια. Αν οφείλεται στο ότι είναι νέοι και ανώριμοι, ή στο ότι η πίστη τους στον Θεό δεν έχει θεμέλια, ή στο ότι έχουν χαμηλό επίπεδο, ή στο ότι κάποιοι αντικειμενικοί παράγοντες του περιβάλλοντος έχουν επηρεάσει την αποδοχή και την κατανόηση της αλήθειας εκ μέρους τους —αν οφείλεται σ’ αυτές τις αντικειμενικές αιτίες και οι εκδηλώσεις των κακών πράξεών τους είναι μόνο προσωρινές, τότε χρειάζεται επιπλέον παρατήρηση. Αλλά μέχρι τώρα, εκείνοι που διαπράττουν ασταμάτητα κακές πράξεις —εκείνοι των οποίων οι εκδηλώσεις ακολουθούν τη λέξη «συστηματικά»— δεν έχουν προετοιμάσει αρκετές καλές πράξεις για τον προορισμό τους. Αντίθετα, στη διαδικασία της πίστης τους στον Θεό, έχουν συσσωρεύσει πολλές κακές πράξεις. Απλώς αρνούνται να παραδεχτούν ότι είναι κακοί άνθρωποι και προσπαθούν επίσης να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους επικαλούμενοι τις κακουχίες που έχουν υπομείνει, το τίμημα που έχουν πληρώσει και την παλαιότητά τους ως μακροχρόνιοι πιστοί στον Θεό. Το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν αυτοί οι άνθρωποι δεν απλώνεται απλώς μπροστά τους, αλλά έχει αποκαλυφθεί και μπροστά σε όλους. Οι εκδηλώσεις και οι αποκαλύψεις τους, οι πράξεις και η συμπεριφορά τους, η στάση τους απέναντι στο να κάνουν το καθήκον τους, η στάση τους απέναντι στην αλήθεια και η στάση τους απέναντι σε όλα τα θετικά πράγματα αρκούν ήδη για να δείξουν την ουσία τους. Φυσικά, η στάση τους απέναντι στο καθήκον τους και η στάση τους απέναντι στην αλήθεια έχουν επίσης αποκαλύψει ήδη το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν.

Το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν οι άνθρωποι καθορίζει αυτό που θα θερίσουν τελικά. Αν οι άνθρωποι βαδίσουν στο μονοπάτι της καταστροφής, τότε αυτό που θα θερίσουν τελικά είναι να ανοίξουν τις πύλες της κόλασης και να κατέβουν στην κόλαση. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με τους άλλους —δεν το προκαλούν οι άλλοι άνθρωποι, αλλά είναι το αποτέλεσμα που τελικά επιφέρει το μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις. Μπορεί να πιστεύεις εδώ και πολλά χρόνια στον Θεό και να έχεις διαπράξει πολλές παραβάσεις, να έχεις παραστρατήσει μερικές φορές και να έχεις κάνει κάποια πράγματα που αποτελούν απόκλιση από το σωστό μονοπάτι· υπάρχουν μάλιστα και κάποιοι που έχουν διαπράξει ενέργειες επανάστασης και αντίστασης εναντίον του Θεού. Αν και αυτές οι εκδηλώσεις δεν είναι καλές και στα μάτια του Θεού είναι καταδικαστέες, αν —την ίδια στιγμή που αποκαλύπτεις μια διεφθαρμένη διάθεση και επαναστατείς ενάντια στον Θεό και αντιστέκεσαι σ’ Αυτόν— μπορείς να κάνεις αυτοκριτική και να μεταστραφείς πραγματικά, και να χρησιμοποιήσεις την ειλικρίνειά σου, το τίμημα που πληρώνεις, την άσκηση της αλήθειας, και τη θετική και ενεργητική σου στάση απέναντι στην αλήθεια για να προετοιμάσεις ενεργά πολλές καλές πράξεις, τότε θα αλλάξει η στάση του Θεού απέναντί σου. Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι, όταν οι αντίχριστοι και οι κακοί άνθρωποι διαταράσσουν και αναστατώνουν το έργο της εκκλησίας και παραπλανούν τους αδελφούς και τις αδελφές, εσύ μπορείς να εκθέσεις αμέσως τις κακές πράξεις των αντίχριστων και των κακών ανθρώπων, να βάλεις τέλος στις διαταράξεις και στην αναστάτωσή τους, να προστατέψεις τους αδελφούς και τις αδελφές, και να διαφυλάξεις τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Επιπλέον, καθώς κάνεις το καθήκον σου, έχουν υπάρξει πολλές αναπάντεχες δυσκολίες και εμπόδια, και έχεις αφιερώσει τον χρόνο, την ενέργεια και τη σωματική δύναμή σου, θυσιάζοντας τις ευτυχισμένες στιγμές των σαρκικών απολαύσεων και καταβάλλοντας όλες σου τις προσπάθειες για να επιλύσεις αυτές τις δυσκολίες και τα προβλήματα. Μέσα από την παρακίνηση, την επίβλεψη και την παρακολούθησή σου, μέσα από τα βάσανα και το τίμημα που πλήρωσες, το ευαγγελικό έργο της εκκλησίας μπόρεσε να αναπτυχθεί και να προχωρήσει κανονικά και ομαλά. Επιπλέον, κατά τη διαδικασία της κήρυξης του ευαγγελίου, έχεις προσελκύσει κάποιους ανθρώπους που έχουν καλό επίπεδο και την ικανότητα να κατανοήσουν την αλήθεια, και έχεις κάνει μαζί τους σαφή συναναστροφή σχετικά με διάφορες αλήθειες, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να θέσουν τα θεμέλια στην αληθινή οδό, να κάνουν το καθήκον τους στην εκκλησία και να γίνουν ικανοί βοηθοί σε συγκεκριμένα αντικείμενα του έργου. Ή έχεις διαδραματίσει καίριο ρόλο σε κάποιο συγκεκριμένο εξειδικευμένο έργο στον οίκο του Θεού, με αποτελεσματικές μεθόδους ή βήματα έργου για να προχωρήσεις την πρόοδο του έργου και να βελτιώσεις τα αποτελέσματά του. Ή, στην εκκλησιαστική ζωή, έχεις βοηθήσει κάποιους αδελφούς και αδελφές που είναι αρνητικοί και αδύναμοι ή που αισθάνονται χαμένοι και δεν έχουν μονοπάτι, βοηθώντας τους να βρουν ένα μονοπάτι προς τα εμπρός, να κατανοήσουν τις προθέσεις του Θεού και να μην Τον παρανοήσουν, και να έχουν την αποφασιστικότητα να επιδιώξουν την αλήθεια. Ακόμα καλύτερα, κατάφερες να ενθαρρύνεις αυτούς τους ανθρώπους ώστε να είναι πρόθυμοι να κάνουν ένα καθήκον και να δαπανήσουν τον εαυτό τους για τον Θεό. Ή, σε κάποιο εξειδικευμένο έργο, έχεις αναλάβει έναν αναντικατάστατο ρόλο —μπορεί το έργο που κάνεις να είναι επίπονο και εξουθενωτικό, και να βρίσκεται στην αφάνεια, μα παρ’ όλα αυτά είσαι πρόθυμος να είσαι ένας αφανής εργάτης στα παρασκήνια, καταβάλλοντας προσπάθειες χωρίς να ζητάς καμία ανταμοιβή, επιζητώντας μόνο να προσφέρεις την ειλικρίνεια και την αφοσίωσή σου. Όλες αυτές οι θετικές εκδηλώσεις είναι, στα μάτια του Θεού, καλές πράξεις που αξίζουν να μνημονεύονται. Απ’ την άλλη πλευρά, μπορεί, όταν συναντάς αυτά τα πράγματα, όχι μόνο να αποτυγχάνεις να κάνεις το καθήκον σου και να εκπληρώσεις τις ευθύνες σου, αλλά και να υιοθετείς μια μη παρεμβατική προσέγγιση και να παρακολουθείς και να γελάς με αυτά που συμβαίνουν σαν απλός θεατής, αγνοώντας τα εντελώς, κλείνοντας τα μάτια και τα αυτιά σου. Δεν κάνεις ό,τι μπορείς και δεν μπορείς καν να μπεις στον κόπο να κάνεις μια πρόταση, γιατί φοβάσαι μην κουραστείς. Αποφεύγεις τα πράγματα όποτε είναι δυνατόν, πιστεύοντας ότι, όσο πιο αδρανής είσαι, τόσο το καλύτερο. Πάντα νιώθεις ότι δεν αξίζει να είσαι σχολαστικός και υπεύθυνος, και ότι είναι πολύ μεγάλος κόπος να ασχολείσαι με εργασιακά ζητήματα. Αν και αυτές οι εκδηλώσεις είναι διαφορετικές από τις κακές πράξεις που προκαλούν διαταράξεις και αναστάτωση στο έργο της εκκλησίας, και ο Θεός δεν θα σου δώσει κακή βαθμολογία, δεν θα σου δώσει ούτε καλή. Τι εννοώ όταν λέω ότι δεν θα σου δώσει καλή βαθμολογία; Αυτό σημαίνει ότι σε αυτά τα πράγματα δεν έχεις προετοιμάσει καλές πράξεις ούτε έχεις κάνει πράγματα που να αξίζουν να τα θυμάται ο Θεός. Όταν συνάντησες αυτά τα πράγματα, έχασες την ευκαιρία να προετοιμάσεις καλές πράξεις. Είσαι πολύ ανόητος· δεν είσαι αξιόπιστος, δεν αξίζεις προαγωγή, δεν αξίζεις εξύψωση και δεν αξίζεις να σου εμπιστευτεί ζητήματα ο Θεός. Απέχεις πολύ από τον Νώε και τον Αβραάμ. Πες Μου, ένας άνθρωπος στον οποίο ο Θεός δεν τολμά να εμπιστευτεί τίποτα, αν και στο τέλος μπορεί να μην πάει απαραίτητα στην κόλαση, μπορεί να εισέλθει στη βασιλεία των ουρανών; Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι πως είναι αβέβαιο, κι ακολουθούν ένα σωρό ερωτηματικά· είναι τεράστια η αβεβαιότητα. Αυτή η αβεβαιότητα βασίζεται στις συστηματικές εκδηλώσεις του. Αν ρωτήσεις τους πάντες γιατί πιστεύουν στον Θεό, αν θέλουν να εισέλθουν στη βασιλεία των ουρανών ή να πάνε στην κόλαση, κάποιοι θα σε χλευάσουν, λέγοντας ότι μια τέτοια ερώτηση είναι απίστευτα ανόητη: «Ποιος θα ήθελε να πάει στην κόλαση και να καταστραφεί; Ποιος δεν θα ήθελε να εισέλθει στη βασιλεία των ουρανών και να φτάσει στη σωτηρία;» Αλλά μια τέτοια ερώτηση πρέπει πραγματικά να τεθεί. Δεν είναι ανόητη. Κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν κάνει ποτέ αυτοκριτική μ’ αυτόν τον τρόπο. Όταν τους συμβαίνουν διάφορα πράγματα, πάντα φοβούνται τα προβλήματα και φοβούνται μην τυχόν προκαλέσουν συγκρούσεις. Ειδικότερα, όταν βλέπουν κακούς ανθρώπους να προκαλούν διαταράξεις και αναστάτωση στο έργο της εκκλησίας, και τον εκλεκτό λαό του Θεού να παραπλανάται και να πέφτει θύμα εκμετάλλευσης, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να προχωρήσει το έργο της εκκλησίας, δεν συνειδητοποιούν ότι ο Θεός εξετάζει εξονυχιστικά τους ανθρώπους ούτε συνειδητοποιούν ότι πρόκειται ακριβώς για μια ευκαιρία να προετοιμάσουν καλές πράξεις. Αντίθετα, επιλέγουν να φερθούν ανθρωπάρεσκα και να εγκαταλείψουν τις αλήθεια-αρχές, και δεν κάνουν αυτοκριτική ούτε στο ελάχιστο. Ποια είναι η ευθύνη σου; Ποια είναι η υποχρέωσή σου; Ποια είναι η ανάθεσή σου από τον Θεό; Ο Θεός έχει πει τόσο πολλά λόγια και έχει κάνει τόσο πολύ έργο —ποια είναι η προσδοκία του Θεού από σένα; Μπορείς να δώσεις μια ικανοποιητική απάντηση στον Θεό; Έχεις προετοιμάσει καλές πράξεις; Σε όλα αυτά τα ζητήματα, πρέπει να κάνεις συχνά αυτοκριτική και να τα έχεις ξεκαθαρίσει μέσα σου.

Όλοι θέλουν να κερδίσουν ευλογίες. Κανείς δεν θέλει να καταστραφεί και να σταλεί στην κόλαση, αλλά πολλοί άνθρωποι, άθελά τους, κάνουν κακό ξανά και ξανά, κατεβαίνοντας με μεγάλη ταχύτητα προς το μονοπάτι που οδηγεί στην κόλαση. Κάποιοι άνθρωποι αγνοούν ξανά και ξανά τις ευκαιρίες που τους δίνει ο οίκος του Θεού να κάνουν το καθήκον τους, αγνοούν το Άγιο Πνεύμα όταν τους συγκινεί και τους επιπλήττει, και αγνοούν τη βοήθεια και τις προσδοκίες του οίκου του Θεού. Επιμένουν να ενεργούν επιπόλαια, να δρουν αχαλίνωτα κάνοντας κακά πράγματα, να ενεργούν αυθαίρετα και ασύδοτα, και να προκαλούν διαταράξεις και αναστάτωση στο έργο της εκκλησίας, ενώ δεν κάνουν αυτοκριτική ούτε στο ελάχιστο. Δεν είναι αδιόρθωτοι και ξεδιάντροποι; Συνεχώς διαπράττεις το κακό μ’ αυτόν τον τρόπο. Δεν είναι ότι σε αναγκάζουν άλλοι να το κάνεις —προφανώς πρόκειται για δική σου επιλογή, για κάτι που σου αρέσει προσωπικά και που κάνεις με χαρά. Αν κάποιος πει ότι το μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις είναι μονοπάτι αντίστασης στον Θεό και μονοπάτι που οδηγεί στην κόλαση, στενοχωριέσαι και νιώθεις αρνητικός. Γιατί νιώθεις αρνητικός; Δεν το προκάλεσες εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου αυτό και δεν θερίζεις ό,τι έσπειρες; Δεν σου αξίζει; Κάποιοι λένε: «Διαπράττω το κακό χωρίς να το θέλω. Κάθε φορά θέλω να κάνω τα πράγματα καλά, αλλά όταν τελειώσω, διαπιστώνω ότι οι συνέπειες των πράξεών μου δεν είναι και πολύ καλές». Έχεις διαπράξει το κακό, έχεις προκαλέσει διαταράξεις και αναστάτωση, και έχεις προκαλέσει απώλειες στο έργο της εκκλησίας. Ακόμα κι αν δεν βρεθείς υπόλογος για τις παραβάσεις σου, αυτές έχουν αφήσει κρυφούς κινδύνους στο πέρασμά τους και θα μπορούσες στο μέλλον να τις διαπράξεις ξανά. Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο. Είναι ακριβώς όπως ένα μονοπάτι στο οποίο έχει βαδίσει κάποιος —όπου κι αν έχει πατήσει, είναι βέβαιο ότι θα αφήσει ίχνη. Αναγνωρίζεις τις παραβάσεις που έχεις διαπράξει; Νιώθεις μεταμέλεια γι’ αυτές; Νιώθεις υπόχρεος και λυπημένος; Κλαις πικρά εξαιτίας τους; Έχεις μεταστραφεί; Μισείς πραγματικά τις κακές σου πράξεις; Έχεις εγκαταλείψει το κακό που βρίσκεται στα χέρια σου και έχεις μετανοήσει πραγματικά στον Θεό; Κάποιοι λένε: «Κι εγώ μισώ τον εαυτό μου. Έχω αυτοχαστουκιστεί αμέτρητες φορές όταν ήμουν μόνος μου και επίσης έχω γονατίσει ενώπιον του Θεού, κλαίγοντας γοερά ενώ προσευχόμουν». Μπορεί να έχεις περάσει από αυτές τις διαδικασίες, αλλά ο Θεός δεν κοιτάζει αυτές τις διαδικασίες. Αυτό που κοιτάζει ο Θεός είναι οι εκδηλώσεις σου. Όταν προκύψει ξανά η ίδια περίσταση ή σου ανατεθεί ξανά το ίδιο καθήκον, πώς το μεταχειρίζεσαι; Έχεις ειλικρίνεια και αφοσίωση; Μπορείς να πληρώσεις το τίμημα; Μπορείς να ενεργήσεις σύμφωνα με τα λόγια του Θεού; Ποιες είναι οι εκδηλώσεις της μεταστροφής σου; Έχεις εγκαταλείψει το κακό που βρίσκεται στα χέρια σου; Συνεχίζεις ακόμα να κάνεις τα κακά πράγματα που έκανες στο παρελθόν; Συνεχίζεις να λες ψέματα, να ενεργείς αυθαίρετα και ασύδοτα, να πηγαίνεις κόντρα στις εργασιακές ρυθμίσεις και τις αλήθεια-αρχές, να ενεργείς σύμφωνα με τις δικές σου φιλοδοξίες και επιθυμίες, και να συνωμοτείς με κακούς ανθρώπους για να προκαλέσεις διατάραξη και αναστάτωση στο έργο της εκκλησίας; Αν συνεχίζεις να ενεργείς μ’ αυτόν τον τρόπο, τότε η μετάνοιά σου και το γοερό σου κλάμα είναι ψεύτικα και επιπόλαια. Πώς χαρακτηρίζεται η επιπόλαιη, ψεύτικη μετάνοια; (Ως υποκρισία.) Χαρακτηρίζεται ως υποκρισία; Χαρακτηρίζεται ως εξαπάτηση. Είναι ακριβής αυτή η δήλωση; (Ναι.) Στα μάτια του Θεού, τέτοια γοερά κλάματα και τέτοια μετάνοια αποτελούν εξαπάτηση. Για παράδειγμα, ο Θεός λέει: «Προσφέρετέ Μου πέντε κιλά ρύζι από τη φετινή συγκομιδή». Κάποιοι άνθρωποι δεν είναι πρόθυμοι να τα προσφέρουν και θέλουν να τα κρατήσουν για να τα φάνε αυτοί, οπότε παίρνουν πέντε κιλά από σκύβαλα ρυζιού και τα βάζουν στον βωμό. Όταν ρωτηθούν τι είναι αυτό, λένε ότι είναι ακατέργαστο ρύζι. Ο Θεός λέει: «Δεν σου ζήτησα ρύζι;» Αυτοί λένε: «Ρύζι είναι και το ακατέργαστο». Είναι εξαπάτηση αυτό; (Ναι.) Είναι θρασύτατη εξαπάτηση. Αφότου κάνεις το κακό, εξομολογείσαι την αμαρτία σου, λες επανειλημμένα ότι έχεις χρέος προς τον Θεό, και μάλιστα κλαις γοερά, αλλά μετά συμπεριφέρεσαι λες και δεν συνέβη τίποτα και συνεχίζεις να ενεργείς όπως πριν. Ο Θεός χαρακτηρίζει αυτού του είδους τη συμπεριφορά ως εξαπάτηση. Στα μάτια του Θεού, αυτού του είδους η συμπεριφορά εξαπάτησης ισοδυναμεί με κακές πράξεις. Αν έχεις πραγματικά την αποφασιστικότητα ν’ αλλάξεις και να ενεργείς σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, δεν χρειάζεται να παίρνεις αποφάσεις ούτε να κλαις γοερά. Κάν’ το πρώτα. Δώσε έναν όρκο στον Θεό όταν μπορείς να το κάνεις. Αν δεν μπορείς να το κάνεις, τότε δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να δώσεις όρκο. Αν δώσεις όρκο, ο Θεός θα τον πάρει σοβαρά και θα απαιτήσει το αποτέλεσμα αυτού που ορκίστηκες. Αν δεν μπορείς να τον εκπληρώσεις, στα μάτια του Θεού αυτό είναι εξαπάτηση —η εξαπάτηση προς τον Θεό γίνεται ακόμα μια κακή πράξη που καταγράφεται εις βάρος σου. Αν, λοιπόν, δεν μπορείς να μετανοήσεις πραγματικά και αντ’ αυτού εξαπατάς τον Θεό με τους όρκους σου, τότε το μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις οδηγεί στην καταστροφή. Καθεμία από τις κακές σου πράξεις είναι ένα χτύπημα στις πύλες της κόλασης· ίσως ένα από αυτά τα χτυπήματα να τις ανοίξει τελικά, και τότε θα έχει έρθει η ώρα να πεθάνεις. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι για κάποιους ανθρώπους, από τη στιγμή που άρχισαν να πιστεύουν στον Θεό έως τώρα, όλες οι πράξεις και οι συμπεριφορές τους ήταν να συσσωρεύουν διαρκώς κακές πράξεις και να χτυπάνε τις πύλες της κόλασης, και ταυτόχρονα να συσσωρεύουν τον θυμό του Θεού· περιμένουν να πέσει πάνω τους η τιμωρία του Θεού. Άλλοι, ωστόσο, προχωράνε προς μια θετική και σωστή κατεύθυνση στη διαδικασία της πίστης στον Θεό. Το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν είναι ο δρόμος προς τη βασιλεία των ουρανών. Κατά την περίοδο αυτή, παρόλο που είναι επαναστατικοί και αποκαλύπτουν διεφθαρμένες διαθέσεις, και φυσικά έχουν επίσης αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τον Θεό, καθώς και τη δική τους βούληση καθώς κάνουν το καθήκον τους, ενώ αποκαλύπτουν αυτές τις εκδηλώσεις ή επιδίδονται σε αυτές τις συμπεριφορές, ταυτόχρονα αποδέχονται συνεχώς την αλήθεια, αποβάλλουν συνεχώς τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και τις μεταμορφώνουν· έχουν πραγματικά μεταστραφεί, και παρουσιάζουν τις εκδηλώσεις και την πραγματικότητα της αποδοχής της αλήθειας και της υποταγής σ’ αυτή. Αυτού του είδους οι άνθρωποι, αν και κάποτε διέπραξαν πολλές παραβάσεις και έκαναν κάποια πράγματα που ο Θεός απεχθάνεται και καταδικάζει, αφότου κατανόησαν την αλήθεια και μεταστράφηκαν, σταδιακά αποτίναξαν τις διεφθαρμένες τους διαθέσεις και δεν πράττουν πλέον το κακό. Με τη μεταστροφή τους, καθώς και με την αποφασιστικότητα και την απόφαση που έχουν πάρει να υπομείνουν τις κακουχίες και να πληρώσουν το τίμημα για την αλήθεια, συγκινούν τον Θεό. Ταυτόχρονα, οι προσπάθειές τους και οι πράξεις τους, καθώς και οι καλές πράξεις που προετοιμάζουν κερδίζουν σταδιακά την αποδοχή και την έγκριση του Θεού, κι επιπλέον αυτά τα πράγματα τα θυμάται ο Θεός. Αν κρίνουμε από τις συνολικές εκδηλώσεις αυτού του είδους ανθρώπων, εκείνοι είναι, όπως λέτε συχνά, κατά βάση σωστοί άνθρωποι. Το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν αυτοί οι σωστοί άνθρωποι είναι το μονοπάτι που οδηγεί στη βασιλεία των ουρανών, το μονοπάτι που οδηγεί στη σωτηρία. Οι άνθρωποι αυτού του είδους βαδίζουν στο μονοπάτι της σωτηρίας. Φυσικά, οι εκδηλώσεις τους ουσιαστικά δεν είναι το αποτέλεσμα της πίεσης, της επίβλεψης, της διαχείρισης ή του κλαδέματος από άλλους ούτε της ρύθμισης των διοικητικών διαταγμάτων της εκκλησίας. Αντίθετα, μεταστρέφονται με δική τους πρωτοβουλία και, στη ζωή-είσοδό τους, έχουν τα δικά τους προσωπικά πλάνα και σχέδια, καθώς και τη δική τους ενεργητική αποφασιστικότητα. Το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν αυτοί οι άνθρωποι είναι το σωστό μονοπάτι. Με αυτές τις θετικές, ενεργές εκδηλώσεις, προετοιμάζουν καλές πράξεις για τον δικό τους προορισμό. Η προσωπική, υποκειμενική τους επιδίωξη είναι αυτή που καθορίζει το μονοπάτι που ακολουθούν και που καθορίζει τη στάση του Θεού απέναντί τους. Τελικά, λόγω της προσωπικής, υποκειμενικής τους επιδίωξης, μπορούν να λάβουν από τον Θεό μια κατάλληλη ετυμηγορία κι έναν κατάλληλο προορισμό.

Πείτε Μου, πώς θα πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι δίκαιες πράξεις και σε ποια κατάσταση και σε ποιες συνθήκες θα πρέπει να το κάνουν αυτό, προκειμένου να θεωρηθεί ότι προετοιμάζουν καλές πράξεις; Αν μη τι άλλο, θα πρέπει να έχουν θετική και ενεργητική στάση και, όσο κάνουν το καθήκον τους, να δείχνουν αφοσίωση, να μπορούν να ενεργούν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές και να διαφυλάττουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού. Το πιο σημαντικό είναι να είναι κανείς θετικός και ενεργητικός. Αν είσαι πάντα παθητικός, αυτό αποτελεί πρόβλημα. Είναι σαν να μην είσαι μέλος του οίκου του Θεού· δεν κάνεις το καθήκον σου, αλλά, αντιθέτως, δεν έχεις άλλη επιλογή παρά να το κάνεις κατ’ απαίτηση ενός εργοδότη για να πάρεις τον μισθό σου· δεν το κάνεις εθελοντικά. Ακόμα κι αν κάνεις ένα μέρος του, το κάνεις επειδή πρέπει και το κάνεις παθητικά. Αν δεν εμπλέκονταν τα συμφέροντά σου, απλούστατα δεν θα το έκανες, ή αν δεν σε επέβλεπε κανείς, σίγουρα δεν θα το έκανες. Τέτοιου είδους αρνητικές και παθητικές ενέργειες δεν είναι καλές πράξεις. Επομένως, ένας τέτοιου είδους άνθρωπος είναι πολύ ανόητος. Είναι πολύ παθητικός ως προς το να κάνει θετικά πράγματα και να κάνει αυτά που πρέπει —δεν κάνει αυτά που μπορεί να σκεφτεί ούτε κάνει πράγματα για τα οποία είναι ικανός και τα οποία απαιτούν χρόνο και ενέργεια. Απλώς περιμένει και παρακολουθεί αμέτοχος, καθώς θεωρεί ότι είναι καλύτερο να τα κάνουν άλλοι. Αυτό είναι προβληματικό και είναι πολύ δύσκολο αυτός ο άνθρωπος να κάνει καλά το καθήκον του. Πρώτον, δεν είναι ότι το επίπεδό σου είναι ανεπαρκές· δεύτερον, δεν είναι ότι η εμπειρία σου είναι ανεπαρκής· τρίτον, δεν είναι ότι δεν έχεις τις σωστές καταστάσεις για να το κάνεις. Διαθέτεις το επίπεδο για να κάνεις αυτό το έργο και, αν δαπανήσεις τον χρόνο και την ενέργεια που χρειάζονται, θα μπορέσεις να το κάνεις, αλλά δεν το κάνεις, αδυνατείς να προετοιμάσεις καλές πράξεις. Αυτό είναι πολύ λυπηρό. Γιατί λέω ότι είναι λυπηρό; Διότι αν το αναλογιστείς μετά από πολλά χρόνια, θα το μετανιώσεις, και αν θελήσεις να επιστρέψεις σε εκείνο το έτος, εκείνον τον μήνα και εκείνη την ημέρα για να κάνεις αυτό το έργο, τα πράγματα θα έχουν αλλάξει και εκείνη η στιγμή θα έχει ήδη παρέλθει. Δεν θα σου δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία όπως εκείνη· όταν περάσει εκείνη η ευκαιρία, πέρασε, όταν χαθεί, χάθηκε. Δεν έχει και μεγάλη σημασία αν χάσεις κάποιες σαρκικές απολαύσεις, όπως το να τρως καλό φαγητό ή να φοράς ωραία ρούχα, επειδή αυτά τα πράγματα είναι ανούσια και δεν έχουν κανέναν αντίκτυπο στη ζωή-είσοδό σου, στην προετοιμασία καλών πράξεων ή στον προορισμό σου. Ωστόσο, αν κάτι σχετίζεται με τη στάση που έχει ο Θεός απέναντί σου και το πώς σε αξιολογεί ή ακόμη και με το μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις και τον προορισμό σου, τότε είναι πολύ λυπηρό να χάσεις την ευκαιρία να το κάνεις. Ο λόγος είναι ότι θ’ αφήσει πίσω ένα στίγμα και θα οδηγήσει σε τύψεις στο μελλοντικό μονοπάτι της ύπαρξής σου, και σε όλη σου τη ζωή δεν θα έχεις ποτέ άλλη ευκαιρία να επανορθώσεις. Δεν είναι λυπηρό αυτό; Δεν είναι λυπηρό αν έχεις πολύ χαμηλό επίπεδο και δεν μπορείς ν’ αναλάβεις αυτό το έργο· ο οίκος του Θεού μπορεί τότε να το αναθέσει σε κάποιον άλλο. Αν, όμως, είσαι ικανός να το κάνεις καλά, αλλά δεν το κάνεις, τότε αυτό είναι εξαιρετικά λυπηρό. Είναι μια ευκαιρία που σου δίνει ο Θεός, αλλά εσύ δεν την παίρνεις στα σοβαρά, δεν αρπάζεις αυτήν την ευκαιρία και την αφήνεις να σου ξεγλιστρήσει μέσα από τα χέρια· αυτό είναι πολύ λυπηρό! Για σένα, είναι λυπηρό· για τον Θεό, είναι απογοητευτικό. Ο Θεός σού έχει δώσει επαρκές επίπεδο και ανώτερες συνθήκες, επιτρέποντάς σου να βλέπεις κάποια πράγματα καθαρά και να είσαι ικανός γι’ αυτό το έργο. Ωστόσο, δεν έχεις τη σωστή στάση απέναντι στο καθήκον σου, δεν έχεις ειλικρίνεια, πόσο μάλλον αφοσίωση, και δεν θέλεις να βάλεις τα δυνατά σου για να το κάνεις καλά. Αυτό απογοητεύει σφόδρα τον Θεό. Έτσι, αν τεμπελιάζεις και νιώθεις πάντα ότι το έργο που σου ανατέθηκε είναι μπελάς και δεν θέλεις να το κάνεις, και γκρινιάζεις μέσα σου: «Γιατί ζητούν από εμένα να το κάνω και όχι από κάποιον άλλον;» τότε αυτή είναι μια ανόητη σκέψη. Όταν σου ανατίθεται ένα καθήκον, δεν είναι ένα ατυχές γεγονός, είναι τιμή και είναι εξύψωση του Θεού. Θα πρέπει να το αποδεχθείς με χαρά και να κάνεις· δεν πρόκειται να σε εξαντλήσει. Αντιθέτως, αν κάνεις το καθήκον σου καλά, κατανοείς την αλήθεια και λύνεις προβλήματα, θα νιώθεις γαλήνη και σιγουριά στην καρδιά σου και δεν θα έχεις απογοητεύσει τον Θεό. Ενώπιον του Θεού, θα έχεις πίστη και θα μπορείς να φέρεσαι με το κεφάλι ψηλά. Αν δεν έχεις εκπληρώσει το καθήκον σου και είσαι πάντα επιπόλαιος, τότε αυτό αποτελεί παράβαση και, ακόμη κι αν δεν έχεις προκαλέσει απώλειες, αυτή η παράβαση θα αφήσει μια ισόβια μεταμέλεια στην καρδιά σου. Αυτή η παράβαση θα είναι σαν μια μαύρη τρύπα δίχως πάτο· όποτε τη σκέφτεσαι, θα νιώθεις πόνο και ανησυχία, μια οδύνη που τρυπάει την καρδιά. Όχι μόνο δεν θα έχεις γαλήνη ή χαρά, αλλά αντιθέτως, ο πόνος της μεταμέλειας και το μαρτύριο θα σε συνοδεύουν σε όλη σου τη ζωή και δεν θα μπορέσουν ποτέ να σβηστούν. Δεν είναι αυτό κάτι που θα μετανιώνεις αιώνια; Και τι γίνεται από την οπτική του Θεού; Ο Θεός χρησιμοποιεί τις αλήθεια-αρχές για να χαρακτηρίσει αυτό το ζήτημα, επομένως η φύση του είναι πολύ πιο σοβαρή από όσο νομίζεις. Καταλάβατε; (Ναι.) Ο Θεός, λοιπόν, θα εξετάζει ολοκληρωμένα τις συνήθεις επιδόσεις σου και τη στάση σου απέναντι στην αλήθεια και στο καθήκον σου, για να δει σε ποιο μονοπάτι βαδίζεις. Ας υποθέσουμε ότι η στάση σου απέναντι στην αλήθεια και το καθήκον σου είναι πάντα επιπόλαιη και ότι δίνεις επιφανειακές υποσχέσεις, αλλά παρασκηνιακά δεν τις κάνεις πράξη, χασομεράς και σέρνεσαι, και δεν έχεις μια θετική στάση κατά την οποία λαμβάνεις υπόψη τις προθέσεις του Θεού. Παρόλο που προς τα έξω δεν προκαλείς διατάραξη και αναστάτωση, δεν κάνεις κακό, δεν ενεργείς αυθαίρετα και απρόσεκτα ούτε διαπράττεις παραπτώματα ανεξέλεγκτα, και φαίνεσαι άνθρωπος που τηρεί τους κανόνες και έχει αρκετά καλή συμπεριφορά, δεν κάνεις με θετικότητα και ενεργητικότητα αυτό που σου ζητάει ο Θεός, αλλά αντιθέτως, είσαι πανούργος, λουφάρεις και αποφεύγεις να κάνεις αληθινό έργο. Σ’ αυτήν την περίπτωση, σε ποιο ακριβώς μονοπάτι βαδίζεις πραγματικά; Ακόμη κι αν δεν είναι το μονοπάτι ενός αντίχριστου, αν μη τι άλλο είναι το μονοπάτι ενός ψευδοεπικεφαλής.

Κάποιοι άνθρωποι δείχνουν να έχουν υποταγή όταν κάνουν το καθήκον τους, κάνοντας ό,τι τους αναθέτει ο Άνωθεν. Όταν, όμως, τους ρωτάνε: «Κάνεις το καθήκον σου επιπόλαια; Το κάνεις σύμφωνα με τις αρχές;» δεν μπορούν να δώσουν καμία οριστική απάντηση και λένε μόνο αυτό: «Ενεργώ με βάση ό,τι οδηγίες μου δίνει ο Άνωθεν και δεν τολμώ να ενεργήσω ανεξέλεγκτα διαπράττοντας παραπτώματα». Όταν τους ρωτάνε αν έχουν εκπληρώσει την ευθύνη τους, εκείνοι απαντούν: «Λοιπόν, κάνω αυτά που πρέπει να κάνω». Έχουν συνέχεια μια τέτοια στάση στην εκτέλεση του καθήκοντός τους, δεν βιάζονται και είναι αδιάφοροι. Ναι μεν δεν έχουν προκύψει εμφανή προβλήματα, αλλά αν αξιολογηθεί σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, η εκτέλεση του καθήκοντός τους δεν είναι αποδοτική και δεν ανταποκρίνεται στα πρότυπα. Αλλά αυτούς δεν τους νοιάζει. Συνεχίζουν να ενεργούν με τον ίδιο επιπόλαιο τρόπο όπως και στο παρελθόν, και παραμένουν εξίσου παθητικοί σε πράγματα τα οποία θα έπρεπε να πάρουν την πρωτοβουλία να κάνουν· δεν έχουν αλλάξει καθόλου. Δεν είναι αγύριστα κεφάλια; Πάντα τέτοια στάση τηρούν: «Μπορεί εσύ να έχεις χίλια σχέδια, αλλά εγώ έχω έναν κανόνα. Έτσι είμαι εγώ. Για να δούμε τι μπορείς να μου κάνεις. Αυτή είναι η στάση μου!» Δεν έχουν κάνει τίποτα τρομερά ύπουλο ή κακό, αλλά έχουν κάνει και λίγες καλές πράξεις. Σε ποιο μονοπάτι θα έλεγες ότι βαδίζουν; Είναι καλή μια τέτοια στάση απέναντι στην πίστη στον Θεό και στο καθήκον; (Όχι.) Στο Βιβλίο της Αποκάλυψης στη Βίβλο, ο Θεός λέει το εξής: «Ούτως, επειδή είσαι χλιαρός και ούτε ψυχρός ούτε ζεστός, μέλλω να σε εξεμέσω εκ του στόματός μου» (Αποκάλυψη 3:16). Είναι καλή μια τέτοια στάση, δηλαδή να είναι κανείς χλιαρός, κι ούτε ψυχρός ούτε ζεστός; (Όχι.) Και ένας άνθρωπος αυτού του είδους έχει στο μυαλό του τους δικούς του υπολογισμούς: «Εφόσον δεν διαπράττω κακό ούτε διαταράσσω το έργο της εκκλησίας κατά την εκτέλεση του καθήκοντός μου, δεν πρόκειται να καταδικαστώ. Αν είναι πολύ κουραστικό και απαιτεί υπερβολική ταλαιπωρία το να κάνω καλά το καθήκον μου, τότε δεν θα το κάνω. Δεν θα εξαντληθώ, αλλά ούτε και θα κάνω μεγάλα λάθη. Μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν θα αποπεμφθώ ούτε θα αποκλειστώ, και παραμένω πολύ καλύτερος από εκείνους που δεν κάνουν κάποιο καθήκον. Έτσι, μένω χλιαρός, ούτε ψυχρός ούτε ζεστός. Ό,τι μου ζητήσεις να κάνω, θα το κάνω. Αλλά αν δεν μου πεις να κάνω κάτι, δεν θα παρέμβω. Μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν θα κουραστώ και, επιπλέον, οι άνθρωποι δεν θα μπορούν να μου βρουν τυχόν λάθη. Η προσέγγιση αυτή είναι υπέροχη!» Είναι καλός αυτός ο τρόπος διαγωγής; (Όχι.) Εφόσον ξέρεις ότι δεν είναι καλός, πώς πρέπει να αλλάξει η άσκησή σου; Αν δεν επιζητάς ποτέ να βαδίσεις στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας και επιμένεις ακόμα να ζεις σύμφωνα με τις φιλοσοφίες του Σατανά, τότε είσαι καταδικασμένος να μην έχεις καμία ελπίδα να φτάσεις στη σωτηρία. Αν φέρεσαι μ’ αυτόν τον τρόπο στον κόσμο, τότε θα έχεις πράγματι ένα πλεονέκτημα. Η φιλοσοφία σου και η στάση σου απέναντι στις κοσμικές αλληλεπιδράσεις θα σε προστατεύουν και, επίσης, δεν θα προσβάλλεις τους ανθρώπους. Επιπλέον, εκείνοι οι άνθρωποι της ανώτερης τάξης που έχουν κύρος και υπόληψη δεν θα νιώθουν ότι αποτελείς απειλή γι’ αυτούς και θα σε εκτιμούν πολύ όλοι τους. Ούτε οι άνθρωποι της κατώτερης τάξης που δεν έχουν θέση θα τολμάνε να σε προσβάλλουν. Έτσι, θα είσαι πολύ δημοφιλής —και στους ανθρώπους της κατώτερης τάξης και στους ανθρώπους της ανώτερης τάξης, θα είσαι κάποιος που θα επιζητούν να πάρουν με το μέρος τους, θα είσαι περιζήτητος και θα μπορείς να κινείσαι με ευκολία σε όλους τους κύκλους, υψηλούς και χαμηλούς, καλούς και κακούς. Ωστόσο, αν συνεχίσεις να τηρείς αυτήν τη στάση στις κοσμικές αλληλεπιδράσεις μέσα στον οίκο του Θεού και ενώπιον του Θεού, αυτό δεν θα λειτουργήσει. Όλες οι διάφορες αρχές που σχετίζονται με την αλήθεια απαιτούν από σένα μια στάση, κι αυτή η στάση είναι είτε σωστή είτε λάθος, είτε άσπρη είτε μαύρη, είτε αληθινή είτε ψευδής —είναι ιδιαίτερα ξεκάθαρη και ιδιαίτερα βασισμένη σε αρχές. Απαιτούν τη στάση σου και την ακριβή σου οπτική, και όχι να διαλέγεις τη μέση οδό στην προσέγγισή σου. Όσοι υιοθετούν μια προσέγγιση κατά την οποία διαλέγουν τη μέση οδό δεν μπορούν να μείνουν σταθεροί μπροστά στην αλήθεια. Μη σκέφτεσαι: «Κοίτα πόσο έξυπνος είναι ο τρόπος ζωής μου. Έμαθα να προστατεύω τον εαυτό μου χρησιμοποιώντας τη μέθοδο αυτή από παιδί και, όσο σκέφτομαι τη ζωή μου μέχρι τώρα, νιώθω ότι αυτή η μέθοδος είναι πολύ πρακτική. Αφότου άρχισα να πιστεύω στον Θεό, συνεχίζω να ζω σύμφωνα μ’ αυτήν τη μέθοδο. Στα χρόνια που πιστεύω στον Θεό, δεν έχω κλαδευτεί, δεν έχω αποτύχει σημαντικά κάνοντας το καθήκον μου, δεν έχω υποβληθεί σε κανέναν σοβαρό εξευγενισμό ή δοκιμασία, και ο Θεός δεν με έχει καταδικάσει ούτε με έχει αποστραφεί και απορρίψει ποτέ. Κοιτάξτε πόσο επιτυχημένος είμαι στη διαγωγή μου, πόσο επιδέξια φέρομαι!» Κάνεις λάθος! Δεν ξέρεις πώς να φέρεσαι —προσεγγίζεις το κάθε ζήτημα και την αλήθεια με μια επιτήδεια μέθοδο. Αυτή η μέθοδος είναι τελείως λανθασμένη και με το να το κάνεις αυτό δεν μπορείς να μείνεις σταθερός. Μην έχεις τη νοοτροπία να βασίζεσαι στην τύχη, με τη σκέψη: «Παλιά το έκανα αυτό και πάντα πετύχαινα. Ποτέ δεν απέτυχα και ποτέ δεν ρεζιλεύτηκα ούτε έδειξα την άγνοιά μου. Τώρα που πιστεύω στον Θεό, θα επιμείνω ακόμα σε αυτήν την εξαιρετικά εξεζητημένη στρατηγική για τις κοσμικές αλληλεπιδράσεις». Σ’ το λέω, αυτό είναι ανοησία εκ μέρους σου! Για ποιον λόγο λέει ο Θεός τόσο πολλά λόγια για να σώσει τους ανθρώπους; Ακριβώς για να τους δώσει τη δυνατότητα, υπό την καθοδήγηση αυτών των λόγων, να κατανοήσουν ποιο είναι το σωστό μονοπάτι στη ζωή και σε ποιο μονοπάτι πρέπει να βαδίσουν· για να σε αφήσει να διαλέξεις, όχι για να σε αφήσει να λουφάρεις εδώ ευκαιριακά. Αν ήταν για να σε αφήσει να λουφάρεις ευκαιριακά, τότε ο Θεός δεν θα έλεγε αυτά τα λόγια ούτε θα έκανε αυτό το έργο. Για ποιον λόγο, στη συναναστροφή μας σχετικά με διάφορα ζητήματα, ξεκαθαρίζονται απόλυτα όλα όσα αντιτίθενται στην αλήθεια; Ακριβώς για να σου γνωστοποιηθεί ποια είναι τα θετικά πράγματα και ποια τα αρνητικά, ώστε να τα ξεχωρίζεις καθαρά και να τα βλέπεις ξεκάθαρα. Τα θετικά και τα αρνητικά πράγματα είναι εντελώς φανερά, αποκαλυμμένα και διαυγή ενώπιον του Θεού —δεν είναι θολά. Επομένως, ο Θεός απαιτεί να είσαι ξεκάθαρος όταν κάνεις το οτιδήποτε και όταν επιλέγεις το μονοπάτι σου. Η στάση σου πρέπει να είναι ξεκάθαρη, και οι σκέψεις και οι απόψεις σου πρέπει να είναι ξεκάθαρες· δεν πρέπει να υπάρχει τίποτα το διφορούμενο. Ό,τι αφορά την αλήθεια και τις αλήθεια-αρχές δεν περιλαμβάνει τίποτα το διφορούμενο —το μαύρο είναι μαύρο, το άσπρο είναι άσπρο, το ναι είναι ναι, το όχι είναι όχι. Ένα ψέμα, ακόμα κι αν το πει κανείς χίλιες φορές, παραμένει ψέμα και δεν μπορεί ποτέ να γίνει η αλήθεια. Η αλήθεια, ακόμα κι αν ελάχιστοι στον κόσμο την αποδέχονται ή αν πολλά έθνη την απορρίπτουν και την καταδικάζουν, δεν παύει να είναι η αλήθεια. Η αλήθεια είναι πάντα η αλήθεια και σε καμία περίπτωση δεν θα γίνει πλάνη ή αίρεση. Όσοι άνθρωποι κι αν ακολουθούν αρνητικά πράγματα που είναι του Σατανά και όσα χρόνια κι αν αποτελούν αυτά κοσμική τάση, δεν παύουν να είναι αρνητικά πράγματα και δεν παύουν να είναι του Σατανά —δεν πρόκειται ποτέ να μετατραπούν σε θετικά πράγματα. Αντίθετα, τα θετικά πράγματα, ακόμα κι αν σ’ αυτόν τον κόσμο δέχονται επιθέσεις, καταπίεση και καταδίκη, δεν παύουν να είναι θετικά πράγματα και δεν πρόκειται ποτέ να γίνουν αρνητικά. Ο Θεός είναι για πάντα Θεός, είναι για πάντα η ενσάρκωση της δικαιοσύνης και είναι για πάντα ο εκπρόσωπος όλων των θετικών πραγμάτων. Η θέση του Θεού είναι αμετάβλητη και η ουσία Του είναι αμετάβλητη. Ο Σατανάς, στο μεταξύ, είναι για πάντα ο Σατανάς, είναι για πάντα η ενσάρκωση του κακού, είναι για πάντα ο εκπρόσωπος του άξονα του κακού, είναι για πάντα αρνητικός και δεν πρόκειται ποτέ να γίνει θετικό πράγμα.

Κάποιοι λένε: «Πρέπει να είσαι ευέλικτος όταν ζεις στην εκκλησία. Μην κλίνεις υπερβολικά προς καμία απ’ τις δύο κατευθύνσεις. Μην αποδέχεσαι την αλήθεια, αλλά ούτε να την αποστρέφεσαι· μην προσβάλλεις ούτε τις θετικές ούτε τις αρνητικές προσωπικότητες. Το καλύτερο είναι απλώς να το παίζεις ουδέτερος. Δεν αντιτίθεμαι στα θετικά πράγματα και δεν κατακρίνω τα αρνητικά. Ούτε γλείφω αυτούς που επιδιώκουν την αλήθεια ούτε προσπαθώ να κερδίσω την εύνοιά τους, ούτε τους πλησιάζω υπερβολικά. Ούτε από τους αντίχριστους απομακρύνομαι. Τι μπορείς να μου κάνεις; Κοίτα πόσο ξεκάθαρα καταλαβαίνω τη ζωή!» Είναι αυτό ξεκάθαρη κατανόηση; Δεν είναι ξεκάθαρη κατανόηση· είναι ανοησία. Είναι μπέρδεμα και ανικανότητα να ξεχωρίσεις το σωστό από το λάθος. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ένας μπερδεμένος άνθρωπος. Σου το λέω, αυτού του είδους οι διπρόσωποι, απλούστατα, δεν είναι καλοί. Ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα μιας τέτοιας ζωής; (Δεν θα έχουν καμία έκβαση και κανέναν προορισμό.) Θα έχουν καταστρέψει τον ίδιο τους τον προορισμό. Αν και δεν αντιτίθενται στα θετικά πράγματα, ουσιαστικά, δεν τα έχουν αποδεχτεί ούτε αυτά. Το να μην αντιτίθεσαι δεν είναι το ίδιο με το να αποδέχεσαι, και το να μην κατακρίνεις τα αρνητικά πράγματα δεν είναι το ίδιο με το να τα εγκαταλείπεις. Μήπως νομίζεις ότι, με το να μην αποδέχεσαι τα θετικά πράγματα και να μην κατακρίνεις τα αρνητικά, έχεις εγκαταλείψει τα αρνητικά πράγματα και τις αρνητικές οπτικές; Δεν μπορείς να τα εγκαταλείψεις. Μόνο με την αποδοχή των θετικών πραγμάτων και με την αποδοχή της αλήθειας μπορούν σταδιακά να εγκαταλειφθούν και να διαλυθούν οι αρνητικές σκέψεις και απόψεις των ανθρώπων, καθώς και οι μοχθηρές σκέψεις και απόψεις που είναι του Σατανά· μόνο τότε μπορούν οι άνθρωποι να αποδεχτούν θετικές σκέψεις και απόψεις, μαζί με τους τρόπους άσκησης, τη διορατικότητα, την κατανόηση και τα κριτήρια που ευθυγραμμίζονται με τις αλήθεια-αρχές. Με άλλα λόγια, αν θέλεις να αποδεχτείς θετικές σκέψεις και απόψεις, αν θέλεις να αποδεχτείς την αλήθεια, αν θέλεις να εισέλθει μέσα σου η αλήθεια και να γίνει η ζωή σου, πρέπει πρώτα να αδειάσεις τον εαυτό σου από ό,τι έχει μέσα και μετά να αποδεχτείς την αλήθεια, και να επιτρέψεις στην αλήθεια να εισέλθει μέσα σου και να κατέχει εξουσία στην καρδιά σου. Αυτό σημαίνει να έχεις την αλήθεια ως ζωή. Έτσι γίνεται πράξη η επιδίωξη της αλήθειας. Ο πρωταρχικός σκοπός της πίστης στον Θεό είναι να αποκτήσεις την αλήθεια. Πρέπει να μπορείς να διακρίνεις διάφορες σκέψεις και απόψεις που πηγαίνουν κόντρα στην αλήθεια. Ειδικά αν είσαι το είδος του ανθρώπου που ακολουθεί τη φιλοσοφία του Σατανά, πρέπει να εγκαταλείψεις τις επιτήδειες σκέψεις και απόψεις κατά τις οποίες ακολουθείς τη μέση οδό ως προσέγγιση και να επαναστατήσεις συνειδητά εναντίον τους. Όταν ανακύπτουν τέτοιες σκέψεις και απόψεις στις περιστάσεις που συναντάς, πρέπει να συνειδητοποιείς ότι είναι εσφαλμένες και να σκέφτεσαι: «Τι λένε τα λόγια του Θεού; Τι απαιτεί ο Θεός; Όποιος απ’ τους τρόπους δράσης συμφωνεί με τις αλήθεια-αρχές, θα πάρω την πρωτοβουλία και θα πασχίσω να πράξω ανάλογα, χωρίς να αφήσω τις σκέψεις και τις απόψεις της προσέγγισης της μέσης οδού να με κυβερνούν ή να με εμποδίζουν να κάνω πράξη την αλήθεια. Αντίθετα, πρέπει να αφήσω τα λόγια του Θεού, την αλήθεια, να γίνουν τα κριτήρια για τη διαγωγή και τις πράξεις μου, καθώς και για την εκτέλεση του καθήκοντός μου». Μια τέτοια άσκηση θα φέρει ένα διαφορετικό αποτέλεσμα. Ακόμα κι αν πρόκειται για ένα πολύ μικρό ζήτημα που δεν αξίζει να το θυμηθεί ο Θεός, αν μη τι άλλο, ο Θεός δεν θα το καταδικάσει. Καθώς σιγά σιγά οι πράξεις σου συσσωρεύονται μ’ αυτόν τον τρόπο, θα προετοιμάζονται λίγο λίγο οι καλές σου πράξεις. Αν οι πράξεις σου μπορούν να θεωρηθούν καλές πράξεις στα μάτια του Θεού, τότε θα έχεις ελπίδα. Θα αρχίσεις να έχεις σωστή και θετική κατεύθυνση και στόχο, και θα αρχίσεις να γίνεσαι θετικός άνθρωπος, σωστός άνθρωπος. Μ’ αυτόν τον τρόπο, θα έχεις απομακρυνθεί από το μονοπάτι της καταστροφής που οδηγεί στην κόλαση και σταδιακά θα έχεις στραφεί προς το μονοπάτι που οδηγεί στη βασιλεία των ουρανών. Αυτό είναι ένα καλό αποτέλεσμα που προκύπτει όταν μπορεί κάποιος να μεταστραφεί. Είναι εύκολο να το πετύχει κανείς αυτό; Εξαρτάται από τον βαθμό στον οποίο αγαπά την αλήθεια. Αν κάνεις ένα λάθος και το μόνο που λες είναι: «Πραγματικά, μισώ τον εαυτό μου! Πώς μπόρεσα να κάνω κάτι τόσο ευτελές και ελεεινό; Πραγματικά μου ’ρχεται να μου δώσω δυο σφαλιάρες!» και απλώς μισείς τον εαυτό σου, αυτό θα είναι εντελώς ανώφελο. Όταν κάνεις ένα λάθος, το κυριότερο είναι ότι θα πρέπει να μπορείς να διακρίνεις πού έγκειται το λάθος, τι σε οδήγησε στο να το κάνεις, γιατί δεν μπορείς να κάνεις πράξη την αλήθεια, ποια είναι η κύρια αιτία και ποια είναι η βάση και οι αρχές των πράξεών σου. Το κυριότερο, επίσης, είναι αν, όταν αντιμετωπίζεις κάποιο ζήτημα, ενεργείς συνειδητά σύμφωνα με τα λόγια του Θεού και επαναστατείς συνειδητά ενάντια στις σατανικές σου σκέψεις και απόψεις, στις φιλοδοξίες και τις επιθυμίες σου, στις προθέσεις και τα σχέδιά σου. Αν έχεις κάνει συνειδητά όλα αυτά τα πράγματα, τότε έχεις προετοιμάσει καλές πράξεις, κι αυτό είναι υπέροχο και έχεις αποκομίσει κάτι. Είναι καλό ένα τέτοιο αποτέλεσμα; Αυτό είναι το αποτέλεσμα που επιθυμείτε να δείτε; Αυτό είναι που θέλετε να επιδιώξετε; (Ναι.) Τι άποψη έχουν οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα; Την εξής: «Δεν διαπράττω κακό ούτε προκαλώ διαταράξεις και αναστάτωση. Εφόσον δεν αποπέμπομαι από την εκκλησία πλήρους απασχόλησης, όλα καλά. Αν και δεν έχω προετοιμάσει πολλές καλές πράξεις, και στο καθήκον μου δεν είμαι πολύ αφοσιωμένος, δεν έχω μεγάλη ειλικρίνεια και δεν ασκούμαι ειλικρινά σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, από τη στιγμή που δεν κάνω κακό ούτε προκαλώ διαταράξεις και αναστάτωση, δεν αρκεί αυτό;» Τι άποψη είναι αυτή; Είναι μια εκφυλισμένη σκέψη και άποψη, κάποια που δεν επιζητά την πρόοδο. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να νομίζεις ότι, εφόσον δεν κάνεις κακό και δεν προκαλείς διαταράξεις και αναστάτωση, είσαι καλός άνθρωπος, είσαι ευγενής άνθρωπος, μπορείς να μείνεις σταθερός και ό,τι κάνεις ευθυγραμμίζεται με την αλήθεια. Σου το λέω, αυτό είναι λάθος —είναι ένας ανόητος τρόπος σκέψης! Το να μην κάνεις κακό δεν είναι το ίδιο με το να προετοιμάζεις καλές πράξεις. Το να μην κάνεις κακό και το να προετοιμάζεις καλές πράξεις είναι δύο διαφορετικές έννοιες. Το να κάνεις το καθήκον σου χωρίς να κάνεις κακό είναι αυτό που οφείλει να κάνει ένα δημιουργημένο ον· είναι μια εκδήλωση που θα πρέπει να έχουν όσοι διαθέτουν τη συνείδηση και τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Για παράδειγμα, κάποιοι άνθρωποι λένε: «Υπάρχουν άνθρωποι που διαπράττουν φόνο, αλλά εγώ δεν το έχω κάνει αυτό· αυτός ο άνθρωπος έκλεψε πράγματα από άλλους ανθρώπους, αλλά εγώ δεν το έχω κάνει αυτό. Αυτό σημαίνει ότι είμαι καλός άνθρωπος». Αξίζει να καυχιέται κανείς γι’ αυτό; Είναι σωστός ο ισχυρισμός τους; (Όχι.) Αυτό είναι σύγχυση διαφορετικών εννοιών. Το να μην είναι κανείς κλέφτης, να μη διαπράττει φόνο ή εμπρησμό και να μην επιδίδεται σε παράνομες σεξουαλικές σχέσεις δεν είναι το ίδιο με το να είναι καλός άνθρωπος. Το να μην κάνει κάποιος κακό ή να μην παραβιάζει τον νόμο είναι διαφορετική έννοια από το να είναι καλός άνθρωπος. Το να είναι κανείς καλός άνθρωπος έχει τα δικά του πρότυπα. Το να μην κάνεις κακό και το να προετοιμάζεις καλές πράξεις είναι επίσης δύο ξεχωριστές έννοιες. Το να κάνεις το καθήκον σου χωρίς να κάνεις κακό είναι κάτι που πρέπει να καταφέρεις ως κανονικός άνθρωπος. Όμως, το να προετοιμάζεις καλές πράξεις σημαίνει ότι πρέπει να κάνεις πράξη την αλήθεια και να εκπληρώνεις το καθήκον σου με ενεργητικότητα και θετικότητα, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Θεού και τις αλήθεια-αρχές. Πρέπει να έχεις αφοσίωση, να είσαι πρόθυμος να υπομείνεις κακουχίες και να πληρώσεις ένα τίμημα, να είσαι πρόθυμος ν’ αναλάβεις ευθύνες και να μπορείς να ενεργείς με θετικότητα και ενεργητικότητα. Όλες οι πράξεις που γίνονται σύμφωνα μ’ αυτές τις αρχές είναι κατά βάση καλές πράξεις. Δεν έχει σημασία αν είναι μεγάλα ή μικρά ζητήματα, αν είναι αξιομνημόνευτα για τους άλλους ή όχι, αν τα έχουν σε ιδιαίτερη εκτίμηση οι άνθρωποι ή τα θεωρούν ασήμαντα ή αν οι άλλοι τα θεωρούν άξια προσοχής· στα μάτια του Θεού είναι όλα καλές πράξεις. Αν έχεις προετοιμάσει καλές πράξεις, στο τέλος θα σου φέρουν ευλογίες, όχι συμφορές. Κάποιοι άνθρωποι δεν προετοιμάζουν καθόλου καλές πράξεις και αρκούνται απλώς στα εξής: «Κάνω ό,τι μου λένε να κάνω και πηγαίνω όπου μου λένε να πάω. Ποτέ δεν μιλάω ούτε ενεργώ αυθαίρετα και ποτέ δεν φέρομαι με πονηριά ώστε να δημιουργήσω μπελάδες ή να προκαλέσω διατάραξη και αναστάτωση. Είμαι πραγματικά υπάκουος και συμπεριφέρομαι καλά». Πάντα τρέφουν μια τέτοια στάση. Δεν αναζητούν ενεργά την αλήθεια ούτε τηρούν τις αρχές στην εκτέλεση του καθήκοντός τους. Όταν ανακαλύπτουν τις αποκλίσεις και τα λάθη τους, δεν τα διορθώνουν ούτε τα αλλάζουν αμέσως. Όταν συνειδητοποιούν ότι ήταν επαναστατικοί και αποκάλυψαν διεφθαρμένες διαθέσεις, δεν κάνουν ποτέ αυτοκριτική ούτε αναζητούν ενεργά την αλήθεια για να επιλύσουν το πρόβλημα· αντίθετα, απλώς κάνουν ό,τι θέλουν. Αν και δεν έχουν διαπράξει κανένα μεγάλο κακό που θα προκαλούσε απώλειες στα συμφέροντα του οίκου του Θεού, δεν παύουν να έχουν επηρεάσει την πρόοδο του έργου της εκκλησίας. Στην καλύτερη περίπτωση, η εκτέλεση των καθηκόντων τους είναι απλή δουλειά, και η απλή δουλειά, από τη φύση της, απέχει από το να θεωρηθεί καλή πράξη. Άρα, πώς ορίζονται τελικά οι καλές πράξεις; Καλές πράξεις είναι όταν αυτό που κάνεις είναι αν μη τι άλλο χρήσιμο για τη δική σου ζωή-είσοδο και τη ζωή-είσοδο των αδελφών, αλλά και ωφέλιμο για το έργο του οίκου του Θεού. Αν είναι ωφέλιμο για σένα, για τους άλλους και για τον οίκο του Θεού, τότε η απόδοσή σου είναι αποτελεσματική ενώπιον του Θεού και την εγκρίνει ο Θεός. Ο Θεός θα σε βαθμολογήσει. Οπότε, αξιολόγησε τα εξής: Πόσες καλές πράξεις έχεις προετοιμάσει όλα αυτά τα χρόνια; Μπορούν αυτές οι καλές πράξεις ν’ αντισταθμίσουν τις παραβάσεις σου; Αφού τις αντισταθμίσουν, πόσες καλές πράξεις απομένουν; Πρέπει να βαθμολογήσεις τον εαυτό σου και να το καταλάβεις απόλυτα αυτό· δεν πρέπει να είσαι μπερδεμένος γι’ αυτό το ζήτημα.

Πείτε Μου, είναι απαραίτητη η συναναστροφή Μου πάνω σ’ αυτά τα ζητήματα; (Ναι.) Πρέπει να σας πω αυτά τα λόγια και να σας κάνω κάποιες υποδείξεις. Ο σκοπός για τον οποίο σας κάνω αυτές τις υποδείξεις δεν είναι να σβήσω τον ενθουσιασμό σας ούτε να σας χλευάσω, πόσο μάλλον να σας καταδικάσω, αλλά είναι να σας κάνω μια υπενθύμιση, να κρούσω τον κώδωνα του κινδύνου, ώστε να μάθετε, αυτήν τη στιγμή, τώρα, επί του παρόντος, σε τι περιστάσεις βρίσκεστε, ποια είναι η κατάστασή σας και ποιοι είναι οι πιθανοί κίνδυνοι. Πρέπει να τα ξεκαθαρίσετε αυτά τα πράγματα στην καρδιά σας. Οι άνθρωποι, κατά την πίστη τους στον Θεό, πρέπει να εξετάζουν συνέχεια και συχνά ποια είναι η κατάστασή τους ενώπιον του Θεού. Πρέπει να γνωρίζουν συνέχεια και ξεκάθαρα πώς είναι η σχέση τους με τον Θεό, αν υπάρχουν συγκρούσεις και εμπόδια ανάμεσα στους ίδιους και τον Θεό, αν έχουν αντιλήψεις και παρανοήσεις για τον Θεό, αν έχουν παράλογες απαιτήσεις από τον Θεό και πώς βλέπει ο Θεός τις συνολικές τους εκδηλώσεις. Οι άνθρωποι πρέπει να τα καταλάβουν και να τα μάθουν αυτά τα πράγματα· κάτι τέτοιο είναι πολύ ωφέλιμο για τη ζωή-είσοδο τους. Ο σκοπός μιας τέτοιας άσκησης είναι να διασφαλιστεί ότι οι άνθρωποι θα μπορούν να ενεργούν με ακρίβεια σύμφωνα με τις προθέσεις του Θεού. Να μην παραστρατούν, να μη νιώθουν αυτάρεσκοι, και να μην εξαπατούν τον εαυτό τους και τους άλλους. Το να μην παραστρατείς σημαίνει να μην ακολουθείς το δικό σου μονοπάτι στο οποίο έχεις αποκλίνει. Θεωρείς ότι η απόδοσή σου στην πίστη στον Θεό είναι μια χαρά, οπότε συνεχίζεις να βαδίζεις έτσι. Τελικά, όμως, έχεις αποκλίνει από το σωστό μονοπάτι· ο Θεός σε έχει εγκαταλείψει εδώ και καιρό και το Άγιο Πνεύμα έχει σταματήσει να εργάζεται μέσα σου. Ο Θεός σε απεχθάνεται, όμως εσύ συνεχίζεις να νομίζεις ότι τα πας καλά στην πίστη σου: «Έχω κερδίσει πράγματα από την πίστη μου στον Θεό. Τώρα μπορώ να υπομείνω κακουχίες, τώρα δεν κάνω κακό, ξέρω πώς να αποφεύγω να προκαλώ διαταράξεις, και ξέρω τώρα γιατί αποπέμπονται ή απομονώνονται εκείνοι που προκαλούν διαταράξεις και αναστάτωση και γιατί δεν τους επιτρέπεται να κάνουν καθήκον». Δεν αρκεί να γνωρίζεις αυτά τα πράγματα. Πρέπει να γνωρίζεις πώς να ενεργείς ώστε να ακολουθείς την οδό του Θεού, πώς να ασκείσαι ώστε να βαδίζεις στο σωστό μονοπάτι και πώς να ενεργείς ώστε να μπορέσεις να φτάσεις στη σωτηρία. Όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά· πρέπει να τα επανεξετάζεις και να εξάγεις συμπεράσματα σε τακτά χρονικά διαστήματα. Αυτά ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα. Ας συνεχίσουμε τη συναναστροφή σχετικά με το ζήτημα πάνω στο οποίο συναναστρεφόμαστε αυτήν την περίοδο.

Η πρώτη άσκηση για την επιδίωξη της αλήθειας: να εγκαταλείπεις

Η εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό

I. Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με τον Θεό: Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με το έργο του Θεού

ΣΤ. Το έργο του Θεού δεν αλλάζει τις έμφυτες συνθήκες των ανθρώπων· στοχεύει στο να αλλάξει τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους

6. Διάφορες εκδηλώσεις των έμφυτων συνθηκών, της ανθρώπινης φύσης και των διεφθαρμένων διαθέσεων

Η συναναστροφή μας κατά την περίοδο αυτή σχετίζεται με ένα συγκεκριμένο θέμα που αφορά την αρχή της άσκησης της «εγκατάλειψης» στο πλαίσιο του πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια —τις έμφυτες συνθήκες, την ανθρώπινη φύση και τις διεφθαρμένες διαθέσεις. Μετά από τις επανειλημμένες συναναστροφές πάνω σ’ αυτό, άραγε έχετε τώρα λίγη διάκριση όσον αφορά συγκεκριμένες εκδηλώσεις και αποκαλύψεις που αφορούν αυτές τις τρεις πτυχές, δηλαδή τις έμφυτες συνθήκες, την ανθρώπινη φύση και τις διεφθαρμένες διαθέσεις; (Η διάκρισή μου σχετικά μ’ αυτά τα πράγματα είναι κάπως καλύτερη από πριν. Προηγουμένως, πολλές φορές μπέρδευα τον χαρακτήρα με τις διεφθαρμένες διαθέσεις, αλλά μέσα από τις πρόσφατες συναναστροφές του Θεού, μπορώ τώρα να τα διαχωρίσω σε κάποιον βαθμό.) Γιατί είναι απαραίτητο να γίνει διαφοροποίηση σ’ αυτά τα πράγματα; (Για να γνωρίσουμε ποια προβλήματα που έχουμε μέσα μας πρέπει να επιλυθούν και ποια πρέπει απλώς να τα προσεγγίζουμε σωστά.) Πολύ σωστά. Η τόσο λεπτομερής συναναστροφή ξεκαθαρίζει περισσότερο τις διαφορές μεταξύ έμφυτων συνθηκών, ανθρώπινης φύσης και διεφθαρμένων διαθέσεων, και οι άνθρωποι αποκτούν μια σαφέστερη κατανόηση για τις διεφθαρμένες διαθέσεις και τις εκδηλώσεις ενός εξαιρετικά άσχημου χαρακτήρα, που είναι δύο ξεχωριστά πράγματα. Συγκεκριμένα, οι άνθρωποι μπορούν να διακρίνουν μεταξύ του άσχημου χαρακτήρα, των διεφθαρμένων διαθέσεων και των έμφυτων συνθηκών. Κάποια ελαττώματα της ανθρώπινης φύσης δεν θα τα θεωρούν διεφθαρμένες διαθέσεις και, φυσικά, δεν θα θεωρούν διεφθαρμένες διαθέσεις ούτε κάποιες ανεπάρκειες και κάποια ελαττώματα που εμπίπτουν στις έμφυτες συνθήκες. Όταν οι άνθρωποι έχουν αυτήν τη διάκριση, κατανοούν όλο και πιο ξεκάθαρα τις διάφορες εκδηλώσεις των διεφθαρμένων διαθέσεων και δεν κάνουν πλέον την τρίχα τριχιά όσον αφορά τα προβλήματα που δεν έχουν σχέση με διεφθαρμένες διαθέσεις. Ταυτόχρονα, έχουν και μια σαφέστερη κατανόηση ως προς το τι είναι στην πραγματικότητα οι διεφθαρμένες διαθέσεις. Μπορείτε, λοιπόν, να εξηγήσετε ξεκάθαρα τι ακριβώς είναι οι διεφθαρμένες διαθέσεις; Έχουν οι διεφθαρμένες διαθέσεις κάποια σχέση με τις έμφυτες συνθήκες; Επηρεάζονται μήπως από τις έμφυτες συνθήκες; (Όχι.) Ας υποθέσουμε ότι ένας άνθρωπος είναι όμορφος, έχει ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα και χαρακτηριστικά με σωστές αναλογίες· μπορεί μήπως κανείς να πει ότι, επειδή έχει καλή εμφάνιση, δεν έχει διεφθαρμένες διαθέσεις, ότι η ανθρώπινη φύση του είναι τόσο τέλεια και αγνή όσο η εμφάνισή του, ότι δεν είναι καθόλου αλαζονικός ούτε μοχθηρός, αλλά είναι εξαιρετικά άγιος; Μπορεί να το πει κανείς αυτό; (Όχι.) Εφόσον κάναμε μια τέτοια συναναστροφή, ουσιαστικά έχουν πια ξεκαθαριστεί οι διαφορές μεταξύ αυτών των τριών πτυχών, δηλαδή των διεφθαρμένων διαθέσεων, των έμφυτων συνθηκών και της ανθρώπινης φύσης, σωστά; (Ναι.) Είναι εύκολο να διακριθούν.

Το να είναι κανείς επιδέξιος στις επιχειρήσεις

Την προηγούμενη φορά, συναναστραφήκαμε σχετικά με την αγάπη για τις επιχειρήσεις. Σε ποια πτυχή θα πρέπει να ενταχθεί αυτή η εκδήλωση αγάπης και συμπάθειας για τις επιχειρήσεις; (Στις έμφυτες συνθήκες.) Γιατί θεωρείται έμφυτη συνθήκη; (Είναι ένα ενδιαφέρον κι ένα χόμπι, οπότε θεωρείται έμφυτη συνθήκη.) Αφενός, είναι ενδιαφέρον και χόμπι· αφετέρου, αν κάποιος αγαπά τις επιχειρήσεις και έχει επιχειρηματικό μυαλό, δηλαδή είναι εκ φύσεως επιδέξιος σ’ αυτά χωρίς να έχει κάνει επαγγελματικές σπουδές, και μπορεί να τα καταλάβει και ξέρει πώς να βγάζει λεφτά, να βγάζει κέρδος, να εκμεταλλεύεται επιχειρηματικές ευκαιρίες και ούτω καθεξής χωρίς καθοδήγηση από άλλους, τότε αυτός ο άνθρωπος διαθέτει μέσα στις έμφυτες συνθήκες του ένα προτέρημα ως προς τις επιχειρήσεις. Αν κάποιος διαθέτει έμφυτα αυτό το προτέρημα, τότε σίγουρα πρόκειται για μια έμφυτη συνθήκη, και οι έμφυτες συνθήκες έχουν ελάχιστη σχέση με τις επιρροές που δέχεται κανείς μετά τη γέννησή του. Βλέπεις, κάποιοι άνθρωποι αρχίζουν να μαθαίνουν να ασχολούνται με τις επιχειρήσεις στα 15 ή τα 16 τους, όταν πάνε ακόμα σχολείο. Όποτε έχουν κάτι καλό, σκέφτονται τρόπους να το πουλήσουν. Πουλάνε ακόμα και τα δώρα γενεθλίων που τους κάνουν οι γονείς τους. Δεν ξοδεύουν το χαρτζιλίκι τους, αλλά αντίθετα το φυλάνε όλο για επιχειρηματική δραστηριότητα. Μέχρι να φτάσουν τα 18 ή τα 19, μπορούν ήδη και λειτουργούν μικρές επιχειρήσεις. Στο σχολείο παίρνουν απλώς μέτριους βαθμούς, αλλά έχουν μυαλό για επιχειρήσεις, είναι γρήγοροι στους υπολογισμούς και ξέρουν καλά τα κόλπα των επιχειρήσεων —αυτό είναι προτέρημα. Η αγάπη για τις επιχειρήσεις εμπίπτει στις κατηγορίες των προτερημάτων ή των ενδιαφερόντων και των χόμπι μέσα στο πλαίσιο των έμφυτων συνθηκών. Εν πάση περιπτώσει, αποτελεί πτυχή των έμφυτων συνθηκών και σ’ αυτές ταξινομείται η εκδήλωση της αγάπης για τις επιχειρήσεις. Κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν απαραίτητα κάποιο χόμπι ή προτέρημα που σχετίζεται με τις επιχειρήσεις. Όταν ασχολούνται με τις επιχειρήσεις, βασίζονται κυρίως στην απάτη και την εξαπάτηση των άλλων. Δεν βγάζουν χρήματα μέσω της δικής τους σκληρής δουλειάς και του δικού τους αγώνα ούτε χρησιμοποιώντας νόμιμα επιχειρηματικά μέσα και μεθόδους, αλλά αντίθετα επιδίδονται σε κάθε μορφή απάτης και εξαπάτησης, και εκμεταλλεύονται νομικά παραθυράκια για να πετύχουν τον στόχο τους, που είναι να βγάλουν κέρδος και να κερδίσουν λεφτά. Τι πρόβλημα είναι αυτό; Τέτοιοι άνθρωποι διεξάγουν συστηματικά επιχειρηματική δραστηριότητα με αυτόν τον τρόπο· αυτό αφορά, άραγε, την ουσία της ανθρώπινης φύσης τους; (Ναι.) Είναι καλή ή άσχημη μια τέτοια ανθρώπινη φύση; (Είναι άσχημη.) Υπό ποία έννοια είναι άσχημη; Τέτοιοι άνθρωποι, γενικά μιλώντας, όσον αφορά την ανθρώπινη φύση τους, έχουν άσχημο χαρακτήρα. Ο στόχος που έχουν οι άνθρωποι όταν ασχολούνται με τις επιχειρήσεις είναι πάντα να βγάλουν χρήματα. Αν βγάζεις χρήματα με νόμιμες επιχειρηματικές πρακτικές, κάτι τέτοιο είναι μια ικανότητα που διαθέτεις και αποτελεί όφελος που έχεις αποκτήσει μέσω του προτερήματος που σου έχει δώσει ο Θεός. Αλλά αν κάποιος δεν αποκτά χρήματα και κέρδη με νόμιμες επιχειρηματικές πρακτικές, αλλά με κάθε μορφής απάτη και εξαπάτηση, τότε τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν ακεραιότητα και έχουν τιποτένιο χαρακτήρα. Έχουν συνείδηση τέτοιοι άνθρωποι; (Όχι.) Για να το πούμε λαϊκά, η συνείδησή τους είναι τελείως σάπια —δεν έχουν συνείδηση. Γιατί λέμε ότι δεν έχουν συνείδηση; (Γενικά, οι άνθρωποι που έχουν συνείδηση νιώθουν μομφή απ’ αυτήν αφότου διαπράξουν απάτη και εξαπάτηση έναντι άλλων ανθρώπων, και δεν ξανακάνουν τέτοια πράγματα. Ωστόσο, όσοι δεν έχουν συνείδηση νοιάζονται μόνο να βγάλουν κέρδος. Η συνείδησή τους δεν έχει καμία επίγνωση, οπότε απλώς συνεχίζουν να κάνουν αυτά τα πράγματα.) Δεν έχουν τη λειτουργία της συνείδησης· μπορεί, επίσης, να πει κανείς ότι δεν έχουν συνείδηση. Αν είχαν συνείδηση, η συνείδησή τους θα λειτουργούσε και τότε, αφότου εξαπατούσαν κάποιον μια φορά, θα ένιωθαν αυτομομφή από τη συνείδησή τους. Ακόμα κι αν έβγαζαν κέρδος, μέσα τους θα ένιωθαν απαίσια. Όταν θα ξόδευαν τα χρήματα, θα κοκκίνιζε το πρόσωπό τους και θα ένιωθαν άβολα μέσα τους, καθώς θα αισθάνονταν ότι αυτό που έκαναν ήταν βρόμικο και ευτελές. Έτσι, από τότε και στο εξής, δεν θα εξαπατούσαν ποτέ ξανά κανέναν· όσο μεγάλο κι αν ήταν το πιθανό κέρδος, δεν θα το έκαναν ποτέ. Αυτή είναι η λειτουργία της συνείδησης. Αλλά όσοι είναι επιδέξιοι στο να εξαπατούν τους άλλους, να τους ξεγελούν και να διαπράττουν απάτη εναντίον τους θα το κάνουν κάθε φορά που το θέλουν. Αφότου τα καταφέρουν, δεν αισθάνονται άσχημα μέσα τους όταν ξοδεύουν τα χρήματα. Μόλις πάρουν στα χέρια τους τα χρήματα, θεωρούν ότι είναι έξυπνοι και ιδιοφυείς, κι αισθάνονται πανευτυχείς και ιδιαίτερα περήφανοι για την επιτυχία των στρατηγικών της απάτης τους. Κλέβουν στο ζύγι, πουλάνε ψεύτικα φάρμακα, ψεύτικο τζίνσενγκ, κρέας με έγχυση υδάτινου διαλύματος —ό,τι πουλάνε είναι νοθευμένο και προϊόν παραπλάνησης. Κάθε επιχειρηματικό εγχείρημα στο οποίο συμμετέχουν περιλαμβάνει τακτικές εξαπάτησης και παγίδες, και όλα τα χρήματα που βγάζουν αποκτώνται με απατηλά μέσα. Με όποιου είδους επιχείρηση κι αν ασχολούνται, ποτέ δεν το κάνουν με τρόπο που να ακολουθεί τους κανόνες χρεώνοντας τη σωστή τιμή. Βλέπεις, κάποιοι άνθρωποι, στις επιχειρήσεις τους, εξαπατούν συγκεκριμένα τους τακτικούς πελάτες. Για παράδειγμα, αν αγοράζεις συχνά απ’ αυτούς και ξέρουν ότι έχεις χρήματα, θα σου χρεώσουν 100 γουάν για ένα προϊόν που σε άλλους το πουλάνε 10. Θα πουν μάλιστα: «Δεν το πουλάω σε κανέναν άλλον, το κρατάω μόνο για σένα. Βλέπεις πόσο δυνατή είναι η σχέση μας; Καλή συμφωνία σού κάνω, έτσι δεν είναι;» Εξαπατούν τους ανθρώπους και τους κάνουν μάλιστα να νιώθουν ευγνωμοσύνη —τι επιδέξιοι απατεώνες που είναι! Οι άνθρωποι που δεν έχουν καμία αίσθηση αυτομομφής στη συνείδησή τους δεν νιώθουν καθόλου τύψεις και δεν έχουν καμιά επίγνωση της συνείδησης σε ό,τι κι αν κάνουν, οπότε μπορεί να πει κανείς ότι τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν συνείδηση. Όπως κι αν είναι η λογική τους, αν κρίνουμε μόνο με βάση τη συνείδησή τους, αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν ανθρώπινη φύση και διαθέτουν τιποτένιο χαρακτήρα. Σε τι βαθμό είναι τιποτένιος ο χαρακτήρας τους; Δεν έχουν ούτε συνείδηση ούτε ανθρώπινη φύση. Δηλαδή, δεν έχουν την επίγνωση, τη λειτουργία και τη συγκράτηση της συνείδησης που έχουν οι κανονικοί άνθρωποι. Χωρίς να τους συγκρατεί η συνείδησή τους, είναι ικανοί να κάνουν τα πάντα. Όταν έχουν επιχειρηματική δραστηριότητα, μπορούν και επιδίδονται σε εξαπάτηση και σε απάτες· στην οποιαδήποτε επιχειρηματική δραστηριότητα, μπορούν να «μαγειρεύουν» τα πράγματα και να παραβιάζουν τους κανόνες. Μπορούν να διαπράξουν την οποιαδήποτε ανήθικη πράξη. Ακόμα κι όταν χτίζουν σπίτια, χρησιμοποιούν κακής ποιότητας υλικά. Βλέπεις, τι φταίει για αυτά τα στραβά κτίρια και για τις καταρρεύσεις κτιρίων στην ηπειρωτική Κίνα; Φταίει το γεγονός ότι οι εργολάβοι, για να αποκομίσουν εξωφρενικά κέρδη, υιοθέτησαν κατώτερων προδιαγραφών αναλογίες για τα μείγματα σκυροδέματος και τεχνικές χρήσης χαλύβδινων ράβδων, κάτι που ήδη επηρέασε την κατάσταση των κτιρίων. Κατά συνέπεια, λίγο καιρό αφότου μπουν μέσα οι ένοικοι, κάποια κτίρια καταρρέουν. Αν γινόταν σεισμός πέντε ή έξι ρίχτερ, τα περισσότερα κτίρια θα κατέρρεαν και οι συνέπειες θα ήταν ασύλληπτες. Αυτοί οι σκληρόκαρδοι εργολάβοι δεν έχουν καθόλου συνείδηση —όταν βλέπουν ανθρώπους να πεθαίνουν, ψάχνουν αμέσως τους υποστηρικτές τους για να λάβουν αντίμετρα και να αντιμετωπίσουν την κατάσταση. Αν οι υποστηρικτές τους είναι αρκετά ισχυροί και πάρουν αντίμετρα, το ζήτημα μπορεί να συγκαλυφθεί με επιτυχία. Καλύπτουν κάποια έξοδα κηδείας και αυτοί οι λίγοι θάνατοι ξεχνιούνται έτσι απλά, ενώ κανείς δεν θα μπορεί να τους κάνει σε καμία περίπτωση να λογοδοτήσουν. Η συνείδησή τους δεν έχει καμία επίγνωση. Και καλά, αφήστε το να πεθάνουν λίγοι άνθρωποι —ακόμα κι αν πέθαιναν δεκάδες, εκατοντάδες ή δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, δεν θα ίδρωνε το αυτί τους. Στα μάτια τους, οι ανθρώπινες ζωές δεν έχουν καμία διαφορά με τις ζωές των μυρμηγκιών —δεν σημαίνουν τίποτα. Πείτε Μου, έχουν συνείδηση τέτοιοι άνθρωποι; Μπορούμε να πούμε ότι οι άνθρωποι που δεν έχουν συνείδηση δεν έχουν ανθρώπινη φύση. Άραγε, λοιπόν, οι πράξεις της απάτης και της εξαπάτησης των άλλων κατά τη διεξαγωγή επιχειρηματικής δραστηριότητας αποτελούν αποκαλύψεις διεφθαρμένων διαθέσεων; (Ναι.) Υπάρχουν συγκεκριμένες διεφθαρμένες διαθέσεις σ’ αυτό. Ποιες διεφθαρμένες διαθέσεις; (Η φαυλότητα και η δολιότητα.) Οι χαρακτηριστικές και αντιπροσωπευτικές διεφθαρμένες διαθέσεις τους είναι η δολιότητα και η μοχθηρία. Όσοι μπορούν να διαπράξουν κάθε μορφή απάτης και εξαπάτησης είναι ιδιαίτερα δόλιοι. Κάποιες φορές, τα μέσα που χρησιμοποιούν για να προβούν σε απάτη και εξαπάτηση έναντι των άλλων είναι τέτοια που δεν θα περίμενες ποτέ, και μπορεί μάλιστα να νιώσεις πολύ χαρούμενος ενώ σε εξαπατούν, νομίζοντας ότι σε μεταχειρίζονται μια χαρά. Αργείς πολύ να ξυπνήσεις και να συνειδητοποιήσεις ξαφνικά ότι σε έχουν πιάσει κορόιδο. Κι όταν πας να τους βρεις, έχουν ήδη εξαφανιστεί χωρίς ν’ αφήσουν ίχνη. Πόσο εξεζητημένα είναι τα μέσα που χρησιμοποιούν για να εξαπατούν τους ανθρώπους! Τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, στο Γκουανγκντόνγκ της Κίνας υπήρχε ιδιαίτερη ανάπτυξη της βιομηχανίας και του εμπορίου. Κάποιες συγκριτικά προηγμένες οικιακές συσκευές δεν είχαν φτάσει ακόμα στις περιοχές της ενδοχώρας, οπότε κάποιοι κάτοικοι της ενδοχώρας ταξίδευαν στο Γκουανγκντόνγκ για να τις αγοράσουν, προκειμένου να συμβαδίσουν με τις νέες τάσεις. Όταν οι έμποροι συνειδητοποίησαν ότι αυτοί οι πελάτες προέρχονταν από τις περιοχές της ενδοχώρας, άρχισαν να σκέφτονται ότι είχαν μια ευκαιρία να διαπράξουν μια απάτη. Οι άνθρωποι από την ενδοχώρα αγόραζαν κασετόφωνα, τηλεοράσεις και άλλες συσκευές. Μετά την πληρωμή, οι πωλητές τούς έλεγαν μέχρι και πόσο διαρκούσε η εγγύηση και τους έλεγαν ότι, αν υπήρχαν προβλήματα με τις συσκευές, μπορούσαν να έρθουν να τις αλλάξουν, πράγμα που έκανε τους πελάτες να πιστεύουν ότι η εξυπηρέτηση μετά την πώληση ήταν μια χαρά. Καθώς εκείνοι ετοιμάζονταν να φύγουν, οι πωλητές έλεγαν ότι έπρεπε να πακετάρουν τις συσκευές και στη συνέχεια τις πήγαιναν στο πίσω μέρος για να τις τυλίξουν. Όταν, όμως, οι πελάτες έφταναν στο σπίτι και άνοιγαν τη συσκευασία, αντί για συσκευές έβρισκαν μέσα μόνο τούβλα και πέτρες. Μόνο τότε συνειδητοποιούσαν ότι οι έμποροι είχαν αλλάξει τα προϊόντα και ότι είχαν πέσει θύματα απάτης. Η διαδρομή για να γυρίσουν πίσω και να τους βρουν θα ήταν πολύ μεγάλη και θα περιελάμβανε επίσης πολλά έξοδα ταξιδιού, οπότε δεν μπορούσαν παρά να καταπιούν την απώλεια και να πάρουν ένα μάθημα από την εμπειρία —όταν αγοράζεις κάτι, πρέπει με το ένα χέρι να δίνεις τα χρήματα και με το άλλο να παίρνεις τα προϊόντα, και όλα πρέπει να τα ελέγχεις αυτοπροσώπως για να είσαι σίγουρος ότι παίρνεις αυτό για το οποίο πλήρωσες. Τέτοια πράγματα συμβαίνουν πολλές φορές σε ανθρώπους που κάνουν συχνά επαγγελματικά ταξίδια. Τώρα, τέτοια περιστατικά δεν είναι πλέον απλώς περιστασιακά γεγονότα σε μια μεμονωμένη πόλη, αλλά έχουν γίνει συνήθειο. Τα περιστατικά κάθε λογής απάτης και εξαπάτησης αυξάνονται και όλο και περισσότεροι άνθρωποι που ασχολούνται με τις επιχειρήσεις εμπλέκονται σε απάτες. Γιατί παλιά δεν υπήρχαν τόσα τέτοια περιστατικά; Απλώς επειδή, τότε, κάποιοι άνθρωποι δεν είχαν ανακαλύψει ακόμα αυτές τις τακτικές απάτης. Μόλις διαδόθηκαν στην κοινωνία αυτές οι τακτικές απάτης, οι έμποροι άρχισαν ο ένας μετά τον άλλον να τις μιμούνται και να τις αντιγράφουν, και άρχισαν να το κάνουν όλοι. Άρχισαν να το κάνουν όλοι —θα μπορούσε αυτό να σημαίνει ότι η συνείδησή τους υπέστη αργότερα διαφθορά; Όχι, αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν έμφυτα και πολλή συνείδηση. Απλώς, παλιά, εξαιτίας του επιπέδου της εμπειρίας ή των γνώσεών τους, δεν είχαν καταλάβει ακόμα πώς να διαπράττουν εξαπάτηση και απάτη έναντι των άλλων μ’ αυτόν τον τρόπο. Αργότερα, με τη διαφθορά του κοινωνικού κλίματος, έχουν γίνει όλο και πιο αδίστακτοι και ανελέητοι στο να κάνουν τέτοια πράγματα, και η φύση των πράξεών τους έχει γίνει όλο και πιο ελεεινή.

Οι άνθρωποι αυτού του είδους χρησιμοποιούν μέσα απάτης και εξαπάτησης στις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες· άρα, θα επιδίδονται σε απάτη και εξαπάτηση έναντι των άλλων και όταν κάνουν άλλα πράγματα; (Ναι.) Τα μέσα και οι μέθοδοι που εφαρμόζουν στις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες, καθώς και η στάση τους απέναντι σε πράγματα όπως η απάτη και η εξαπάτηση αντιπροσωπεύουν την ανθρώπινη φύση τους. Έχουν τέτοιου είδους ανθρώπινη φύση, οπότε ό,τι κι αν κάνουν —ακόμα κι αν δεν αποτελεί εξαπάτηση και απάτη σε βάρος των άλλων— δεν θα είναι κάτι καλύτερο απ’ αυτό. Επειδή αυτή η ανθρώπινη φύση αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία κάνουν αυτά τα πράγματα, ό,τι κι αν κάνουν έχει ουσιαστικά την ίδια φύση —απλούστατα δεν έχουν την επίγνωση της συνείδησης. Όταν αυτοί οι άνθρωποι γίνονται αξιωματούχοι, οι μέθοδοι ομιλίας και δράσης τους είναι οι ίδιες μ’ εκείνες που χρησιμοποιούν στις επιχειρήσεις —δεν έχουν τη λειτουργία της συνείδησης, επιδίδονται σε εξαπάτηση και απάτη, βλάπτουν και σκοτώνουν ανθρώπους, και παραβιάζουν τον νόμο· είναι ικανοί να κάνουν οτιδήποτε αντιβαίνει στην ανθρώπινη φύση, την ηθική και την ηθική δικαιοσύνη. Συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο τόσο στις επιχειρήσεις όσο και στην πολιτική. Αν εμπλακούν σε επιστημονική έρευνα, μπορεί μήπως να αλλάξει η ανθρώπινη φύση τους επειδή το πεδίο στο οποίο δραστηριοποιούνται είναι διαφορετικό; Όχι. Για πείτε Μου, έχουν τέτοιοι άνθρωποι κάποιο πλεονέκτημα όσον αφορά την εκτέλεση έργου γενικών υποθέσεων στην εκκλησία; Κάποιοι λένε: «Ο τάδε ήταν κάποτε μεγάλο αφεντικό ή γενικός διευθυντής στα εγκόσμια. Οι μέθοδοι που εφαρμόζει στις επιχειρήσεις είναι ιδιαίτερα έξυπνες, αλλά λίγο ανήθικες. Μερικές φορές επιδίδεται σε εξαπάτηση και απάτη εναντίον των ανθρώπων. Δεν ξέρω αν είναι ή δεν είναι σωστό να προαγάγουμε έναν τέτοιον άνθρωπο για να αναλάβει το έργο γενικών υποθέσεων στην εκκλησία». Πείτε Μου, ένας τέτοιος άνθρωπος είναι καλός άνθρωπος; Είναι πραγματικά ένα ταλαντούχο άτομο; (Όχι.) Κάποιοι θεωρούν πάντα ότι αυτά τα άτομα είναι ταλαντούχα και συστήνουν όλους αυτούς που έχουν κάποιο κύρος στην κοινωνία, λέγοντας ότι ο τάδε ήταν γενικός διευθυντής ή ανώτερο στέλεχος, ότι κάποιος άλλος ανήκε στους δέκα κορυφαίους εξαιρετικούς νέους της κοινωνίας ή ήταν υπόδειγμα εργάτη, και ότι άλλοι κατέχουν μεταπτυχιακά ή διδακτορικά διπλώματα, ή έχουν εργαστεί ως δικηγόροι ή δημοσιογράφοι, ή ως δημόσιοι υπάλληλοι ή αξιωματούχοι. Οι άνθρωποι που προτείνουν αυτά τα άτομα στην πραγματικότητα δεν έχουν πνευματική κατανόηση και δεν κατανοούν την αλήθεια. Απλώς νιώθουν ότι τα διάφορα αντικείμενα του έργου στον οίκο του Θεού πρέπει να τα αναλαμβάνουν αυτοί οι ταλαντούχοι άνθρωποι και οι ελίτ από όλα τα κοινωνικά στρώματα, οπότε προτείνουν αυτούς τους ανθρώπους να αναλάβουν τον ρόλο των εποπτών γι’ αυτά τα αντικείμενα του έργου. Οι άνθρωποι αυτοί, αφότου έγιναν επόπτες, όχι μόνο δεν κατάφεραν να χειριστούν καλά το έργο, αλλά τα έκαναν τελείως θάλασσα, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει παντού χάος στο έργο της εκκλησίας. Ήταν τεράστια ανοησία! Το μόνο που μπορούσαν να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι ήταν να ενεργήσουν με παράλογη βιασύνη, να δράσουν ανεξέλεγκτα διαπράττοντας παραπτώματα, να είναι ασύδοτοι και θρασύτατοι, και να εκτελέσουν ξεδιάντροπα κάποιο έργο —πέρα απ’ αυτό, δεν υπήρχε ούτε ένα αντικείμενο του έργο που να μπορούσαν πραγματικά να κάνουν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές. Το μεγαλύτερο χαρακτηριστικό αυτών των ανθρώπων είναι ότι ποτέ δεν αναζητούν την αλήθεια σε οτιδήποτε κάνουν και δεν έχουν θεοφοβούμενη καρδιά. Για ποιον λόγο μπορούν να γίνουν επόπτες; Ένας λόγος είναι ότι πιστεύουν πως ανήκουν στην ελίτ, ότι είναι ταλαντούχα άτομα και στυλοβάτες απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα, οπότε θεωρούν ότι πρέπει να αναλαμβάνουν καίριες θέσεις, να αναλαμβάνουν μεγάλες ευθύνες και να παίζουν σημαντικό ρόλο μετά την ένταξή τους στον οίκο του Θεού, ότι πρέπει να έχουν κύρος και να τους αποδίδεται σεβασμός, κι ότι ο οίκος του Θεού δεν μπορεί χωρίς αυτούς. Έτσι, σπρώχνουν τον εαυτό τους στο προσκήνιο, προσπαθώντας να γίνουν επόπτες και να αναλάβουν έργο. Άλλος ένας λόγος είναι, επίσης, ότι τους δίνει ευκαιρίες ο οίκος του Θεού. Εφόσον είναι πρόθυμοι να κάνουν το έργο, τους δίνεται η δυνατότητα να δοκιμάσουν —είτε είναι ικανοί είτε όχι, πρέπει να περάσουν ένα τεστ. Αλλά αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν το παραμικρό γνήσιο ταλέντο ούτε την παραμικρή αληθινή γνώση. Ας αφήσουμε στην άκρη το αν κατανοούν την αλήθεια και αν μπορούν να ενεργήσουν σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές —μόνο από την άποψη του επιπέδου, των ταλέντων, της διορατικότητας, της ικανότητάς τους να κατανοούν διάφορα θέματα, της ικανότητάς τους να βλέπουν τα πράγματα και της ικανότητάς τους να χειρίζονται υποθέσεις, οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν έχουν γνήσιο ταλέντο ούτε αληθινή γνώση. Εφόσον δεν έχουν γνήσιο ταλέντο ούτε αληθινή γνώση, γιατί είναι και πάλι τόσο πρόθυμοι και ενεργητικοί στο να αναλαμβάνουν σημαντικές ευθύνες και να επωμιστούν το έργο; Επειδή υποκινούνται από τη φιλοδοξία και τη ματαιοδοξία τους, και επιπλέον, είναι θρασύτατοι —δεν ξέρουν μέχρι πού πραγματικά φτάνουν, αλλά πάντα θέλουν να κάνουν επίδειξη. Ως αποτέλεσμα αυτού, δεν καταφέρνουν να κάνουν καλά το έργο και απλώς γίνονται ρεζίλι. Γιατί το λέω αυτό; Επειδή, απ’ τη στιγμή που αυτοί οι άνθρωποι ανέλαβαν αυτούς τους ρόλους, κάθε έργο που έκαναν ήταν τελείως ανοργάνωτο, ένα απόλυτο μπάχαλο. Για να το περιγράψω με μία λέξη, ήταν «χάος». Δεν είχαν αρχές στη χρησιμοποίηση ανθρώπων ούτε στη διαχείριση ζητημάτων, ξόδευαν παράλογα τις προσφορές και δεν παρακολουθούσαν ούτε χειρίζονταν έγκαιρα διάφορα αντικείμενα του έργου. Για τους περισσότερους απ’ αυτούς, ακόμα και το πιο βασικό έργο των γενικών υποθέσεων ήταν πέρα από τις δυνατότητές τους· τα άφησαν όλα άνω-κάτω. Γεωργία, εκτροφή πουλερικών, εκτροφή προβάτων —κανείς τους δεν ήταν ικανός να κάνει τέτοιες εργασίες. Δεν είχαν ξεκάθαρη εικόνα για το τι να φυτέψουν σε ποια εποχή, πότε να οργώσουν, πότε να ρίξουν λίπασμα και να ξεχορταριάσουν τη γη ή πότε να θερίσουν. Όλο τους το έργο το βύθισαν στο χάος. Αν, στην αρχή, ο οίκος του Θεού δεν είχε χρησιμοποιήσει αυτούς τους ανθρώπους, εκείνοι θα ένιωθαν ότι ο οίκος του Θεού δεν τους έδινε ευκαιρίες και τους περιφρονούσε. Έτσι, τους δόθηκαν ευκαιρίες· και ποιο ήταν το αποτέλεσμα της χρησιμοποίησής τους; Τα άφησαν όλα άνω-κάτω στο έργο τους και τελικά ο οίκος του Θεού αναγκάστηκε να μαζέψει τα σπασμένα. Για κάθε αντικείμενο του έργου που έκαναν απαιτούνταν να δώσει ο Άνωθεν οδηγίες και να το ελέγξει —ακόμα και για μικρά ζητήματα όπως η διατήρηση της καθαριότητας στους εσωτερικούς και τους εξωτερικούς χώρους, έπρεπε να δώσει οδηγίες ο Άνωθεν. Τελικά, μόνο τώρα μπορεί να θεωρηθεί ότι το έργο έχει μπει στον σωστό δρόμο, χάρη στο ότι ο Άνωθεν πραγματοποίησε αυστηρή επίβλεψη, σχεδιασμό και συντονισμό, δίνοντας οδηγίες και κατευθύνοντας τα πάντα από το μηδέν, λίγο-λίγο. Χωρίς να αναφέρουμε τίποτα άλλο —μιλώντας απλώς για τα ζητήματα που αφορούν τα αγροκτήματα, έπρεπε τουλάχιστον να υπάρχουν κατάλληλοι άνθρωποι για να διαχειρίζονται την καθαριότητα. Οι περισσότεροι ήταν σαν άγρια ζώα, πετούσαν παντού σκουπίδια, μιλούσαν χωρίς να σκέφτονται τον αντίκτυπο στο περιβάλλον, φώναζαν και ούρλιαζαν —ήταν, απλούστατα, ίδιοι με τους άπιστους. Κανένας απ’ αυτούς τους δήθεν ταλαντούχους ανθρώπους, όταν βρισκόταν αντιμέτωπος με αυτές τις συγκεκριμένες γενικές υποθέσεις, δεν μπορούσε να διαχειριστεί καλά τα πράγματα συστηματικά. Αυτοί δεν μπορούσαν καν να χειριστούν καλά μικροζητήματα όπως η διαχείριση της καθαριότητας και του περιβάλλοντος. Αυτά τα εξωτερικά ζητήματα δεν αφορούν την αλήθεια και ο καθένας που είχε λίγο επίπεδο και λίγη συνείδηση θα έπρεπε να μπορεί να τα χειριστεί καλά. Αν κάποιος δεν μπορεί καν να χειριστεί καλά αυτά τα εξωτερικά ζητήματα, τότε απλούστατα είναι άχρηστος. Αυτοί οι άνθρωποι ήθελαν να γίνουν αξιωματούχοι και να έχουν τον τελευταίο λόγο, παρά το γεγονός ότι δεν έχουν συνείδηση και λογική ούτε επίπεδο και ταλέντο. Όταν δεν τους άφησαν να γίνουν αξιωματούχοι, άρχισαν να δείχνουν απείθεια και να φέρνουν αντιρρήσεις, και δεν υπέκυπταν σε κανέναν. Δεν είναι διάβολοι; Αφότου ο οίκος του Θεού εξέθεσε και απέκλεισε αυτούς τους διαβόλους, επιλέχθηκαν κατάλληλοι άνθρωποι για να αναλάβουν τη διαχείριση του αγροκτήματος. Χάρη στην καθοδήγηση και τον σχεδιασμό του Άνωθεν, το αγρόκτημα είναι τώρα πολύ καλά δομημένο και αρέσει σε όλους. Οι ντόπιοι επίσης το θαυμάζουν πραγματικά και το εγκρίνουν θερμά. Μερικοί απ’ αυτούς είπαν: «Δεν έχω δει ποτέ αγρόκτημα να φροντίζεται τόσο ώστε να είναι τόσο καθαρό και όμορφο. Εμείς ούτε σε δέκα χρόνια δεν θα μπορούσαμε να το μεταμορφώσουμε έτσι. Πώς καταφέρατε να το φροντίσετε τόσο καλά, τόσο γρήγορα; Πόσα χρόνια σας πήρε να το μεταμορφώσετε έτσι;» Στην πραγματικότητα, αυτή η μεγάλη αλλαγή πήρε μόνο έναν χρόνο, και μια άγονη γη μετατράπηκε σε κάτι που οι αδελφοί και οι αδελφές βλέπουν ως πάρκο, ως κήπο. Κάποιοι είπαν μάλιστα ότι αυτό το μέρος μοιάζει με παραμύθι, με πίνακα ζωγραφικής. Ο σωστός σχεδιασμός και η σωστή κατασκευή κάνουν πραγματικά τη διαφορά. Αυτό το μέρος ήταν αρχικά μες στο χώμα και τη λάσπη, και υπήρχαν παντού σκουπίδια και ακαταστασία. Αργότερα, με καθαρισμό και ρύθμιση, σταδιακά βελτιώθηκε. Με τον καιρό, όλοι έχουν συνηθίσει ένα τέτοιου είδους περιβάλλον διαβίωσης, σε σημείο που αν βρομίσει λίγο ή περιέλθει σε ακαταστασία, κάποιοι δεν είναι καν συνηθισμένοι σ’ αυτό. Βλέπεις, μέσα από μια τέτοια διαχείριση, οι περισσότεροι άνθρωποι ωφελούνται και αναπτύσσουν καλές συνήθειες διαβίωσης. Μόνο με τις προσωπικές οδηγίες του Άνωθεν θα μπορούσε να επιτευχθεί τέτοιου είδους κατασκευή. Αντίθετα, κανένας από αυτούς τους δήθεν ταλαντούχους ανθρώπους δεν μπορεί στην πραγματικότητα να κάνει τίποτα αληθινό. Αυτοί δεν μπορούν καν να διαχειριστούν καλά το στοιχειώδες έργο της καθαριότητας. Δεν ξέρουν πώς να διαμορφώσουν ένα δωμάτιο ώστε να φαίνεται εντάξει και δεν μπορούν να διακρίνουν ποιο είδος ανθρώπου είναι κατάλληλο για ποιο καθήκον. Τι είδους έργο μπορούν να επωμιστούν αυτοί οι άνθρωποι; Δεν μπορούν να κάνουν κανένα απολύτως έργο. Δεν μπορούν καν να διαχειριστούν το δικό τους περιβάλλον διαβίωσης· πώς θα μπορούσαν να θεωρηθούν ταλαντούχοι άνθρωποι; Αυτοί οι άνθρωποι δεν διαθέτουν ούτε καν αυτήν την ελάχιστη νοημοσύνη, δεν μπορούν να μιλήσουν ξεκάθαρα, δεν βλέπουν τα πράγματα με ακρίβεια και δεν έχουν ανεξάρτητη κρίση. Αυτό δείχνει ότι είναι «ταλαντούχοι άνθρωποι» σε εισαγωγικά, όχι άνθρωποι που διαθέτουν πραγματικό ταλέντο και αληθινή γνώση. Οι ταλαντούχοι άνθρωποι πρέπει πρώτα να διαθέτουν ορισμένες ιδιότητες της ανθρώπινης φύσης, όπως την ικανότητα να εκτιμούν τα πράγματα, την ικανότητα να αξιολογούν και να εκτιμούν τα πράγματα, καθώς και διορατικότητα. Αν δεν διαθέτουν αυτές τις ιδιότητες, και πολύ απλά ντροπιάζονται όταν χειρίζονται συγκεκριμένα ζητήματα και δεν μπορούν καν να διαχειριστούν και να σχεδιάσουν έναν κήπο ή λίγα στρέμματα γης ούτε να τα αξιοποιήσουν αποτελεσματικά, τότε δεν υπάρχει το παραμικρό ταλέντο σε τέτοιους ανθρώπους. Δεν απαιτείται από σένα να διαχειριστείς ολόκληρη τη γη· σου δίνονται μόνο λίγα στρέμματα γης για να τα διαχειριστείς καλά, δηλαδή να τα τακτοποιήσεις ώστε να γίνουν όμορφα και καθαρά, και να μετατραπούν σε ένα κομψό περιβάλλον —τι υπέροχο που θα ήταν να ζουν εκεί οι άνθρωποι· ακόμα και τα πουλιά δεν θα ήθελαν να φύγουν απ’ τη στιγμή που θα έφταναν εκεί. Αυτοί οι δήθεν ταλαντούχοι άνθρωποι δεν είναι τίποτα απολύτως. Δεν μπορούν να κάνουν οποιοδήποτε συγκεκριμένο έργο. Δεν έχουν καμία απολύτως ικανότητα —έχουν ελλείψεις στην ανθρώπινη φύση τους. Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα καλά, αλλά δεν παύουν να θέλουν να κάνουν επίδειξη και να γίνουν επικεφαλής και εργάτες, κι ακόμα θέλουν να αναλάβουν καίριες θέσεις και να γίνουν επόπτες. Τι είδους διάθεση είναι αυτή; Είναι μια αλαζονική διάθεση.

Ας επιστρέψουμε στο θέμα του να λατρεύει κανείς να επιδίδεται σε απάτη και εξαπάτηση κατά τις επιχειρηματικές δραστηριότητες. Τι πρόβλημα είναι να επιδίδεται κάποιος σε απάτη και εξαπάτηση κατά των ανθρώπων; Μια πτυχή του ζητήματος είναι ότι τέτοιοι άνθρωποι έχουν άσχημη ανθρώπινη φύση· δεν διαθέτουν συνείδηση ούτε λογική. Αν κρίνουμε, λοιπόν, από τη συμπεριφορά τους, ποιες διεφθαρμένες διαθέσεις αποκαλύπτουν; Πρώτον, η διάθεσή τους είναι δόλια και μοχθηρή· δεύτερον, αποστρέφονται την αλήθεια και είναι αδιάλλακτοι. Όταν κάνουν απάτες έναντι των άλλων, η σκληρότητα που επιδεικνύουν αποτελεί φαυλότητα —είτε ο στόχος τους είναι κάποιος πλούσιος είτε κάποιος φτωχός, είτε έχει χρήματα είτε όχι, εξαπατούν τους πάντες χωρίς να δείχνουν κανένα έλεος. Οι διεφθαρμένες διαθέσεις τέτοιων ανθρώπων είναι από κάθε άποψη πολύ σοβαρές. Πείτε Μου, είναι εύκολο να φτάσουν τέτοιοι άνθρωποι στη σωτηρία; (Όχι.) Αν κρίνουμε από τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους, δεν είναι εύκολο να φτάσουν στη σωτηρία. Τότε, όσον αφορά την ανθρώπινη φύση τους, ποια πτυχή τούς δυσκολεύει να φτάσουν στη σωτηρία; Υπάρχει κάποια βασική αιτία; (Δεν έχουν συνείδηση.) Σωστά, οι άνθρωποι που δεν έχουν συνείδηση δεν είναι εύκολο να φτάσουν στη σωτηρία. Η ικανότητα της συνείδησης έχει ήδη χαθεί από μέσα τους, δεν υπάρχει πια. Χωρίς τη λειτουργία της συνείδησης, δεν διαθέτει κανείς τη βασική προϋπόθεση για να αποδεχτεί την αλήθεια και να κάνει πράξη την αλήθεια. Έτσι, είναι πολύ δύσκολο να φτάσει στη σωτηρία· μπορεί να πει κανείς και ότι δεν δύναται να φτάσει στη σωτηρία. Είναι επίσης πιθανό ο άνθρωπος αυτού του είδους να είναι πρόθυμος να δουλέψει απλώς και να μπορεί να το κάνει σε κάποιον βαθμό, και τελικά, επειδή η απλή δουλειά του ανταποκρίνεται στα πρότυπα και πληροί τις απαιτήσεις του Θεού, να γίνει αφοσιωμένος δουλευτής και να επιβιώσει. Кι αυτό είναι χάρη του Θεού. Παρότι οι αφοσιωμένοι δουλευτές μπορούν να επιβιώσουν, αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν φτάσει στη σωτηρία. Το να επιβιώσει κανείς και το να φτάσει στη σωτηρία είναι δύο διαφορετικές έννοιες. Υπάρχει ένα χάσμα και μια διάκριση ανάμεσά τους. Οι αρχές, τα όρια, η κατεύθυνση και οι στόχοι των πράξεων ενός ανθρώπου σχετίζονται, σε μεγάλο βαθμό, με το αν αυτός έχει καλή ή άσχημη ανθρώπινη φύση. Αν κάποιος αγαπά τα θετικά πράγματα ή έχει κάποιο αίσθημα δικαίου, τότε αυτό δείχνει ότι η συνείδησή του έχει επίγνωση —δείχνει ότι αυτός ο άνθρωπος έχει κάποια συνείδηση. Κάποιοι άνθρωποι, στη διαγωγή τους, δεν έχουν κανένα αίσθημα δικαίου ούτε κάνουν καμία θετική επιλογή. Απλώς λατρεύουν να κάνουν μοχθηρά πράγματα και αηδιάζουν πολύ με τα θετικά πράγματα. Ειδικά όταν κάποιος μιλάει λιγάκι για κάποιους θετικούς τρόπους δράσης, για το ότι πρέπει κανείς, στη διαγωγή του, να έχει ανθρώπινη φύση, συνείδηση και ηθικά όρια και να τηρεί κανόνες, το βλέπουν ως ηθικολογία. Είναι ευγενικός ο χαρακτηρισμός «ηθικολογία»· στην πραγματικότητα, σε περιφρονούν και σε χλευάζουν. Πιστεύουν ότι μια τέτοια διαγωγή είναι αποτυχία: «Κοίτα πόσο αξιολύπητη είναι η ζωή σου. Δεν ξέρεις πώς να επιδοθείς σε κάθε μορφή απάτης και εξαπάτησης ούτε ξέρεις πώς να κερδίζεις πλεονεκτήματα μέσω της πονηριάς. Στη διαγωγή σου, είσαι πάντα τόσο προσκολλημένος στους κανόνες, τόσο άτολμος. Στη σημερινή εποχή, οι τολμηροί χορταίνουν μέχρι σκασμού κι οι άτολμοι λιμοκτονούν. Αν είσαι άτολμος, δεν θα τα καταφέρεις!» Πιστεύουν ότι, όταν φέρεσαι σύμφωνα με τη συνείδηση και τις αρχές, είσαι απλώς άτολμος και ότι, τολμώντας να εμπλακούν σε κάθε μορφή απάτης και εξαπάτησης, οι ίδιοι είναι τολμηροί. Αλλά το κάνουν πραγματικά επειδή είναι τολμηροί; Κάποιοι άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό στη χώρα του μεγάλου κόκκινου δράκοντα δεν φοβούνται τη δίωξη και τη σύλληψή τους, και παρ’ όλα αυτά επιμένουν να πιστεύουν στον Θεό. Έχει αυτό καμία σχέση με το αν είναι τολμηροί ή άτολμοι; (Όχι.) Αυτό έχει σχέση με την επιδίωξή τους —στην ανθρώπινη φύση τους, έχουν την ανάγκη και τη λαχτάρα να πιστεύουν στον Θεό. Δεν είναι θέμα τόλμης ή ατολμίας. Κάποιοι άνθρωποι επιδίδονται σε κάθε είδους απάτη και εξαπάτηση στις επιχειρήσεις. Πολλές φορές, αντιμετωπίζουν την πιθανότητα να κυνηγηθούν και να συλληφθούν, να κατασχεθεί η περιουσία τους, ή αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να πτωχεύσουν και να μπει λουκέτο στην επιχείρησή τους, αλλά συνεχίζουν παρ’ όλα αυτά να προβαίνουν σε απάτες έναντι των ανθρώπων. Ακόμα κι αν οι απάτες τους γίνουν η αιτία να χαθούν ανθρώπινες ζωές, δεν τους νοιάζει. Κάποιοι, στις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες, στήνουν απάτες ιδρύοντας μια ψεύτικη εταιρεία —στην πραγματικότητα, αυτή η εταιρεία δεν υπάρχει καθόλου και δεν ασκεί καμία αληθινή επιχειρηματική δραστηριότητα ούτε παράγει προϊόντα. Βασίζονται αποκλειστικά στην πειθώ τους για να εξαπατήσουν τους ανθρώπους ώστε να κάνουν παντού παραγγελίες. Μόλις οι άλλοι τους δώσουν την προκαταβολή, εξαφανίζονται αμέσως χωρίς να αφήνουν ίχνος. Εξαπατούν έτσι τους ανθρώπους, με διαδοχικές συναλλαγές και, αφού αποσπάσουν τα χρήματα με δόλια μέσα, ολόκληρη η οικογένειά τους ζει μες στην πολυτέλεια, κι απολαμβάνει τα καλύτερα φαγητά και ποτά. Σε τι σημείο φτάνουν κάποιοι με τις απάτες που διαπράττουν; Εξαπατούν ακόμα και ανώτερα ιδρύματα και οργανισμούς. Μερικές φορές κρέμονται από μια κλωστή, και είναι πιθανό κάποιος να δει καθαρά τα τεχνάσματά τους και να τους εκθέσει. Στην πραγματικότητα, βαθιά μέσα τους ξέρουν ότι οι πράξεις τους θα τους θέσουν σε κίνδυνο, αλλά δεν τους νοιάζει. Αν από καθαρή τύχη τη γλιτώσουν, θα συνεχίσουν να εξαπατούν τους ανθρώπους με την πρώτη ευκαιρία. Εφόσον βγάζουν χρήματα από τις απάτες τους, πιστεύουν ότι έχουν κερδίσει, ότι έχουν «καταφέρει να έχουν φήμη και επιτυχία». Αλλά αν τους ζητήσεις να πιστέψουν στον Θεό, δεν τολμάνε. Λένε: «Πιστεύοντας στον Θεό θα οδηγηθώ στην καταδίκη και τη σύλληψη από την κυβέρνηση. Δεν τολμώ να πιστέψω!» Κι όμως, όταν είναι να εμπλακούν σε κάθε λογής απάτη και εξαπάτηση, δεν φοβούνται καθόλου τη σύλληψη. Αν πας σε συναθροίσεις, λένε μέχρι κι αυτό: «Εσύ είσαι πραγματικά τολμηρός. Αυτήν τη στιγμή, το κράτος συλλαμβάνει και διώκει με μανία τους πιστούς· πώς έχεις ακόμα την τόλμη να πηγαίνεις σε συναθροίσεις;» Λες: «Εμείς που πιστεύουμε στον Θεό και βαδίζουμε στο σωστό μονοπάτι δεν φοβόμαστε μη συλληφθούμε. Το ότι λειτουργείτε εικονικές εταιρείες και διαπράττετε απάτες είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για σας· εσύ γιατί δεν φοβάσαι;» Λένε: «Εμείς οι επιχειρηματίες δεν φοβόμαστε να παίρνουμε ρίσκα. Αλλά εσείς είστε πολύ τολμηροί που ακόμα τολμάτε να παρευρίσκεστε σε συναθροίσεις, ενώ η κυβέρνηση προσπαθεί τόσο σκληρά να συλλάβει τους πιστούς!» Όταν βλέπουν να συλλαμβάνονται πιστοί στον Θεό, δεν τολμούν να πιστέψουν, αλλά όταν διαπράττουν απάτες στις επιχειρήσεις τους, δεν φοβούνται τη σύλληψη. Τι σόι ρεμάλια είναι αυτά; Δεν δείχνει αυτό τη διαφορά που έχουν οι άνθρωποι ως προς την ανθρώπινη φύση; Υπάρχει ακριβώς αυτή η διαφορά μεταξύ των ανθρώπων. Οι διεφθαρμένες διαθέσεις τους είναι οι ίδιες —όλοι έχουν τις ίδιες διεφθαρμένες διαθέσεις— αν, όμως, κρίνουμε από τις διαφορές τους στην ανθρώπινη φύση, κάποιοι δεν θα μπορέσουν ποτέ να πιστέψουν στον Θεό· δεν θα μπορέσουν ποτέ να γίνουν μέλη του οίκου του Θεού. Τέτοιοι άνθρωποι, ακόμα κι αν πιστέψουν στον Θεό, δεν μπορούν ποτέ να φτάσουν στη σωτηρία. Από ποια πτυχή μπορεί να φανεί αυτό; Μπορεί να φανεί από την ανθρώπινη φύση τους. Κάποιοι άνθρωποι υποστηρίζουν την πίστη των συζύγων τους στον Θεό, αλλά όταν εκείνες τους παροτρύνουν να πιστέψουν, λένε ότι είναι πολύ επικίνδυνο και δεν το τολμούν. Ωστόσο, στις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες, εμπλέκονται σε κάθε μορφή απάτης και εξαπάτησης, και δεν τους νοιάζει πόσο μεγάλο κίνδυνο αντιμετωπίζουν. Είναι ικανοί να παραβιάσουν οποιονδήποτε νόμο και τολμούν να χρησιμοποιήσουν την οποιαδήποτε τακτική. Όσο στενά κι αν παρακολουθεί η κυβέρνηση και όποιες καταδίκες και ποινές κι αν αποφασίζονται βάσει του νόμου, αυτούς δεν τους νοιάζει. Δεν έχουν όρια στον τρόπο με τον οποίο φέρονται, δεν νοιάζονται για τις συνέπειες των ενεργειών τους και πιστεύουν πως όλα επιτρέπονται αρκεί να υπάρχει κέρδος. Αν ένας τέτοιος άνθρωπος πιστεύει στον Θεό, δεν μπορεί να κερδίσει την αλήθεια και δεν μπορεί να φτάσει στη σωτηρία· ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι δεν αγαπά την αλήθεια, αλλά μόνο τα χρήματα. Εφόσον ασχολείται με τις επιχειρήσεις, θα διαπράττει απάτες και εξαπάτηση απέναντι στους άλλους, και θα «μαγειρεύει» τα πάντα —εκδηλώνεται η μαύρη του καρδιά. Ένας άνθρωπος με τέτοιον χαρακτήρα είναι τελείως ξοφλημένος· ο Θεός δεν σώζει τέτοιους ανθρώπους. Κάποιοι λένε: «Κι αν ένας τέτοιος άνθρωπος βγάλει πολλά χρήματα και τα προσφέρει στον οίκο του Θεού;» Ο οίκος του Θεού δεν δέχεται τέτοια χρήματα. Ο οίκος του Θεού δεν δέχεται χρήματα που δεν έχουν βγει με νόμιμα μέσα. Ένας τέτοιος άνθρωπος θα εμπλακεί σε κάθε είδους απάτη και εξαπάτηση μόλις ασχοληθεί με τις επιχειρήσεις· έχει πολύ άσχημη ανθρώπινη φύση. Πόσο άσχημη; Αν του ζητήσεις να ψάξει να βρει τη συνείδησή του, θα πει: «Δεν νιώθω τίποτα. Δεν ξέρω πού είναι η συνείδησή μου. Ούτε ξέρω τι είναι η συνείδηση ούτε πόσο κοστίζει το κιλό». Εκείνη τη στιγμή, καταλαβαίνεις: «Δεν είναι περίεργο που βγάζει χρήματα πιο γρήγορα από τους άλλους στην ίδια δουλειά. Δεν είναι περίεργο που όλοι οι πελάτες πηγαίνουν να αγοράσουν από αυτόν. Αυτός ο άνθρωπος χρησιμοποιεί ανέντιμες τακτικές —προβαίνει σε ύποπτες πρακτικές στην επιχειρηματική του δραστηριότητα, και η απατηλή συμπεριφορά του είναι πολύ σοβαρή!» Όμως, όχι μόνο δεν το βλέπει ως ντροπή, αλλά καυχιέται και κοκορεύεται κιόλας, λέγοντας: «Βλέπω κι εσάς, που στις επιχειρήσεις είστε τόσο σοβαροί και τυπικοί. Εξαπατάτε κάποιον μια φορά και φοβάστε τόσο πολύ που καρδιοχτυπάτε. Κοιτάξτε εμένα —δεν φοβάμαι! Όσο δεν βρίσκουν στοιχεία το Γραφείο Βιομηχανίας και Εμπορίου και η αστυνομία, όλα καλά. Θέλετε να μου κάνετε μήνυση; Δεν έχετε αποδείξεις! Κοιτάξτε πόσο έξυπνα κάνω τις απάτες μου εναντίον των ανθρώπων! Εσύ μπορείς να το κάνεις; Δεν μπορείς! Με το που εξαπατάς κάποιον μια φορά, προδίδεσαι. Δεν ξέρεις τις τακτικές που ξέρω εγώ. Το επίπεδό σου είναι χαμηλό!» Τι είδους άνθρωπος είναι αυτός; Είναι ένας κακός άνθρωπος. Υπάρχει καμία ελπίδα να λυτρωθεί; Δεν λυτρώνεται με τίποτα. Τέτοιοι άνθρωποι δεν μπορούν να σωθούν, όχι επειδή έχουν διεφθαρμένες διαθέσεις, αλλά επειδή η ανθρώπινη φύση τους είναι πολύ άσχημη. Από ποια άποψη άσχημη; Άσχημη απ’ την άποψη ότι δεν έχουν ανθρώπινη φύση και συνείδηση· έχουν χάσει τη συνείδησή τους. Τι σημαίνει να έχεις χάσει τη συνείδησή σου; Σημαίνει να ενεργείς χωρίς τα όρια της συνείδησης. Αυτά τα όρια βασίζονται στη συνείδηση —η συνείδηση συνιστά τα όρια. Όποιος κι αν είναι αυτός που εξαπατάς με κάθε μορφής απάτη και δόλο στις επιχειρηματικές σου δραστηριότητες, είτε πρόκειται για κακό είτε για καλό άνθρωπο, σε κάθε περίπτωση, η ίδια η πράξη είναι αντίθετη με την ηθική, τη συνείδηση και την ανθρώπινη φύση. Μόλις κάνεις κάτι τέτοιο, θα νιώθεις για πάντα αυτομομφή στη συνείδησή σου. Θα μετατραπεί σε στίγμα που θα σε ακολουθεί για όλη σου τη ζωή. Αν είσαι στ’ αλήθεια άνθρωπος, δεν πρέπει ποτέ να κάνεις κάτι τέτοιο. Όποιος κι αν είναι ο στόχος της κάθε σου απάτης και όποιο κι αν είναι το χρηματικό ποσό που αποκτάς εξαπατώντας —ακόμα κι αν εξαπατάς κακούς και πονηρούς ανθρώπους— δεν παύει να είναι απάτη. Γι’ αυτό, ανεξάρτητα απ’ τις συνθήκες ή το ποιον έχεις απέναντί σου, δεν πρέπει ποτέ να επιδίδεσαι σε απάτες εναντίον των ανθρώπων. Αυτό σημαίνει να έχεις τα όρια της συνείδησης στη διαγωγή σου, και είναι η δύναμη που συγκρατεί, η οποία προέρχεται από τη λειτουργία της συνείδησης. Αν έχεις τη λειτουργία της συνείδησης, τότε θα έχεις όρια σε ό,τι κάνεις. Αν δεν έχεις τη λειτουργία της συνείδησης, θα ξεπερνάς αυτά τα όρια και θα είσαι ικανός για τα πάντα. Μπορεί να πει κανείς ότι τέτοια άτομα δεν έχουν ούτε ίχνος συνείδησης και λογικής, και ότι είναι χειρότερα από τα θηρία. Αν κάποιοι θεωρούν υπερβολική αυτήν τη δήλωση, ας το θέσουμε αλλιώς: Κάποιος που δεν έχει την παραμικρή λογική είναι σαν θηρίο. Οι άνθρωποι που δεν έχουν ανθρώπινη φύση δεν είναι θηρία; Αν κάποιος είναι άνθρωπος αλλά δεν έχει ανθρώπινη φύση, τότε ποια είναι η ουσία του; Δεν είναι η ουσία ενός θηρίου; Η διαφορά του από τα θηρία είναι ότι μπορεί και περπατάει στα δύο του πόδια και μιλάει, ενώ τα θηρία δεν έχουν την ικανότητα της ανθρώπινης γλώσσας. Για να βγάλεις κέρδος, είσαι ικανός να χρησιμοποιήσεις κάθε είδους μέσα και μεθόδους για να εμπλακείς σε κάθε μορφή απάτης και εξαπάτησης, ενώ τα θηρία δεν διαθέτουν τέτοια μέσα. Έτσι, είναι στην πραγματικότητα επιεικές να πούμε ότι τέτοιου είδους άνθρωποι είναι το ίδιο με τα θηρία —στην πραγματικότητα, τέτοιοι άνθρωποι είναι στ’ αλήθεια χειρότεροι από τα θηρία. Μπορούν εκείνοι που είναι χειρότεροι από τα θηρία να φτάσουν στη σωτηρία; Δεν αποδέχονται την αλήθεια στο ελάχιστο —αγαπούν μόνο τα χρήματα. Αυτό είναι ένα πρόβλημα της φύσης τους και κανείς δεν μπορεί να το αλλάξει. Το να περιμένουμε από τέτοιους ανθρώπους να αποδεχτούν την αλήθεια είναι σαν να περιμένουμε από έναν κόκορα να κάνει αυγά· κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Επομένως, ανάμεσα στους διεφθαρμένους ανθρώπους, αν εξαιρέσουμε όσους δολοφονούν για το κέρδος ή προβαίνουν σε εγκληματικές πράξεις και παραβιάζουν τον νόμο, αυτοί οι άνθρωποι που εμπλέκονται σε κάθε είδους απάτη και εξαπάτηση μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν τη χειρότερη ανθρώπινη φύση· είναι τα κατακάθια της ανθρωπότητας, οι έκφυλοι απ’ τους ανθρώπους. Στην τρέχουσα εποχή της μεγάλης οικονομικής ευημερίας, είναι εξαιρετικά μεγάλος ο αριθμός τέτοιων ανθρώπων που εμπλέκονται σε κάθε είδους απάτη και εξαπάτηση κατά την ενασχόλησή τους με τις επιχειρήσεις. Αλλά όσοι κι αν είναι αυτοί οι άνθρωποι, σε κάθε περίπτωση, τέτοιες εκδηλώσεις αρκούν για να καταδείξουν ένα πρόβλημα της ανθρώπινης φύσης. Το πώς είναι η συνείδηση ενός ανθρώπου, καθώς και το αν εκείνος έχει όρια συνείδησης είναι ένας δείκτης για να μετρηθεί η ανθρώπινη φύση του. Πώς είναι δυνατόν να σωθεί κάποιος που δεν έχει καν ανθρώπινη φύση; Τουλάχιστον, η ανθρώπινη φύση ενός ανθρώπου πρέπει να περιλαμβάνει τις συνθήκες για να αποδεχτεί την αλήθεια. Όσοι επιδίδονται σε κάθε είδους απάτη και εξαπάτηση ουσιαστικά δεν διαθέτουν μέσα στην ανθρώπινη φύση τους τις συνθήκες για να αποδεχτούν την αλήθεια. Έτσι, αν τους ζητήσεις να αποδεχθούν την αλήθεια προκειμένου να αποτινάξουν τις διεφθαρμένες τους διαθέσεις, θα τους είναι αδύνατο να το πετύχουν. Μόνο όσοι έχουν συνείδηση και λογική μπορούν να αποδεχτούν την αλήθεια και να αποτινάξουν τις διεφθαρμένες τους διαθέσεις, κι έτσι να φτάσουν στη σωτηρία, επειδή η συνείδησή τους έχει ένα ορισμένο επίπεδο επίγνωσης και, στη διαγωγή και στις ενέργειές τους, η συνείδησή τους μπορεί να εκτελέσει μια συγκεκριμένη λειτουργία. Όταν συναναστρέφεστε με τέτοιους ανθρώπους σχετικά με την αλήθεια και μιλάτε για το πώς να εισέλθουν στην αλήθεια, πώς να αποτινάξουν τις διεφθαρμένες διαθέσεις, ποια πράγματα συνάδουν με τις προθέσεις του Θεού και ποια όχι, και πώς πρέπει να ενεργούν οι άνθρωποι, τότε μπορούν να αποδεχτούν και να υποταχθούν. Είναι σωστό να συναναστρέφεστε με τέτοιους ανθρώπους σχετικά με την αλήθεια —αυτοί είναι οι σωστοί αποδέκτες. Αν συναναστρέφεστε σχετικά με την αλήθεια μ’ εκείνους που το κύριο μέσο τους στις επιχειρηματικές δραστηριότητες είναι να προβαίνουν σε απάτες και εξαπάτηση έναντι των άλλων, είναι σαν να μιλάτε σε τοίχο. Έτσι, όταν πρόκειται για τέτοιους ανθρώπους που ασχολούνται με επιχειρήσεις, απλώς παρατηρήστε αν χρησιμοποιούν νόμιμα μέσα στις επιχειρήσεις τους, στις συναλλαγές και τις αλληλεπιδράσεις τους με τους ανθρώπους, αν έχουν τους περιορισμούς και τα όρια της συνείδησης, κι αν στις συναλλαγές και τις αλληλεπιδράσεις τους με τους ανθρώπους μπορεί να λειτουργήσει η συνείδησή τους. Αν μπορεί να λειτουργήσει η συνείδηση ενός ανθρώπου και να ασκήσει πάνω του μια δύναμη που θα τον συγκρατεί, τότε αυτός ο άνθρωπος είναι αποδεκτός και αξίζει να έχετε επαφές μαζί του. Σε τέτοιους ανθρώπους μπορεί να κηρυχθεί το ευαγγέλιο και να πραγματοποιηθεί συναναστροφή σχετικά με την αλήθεια. Αν μπορέσουν να αποδεχτούν την αλήθεια, τότε υπάρχει ελπίδα να φτάσουν στη σωτηρία. Εδώ τελειώνει η συζήτησή μας σχετικά με το να αγαπά κανείς τις επιχειρήσεις.

Το να αγαπά κανείς τις τέχνες

Ας ρίξουμε τώρα μια ματιά στην αγάπη για τις τέχνες. Όσοι αγαπάνε τις τέχνες έχουν μια έμφυτη αδυναμία στο τραγούδι, στον χορό και στο να παίζουν μουσικά όργανα, κι επίσης τους αρέσει να δίνουν παραστάσεις. Όσο περισσότερος κόσμος υπάρχει, τόσο μεγαλώνει ο ενθουσιασμός τους· και θέλουν να κάνουν και λίγο σόου, με κωμικούς διαλόγους, σκετς, τραγούδι, χορό ή παίζοντας μουσικά όργανα, για να τους χαροποιήσουν όλους και να τους βοηθήσουν να χαλαρώσουν. Τι είδους εκδήλωση είναι η αγάπη για τις τέχνες; Αρχικά, πρέπει να δούμε αν οι τέχνες αποτελούνται από θετικά ή αρνητικά πράγματα. Αν δεν το καταλαβαίνετε ξεκάθαρα αυτό, τότε θα σας ρωτήσω το εξής: Θεωρείτε ότι το τραγούδι και ο χορός είναι θεμιτές ανάγκες της ανθρώπινης φύσης; (Ναι.) Είναι θεμιτές ανάγκες της ανθρώπινης φύσης. Δηλαδή, οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τη φωνή τους όταν τραγουδούν, τη γλώσσα του σώματος ή κάποιου είδους καλλιτεχνική μέθοδο για να κάνουν τη ζωή διασκεδαστική, να φέρουν περισσότερη χαρά στη ζωή ή να εκφράσουν την εκάστοτε ψυχική τους διάθεση. Μπορεί να θεωρηθεί θεμιτό αυτό; (Ναι.) Ας επιστρέψουμε τώρα στο αρχικό θέμα, δηλαδή την αγάπη για τις τέχνες, την αγάπη για το τραγούδι και τον χορό, για το παίξιμο ενός οργάνου και για τη συμμετοχή σε παραστάσεις. Σε ποια κατηγορία ανήκουν αυτού του είδους οι εκδηλώσεις; (Στα ενδιαφέροντα και στα χόμπι.) Εφόσον είναι ενδιαφέροντα και χόμπι, σε τι εμπίπτουν; (Στις έμφυτες συνθήκες.) Κάποια παιδιά λατρεύουν να ακούνε μουσική και να βλέπουν χορούς από την ηλικία των πέντε ή των έξι και, όταν ακούνε τον ρυθμό της μουσικής, αρχίζουν να κουνιούνται τα χέρια και τα πόδια τους, και νιώθουν την ανάγκη να χορέψουν. Αυτό είναι έμφυτο. Κάποιοι άνθρωποι ακούνε τραγούδια και χορευτική μουσική και, ενώ θέλουν να μάθουν, δεν μπορούν, ακόμα κι όταν φτάσουν στην εφηβεία ή μπουν στα είκοσί τους. Τους είναι πολύ κουραστικό να προσπαθήσουν να μάθουν να χορεύουν και είναι ιδιαιτέρως αδέξιοι. Κι αυτό έμφυτο είναι. Αντίθετα, όσοι λατρεύουν απ’ τη φύση τους το τραγούδι και τον χορό, με το που ακούσουν μουσική, μπορούν να αρχίσουν να χορεύουν χαρούμενα. Όταν ακούσουν κάποιον να τραγουδάει ένα τραγούδι, μπορούν να τραγουδήσουν μαζί του και να μάθουν απ’ αυτόν, και μετά από λίγη μόνο εξάσκηση, μπορούν να το τραγουδήσουν κι αυτοί. Αυτό αποδεικνύει ότι για τους ανθρώπους αυτού του είδους, αυτά τα πράγματα είναι έμφυτα, κυλάνε στο αίμα τους· τους αρέσουν μέσα απ’ την καρδιά τους και είναι επίσης καλοί σ’ αυτά. Ξέρουν πώς να τα κάνουν χωρίς να τους τα μάθει κανείς. Υπάρχουν μάλιστα κάποια ιδιαιτέρως ξεχωριστά άτομα που μπορούν να τραγουδήσουν κάποιους στίχους από όπερα της περιοχής μόλις στην ηλικία των επτά ή των οκτώ, και το τραγούδι τους έχει αυτήν την αυθεντική αίσθηση, είναι στον σωστό τόνο και στον σωστό ρυθμό —αυτό είναι πραγματικά σπάνιο! Μερικά παιδιά μπορούν ακόμα και να τραγουδήσουν κάποια ποπ τραγούδια και μερικά μπορούν να χορέψουν στυλ χορών όπως ο ινδικός, ο χορός του Σιντζιάνγκ ή ο μοντέρνος χορός. Όταν ακούνε χορευτικά τραγούδια ή μουσική, τους αρέσουν ενστικτωδώς και γρήγορα αρχίζουν να λικνίζουν το σώμα τους στον ρυθμό της μουσικής. Αν δεν τα αφήσεις να τραγουδήσουν, θα τραγουδάνε κρυφά μέσα τους ή θα βρουν ένα κατάλληλο μέρος για να τραγουδήσουν δυνατά. Απλώς θέλουν να τραγουδήσουν και λατρεύουν το τραγούδι, και δεν μπορεί κανείς να τα εμποδίσει. Δεν επηρεάστηκαν από τους γονείς τους ούτε διδάχτηκαν από κανέναν. Διαθέτουν από μικρά αυτά τα προτερήματα ή τα χόμπι. Είναι προφανές ότι πρόκειται για μια έμφυτη συνθήκη —έχουν ένα έμφυτο ενδιαφέρον για τις τέχνες. Αν αυτά τα παιδιά έχουν ενδιαφέρον για τις τέχνες, πρέπει άραγε να ασχοληθούν με αυτήν τη δουλειά; Πρέπει να εργαστούν σ’ αυτόν τον κλάδο για όλη τους τη ζωή; Όχι απαραίτητα. Εξαρτάται από τον ορισμό του Θεού, από το πώς ασκεί ο Θεός την κυριαρχία Του και κανονίζει τα πράγματα. Αν ο Θεός κανονίσει να εργαστούν στον κλάδο των τεχνών, θα είναι δεσμευμένοι σ’ αυτόν για όλη τους τη ζωή. Αλλά αν ο Θεός δεν έχει κανονίσει και δεν έχει ορίσει να εργαστούν σ’ αυτόν τον κλάδο, θα έχουν απλώς αυτό το ενδιαφέρον και το χόμπι, και ακόμα κι αν τους αρέσει, δεν θα είναι δυνατόν να ασχοληθούν μ’ αυτήν τη δουλειά. Κάποιοι άνθρωποι αγαπούν τις τέχνες από παιδιά. Οι γονείς τους, βλέποντας ότι το παιδί τους έχει αυτό το ενδιαφέρον και το χόμπι, σκέφτονται: «Ας το καλλιεργήσουμε, λοιπόν. Ίσως η οικογένειά μας να βγάλει ένα καλλιτεχνικό ταλέντο. Ίσως το παιδί μας να γίνει ακόμα και διάσημο και να είναι σταρ!» Έτσι, αρχίζουν να καλλιεργούν το παιδί τους με σπουδές χορού και τραγουδιού, και τελικά, το παιδί γίνεται δεκτό σε μια ακαδημία τεχνών. Παρόλο που το ενδιαφέρον και το χόμπι του παιδιού για τις τέχνες παραμένουν έντονα αφότου εκείνο αποφοιτήσει, δεν είναι βέβαιο αν θα μπορέσει να δουλέψει σ’ αυτόν τον κλάδο. Είναι πιθανό, όταν θα είναι έτοιμο να ασχοληθεί μ’ αυτήν τη δουλειά, να αλλάξουν τα κέφια του και κατ’ επέκταση να αλλάξουν η στάση και οι απόψεις του για αυτήν τη δουλειά· είναι επίσης πιθανό, εξαιτίας διαφόρων αντικειμενικών συνθηκών, να χάσει την ευκαιρία να ενταχθεί σ’ αυτόν τον κλάδο. Όλα αυτά είναι πιθανά· εξαρτάται από τον προκαθορισμό του Θεού. Αν, όμως, το εξετάσουμε από τη ρίζα του, το ενδιαφέρον και το χόμπι του παιδιού αποτελεί την έμφυτη συνθήκη του —προτού ακόμα γεννηθεί, ο Θεός τού είχε ήδη κανονίσει αυτό το προτέρημα και είχε προσθέσει συγκεκριμένες ιδιαίτερες ιδιότητες στην ανθρώπινη φύση του, κάνοντάς το απ’ τη φύση του ιδιαίτερα ευαίσθητο και επιδέξιο στη μουσική, τον χορό και άλλες πτυχές των τεχνών. Έτσι, αυτό που αποκαλύπτει στην καθημερινότητά του είναι μια ιδιαίτερη αγάπη για το τραγούδι και τον χορό. Είτε ως προσωπικότητα είναι ζωηρό είτε ντροπαλό, είτε του αρέσει να μιλάει είτε όχι, σε κάθε περίπτωση, κυλάει κάτι στο αίμα του που δεν μπορεί να αφαιρεθεί. Του αρέσει να τραγουδάει, να χορεύει και να δίνει παραστάσεις. Κάποιοι άνθρωποι, παρόλο που, όταν τραγουδάνε, έχουν τεράστια ενέργεια και νιώθουν μια αίσθηση απελευθέρωσης στην ψυχή τους, είναι πολύ ντροπαλοί όταν τους μιλάς και δεν είναι καλοί στο να εκφράζονται και να αλληλεπιδρούν με τους άλλους. Στις επαφές τους με τους άλλους, είναι εξαιρετικά άκαμπτοι και σφιγμένοι, ακόμα και νευρικοί και φοβισμένοι, και δεν ξέρουν πώς να χειριστούν αυτές τις περιστάσεις. Όταν, όμως, ανεβαίνουν στη σκηνή για να δώσουν παράσταση, το κάνουν με ευκολία· λες κι έχουν γίνει διαφορετικοί άνθρωποι. Οι άπιστοι λένε ότι η «προστάτιδα θεότητα» του κλάδου τους είναι εκείνη που τους χαρίζει αυτήν την ικανότητα να κερδίζουν το ψωμί τους. Είναι σωστό αυτό; Στην πραγματικότητα, πρόκειται για τον ορισμό από τον Θεό. Τα προτερήματα, τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι που έχει εκ φύσεως ένας άνθρωπος σχετίζονται με τον προκαθορισμό του Θεού. Όποια προτερήματα και χόμπι κι αν έχει κανείς, όλα είναι προκαθορισμένα από τον Θεό. Αν ο Θεός σού δώσει ένα ενδιαφέρον κι ένα χόμπι, εσένα σου αρέσει και το εκτιμάς από τα βάθη της καρδιάς σου, και νιώθεις τεράστιο πάθος γι’ αυτό. Όταν εμπλέκεσαι σ’ αυτό το έργο ή κάνεις κάτι σχετικό μ’ αυτό, νιώθεις ιδιαίτερα γαλήνιος και ήρεμος μέσα σου, κι επίσης σε ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Επομένως, αν έχεις κάποιου είδους προτέρημα, όταν υπάρχει ανάγκη γι’ αυτό στο έργο του οίκου του Θεού, πρέπει να κάνεις το αντίστοιχο καθήκον. Για σένα, αυτή είναι η καλύτερη ευκαιρία να αξιοποιήσεις το προτέρημά σου. Ομοίως, δεδομένου ότι αυτό το προτέρημα σου δόθηκε από τον Θεό, δεν αποτελεί ιδιωτικό σου κτήμα· δεν μπορείς να το καταχραστείς κατά βούληση. Όταν είναι απαραίτητο για το έργο του οίκου του Θεού, πρέπει να το αξιοποιήσεις και να το προσφέρεις στον Θεό, χρησιμοποιώντας το στο καθήκον σου. Αυτή είναι μια ευνοϊκή συνθήκη για να φτάσεις στη σωτηρία και είναι επίσης μια ανώτερη συνθήκη που σου έχει δώσει ο Θεός —πρέπει να την αξιοποιήσεις καλά και να την εφαρμόσεις καλά, χωρίς κανέναν δισταγμό. Μ’ αυτόν τον τρόπο, απ’ τη μία πλευρά μπορείς να αξιοποιήσεις το προτέρημά σου και απ’ την άλλη μπορείς επίσης να εκπληρώσεις το καθήκον σου να ανταποδώσεις την αγάπη του Θεού. Δεν είναι σπουδαίο αυτό; (Ναι.)

Ο Θεός έχει δώσει στους ανθρώπους συγκεκριμένου είδους προτερήματα και, είτε στην αρχαιότητα είτε στη σύγχρονη εποχή, ένα απ’ αυτά —οι τέχνες— δεν έχει ληφθεί ποτέ σοβαρά υπόψη και πάντα συγκαταλέγεται στα πράγματα των κατώτερων τάξεων. Ειδικότερα, σε κάποια σχετικά παραδοσιακά και φεουδαρχικά κοινωνικά περιβάλλοντα, όλοι οι άνθρωποι βλέπουν τις τέχνες μέσα από έναν παραμορφωτικό φακό και οι τέχνες είναι πάντοτε αντικείμενο διακρίσεων από κάποιους. Ανάμεσα στους ανθρώπους, οι τέχνες χαρακτηρίζονται μ’ αυτόν τον τρόπο και έχουν αυτό το είδος της ιεραρχίας, της θέσης ή του ορισμού, εξαιτίας των αντιλήψεων των ανθρώπων, των φεουδαρχικών ιδεών τους ή εκείνων των στρεβλών, παράλογων σκέψεων και απόψεων που τους εμφυτεύει ο Σατανάς. Υπάρχει κι άλλος ένας παράγοντας, ότι, δηλαδή, έχει καλλιεργηθεί σε αυτόν τον κλάδο ένα κακό κλίμα εξαιτίας της επιρροής της κακής κοινωνίας και των κακών τάσεων, κι έτσι οι άνθρωποι αξιολογούν αρνητικά τον κλάδο των τεχνών. Κάποιοι άνθρωποι που ασχολούνται με αυτόν τον κλάδο έχουν χρησιμοποιήσει το ενδιαφέρον και τα προτερήματά τους στις τέχνες για να κάνουν πολλά αρνητικά και μοχθηρά πράγματα, γεγονός που έχει αμαυρώσει τις τέχνες και έχει διαστρεβλώσει τη φύση τους. Ως αποτέλεσμα αυτού, οι άνθρωποι έχουν διαμορφώσει πολλές αρνητικές γνώμες για τον κόσμο των τεχνών και θεωρούν αρνητικές φιγούρες όσους εργάζονται στις τέχνες ή έχουν ενδιαφέροντα και χόμπι σχετικά μ’ αυτόν τον τομέα. Ωστόσο, όπως κι αν βλέπει αυτή η κοινωνία και η ανθρωπότητα ένα τέτοιου είδους προτέρημα, εν συντομία, αν οποιοσδήποτε άνθρωπος —είτε είναι μέλος του οίκου του Θεού είτε είναι άνθρωπος που βρίσκεται έξω από τον οίκο του Θεού— έχει ένα προτέρημα ή ενδιαφέρον και χόμπι σ’ αυτόν τον κλάδο, είναι αναμφισβήτητο πως αυτό το προτέρημα και το χόμπι αποτελούν έμφυτες συνθήκες. Ακριβώς επειδή είναι έμφυτες συνθήκες, δεν είναι ούτε αρνητικά ούτε μοχθηρά πράγματα. Μόνο εξαιτίας της κατεύθυνσης συγκεκριμένων λανθασμένων σκέψεων και θεωριών σε συγκεκριμένες εποχές έχουν χαρακτηριστεί οι τέχνες και όσοι ασχολούνται μ’ αυτές ως μοχθηρά και αρνητικά πράγματα. Αυτό είναι κάτι που έχει συμβεί πολλές φορές στη διάρκεια της ιστορίας. Σαν τη σόγια, που μπορεί να μετατραπεί σε μυρωδάτο τόφου που αρέσει στους ανθρώπους να το τρώνε, αλλά μπορεί και να υποστεί ζύμωση από μικροοργανισμούς όπως η μούχλα για να γίνει βρομερό τόφου. Δεν μπορείς να πεις ότι η σόγια είναι κακή μόνο και μόνο επειδή δεν σου αρέσει να τρως βρομερό τόφου. Είναι σωστή αυτή η συλλογιστική; (Όχι.) Είναι προφανώς λανθασμένη· είναι στρεβλή. Επομένως, αν και υπάρχουν κάποια βρόμικα και άσχημα πράγματα μέσα στις καλλιτεχνικές ομάδες της κοινωνίας, δεν μπορείς να πεις ότι οι τέχνες αυτές καθαυτές είναι βρόμικες, άσχημες και αρνητικές, πόσο μάλλον να πεις ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που αρέσκονται και είναι επιδέξιοι στις τέχνες είναι μοχθηρές και άσχημες αρνητικές φιγούρες. Αυτή είναι λανθασμένη συλλογιστική· δεν είναι σωστή κατανόηση. Αν, επειδή μερικοί απ’ αυτούς τους ανθρώπους είναι μοχθηροί, λες ότι οι τέχνες στις οποίες είναι καλοί είναι κι αυτές μοχθηρές, τότε πρόκειται για σοβαρό λάθος. Τα διάφορα προτερήματα που δίνει ο Θεός στους ανθρώπους προορίζονται να υπηρετήσουν τον ανθρώπινο κόσμο. Αν η ανθρωπότητα δεν είχε πολιτιστική ζωή, κάτι τέτοιο θα ήταν πολύ βαρετό. Δεν είναι λάθος που ο Θεός κανονίζει οι άνθρωποι να έχουν πολιτιστική ζωή. Όλα αυτά τα μοχθηρά πράγματα προκαλούνται από τους διαβόλους και τον Σατανά που εκμεταλλεύονται ευκαιρίες για να δημιουργήσουν αναστάτωση. Παρόλο που, σε σύγκριση με την τέλεια ανθρωπότητα —αυτή που θα ολοκληρωθεί τελικά— η ανθρωπότητα που δημιούργησε ο Θεός δεν είναι τέλεια και έχει ελαττώματα σήμερα, αυτό δεν σημαίνει ότι η ανθρωπότητα που δημιούργησε ο Θεός είναι μοχθηρή ή αρνητική. Πρόκειται για δύο διαφορετικές έννοιες. Καταλαβαίνετε; (Ναι.) Όπως κι αν παρουσιάζουν αυτή η κακή εποχή και αυτός ο κακός κόσμος τις τέχνες, καθώς και τα ενδιαφέροντα, τα χόμπι ή τα προτερήματα στο τραγούδι και τον χορό, σε κάθε περίπτωση, είναι αναμφισβήτητο ότι αποτελούν ανάγκες της ανθρώπινης φύσης, και ότι είναι επίσης ενδιαφέροντα και χόμπι που έχουν κάποιοι ξεχωριστοί άνθρωποι. Εφόσον πρόκειται για ενδιαφέροντα και χόμπι, είναι έμφυτα στους ανθρώπους και είναι κάτι με το οποίο γεννιούνται, πράγμα που σημαίνει ότι προέρχονται από τον Θεό και δίνονται από τον Θεό. Πριν γεννηθούν καν οι άνθρωποι, ο Θεός έχει ήδη προορίσει το επάγγελμα που θα κάνει ο καθένας: Μερικοί τοποθετούνται στον κλάδο του εμπορίου για να ασχοληθούν με τις επιχειρήσεις, άλλοι στα εργοστάσια για να γίνουν εργάτες, άλλοι στη γεωργία για να ασχοληθούν με αγροτικές εργασίες, άλλοι στην εκπαίδευση για να γίνουν δάσκαλοι και άλλοι στις τέχνες για να γίνουν καλλιτέχνες. Ο Θεός έχει ήδη δώσει διάφορων ειδών προτερήματα σε διαφορετικούς ανθρώπους μέχρι τη στιγμή που θα γεννηθούν. Δηλαδή, στη σαρκική ζωή του καθενός, τα ενδιαφέροντα, τα χόμπι και τα προτερήματά τους είναι διαφορετικά. Πριν γεννηθείς, ο Θεός σού είχε ήδη προσθέσει κάποια ξεχωριστά και διαφορετικά πράγματα. Αν δεν έχεις ενδιαφέροντα και χόμπι ή προτερήματα, δεν πρέπει να παραπονιέσαι ότι δεν σου τα πρόσθεσε ο Θεός. Και χωρίς αυτά, μπορείς ακόμα να ζήσεις και να κάνεις το καθήκον σου. Δεν σου λείπει τίποτα σε σύγκριση με τους άλλους, γιατί έχεις την ίδια ευκαιρία με τους άλλους να κάνεις κάποιο καθήκον. Οι διεφθαρμένες σου διαθέσεις είναι ίδιες με των άλλων· απλώς οι έμφυτες συνθήκες των ανθρώπων είναι διαφορετικές —καθένας έχει τα δικά του προτερήματα και τις δικές του αδυναμίες. Ποιο είναι, λοιπόν, το κλειδί; Το κλειδί είναι οι διαφορές ως προς την ανθρώπινη φύση. Ένας άνθρωπος που διαθέτει κάποια ξεχωριστά ενδιαφέροντα, χόμπι και προτερήματα μέσα στις έμφυτες συνθήκες του δεν είναι κάποιου είδους εξαίρετο ταλέντο, ενώ κάποιος που δεν διαθέτει κανένα ενδιαφέρον, χόμπι ή προτέρημα μέσα στις έμφυτες συνθήκες του δεν είναι ένας μέτριος άνθρωπος. Όλοι είναι πάνω-κάτω ίδιοι. Απλώς, ό,τι κι αν σου δίνει ο Θεός, το απαιτεί από σένα και πρέπει να το χρησιμοποιήσεις για το καθήκον σου, ενώ ό,τι δεν σου δίνει, δεν το απαιτεί πρόσθετα από σένα. Αν και ο Θεός μπορεί να μη σου έχει δώσει ενδιαφέροντα και χόμπι ή προτερήματα, τα διάφορα πράγματα ή οι συνθήκες που διαθέτεις στην ανθρώπινη φύση σου αρκούν για να αναλάβεις ένα αντικείμενο του έργου ή ένα καθήκον. Αν δεν μπορείς να το αναλάβεις, τότε πιθανόν να είσαι κάποιος που δεν ανήκει σ’ αυτούς που κάνουν καθήκον, και αυτό θα ήταν ένα τελείως άλλο ζήτημα.

Θα ολοκληρώσουμε εδώ τη συζήτησή μας σχετικά με το θέμα του να αγαπά κανείς τις τέχνες. Τώρα λογικά θα σας είναι πιο ξεκάθαρος ο χαρακτηρισμός ενός τέτοιου είδους προτερήματος. Μη νομίζετε ότι όσοι αγαπούν τις τέχνες είναι παράξενοι ή μοχθηροί. Αν έχετε αυτήν τη γνώμη, τότε η κατανόησή σας είναι πολύ στρεβλή. Πρέπει να μεταχειρίζεστε σωστά αυτούς τους ανθρώπους, να αλληλεπιδράτε σωστά μαζί τους και να τους ενθαρρύνετε να εφαρμόζουν στα καθήκοντά τους τις επαγγελματικές τεχνικές στις οποίες είναι επιδέξιοι και τις οποίες κατανοούν. Εάν είσαι επικεφαλής ή εργάτης, πρέπει να μάθεις να χρησιμοποιείς τη σωστή προσέγγιση για να βοηθάς, να καθοδηγείς και να κατευθύνεις αυτούς τους ανθρώπους ώστε να αξιοποιούν τα προτερήματά τους, έτσι ώστε να μπορέσουν να μπουν στον σωστό δρόμο και να αναλάβουν ένα καθήκον που συνδέεται με τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι τους, κι έτσι να γίνουν δημιουργημένα όντα που ανταποκρίνονται στα πρότυπα και που αξίζουν τα διάφορα ενδιαφέροντα, χόμπι και προτερήματα που τους έχει δώσει ο Θεός. Εάν δεν μπορούν να αναλάβουν ένα καθήκον που σχετίζεται με τα ενδιαφέροντα και τα χόμπι τους, δεν υπάρχει πρόβλημα να αναλάβουν ένα άλλο καθήκον. Ωστόσο, δεν πρέπει να περιορίζονται από το να έχουν τα δικά τους ενδιαφέροντα και χόμπι, επειδή κάτι τέτοιο αποτελεί κομμάτι της ανθρώπινης φύσης.

Μιας που το αναφέραμε, θυμήθηκα κάτι. Αυτήν τη στιγμή, στον οίκο του Θεού, έχουν ηχογραφήσει τραγούδια κάποιοι νέοι τραγουδιστές. Αυτοί οι νέοι τραγουδιστές, αφότου δούλεψαν σκληρά κι απέκτησαν επαγγελματικές γνώσεις και εξασκήθηκαν στο τραγούδι, κατάφεραν τελικά να ηχογραφήσουν ολοκληρωμένα τραγούδια, κι έτσι πέρασαν από το να εργάζονται στα παρασκήνια στο να εμφανίζονται στην κεντρική σκηνή. Παρόλο που το τραγούδι τους υστερεί σε σχέση με τα επαγγελματικά πρότυπα και δεν έχει φτάσει ακόμα στο επίπεδο των επαγγελματιών τραγουδιστών, και υπάρχει περιθώριο βελτίωσης —καθώς κάποιοι απ’ αυτούς τραγουδούν χωρίς ιδιαίτερη εμπειρία και μαεστρία, άλλοι δεν έχουν τόσο μελωδική φωνή και η σκηνική τους παρουσία δεν είναι τόσο ωραία— η στάση τους στην εκτέλεση του καθήκοντός τους αξίζει ενθάρρυνση. Το να περάσει κανείς από το στάδιο του ερασιτέχνη στο να εμφανιστεί στην οθόνη ως νέος τραγουδιστής, ως άπειρος τραγουδιστής, είναι κάτι που αξίζει ενθάρρυνση. Τι θέλω, λοιπόν, να σας πω σχετικά μ’ αυτό το ζήτημα; Ότι όταν αναρτηθούν στο διαδίκτυο τα βίντεο με τους ύμνους που ηχογραφούν αυτοί οι νέοι τραγουδιστές, θα πρέπει να τους ενθαρρύνετε λιγάκι. Μπορείτε επίσης να τους κάνετε κάποιες καλές υποδείξεις από τις οποίες μπορούν να επωφεληθούν, αλλά μην κολλήσετε σε τυχόν μικρολαθάκια, μην τους υποτιμήσετε με περιφρονητικό τρόπο και μην είστε υπερβολικά επικριτικοί. Αυτή η στάση δεν είναι καλή· το λιγότερο που μπορεί να πει κανείς είναι ότι δεν υπάρχει σ’ αυτήν αγάπη και ανεκτικότητα, και δεν είναι η στάση που πρέπει να τηρεί κανείς απέναντι στους αδελφούς και τις αδελφές του. Ποιος είναι, λοιπόν, ο κατάλληλος τρόπος μεταχείρισής τους; Πρέπει να τους ενθαρρύνετε και να τους επευφημείτε λίγο, και μετά να τους κάνετε μερικές κατάλληλες υποδείξεις· μόνο αυτό τους ωφελεί. Τουλάχιστον, έχουν το θάρρος να ανέβουν στη σκηνή και να τραγουδήσουν ύμνους για να δοξολογήσουν τον Θεό, κάτι που είναι ωφέλιμο για τον εκλεκτό λαό του Θεού. Επομένως, όλοι πρέπει να τους βοηθήσουν να κάνουν καλά το καθήκον τους και κανείς δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να κάνει ανεύθυνα σχόλια ούτε να τους ζηλεύει. Πρέπει να είμαστε χαρούμενοι και ευτυχείς που ο οίκος του Θεού έχει περισσότερους ανθρώπους που είναι ταλαντούχοι στο τραγούδι —είναι καλό αυτό. Όλοι όσοι έχουν προτερήματα σε αυτόν τον τομέα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να τα αξιοποιήσουν· πρέπει να τους δοθούν ευκαιρίες. Οι ίδιοι δεν έχουν μεγάλη αυτοπεποίθηση και δεν έχουν τρόπο να αξιοποιήσουν τα λίγα ενδιαφέροντα και χόμπι που έχουν. Αν έχουν την προθυμία να κάνουν καλά αυτό το καθήκον και έχουν ηχογραφήσει βίντεο με ύμνους, όταν τα βλέπεις, πρέπει να τα ακούς τουλάχιστον δύο με τρεις φορές, δηλαδή να τα ακούς επιμελώς και προσεκτικά, και να τους ενθαρρύνεις κάπως. Μην τους υπονομεύεις πίσω απ’ την πλάτη τους. Πρέπει να λες στους άλλους αδελφούς και αδελφές να ακούνε περισσότερο τα τραγούδια που λένε εκείνοι και να τους κάνουν περισσότερα «like». Μερικοί απ’ αυτούς τραγουδούν αρκετά καλά, με αληθινό συναίσθημα, και προφέρουν κάθε στίχο πολύ καθαρά· τα ρούχα και το παράστημά τους είναι αξιοπρεπή και σωστά, με αποτέλεσμα να φαίνονται κατάλληλοι στα μάτια των άλλων. Άλλοι, ωστόσο, μπορεί να υστερούν λίγο όσον αφορά τη φωνή τους και την ωριμότητά τους από τεχνική άποψη. Αν έχεις λίγες μουσικές γνώσεις και μπορείς να διακρίνεις τυχόν ελαττώματα, μην τους κοροϊδεύεις· να τους μεταχειρίζεσαι σωστά, και να τους ενθαρρύνεις και να τους υποστηρίζεις ούτως ή άλλως. Αυτήν τη στάση πρέπει να έχεις ως μέλος της οικογένειας, ως αδελφός ή αδελφή. Μη μιμείσαι τους κακούς ανθρώπους κάνοντας πράγματα που υποτιμούν τους άλλους ή τους μειώνουν. Αν εσύ ο ίδιος δεν μπορείς να ανέβεις στη σκηνή, αλλά όταν το κάνει κάποιος άλλος, ζηλεύεις, τον υπονομεύεις και κάνεις μικροπρεπή σχόλια πίσω από την πλάτη του, αυτό είναι έλλειψη ανθρώπινης φύσης. Δεν είναι καλή αυτή η διαγωγή εκ μέρους σου —είναι ποταπή. Ακόμα κι αν μπορείς να εντοπίσεις τα ελαττώματα των άλλων, πρέπει και πάλι να τους ενθαρρύνεις. Πρέπει να το κάνεις αυτό επειδή είναι αδελφοί και αδελφές, δεν είναι επαγγελματίες ούτε έχουν περάσει επαγγελματική εκπαίδευση, και το ότι μπορούν να τραγουδούν όπως τραγουδούν τώρα είναι καθαρά αποτέλεσμα της δικής τους εξερεύνησης, εξάσκησης και σκληρής δουλειάς. Γιατί, λοιπόν, να μην τους ενθαρρύνεις; Αν μάθεις να δείχνεις ενθάρρυνση και ανεκτικότητα, και μπορείς ακόμα να τους μεταχειρίζεσαι σωστά με αγάπη και ανεκτικότητα ακόμα κι όταν παρατηρείς κάποια ελαττώματα στο τραγούδι τους, τότε αυτό δείχνει ότι έχεις ανθρώπινη φύση. Κάποιοι άνθρωποι συγκρίνουν πάντα τους τραγουδιστές του οίκου του Θεού με επαγγελματίες τραγουδιστές του άπιστου κόσμου, και γι’ αυτό περιφρονούν τους τραγουδιστές στον οίκο του Θεού και κολλάνε στο παραμικρό λαθάκι. Αυτό είναι έλλειψη ανθρώπινης φύσης. Αν συνέχεια επισημαίνεις τα ελαττώματα των άλλων και νομίζεις συνέχεια ότι είσαι καλύτερος και ανώτερος από τους άλλους, τότε γιατί δεν μπορείς να τραγουδήσεις εσύ ένα τραγούδι που να συγκινεί τους ανθρώπους; Μην κολλάς σε τυχόν μικρολαθάκια που κάνουν οι άλλοι. Οι τραγουδιστές της εκκλησίας δεν προέρχονται από επαγγελματικό υπόβαθρο, αλλά έχουν κάτι ξεχωριστό πάνω τους: Κάνοντας αυτό το έργο, δεν κάνουν καριέρα. Κάνουν το καθήκον τους. Το καθήκον τους είναι να χρησιμοποιούν τη φωνή τους για να τραγουδούν τα λόγια του Θεού, και να μαρτυρούν και να διακηρύσσουν τα λόγια του Θεού. Επομένως, πρέπει να τους ενθαρρύνεις. Δεν είναι καλό αυτό; (Ναι.) Αυτό σημαίνει να έχεις ανθρώπινη φύση. Μην κολλάς σε μικρολαθάκια όταν ακούς έναν νέο τραγουδιστή να τραγουδάει, λέγοντας: «Η φωνή αυτού του ανθρώπου δεν είναι καλή. Δεν είναι εξευγενισμένη. Είναι εκτός ρυθμού και η τονικότητά του είναι λάθος —δεν θα ακούσω! Κανείς δεν πρέπει να τον ακούει και κανείς δεν πρέπει να του κάνει “like”!» Γιατί είσαι τόσο ψείρας σ’ αυτό το ζήτημα; Μήπως το να τραγουδάει λίγο εκτός ρυθμού, να μην έχει τόση εμπειρία και μαεστρία στο τραγούδι ή να τραγουδάει με τρόπο μη επαγγελματικό είναι αντίθετο με τις αλήθεια-αρχές; Δεν είναι. Αυτός κάνει το καθήκον του, οπότε θα πρέπει να κρίνεις το τραγούδι του με βάση τις αρχές της εκτέλεσης ενός καθήκοντος, και όχι με βάση τα δικά σου γούστα και τις δικές σου οπτικές. Για να το θέσω ωμά, τι ξέρεις εσύ; Αν ξέρεις τόσο πολλά για το τραγούδι, γιατί δεν έχεις τραγουδήσει ούτε ένα τραγούδι σε υποδειγματικό επίπεδο; Εφόσον δεν έχεις τραγουδήσει σε υποδειγματικό επίπεδο, δεν έχεις κανένα δικαίωμα να κριτικάρεις τους άλλους. Φυσικά, ακόμα κι αν μπορείς να τραγουδήσεις σε υποδειγματικό επίπεδο, και πάλι δεν πρέπει να κριτικάρεις τους άλλους. Η εκτέλεση αυτού του έργου εκ μέρους τους δεν αποτελεί από μόνη της ενασχόληση με τον καλλιτεχνικό κλάδο ούτε εργασία στον χώρο των τεχνών —είναι εκτέλεση καθήκοντος και διακήρυξη των λόγων του Θεού, κάτι που είναι διαφορετικής φύσης. Είτε τραγουδάνε καλά είτε όχι, το κάνουν με την καρδιά τους —κάνουν το καθήκον τους. Όσο για το επαγγελματικό τους επίπεδο, αυτό είναι άλλο ζήτημα. Σε επαγγελματικό επίπεδο μπορεί να φτάσει κανείς μόνο σταδιακά μέσα από τη μάθηση και τη μακροχρόνια εξάσκηση. Οι νέοι τραγουδιστές του οίκου του Θεού βρίσκονται προς το παρόν στο επίπεδο που βρίσκονται. Οι άνθρωποι πρέπει να τους μεταχειρίζονται σωστά —όλοι πρέπει να τους ενθαρρύνουν και να τους υποστηρίζουν. Μην κολλάς σε τυχόν μικρολαθάκια και μην κάνεις επίδειξη. Αν κάνεις επίδειξη, οι άνθρωποι θα σε σιχαθούν. Αν δεν κάνεις επίδειξη και αντίθετα ακούσεις μερικές φορές ακόμα, οι άλλοι θα σκεφτούν ότι είσαι αρκετά καλός άνθρωπος, κάποιος που έχει θεοφοβούμενη καρδιά, που η καρδιά του είναι με τον οίκο του Θεού και που έχει ανεκτικότητα, κι αυτό είναι τότε ένα δυνατό σημείο, μια αρετή της ανθρώπινης φύσης σου. Αν το κάνεις αυτό, οι άνθρωποι θα σε συμπαθήσουν και ο Θεός θα σε συμπαθήσει κι Αυτός. Αν κάνεις επίδειξη, βρίσκοντας πάντα ελαττώματα για να δείξεις ότι είσαι πανέξυπνος και ειδικός, τότε υπονομεύεις και αναστατώνεις το έργο του οίκου του Θεού. Αν υπονομεύεις το έργο, μπορεί να σε συμπαθήσει ο Θεός; (Όχι.) Ο Θεός δεν πρόκειται να σε συμπαθήσει και ούτε πρόκειται να σε συμπαθήσουν οι αδελφοί και οι αδελφές. Σε πρόσβαλαν κάπως οι τραγουδιστές; Γιατί πρέπει να κάνεις επίδειξη και να τους υπονομεύεις έτσι; Έναν άνθρωπο μόνο υπονομεύεις; Όχι, υπονομεύεις το έργο του οίκου του Θεού, υπονομεύεις τον Θεό. Αν το κάνεις αυτό, μπορεί να σε συμπαθήσει ο Θεός; Ακόμα κι αν ακούς λάθη στα τραγούδια που τραγουδούν, δεν πρέπει να τους κρίνεις, γιατί το να φτάσεις σε επαγγελματικό επίπεδο σε οποιοδήποτε εξειδικευμένο έργο δεν είναι κάτι που γίνεται απ’ τη μια μέρα στην άλλη. Δεν είναι εύκολο —απαιτεί εξάσκηση και πρακτική, καθώς και καθοδήγηση από επαγγελματίες· επιπλέον, ο καθένας έχει έφεση σε κάτι διαφορετικό. Εφόσον ακόμα κι ο Θεός δεν τους θέτει απαιτήσεις που βασίζονται σε επαγγελματικά πρότυπα, εσύ τι δικαίωμα έχεις να το απαιτείς αυτό από εκείνους; Δεν είναι ορθολογικό να απαιτείς πάντα από τους άλλους να φτάνουν σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο· αυτό είναι αλαζονεία και επίδειξη. Όταν οι άλλοι ξεχωρίζουν, εσύ μέσα σου στενοχωριέσαι και σε πιάνει ατελείωτη ζήλια, και θέλεις πάντα να πεις κάποια σαρκαστικά και αιχμηρά λόγια για να ικανοποιήσεις τη ματαιοδοξία σου. Πόσο ευτελές είναι να το κάνεις αυτό! Είναι ποταπό και ελεεινό, κι ένας τέτοιος άνθρωπος δεν έχει συνείδηση ούτε λογική. Πρέπει να κάνεις πράγματα που ωφελούν τους άλλους, πράγματα που αξίζουν τον θαυμασμό των άλλων και τα οποία επίσης θυμάται κι ο Θεός. Μην κάνεις πράγματα που υπονομεύουν τους άλλους. Θα το θυμάσαι αυτό; (Ναι.) Αν δεν μπορείς να καταφέρεις να είσαι ανεκτικός, υποστηρικτικός και ενθαρρυντικός, και δεν μπορείς να προστατεύσεις και να διαφυλάξεις το έργο της εκκλησίας, αν δεν έχεις αυτήν την ανθρώπινη φύση, τότε τουλάχιστον μην κάνεις ούτε να λες πράγματα που υπονομεύουν τους άλλους. Αυτό είναι το ελάχιστο που πρέπει να γίνει —αυτό είναι το όριο.

Το να αρέσει σε κάποιον να ειδωλοποιεί τους σταρ

Τελειώσαμε τη συζήτηση σχετικά με το να αγαπάει κανείς τις τέχνες. Ας μιλήσουμε τώρα για το να λατρεύει κανείς να ασχολείται με τις ιδιωτικές υποθέσεις των διασήμων. Σε κάποιους ανθρώπους αρέσει πάρα πολύ να ασχολούνται με τις ιδιωτικές υποθέσεις των διασήμων, των σταρ· για παράδειγμα, με το τι τρώνε οι διάσημοι, τι φοράνε, πού πηγαίνουν για να διασκεδάσουν, αν έχουν κάνει πλαστική, με ποιον έχουν ερωτικές σχέσεις, με ποια άτομα του αντίθετου φύλου έχουν φιλίες, ποιους ερωτικούς συντρόφους έχουν, και ακόμα και πόσα παιδιά έχουν εκτός γάμου και με ποιους υψηλόβαθμους αξιωματούχους και πλουσίους έχουν συνάψει ερωτικές σχέσεις. Αυτού του είδους οι άνθρωποι ενδιαφέρονται ιδιαίτερα γι’ αυτές τις ιδιωτικές υποθέσεις των διασήμων. Δεν ασχολούνται μόνο με τις ιδιωτικές υποθέσεις των διασήμων, αλλά τους αρέσει επίσης πάρα πολύ να μιμούνται τις καθημερινές επιλογές τους ως προς τον τρόπο ζωής, τον τρόπο ομιλίας και συμπεριφοράς, καθώς και τη στάση τους απέναντι στη ζωή. Ταυτόχρονα, τους αρέσει επίσης πάρα πολύ να παρακολουθούν πού βρίσκονται οι διάσημοι, καθώς και τις διάφορες σκέψεις και απόψεις τους. Για παράδειγμα, αν σ’ έναν διάσημο αρέσει να έχει ένα συγκεκριμένο είδος σκύλου για κατοικίδιο, θα πάρουν κι αυτοί ένα τέτοιο. Αν ένας διάσημος φοράει ρούχα συγκεκριμένης μάρκας που είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στην αγορά, θα αγοράσουν κι αυτοί το ίδιο ρούχο. Αν δεν έχουν τα χρήματα να πάρουν κάτι τέτοιο, θα προτιμήσουν μια απομίμηση. Αν ένας διάσημος χρησιμοποιεί ένα συγκεκριμένο καλλυντικό, θα το αγοράσουν για να ομορφύνουν, ακόμα κι αν έχουν άδειες τσέπες και για να το πληρώσουν χρειάζεται να πουλήσουν ένα νεφρό ή το αίμα τους. Φτάνουν μέχρι και το σημείο να ακολουθούν τους διασήμους σε κάθε τους εμφάνιση, σε συνεντεύξεις τύπου ή σε εκδηλώσεις για πρεμιέρες ταινιών και τηλεοπτικών προγραμμάτων. Θα προσέχουν και θα παρακολουθούν σε εμμονικό βαθμό κάθε λέξη και πράξη, κάθε κίνηση και κάθε βήμα της διασημότητας που ακολουθούν, σε σημείο που δεν έχουν δική τους ζωή ούτε δικές τους σωστές σκέψεις, απόψεις και τρόπο ζωής, αλλά παραπλανούνται και ελέγχονται ολοκληρωτικά από τις σκέψεις, τις απόψεις και τον τρόπο ζωής της διασημότητας αυτής. Τι είδους πρόβλημα είναι αυτό; Είναι μήπως μια έμφυτη συνθήκη; (Όχι.) Έχει μήπως καμία σχέση με το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο ζουν οι άνθρωποι σήμερα; (Ναι.) Έχει μια μικρή σχέση. Για ποιον λόγο, λοιπόν, είναι πάντα μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων που ειδωλοποιεί τους σταρ και όχι όλοι, παρόλο που όλοι οι άνθρωποι ζουν στο ίδιο τρέχον περιβάλλον; Με τι σχετίζεται αυτό; Θα έλεγες ότι αυτοί οι άνθρωποι που ειδωλοποιούν τους σταρ αγαπάνε τις τέχνες; Όχι απαραίτητα. Είναι καλοί στις τέχνες; Ούτε αυτό ισχύει απαραίτητα. Όλα όσα κάνουν, όμως, σχετίζονται με ανθρώπους του καλλιτεχνικού κόσμου και με καλλιτεχνικές τάσεις. Τι είδους πρόβλημα είναι αυτό; Είναι πρόβλημα διεφθαρμένων διαθέσεων; Αυτό ακριβώς είναι, μια αποκάλυψη διεφθαρμένων διαθέσεων. Τέτοιοι άνθρωποι λατρεύουν το κακό και ακολουθούν κακές τάσεις. Τότε, μήπως υπάρχει πρόβλημα με την ανθρώπινη φύση τέτοιων ανθρώπων; (Ναι.) Για ποιον λόγο, όταν υπάρχουν τόσα μονοπάτια να διαλέξουν στη ζωή, εκείνοι διαλέγουν ένα τέτοιο μονοπάτι; Έχει αυτό σχέση με το ζήτημα του χαρακτήρα; (Ναι.) Κάποιοι λένε: «Πρόκειται για ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Είναι εγγενώς αφελείς και ανόητοι, και παραπλανούνται εύκολα απ’ τους άλλους». Είναι αυτός ο λόγος; (Όχι.) Άλλοι λένε: «Μήπως ο λόγος είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι που ειδωλοποιούν τους σταρ είναι νεαροί, ανώριμοι και ρηχοί, και δεν μπορούν να αντισταθούν στον πειρασμό αυτών των κοινωνικών τάσεων;» Φταίει που είναι νέοι; (Όχι.) Κάποιοι απ’ αυτούς που ειδωλοποιούν τους σταρ είναι μεσήλικες ή ηλικιωμένοι —αυτή η ομάδα περιλαμβάνει ανθρώπους όλων των ηλικιών. Υπό αυτό το πρίσμα, οι άνθρωποι που ειδωλοποιούν τους σταρ δεν παραπλανούνται από αυτές τις κοινωνικές τάσεις επειδή είναι νέοι κι ανώριμοι και δεν κατανοούν ακόμα τα ζητήματα της ζωής. Επομένως, ο ισχυρισμός ότι «όλοι όσοι ειδωλοποιούν τους σταρ είναι νέοι και ανώριμοι» δεν στέκει. Εφόσον δεν οφείλεται στο ότι είναι νέοι και ανώριμοι, πρόκειται για πρόβλημα της ανθρώπινης φύσης. Και ποιο είναι, λοιπόν, αυτό το πρόβλημα της ανθρώπινης φύσης; Μήπως είναι το ότι δεν ασχολούνται με τις εργασίες που έχουν να κάνουν; (Ναι.) Απ’ τη μία πλευρά, είναι το ότι δεν ασχολούνται με τις εργασίες που έχουν να κάνουν· απ’ την άλλη, είναι το ότι είναι κάπως επιπόλαιοι και δεν παραμένουν εντός των ορίων που πρέπει. Τι άλλο; (Δεν βαδίζουν στο σωστό μονοπάτι.) Σωστά, δεν βαδίζουν στο σωστό μονοπάτι. Αφορά το ζήτημα του μονοπατιού που ακολουθεί κανείς. Το επάγγελμα που θα ασκήσει και το τι μονοπάτι θα επιλέξει να ακολουθήσει κάποιος σ’ αυτήν την κοινωνία και ανάμεσα στους ανθρώπους μετά την ενηλικίωσή του είναι ένα υποχρεωτικό μάθημα που πρέπει να πάρουν όλοι. Αν θα παραμείνει στη θέση του και θα περνάει τις μέρες του όπως αρμόζει, αν θα ασκεί ένα κατάλληλο επάγγελμα και αν θα ασχολείται με τις κατάλληλες εργασίες και θα βαδίζει στο σωστό μονοπάτι, όλα αυτά εξαρτώνται από το τι του αρέσει και τι ακολουθεί στο πλαίσιο της ανθρώπινης φύσης του. Κοιτάξτε ανθρώπους απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα. Μερικοί ασκούν πολεμικές τέχνες, άλλοι μαθαίνουν για τον υγιεινό τρόπο ζωής, άλλοι ασχολούνται με τον τεχνολογικό κλάδο, άλλοι με τη βιομηχανία της μόδας, άλλοι με τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, άλλοι με τις επιχειρήσεις και άλλοι εισέρχονται στην πολιτική, ενώ μερικοί πιστεύουν στον Βουδισμό, άλλοι προσχωρούν στην πίστη του Ταοϊσμού και άλλοι διαλέγουν να πιστέψουν στον Θεό. Κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν ένα κατάλληλο επάγγελμα ούτε αναζητούν τους δικούς τους στόχους στη ζωή —κάθε μέρα, απλώς επικεντρώνονται στο να ειδωλοποιούν τους σταρ. Σε ποιον βαθμό το κάνουν αυτό; Σε βαθμό που χάνουν την όρεξή τους για να φάνε και να πιουν. Αν ο σταρ που ειδωλοποιούν είναι ο έρωτας των ονείρων τους, τότε μπορούν ανά πάσα στιγμή ακόμα και να εγκαταλείψουν τον ίδιο τους τον σύζυγο ή τη σύζυγο. Αν αυτοί οι άνθρωποι ειδωλοποιούν τους σταρ σε σημείο εμμονής, σε βαθμό που αυτό να μπορεί να καθορίσει τη ζωή τους και την επιλογή του μονοπατιού τους, καθιστώντας τους αναπόσπαστο μέρος της ζωής τους, σε ποια κατάσταση βρίσκεται τώρα η ζωή τους; Δεν παραμένουν στη θέση τους καθώς περνούν τις μέρες τους. Αν αυτή που ειδωλοποιεί τους σταρ είναι γυναίκα, μπορεί μήπως να είναι μια ευσυνείδητη νοικοκυρά που στηρίζει τον άντρα της και μεγαλώνει τα παιδιά της, μια ενάρετη σύζυγος και στοργική μητέρα; (Όχι.) Κάποιος άνθρωπος που ειδωλοποιεί τους σταρ σε σημείο εμμονής είναι, απλούστατα, τρελός. Όπου κι αν δώσει συναυλία ή συνέντευξη τύπου ο έρωτας των ονείρων του, νιώθει την υποχρέωση να πάει για να πάρει αυτόγραφο. Διανύει μεγάλες αποστάσεις με αεροπλάνο και διασχίζει ακόμα και σύνορα μόνο και μόνο για να τον ακολουθήσει, και η οικογένειά του δεν μπορεί να τον αποτρέψει. Παρακολουθεί διαρκώς το πρόγραμμα του διασήμου στο διαδίκτυο και κατασκηνώνει στους χώρους όπου θα εμφανιστεί. Αν δεν τον δει τελικά, περνάει αρκετά μερόνυχτα χωρίς φαγητό και ύπνο, και κλαίει ασταμάτητα. Συνήθως, το μόνο με το οποίο ασχολείται στο διαδίκτυο και στην τηλεόραση είναι οι διάσημοι. Φυσικά, κάποιοι άνθρωποι δεν επικεντρώνονται μόνο σε έναν διάσημο, αλλά σε αρκετούς —διάσημους άνδρες και γυναίκες, νέους, μεσήλικες και ηλικιωμένους. Ασχολούνται με την εμφάνιση αυτών των διασήμων, με την κατάσταση του γάμου τους, με το αν έχουν σύντροφο και με την ιδιωτική τους ζωή, καταναλώνοντας πολλή νοητική ενέργεια για να ψάξουν να βρουν πληροφορίες σχετικά μ’ αυτούς. Μεταχειρίζονται την ειδωλοποίηση των σταρ ως πηγή ευχαρίστησης και ενδιαφέροντος στη ζωή, κι ασχολούνται μ’ αυτήν λες και είναι σοβαρή υπόθεση. Σε τι κατάσταση βρίσκεται η ζωή ενός τέτοιου ανθρώπου; Είναι σαν ένας ζωντανός νεκρός —οι σκέψεις του, η κατάσταση της ζωής του, καθώς και η καθημερινή συμπεριφορά του και το αν έχει ή δεν έχει κέφια επηρεάζονται αποκλειστικά από τον διάσημο που κυνηγάει και μιμείται. Αν ο διάσημος που κυνηγάει συνάψει μια σχέση, εκείνος ο άνθρωπος νιώθει τόσο χάλια που χάνει για πολλά μερόνυχτα την όρεξή του για να φάει και να πιει. Αν το διάσημο πρόσωπο χωρίσει με τον σύντροφό του, το άτομο αυτό πετάει στα σύννεφα, πανηγυρίζει, ανοίγει σαμπάνια και κάνει ανάρτηση στο Weibo για να γιορτάσει. Κάθε βράδυ ονειρεύεται να είναι μαζί με το διάσημο πρόσωπο που κυνηγάει και βλέπει μόνο όμορφα όνειρα! Το διάσημο πρόσωπο που κυνηγάει είναι ο έρωτας των ονείρων του και κανένας άλλος δεν είναι στα μάτια του τόσο ευχάριστος όσο αυτό το άτομο. Δεν είναι μη κανονική η κατάσταση της ζωής του; (Ναι.) Έχει φτάσει σε τέτοιο επίπεδο εμμονής —μήπως ελέγχεται από ένα κακό πνεύμα; (Ναι.) Άραγε, λοιπόν, έχει η ανθρώπινη φύση τέτοιων ανθρώπων κάποια ατέλεια, κάποιο ψεγάδι ή κάποιο πρόβλημα; (Έχει πρόβλημα.) Η ψυχική του κατάσταση είναι κάπως μη κανονική. Οι κανονικοί άνθρωποι ακούνε μερικές φορές κάποια νέα για ανθρώπους του καλλιτεχνικού κόσμου και, όταν ψιλοκουβεντιάζουν, μπορεί να πουν έτσι ανέμελα και δυο λόγια γι’ αυτά, αλλά όταν επιστρέφουν στην πραγματική ζωή, συνεχίζουν να ζουν ως συνήθως. Αν πρόκειται για μια μητέρα, εκπληρώνει τις ευθύνες της ως μητέρα· αν πρόκειται για έναν πατέρα, εκπληρώνει τις ευθύνες του ως πατέρας. Το έργο με το οποίο ασχολούνται δεν επηρεάζεται ούτε παρεμποδίζεται στο ελάχιστο. Αν ένας σταρ που τους αρέσει δώσει κάπου μια συναυλία, δεν το βλέπουν ως κάτι που τους αφορά και συνεχίζουν να ζουν τη ζωή τους ως συνήθως, χωρίς να επηρεάζονται. Αν και νιώθουν λίγο θαυμασμό και ζήλια γι’ αυτόν τον σταρ, και του έχουν λίγη αδυναμία, όταν επιστρέφουν στην πραγματική ζωή, έχουν ανεξάρτητες σκέψεις και δεν υπάρχει καμία επίδραση στη δική τους ζωή και καριέρα, στη δική τους πίστη, στα πράγματα που πρέπει να επιδιώξουν και στο μονοπάτι στο οποίο πρέπει να βαδίσουν. Αυτό σημαίνει να έχεις τον κανονικό τρόπο σκέψης της ανθρώπινης φύσης και μια κανονική ψυχική κατάσταση. Ωστόσο, οι άνθρωποι που λατρεύουν να ειδωλοποιούν τους σταρ έχουν ήδη χάσει τον εαυτό τους και την ικανότητα να θέσουν τον εαυτό τους υπό έλεγχο κατά τη διαδικασία αυτή· καθοδηγούνται πλήρως από αυτούς τους δήθεν σταρ —τους σέρνουν απ’ τη μύτη. Οι σκέψεις τους και η κατάσταση της ζωής τους ελέγχονται και κατευθύνονται πλήρως από τα λόγια, τις πράξεις και τα συναισθήματα των σταρ. Αυτό πλέον δεν είναι μόνο ένα πρόβλημα της ανθρώπινης φύσης· η ψυχική τους κατάσταση είναι κάπως προβληματική. Τα συναισθήματά τους έχουν γίνει μη κανονικά, η κατάσταση της καθημερινής τους ζωής έχει γίνει χαοτική και έχουν χάσει εντελώς την κατεύθυνσή τους. Ολόκληρη η ζωή τους αποτελείται μόνο από την ειδωλοποίηση των σταρ· η ειδωλοποίηση των σταρ είναι το μόνο απαραίτητο πράγμα στο μονοπάτι της ύπαρξής τους. Όσο ζουν και αναπνέουν, απολαμβάνουν να ειδωλοποιούν τους σταρ και σ’ αυτό βασίζονται για να περάσουν την ώρα τους κάθε μέρα. Αν δεν ειδωλοποιήσουν τους σταρ, πιστεύουν ότι η ζωή είναι κενή και χωρίς νόημα, και ότι ζουν χωρίς κανέναν στόχο και καμία κατεύθυνση, και νιώθουν χαμένοι μέσα τους. Έτσι, πότε πότε, νιώθουν ότι πρέπει να μπουν στο διαδίκτυο για να ψάξουν να βρουν νέα σχετικά με τον διάσημο που τους αρέσει —τι τρώει και τι πίνει, σε ποια κατάσταση βρίσκεται η ζωή του αυτήν τη στιγμή, πότε θα δώσει συναυλία, πώς ήταν η πιο πρόσφατη ερμηνεία του σε ταινία, ποια είναι η κατάσταση του γάμου του, ποια είναι η οικογενειακή του κατάσταση— πότε πότε, ψάχνουν να βρουν τέτοιες πληροφορίες για να περάσουν την ώρα τους και να γεμίσουν τις κενές, μπερδεμένες και χωρίς κατεύθυνση ζωές τους. Δεν έχουν τεθεί υπό τον πλήρη έλεγχο αυτών των διασήμων; Δεν έχουν τεθεί υπό τον έλεγχο αυτής της νοοτροπίας ή της τάσης να ειδωλοποιούν τους σταρ; (Ναι.) Τότε, άραγε έχουν ακόμα συνείδηση και λογική αυτού του είδους οι άνθρωποι; Έχουν χάσει τα λογικά τους, η ψυχική τους κατάσταση έχει γίνει μη κανονική. Αφότου παραπλανήθηκαν και αναστατώθηκαν από αυτού του είδους τις εξωτερικές τάσεις ή τα εξωτερικά φαινόμενα, έχουν χάσει την κατεύθυνσή τους και δεν ξέρουν πια αν αυτό που κάνουν είναι σωστό ή λάθος —δεν ξέρουν τι είναι καλό ή κακό για τους ίδιους. Αν κάποιος προσπαθήσει να τους αποτρέψει, πολύ απλά δεν μπορούν να το δεχτούν ούτε να το καταλάβουν. Για να παρακολουθήσουν τη συναυλία του σταρ που λατρεύουν, είναι πρόθυμοι να ξοδέψουν τρεις με πέντε μισθούς, και μάλιστα δίνουν κάποια πολύτιμα αντικείμενα για ενέχυρο ή δανείζονται χρήματα και, μόλις γυρίσουν, είναι αναγκασμένοι να ξεπληρώσουν τα χρέη τους. Πληρώνουν αυτό το τίμημα μόνο και μόνο για να πετύχουν τον στόχο τους, να ειδωλοποιήσουν τους σταρ. Είναι κανονικοί οι άνθρωποι αυτού του είδους; (Όχι.) Αν κρίνουμε από το επίπεδο εμμονής και έλλειψης αυτοέλεγχου στο οποίο έχουν φτάσει, τέτοιοι άνθρωποι έχουν ήδη χάσει κάθε συνείδηση και λογική, και δεν μπορούν πλέον να θέσουν τον εαυτό τους υπό έλεγχο· δεν τους νοιάζει καθόλου πόσα χρήματα θα χαλάσουν και πόσο μακριά θα ταξιδέψουν για να ειδωλοποιήσουν τους σταρ. Έτσι, αν κρίνουμε από αυτές τις εκδηλώσεις, είναι πολύ δύσκολο να ταξινομηθούν ως κανονικοί άνθρωποι. Πρέπει να αναφερθεί ότι υπάρχει πρόβλημα με την ανθρώπινη φύση τους: έχουν χάσει τον ορθολογισμό τους. Τότε, λειτουργεί μήπως ακόμα η συνείδησή τους; Έχουν ακόμα συνείδηση; (Όχι.) Τι είδους άνθρωποι είναι τότε; Δεν έχουν ούτε συνείδηση ούτε λογική· η ανθρώπινη φύση τους πλέον έχει καταντήσει άδειο κέλυφος. Η πραγματική ζωή της κανονικής ανθρώπινης φύσης έχει απομακρυνθεί όλο και περισσότερο απ’ αυτούς. Είναι πολύ δύσκολο να ενταχθούν στην πραγματική ζωή, και πολύ δύσκολο να ηρεμήσουν το μυαλό τους και να ασχοληθούν με τα κανονικά ζητήματα της πραγματικής ζωής. Στη ζωή τους, υπάρχει μόνο το ζήτημα της ειδωλοποίησης των σταρ. Δεν ελέγχεται, λοιπόν, ο πνευματικός τους κόσμος από το ζήτημα της ειδωλοποίησης των σταρ; (Ναι.) Ένας τέτοιος άνθρωπος, εξωτερικά, φαίνεται άνθρωπος, αλλά στην ουσία, έχει ήδη μετατραπεί σ’ ένα άδειο κέλυφος και τίποτε παραπάνω, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Τι σόι άνθρωποι είναι αυτοί που έχουν μείνει άδεια κελύφη; (Ζωντανοί νεκροί.) Ακριβώς, ζωντανοί νεκροί. Έχουν πίστη; (Όχι.) Έχουν καθόλου θετικές επιδιώξεις; (Όχι.) Καταλαβαίνουν ποια είναι τα θετικά και ποια τα αρνητικά πράγματα, τι είναι δίκαιο και τι είναι μοχθηρό; (Όχι.) Πώς φαίνεται ότι δεν καταλαβαίνουν; Σήμερα, οι διάσημοι τραγουδιστές στη σκηνή ντύνονται όλο και πιο αποκαλυπτικά και προκλητικά, και κάνουν όλο και πιο μοχθηρές κινήσεις. Οι θεατές που ειδωλοποιούν αυτούς τους σταρ ενθουσιάζονται όλο και περισσότερο, νιώθουν όλο και περισσότερη ικανοποίηση και έκσταση καθώς παρακολουθούν αυτό το θέαμα. Ειδικά όταν ένας ή μία ποπ σταρ, πάνω στην ένταση της στιγμής, βγάλει τα ρούχα και τα πετάξει στο κοινό, ο κόσμος στο πλήθος τρελαίνεται τελείως. Κάποιοι ενθουσιάζονται τόσο πολύ που παθαίνουν ανακοπή και μετά λιποθυμούν. Τα θεάματα της ειδωλοποίησης των σταρ είναι πραγματικά πάρα πολύ έντονα! Κάποιες φορές γίνονται ακόμα και ποδοπατήματα, και μερικοί άνθρωποι τραυματίζονται και χάνουν τη ζωή τους όταν οι προσπάθειες για διάσωση αποτυγχάνουν. Όλα αυτά αποτελούν τραγωδίες που προκαλούνται από την ειδωλοποίηση των σταρ. Να τραυματίζεται κανείς και να χάνει τη ζωή του εξαιτίας της ειδωλοποίησης ενός σταρ! Πείτε Μου, δεν είναι άχρηστη μια τέτοια ζωή; Αξίζει τίποτα; Αν κρίνουμε απ’ τα συναισθήματά τους, απ’ αυτά που τους αρέσουν κι απ’ τις σκηνές που τους ενθουσιάζουν τόσο ώστε να ουρλιάξουν, αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν από ντροπή; Ξέρουν ποια είναι τα θετικά και δίκαια πράγματα και ποια τα μοχθηρά; (Όχι.) Δεν ξέρουν. Οι κανονικοί άνθρωποι βλέπουν αυτές τις σκηνές και αισθάνονται απέχθεια: «Πώς έχει γίνει ο κόσμος τόσο κακός; Αυτό είναι υπερβολικά κακό!» Αλλά αυτοί οι άνθρωποι που ειδωλοποιούν τους σταρ βλέπουν αυτές τις σκηνές και νιώθουν ευτυχισμένοι, περήφανοι, ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι, πιστεύοντας ότι πλέον δεν έχουν τίποτα που να το μετανιώνουν σ’ αυτήν τη ζωή, και φωνάζουν και ζητωκραυγάζουν μπροστά σ’ αυτές τις σκηνές. Αυτό δείχνει ότι βαθιά μέσα στην ψυχή τους, δεν ξέρουν ποια είναι τα μοχθηρά πράγματα, ποια είναι τα δίκαια πράγματα, ποια είναι τα θετικά πράγματα και ποια είναι τα αρνητικά πράγματα. Κάποιες θαυμάστριες τραγουδιστών ή ηθοποιών, μάλιστα, κυνηγάνε τον αγαπημένο τους σταρ μέχρι το σπίτι του, έτοιμες να του δοθούν. Όταν ο σταρ αρνείται, μάλιστα, θυμώνουν και τον αποκαλούν δειλό. Έχουν καθόλου ντροπή τέτοιοι άνθρωποι; Καταλαβαίνουν τη σημασία της φράσης «αίσθημα ντροπής»; Καταλαβαίνουν ποια είναι τα θετικά πράγματα και ποια τα αρνητικά; (Δεν καταλαβαίνουν.) Δεν καταλαβαίνουν καν τη φράση «αίσθημα ντροπής». Όταν ο σταρ αρνείται, τον προσβάλλουν κιόλας. Είναι άνθρωποι αυτοί; Δεν είναι ότι τους λείπει κάτι στο πλαίσιο της ανθρώπινης φύσης —είναι διανοητικά διαταραγμένοι· είναι ακάθαρτα πνεύματα και κακά πνεύματα!

Ανάμεσα στις διάφορες ομάδες ανθρώπων, υπάρχει πάντα μια μερίδα οι οποίοι έχουν εμμονή με την ειδωλοποίηση των σταρ. Αυτοί οι άνθρωποι, για να το θέσουμε με ακρίβεια, είναι ζωντανοί νεκροί και, για να το πούμε πιο συγκεκριμένα, δεν είναι ανθρώπινοι. Θεωρούν τους σταρ που εμφανίζονται συχνά στη σκηνή και στις οθόνες ως κάτι που πρέπει να κυνηγήσουν, και μάλιστα θεωρούν πως το να το κάνουν αυτό αποτελεί μια θεμιτή καριέρα. Έτσι χαραμίζουν τη ζωή τους. Πρέπει να πούμε ότι, στο σύνολο της κοινωνίας, οι άνθρωποι αυτού του είδους αποτελούν μια ειδική ομάδα, λίγο πολύ ίδια μ’ εκείνους που βρίσκονται στον πάτο της κοινωνίας και δεν ασχολούνται με τις εργασίες που πρέπει να κάνουν —όλοι τους είναι κατακάθια, είναι άχρηστοι! Δεν έχουν πίστη, δεν έχουν θετικές επιδιώξεις και στην ανθρώπινη φύση τους δεν διαθέτουν καμία θετική ανάγκη, καμία θετική βλέψη και κανένα θετικό πράγμα. Όσο μοχθηρός ή σκοτεινός κι αν είναι ο κόσμος των τεχνών, δεν τους νοιάζει ούτε τους αηδιάζει, αλλά τον αποδέχονται και τον εγκρίνουν, κι επιπλέον τον ακολουθούν με ζήλο. Τι σόι άνθρωποι είναι αυτοί; Μπορεί να πει κανείς ότι είναι κατακάθια. Από την οπτική του πνευματικού βασιλείου, τέτοιοι άνθρωποι είναι ακάθαρτα πνεύματα και κακά πνεύματα. Όταν τα ακάθαρτα πνεύματα και τα κακά πνεύματα μετενσαρκώνονται ως άνθρωποι, πρέπει κι αυτά να τρώνε και να ενεργούν σαν κανονικοί άνθρωποι, αλλά δεν ασχολούνται με τις εργασίες που πρέπει να κάνουν ούτε αποδέχονται την αλήθεια στο ελάχιστο, και το μόνο που τους αρέσει είναι να ψάχνουν για ανθρώπους του σιναφιού τους για να αναζητήσουν απολαύσεις και να περιπλανιούνται νωχελικά περιμένοντας τον θάνατο. Αν δεν μπορούν να ασχοληθούν με τον καλλιτεχνικό κλάδο, ακολουθούν τους ανθρώπους που βρίσκονται μέσα σ’ αυτόν και ακολουθούν κάθε είδους κακές τάσεις που υπάρχουν μέσα σ’ αυτόν για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους. Επομένως, σε ό,τι κι αν είναι καλοί αυτοί οι άνθρωποι, μόνο και μόνο το γεγονός ότι έχουν τέτοιες επιδιώξεις και διαλέγουν ένα τέτοιο μονοπάτι κι έναν τέτοιον τρόπο ζωής στην κοινωνία δείχνει ότι δεν είναι καλοί άνθρωποι ούτε άνθρωποι που μπορούν να φτάσουν στη σωτηρία. Ο λόγος για τον οποίο λέω ότι τέτοιοι άνθρωποι δεν μπορούν να φτάσουν στη σωτηρία είναι ακριβώς ότι μέσα στην ανθρώπινη φύση τους υπάρχει ένα «κενό». Αυτό το «κενό» πρέπει να το βάλουμε σε εισαγωγικά. Γιατί; Επειδή η ανθρώπινη φύση τους δεν διαθέτει θετικά πράγματα, αλλά αντίθετα διαθέτει όλα όσα διαθέτουν τα ακάθαρτα πνεύματα και τα κακά πνεύματα: ακολουθούν το κακό, λατρεύουν το κακό, ακολουθούν το σκοτάδι και λατρεύουν το σκοτάδι. Είναι οι πρώτης γραμμής ακόλουθοι των κακών τάσεων σε ολόκληρη αυτήν την κακή κοινωνία, καθώς και εκείνοι που διαβιβάζουν αυτές τις τάσεις. Απ’ τη στιγμή που θα διαβιβαστούν στο κοινό οι διάφορες μοχθηρές πλάνες και οι διάφορες στρεβλές σκέψεις και απόψεις του καλλιτεχνικού κόσμου μέσω υπολογιστών, τηλεοράσεων, περιοδικών, εφημερίδων, κινηματογραφικών και τηλεοπτικών έργων και άλλων μορφών, αυτές θα κυκλοφορήσουν σταδιακά ανάμεσα στους ανθρώπους και, στη συνέχεια, θα διαδοθούν ευρέως. Απ’ όλους αυτούς τους ανθρώπους, αυτοί που ειδωλοποιούν τους σταρ είναι ακριβώς εκείνοι που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της διάδοσης των μοχθηρών σκέψεων ή των κακών τάσεων και πρακτικών που βρίσκονται σε διάφορα κινηματογραφικά και τηλεοπτικά, καθώς και καλλιτεχνικά έργα. Αυτοί είναι η πρώτη γραμμή εκείνων που μεταβιβάζουν διάφορες μοχθηρές σκέψεις, και διάφορες στρεβλές σκέψεις και απόψεις. Μέσω της μετάδοσης από στόμα σε στόμα, μέσα από τις συγκεκριμένες πράξεις και εκδηλώσεις τους, το κοινό σταδιακά εγκρίνει και αποδέχεται διάφορες μοχθηρές σκέψεις και κακές τάσεις. Στη συνέχεια, σιγά-σιγά διαμορφώνεται και διαποτίζεται από αυτές. Ως αποτέλεσμα αυτού, τελικά, οι κακές τάσεις, οι μοχθηρές σκέψεις και οι στρεβλές απόψεις και οπτικές σταδιακά κερδίζουν έδαφος και παίρνουν μορφή κάτω από διάφορα κοινωνικά συστήματα και ανάμεσα στις διάφορες ομάδες ανθρώπων. Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν, όσον αφορά τον γάμο, όταν οι άνθρωποι έφταναν σε ηλικία γάμου, τους γνώριζε και τους προξένευε μια προξενήτρα. Για να παντρευτούν, επίσης, απαιτούνταν η συγκατάθεση των γονιών και από τις δύο οικογένειες, και μετά καθοριζόταν η ημερομηνία και το ζευγάρι εισερχόταν στην αίθουσα της τελετής. Στο κοινωνικό πλαίσιο του παρελθόντος, οι περισσότεροι άνθρωποι έδειχναν σεβασμό και σύνεση όσον αφορά τον γάμο ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες. Θεωρούσαν τον γάμο ως ένα σημαντικό γεγονός και μπορούσαν να τον μεταχειρίζονται με σοβαρότητα και ειλικρίνεια. Ειδικά όσον αφορά τα παιδιά τους, είχαν την απαίτηση να μην είναι άσωτα, να μη διαπράττουν αιμομιξία και να μην επιδίδονται σε παράνομες σεξουαλικές σχέσεις· αυτές οι απαιτήσεις έπρεπε να τηρούνται. Τουλάχιστον, οι περισσότεροι άνθρωποι είχαν αυτήν την αντίληψη μέσα τους. Έτσι, πολλοί άνθρωποι, επειδή τους συγκρατούσε η συνείδηση της ανθρώπινης φύσης τους, απέφευγαν τις κακές πράξεις της εμπλοκής σε παράνομες σεξουαλικές σχέσεις και της ακολασίας, κάτι που, σε κάποιον βαθμό, προστάτευε και τους άνδρες και τις γυναίκες. Φυσικά, αυτό είχε και κάποια θετική επίδραση και επιρροή στο κοινωνικό κλίμα. Ωστόσο, με την εξέλιξη των καιρών και την εμφάνιση διάφορων καλλιτεχνικών έργων, εμφανίζονται συνεχώς κάθε λογής σκέψεις και απόψεις που υποστηρίζουν τη σεξουαλική απελευθέρωση, την ελευθερία στον γάμο και ούτω καθεξής. Κατ’ αρχάς, αυτά τα υποστηρίζουν ορισμένα άτομα· επιπλέον, η κοινωνία τα προωθεί και τα διαδίδει ευρέως ένα βήμα παραπέρα μέσα από ερμηνείες και παραστάσεις σε διάφορες καλλιτεχνικές μορφές. Αυτές οι σκέψεις αναγνωρίζονται και γίνονται αποδεκτές πρώτα από μια μερίδα ανθρώπων που ειδωλοποιούν τους σταρ —δηλαδή, το πρώτο κοινό γι’ αυτές είναι αυτοί οι άνθρωποι που ειδωλοποιούν τους σταρ. Επειδή αυτοί οι άνθρωποι ειδωλοποιούν τους σταρ, γρήγορα αποδέχονται και εγκρίνουν αυτές τις σκέψεις που υποστηρίζουν οι σταρ στη σκηνή, στην οθόνη ή σε συγκεκριμένες καλλιτεχνικές μορφές. Μετά την ένθερμη έγκρισή τους, επηρεάζουν στη συνέχεια τα παιδιά τους καθώς και τους ανθρώπους γύρω τους στην καθημερινή ζωή. Μ’ αυτόν τον τρόπο, ένας άνθρωπος μεταδίδει αυτές τις σκέψεις σε δέκα, δέκα άνθρωποι τις μεταδίδουν σε εκατό, εκατό άνθρωποι τις μεταδίδουν σε χίλιους, χίλιοι άνθρωποι τις μεταδίδουν σε δέκα χιλιάδες —επεκτείνοντας αυτές τις σκέψεις από μια μικρή κλίμακα σε μια πολύ μεγαλύτερη. Τα επόμενα ένα με δύο χρόνια, οι άνθρωποι εκφράζουν αυτές τις ιδέες και, μετά από πέντε ή δέκα χρόνια, ακόμα εκφράζουν τις ίδιες ιδέες. Μετά από είκοσι ή τριάντα χρόνια, τέτοιες μοχθηρές σκέψεις παίρνουν μορφή ολοένα και περισσότερο, διαδίδονται όλο και πιο ευρέως σε κάθε γωνιά της κοινωνίας και ριζώνουν όλο και πιο βαθιά στην καρδιά του κάθε ανθρώπου. Στη συνέχεια, αυτές οι μοχθηρές σκέψεις και οι κακές τάσεις σταδιακά εγκρίνονται από τους ανθρώπους και σταδιακά γίνονται αποδεκτές από το κοινό, και οι άνθρωποι γίνονται όλο και πιο φιλήδονοι, άσωτοι και ασύδοτοι όσον αφορά τον γάμο και τις σχέσεις μεταξύ ανδρών και γυναικών. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι αυτό σημαίνει να είναι κανείς ανοιχτόμυαλος και να έχει ανοιχτούς ορίζοντες, κι ότι αυτό είναι ένα σημάδι ώριμης ανθρώπινης φύσης, και μιλάνε για αρνητικά πράγματα λες και είναι θετικά και θεμιτά. Σ’ αυτό το σημείο, οι κακές τάσεις ολόκληρης της κοινωνίας έχουν ανθίσει, έχουν πια το πάνω χέρι κι έχουν επικρατήσει. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν πλέον σωστές σκέψεις και απόψεις σχετικά με τον γάμο μεταξύ ανδρών και γυναικών και σχετικά με τις σχέσεις ανδρών και γυναικών· θεωρούν ότι αυτά τα πράγματα δεν είναι και τίποτα σπουδαίο. Ειδικότερα, η ομοφυλοφιλία είναι πλέον όλο και πιο διαδεδομένη· επιπλέον, οι εξωσυζυγικές σχέσεις γίνονται όλο και πιο συχνές, με αποτέλεσμα να αυξάνεται συνεχώς το ποσοστό των διαζυγίων. Επίσης, όλο και περισσότερα παιδιά έχουν χάσει την πατρική και μητρική αγάπη, καθώς ζουν είτε σε μονογονεϊκές οικογένειες είτε σε οικογένειες με πατριό ή μητριά. Πολλοί άνθρωποι έχουν σύντροφο του αντίθετου φύλου πριν από τον γάμο και δεν το θεωρούν ντροπή, και μάλιστα πιστεύουν ότι είναι κάτι φυσιολογικό, ότι έτσι είναι η κοινωνία κι ότι δεν είναι και τίποτα σπουδαίο. Σε κάθε εποχή, η μοχθηρία είναι πάντα μοχθηρία και τα θετικά πράγματα είναι πάντα θετικά. Ακόμα κι αν πιστεύεις ότι δεν είναι και τίποτα σπουδαίο, αυτό οφείλεται σ’ αυτήν την κακή τάση και στην παρακμή αυτής της κοινωνίας —το προκαλεί η διαφθορά των ανθρώπων από τον Σατανά, και το ότι έχουν εμποτιστεί και γεμίσει με μοχθηρές σκέψεις και κακές τάσεις. Τα θετικά πράγματα δεν μπορούν να χαρακτηριστούν αρνητικά ούτε τα αρνητικά μπορούν στις μέρες μας να μετατραπούν σε θετικά. Αν έχεις αυτό το σκεπτικό, φταίει ότι δεν κατανοείς ούτε την αλήθεια ούτε ποια είναι τα θετικά πράγματα. Αυτό οφείλεται στο ότι, υπό αυτές τις συνθήκες, εξαναγκάζεσαι να αποδεχτείς τις κακές τάσεις και τις μοχθηρές σκέψεις ως τις αρχές και το θεμέλιο της διαγωγής σου. Αυτή η κοινωνία και αυτή η ανθρωπότητα έχουν διαφθαρεί σε βάθος με αυτόν ακριβώς τον τρόπο, λίγο λίγο. Επομένως, όσον αφορά το ζήτημα ότι οι κακές τάσεις διαδίδονται ευρέως και εμποτίζονται βαθιά στην καρδιά των ανθρώπων, αυτοί οι άνθρωποι που ειδωλοποιούν τους σταρ βρίσκονται στην πρώτη γραμμή στη διάδοση των κακών τάσεων και των μοχθηρών σκέψεων κι απόψεων. Είναι οι πρώτοι που διαδίδουν αυτά τα πράγματα. Αν πούμε ότι αυτό είναι η διαφθορά των ανθρώπων από τον Σατανά, κάτι τέτοιο είναι λίγο ασαφές ή αφηρημένο. Αν, όμως, πούμε ότι αυτοί οι άνθρωποι που ειδωλοποιούν τους σταρ είναι οι πραγματικοί υπέρμαχοι της διάδοσης των σκέψεων του Σατανά και των κακών τάσεων του Σατανά, κάτι τέτοιο είναι το πιο ακριβές. Κι αυτό γιατί αποτελούν την ομάδα ανθρώπων που βρίσκεται πιο κοντά στον κόσμο των τεχνών και στις διάφορες μοχθηρές σκέψεις και κακές τάσεις, και είναι η μερίδα των ανθρώπων που έρχεται σε στενή επαφή με αυτούς τους σταρ του σινεμά και τους διάσημους τραγουδιστές. Χωρίς αυτούς τους ανθρώπους να τους κυνηγούν, χωρίς την εμμονική υποστήριξή τους, αυτοί οι δήθεν διάσημοι τραγουδιστές και σταρ του σινεμά δεν θα είχαν τόσο μεγάλη γοητεία, τόσο μεγάλη φήμη, τόσο μεγάλη επιρροή και τόσο μεγάλη δύναμη να παραπλανούν. Ακριβώς εξαιτίας της λατρείας και της έντονης μίμησης αυτών των ανθρώπων που ειδωλοποιούν τους σταρ, έχουν διαδοθεί με εξαιρετική ταχύτητα ανάμεσα στους ανθρώπους οι διάφορες κακές τάσεις και μοχθηρές σκέψεις. Μέσα από τις χειροπιαστές πράξεις τους, λένε στο κοινό ότι τα διάφορα μοχθηρά πράγματα και οι διάφορες στρεβλές, μοχθηρές σκέψεις και απόψεις που εμφανίζονται στον κόσμο των τεχνών είναι πράγματα που οι άνθρωποι πρέπει να αποδεχτούν, ότι αυτά τα πράγματα είναι πολύ φυσιολογικά και θεμιτά. Τελικά, οι περισσότεροι άνθρωποι αποδέχονται σταδιακά αυτές τις μοχθηρές πρακτικές και τις μοχθηρές σκέψεις και απόψεις. Ως αποτέλεσμα αυτού, οι εξωσυζυγικές σχέσεις, η ακολασία ή οποιαδήποτε από τις μοχθηρές σκέψεις, απόψεις και πρακτικές αυτών των δήθεν γνωστών προσωπικοτήτων, διάσημων τραγουδιστών και σταρ του σινεμά υποβαθμίζονται, και κανείς δεν εκφράζει μια σωστή άποψη ή κρίση γι’ αυτά τα πράγματα. Έτσι, όσο ακόλαστοι και να είναι αυτοί οι γνωστοί άνθρωποι, οι διάσημοι τραγουδιστές και οι σταρ του σινεμά, δεν αποκλείονται ούτε καταδικάζονται, αλλά συνεχίζουν να κάνουν επίδειξη στη σκηνή. Αυτό ταυτίζεται απόλυτα με ένα δημοφιλές ρητό στην κοινωνία: «Να κοροϊδεύεις τους φτωχούς, όχι τις πόρνες». Αυτή είναι μια αληθινή αναπαράσταση της παρακμής της ανθρωπότητας, αλλά και απόδειξη αυτής. Βλέπεις, όταν πιστεύεις στον Θεό και συλλαμβάνεσαι και φυλακίζεσαι, οι άνθρωποι σε κοροϊδεύουν και σε περιφρονούν. Στην πραγματικότητα, γνωρίζουν επίσης ότι δεν έχεις κάνει κάτι λάθος —το να πιστεύεις στον Θεό σημαίνει να έχεις πίστη, να θέλεις να είσαι καλός άνθρωπος και να θέλεις να πας στον παράδεισο· οι πιστές δεν πουλάνε το σώμα τους και δεν δουλεύουν ως πόρνες, και οι πιστοί δεν διαπράττουν ληστείες αλλά φέρονται τηρώντας τους κανόνες. Ωστόσο, οι άνθρωποι σε βρίσκουν δυσάρεστο. Αν μια γυναίκα είναι ελκυστική και έχει ανήθικες σχέσεις με υψηλόβαθμους αξιωματούχους και πλούσιους ανθρώπους, και βγαίνει κάθε μέρα βόλτες με πολυτελή αυτοκίνητα, οι άλλοι τη φθονούν και τη θαυμάζουν, λέγοντας: «Το ’χεις πραγματικά, τα σπας. Μπορείς και βγάζεις χρήματα για τους γονείς σου, ώστε να τρώνε καλό φαγητό και να φοράνε ωραία ρούχα. Η εμφάνισή σου είναι σίγουρα πολύτιμη!» Αλλά αν έχεις καλή εμφάνιση και παντρευτείς κάποιον που πιστεύει στον Θεό, θα σε κοροϊδέψουν. Όχι μόνο θα σε κοροϊδέψουν, αλλά όταν σε δουν να διώκεσαι, θα σου ασκήσουν και εκφοβισμό κιόλας. Έτσι δεν είναι; (Ναι.)

Τίποτα απ’ όσα κάνει αυτή η ομάδα —αυτοί που ειδωλοποιούν τους σταρ— δεν έχει το παραμικρό νόημα. Αντίθετα, αυτές οι πράξεις έχουν συμβάλει στη διάδοση μοχθηρών σκέψεων και κακών τάσεων από τον Σατανά. Κοιτάξτε αυτούς που ειδωλοποιούν τους σταρ της σημερινής εποχής —κάποιες γυναίκες ανεβαίνουν στη σκηνή, και τραγουδούν και χορεύουν πρόθυμα, κι όταν βλέπουν έναν διάσημο τραγουδιστή, τον λατρεύουν απεριόριστα. Εδώ υπάρχει μεγάλη διαφορά σε σχέση με τις γυναίκες των δεκαετιών του ‘40 και του ‘50. Για να χρησιμοποιήσουμε τα λόγια των απίστων, έχουν γίνει ανοιχτές —ανοιχτές στη σκέψη κι ανοιχτές και στη σεξουαλικότητα· είναι απελευθερωμένες και στους δύο αυτούς τομείς. Κάποιοι λένε: «Τι εποχή είναι αυτή; Ποιος περνάει όλες του τις μέρες με έναν μόνο σύζυγο; Ποιος επικεντρώνει συνέχεια τη ζωή του γύρω από τα παιδιά του; Πρέπει να βρίσκεις κάποιον καινούργιο όταν μπορείς και να διασκεδάζεις όταν σου δίνεται η ευκαιρία!» Απλώς κοίτα τι σκέψεις κάνουν αυτοί οι άνθρωποι —πόσο τρομακτικές είναι αυτές! Αν ένας πιστός στον Θεό σκέφτεται με τον ίδιο τρόπο, είναι καλό σημάδι αυτό; Αν ένας πιστός έχει αυτές τις σκέψεις και τις απόψεις, και φθονεί και λατρεύει τέτοιους ανθρώπους, και θέλει να γίνει τέτοιος άνθρωπος, δεν είναι κάτι τέτοιο πολύ τρομακτικό και πολύ επικίνδυνο για τον ίδιο; (Ναι.) Ας αφήσουμε προς το παρόν κατά μέρος το πόσο τρομακτικό ή επικίνδυνο είναι. Μόνο από την άποψη της ουσίας αυτών των ανθρώπων, βαθιά μέσα στην ψυχή τους, φθονούν, θαυμάζουν και αγαπούν ιδιαίτερα αυτούς τους σταρ. Μπορούν να αποδεχτούν κάθε λογής συμπεριφορές και κάθε λογής σκέψεις και απόψεις από τους σταρ. Όσο μοχθηρές κι αν είναι οι σκέψεις, μπορούν να τις αποδεχτούν. Πιστεύουν το εξής: «Έτσι πρέπει να φέρονται οι άνθρωποι —μόνο αυτό είναι ελευθερία. Πρέπει να επιτρέπονται όλες οι σκέψεις και οι απόψεις. Άλλωστε, για να γίνει ένας κόσμος, χρειάζονται όλα τα είδη». Στις σκέψεις τους, δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ θετικού και αρνητικού, δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ σωστού και λάθους. Δεν είναι ψυχική διαταραχή αυτό; Αν κάποιος, εξαιτίας του χαμηλού επιπέδου του, δεν έχει την ικανότητα να διακρίνει το σωστό από το λάθος, αλλά παρ’ όλα αυτά έχει αίσθημα ντροπής και μπορεί να τηρήσει κάτι αν ξέρει ότι είναι σωστό, ενώ αποκλείεται να κάνει κάτι αν ξέρει ότι είναι λάθος, και μπορεί να σιχαθεί κάτι βαθιά μέσα του αν ξέρει ότι είναι μοχθηρό, τότε παραμένει ένας κανονικός άνθρωπος. Αλλά αν γνωρίζει ξεκάθαρα ότι κάτι είναι λάθος, ότι είναι μοχθηρό, και όχι μόνο δεν αντιστέκεται σ’ αυτό, αλλά μπορεί επίσης να το αποδεχτεί χωρίς δισταγμό, και μάλιστα το φθονεί και το ακολουθεί, και βυθίζεται όλο και πιο βαθιά, τότε δεν είναι άνθρωπος αλλά ζωντανός νεκρός. Είναι κατεστραμμένος και δεν μπορεί να φτάσει στη σωτηρία. Επομένως, δεν μπορεί να πει κανείς ότι οι άνθρωποι αυτού του είδους έχουν άσχημη ανθρώπινη φύση, ελάχιστη ακεραιότητα, ελεεινό χαρακτήρα ή απουσία συνείδησης και λογικής —δεν είναι αυτό το πρόβλημα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι απλούστατα δεν έχουν ανθρώπινη φύση. Τι είναι, λοιπόν, αυτοί οι άνθρωποι; Ακάθαρτα πνεύματα, κακά πνεύματα και ζωντανοί νεκροί. Είναι οι υπέρμαχοι, αυτοί που προωθούν και διαδίδουν διάφορες κακές τάσεις και διάφορες μοχθηρές, στρεβλές σκέψεις και απόψεις. Είναι ακριβώς όπως μια επιδημία —κάποιος που είναι φορέας ενός ιού τον μεταδίδει όπου πάει και, σε όσο περισσότερα μέρη πηγαίνει, τόσο πιο ευρέως εξαπλώνεται ο ιός. Αυτοί οι άνθρωποι που ειδωλοποιούν τους σταρ είναι το ίδιο με τους φορείς και μ’ αυτούς που μεταδίδουν τον ιό, οπότε δεν είναι σε καμία περίπτωση μέλη της ανθρωπότητας —δεν είναι ανθρώπινοι. Ποιος είναι ο ορισμός εκείνων που ονομάζονται μη ανθρώπινοι; Είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι οι υπέρμαχοι των κακών τάσεων και των μοχθηρών σκέψεων και απόψεων, κι αυτοί που τις διαδίδουν. Καταλαβαίνετε τώρα; Αν συνεχίζεις να φθονείς αυτούς τους σταρ μέσα σου ή αν κάποτε ήθελες να γίνεις τέτοιος άνθρωπος, σου λέω ότι ο δρόμος αυτός δεν έχει επιστροφή. Μην προσπαθήσεις ποτέ να γίνεις τέτοιος άνθρωπος! Αν έχεις παίξει ποτέ ρόλο σε ταινία ή τηλεοπτική παραγωγή, αν ήθελες ποτέ να γίνεις σταρ του σινεμά ή γνωστή προσωπικότητα και σχεδίαζες να ακολουθήσεις αυτό το μονοπάτι, σου το λέω, πάτα αμέσως φρένο και σταμάτα. Δεν είναι θέμα τιμωρίας ή ανταμοιβής. Είναι ένας δρόμος που οδηγεί στην αιώνια καταδίκη —μην τον ακολουθήσεις ποτέ! Αν θέλεις να ακολουθείς έναν τέτοιον άνθρωπο επειδή για λίγο παραπλανήθηκες ή ήσουν αδύναμος, ή εξαιτίας κάποιου παροδικού φθόνου και λαχτάρας, τότε άκου την προειδοποίησή Μου, άκου την παρότρυνσή Μου —πάτα αμέσως φρένο. Μην μπεις ποτέ σ’ αυτήν τη βιομηχανία, μην μπεις ποτέ σε αυτές τις τάξεις· μη γίνεις ποτέ ένας από αυτούς. Αν δεν μπορείς να επιμένεις να βαδίζεις στο σωστό μονοπάτι ή να κάνεις πράγματα που έχουν νόημα, και πάλι δεν πρέπει να γίνεις κάποιος που διαδίδει τις κακές τάσεις και τις μοχθηρές σκέψεις και απόψεις —αυτό είναι ένα μονοπάτι το οποίο έχει καταραστεί ο Θεός. Έτσι, όποιον ρόλο κι αν έπαιξες κάποτε σε μια ταινία ή σε μια τηλεοπτική παραγωγή, είτε θεωρείς τον εαυτό σου ως σημαντική προσωπικότητα, είτε ως γνωστή προσωπικότητα, είτε ως κάποιο υψηλόβαθμο πρόσωπο —όπου κι αν έχεις τοποθετήσει τον εαυτό σου— όλα αυτά έχουν γίνει παρελθόν, ήταν όλα λάθος. Αν τώρα έχεις ήδη πατήσει φρένο, τότε μπορεί να πει κανείς μόνο ότι εκείνη την εποχή το ανάστημά σου ήταν ανώριμο και δεν καταλάβαινες την αλήθεια. Ποτέ μην ξανασκεφτείς έτσι από δω και πέρα και μη βαδίσεις ποτέ σ’ αυτό το μονοπάτι. Αν θέλεις να γίνεις σημαντική προσωπικότητα ή γνωστή προσωπικότητα, αν θέλεις να σε λατρεύουν και να σε ακολουθούν οι άλλοι, τότε σκέψου αμέσως τα λόγια που έχω πει σήμερα. Για οποιονδήποτε άνθρωπο, η αιώνια καταδίκη είναι μια δυσάρεστη είδηση —είναι η χειρότερη δυνατή είδηση που μπορεί να λάβει. Είναι ένα μονοπάτι που έχει καταραστεί ο Θεός. Μη βαδίσεις ποτέ σ’ αυτό το μονοπάτι, μη μολυνθείς απ’ αυτήν τη βρομιά. Το να πατήσεις το πόδι σου σ’ αυτό το μονοπάτι σημαίνει αιώνια καταδίκη! Πρέπει να φέρεσαι σύμφωνα με τους κανόνες, επειδή είσαι ένα δημιούργημα, ένα μέλος της δημιουργημένης ανθρωπότητας. Όποιον ρόλο κι αν έχεις παίξει, ό,τι έργο κι αν έχεις κάνει και ό,τι συνεισφορά κι αν έχεις προσφέρει στον οίκο του Θεού, τελικά, πρέπει να προσδιορίσεις τη θέση που σου αναλογεί. Ποια θέση; Είσαι ένα δημιούργημα, ένα μέλος της δημιουργημένης ανθρωπότητας. Πρέπει να εκπληρώσεις το καθήκον ενός δημιουργήματος. Η εκτέλεση του καθήκοντός σου πρέπει να ανταποκρίνεται στα πρότυπα, πρέπει να γίνεται προς ικανοποίηση του Θεού. Πρέπει να καταθέσεις μαρτυρία για τον Θεό, να διακηρύξεις τα λόγια του Θεού, να είσαι μάρτυρας για τον Θεό και να φτάσεις στη σωτηρία. Αυτή είναι η ευθύνη και υποχρέωση μιας ολόκληρης ζωής την οποία δεσμεύεσαι να εκπληρώσεις, καθώς και το μονοπάτι που πρέπει να επιλέξεις. Δεν πρέπει να ακολουθήσεις τις κακές τάσεις του Σατανά και να διαδώσεις και να προωθήσεις μοχθηρές σκέψεις και απόψεις. Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι έκφυλοι απ’ τους ανθρώπους, είναι κακά πνεύματα και ακάθαρτα πνεύματα. Είναι καταραμένοι και προορισμένοι για αιώνια καταδίκη! Αν κάποιος βαδίσει σ’ αυτόν τον δρόμο και δεν μπορούν να τον τραβήξουν πίσω ούτε δέκα άγρια άλογα, τότε θα πάρει αυτό που του αξίζει —δεν θα έχει καλό τέλος. Επομένως, πάντα πρέπει να γνωρίζεις ότι είσαι ένας δημιουργημένος άνθρωπος, πρέπει να γνωρίζεις ποια είναι η θέση σου, τι πρέπει να κάνεις και τι μονοπάτι οφείλεις να ακολουθήσεις. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Είναι απαραίτητο να συναναστρεφόμαστε σχετικά μ’ αυτά τα πράγματα; (Ναι.) Τα θέματα που αφορούν τα μονοπάτια της ζωής των ανθρώπων είναι πολύ σημαντικά. Πού και πού, πρέπει να τα ακούτε και να τα συλλογίζεστε. Αυτό είναι ωφέλιμο και χρήσιμο για τη ζωή-είσοδό σας και για να βαδίζετε στο σωστό μονοπάτι στη ζωή —έχει μια καλή, θετική, εποικοδομητική επίδραση σ’ αυτά τα πράγματα. Μην τα ξεχάσετε αυτά τα λόγια.

Εδώ τελειώνει η σημερινή μας συναναστροφή. Αντίο σας!

30 Δεκεμβρίου 2023

Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (11)

Παράρτημα: Το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν οι άνθρωποι καθορίζει αυτό που θα θερίσουν τελικά

Η πρώτη άσκηση για την επιδίωξη της αλήθειας: να εγκαταλείπεις

Η εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό

I. Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με τον Θεό: Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με το έργο του Θεού

ΣΤ. Το έργο του Θεού δεν αλλάζει τις έμφυτες συνθήκες των ανθρώπων· στοχεύει στο να αλλάξει τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους

6. Διάφορες εκδηλώσεις των έμφυτων συνθηκών, της ανθρώπινης φύσης και των διεφθαρμένων διαθέσεων

Ρυθμίσεις

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Περιεχόμενα

Αναζήτηση

All Languages

Mobile Apps

Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (11)

Παράρτημα: Το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν οι άνθρωποι καθορίζει αυτό που θα θερίσουν τελικά

Η πρώτη άσκηση για την επιδίωξη της αλήθειας: να εγκαταλείπεις

Η εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό

I. Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με τον Θεό: Εγκατάλειψη των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σχετικά με το έργο του Θεού

ΣΤ. Το έργο του Θεού δεν αλλάζει τις έμφυτες συνθήκες των ανθρώπων· στοχεύει στο να αλλάξει τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους

6. Διάφορες εκδηλώσεις των έμφυτων συνθηκών, της ανθρώπινης φύσης και των διεφθαρμένων διαθέσεων

Ρυθμίσεις

Συμπαγή χρώματα

Θέματα

Γραμματοσειρά

Μέγεθος γραμματοσειράς

Διάστημα γραμμής

Διάστημα γραμμής

Πλάτος σελίδας

Περιεχόμενα

Αναζήτηση