51. Τα βάσανα που προκαλούνται αν κανείς πασχίζει για φήμη και κέρδος

Τον Νοέμβριο του 2015, ο επικεφαλής με έβαλε υπεύθυνη για το έργο των γενικών υποθέσεων στην εκκλησία. Βοηθούσα έμπρακτα να λυθούν όλα τα προβλήματα που αντιμετώπιζε το προσωπικό των γενικών υποθέσεων και όλοι με ενέκριναν, οπότε ένιωθα ότι είμαι αναντικατάστατο μέλος της εκκλησίας. Τον Οκτώβριο του 2017, αποφασίστηκε να συνεργαστώ μαζί με την αδελφή Τιαν Γιου για την επίβλεψη του έργου των γενικών υποθέσεων. Στην αρχή, συνεργαζόμασταν αρκετά καλά. Με βοηθούσε στη ζωή-είσοδό μου, και η συνεργασία μαζί της με χαροποιούσε αρκετά. Όμως, μετά από λίγο καιρό, διαπίστωσα ότι η Τιαν Γιου είχε καλό επίπεδο, ότι ήταν έξυπνη, ότι ήταν καλύτερη από μένα όταν συναναστρεφόταν πάνω στην αλήθεια και επέλυε προβλήματα. Μια φορά σε μια συνάθροιση, μια αδελφή ανέφερε κάποιες δυσκολίες στο έργο της. Εγώ δεν είχα καταλάβει ακόμα το πρόβλημα, αλλά η Τιαν Γιου άντλησε από τις δικές της εμπειρίες για να συναναστραφεί με την αδελφή, ενώ της διάβασε και μερικά σχετικά χωρία των λόγων του Θεού. Μετά τη συναναστροφή της, εκείνη η αδελφή έγνεψε πολλές φορές για να δείξει ότι συμφωνεί. Από την άποψη της λογικής, ήταν καλό που είχε λυθεί το πρόβλημα της αδελφής, αλλά εγώ δεν μπορούσα να χαρώ γι’ αυτό. Σκέφτηκα μέσα μου: «Η Τιαν Γιου έχει καλό επίπεδο και μπορεί να συναναστρέφεται συνέχεια για να λύνει προβλήματα. Πώς θα με βλέπουν τότε εμένα οι αδελφοί και οι αδελφές σε σύγκριση μ’ αυτήν; Μήπως θα σκεφτούν ότι δεν έχω τόσο καλό επίπεδο όσο η Τιαν Γιου; Πώς θα συνεχίσω να πηγαίνω στις συναθροίσεις μαζί τους από δω και πέρα;» Αργότερα, είδα, επίσης, ότι η Τιαν Γιου είχε κάποιες δεξιότητες υπολογιστή, και όταν οι αδελφοί και οι αδελφές αντιμετώπιζαν προβλήματα με τους υπολογιστές ή με τις συσκευές βίντεο, πήγαιναν πάντα σ’ αυτήν. Είδα ότι ήταν καλύτερη από μένα στα πάντα, και γέμισα ζήλια και φθόνο. Ένιωσα ακόμα και καταπίεση. Παραπονέθηκα μέσα μου: «Αφού κι οι δύο είμαστε επιβλέπουσες, γιατί υπάρχει τόσο μεγάλο χάσμα μεταξύ μας; Τι γνώμη θα έχουν για μένα από δω και πέρα ο επικεφαλής, οι αδελφοί και οι αδελφές;» Αναλογίστηκα ότι όταν ήμουν η μόνη αρμόδια, έφερνα στο καθήκον μου κάποια αποτελέσματα. Επίσης, με θαύμαζαν όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές. Όταν όμως ήρθε η Τιαν Γιου, ήταν καλύτερη από μένα σε όλα και δεν είχα τρόπο να κάνω επίδειξη, γι’ αυτό και ένιωσα ότι με έβγαλε από το προσκήνιο. Άρχισα να την απεχθάνομαι και σκεφτόμουν: «Μοιάζεις καλή σε όλα, για να δούμε, όμως, αν υπάρχει κάτι που δεν μπορείς να κάνεις».

Προτού περάσει πολύς καιρός, ο επικεφαλής κανόνισε να παραλάβουμε μαζί με την Τιαν Γιου μερικούς αδελφούς και αδελφές. Εγώ έλειπα, οπότε η Τιαν Γιου κανόνισε να πάει κάποιος άλλος. Όμως, δεν τα κανόνισε καλά, κι έτσι κανείς δεν παρέλαβε τους αδελφούς και τις αδελφές, οπότε έκατσαν και περίμεναν με ανυπομονησία. Εγώ βρήκα την ευκαιρία να μειώσω την Τιαν Γιου μπροστά σε μια αδελφή για να δει ότι εκείνη δεν μπορούσε να χειριστεί ούτε ένα τόσο απλό πράγμα. Εξαιτίας των όσων είπα, η αδελφή ανέπτυξε κάποιες αρνητικές απόψεις για την Τιαν Γιου, και παραπονέθηκε ότι η τελευταία δεν μπορούσε να κανονίσει καλά τα πράγματα. Μια άλλη φορά, έμαθα ότι μια αδελφή, η Σιν Ρου, για την οποία υπεύθυνη ήταν η Τιαν Γιου, έδειχνε ενθουσιασμό εξωτερικά, αλλά δεν επιδίωκε την αλήθεια ούτε έτρωγε και έπινε πολύ τα λόγια του Θεού συστηματικά. Επιδίωκε μόνο τις κοσμικές τάσεις, το φαγητό, το ποτό και τη διασκέδαση. Μετά τη συναναστροφή, δεν παρατηρήθηκε καμία αλλαγή, οπότε θα έπρεπε να είχε απαλλαγεί απ’ τα καθήκοντά της. Σκέφτηκα: «Η Τιαν Γιου είναι υπεύθυνη για το έργο της Σιν Ρου και δεν την έχει διακρίνει καλά. Μάλλον η Τιαν Γιου δεν ξέρει να διακρίνει τόσο καλά όσο εγώ». Ένιωσα ένα αίσθημα ανωτερότητας. Ένιωσα ότι τελικά υπήρχε κάτι που μπορούσα να κάνω καλύτερα από την Τιαν Γιου. Σκέφτηκα: «Έχεις κι εσύ ελαττώματα και ελλείψεις. Μιας και είναι εδώ ο επικεφαλής, θα αναφέρω τη συμπεριφορά της Σιν Ρου και θα δει ο επικεφαλής ότι δεν έχεις τόσο καλή διάκριση όσο εγώ. Αυτό θα σε μειώσει αρκετά». Όμως, η Τιαν Γιου δεν ανέφερε την έλλειψη διάκρισης, και καθώς έβλεπα ότι είχε αρχίσει να νυχτώνει και ότι ο επικεφαλής έφευγε, άρχισα να αγχώνομαι και να θυμώνω, οπότε είπα στην Τιαν Γιου με δασκαλίστικο ύφος: «Μιλάς μόνο για τα προτερήματά σου και όχι για τις ελλείψεις σου. Τελικά, ούτε κι εσύ αναγνωρίζεις τον εαυτό σου!» Μόλις το είπα αυτό, η ατμόσφαιρα στην αίθουσα πάγωσε αμέσως, και κανένας δεν έλεγε τίποτα. Ο επικεφαλής παρατήρησε ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα με την κατάστασή μου και ρώτησε τι συνέβαινε. Τότε, αποκάλυψα την πραγματική μου κατάσταση, ότι δηλαδή ήθελα να ντροπιάσω την Τιαν Γιου και να της δώσω να καταλάβει ότι σε κάποια πράγματα ήταν χειρότερη από μένα. Η Τιαν Γιου ξέσπασε σε δάκρυα, κι εγώ ένιωσα πραγματικά αμηχανία κι ενοχές, οπότε της ζήτησα συγγνώμη. Εκείνη τη στιγμή, είχα κατανοήσει επιφανειακά μόνο πως εκτιμούσα την υπόληψή μου και πως είχα ισχυρή επιθυμία για θέση, αλλά δεν είχα απαλλαγεί ακόμα από τη διεφθαρμένη μου διάθεση.

Αργότερα, επειδή στο έργο μου δεν είχα τόσο καλά αποτελέσματα όσο η Τιαν Γιου, ένιωθα ότι δεν μπορούσα να ξεχωρίσω ή να προβληθώ, οπότε αποκαρδιώθηκα ακόμη περισσότερο, και όταν ήταν ώρα για συνάθροιση, δεν ήθελα να πάω. Αδιαφορούσα για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι αδελφοί και οι αδελφές στη ζωή-είσοδο και στα καθήκοντά τους, και το περισσότερο έργο το έκανε μόνη της η Τιαν Γιου. Λίγο αργότερα, ένιωσα ένα σφίξιμο στο στήθος μου, είχα δύσπνοια και βήχα, και στην εξέταση φάνηκε ότι είχα διάμεση πνευμονοπάθεια. Ο γιατρός είπε ότι η ασθένεια αυτή προχωρούσε γρήγορα και χρειαζόταν άμεση θεραπεία. Από τότε που αρρώστησα, συνέχισα να μην κάνω πολλή αυτοκριτική, και συνέχισα να κάνω λάθη στο καθήκον μου, οπότε ο επικεφαλής με απάλλαξε απ’ αυτό. Εκείνη τη στιγμή, είχα βυθιστεί στον πόνο, και πίστευα ότι ο Θεός με είχε αποκαλύψει και με είχε αποκλείσει, οπότε αποκαρδιώθηκα ακόμα περισσότερο. Μια φορά, άκουσα να διαβάζουν τα παρακάτω λόγια του Θεού: «Οι άνθρωποι που δεν κάνουν την αλήθεια πράξη είναι ανάξιοι να ακούσουν την οδό της αλήθειας και να καταθέσουν μαρτυρία στην αλήθεια. Απλούστατα, η αλήθεια δεν είναι για τα δικά τους αυτιά· αντιθέτως, απευθύνεται σε όσους την κάνουν πράξη» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Προειδοποίηση σε όσους δεν κάνουν πράξη την αλήθεια). Αυτό το χωρίο των λόγων του Θεού διαπέρασε την καρδιά μου. Θυμήθηκα ότι όταν απαλλάχθηκα απ’ τα καθήκοντά μου, ο επικεφαλής είχε εκθέσει το ότι επιδίωκα πάντα τη φήμη, το κέρδος και τη θέση, ότι δεν είχα αλλάξει παρά τις πολλές συναναστροφές, και ότι δεν αποδεχόμουν καθόλου την αλήθεια. Σκέφτηκα, επίσης, τον τρόπο με τον οποίο συνεργαζόμουν με την Τιαν Γιου για σχεδόν τρία χρόνια. Παρόλο που ήξερα ότι ήταν λάθος να ζηλεύω και να ανταγωνίζομαι την Τιαν Γιου, δεν αναζήτησα την αλήθεια για να λύσω τα προβλήματά μου. Δεν ήμουν ακριβώς εκείνο το είδος ανθρώπου που περιέγραψε ο Θεός ότι δεν κάνει πράξη την αλήθεια; Τότε, δεν καταλάβαινα τις προθέσεις του Θεού, ήμουν αρνητική και έβγαζα ετυμηγορία για τον εαυτό μου. Εκείνη την περίοδο, δεν είχα καθόλου όρεξη να φάω, δεν απέκτησα καμία διαφώτιση τρώγοντας και πίνοντας τα λόγια του Θεού, και δεν είχα την ενέργεια ώστε να κάνω το παραμικρό. Αργότερα, συνειδητοποίησα ότι η κατάστασή μου δεν ήταν σωστή, οπότε προσευχήθηκα και αναζήτησα τον Θεό. Ύστερα, διάβασα το βιβλίο: «Οι αρχές του χειρισμού των αποτυχιών και των πτώσεων». Ο Θεός λέει: «Αν πιστεύεις στην κυριαρχία του Θεού, τότε πρέπει να πιστέψεις ότι όλα όσα συμβαίνουν καθημερινά, καλά και κακά, δεν συμβαίνουν τυχαία. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιος σου φέρεται επίτηδες σκληρά ή σε έχει βάλει στόχο· όλα, στην πραγματικότητα, τα έχει κανονίσει και ενορχηστρώσει ο Θεός. Γιατί τα ενορχηστρώνει όλα αυτά ο Θεός; Όχι για να εκθέσει ποιος είσαι στ’ αλήθεια ή να σε αποκαλύψει και να σε αποκλείσει· ο τελικός στόχος δεν είναι να σε αποκαλύψει. Ο στόχος είναι να σε οδηγήσει στην τελείωση και να σε σώσει. Πώς σε οδηγεί στην τελείωση ο Θεός; Και πώς σε σώζει; Πρώτα σε κάνει να καταλάβεις τη διεφθαρμένη διάθεσή σου, και σου μαθαίνει την ίδια τη φύση-ουσία σου, τα ελαττώματά σου και τις ελλείψεις σου. Μόνο αν γνωρίσεις και κατανοήσεις αυτά τα πράγματα μπορείς να επιδιώξεις την αλήθεια και να αποτινάξεις σιγά σιγά τη διεφθαρμένη διάθεσή σου. Με αυτό ο Θεός σού δίνει μια ευκαιρία. Είναι το έλεος του Θεού» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Για να κερδίσει κανείς την αλήθεια, πρέπει να μάθει από τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα τριγύρω). Μόλις διάβασα τα λόγια του Θεού, συνειδητοποίησα ότι η απαλλαγή μου δεν αποτελούσε αποκλεισμό μου από τον Θεό. Αντίθετα, ήταν η πειθαρχία και η συμμόρφωση που μου είχε επιβάλει, επειδή ανταγωνιζόμουν με την αδελφή για φήμη και κέρδος, καθυστερώντας το έργο της εκκλησίας. Εγώ, μάλιστα, αντί να κάνω αυτοκριτική, επιτέθηκα στην αδελφή και την απέκλεισα, προσβάλλοντας τη διάθεση του Θεού. Υπό αυτές τις συνθήκες, η πρόθεση του Θεού ήταν να αναζητήσω την αλήθεια, να κάνω αυτοκριτική και να γνωρίσω τον εαυτό μου. Όταν κατάλαβα την πρόθεση του Θεού, η κατάστασή μου βελτιώθηκε κάπως, και ήμουν πρόθυμη να βασιστώ στον Θεό για να κάνω αυτοκριτική και να μετανοήσω ενώπιόν Του ριζικά.

Αργότερα, σκέφτηκα ένα χωρίο από τα λόγια του Θεού που μου έδειξε ο επικεφαλής: «Οι αντίχριστοι επιδιώκουν τη φήμη και τη θέση, οπότε σίγουρα μιλάνε και εργάζονται, επίσης, για να υποστηρίξουν τη φήμη και τη θέση τους. Τη μεγαλύτερη αξία γι’ αυτούς τα έχουν η φήμη και η θέση τους. Αν κάποιος γύρω τους έχει καλό επίπεδο και επιδιώκει την αλήθεια, και ο άνθρωπος αυτός αποκτήσει κάποιο κύρος ανάμεσα στους αδελφούς και τις αδελφές και επιλεχθεί ως επικεφαλής ομάδας, κι έχει τον μεγάλο θαυμασμό και την έγκριση των αδελφών, τότε πώς θα αντιδράσουν οι αντίχριστοι; Είναι βέβαιο ότι δεν θα χαρούν γι’ αυτό και θα αρχίσουν να ζηλεύουν. Για πείτε Μου, αν οι αντίχριστοι έχουν ζήλια μέσα τους, μπορούν να συμπεριφερθούν σωστά; Δεν θα κάνουν κάτι εξαιτίας της ζήλειας τους; (Ναι.) Και τι θα κάνουν αν φθονούν πραγματικά αυτόν τον άνθρωπο; Σίγουρα θα αρχίσουν να κάνουν στο μυαλό τους τέτοιους υπολογισμούς: “Αυτός ο άνθρωπος έχει πολύ καλό επίπεδο, κατανοεί αυτό το επάγγελμα σε έναν βαθμό και είναι πιο δυνατός από μένα. Όλα αυτά ωφελούν το έργο του οίκου του θεού, αλλά όχι εμένα! Άραγε, θα πάρει τη θέση μου; Αν όντως μια μέρα με αντικαταστήσει, δεν θα είναι πρόβλημα αυτό; Πρέπει να δράσω εκ των προτέρων. Αν μια μέρα μπορέσει να σταθεί στα πόδια του, τότε δεν θα μπορώ να τον τακτοποιήσω τόσο εύκολα. Καλύτερα να χτυπήσω εγώ πρώτος. Αν καθυστερήσω και τον αφήσω να με εκθέσει, τότε ποιος ξέρει ποιες θα είναι οι συνέπειες. Άρα, πώς να χτυπήσω; Πρέπει να βρω μια δικαιολογία, να βρω μια ευκαιρία”. Για πείτε Μου, οι άνθρωποι, αν θέλουν να τιμωρήσουν κάποιον, δεν μπορούν εύκολα να βρουν δικαιολογία και ευκαιρία να το κάνουν; Ποια είναι μία απ’ τις τακτικές του διαβόλου; (“Αυτός που έχει αποφασίσει να χτυπήσει τον σκύλο του θα βρει εύκολα το μπαστούνι του”.) Ακριβώς, “Αυτός που έχει αποφασίσει να χτυπήσει τον σκύλο του θα βρει εύκολα το μπαστούνι του”. Στον κόσμο του Σατανά, υπάρχει αυτή η λογική και γίνονται αυτά τα πράγματα. Για τον Θεό, κάτι τέτοιο δεν ισχύει σε καμία περίπτωση. Οι αντίχριστοι προέρχονται από τον Σατανά και έχουν μεγάλο ταλέντο στο να κάνουν τέτοια πράγματα. Θα αναλογιστούν το εξής: “Αυτός που έχει αποφασίσει να χτυπήσει τον σκύλο του θα βρει εύκολα το μπαστούνι του. Θα σου προσάψω μια κατηγορία, θα βρω την κατάλληλη ευκαιρία να σε τιμωρήσω, θα καταπιέσω την αλαζονεία και την ύβρι σου, και την επόμενη φορά δεν πρόκειται να αφήσω τους αδελφούς και τις αδελφές να σε έχουν σε εκτίμηση και να σε επιλέξουν ως επικεφαλής ομάδας. Και τότε θα πάψεις να είσαι απειλή για μένα, σωστά; Αν εξουδετερώσω αυτό το ενδεχόμενο πρόβλημα και διώξω αυτόν τον αντίζηλο, τότε δεν θα είμαι ήρεμος;” Αν κάνει τέτοιες τούμπες το μυαλό τους, τότε είναι δυνατόν να καταφέρουν να συγκρατηθούν εξωτερικά και να μη δράσουν; Με τέτοια φύση που έχουν, μπορούν μήπως να κρατήσουν αυτήν την ιδέα κρυμμένη μέσα τους και να μην κάνουν τίποτα; Σε καμία περίπτωση. Θα βρουν οπωσδήποτε τρόπο να ενεργήσουν. Τόσο κακόβουλοι είναι οι αντίχριστοι. Όχι μόνο έχουν αυτό το σκεπτικό, αλλά θέλουν και να πετύχουν αυτόν τον στόχο. Έτσι, θα σκεφτούν αυτό το ζήτημα εναγωνίως, θα στύψουν το μυαλό τους. Δεν υπολογίζουν τα συμφέροντα του οίκου του Θεού ούτε το έργο της εκκλησίας, πόσο μάλλον τους νοιάζει αν οι ενέργειές τους συμφωνούν με την πρόθεση του Θεού. Το μόνο που σκέφτονται είναι πώς να διατηρήσουν τη φήμη και τη θέση τους, πώς να διαφυλάξουν την εξουσία τους. Θεωρούν ότι ο αντίζηλός τους έχει ήδη απειλήσει τη θέση τους, οπότε προσπαθούν να βρουν την ευκαιρία να τον καταστρέψουν. Όταν μάθουν ότι ο αντίζηλός τους, χωρίς να τους συμβουλευτεί, αντικατέστησε κάποιον που έκανε συνεχώς το καθήκον του επιπόλαια, θα το θεωρήσουν ως την τέλεια ευκαιρία να του προσάψουν κάτι. Μπροστά στους αδελφούς και τις αδελφές, λένε: “Μιας και είμαστε όλοι εδώ σήμερα, ας αναλύσουμε ένα ζήτημα. Δεν είναι δικτατορική ενέργεια το να αντικαθιστάς κάποιον χωρίς έγκριση, χωρίς να το συζητάς με τους συνεργάτες ή τους συντρόφους σου; Γιατί να κάνει κανείς ένα τέτοιο λάθος; Άραγε, δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα στη διάθεσή του; Δεν χρειάζεται κλάδεμα; Δεν πρέπει να τον εγκαταλείψουν οι αδελφοί και οι αδελφές;” Εκμεταλλεύονται αυτό το ζήτημα και το μεγαλοποιούν για να κακολογήσουν τον αντίζηλό τους και να εξυψώσουν τον εαυτό τους. Στην πραγματικότητα, η κατάσταση δεν είναι τόσο σοβαρή. Αν γίνει μια αναφορά αφού αναπροσαρμοστεί ή αντικατασταθεί το καθήκον ενός μέλους της ομάδας, κάτι τέτοιο είναι απολύτως αποδεκτό, αρκεί αυτή η αναπροσαρμογή ή αντικατάσταση να γίνει σύμφωνα με τις αρχές. Οι αντίχριστοι, όμως, μεγαλοποιούν αυτό το ζήτημα. Επιτίθενται σκοπίμως στον αντίζηλό τους και εξυμνούν τον εαυτό τους. Αυτό δεν αποτελεί εκδήλωση ότι τιμωρούν τους άλλους; Κλαδεύουν κακόβουλα τον αντίζηλό τους και εξαπολύουν εξωφρενικούς ισχυρισμούς εναντίον του. […] Αυτοί οι αντίχριστοι δημιουργούν μεγάλο θέμα από το τίποτα· δεν είναι τίποτε παραπάνω από αντίποινα και προσωπική εκδίκηση» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο ένατο (Μέρος δεύτερο)]. Μπροστά στην έκθεση των λόγων του Θεού, η καρδιά μου έτρεμε από φόβο. Αναλογίστηκα τότε που συνεργαζόμουν με την Τιαν Γιου. Είδα ότι με ξεπερνούσε σε όλα τα επίπεδα, γι’ αυτό και ήμουν παγιδευμένη σε μια διεφθαρμένη διάθεση όπου αναζητούσα τη φήμη και το κέρδος. Τη ζήλευα και τη μισούσα. Ένιωθα ότι η Τιαν Γιου με είχε βγάλει από το επίκεντρο, κι έτσι έψαχνα ευκαιρίες να ξεσκεπάσω τις ελλείψεις της, έτσι ώστε οι άλλοι να πάψουν να την εκτιμούν τόσο πολύ. Για να το κατορθώσω, περίμενα τη σωστή στιγμή σαν κυνηγός που παραμονεύει το θήραμά του. Όταν η Τιαν Γιου κανόνισε να παραλάβει κάποιος τους αδελφούς και τις αδελφές, και απέτυχε, τη μείωσα σκόπιμα μπροστά σε μια αδελφή, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορούσε να κανονίσει τα πράγματα σωστά. Όταν είδα ότι η Σιν Ρου, ένα μέλος της ομάδας που επέβλεπε η Τιαν Γιου, δεν είχε καλές επιδόσεις, χάρηκα. Ήταν λες και βρήκα την ευκαιρία να κάνω την Τιαν Γιου να παραδεχτεί τις ελλείψεις της. Όταν, λοιπόν, ο επικεφαλής έκανε μια συνάθροιση μαζί μας και είδα ότι η Τιαν Γιου δεν ανέφερε την έλλειψη διάκρισής της, της άσκησα ευθέως κριτική ότι δεν είχε αυτογνωσία, με την ελπίδα να της ρίξω το ηθικό και να δείξω στον επικεφαλής ότι εγώ μπορούσα να διακρίνω τους ανθρώπους καλύτερα από εκείνη. Ζούσα σε μια διεφθαρμένη διάθεση όπου αναζητούσα φήμη και κέρδος, κι όταν είδα ότι δεν μπορούσα με τίποτα να ξεπεράσω την Τιαν Γιου, έγινα αρνητική και άρχισα να τεμπελιάζω, αδιαφορώντας για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι αδελφοί και οι αδελφές στα καθήκοντά τους και στη ζωή-είσοδό τους. Ως αποτέλεσμα, το έργο καθυστέρησε. Σκέφτηκα πως η Τιαν Γιου είχε αίσθημα φορτίου στα καθήκοντά της, ότι ήταν υπεύθυνη, κι ότι μπορούσε να λύσει τα αληθινά προβλήματα των αδελφών, πράγμα ωφέλιμο για το έργο της εκκλησίας, αλλά εγώ κάθε μέρα τη συναγωνιζόμουν και την ανταγωνιζόμουν. Όταν, μάλιστα, δεν κατάφερα να την ξεπεράσω, της έκανα επίθεση και την απέκλεισα. Μ’ αυτά που έκανα δεν προσπαθούσα απλώς να δυσκολέψω τα πράγματα για κάποιον, αλλά υπονόμευα και διατάρασσα το έργο της εκκλησίας. Τι είδους άνθρωπος θα έκανε κάτι τέτοιο; Όταν το συνειδητοποίησα, στενοχωρήθηκα πολύ, και δεν μπορούσα να κρατηθώ, και έβαλα τα κλάματα. Παλιότερα, νόμιζα ότι πίστευα ειλικρινά στον Θεό και ότι μπορούσα να υποστηρίξω το έργο της εκκλησίας, αλλά όταν αποκαλύφθηκαν τα γεγονότα, είδα πόσο ποταπή ήμουν και πόσο υστερούσα σε ανθρώπινη φύση. Όσο το σκεφτόμουν, τόσο περισσότερο συνειδητοποιούσα ότι δεν ήταν μόνο μια μικρή αποκάλυψη διαφθοράς, αλλά ότι ήδη βάδιζα στο μονοπάτι ενός αντίχριστου. Η καρδιά μου κυριεύτηκε από φόβο. Συνειδητοποίησα πόσο επικίνδυνη ήταν η κατάστασή μου, αλλά και ότι, αν δεν μετανοούσα, θα αποκλειόμουν και θα τιμωρούμουν.

Αργότερα, διάβασα άλλο ένα χωρίο των λόγων του Θεού: «Αν συνεχίζεις να λες ότι ακολουθείς τον Θεό, ότι επιδιώκεις τη σωτηρία, ότι αποδέχεσαι την εξονυχιστική εξέταση και την καθοδήγηση του Θεού, ότι αποδέχεσαι την κρίση και την παίδευσή Του και ότι υποτάσσεσαι σ’ αυτές, όμως την ώρα που λες αυτά τα λόγια, ταυτόχρονα διαταράσσεις, αναστατώνεις και καταστρέφεις το πολύπλευρο έργο της εκκλησίας, και εξαιτίας του γεγονότος ότι αναστατώνεις, διαταράσσεις και καταστρέφεις, αλλά και επειδή αμελείς ή παραμελείς το καθήκον σου, ή επειδή έχεις εγωιστικές επιθυμίες και επειδή επιδιώκεις τα δικά σου συμφέροντα, πλήττονται τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, τα συμφέροντα της εκκλησίας και τόσες άλλες πτυχές, μέχρι και σε σημείο που να αναστατώνεται σοβαρά και να καταστρέφεται το έργο του οίκου του Θεού, τότε πώς θα πρέπει να ζυγίσει ο Θεός την έκβασή σου στο βιβλίο της ζωής σου; Τι χαρακτηρισμό θα έπρεπε να σου δώσει; Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, πρέπει να τιμωρηθείς. Αυτό σημαίνει να παίρνεις αυτό που σου αξίζει» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο ένατο (Μέρος πρώτο)]. Μόλις διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι η διάθεση του Θεού δεν ανέχεται προσβολή. Δεν έπαιζα θετικό ρόλο στο καθήκον μου, είχα επιτεθεί στη συνεργάτιδα αδελφή μου και την είχα αποκλείσει, και είχα διαταράξει το έργο της εκκλησίας. Αυτό ο Θεός το καταδικάζει. Από τότε που ανέλαβα το καθήκον μου, πάντα διακήρυσσα ότι ήθελα να επιδιώξω την αλήθεια και να ικανοποιήσω τον Θεό, αλλά όταν βρέθηκα μπροστά στα γεγονότα, είδα ότι οι προθέσεις μου δεν ήταν να εκπληρώσω το καθήκον μου ούτε να ικανοποιήσω τον Θεό, αλλά να διαχειριστώ τη δική μου θέση. Πάντα επιδίωκα την εκτίμηση των άλλων και, μόλις κάποιος απειλούσε τη θέση μου, έψαχνα ευκαιρίες για να βασιστώ στα ελαττώματά του και να εκμεταλλευτώ τις ελλείψεις του, κι έπειτα το έκανα μεγάλο θέμα. Ήθελα έτσι να του επιτεθώ και να τον αποκλείσω. Το έργο της εκκλησίας χρειάζεται τη συνεργασία περισσότερων ανθρώπων με καλό επίπεδο που μπορούν να κάνουν αληθινό έργο, εγώ, όμως, έκανα επιθέσεις στους άλλους και τους απέκλεια, διαταράσσοντας και καταστρέφοντας το έργο της εκκλησίας. Αυτό κάνουν οι διάβολοι! Όταν συνειδητοποίησα τη φύση των πράξεών μου, γονάτισα και προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου! Έχω απολαύσει την παροχή από τόσα λόγια Σου, αλλά δεν έχω ασκηθεί σύμφωνα με τα λόγια Σου. Αντιθέτως, Σου έχω εναντιωθεί όταν βασιζόμουν στη σατανική μου διάθεση. Έχω κάνει τόσο κακό επιδιώκοντας τη φήμη, το κέρδος και τη θέση, αλλά είμαι πρόθυμη να μετανοήσω και να κάνω μια νέα αρχή».

Στη συνέχεια, έκανα περισσότερη αυτοκριτική και αναρωτήθηκα: «Γιατί επιδιώκω πάντα τη φήμη, το κέρδος και τη θέση, ακόμα κι όταν δεν το θέλω;» Έπειτα, διάβασα ένα χωρίο με τα λόγια του Θεού και φωτίστηκε η καρδιά μου. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Τι χρησιμοποιεί ο Σατανάς για να κρατά τους ανθρώπους αυστηρά στον έλεγχό του; (Τη φήμη και το κέρδος.) Οπότε, ο Σατανάς χρησιμοποιεί τη φήμη και το κέρδος για να ελέγχει τις σκέψεις των ανθρώπων, κάνοντάς τους να μη σκέφτονται τίποτε άλλο εκτός από αυτά τα δύο πράγματα. Πασχίζουν για φήμη και κέρδος, ταλαιπωρούνται για τη φήμη και το κέρδος, υπομένουν εξευτελισμούς και κουβαλούν βαρύ φορτίο για χάρη της φήμης και του κέρδους, θυσιάζουν ό,τι έχουν και δεν έχουν, και προβαίνουν σε κάθε είδους κρίσεις και αποφάσεις για τη φήμη και το κέρδος. Με αυτόν τον τρόπο, ο Σατανάς βάζει στους ανθρώπους αόρατες αλυσίδες και, δεμένοι μ’ αυτές τις αλυσίδες, αυτοί δεν έχουν ούτε τη δύναμη ούτε το κουράγιο να απελευθερωθούν. Χωρίς να το καταλάβουν, κουβαλάνε αυτές τις αλυσίδες και σέρνονται συνεχώς με μεγάλη δυσκολία. Χάριν της φήμης και του κέρδους, η ανθρωπότητα απομακρύνεται από τον Θεό και Τον προδίδει, και καθίσταται ολοένα πιο μοχθηρή. Με αυτόν τον τρόπο, η μία γενιά μετά την άλλη καταστρέφεται μέσα στη φήμη και το κέρδος του Σατανά» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄). Τα λόγια του Θεού μού έδειξαν ότι ανταγωνιζόμουν την Τιαν Γιου για φήμη και κέρδος, και έκανα κακές πράξεις εναντίον του Θεού επειδή με είχε διαφθείρει και με είχε παραπλανήσει ο Σατανάς. Ο Σατανάς δασκαλεύει τους ανθρώπους με ιδέες όπως «Είμαι κύριος του εαυτού μου τόσο στον ουρανό όσο και στη γη», «Ένας άνθρωπος αφήνει το όνομά του οπουδήποτε μένει, όπως ακριβώς μια χήνα βγάζει την κραυγή της όπου πετάει» και «Μπορεί να υπάρξει μόνο ένα κυρίαρχο αρσενικό». Αυτές και άλλες παρόμοιες ιδέες είχαν ριζώσει βαθιά στην καρδιά μου, με δέσμευαν και με επηρέαζαν. Από παιδί, όπου κι αν πήγαινα, πάντα μου άρεσε να με θαυμάζουν και να με επαινούν, και το ίδιο ίσχυε και για τα καθήκοντά μου στην εκκλησία. Όποιο καθήκον κι αν έκανα, πάντα ήθελα να ξεχωρίζω και να με προσέχουν, ενώ για να κερδίσω τον θαυμασμό και την υποστήριξη των άλλων, ήμουν πρόθυμη να υπομείνω κάθε κακουχία. Όταν είδα ότι η Τιαν Γιου ήταν ανώτερη από μένα στην εργασιακή ικανότητα, στο επίπεδο και σε άλλα θέματα, ένιωσα λες και στεκόμουν στη σκιά ενός μεγάλου δέντρου, που δεν επέτρεπε να ξεχωρίσω ούτε να με προσέξουν. Ένιωθα μεγάλη καταπίεση, ασφυκτιούσα, και, κατά βάθος, ζήλευα την Τιαν Γιου και αγανακτούσα μαζί της. Ευχόμουν να κάνει ένα λάθος, να βρεθεί σε δύσκολη θέση, ή ακόμα και να απαλλαγεί από τα καθήκοντά της. Ήξερα πολύ καλά ότι ο φόρτος εργασίας ήταν πολύ μεγάλος για να τον αναλάβω μόνη μου, ότι η Τιαν Γιου ήταν ικανή εργάτρια και ότι η συνεργασία μας θα ωφελούσε το έργο της εκκλησίας, όμως για λόγους συμφέροντος, όχι μόνο δεν υποστήριξα το έργο της, αλλά της επιτέθηκα και την απέκλεισα. Αυτό όχι μόνο έκανε ζημιά στην ίδια, αλλά και καθυστέρησε το έργο της εκκλησίας. Πραγματικά, υστερούσα σε ανθρώπινη φύση! Συνειδητοποίησα ότι καθώς φερόμουν σύμφωνα με ιδέες όπως «Είμαι κύριος του εαυτού μου τόσο στον ουρανό όσο και στη γη» και «Μπορεί να υπάρξει μόνο ένα κυρίαρχο αρσενικό», ιδέες με τις οποίες δασκαλεύει Σατανάς τους ανθρώπους, είχα γίνει αλαζονική και παράλογη, ενώ η διάθεσή μου γινόταν όλο και πιο κακόβουλη. Είχα γίνει, επίσης, πιο στενόμυαλη και είχα χάσει την ανθρώπινη φύση μου. Στην πραγματικότητα, όταν είδα πως είχα πληγώσει την Τιαν Γιου, ένιωσα να με κατηγορούν, κάθε φορά, όμως, που την έβλεπα να ξεχωρίζει και να τραβάει την προσοχή, δεν μπορούσα να μη ζηλέψω. Ήθελα να ξεφύγω από αυτήν την κατάσταση, αλλά δεν μπορούσα. Ακριβώς όπως είπε ο Θεός: «Δεμένοι μ’ αυτές τις αλυσίδες, αυτοί δεν έχουν ούτε τη δύναμη ούτε το κουράγιο να απελευθερωθούν». Όταν διάβασα αυτά τα λόγια του Θεού, δεν μπόρεσα να κρατηθώ και έκλαψα. Ένιωσα λες και τα λόγια του Θεού μιλούσαν κατευθείαν στην καρδιά μου και ταυτίστηκα πολύ μ’ αυτά. Συνεργαζόμουν με την Τιαν Γιου περίπου τρία χρόνια μέχρι τότε, και ο επικεφαλής είχε συναναστραφεί μαζί μου πολλές φορές για το ζήτημα ότι ανταγωνιζόμουν για φήμη και κέρδος, και μάλιστα με είχε εκθέσει και με είχε κλαδέψει. Εκείνη τη στιγμή, μπόρεσα να το αναγνωρίσω αυτό και μίσησα τον εαυτό μου, αλλά όταν μου έτυχε ξανά παρόμοια κατάσταση απλώς γύρισα στις παλιές μου συνήθειες. Καθώς συνέχισα να επιδιώκω τη φήμη, το κέρδος και τη θέση, υπονομεύοντας μάλιστα και διαταράσσοντας το έργο της εκκλησίας στα παρασκήνια, προσέβαλα τη διάθεση του Θεού, και έπεσε πάνω μου η συμμόρφωση και η πειθαρχία του Θεού. Αρρώστησα, αλλά συνέχισα να μην κάνω αυτοκριτική, και μόνο όταν τελικά με απάλλαξαν, άρχισα να φοβάμαι. Είδα ότι η επιδίωξή μου για φήμη, κέρδος και θέση είχε ξεφύγει πραγματικά από τον έλεγχο. Κατάλαβα επιτέλους γιατί δεν θέλει ο Θεός να επιδιώκουν οι άνθρωποι τη φήμη, το κέρδος και τη θέση. Χωρίς τη σωτηρία του Θεού, απλώς θα βυθιζόμουν όλο και πιο βαθιά!

Προσευχήθηκα στον Θεό, καθώς ήθελα να αναζητήσω την αλήθεια και να αποτινάξω τα δεσμά αυτής της σατανικής διάθεσης. Αργότερα, διάβασα ένα χωρίο των λόγων του Θεού και απέκτησα κάποια μονοπάτια άσκησης. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Δεν είναι εύκολο να εγκαταλείψει κανείς τη φήμη και τη θέση· οι άνθρωποι μπορούν να το καταφέρουν μόνο επιδιώκοντας την αλήθεια. Μόνο αν καταλάβει κανείς την αλήθεια μπορεί να φτάσει στην αυτογνωσία, να δει ξεκάθαρα πόσο κενό είναι να αναζητά τη φήμη, το κέρδος και τη θέση, και να δει ξεκάθαρα την αλήθεια της διαφθοράς της ανθρωπότητας. Μόνο όταν φτάσει πραγματικά στην αυτογνωσία μπορεί κανείς να εγκαταλείψει τη θέση και τη φήμη. Δεν είναι εύκολο να αποβάλει κανείς τη διεφθαρμένη του διάθεση. Αν έχεις διαπιστώσει ότι δεν έχεις την αλήθεια, ότι έχεις πολλές ελλείψεις και ότι αποκαλύπτεις υπερβολική διαφθορά, αλλά δεν προσπαθείς καθόλου να επιδιώξεις την αλήθεια, και μασκαρεύεσαι και υποκρίνεσαι, οδηγώντας τους άλλους στο να πιστεύουν ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα, τότε κάτι τέτοιο θα σε βάλει σε κίνδυνο. Και αργά ή γρήγορα, θα έρθει η στιγμή που θα προσκρούσεις σε οδόφραγμα και θα πέσεις. Πρέπει να παραδεχτείς ότι δεν έχεις την αλήθεια, και να φανείς γενναίος ώστε να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα. Έχεις αδυναμίες, αποκαλύπτεις διαφθορά, και έχεις έναν σωρό ανεπάρκειες. Κάτι τέτοιο είναι φυσιολογικό, αφού είσαι ένας μέσος άνθρωπος, δεν είσαι υπεράνθρωπος ούτε παντοδύναμος, και πρέπει να το αναγνωρίσεις αυτό. Όταν οι άλλοι άνθρωποι σε χλευάζουν ή σε σατιρίζουν, μην αντιδράς αμέσως με εχθρικό τρόπο επειδή αυτά που λένε είναι δυσάρεστα ούτε να αντιστέκεσαι σ’ αυτά επειδή θεωρείς τον εαυτό σου ικανό και τέλειο· δεν πρέπει να έχεις τέτοια στάση απέναντι σε τέτοια λόγια. Και τι στάση θα πρέπει να έχεις; Πρέπει να λες στον εαυτό σου: “Έχω τα ελαττώματά μου, είμαι γεμάτος ψεγάδια και διαφθορά, και δεν είμαι παρά ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Όσο κι αν με χλευάζουν και με σατιρίζουν, μήπως υπάρχει κάποια αλήθεια σ’ αυτό; Αν κάποια απ’ αυτά που λένε είναι αλήθεια, τότε πρέπει να τα αποδεχτώ από τον Θεό”. Αν έχεις μια τέτοια στάση, αυτό αποτελεί απόδειξη ότι είσαι ικανός να χειριστείς σωστά τη θέση, τη φήμη και τα όσα λένε οι άλλοι για σένα. […] Όταν έχεις μια μόνιμη σκέψη και επιθυμία να ανταγωνίζεσαι για τη θέση, τότε πρέπει να συνειδητοποιήσεις τι δυσμενείς συνέπειες θα έχει μια τέτοια κατάσταση αν δεν απαλλαγείς απ’ αυτή. Μη χάνεις, λοιπόν, χρόνο και ψάξε την αλήθεια, υπερνίκησε την επιθυμία σου να ανταγωνίζεσαι για τη θέση, όσο αυτή βρίσκεται στο στάδιο του σπόρου, και στη θέση της κάνε πράξη την αλήθεια. Όταν κάνεις πράξη την αλήθεια, θα ελαττωθεί η επιθυμία και η φιλοδοξία σου να ανταγωνίζεσαι για τη θέση, και δεν θα αναστατώνεις το έργο της εκκλησίας. Έτσι, ο Θεός θα μνημονεύει και θα εγκρίνει τις πράξεις σου. Σε τι προσπαθώ, λοιπόν, να δώσω έμφαση; Στο εξής: Πρέπει να ξεφορτωθείς τις επιθυμίες και τις φιλοδοξίες σου πριν αυτές ανθίσουν, βγάλουν καρπούς και οδηγήσουν σε μεγάλη συμφορά. Αν δεν τις αντιμετωπίσεις όσο βρίσκονται ακόμα σε νηπιακό στάδιο, θα χάσεις μια μεγάλη ευκαιρία· και μόλις προκαλέσουν μεγάλη συμφορά, θα είναι πλέον πολύ αργά για να απαλλαγείς από αυτές. Αν δεν έχεις ούτε καν την αποφασιστικότητα να επαναστατήσεις ενάντια στη σάρκα, τότε θα δυσκολευτείς πολύ να βαδίσεις στο μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας· αν, καθώς επιδιώκεις τη φήμη, το κέρδος και τη θέση, βρεθείς αντιμέτωπος με αναποδιές και αποτυχίες και δεν συνέλθεις, τότε αυτό είναι επικίνδυνο: Υπάρχει πιθανότητα να αποκλειστείς. Όσοι αγαπούν την αλήθεια, όταν αντιμετωπίζουν μία-δύο αποτυχίες και αναποδιές ως προς τη φήμη και τη θέση τους, βλέπουν ξεκάθαρα ότι η φήμη, το κέρδος και η θέση δεν έχουν την παραμικρή αξία. Είναι σε θέση να απαρνηθούν εντελώς τη θέση και τη φήμη, και να πάρουν την απόφαση ότι, ακόμα κι αν δεν αποκτήσουν ποτέ θέση, δεν θα πάψουν να επιδιώκουν την αλήθεια, να εκτελούν σωστά το καθήκον τους και να μοιράζονται τη βιωματική τους μαρτυρία, και με αυτόν τον τρόπο να καταφέρουν ως αποτέλεσμα να καταθέσουν μαρτυρία για τον Θεό. Ακόμα κι όταν είναι συνηθισμένοι πιστοί, είναι και πάλι ικανοί να ακολουθήσουν μέχρι τέλους, ενώ το μόνο που θέλουν είναι να πάρουν την έγκριση του Θεού. Μόνο αυτοί είναι άνθρωποι που αγαπάνε πραγματικά την αλήθεια και έχουν αποφασιστικότητα» [«Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο ένατο (Μέρος τρίτο)]. Από τα λόγια του Θεού, είδα ότι για να αποφύγει κανείς την επιδίωξη της φήμης, του κέρδους και της θέσης, πρέπει πρώτα να παραδεχτεί τις ελλείψεις και τις ανεπάρκειές του, και επίσης να ανοιχτεί ενεργά ενώπιον των αδελφών. Πρέπει να παραδεχτεί τη διαφθορά και τις ελλείψεις του. Επιπλέον, όταν επανέρχεται η διεφθαρμένη διάθεση του ανταγωνισμού για φήμη και κέρδος, πρέπει να προσεύχεται στον Θεό για να επαναστατήσει ενάντια στον εαυτό του και να την αντικαταστήσει με την άσκηση της αλήθειας, για να μη διαπράττει κακές πράξεις που διαταράσσουν και αναστατώνουν το έργο της εκκλησίας. Σκέφτηκα το καλό επίπεδο και την εργασιακή ικανότητα της Τιαν Γιου, αλλά και το ότι μπορούσε να συναναστρέφεται σχετικά με την αλήθεια για να λύσει τα προβλήματα των αδελφών. Σκέφτηκα που η εκκλησία κανόνισε να συνεργαστεί η Τιαν Γιου μαζί μου για να αντισταθμίσει τις ελλείψεις μου, και που όλα αυτά ήταν ωφέλιμα τόσο για το έργο όσο και για τη δική μου ζωή-είσοδο. Έπρεπε στο εξής, όποτε συναντούσα αδελφούς και αδελφές με μεγαλύτερο επίπεδο από μένα, που ήταν ανώτεροι από μένα, να τους μεταχειρίζομαι σωστά και να αξιοποιώ τα προτερήματά τους για να αντισταθμίσω τις ελλείψεις μου. Αργότερα, ο επικεφαλής είδε ότι είχα πάρει κάποια μαθήματα και μου ανέθεσε ένα καθήκον. Την ώρα που έκανα το καθήκον μου, συνάντησα ξανά την Τιαν Γιου. Αισθάνθηκα μεγάλη υποχρέωση απέναντί της, κι έτσι πήρα την πρωτοβουλία να της εκθέσω τη διεφθαρμένη μου διάθεση. Μου ανοίχτηκε κι αυτή για τη διαφθορά που είχε αποκαλύψει κατά τη συνεργασία μας. Όσο περισσότερο συναναστρεφόμουν μαζί της, τόσο μεγαλύτερη ανακούφιση και απελευθέρωση ένιωθα.

Τον Απρίλιο του 2024, μου ανατέθηκε να κάνω έργο κάθαρσης στην εκκλησία και να συνεργαστώ με την αδελφή Λιου Σιν. Η Λιου Σιν είχε καλό επίπεδο και εργασιακή ικανότητα. Μια φορά, πήγαμε να συναντήσουμε δύο αδελφές και διαπιστώσαμε ότι είχαν λίγο χαλαρή στάση απέναντι στο έργο της κάθαρσης. Η Λιου Σιν τότε συναναστράφηκε μαζί τους χρησιμοποιώντας τα σχετικά λόγια του Θεού. Μετά τη συναναστροφή της, και οι δύο αδελφές ενέκριναν πραγματικά όσα είχε πει, και για μια στιγμή, ένιωσα αόρατη και σκέφτηκα: «Μόνο η Λιου Σιν συναναστρέφεται μαζί τους σήμερα. Τι γνώμη θα σχηματίσουν για μένα;» Αναστατώθηκα κάπως κι ένιωσα και ότι με τη Λιου Σιν εκεί, δεν μπορούσα να είμαι στο προσκήνιο. Τη στιγμή εκείνη, συνειδητοποίησα ότι ζούσα πάλι σε μια κατάσταση ανταγωνισμού για τη φήμη και το κέρδος, κι έτσι προσευχήθηκα στον Θεό μέσα μου: «Θεέ μου, Σε παρακαλώ, βοήθησέ με να φέρομαι και να κάνω το καθήκον μου με βάση τα λόγια Σου, και να μη ζω με βάση μια σατανική διάθεση». Όταν αναλογίστηκα το κακό που είχα κάνει επιδιώκοντας τη φήμη και το κέρδος, καθώς και τα βάσανα που μου είχε προκαλέσει αυτό, σκέφτηκα: «Δεν γίνεται να συνεχίσω στο μονοπάτι της αποτυχίας. Πρέπει να εστιάσω στο καθήκον μου και να λάβω υπόψη μου τα συμφέροντα της εκκλησίας. Ήρθα εδώ σήμερα για να εφαρμόσω το έργο της κάθαρσης, κι όχι για να ανταγωνιστώ την αδελφή μου ή να συγκριθώ μαζί της. Πρέπει να μάθω να συνεργάζομαι αρμονικά με την αδελφή μου». Μόλις το σκέφτηκα αυτό, ηρέμησε η καρδιά μου. Με τη συναναστροφή, επανόρθωσα για τους τομείς στους οποίους υστερούσε η Λιου Σιν. Συνεργάστηκα μαζί της και συναναστράφηκα για να λυθούν τα ζητήματα. Στο τέλος, και οι δύο αδελφές κατανόησαν κάπως τα προβλήματά τους και ήταν πρόθυμες να αλλάξουν. Γεύτηκα, επίσης, πόσο γλυκό είναι να κάνω το καθήκον μου με την καρδιά μου.

Μέσα από την κρίση, την έκθεση, τη συμμόρφωση και την πειθαρχία των λόγων του Θεού, είδα ξεκάθαρα τα δεινά που μου προκάλεσε η επιδίωξη της φήμης, του κέρδους και της θέσης, και απέκτησα κάποια διάκριση για το πώς χρησιμοποιεί ο Σατανάς τη φήμη και το κέρδος για να δεσμεύει τους ανθρώπους. Τώρα είμαι πολύ πιο αδιάφορη απέναντι στη φήμη, το κέρδος και τη θέση, και θεωρώ ότι το πιο σημαντικό είναι να εκπληρώνω το καθήκον μου. Ευχαριστώ τον Θεό από τα βάθη της καρδιάς μου!