55. Ήμουν αλήθεια «καλή επικεφαλής»;
Τον Νοέμβριο του 2021, επιλέχθηκα επικεφαλής εκκλησίας. Έναν μήνα αργότερα, απαλλάχθηκαν δύο αδελφές με τις οποίες συνεργαζόμουν. Είδα στις αξιολογήσεις που έγραψαν οι αδελφοί και οι αδελφές ότι αυτές οι δύο αδελφές δεν επέλυαν προβλήματα και επέπλητταν τους ανθρώπους, με αποτέλεσμα να τους κάνουν να νιώθουν περιορισμένοι. Έγραφαν ότι οι δύο αυτές αδελφές έκαναν τα καθήκοντά τους λες και ήταν αξιωματούχοι, και διαισθάνθηκα ότι οι αδελφοί κι οι αδελφές τις αντιπαθούσαν. Σκέφτηκα: «Δεν είναι υπερβολικά σκληρό να εκθέτεις και να κλαδεύεις τους άλλους, και να πληγώνεις τα συναισθήματά τους; Δεν είναι αγάπη αυτό! Δεν πρέπει να είμαι σαν αυτές, να κλαδεύω και να επιπλήττω τους ανθρώπους σε κάθε ευκαιρία. Πρέπει να είμαι διακριτική όταν βλέπω ότι οι αδελφοί και οι αδελφές έχουν προβλήματα. Έτσι, θα νιώσουν όλοι ότι είμαι εύκολος χαρακτήρας και στοργική, κι ότι είμαι καλή επικεφαλής που έχει κατανόηση». Στις επόμενες αλληλεπιδράσεις με αδελφούς και αδελφές, προσπαθούσα να μιλώ ευγενικά ώστε να μην πληγώσω τα αισθήματα των άλλων. Όταν υπήρχαν προβλήματα, επικοινωνούσα σωστά μαζί τους και μιλούσα με ευγενικό και ήπιο τρόπο. Σπάνια κλάδευα τους άλλους ούτε και εξέθετα τα προβλήματα των αδελφών. Μετά από λίγο, πολλοί αδελφοί και αδελφές άρχισαν να με επαινούν, κι έλεγαν ότι ήμουν μια ανεπιτήδευτη επικεφαλής, ότι μιλούσα ευγενικά κι ότι ήμουν εύκολος χαρακτήρας. Όλοι αυτοί οι έπαινοι από τους αδελφούς και τις αδελφές με έκαναν να νιώθω πολύ χαρούμενη και στη συνέχεια αλληλεπιδρούσα με όλους κατ’ αυτόν τον τρόπο.
Αφού συναναστράφηκα για λίγο με τον αδελφό Λι Λιανγκ, διαπίστωσα ότι επιδίωκε συνέχεια φήμη και θέση στα καθήκοντά του. Επέβλεπε το έργο βίντεο και θα έπρεπε να μελετά περισσότερο την τεχνολογία δημιουργίας βίντεο. Εκείνος, όμως, πίστευε ότι η εκμάθηση τεχνικών ήταν παρασκηνιακό έργο, οπότε δεν κατέβαλε καμία προσπάθεια, αφού δεν θα μπορούσε έτσι να κάνει επίδειξη. Αντίθετα, βοηθούσε συχνά αδελφούς και αδελφές να επιδιορθώνουν ηλεκτρονικές συσκευές, πράγμα που καθυστερούσε το έργο του. Ήξερα ότι ως επικεφαλής, έπρεπε να επισημάνω τα προβλήματα του Λι Λιανγκ, ώστε να γνωρίσει τα προβλήματά του και να τα διορθώσει άμεσα. Τότε, όμως, σκέφτηκα: «Ο Λι Λιανγκ έχει καλή εντύπωση για μένα, και ενθουσιάζεται όταν πηγαίνω στις συναθροίσεις της ομάδας του. Αν εκθέσω τα προβλήματά του τώρα που μόλις έγινα επικεφαλής, θα σκεφτεί ότι είμαι δύσκολος χαρακτήρας κι ότι δεν έχω αγάπη. Αυτό θα χαλάσει την καλή εντύπωση που έχει για μένα. Δεν πρέπει να είμαι πολύ ευθύς όταν επισημαίνω προβλήματα. Πρέπει να είμαι πιο διακριτική». Έτσι, όταν είδα τον Λι Λιανγκ, είπα απλώς: «Εμείς οι επιβλέποντες πρέπει να δίνουμε προτεραιότητα στη μελέτη της τεχνολογίας δημιουργίας βίντεο, αλλιώς θα επηρεαστεί η πρόοδος του έργου μας». Ο Λι Λιανγκ έγνεψε καταφατικά και εξέφρασε την προθυμία του να αλλάξει. Ωστόσο, διαπίστωσα αργότερα ότι εξακολουθούσε να μην προσπαθεί να μελετήσει τη τεχνολογία δημιουργίας βίντεο. Εγώ θέλησα να τον εκθέσω, αλλά μετά σκέφτηκα: «Είναι νέος και είναι ήδη αξιέπαινο που μπόρεσε να βάλει στην άκρη τη δουλειά του για να κάνει τα καθήκοντά του στην εκκλησία. Κι αν γίνει αρνητικός αφού τον κλαδέψω και τον εκθέσω; Δεν θα πουν οι αδελφοί και οι αδελφές ότι είμαι ακριβώς όπως οι προηγούμενες επικεφαλής που απαλλάχθηκαν; Δεν θα πουν ότι επιπλήττω ανθρώπους κι ότι δεν έχω αγάπη; Δεν θα χαλάσει έτσι η καλή εντύπωση που έχουν οι αδελφοί και οι αδελφές για μένα;» Αυτά σκέφτηκα, και του βρήκα ένα βίντεο βιωματικής μαρτυρίας που ταίριαζε με την κατάστασή του, ελπίζοντας ότι θα λογικευτεί από μόνος του. Ο Λι Λιανγκ, όμως, απλώς παραδέχτηκε ότι επιδίωκε φήμη και θέση, αλλά δεν συνειδητοποίησε τη σοβαρότητα του προβλήματος. Εγώ, από την άλλη, τον συμβούλεψα ευγενικά να μην επιδιώκει φήμη και θέση και στη συνέχεια, συνέχισε να κάνει το καθήκον του ως συνήθως, με αποτέλεσμα το έργο βίντεο να μην παρουσιάσει πρόοδο. Λίγο αργότερα, οι ανώτεροι επικεφαλής ήρθαν να εξετάσουν το έργο, και αφού η συμπεριφορά του Λι Λιανγκ στα καθήκοντά του δεν είχε αλλάξει, τον απάλλαξαν. Οι επικεφαλής τότε με ρώτησαν: «Γιατί δεν συναναστράφηκες και δεν επέλυσες τα προβλήματα που εντόπισες στον Λι Λιανγκ; Γιατί δεν του ανέθεσες άλλο καθήκον, αφού αυτός ο ρόλος δεν του ταίριαζε;» Ένιωσα μια έξαψη στο πρόσωπό μου και συνειδητοποίησα ότι δεν μπορούσα να μεταθέσω αλλού την ευθύνη για την απαλλαγή του Λι Λιανγκ. Αν είχα εκθέσει έγκαιρα τη φύση και τις συνέπειες της επιδίωξής του για φήμη και θέση στο καθήκον του και τον είχα βοηθήσει να γνωρίσει τον εαυτό του, είναι πιθανό να μην είχε συμβεί όλο αυτό. Ένιωσα πολύ μετανιωμένη. Προσευχήθηκα σιωπηλά στον Θεό: «Θεέ μου, ήξερα καλά ότι ο Λι Λιανγκ επιδίωκε φήμη και θέση, δεν είχε αρχές στα καθήκοντά του, κι ότι έπρεπε να τον εκθέσω και να τον κλαδέψω, αλλά εγώ ανησυχούσα ότι έτσι θα σχημάτιζε κακή εντύπωση για μένα, οπότε δεν επισήμανα τα προβλήματά του ούτε τον εξέθεσα, κι αυτό οδήγησε σε απώλειες στο έργο. Θεέ μου, Σε παρακαλώ, διαφώτισέ με και καθοδήγησέ με ώστε να γνωρίσω τη διεφθαρμένη μου διάθεση».
Στην αναζήτησή μου, θυμήθηκα ότι είχα δει ένα βίντεο βιωματικής μαρτυρίας με τίτλο «Τι κρύβεται πίσω από μία “καλή εικόνα”» και άνοιξα το βίντεο και διάβασα αυτό το χωρίο από τα λόγια του Θεού: «Όταν κάποιοι επικεφαλής εκκλησίας βλέπουν τους αδελφούς ή τις αδελφές να κάνουν επιπόλαια το καθήκον τους, δεν τους επιπλήττουν, αν και θα έπρεπε. Όταν βλέπει ξεκάθαρα ότι ζημιώνονται τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, δεν τον απασχολεί ούτε κάνει ερωτήσεις και δεν προσβάλει στο ελάχιστο τους άλλους. Στην πραγματικότητα, δεν νοιάζεται στ’ αλήθεια για τις αδυναμίες των ανθρώπων· αντιθέτως, η πρόθεση και ο σκοπός του είναι να πάρει με το μέρος του τις καρδιές των ανθρώπων. Έχει πλήρη επίγνωση του εξής: “Εφόσον το κάνω αυτό και δεν προσβάλλω κανέναν, θα με θεωρούν καλό επικεφαλής. Θα έχουν καλή άποψη για μένα και θα μ’ εκτιμούν. Θα μ’ εγκρίνουν και θα με συμπαθούν”. Δεν τον ενδιαφέρει πόση ζημιά υφίστανται τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, ούτε πόσο μεγάλες απώλειες προκαλούνται στη ζωή-είσοδο του εκλεκτού λαού του Θεού, ούτε πόσο αναστατώνεται η εκκλησιαστική ζωή του. Επιμένει απλώς στη σατανική του φιλοσοφία και δεν προσβάλλει κανέναν. Βαθιά μέσα του, δεν κατηγορεί καθόλου τον εαυτό του. Όταν βλέπει κάποιον να προκαλεί διαταράξεις και αναστατώσεις, το πολύ πολύ να του πει δυο κουβέντες, υποβαθμίζοντας το ζήτημα, κι αυτό είναι όλο. Δεν συναναστρέφεται πάνω στην αλήθεια ούτε του επισημαίνει την ουσία του προβλήματος, πόσο μάλλον αναλύει την κατάστασή του. Επιπλέον, δεν συναναστρέφεται ποτέ πάνω στις προθέσεις του Θεού. Οι ψευδοεπικεφαλής δεν εκθέτουν ούτε αναλύουν ποτέ τα σφάλματα που κάνουν συχνά οι άνθρωποι ή τις διεφθαρμένες διαθέσεις που αποκαλύπτουν συνήθως. Δεν λύνουν πραγματικά προβλήματα, αλλά αντιθέτως δείχνουν επιείκεια στους εσφαλμένους τρόπους άσκησης και τις αποκαλύψεις διαφθοράς των ανθρώπων και, όσο αρνητικοί ή αδύναμοι κι αν είναι εκείνοι, δεν το παίρνουν στα σοβαρά. Απλώς κηρύττουν κάποια λόγια και δόγματα και λένε μια-δυο κουβέντες προτροπής για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση επιπόλαια, προσπαθώντας να διατηρήσουν την αρμονία. Ως αποτέλεσμα, οι εκλεκτοί του Θεού δεν ξέρουν πώς να κάνουν αυτοκριτική και ν’ αποκτήσουν αυτογνωσία, δεν υπάρχει καμία λύση για όποιες διεφθαρμένες διαθέσεις αποκαλύπτουν, και ζουν ανάμεσα σε λόγια και δόγματα, αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, χωρίς καθόλου ζωή-είσοδο. Μάλιστα, βαθιά μέσα τους πιστεύουν το εξής: “Ο επικεφαλής μας δείχνει ακόμη μεγαλύτερη κατανόηση για τις αδυναμίες μας από ό,τι ο Θεός. Το ανάστημά μας είναι πολύ μικρό για ν’ ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις του Θεού. Απλώς πρέπει να εκπληρώνουμε τις απαιτήσεις του επικεφαλής μας. Αν υποταχθούμε στον επικεφαλής μας, υποτασσόμαστε στον Θεό. Αν μια μέρα ο Άνωθεν απαλλάξει τον επικεφαλής μας απ’ το καθήκον του, θα διαμαρτυρηθούμε. Προκειμένου να κρατήσουμε τον επικεφαλής μας και να μην επιτρέψουμε την απαλλαγή του από το καθήκον του, θα διαπραγματευτούμε με τον Άνωθεν και θα τον αναγκάσουμε να συμφωνήσει με τα αιτήματά μας. Έτσι θα κάνουμε το σωστό για τον επικεφαλής μας”. Όταν οι άνθρωποι κάνουν τέτοιες σκέψεις, όταν έχουν δημιουργήσει τέτοια σχέση με τον επικεφαλής τους και έχει αναπτυχθεί βαθιά μέσα τους μια τέτοιου είδους εξάρτηση, ζήλια και λατρεία γι’ αυτόν, καταλήγουν να έχουν ακόμα μεγαλύτερη πίστη σ’ αυτόν και θέλουν πάντα ν’ ακούν τα λόγια του, αντί ν’ αναζητούν την αλήθεια στα λόγια του Θεού. Αυτός ο επικεφαλής έχει σχεδόν πάρει τη θέση του Θεού στις καρδιές των ανθρώπων. Αν ένας επικεφαλής είναι πρόθυμος να διατηρήσει μια τέτοια σχέση με τον εκλεκτό λαό του Θεού, αν αντλεί ένα αίσθημα ευχαρίστησης από αυτό βαθιά μέσα του και πιστεύει ότι ο εκλεκτός λαός του Θεού οφείλει να του φέρεται έτσι, τότε αυτός ο επικεφαλής δεν διαφέρει καθόλου από τον Παύλο, έχει ήδη πατήσει το πόδι του στο μονοπάτι των αντίχριστων, και ο εκλεκτός λαός του Θεού έχει ήδη παραπλανηθεί από αυτόν τον αντίχριστο και δεν έχει καθόλου ικανότητα διάκρισης» («Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο πρώτο: Προσπαθούν να πάρουν με το μέρος τους τις καρδιές των ανθρώπων). Αφού διάβασα τα λόγια του Θεού, έκανα αυτοκριτική. Ήξερα πολύ καλά ότι κάποιοι αδελφοί και οι αδελφές, ωθούμενοι από τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους, εμπόδιζαν το έργο της εκκλησίας στα καθήκοντά τους. Εγώ, όμως, ούτε τους εξέθεσα ούτε τους κλάδεψα κι απλώς τους είπα, απεναντίας, λίγα ωραία λόγια για να τους ενθαρρύνω. Το έκανα αυτό για να θεωρούν όλοι ότι είμαι στοργική επικεφαλής κι ότι έχω κατανόηση. Ο Θεός εξέθετε ότι εκδήλωνα μια προσπάθεια να κερδίσω τις καρδιές των ανθρώπων. Έκανα αυτοκριτική πάνω στις αλληλεπιδράσεις μου με τον Λι Λιανγκ. Είχα από καιρό παρατηρήσει ότι επιδίωκε φήμη και θέση, ότι αποκλίνει από τα καθήκοντά του ως επιβλέποντας, και ότι αυτό επιβράδυνε τη συνολική πρόοδο του έργου. Ήξερα ότι χρειαζόταν έγκαιρη καθοδήγηση και διόρθωση, αλλά φοβόμουν ότι αν εξέθετα τα προβλήματά του, θα έλεγε ότι δεν ήμουν στοργική και ότι ήμουν υπερβολικά απαιτητική, κι έτσι του μίλησα πολύ ήπια. Του έκανα μια απλή υπενθύμιση και τον προέτρεψα να μην επιδιώκει φήμη και θέση, αλλά να εστιάσει στο κυρίως καθήκον του. Ο Λι Λιανγκ δεν αναγνώρισε τελικά τα προβλήματά του, μα ούτε τότε εξέθεσα ή ανέλυσα τα προβλήματά του. Αντίθετα, του έστειλα ένα βίντεο βιωματικής μαρτυρίας για να προσπαθήσω έμμεσα να τον κάνω να λογικευτεί μόνος του. Έβλεπα τα προβλήματα των αδελφών μου, αλλά δεν τα εξέθετα ποτέ, έτσι ώστε να με θεωρούν όλοι στοργική, εύκολο χαρακτήρα και καλή επικεφαλής που δείχνει στους άλλους κατανόηση. Το έκανα αυτό για να κερδίσω τις καρδιές των ανθρώπων. Βάδιζα στο μονοπάτι ενός αντίχριστου! Ως επικεφαλής, έχω καθήκον να συναναστρέφομαι πάνω στην αλήθεια και να επιλύω τα προβλήματα των αδελφών μου, και να διαφυλάττω το έργο της εκκλησίας. Εγώ, όμως, έβλεπα τον Λι Λιανγκ να ζει μέσα σε μια διεφθαρμένη διάθεση και να καθυστερεί το έργο και δεν τον συναναστράφηκα, δεν τον καθοδήγησα, δεν τον εξέθεσα ούτε και τον κλάδεψα. Δεν είχα εκπληρώσει καθόλου τις ευθύνες μου. Πώς είχα ανθρώπινη φύση; Για να διατηρήσω την εικόνα της «καλής επικεφαλής» στα μάτια των άλλων, αγνόησα τα συμφέροντα της εκκλησίας. Ήμουν πραγματικά εγωίστρια και ποταπή! Όταν το αναγνώρισα, μετάνιωσα πολύ κι ένιωσα πολλές ενοχές. Όταν είδα ξανά τον Λι Λιανγκ, του ανοίχτηκα και εξέθεσα και ανέλυσα τα προβλήματά του. Εκείνος είπε: «Σπάνια σε βλέπω να επισημαίνεις τα προβλήματά μας. Πάντα μιλάς πολύ ευγενικά, κι αυτό δεν ωφελεί ούτε εμάς ούτε το έργο της εκκλησίας. Ήταν πολύ καλό που μου μίλησες σήμερα. Γνώρισα τη φύση και τις συνέπειες του να επιδιώκει κανείς φήμη και θέση». Όταν το άκουσα αυτό, ένιωσα πραγματικά ντροπή. Ο Λι Λιανγκ δεν σχημάτισε κακή εντύπωση για μένα όταν του επισήμανα τα ζητήματά του. Αντιθέτως, αποδέχτηκε την καθοδήγησή μου και έκανε αυτοκριτική. Συνειδητοποίησα ότι η αποτυχία μου να εκθέσω και να καθοδηγήσω τους ανθρώπους όταν έβλεπα προβλήματα, τους έβλαπτε πολύ!
Μετά από λίγο καιρό, ανακάλυψα ότι η επιβλέπουσα του έργου του ποτίσματος, η Σούε Μέι, δεν είχε αίσθημα φορτίου στα καθήκοντά της και ενέδιδε στις ανέσεις της σάρκας. Φόρτωνε στους ποτιστές το έργο που της είχε ζητηθεί να εκτελέσει, χωρίς να παρακολουθεί ή να επιβλέπει συγκεκριμένες λεπτομέρειες. Δεν ήξερε καν πώς πήγαιναν οι συναθροίσεις των νέων πιστών. Σκέφτηκα μέσα μου: «Το έργο του ποτίσματος απαιτεί αίσθημα καθήκοντος και ευθύνης. Ο τρόπος που κάνει τα καθήκοντά της θα καθυστερήσει το έργο της εκκλησίας και θα εμποδίσει την εξέλιξη της ζωής των νέων πιστών, οπότε πρέπει να τη συναναστραφώ πάνω στη φύση και τις συνέπειες που έχει το ότι ενδίδει σε ανέσεις για να τη βοηθήσω να αλλάξει τη στάση της απέναντι στα καθήκοντά της». Τότε, όμως, σκέφτηκα: «Εγώ ήμουν αυτή που συναναστράφηκε και την εξέθεσε όταν απαλλάχθηκε από τη θέση της επικεφαλής της ομάδας. Από τότε που απαλλάχθηκε, νιώθω ότι έχει γίνει πολύ απόμακρη. Αν εκθέσω ξανά τα προβλήματά της, δεν θα νομίσει ότι όλο την εκθέτω και την κλαδεύω κι ότι δεν είμαι στοργική; Αν συμβεί αυτό, θα σχηματίσει ακόμα χειρότερη εντύπωση για μένα. Ας το ξεχάσω. Καλύτερα να μην κάνω την κατάσταση πιο αμήχανη μεταξύ μας». Όταν είδα ξανά τη Σούε Μέι, της είπα ευγενικά: «Τα αποτελέσματα του έργου του ποτίσματος δεν είναι πολύ καλά τον τελευταίο καιρό. Πρέπει να αλλάξουμε γρήγορα τη στάση μας απέναντι στα καθήκοντά μας και να αναλάβουμε περισσότερες ευθύνες!» Όταν το άκουσε αυτό, η Σούε Μέι χαμήλωσε το κεφάλι και είπε: «Δεν είχα αίσθημα φορτίου στα καθήκοντά μου· πρέπει να το αλλάξω αυτό αμέσως». Είδα το βλέμμα δυσαρέσκειας που είχε και σκέφτηκα να της δώσω χρόνο να κάνει αυτοκριτική πάνω σε αυτό το θέμα. Στη συνέχεια, η Σούε Μέι συνέχισε να βραδυπορεί στο καθήκον της και να μην έχει αίσθημα φορτίου. Έτσι, ολοένα και αυξάνονταν οι νέοι πιστοί που δεν συναθροιζόταν τακτικά, και καθυστερούσε σοβαρά το έργο του ποτίσματος. Οι ανώτεροι επικεφαλής εξέτασαν αυτό το μοτίβο της συμπεριφοράς μου και διαπίστωσαν ότι προστάτευα μόνο την υπόληψη και τη θέση μου στα καθήκοντά μου κι ότι κάθε φορά που έβλεπα τα προβλήματα των αδελφών μου δεν τους εξέθετα και δεν τους κλάδευα. Είδαν ότι δεν διαφύλασσα καθόλου τα συμφέροντα του οίκου του Θεού, ότι δεν επέλυα εγκαίρως την έλλειψη προόδου σε διάφορα αντικείμενα του έργου της εκκλησίας, κι ότι δεν έκανα πραγματικό έργο. Το αποτέλεσμα ήταν να απαλλαχθώ σύμφωνα με τις αρχές. Αφού απαλλάχθηκα, ένιωσα πολύ μετανιωμένη και ένοχη. Διάφορα αντικείμενα του έργου της εκκλησίας υπέστησαν απώλειες, επειδή εγώ επιδίωκα υπόληψη και θέση και δεν διαφύλασσα τα συμφέροντα της εκκλησίας. Σκέφτηκα τη συστηματική συμπεριφορά της Σούε Μέι, και ότι δεν ήταν πλέον κατάλληλη για επιβλέπουσα κι έπρεπε να απαλλαχθεί αμέσως, και συζήτησα το θέμα με τους επικεφαλής και την απάλλαξα.
Αργότερα, γνώρισα δύο αδελφούς στο σπίτι που με φιλοξενούσε. Ο ένας μού είπε καταπρόσωπο ότι ήμουν ταλαντούχα και ότι μπορούσα να καλλιεργηθώ. Είπε ότι μπορούσα να υπομείνω βάσανα και να πληρώσω τίμημα στα καθήκοντά μου. Είπε, επίσης, ότι απλώς ήμουν νέα και ήταν κατανοητό ότι δεν τα πήγα καλά δεδομένου του μεγάλου φόρτου εργασίας στην εκκλησία. Συμφώνησε και ο άλλος αδελφός. Θυμήθηκα ότι πριν απαλλαχθώ, πολλοί αδελφοί και αδελφές με είχαν επαινέσει. Μου έλεγαν ότι ήμουν μια ανεπιτήδευτη επικεφαλής που μιλούσε ευγενικά και ότι ήμουν εύκολος χαρακτήρας. Ακόμα και τώρα που είχα ήδη προκαλέσει μεγάλες απώλειες στο έργο της εκκλησίας, οι αδελφοί και οι αδελφές δεν είχαν καταφέρει να με διακρίνουν και με υπερασπίζονταν. Δεν τους είχα παραπλανήσει όλους; Όταν το σκέφτηκα αυτό, ένιωσα φόβο, και προσευχήθηκα στον Θεό, και Του ζήτησα να με διαφωτίσει και να με καθοδηγήσει ώστε να γνωρίσω τα προβλήματά μου. Αργότερα, διάβασα ένα χωρίο από τα λόγια του Θεού: «Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν ότι γράφουν καλά, ότι είναι επιδέξιοι συγγραφείς· κάποιοι πιστεύουν ότι είναι καλοί επικεφαλής, ότι είναι οι πυλώνες που στηρίζουν την εκκλησία· άλλοι πιστεύουν ότι είναι καλοί άνθρωποι. Μόλις για τον έναν ή τον άλλο λόγο αυτοί οι άνθρωποι χάσουν την καλή εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους, αφιερώνουν πολλή σκέψη και πληρώνουν ένα τίμημα για χάρη της, ενώ παράλληλα στύβουν το μυαλό τους προσπαθώντας να διορθώσουν την κατάσταση. Ωστόσο, δεν νιώθουν ποτέ ντροπή, δεν κατηγορούν τον εαυτό τους ούτε νιώθουν χρέος απέναντι στον Θεό για τα λάθος μονοπάτια που ακολούθησαν ή για τα διάφορα πράγματα που έκαναν και ήταν ενάντια στην αλήθεια. Δεν έχουν ποτέ τέτοια συναισθήματα. Χρησιμοποιούν κάθε λογής τακτικές για να παραπλανήσουν τους ανθρώπους και να πάρουν με το μέρος τους τις καρδιές τους. Κάνουν έτσι το καθήκον ενός δημιουργημένου όντος; Σε καμία περίπτωση. Είναι αυτό το έργο που θα πρέπει να κάνουν οι επικεφαλής εκκλησίας; Σε καμία περίπτωση. […] Αυτοί οι άνθρωποι υψώνουν το λάβαρο της εκτέλεσης του καθήκοντος ενός επικεφαλής, αλλά δεν κάνουν αυτό που οφείλει να κάνει ένας επικεφαλής. Αυτό που κάνουν δεν είναι σε καμία περίπτωση η εκτέλεση του καθήκοντος ενός επικεφαλής· παίζουν τον ρόλο ενός αντίχριστου, παίρνουν τη θέση του Σατανά για να αναστατώσουν και να καταστρέψουν το έργο του οίκου του Θεού, και παραπλανούν τον εκλεκτό λαό του Θεού για ν’ αποφύγει την αληθινή οδό και ν’ αποφύγει τον Θεό. Όλες οι πράξεις και οι συμπεριφορές τους αποκαλύπτουν τη διάθεση και τη φύση του Σατανά, με αποτέλεσμα να κάνουν τους ανθρώπους ν’ αποφεύγουν τον Θεό, ν’ απορρίπτουν την αλήθεια και τον Θεό και να λατρεύουν και ν’ ακολουθούν εκείνους. Μια μέρα, όταν θα έχουν παραπλανήσει εντελώς τους ανθρώπους και θα τους έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους, οι άνθρωποι θ’ αρχίσουν να λατρεύουν, ν’ ακολουθούν και να υπακούν εκείνους. Τότε θα έχουν πετύχει τον σκοπό τους να παγιδεύσουν τις καρδιές των ανθρώπων. Είναι επικεφαλής εκκλησίας, αλλά δεν κάνουν το έργο που τους έχει αναθέσει ο Θεός· δεν κάνουν το έργο των επικεφαλής και των εργατών. Αντιθέτως, επηρεάζουν τους εκλεκτούς του Θεού, τους παραπλανούν, τους παγιδεύουν και τους ελέγχουν, παίρνουν αμνούς που ανήκουν ξεκάθαρα στον Θεό στα δικά τους χέρια, υπό τον έλεγχό τους. Δεν είναι κλέφτες και ληστές; Έτσι όπως ανταγωνίζονται τον Θεό για τον εκλεκτό λαό Του, δεν υπηρετούν τον Σατανά ως υπηρέτες του; Δεν είναι εχθροί του Θεού αυτοί οι αντίχριστοι; Δεν είναι εχθροί του εκλεκτού λαού Του; (Είναι.) Είναι εκατό τοις εκατό. Είναι εχθροί του Θεού και του εκλεκτού λαού Του· δεν υπάρχει ίχνος αμφιβολίας γι’ αυτό» («Ο Λόγος», τόμ. 4: «Εκθέτοντας τους αντίχριστους», Σημείο πρώτο: Προσπαθούν να πάρουν με το μέρος τους τις καρδιές των ανθρώπων). Ο Θεός εκθέτει ότι αν ένας επικεφαλής ή εργάτης δεν εκπληρώνει τα καθήκοντα και τις ευθύνες του, και δεν εκθέτει τους αδελφούς και τις αδελφές, όταν τους βλέπει να βαδίζουν σε λάθος μονοπάτι στα καθήκοντά τους, και προκαλεί απώλειες στο έργο της εκκλησίας, αλλά αντ’ αυτού χρησιμοποιεί τεχνάσματα για να κερδίσει και να παραπλανήσει τους άλλους για να δημιουργήσει μια ευνοϊκή εικόνα στις καρδιές των ανθρώπων, να κάνει τους ανθρώπους να τον θαυμάσουν και να τον εκτιμήσουν, τότε, στην ουσία, ανταγωνίζεται με τον Θεό για τον εκλεκτό Του λαό, και βαδίζει στο μονοπάτι ενός αντίχριστου. Αναλογίστηκα τον καιρό που ήμουν επικεφαλής, κι είδα ότι για να εδραιώσω την εικόνα της «καλής επικεφαλής» στις καρδιές των αδελφών, και να με εκτιμούν και να με θαυμάζουν όλοι, όταν έβλεπα αδελφούς και αδελφές να ζουν σε διεφθαρμένες διαθέσεις και να παρεμποδίζουν το έργο της εκκλησίας, δεν τους εξέθετα ούτε τους κλάδευα. Απλώς τους συναναστρεφόμουν ευγενικά, και τους έκανα ήπιες υπενθυμίσεις και προτροπές. Μ’ αυτόν τον τρόπο, πολλοί αδελφοί και αδελφές με θαύμαζαν και με επαινούσαν ως καλή επικεφαλής που δείχνει κατανόηση. Παρόλο που το έργο της εκκλησίας υπέστη σοβαρές απώλειες εξαιτίας μου και απαλλάχθηκα, δεν μπορούσαν ακόμα να με διακρίνουν και έλεγαν ότι δεν τα πήγα πολύ καλά, επειδή ήμουν νέα. Κάποιοι μάλιστα σύμπασχαν και με υπερασπίζονταν. Ως επικεφαλής, δεν καθοδηγούσα τους ανθρώπους ενώπιον του Θεού. Αντ’ αυτού, χρησιμοποίησα τα καθήκοντά μου ως ευκαιρία για να κερδίσω τις καρδιές των ανθρώπων, να τους κάνω να με θαυμάσουν και να βρω μια θέση στην καρδιά τους. Σε τι διέφεραν οι πράξεις μου από εκείνες των ληστών και των κλεφτών που εξέθετε ο Θεός; Μπορεί να φαινόταν ότι ο Λι Λιανγκ και η Σούε Μέι έκαναν κακό στο έργο της εκκλησίας επειδή δεν έκαναν πράξη την αλήθεια, αλλά στην πραγματικότητα, εγώ ήμουν αυτή που τους έκανε το χατήρι και τους κάλυψε. Προτίμησα να θυσιάσω τα συμφέροντα της εκκλησίας για να προστατέψω την υπόληψη και τη θέση μου, και βάδιζα στο μονοπάτι ενός αντίχριστου. Αυτό προσβάλλει τη διάθεση του Θεού! Η απαλλαγή μου ήταν η δικαιοσύνη του Θεού, κι αν δεν μετανοούσα, ο Θεός τελικά θα με καταδίκαζε και θα με απέκλειε. Όταν τα συνειδητοποίησα όλα αυτά, φοβήθηκα και προσευχήθηκα στον Θεό: «Θεέ μου, έχω πει γλυκόλογα για να κερδίσω ανθρώπους και να προστατέψω την περηφάνια και τη θέση μου. Βαδίζω στο μονοπάτι ενός αντίχριστου. Θεέ μου! Δεν θέλω να κάνω κακό και να Σου εναντιώνομαι πια· θέλω να μετανοήσω».
Καθώς έκανα αυτοκριτική, συνειδητοποίησα ότι είχα άλλη μια παράλογη άποψη. Νόμιζα ότι με το να μιλάω μαλακά, να προσεγγίζω τους άλλους ήπια και να μην εκθέτω ή να μην κλαδεύω τους ανθρώπους, έδειχνα στοργή, ενώ με το να τους εκθέτω και να τους κλαδεύω θα έδειχνα σκληρή και ότι δεν έχω κατανόηση. Κατά την αναζήτηση και την περισυλλογή μου, διάβασα μερικά χωρία από τα λόγια του Θεού: «Ο εκλεκτός λαός του Θεού πρέπει, αν μη τι άλλο, να έχει συνείδηση και λογική, καθώς και να αλληλεπιδρά, να σχετίζεται και να συνεργάζεται με τους άλλους σύμφωνα με τις αρχές και τα πρότυπα που απαιτεί ο Θεός από τους ανθρώπους. Αυτή είναι η καλύτερη προσέγγιση. Αυτό αρκεί για να ικανοποιήσει τον Θεό. Ποιες είναι, λοιπόν, οι αλήθεια-αρχές που απαιτεί ο Θεός; Οι άνθρωποι να δείχνουν στους άλλους κατανόηση όταν εκείνοι είναι αδύναμοι και αρνητικοί, να λαμβάνουν υπόψη τον πόνο και τις δυσκολίες τους κι έπειτα να ρωτούν σχετικά μ’ αυτά, να προσφέρουν βοήθεια και υποστήριξη, καθώς και να τους διαβάζουν τα λόγια του Θεού για να τους βοηθήσουν να λύσουν τα προβλήματά τους, δίνοντάς τους έτσι τη δυνατότητα να κατανοήσουν τις προθέσεις του Θεού και να πάψουν να είναι αδύναμοι, και φέρνοντάς τους ενώπιον του Θεού. Δεν συμβαδίζει αυτός ο τρόπος άσκησης με τις αρχές; Το να ασκείται κανείς μ’ αυτόν τον τρόπο συμβαδίζει με τις αλήθεια-αρχές. Φυσικά, αυτού του είδους οι σχέσεις συμβαδίζουν ακόμα περισσότερο με τις αλήθεια-αρχές. Όταν οι άνθρωποι προκαλούν επίτηδες διατάραξη και αναστάτωση ή κάνουν επίτηδες το καθήκον τους επιπόλαια, αν εσύ τα δεις όλα αυτά και μπορέσεις να τους τα επισημάνεις, να τους επιπλήξεις και να τους βοηθήσεις σύμφωνα με τις αρχές, τότε κάτι τέτοιο συμβαδίζει με τις αλήθεια-αρχές» [«Ο Λόγος», τόμ. 5: «Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών», Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών (14)]. «Από τη θετική πλευρά, πώς εκφράζεται η εποικοδομητική ομιλία; Κατά κύριο λόγο ενθαρρύνει, προσανατολίζει, καθοδηγεί, προτρέπει, δείχνει κατανόηση και προσφέρει παρηγοριά. Επίσης, σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, καθίσταται απαραίτητο να εκθέσουμε άμεσα τα λάθη των άλλων και να τους κλαδέψουμε, ώστε να γνωρίσουν την αλήθεια και να επιθυμήσουν τη μετάνοια. Μόνο τότε επιτυγχάνεται το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Αυτός ο τρόπος άσκησης είναι μεγάλο όφελος για τους ανθρώπους. Είναι πραγματική βοήθεια για αυτούς και είναι εποικοδομητικό για αυτούς, έτσι δεν είναι;» [«Ο Λόγος», τόμ. 6: «Σχετικά με την επιδίωξη της αλήθειας», Τι σημαίνει να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (3)]. Αφού διάβασα τα λόγια του Θεού, κατάλαβα ότι δεν είναι σκληρός όποιος κλαδεύει ανθρώπους. Αντίθετα, ωφελεί τη ζωή-είσοδό τους και τη σωστή εκτέλεση των καθηκόντων τους και βοηθά τους ανθρώπους να ενεργούν σύμφωνα με τις αρχές. Κατάλαβα, επίσης, ότι θα πρέπει να έχουμε αρχές στον τρόπο που φερόμαστε στους αδελφούς και τις αδελφές. Αν το άλλο άτομο είναι προσωρινά αρνητικό και αδύναμο, πρέπει να συναναστρεφόμαστε και να το βοηθάμε με αγάπη σύμφωνα με το ανάστημά του, ώστε να του επιτρέψουμε να ξεφύγει από τις δυσκολίες και να του παρέχουμε ένα μονοπάτι άσκησης και εισόδου. Αλλά, όσους έχουν πολύ διεφθαρμένες διαθέσεις, και, παρά τις πολυάριθμες συναναστροφές, συνεχίζουν να διαταράσσουν και να αναστατώνουν το έργο της εκκλησίας χωρίς να αλλάζουν καθόλου, πρέπει να τους εκθέτουμε και να τους κλαδεύουμε σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, ώστε να γνωρίσουν τα προβλήματά τους και τη φύση και τις συνέπειες όσων έκαναν στα καθήκοντά τους με βάση τη διεφθαρμένη τους διάθεση. Έτσι βοηθάμε αληθινά τους ανθρώπους. Επίσης, κατάλαβα ότι είναι σκληρός κανείς με τους ανθρώπους κυρίως όταν τους φέρεται άδικα. Δηλαδή, μόλις ανακαλύπτει κανείς μια μικρή απόκλιση ή λάθος χωρίς να έχει εξετάσει το πλαίσιο ή αναλογιστεί τις καταστάσεις και τις δυσκολίες των αδελφών, και χωρίς να λάβει υπόψη το ανάστημά τους, χάνει αδιακρίτως την ψυχραιμία του και κατσαδιάζει τους ανθρώπους. Ωστόσο, το να εκθέτει και να κλαδεύει κανείς ανθρώπους σημαίνει ότι όταν ανακαλύπτει αδελφούς και αδελφές που πάνε ενάντια στις αρχές ή διαταράσσουν το έργο της εκκλησίας ενεργώντας βάσει διεφθαρμένων διαθέσεων, να μπορεί να αντλήσει τα λόγια του Θεού για να καθοδηγήσει, να κλαδέψει, να συναναστραφεί και να τους βοηθήσει, ώστε οι αδελφοί και οι αδελφές να μπορέσουν να γνωρίσουν τα προβλήματά τους και να διορθώσουν την κατάστασή τους εγκαίρως και να κάνουν καλά τα καθήκοντά τους. Αυτό είναι ωφέλιμο για τη ζωή-είσοδο των αδελφών καθώς και για το έργο της εκκλησίας και δεν σημαίνει ότι κάποιος είναι σκληρός με τους ανθρώπους. Έτσι όπως φέρθηκα εγώ στον Λι Λιανγκ και στη Σούε Μέι. Νόμιζα ότι θα ήμουν σκληρή κι όχι στοργική αν τους κλάδευα και τους εξέθετα, κι ότι έπρεπε να τους ενθαρρύνω ευγενικά. Το αποτέλεσμα ήταν ότι δεν κατανόησαν καθόλου τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους κι αυτό προκάλεσε απώλειες στο έργο της εκκλησίας. Συνειδητοποίησα ότι τέτοιες ενέργειες όχι μόνο δεν τους βοήθησαν, αλλά τους έκαναν και κακό. Δεν είναι έτσι η αληθινή αγάπη. Οι απόψεις μου ήταν παράλογες και δεν εναρμονίζονταν με την αλήθεια!
Αργότερα, διάβασα περισσότερα από τα λόγια του Θεού: «Αν συνεχώς κάνεις πράγματα μόνο για να το δουν οι άλλοι και θέλεις πάντα να κερδίζεις τον έπαινο και τον θαυμασμό των άλλων, και από την άλλη δεν δέχεσαι την εξονυχιστική εξέταση του Θεού, τότε έχεις ακόμα τον Θεό στην καρδιά σου; Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν θεοφοβούμενη καρδιά. Μην κάνεις μονίμως πράγματα για το δικό σου καλό και μη σκέφτεσαι μονίμως τα δικά σου συμφέροντα· μην αναλογίζεσαι τα συμφέροντα του ανθρώπου και μη σκέφτεσαι τη δική σου υπερηφάνεια, τη δική σου φήμη και τη δική σου θέση. Πρέπει πρωτίστως να νοιάζεσαι για τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και να τα κάνεις προτεραιότητά σου. Θα πρέπει να νοιάζεσαι για τις προθέσεις του Θεού και το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να σκέφτεσαι αν υπήρξαν ή δεν υπήρξαν νοθείες όσο έκανες το καθήκον σου, αν υπήρξες αφοσιωμένος, αν έχεις εκπληρώσει τις ευθύνες σου, αν έχεις δώσει τα πάντα, καθώς και αν σκέφτεσαι ή δεν σκέφτεσαι ολόψυχα το καθήκον σου και το έργο της εκκλησίας. Πρέπει να τα λαμβάνεις υπόψη αυτά τα πράγματα. Αν τα σκέφτεσαι συχνά και τα κατανοήσεις, θα σου είναι πιο εύκολο να εκτελείς σωστά το καθήκον σου» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η ελευθερία και η απελευθέρωση κερδίζονται μόνο αποβάλλοντας τη διεφθαρμένη διάθεση). «Κάποιοι επικεφαλής και εργάτες αρέσκονται να βοηθάνε τους ανθρώπους κάνοντας παραινέσεις, κάποιοι παρέχοντας κίνητρα και άλλοι εκθέτοντας, κατηγορώντας και κλαδεύοντας. Όποια μέθοδο κι αν χρησιμοποιούν, αν μπορεί πραγματικά να σε οδηγήσει να εισέλθεις στην αλήθεια-πραγματικότητα, να επιλύσει τις αληθινές σου δυσκολίες, να σε κάνει να κατανοήσεις ποιες είναι οι προθέσεις του Θεού κι έτσι να μπορέσεις ν’ αποκτήσεις αυτογνωσία και να βρεις ένα μονοπάτι άσκησης, τότε, όταν αντιμετωπίσεις παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον, θα έχεις ένα μονοπάτι ν’ ακολουθήσεις. Επομένως, το πιο βασικό κριτήριο για ν’ αξιολογήσει κανείς αν ένας επικεφαλής ή εργάτης ανταποκρίνεται στα πρότυπα είναι το κατά πόσο μπορεί να χρησιμοποιεί την αλήθεια για να λύνει τα προβλήματα και τις δυσκολίες των ανθρώπων, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να κατανοήσουν την αλήθεια και ν’ αποκτήσουν ένα μονοπάτι άσκησης» [«Ο Λόγος», τόμ. 5: «Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών», Οι ευθύνες των επικεφαλής και των εργατών (2)]. Αφού διάβασα τα λόγια του Θεού, βρήκα ένα μονοπάτι άσκησης. Έπρεπε να δίνω προτεραιότητα στα συμφέροντα της εκκλησίας στα καθήκοντά μου και να μην λαμβάνω υπόψη την προσωπική θέση ή εικόνα μου. Έπρεπε να είμαι σε θέση να καθοδηγώ τους αδελφούς και τις αδελφές να αναζητήσουν την αλήθεια και να κάνουν αυτοκριτική και να γνωρίσουν τις ελλείψεις τους όταν αντιμετωπίζουν ζητήματα, ώστε να μπορέσουν να κάνουν τα καθήκοντά τους σύμφωνα με τις αρχές. Όταν ανακαλύπτω κάποιον που διαταράσσει και αναστατώνει το έργο της εκκλησίας, πρέπει να συναναστρέφομαι άμεσα πάνω στην αλήθεια μαζί του ώστε να επιλύσουμε το πρόβλημα, και πρέπει να κλαδεύω και να εκθέτω ανθρώπους όταν είναι απαραίτητο, ώστε να διασφαλίσω ότι το έργο θα προοδεύσει ομαλά. Μόνο έτσι θα έχω εκπληρώσει τις ευθύνες μου ως επικεφαλής. Σκέφτηκα ότι ο Θεός, για να μας σώσει, δεν λέει μόνο παρηγορητικά και ενθαρρυντικά λόγια. Μιλάει, επίσης, σύμφωνα με τις ανάγκες της διεφθαρμένης ανθρώπινης φύσης μας. Εκφράζει την αλήθεια για να κρίνει και να εκθέσει την επαναστατικότητά μας, ώστε να γνωρίσουμε τη διεφθαρμένη μας φύση και να εξομολογηθούμε και να μετανοήσουμε στον Θεό. Ανεξάρτητα από το αν τα λόγια του Θεού μάς υπενθυμίζουν και μας προτρέπουν ή αν μας εκθέτουν και μας κρίνουν αυστηρά, ο απώτερος στόχος είναι να μας εξαγνίσουν και να μας μεταμορφώσουν, ώστε να σωθούμε. Στη συνέχεια, έπρεπε να κάνω πράξη την αλήθεια, να πάψω να λαμβάνω υπόψη την εικόνα μου, και να δώσω προτεραιότητα στο έργο της εκκλησίας και στη ζωή-είσοδο των αδελφών μου.
Μετά από λίγο καιρό, επιλέχθηκα και πάλι επικεφαλής. Μια φορά, ήμουν σε μια συνάθροιση με αρκετούς επικεφαλής ομάδων, και παρατήρησα ότι μια επικεφαλής ομάδας αργούσε να υλοποιήσει το έργο. Όταν τη ρώτησα τον λόγο, έριξε αλλού το φταίξιμο. Είδα ότι αυτή η επικεφαλής ομάδας είχε απαξιωτική στάση προς τα καθήκοντά της, και ότι παρόλο που το έργο της καθυστερούσε, εκείνη δεν ήξερε το πρόβλημά της. Ήξερα ότι έπρεπε να εκθέσω τα προβλήματά της ώστε να γνωρίσει τη διεφθαρμένη της διάθεση και να αλλάξει στάση απέναντι στα καθήκοντά της. Τότε, όμως, σκέφτηκα ότι είχα μόλις επιλεγεί ως επικεφαλής. Αναρωτήθηκα: «Τι θα σκεφτεί για μένα αν εκθέσω τα προβλήματά της ενώ έχω γίνει μόλις επικεφαλής; Παλιότερα, ήμασταν κι οι δύο επικεφαλής ομάδων, και όταν κάναμε μαζί τα καθήκοντά μας, είχε σχηματίσει πολύ καλή εντύπωση για μένα. Δεν θα ήταν καλύτερα αν της ανέφερα φευγαλέα το πρόβλημά της;» Τότε, όμως, σκέφτηκα την προηγούμενη αποτυχία μου ως επικεφαλής, που οφειλόταν στις συνεχείς μου προσπάθειες να προστατέψω την εικόνα μου και στο ότι δεν εξέθετα και δεν κλάδευα τους ανθρώπους. Σκέφτηκα πόσο κακό είχε κάνει αυτό στο έργο της εκκλησίας. Γιατί εξακολουθούσα να θέλω να προστατεύσω τον εαυτό μου και να μην κάνω πράξη την αλήθεια μπροστά σε τέτοια ζητήματα; Θυμήθηκα κάποια από τα λόγια του Θεού: «Μην κάνεις μονίμως πράγματα για το δικό σου καλό και μη σκέφτεσαι μονίμως τα δικά σου συμφέροντα· μην αναλογίζεσαι τα συμφέροντα του ανθρώπου και μη σκέφτεσαι τη δική σου υπερηφάνεια, τη δική σου φήμη και τη δική σου θέση. Πρέπει πρωτίστως να νοιάζεσαι για τα συμφέροντα του οίκου του Θεού και να τα κάνεις προτεραιότητά σου. Θα πρέπει να νοιάζεσαι για τις προθέσεις του Θεού» («Ο Λόγος», τόμ. 3: «Οι συνομιλίες του Χριστού των Εσχάτων Ημερών», Η ελευθερία και η απελευθέρωση κερδίζονται μόνο αποβάλλοντας τη διεφθαρμένη διάθεση). Έχοντας αυτά κατά νου, άντλησα τα λόγια του Θεού και εξέθεσα και ανέλυσα τη φύση και τις συνέπειες της επιπόλαιης προσέγγισης που είχε υιοθετήσει αυτή η επικεφαλής ομάδας στα καθήκοντά της. Μετά τη συναναστροφή μου, η επικεφαλής της ομάδας παραδέχτηκε ότι ήταν πράγματι επιπόλαιη στα καθήκοντά της, και ότι δεν ήταν ότι δεν μπορούσε να τα κάνει. Απλώς δεν τα έκανε με την καρδιά της κι ενεργούσε μηχανικά. Είπε, επίσης, ότι στο εξής θα ήταν πρόθυμη να αλλάξει κατεύθυνση και να κάνει σωστά τα καθήκοντά της. Όταν είδα ότι η επικεφαλής της ομάδας μπόρεσε να αποκτήσει κάποια αυτογνωσία, συνειδητοποίησα πόσο υπέροχο είναι να κάνεις πράξη τα λόγια του Θεού! Αργότερα, όταν έπιασα τον εαυτό μου να θέλει να προστατεύσει την εικόνα μου κάνοντας τα καθήκοντά μου, προσευχήθηκα συνειδητά στον Θεό για να επαναστατήσω ενάντια στη σάρκα μου, και άντλησα τα λόγια του Θεού για να παράσχω έγκαιρη καθοδήγηση και βοήθεια, και να καθοδηγήσω τους αδελφούς και τις αδελφές να κάνουν αυτοκριτική και να γνωρίσουν τον εαυτό τους. Αφού ασκήθηκα λίγο έτσι, είδα ότι οι αδελφοί και οι αδελφές δεν σχημάτιζαν αρνητική άποψη για μένα όταν επεσήμανα και εξέθετα τα προβλήματά τους. Αντίθετα, μπόρεσαν να κάνουν αυτοκριτική και να γνωρίσουν τον εαυτό τους, και η στάση τους απέναντι στα καθήκοντά τους άλλαξε προς το καλύτερο. Ένιωσα, επίσης, ότι έκανα περισσότερη πρόοδο από πριν. Με την καθοδήγηση των λόγων του Θεού μπόρεσα να τα συνειδητοποιήσω όλα αυτά και να αλλάξω. Δόξα τω Θεώ!
