97. Αντίο στις μέρες που κυνηγούσα το χρήμα
Γεννήθηκα σε φτωχή οικογένεια, και οι άδολοι και εργατικοί γονείς μου στήριζαν την οικογένειά μας μέσω της γεωργίας. Όταν ήμουν παιδί, έβλεπα τους πλούσιους ανθρώπους του χωριού να απολαμβάνουν καλό φαγητό και καλά ρούχα, και να εισπράττουν τον θαυμασμό και τη στήριξη των άλλων. Τους ζήλευα και πίστευα πως το χρήμα είναι το παν. Ακόμη και στα όνειρά μου, ήθελα να βγάλω πολλά χρήματα. Αποφάσισα στα κρυφά να γίνω πλούσιος και να ζήσω μια ανώτερη ζωή στο μέλλον.
Μετά τον γάμο μου, προκειμένου να πραγματοποιήσω γρήγορα το όνειρό μου, μετακόμισα μόνος στην πόλη για να εργαστώ ως χτίστης. Αν και δούλευα υπερωρίες πολλά χρόνια, κατάφερα να αποταμιεύσω ελάχιστα. Άρχισα να συλλογίζομαι μέσα μου πως, ακόμη κι αν δούλευα τόσο σκληρά μια ζωή, δεν θα μπορούσα ποτέ να πραγματοποιήσω τα όνειρά μου. Μετά από πολλή σκέψη, αποφάσισα να γίνω εργολάβος και ξεκίνησα τη δική μου κατασκευαστική εταιρία. Δανείστηκα χρήματα από συγγενείς και φίλους, αγόρασα ένα οικόπεδο στην πόλη και ανέγειρα ένα κτίριο. Για να εξασφαλίσω συμβόλαια και να βγάλω γρήγορα χρήματα, χρησιμοποίησα διασυνδέσεις και δώρα για να εξασφαλίσω ένα έργο από μια κατασκευαστική εταιρία. Προκειμένου να διασφαλίσω πως η δουλειά γινόταν καλά, κάθε μέρα άρχιζα να εποπτεύω το εργοτάξιο νωρίς το πρωί, συχνά παρέλειπα το πρωινό, και επιθεωρούσα το έργο όταν τελείωναν οι εργάτες το βράδυ. Κάθε έργο κατώτερης ποιότητας κατεδαφιζόταν και ξαναχτιζόταν με υπερωριακή εργασία. Με τον καιρό, κέρδισα την εμπιστοσύνη των στελεχών της εταιρίας και εξασφάλισα δευτερεύοντα έργα. Μετά από δύο χρόνια, έβγαλα κάποια χρήματα, ξεπλήρωσα τα χρέη μου και έκανα ανακαίνιση στο σπίτι μου. Η χαρά που ένιωθα μέσα μου δεν περιγράφεται. Την Πρωτοχρονιά, ήρθαν σπίτι μου συγγενείς και φίλοι για να το γιορτάσουμε. Μερικοί χαμογέλασαν και μου είπαν: «Αφεντικό, ήρθαμε να σου ευχηθούμε “Καλή Χρονιά”! Σου ευχόμαστε όλο και περισσότερες επιτυχίες και καλές δουλειές!» Άλλοι μου έσφιξαν το χέρι και είπαν: «Όλοι στηριζόμαστε πάνω σου να βγάλεις χρήματα!» Εκείνη τη στιγμή, απολάμβανα το γεγονός πως ήμουν το επίκεντρο της προσοχής και όλοι γύρω μου με θαύμαζαν. Σκέφτηκα μέσα μου: «Είναι πραγματικά υπέροχο να έχεις χρήματα. Αν έχεις χρήματα, οι άλλοι σε θαυμάζουν και σε σέβονται, και μπορείς να ζεις μια ανώτερη ζωή». Όταν το σκέφτηκα αυτό, ένιωσα πολύ ευχαριστημένος. Προκειμένου να βγάλω περισσότερα χρήματα, ανέλαβα πολλά ακόμα κατασκευαστικά έργα και κάθε μέρα δούλευα ακούραστα από τα χαράματα μέχρι στο σούρουπο. Με την πάροδο του χρόνου, άρχισα να μην μπορώ να κοιμηθώ τα βράδια, κι ανησυχούσα μήπως πέσουν οι εργάτες από τις σκαλωσιές και προκαλέσουν ατυχήματα, με αποτέλεσμα να υπάρξουν σημαντικές οικονομικές απώλειες. Ένιωθα καταπιεσμένος κάθε μέρα, και συχνά ανέβαζα πυρετό, πάθαινα κρυολογήματα και υπέφερα από ζαλάδα. Αν και ήμουν περίπου 1,72, ζύγιζα μόλις 54 κιλά, η φωνή μου ήταν αδύναμη και νύσταζα ακόμη κι όταν ήμουν όρθιος. Ήθελα πραγματικά να κάνω ένα διάλειμμα. Αν, όμως, δεν αναλάμβανα κατασκευαστικά έργα, δεν θα έβγαζα χρήματα ούτε θα κέρδιζα τον θαυμασμό των άλλων. Δεν είχα άλλη επιλογή από το να μαζέψω δυνάμεις και να συνεχίσω να δουλεύω. Καθώς έβγαζα όλο και περισσότερα χρήματα, ένιωθα πως άξιζαν τον κόπο όλα τα βάσανα και η εξάντλησή μου. Η κατασκευαστική εταιρία μου ευδοκιμούσε. Μια μέρα, όμως, καθώς η σύζυγός μου δούλευε σε μια σκαλωσιά στον τρίτο όροφο και έκανε εργασίες σε έναν τοίχο, έριξε κατά λάθος μια σανίδα και έπεσε στον πρώτο όροφο, χάνοντας αμέσως τις αισθήσεις της. Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο, και ήταν στη μονάδα εντατικής φροντίδας για μία ώρα, μέχρι που σταθεροποιήθηκε η κατάστασή της και ξαναβρήκε τις αισθήσεις της. Έμεινε στο νοσοκομείο πάνω από έναν μήνα, ώσπου να αναρρώσει αρκετά ώστε να πάρει εξιτήριο.
Αργότερα, η μεγάλη μου αδερφή έμαθε πως η σύζυγός μου είχε πάρει εξιτήριο, και ήρθε να μας επισκεφτεί. Μας κήρυξε το έργο του Θεού τις έσχατες ημέρες. Θυμάμαι να με συγκινούν βαθύτατα κάποια από τα λόγια του Θεού που άκουσα τότε. Ο Παντοδύναμος Θεός λέει: «Από τη στιγμή που έρχεσαι κλαίγοντας σ’ αυτόν τον κόσμο, αρχίζεις να εκπληρώνεις τις ευθύνες σου. Παίζεις τον ρόλο σου και ξεκινάς το ταξίδι της ζωής σου για χάρη του σχεδίου του Θεού και των όσων έχει Εκείνος ορίσει. Όποιο κι αν είναι το υπόβαθρό σου και όποιο κι αν είναι το ταξίδι που απλώνεται μπροστά σου, σε κάθε περίπτωση κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από τις ενορχηστρώσεις και τις διευθετήσεις του Ουρανού και κανείς δεν μπορεί να ελέγξει τη μοίρα του, διότι μόνο Εκείνος που κυριαρχεί στα πάντα είναι ικανός για τέτοιο έργο. Από την αρχή, από τότε που δημιουργήθηκε ο άνθρωπος, ο Θεός εκτελούσε ανέκαθεν το έργο Του κατ’ αυτόν τον τρόπο, διαχειρίζεται το σύμπαν και κατευθύνει τους κανόνες της αλλαγής για όλα τα πράγματα και την τροχιά της κίνησής τους. Όπως όλα τα πράγματα, ο άνθρωπος τρέφεται ήσυχα και εν αγνοία του από τη γλυκύτητα και τη βροχή και την πάχνη από τον Θεό· όπως όλα τα πράγματα, ο άνθρωπος ζει εν αγνοία του υπό την ενορχήστρωση του χεριού του Θεού. Η καρδιά και το πνεύμα του ανθρώπου βρίσκονται στο χέρι του Θεού και τα πάντα στη ζωή του τα βλέπουν τα μάτια του Θεού. Είτε τα πιστεύεις όλα αυτά είτε δεν τα πιστεύεις, κάθε πράγμα ανεξαιρέτως, είτε είναι ζωντανό είτε νεκρό, θα μετατοπιστεί, θα αλλάξει, θα ανανεωθεί και θα εξαφανιστεί σύμφωνα με τις σκέψεις του Θεού. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο κυριαρχεί ο Θεός στα πάντα» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Ο Θεός είναι η πηγή της ζωής του ανθρώπου). Μέσα από την ανάγνωση των λόγων του Θεού, κατάλαβα πως η μοίρα του καθενός βρίσκεται στα χέρια του Θεού. Η σύζυγός μου έπεσε από τον τρίτο όροφο και επέζησε, όχι επειδή ήταν τυχερή, αλλά επειδή την προστάτευε ο Θεός. Σκέφτηκα τα ατυχήματα που είχαν συμβεί στα εργοτάξια άλλων εργολάβων. Κάποιοι εργάτες είχαν πέσει από σκαλωσιές στον τρίτο όροφο και, παρόλο που μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο, δεν μπορούσαν να σωθούν. Άλλοι είχαν πέσει από σκαλωσιές στον δεύτερο ή τον πρώτο όροφο και είχαν πεθάνει επιτόπου. Δεν αποτελούσαν όλα αυτά μαρτυρία στα λόγια του Θεού που λένε: «Κανείς δεν μπορεί να ελέγξει τη μοίρα του, διότι μόνο Εκείνος που κυριαρχεί στα πάντα είναι ικανός για τέτοιο έργο»; Ο Θεός ενορχήστρωσε και κανόνισε να μας κηρύξει η μεγάλη μου αδερφή το ευαγγέλιο εκείνη τη μέρα. Μέσα από τη συναναστροφή της, έμαθα πως οι άνθρωποι και όλα τα πράγματα δημιουργήθηκαν από τον Θεό. Ο Θεός έχει κάνει τρία στάδια έργου για να σώσει την ανθρωπότητα, και καθοδηγεί και προμηθεύει την ανθρωπότητα μέχρι σήμερα. Αυτό το έργο των εσχάτων ημερών είναι το τελικό στάδιο του έργου του Θεού για τη σωτηρία της ανθρωπότητας και αποτελεί μια σπάνια ευκαιρία για να σωθούν οι άνθρωποι. Μόνο αν πιστεύουμε στον Θεό και Τον λατρεύουμε ενώπιόν Του μπορεί να είναι καλό το πεπρωμένο μας. Η σύζυγός μου κι εγώ αποδεχτήκαμε μετά χαράς το ευαγγέλιο του Θεού τις έσχατες ημέρες, κι από τότε αρχίσαμε να πηγαίνουμε ενεργά σε συναθροίσεις. Κατά τη διάρκεια των συναθροίσεων, οι αδελφοί και οι αδελφές συναναστρέφονταν πάνω στα λόγια του Θεού, και κατάλαβα κάποιες αλήθειες που μου έδωσαν ιδιαίτερη εσωτερική σταθερότητα και γαλήνη, διώχνοντας την καταπίεση που ένιωθα παλιά.
Αργότερα, ο επικεφαλής είδε πως συμμετείχα ενεργά στις συναθροίσεις, και ήθελε να κανονίσει να γίνω επικεφαλής ομάδας και να ποτίζω τρεις νέους πιστούς. Εγώ, όμως, δίσταζα λιγάκι, επειδή τη μέρα διαχειριζόμουν κατασκευές, και το βράδυ έπρεπε να καταγράφω τα χαρακτηριστικά των έργων και να κάνω τα λογιστικά. Πού θα έβρισκα τον χρόνο να ποτίζω τους νέους πιστούς; Δεν ήθελα να κάνω αυτό το καθήκον. Ωστόσο, ένιωθα μια μομφή: Όταν πρωτάρχισα να πιστεύω στον Θεό και είχα πολλά κατασκευαστικά έργα, οι αδελφοί και αδελφές είδαν πως δεν είχα χρόνο να συναθροίζομαι κατά τη διάρκεια της μέρας, οπότε έρχονταν να με ποτίσουν και να με στηρίξουν τα βράδια, κι έτσι, μέσα από τη συναναστροφή πάνω στα λόγια του Θεού, με βοηθούσαν να κατανοήσω την αλήθεια. Τώρα που υπήρχαν περισσότεροι νέοι πιστοί στην εκκλησία και δεν επαρκούσαν οι ποτιστές, έπρεπε να κάνω αυτό που όφειλα. Όταν το σκέφτηκα αυτό, προσευχήθηκα στον Θεό και Του ζήτησα να με καθοδηγήσει και να με διαφωτίσει ώστε να κάνω τη σωστή επιλογή. Διάβασα τα εξής λόγια του Θεού: «Επιτρέψτε Μου να σας πω το εξής: Το να εκτελεί ο άνθρωπος το καθήκον του είναι αυτό που οφείλει να κάνει, και αν είναι ανίκανος να εκτελέσει το καθήκον του, τότε αυτό συνιστά την επαναστατικότητά του. Ο άνθρωπος αλλάζει σταδιακά μέσα από τη διαδικασία της εκτέλεσης του καθήκοντός του, και μέσω αυτής της διαδικασίας επιδεικνύει την αφοσίωσή του. Ως εκ τούτου, όσο περισσότερο είσαι σε θέση να εκτελέσεις το καθήκον σου, τόσο περισσότερο θα μπορείς να κερδίσεις μεγαλύτερο μέρος της αλήθειας και τόσο πιο πρακτική θα γίνεται η έκφρασή σου» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Η διαφορά μεταξύ της διακονίας του ενσαρκωμένου Θεού και του καθήκοντος του ανθρώπου). Τα λόγια του Θεού με βοήθησαν να καταλάβω πως, καθώς είμαστε δημιουργήματα, είναι απόλυτα φυσιολογικό και δικαιολογημένο να εκτελούμε τα καθήκοντά μας, επειδή η ζωή μας προέρχεται από τον Θεό και Εκείνος μας έχει δώσει όλα όσα απολαμβάνουμε. Το να κάνουμε τα καθήκοντά μας είναι μια ευθύνη και υποχρέωση που δεν μπορεί να αποφύγει κανείς μας. Αν δεν αποδεχόμουν αυτό το καθήκον, θα υστερούσα πραγματικά σε συνείδηση. Επιπλέον, το πότισμα των νέων πιστών γινόταν μόνο τα βράδια, δυο φορές τη βδομάδα, οπότε δεν θα επηρέαζε ιδιαίτερα το πώς θα διαχειριζόμουν το κατασκευαστικό έργο. Όταν το συνειδητοποίησα αυτό, συμφώνησα να αναλάβω αυτό το καθήκον. Μερικές φορές, όταν δεν μπορούσα να διορθώσω την κατάσταση ή τις αντιλήψεις των νέων πιστών, προσευχόμουν στον Θεό και αναζητούσα απ’ Αυτόν. Μέσα από την ανάγνωση των λόγων του Θεού, κατάλαβα εν αγνοία μου κάποιες αλήθειες. Η κατάσταση και οι αντιλήψεις των νέων πιστών διορθώθηκαν, κι εγώ κατανόησα πιο καθαρά την αλήθεια των οραμάτων, με αποτέλεσμα να κάνω πιο ενεργά το καθήκον μου. Ένιωθα πως, κάνοντας το καθήκον μου, μπορούσα να λάβω τη διαφώτιση και την ηγεσία του Αγίου Πνεύματος, να κατανοήσω περισσότερες αλήθειες και να αποκτήσω εσωτερική γαλήνη και ηρεμία.
Αργότερα, όταν οι αδελφοί και οι αδελφές είδαν πως επιδίωκα με ενθουσιασμό, με εξέλεξαν να υπηρετήσω ως διάκονος του ευαγγελίου. Ήμουν πολύ χαρούμενος, αφού ήξερα πως αυτό το καθήκον μού είχε δοθεί ως έκφραση της αγάπης του Θεού. Ήθελα να το εκτιμήσω και να κάνω καλά αυτό το καθήκον. Ωστόσο, είχα κάποιες έγνοιες μέσα μου: Μετά από μεγάλη προσπάθεια, η κατασκευαστική εταιρία μου είχε αναπτυχθεί σημαντικά, και πιθανότατα η αποδοτικότητά της θα συνεχιζόταν να βελτιώνεται. Αν αποδεχόμουν το καθήκον του διακόνου του ευαγγελίου, είναι βέβαιο πως θα είχα λιγότερη ενέργεια να διαχειρίζομαι την κατασκευαστική εταιρία, πράγμα που θα οδηγούσε σε σημαντική μείωση των εσόδων μου. Αντιμετώπιζα ένα δίλημμα. Τότε, θυμήθηκα πως το έργο των εσχάτων ημερών αποτελεί το τελικό έργο του Θεού για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Αν επικεντρωνόμουν μόνο στο να βγάζω χρήματα και παραμελούσα το καθήκον μου, πώς θα κέρδιζα την αλήθεια; Προσευχήθηκα, λοιπόν, στον Θεό και Του ζήτησα να με καθοδηγήσει για να αναζητήσω την αλήθεια και να ξεπεράσω τις δυσκολίες μου. Διάβασα ένα χωρίο των λόγων του Θεού: «Σήμερα, αυτό που πρέπει να επιτύχετε δεν είναι οι πρόσθετες απαιτήσεις, αλλά το καθήκον του ανθρώπου και αυτό που πρέπει να γίνει από όλους. Εάν δεν είστε σε θέση ακόμα και να εκτελέσετε το καθήκον σας, ή να το κάνετε καλά, τότε δεν βάζετε τους εαυτούς σας σε μπελάδες; Δεν φλερτάρετε με τον θάνατο; Πώς θα μπορούσατε ακόμα να περιμένετε ότι θα έχετε μέλλον και προοπτικές; Το έργο του Θεού γίνεται για χάρη της ανθρωπότητας και η συνεργασία του ανθρώπου δίνεται για χάρη της διαχείρισης του Θεού. Αφότου ο Θεός έχει κάνει όλα όσα υποτίθεται ότι πρέπει να κάνει, ο άνθρωπος πρέπει να είναι γενναιόδωρος στις πράξεις του και να συνεργάζεται με τον Θεό. Στο έργο του Θεού, ο άνθρωπος πρέπει να καταβάλλει κάθε προσπάθεια, πρέπει να προσφέρει την αφοσίωσή του, και δεν πρέπει να επιδοθεί σε πολυάριθμες συλλήψεις ή να καθίσει παθητικά και να περιμένει τον θάνατο. Ο Θεός μπορεί να θυσιάσει τον εαυτό Του για τον άνθρωπο, οπότε γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να προσφέρει την αφοσίωσή του στον Θεό; Ο Θεός έχει ενωμένη την καρδιά και το μυαλό για τον άνθρωπο, οπότε γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να προσφέρει λίγη συνεργασία; Ο Θεός εργάζεται για την ανθρωπότητα, οπότε γιατί ο άνθρωπος δεν μπορεί να εκπληρώσει κάποιο από τα καθήκοντά του για χάρη της διαχείρισης του Θεού; Το έργο του Θεού έχει φτάσει μέχρι εδώ, κι όμως εξακολουθείτε να βλέπετε αλλά να μην ενεργείτε, να ακούτε αλλά να μην κινείστε. Δεν είναι τέτοιοι άνθρωποι αντικείμενα καταδίκης; Ο Θεός έχει ήδη αφιερώσει όλο Του το Είναι στον άνθρωπο, οπότε γιατί σήμερα ο άνθρωπος είναι ανίκανος να επιτελέσει σοβαρά το καθήκον του; Για τον Θεό, το έργο Του είναι η πρώτη προτεραιότητά Του και το έργο της διαχείρισής Του είναι υψίστης σημασίας. Για τον άνθρωπο, το να κάνει τα λόγια του Θεού πράξη και να εκπληρώσει τις απαιτήσεις Του είναι η πρώτη του προτεραιότητα. Αυτό όλοι πρέπει να το καταλάβετε» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Το έργο του Θεού και οι πράξεις του ανθρώπου). Τα λόγια του Θεού που διάβασα με συγκίνησαν βαθύτατα. Ο Θεός, προκειμένου να λυτρώσει την ανθρωπότητα, ενσαρκώθηκε αρχικά ως άνθρωπος και σταυρώθηκε για τους ανθρώπους, ώστε να συγχωρέσει τις αμαρτίες τους. Τις έσχατες ημέρες, ο Θεός ενσαρκώθηκε πάλι, για να εκφράσει κάθε αλήθεια που απαιτείται για την ολοκληρωτική σωτηρία της ανθρωπότητας, και συναναστρέφεται πάνω σ’ αυτές τις αλήθειες ξεκάθαρα και σχολαστικά, για να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα την αλήθεια, να αποκτήσουμε την αλήθεια και να φτάσουμε στη σωτηρία. Όλα όσα κάνει ο Θεός είναι για εμάς. Εγώ γιατί δεν μπορούσα, λοιπόν, να κάνω το καθήκον μου για να ξεπληρώσω την αγάπη του Θεού; Δεν υπολόγιζα καθόλου τις προθέσεις του Θεού και, επειδή ανησυχούσα πως αν αποδεχόμουν αυτό το καθήκον θα επηρεαζόταν το εισόδημά μου, ήθελα να αρνηθώ. Έγνοια μου ήταν πώς να βγάλω χρήματα και δεν με ένοιαζε το καθήκον μου. Ήμουν στ’ αλήθεια εγωιστής και ποταπός! Όταν οι αδελφοί και οι αδελφές με επέλεξαν να υπηρετήσω ως διάκονος του ευαγγελίου, αυτό ήταν ένα καθήκον που μου έστειλε ο Θεός, ήταν ευθύνη και υποχρέωση, και έπρεπε να το αποδεχτώ και να υποταχθώ. Αν αρνούμουν, δεν θα ήμουν άξιος να λέγομαι άνθρωπος, θα έχανα την ευκαιρία να αποκτήσω την αλήθεια και στο τέλος θα αποκλειόμουν. Αν και δεν μπορούσα να εγκαταλείψω αμέσως την προσκόλλησή μου με τον πλούτο, ήμουν πρόθυμος να ενεργήσω σύμφωνα με τα λόγια του Θεού, να αποδεχτώ αυτό το καθήκον και να κάνω το καλύτερο που μπορούσα για να το εκπληρώσω.
Στην αρχή, κατάφερνα να βρίσκω χρόνο για τις συναθροίσεις, και εκπαιδευόμουν στο κήρυγμα του ευαγγελίου και στην κατάθεση μαρτυρίας στον Θεό με τους αδελφούς και τις αδελφές. Ωστόσο, καθώς αναλάμβανα περισσότερα κατασκευαστικά έργα, διαπίστωσα πως θυσίαζα χρόνο που προοριζόταν για το καθήκον μου και για συναθροίσεις. Μια φορά, ένας ιδιοκτήτης ακινήτου ζήτησε να του χτίσω τέσσερα τριώροφα κτίρια, καθώς και κάποια δευτερεύοντα έργα. Δίστασα: Το έργο ήταν σημαντικό, και είχα και το άγχος της διαχείρισης ενός άλλου ανολοκλήρωτου. Αν συμφωνούσα να αναλάβω το νέο έργο, θα είχα ακόμη λιγότερο χρόνο για το καθήκον μου και για συναθροίσεις. Προσπάθησα να διαπραγματευτώ με τον ιδιοκτήτη του ακινήτου ώστε να αναβάλει την ημερομηνία έναρξης, αλλά δεν συμφώνησε. Ένιωσα πιεσμένος, επειδή, αν η κατασκευή δεν ξεκινούσε στην ώρα της, αυτό θα καθιστούσε άκυρα τα συμβόλαια που είχαμε υπογράψει. Δεν είναι μόνο πως δεν θα έβγαζα χρήματα, αλλά θα έπρεπε και να καταβάλω αποζημίωση και θα ζημιωνόταν η υπόληψή μου. Ποιος θα μου εμπιστευόταν έργα στο μέλλον αν δεν μπορούσα να εκπληρώσω τις δεσμεύσεις μου; Θα μπορούσα να βγάζω ακόμα χρήματα αν δεν είχα έργα; Μ’ αυτές τις έγνοιες, συμφώνησα τελικά με τα αιτήματα του ιδιοκτήτη και καταπιάστηκα με το νέο κατασκευαστικό έργο. Μερικές φορές, όταν υπήρχαν πολλά ζητήματα στο εργοτάξιο, έριχνα μόνο μια ματιά στα λόγια του Θεού το πρωί προτού φύγω από το σπίτι. Αυτό όχι μόνο διατάραξε την κανονική πνευματική ζωή μου, αλλά δεν μου άφηνε και χρόνο να παρακολουθήσω το ευαγγελικό έργο. Την περίοδο εκείνη, επειδή δεν έβλεπα αποτελέσματα στο ευαγγελικό έργο, ένιωθα μια κάποια μομφή. Μέσα μου, πήρα σιωπηλά την εξής απόφαση: Όση δουλειά κι αν έχω στο μέλλον με τα κατασκευαστικά έργα, θα πηγαίνω σε συναθροίσεις και θα είμαι πιστός στο καθήκον μου.
Μια μέρα, πάνω που είχα κανονίσει να πάω σε μια συνάθροιση και περπατούσα προς τα εκεί, χτύπησε ξαφνικά το κινητό μου. Υπήρχε ένα πρόβλημα στο εργοτάξιο, που απαιτούσε την άμεση προσοχή μου. Δίστασα: Αρχικά, ήθελα να συναθροιστώ και να συναναστραφώ πάνω στο ευαγγελικό έργο, αλλά είχε προκύψει αυτό το πρόβλημα. Αν πήγαινα να χειριστώ το πρόβλημα στο εργοτάξιο, δεν θα μπορούσα να πάω στη συνάθροιση. Δεν θα εξαπατούσα έτσι τον Θεό; Απ’ την άλλη, αν δεν πήγαινα και ο ιδιοκτήτης του ακινήτου υπέβαλλε καταγγελία; Αυτό μπορούσε να βλάψει την υπόληψή μου και την οικονομική μου επιφάνεια. Αν συνεχιζόταν αυτό, πώς θα μπορούσα να διαχειριστώ τα κατασκευαστικά μου έργα; Αποφάσισα να δώσω προτεραιότητα στην επίλυση του προβλήματος στο εργοτάξιο και υποσχέθηκα στον εαυτό μου να βρω χρόνο για τις συναθροίσεις και το καθήκον μου αργότερα. Έτσι, πήγα στο εργοτάξιο. Καθώς γυρνούσα σπίτι εκείνο το βράδυ και αναλογιζόμουν τα γεγονότα της ημέρας, είχα ένα αίσθημα μομφής. Είχα σχεδιάσει να πάω στη συνάθροιση, αλλά επέτρεψα στις ανησυχίες μου για τα οικονομικά να παρέμβουν στην εκτέλεση του καθήκοντός μου. Εκείνη την περίοδο, το γεγονός πως επικεντρωνόμουν στο κατασκευαστικό έργο καθυστερούσε την πρόοδο του ευαγγελικού έργου, και συνειδητοποίησα πως δεν είχα κάνει καλά το καθήκον μου. Ωστόσο, αν παραμέριζα τα κατασκευαστικά έργα και σταματούσα να βγάζω χρήματα, πώς θα ζούσα μια πλούσια και αξιοσέβαστη ζωή; Ένιωθα διχασμένος, οπότε προσήλθα ενώπιον του Θεού και προσευχήθηκα: «Θεέ μου, νιώθω προβληματισμένος μέσα μου. Ξέρω πως είναι απόλυτα φυσιολογικό και δικαιολογημένο να πιστεύω σ’ Εσένα και να κάνω το καθήκον μου, αλλά δυσκολεύομαι να εγκαταλείψω το χρήμα. Σε παρακαλώ, καθοδήγησέ με ώστε να κάνω τη σωστή επιλογή». Μετά την προσευχή, άρχισα να ηρεμώ σταδιακά μέσα μου. Κατά την αναζήτησή μου, διάβασα ένα χωρίο των λόγων του Θεού: «Αν τοποθετούσα κάποια χρήματα μπροστά σας αυτήν τη στιγμή και σας έδινα την ελευθερία να διαλέξετε —και αν δεν σας καταδίκαζα για την επιλογή σας— τότε οι περισσότεροι από εσάς θα διάλεγαν τα χρήματα και θα απαρνούνταν την αλήθεια. Οι καλύτεροι από εσάς θα παρατούσαν τα χρήματα και θα διάλεγαν διστακτικά την αλήθεια, ενώ εκείνοι που βρίσκονται στο μεταίχμιο θα άρπαζαν τα χρήματα στο ένα χέρι και την αλήθεια στο άλλο. Μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν θα φαινόταν ο πραγματικός σας εαυτός; Αν είχατε να επιλέξετε μεταξύ της αλήθειας και οτιδήποτε στο οποίο είστε αφοσιωμένοι, θα επιλέγατε όλοι μ’ αυτόν τον τρόπο και η στάση σας θα παρέμενε ίδια. Δεν είναι έτσι; Δεν υπάρχουν πολλοί ανάμεσά σας που έχουν ταλαντευτεί μεταξύ σωστού και λάθους; Σε όλες τις μάχες μεταξύ θετικού και αρνητικού, μαύρου και άσπρου —μεταξύ της οικογένειας και του Θεού, των παιδιών και του Θεού, της εναρμόνισης και της ρήξης, του πλούτου και της φτώχειας, της θέσης και μιας συνηθισμένης κατάστασης, της υποστήριξης και της απόρριψης και ούτω καθεξής— σίγουρα γνωρίζετε τις επιλογές που έχετε κάνει! […] Το αίμα της καρδιάς που δαπανώ τόσα χρόνια, αναπάντεχα, δεν Μου έχει φέρει τίποτα άλλο, παρά την εγκατάλειψη και την παραίτησή σας, αλλά οι ελπίδες Μου για εσάς αυξάνονται κάθε μέρα που περνάει, διότι η μέρα Μου έχει ήδη αποκαλυφθεί πλήρως ενώπιον όλων. Παρ’ όλα αυτά, τώρα επιδιώκετε ακόμα σκοτεινά και μοχθηρά πράγματα, και αρνείστε να αποκοπείτε από αυτά. Ποιο θα είναι, λοιπόν, το αποτέλεσμά σας; Το σκεφτήκατε ποτέ αυτό προσεκτικά; Αν σας ζητούνταν να διαλέξετε ξανά, ποια θα ήταν τότε η θέση σας;» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Σε ποιον είσαι αφοσιωμένος;). Ο Θεός εξέθεσε την κατάστασή μου. Δεν βαστούσα στο ένα χέρι το χρήμα και στο άλλο την αλήθεια; Διήγγειλα την προθυμία μου να κάνω το καθήκον μου για να ικανοποιήσω τον Θεό, και πήρα μέσα μου την απόφαση να επαναστατήσω ενάντια στη σάρκα και να κάνω καλά το καθήκον μου. Ωστόσο, όταν το καθήκον μου ήρθε σε σύγκρουση με οικονομικά συμφέροντα, δεν μπορούσα να αντισταθώ στο δέλεαρ των χρημάτων, της φήμης και του κέρδους. Διαπίστωσα πως ακολουθούσα ακούσια τις δικές μου επιθυμίες και επέλεγα το χρήμα. Ήξερα πως η ανάληψη αυτού του μεγάλου κατασκευαστικού έργου απαιτούσε περισσότερο χρόνο και προσπάθεια, και πως δεν θα μου άφηνε χρόνο να κάνω το καθήκον μου. Ωστόσο, αν και γνώριζα πως ήταν λάθος, επέλεξα πεισματικά να το αποδεχτώ, ώστε να βγάλω περισσότερα χρήματα και να κερδίσω τον θαυμασμό των άλλων. Η καρδιά μου ήταν επικεντρωμένη στο να βγάλω χρήματα, και παραμέλησα να παρακολουθήσω το ευαγγελικό έργο για πάνω από έναν μήνα, με αποτέλεσμα το έργο αυτό να βαλτώσει. Έτσι είχα αντιμετωπίσει το καθήκον που μου είχε δώσει ο Θεός, και γι’ αυτό πραγματικά είχα χρέος απέναντι στον Θεό.
Τότε, συλλογίστηκα τον λόγο που δεν μπορούσα να εγκαταλείψω το χρήμα παρ’ όλο που γνώριζα καλά πως, κάνοντας το καθήκον μου, θα αποκτούσα την αλήθεια. Αργότερα, κατά την αναζήτησή μου, διάβασα δύο χωρία των λόγων του Θεού: «Ο Σατανάς χρησιμοποιεί μια πολύ ήπια μέθοδο, μια μέθοδο που συμβαδίζει πολύ με τις αντιλήψεις των ανθρώπων και δεν είναι πολύ επιθετική, για να κάνει τους ανθρώπους να αποδέχονται εν αγνοία τους τα μέσα και τους νόμους της επιβίωσης του Σατανά, να θέτουν στόχους και κατεύθυνση στη ζωή, και να αποκτούν και βλέψεις στη ζωή τους. Όσο βαρύγδουπες κι αν είναι οι περιγραφές των ανθρώπων για τις βλέψεις της ζωής τους, αυτές οι βλέψεις περιστρέφονται συνέχεια γύρω από τη φήμη και το κέρδος. Ό,τι κι αν κυνηγούν ολόκληρη τη ζωή τους οι σπουδαίοι ή διάσημοι άνθρωποι —στην πραγματικότητα, όλοι οι άνθρωποι— έχει σχέση μόνο με αυτές τις δύο λέξεις: “φήμη” και “κέρδος”. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι, μόλις αποκτήσουν φήμη και κέρδος, θα έχουν το κεφάλαιο για να απολαμβάνουν υψηλή θέση και μεγάλο πλούτο, και να απολαμβάνουν τη ζωή. Πιστεύουν ότι, μόλις αποκτήσουν φήμη και κέρδος, θα έχουν το κεφάλαιο για να αναζητούν ευχαρίστηση και να ενδίδουν ασυλλόγιστα στις απολαύσεις της σάρκας. Για χάρη της φήμης και του κέρδους που επιθυμούν, οι άνθρωποι με χαρά, αλλά και ταυτόχρονα εν αγνοία τους, παραδίδουν το σώμα τους, την καρδιά τους και ό,τι άλλο έχουν, μαζί με τις προοπτικές και τη μοίρα τους, στον Σατανά. Το κάνουν ανεπιφύλακτα, χωρίς ν’ αμφιβάλλουν ούτε στιγμή, και χωρίς ποτέ να ζητούν να πάρουν πίσω όσα είχαν κάποτε. Μπορούν οι άνθρωποι να διατηρήσουν οποιονδήποτε έλεγχο του εαυτού τους από τη στιγμή που θα παραδοθούν στον Σατανά και θα του είναι αφοσιωμένοι με αυτόν τον τρόπο; Και βέβαια όχι. Βρίσκονται πλήρως και απολύτως υπό τον έλεγχο του Σατανά. Έχουν βυθιστεί πλήρως και ολότελα σ’ αυτόν τον βούρκο και είναι ανίκανοι να ξεφύγουν. Όταν κάποιος έχει πέσει στον βούρκο της φήμης και του κέρδους, δεν αναζητά πλέον οτιδήποτε φωτεινό, οτιδήποτε είναι δίκαιο ή όλα εκείνα τα όμορφα και αγαθά πράγματα. Αυτό συμβαίνει επειδή, για τους ανθρώπους, η φήμη και το κέρδος αποτελούν τεράστιο δέλεαρ· είναι πράγματα που οι άνθρωποι μπορούν να επιδιώκουν ασταμάτητα όλη τους τη ζωή, ακόμη και εις τους αιώνας των αιώνων. Αυτή δεν είναι η πραγματική κατάσταση;» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄). «Ο Σατανάς χρησιμοποιεί τη φήμη και το κέρδος για να ελέγχει τις σκέψεις των ανθρώπων, κάνοντάς τους να μη σκέφτονται τίποτε άλλο εκτός από αυτά τα δύο πράγματα. Πασχίζουν για φήμη και κέρδος, ταλαιπωρούνται για τη φήμη και το κέρδος, υπομένουν εξευτελισμούς και κουβαλούν βαρύ φορτίο για χάρη της φήμης και του κέρδους, θυσιάζουν ό,τι έχουν και δεν έχουν, και προβαίνουν σε κάθε είδους κρίσεις και αποφάσεις για τη φήμη και το κέρδος. Με αυτόν τον τρόπο, ο Σατανάς βάζει στους ανθρώπους αόρατες αλυσίδες και, δεμένοι μ’ αυτές τις αλυσίδες, αυτοί δεν έχουν ούτε τη δύναμη ούτε το κουράγιο να απελευθερωθούν. Χωρίς να το καταλάβουν, κουβαλάνε αυτές τις αλυσίδες και σέρνονται συνεχώς με μεγάλη δυσκολία» («Ο Λόγος», τόμ. 2: «Σχετικά με το να γνωρίζει κανείς τον Θεό», Ο ίδιος ο Θεός, ο μοναδικός ΣΤ΄). Καθώς συλλογιζόμουν τα λόγια του Θεού, κατάλαβα πως σκοπός του Σατανά όταν δελεάζει τους ανθρώπους να επιδιώξουν το χρήμα, τη φήμη και το κέρδος είναι να τους διαφθείρει και να τους θέσει υπό τον έλεγχό του, κάνοντας την καρδιά τους να απομακρυνθεί από τον Θεό. Εν τέλει, ο Σατανάς τούς πιάνει στην παγίδα του, από την οποία δεν μπορούν να απελευθερωθούν. Κάθε μέρα, δούλευα ακούραστα σε κατασκευαστικά έργα από τα χαράματα μέχρι το σούρουπο, ώστε να βγάλω χρήματα. Αυτό πήγαζε από την επιρροή που είχαν πάνω μου τα δηλητήρια του Σατανά από τότε που ήμουν παιδί. Για παράδειγμα: «Το χρήμα κάνει τον κόσμο να γυρίζει» και «Το χρήμα δεν είναι το παν, αλλά χωρίς αυτό δεν κάνεις τίποτα». Πίστευα πως αν κάποιος έχει χρήματα, τότε έχει τα πάντα, μαζί και τον θαυμασμό των άλλων, και έναν ανώτερο τρόπο ζωής. Καθώς αναλάμβανα όλο και μεγαλύτερα κατασκευαστικά έργα και με επαινούσαν συγγενείς και φίλοι, πείστηκα ακόμη περισσότερο πως με τον πλούτο μπορεί κανείς να κερδίσει τον θαυμασμό των άλλων. Έκανα την επιδίωξη του χρήματος στόχο της ζωής μου, μοχθούσα ακούραστα γι’ αυτό σε καθημερινή βάση, ζούσα σε μια κατάσταση συνεχούς άγχους και φόβου, και πάντα ανησυχούσα για πιθανά ατυχήματα στο εργοτάξιο και τις συνέπειες που μπορεί να έπρεπε να υποστώ. Εξωτερικά, φαινόταν πως έβγαζα χρήματα, αποκτούσα φήμη κι απολάμβανα δόξα και θαυμασμό. Μέσα μου, όμως, ένιωθα καταπιεσμένος. Υπέφερα σωματικά, και η σύζυγός μου παραλίγο να χάσει τη ζωή της. Κι όμως, παρά τις εμπειρίες αυτές, και πάλι δεν μπορούσα να εγκαταλείψω την επιδίωξή μου για πλούτο, φήμη και κέρδος. Μόλις ήρθα στον οίκο του Θεού, κατάλαβα πως πρέπει να επιδιώκω την αλήθεια στην πίστη μου. Ωστόσο, δεν μπορούσα να διακρίνω τις μηχανορραφίες του Σατανά και διαπίστωσα πως αγωνιζόμουν ακούσια για φήμη και κέρδος. Ως διάκονος του ευαγγελίου στην εκκλησία, ήταν καθήκον μου να κάνω καλά το ευαγγελικό έργο. Ωστόσο, προκειμένου να βγάλω περισσότερα χρήματα, παραμέλησα να παρακολουθήσω το ευαγγελικό έργο για έναν μήνα, και παραμέρισα το καθήκον μου. Η φύση αυτής της συμπεριφοράς σήμαινε πως εξαπατούσα και πρόδιδα τον Θεό. Κάθε μέρα με απασχολούσε η διαχείριση των κατασκευαστικών έργων, και παραμελούσα την πνευματική άσκηση και τις συναθροίσεις, με αποτέλεσμα η καρδιά μου να απομακρυνθεί από τον Θεό και να ζημιωθεί η ζωή μου. Αν συνέχιζα έτσι, στο τέλος θα έχανα την ευκαιρία να κάνω το καθήκον μου και να φτάσω στη σωτηρία. Συνειδητοποίησα τελικά πως η επιδίωξη του πλούτου, της φήμης και του κέρδους δεν είναι καλό μονοπάτι. Είναι ένα μέσο με το οποίο διαφθείρει και βλάπτει ο Σατανάς τους ανθρώπους, ένα εργαλείο σκλαβιάς. Αν συνέχιζα να επιδιώκω αυτά τα πράγματα, στο τέλος ο Σατανάς θα με έκανε παιχνιδάκι του, θα με έβλαπτε και θα με καταβρόχθιζε.
Αργότερα, διάβασα ένα ακόμη χωρίο των λόγων του Θεού: «Αυτό που χρειάζεστε, δεν είναι αλήθεια και ζωή, ούτε οι αρχές σχετικά με τη συμπεριφορά σας, πόσο μάλλον το επίπονο έργο Μου. Αντιθέτως, αυτό που χρειάζεστε είναι όλα όσα κατέχετε στη σάρκα —πλούτο, κύρος, οικογένεια, γάμο, και ούτω καθεξής. Απορρίπτετε τόσο απόλυτα τα λόγια και το έργο Μου, ώστε μπορώ να συνοψίσω την πίστη σας σε μία λέξη: επιπόλαιη. Θα κάνετε τα πάντα προκειμένου να επιτύχετε τα πράγματα στα οποία είστε απολύτως αφοσιωμένοι, ωστόσο, ανακάλυψα ότι δεν θα κάνατε το ίδιο προς χάριν των ζητημάτων που αφορούν την πίστη σας στον Θεό. Αντίθετα, είστε σχετικά αφοσιωμένοι και σχετικά ειλικρινείς. Αυτός είναι και ο λόγος που λέγω ότι εκείνοι που δεν διαθέτουν απόλυτα ειλικρινή καρδιά, είναι αποτυχημένοι στην πίστη τους στον Θεό. Σκεφτείτε προσεκτικά —υπάρχουν πολλοί αποτυχημένοι ανάμεσά σας;» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Περί προορισμού). «Ως κάποιος που είναι κανονικός και που επιδιώκει την αγάπη προς τον Θεό, η είσοδος στη βασιλεία για να καταστείτε μέλη του λαού του Θεού είναι το αληθινό μέλλον σας, καθώς και μια ζωή που έχει ύψιστη αξία και σημασία· κανείς δεν είναι πιο ευλογημένος από εσάς. Γιατί το λέω αυτό; Επειδή όσοι δεν πιστεύουν στον Θεό, ζουν για τη σάρκα και για τον Σατανά, αλλά σήμερα, εσείς ζείτε για τον Θεό, και ζείτε για να ακολουθήσετε το θέλημά Του. Γι’ αυτό λέω ότι η ζωή σας είναι αυτό που έχει το μεγαλύτερο νόημα. Μόνο η ομάδα των ανθρώπων που έχει επιλεγεί από τον Θεό, είναι σε θέση να βιώσει μια ζωή με το μεγαλύτερο νόημα: Κανείς άλλος στη γη δεν γίνεται να βιώσει μια ζωή τέτοιας αξίας και νοήματος» («Ο Λόγος», τόμ. 1: «Η εμφάνιση και το έργο του Θεού», Γνώρισε το νεότερο έργο του Θεού και ακολούθησε τα βήματά Του). Τα λόγια του Θεού με βοήθησαν να καταλάβω πως η πίστη στον Θεό απαιτεί να επιδιώκει κανείς την αλήθεια και να εκπληρώνει τα καθήκοντά του. Με το να κάνουμε τα καθήκοντά μας και να καταλαβαίνουμε την αλήθεια, αποβάλλουμε σταδιακά τη διεφθαρμένη διάθεσή μας, κι έτσι μπορούμε να λάβουμε τη σωτηρία του Θεού. Θυμήθηκα τα λόγια του Κυρίου Ιησού: «Όστις εξ υμών δεν απαρνείται πάντα τα εαυτού υπάρχοντα, δεν δύναται να ήναι μαθητής μου» (Κατά Λουκάν 14:33). Την Εποχή της Χάριτος, ο Πέτρος δεν επιδίωκε τον πλούτο, τη φήμη ή το κέρδος. Όταν τον κάλεσε ο Κύριος Ιησούς, μπόρεσε να εγκαταλείψει το ψάρεμα και να ακολουθήσει τον Κύριο. Η επιδίωξή του αφορούσε αποκλειστικά και μόνο την αλήθεια, την εκπλήρωση των καθηκόντων ενός δημιουργήματος, την απόκτηση αυτογνωσίας μέσα από τα λόγια του Θεού και την αποτίναξη της διεφθαρμένης διάθεσής του. Στο τέλος, κατέθεσε μια όμορφη και ηχηρή μαρτυρία για τον Θεό, οδηγήθηκε στην τελείωση από τον Θεό και έζησε μια ζωή με νόημα. Καθώς αναλογιζόμουν την εμπειρία του Πέτρου, συνειδητοποίησα πόσο ουσιώδες είναι να επιδιώκουμε την αλήθεια και να κάνουμε τα καθήκοντά μας. Όταν πια είχαν καταφτάσει οι μεγάλες καταστροφές, αν συνέχιζα να είμαι προσκολλημένος στην επιδίωξη του πλούτου, της φήμης και του κέρδους, και δεν επιδίωκα την αλήθεια ούτε έκανα καλά τα καθήκοντά μου, τότε θα ήταν πολύ αργά. Στο τέλος, θα έπεφτα απλώς στις μεγάλες καταστροφές, θρηνώντας και τρίζοντας τα δόντια μου. Έπρεπε να ακολουθήσω το παράδειγμα του Πέτρου και να επιδιώξω την αλήθεια. Δεν γινόταν να βάζω το χρήμα πάνω από τα καθήκοντά μου. Για να μπορούσα να πηγαίνω τακτικά σε συναθροίσεις και να κάνω τα καθήκοντά μου, συζήτησα με τη σύζυγό μου την ιδέα να πουλήσουμε όλα τα κατασκευαστικά εργαλεία μας σε κάποιον άλλο και να κάνουμε μερεμέτια για να βγάζουμε τα προς το ζην. Στην αρχή, η σύζυγός μου διαφωνούσε. Μοιράστηκα, λοιπόν, μαζί της την κατανόηση και τις σκέψεις που είχα εκείνη την περίοδο, κι έπαψε να φέρνει αντίρρηση. Αργότερα, πούλησα όλα τα εργαλεία και αφιέρωσα όλον τον χρόνο μου στο να κάνω τα καθήκοντά μου. Καθώς έκανα τα καθήκοντά μου, βίωσα το έργο και την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος στη συνεργασία μου με τους αδελφούς και τις αδελφές, κι ένιωσα απελευθερωμένος και ελεύθερος. Όποτε αποκάλυπτα τη διαφθορά μου, αναζητούσα την αλήθεια, έκανα αυτοκριτική και προσπαθούσα να αναγνωρίσω τις προθέσεις μου, καθώς και τη φύση και τις συνέπειες των πράξεών μου. Όταν μπορούσα να επαναστατήσω ενάντια στον εαυτό μου και να ασκηθώ σύμφωνα με τις αλήθεια-αρχές, ένιωθα χαρά, καθώς και εσωτερική γαλήνη και ηρεμία. Μέσα απ’ αυτήν την εμπειρία, απέκτησα μια πρακτική κατανόηση της σημασίας που έχει το να επιδιώκω την αλήθεια και να κάνω τα καθήκοντά μου.
Λίγο καιρό αργότερα, ενώ έκανα μερεμέτια, ο εργοδότης μου μου είπε: «Ξέρω πως είσαι ικανός να διαχειρίζεσαι κατασκευαστικά έργα. Υπάρχει πολλή δουλειά εδώ και, μάλιστα, πολύ επικερδής. Ας συνεργαστούμε. Θα έχουμε ίσα μερίδια. Δεν αποκλείεται να βγάζουμε αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες γουάν ο καθένας». Όταν άκουσα τα λόγια του εργοδότη μου, ένιωσα να ταλαντεύομαι λιγάκι και σκέφτηκα: «Πρόκειται για σπάνια ευκαιρία να βγάλω πολλά χρήματα. Αν το κάνω για λίγα χρόνια, μπορεί να βγάλω εκατομμύρια. Η ζωή θα ήταν λίγο καλύτερη. Μήπως να αποδεχτώ την πρότασή του;» Τότε, όμως, έκανα άλλη μια σκέψη: «Αν αρχίσω να ασχολούμαι με τη διαχείριση έργων για το χρήμα, πώς θα πηγαίνω σε συναθροίσεις και θα κάνω τα καθήκοντά μου; Θα χάσω την ευκαιρία να αποκτήσω την αλήθεια και τη σωτηρία του Θεού. Αυτή δεν είναι η μηχανορραφία του Σατανά; Ο Σατανάς προσπαθεί να με δελεάσει πάλι με το χρήμα. Δεν γίνεται, όμως, να πέσω στην παγίδα του». Κι έτσι, απέρριψα την πρόταση του εργοδότη μου. Βλέποντας την αποφασιστική στάση μου, έφυγε απογοητευμένος.
Μέσα απ’ αυτές τις εμπειρίες, συνειδητοποίησα το κακό και τις συνέπειες της επιδίωξης του πλούτου, της φήμης και του κέρδους. Διέκρινα το γεγονός πως ο Σατανάς χρησιμοποιεί το χρήμα για να δελεάσει και να διαφθείρει τους ανθρώπους. Κατάλαβα, επίσης, πως ο Θεός θέλει να επιδιώκουμε την αλήθεια για να μας απελευθερώσει από το κακό του Σατανά και να μας δώσει τη δυνατότητα να κερδίσουμε την αλήθεια και τη σωτηρία του Θεού. Αυτό είναι ό,τι πιο ουσιώδες και πολύτιμο. Τώρα, μπορώ να παραμερίσω τη δουλειά και το χρήμα, και να αφοσιωθώ πλήρως στο να κάνω τα καθήκοντά μου. Μέσω της καθοδήγησης των λόγων του Θεού απέκτησα όλες αυτές τις γνώσεις και μεταμορφώθηκα. Δόξα τω Θεώ!
