Θα πρέπει να αφήσετε κατά μέρος τις ευλογίες του κύρους και να κατανοήσετε την πρόθεση του Θεού, το οποίο είναι να φέρει σωτηρία στον άνθρωπο

Από ανθρώπινη άποψη, δεν είναι δυνατόν οι απόγονοι του Μωάβ να ολοκληρωθούν, ούτε έχουν τα προσόντα για κάτι τέτοιο. Οι υιοί του Δαβίδ, από την άλλη πλευρά, σίγουρα έχουν ελπίδες και όντως μπορούν να ολοκληρωθούν. Εάν κάποιος είναι απόγονος του Μωάβ, τότε δεν μπορεί να ολοκληρωθεί. Ακόμη και τώρα, εξακολουθείτε να μη γνωρίζετε τη σημασία του έργου που επιτελείται ανάμεσά σας· ακόμα και σε αυτό το στάδιο, εξακολουθείτε να διατηρείτε τις μελλοντικές σας προοπτικές μες στην καρδιά σας και είστε απρόθυμοι να τις εγκαταλείψετε. Κανείς δεν νοιάζεται για τον λόγο που ο Θεός έχει σήμερα επιλέξει να εργαστεί μονάχα πάνω σε μια τελείως ανάξια ομάδα ανθρώπων, όπως είστε εσείς. Μήπως έχει κάνει κάποιο λάθος σε αυτό το έργο; Μήπως το έργο αυτό αποτελεί στιγμιαία απροσεξία; Για ποιον λόγο ο Θεός, ο οποίος γνώριζε ανέκαθεν πως είστε τα τέκνα του Μωάβ, κατήλθε προκειμένου να εργαστεί συγκεκριμένα ανάμεσά σας; Δεν το σκέφτεστε ποτέ; Δεν το αναλογίζεται ποτέ ο Θεός όταν επιτελεί το έργο Του; Συμπεριφέρεται απερίσκεπτα; Δεν γνώριζε εξαρχής ότι είστε οι απόγονοι του Μωάβ; Δεν ξέρετε να σκέφτεστε αυτά τα πράγματα; Τι απέγιναν οι αντιλήψεις σας; Μήπως εκείνο το υγιές σκεπτικό σας έχει γίνει απροσάρμοστο; Τι απέγιναν η ευφυΐα και η σοφία σας; Μήπως η συμπεριφορά σας είναι τόσο μεγαλόψυχη που δεν δίνετε προσοχή σε τόσο μικρά θέματα; Το μυαλό σας είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο σε θέματα όπως οι μελλοντικές σας προοπτικές και η μοίρα σας, αλλά όσον αφορά οτιδήποτε άλλο, είναι απαθές, αργόστροφο και έχει παντελή άγνοια. Μα πού στο καλό πιστεύετε; Στις μελλοντικές προοπτικές σας; Ή στον Θεό; Δεν είναι αυτό στο οποίο πιστεύεις ο όμορφος προορισμός σου; Δεν είναι οι μελλοντικές προοπτικές σου; Σε ποιον βαθμό έχεις κατανοήσει τώρα την οδό της ζωής; Σε ποιον βαθμό την έχεις επιτύχει; Νομίζεις ότι το έργο που επιτελείται τώρα στους απογόνους του Μωάβ γίνεται για να σας ταπεινώσει; Γίνεται σκόπιμα για να εκθέσει την ασχήμια σας; Γίνεται σκόπιμα για να σας κάνει να αποδεχθείτε την παίδευση και, στη συνέχεια, να σας ρίξει στη λίμνη της φωτιάς; Ποτέ δεν είπα ότι δεν έχετε μελλοντικές προοπτικές, πόσο μάλλον δε, ότι πρέπει να καταστραφείτε ή να υποστείτε την αιώνια απώλεια. Έχω ανακοινώσει δημοσίως τέτοια πράγματα; Λες ότι δεν έχεις ελπίδα, αλλά δεν πρόκειται για ετυμηγορία που έχεις βγάλει ο ίδιος; Δεν είναι το αποτέλεσμα της δικής σου νοοτροπίας; Μετράνε τις δικές σου ετυμηγορίες; Αν πω ότι δεν είσαι ευλογημένος, τότε σίγουρα θα καταστραφείς· και αν πω ότι είσαι ευλογημένος, τότε σίγουρα δεν θα καταστραφείς. Εγώ λέω απλώς ότι είσαι απόγονος του Μωάβ· δεν είπα ότι θα καταστραφείς. Το θέμα είναι απλώς ότι οι απόγονοι του Μωάβ είναι καταραμένοι και είναι μια φάρα διεφθαρμένων ανθρώπων. Προηγουμένως, έγινε αναφορά στην αμαρτία· δεν είστε όλοι αμαρτωλοί; Δεν έχουν διαφθαρεί όλοι οι αμαρτωλοί από τον Σατανά; Δεν αντιστέκονται όλοι οι αμαρτωλοί στον Θεό και δεν επαναστατούν εναντίον Του; Δεν πρέπει εκείνοι που αντιστέκονται στον Θεό να δεχτούν κατάρα; Δεν πρέπει να καταστραφούν όλοι οι αμαρτωλοί; Σε αυτήν την περίπτωση, ποιος από τους ανθρώπους που είναι από σάρκα και αίμα θα μπορούσε να σωθεί; Θα μπορούσατε να έχετε επιβιώσει μέχρι σήμερα; Έχετε γίνει αρνητικοί επειδή είστε οι απόγονοι του Μωάβ· δεν λογίζεστε, επίσης, ως άνθρωποι, που είναι αμαρτωλοί; Πώς αντέξατε μέχρι σήμερα; Όταν αναφέρεται η τελείωση, γίνεστε ευτυχείς, κι όταν ακούτε ότι πρέπει να βιώσετε τα μεγάλα δεινά, νομίζετε ότι αυτό σας καθιστά ακόμη περισσότερο ευλογημένους. Νομίζετε ότι το να γίνετε νικητές αφού αναδυθείτε από τα δεινά θα συνιστά τη μεγάλη ευλογία του Θεού και τη μεγάλη σας εξύψωση από Αυτόν. Όταν αναφέρεται ο Μωάβ, ταράζεστε μέσα σας· τόσο οι ενήλικες όσο και τα παιδιά αισθάνεστε ανείπωτη θλίψη, δεν έχετε καμία απολύτως χαρά μες στην καρδιά σας και μετανιώνετε που γεννηθήκατε. Δεν κατανοείτε τη σημασία αυτού του σταδίου του έργου που γίνεται στους απογόνους του Μωάβ· το μόνο που ξέρετε είναι να επιδιώκετε υψηλές θέσεις και, όποτε αντιλαμβάνεστε πως δεν υπάρχει ελπίδα, ξανακυλάτε. Όταν αναφέρονται το να οδηγείται κανείς στην τελείωση και ο μελλοντικός προορισμός, αισθάνεστε ευτυχία. Πιστεύετε στον Θεό με σκοπό να κερδίσετε ευλογίες και να έχετε έναν καλό προορισμό. Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται τώρα ανησυχία εξαιτίας της θέσης τους. Επειδή έχουν χαμηλή αξία και χαμηλή θέση, δεν επιθυμούν να επιζητήσουν να οδηγηθούν στην τελείωση. Πρώτα έγινε αναφορά στην τελείωση και, στη συνέχεια, έγινε αναφορά στους απογόνους του Μωάβ, οπότε οι άνθρωποι αρνήθηκαν το μονοπάτι προς την τελείωση που αναφέρθηκε προηγουμένως. Αυτό γιατί, από την αρχή μέχρι το τέλος, δεν γνωρίζατε ποτέ τη σημασία αυτού του έργου ούτε σας ενδιαφέρει η σημασία του. Το ανάστημά σας είναι πολύ μικρό και δεν μπορείτε να υπομείνετε ούτε την παραμικρή αναστάτωση. Όταν βλέπετε ότι η ταυτότητά σας είναι πολύ χαμηλή, γίνεστε αρνητικοί και χάνετε την πίστη να συνεχίσετε να επιδιώκετε. Οι άνθρωποι θεωρούν την απόκτηση της χάρης και την απόλαυση της γαλήνης απλώς ως σύμβολα της πίστης, και θεωρούν την επιδίωξη ευλογιών ως τη βάση της πίστης τους στον Θεό. Πολύ λίγοι άνθρωποι επιζητούν να γνωρίσουν τον Θεό ή επιζητούν μια αλλαγή στη διάθεσή τους. Κατά την πίστη τους, οι άνθρωποι επιζητούν να κάνουν τον Θεό να τους δώσει έναν κατάλληλο προορισμό και όλη τη χάρη που θα μπορούσαν να θελήσουν, να Τον κάνουν υπηρέτη τους, να Τον κάνουν να διατηρεί μια ειρηνική, φιλική σχέση μαζί τους, έτσι ώστε να μην υπάρξει ποτέ και σε καμιά στιγμή σύγκρουση μεταξύ τους. Με άλλα λόγια, η πίστη τους στον Θεό απαιτεί να υποσχεθεί Εκείνος ότι θα ανταποκρίνεται σε όλες τις απαιτήσεις τους και ότι θα τους παραχωρεί όλα εκείνα που ζητάνε, σύμφωνα με τα λόγια που έχουν διαβάσει στη Βίβλο: «Θα ακούσω όλα όσα ζητήσετε». Έχουν την απαίτηση ο Θεός να μην κρίνει ούτε να κλαδέψει κανέναν, διότι ήταν ανέκαθεν ο ελεήμων Σωτήρας Ιησούς, ο οποίος διατηρεί καλές σχέσεις με τους ανθρώπους πάντα και παντού. Ο τρόπος με τον οποίο πιστεύουν οι άνθρωποι στον Θεό είναι ο εξής: Απλώς θέτουν απαιτήσεις από τον Θεό χωρίς ντροπή, πιστεύοντας πως, είτε είναι επαναστατικοί είτε είναι υπάκουοι, Εκείνος απλώς θα συνεχίσει να τους παραχωρεί τα πάντα. Απλώς «εισπράττουν» συνεχώς «οφειλές» από τον Θεό, πιστεύοντας πως Εκείνος πρέπει να τους «αποπληρώσει» αδιαμαρτύρητα και, επιπλέον, να πληρώσει τα διπλάσια. Πιστεύουν πως, είτε ο Θεός έχει πάρει κάτι από αυτούς είτε όχι, μπορεί μόνο να χειραγωγείται από εκείνους και δεν μπορεί να ενορχηστρώνει τους ανθρώπους όπως θέλει Εκείνος, πόσο μάλλον δε, να τους αποκαλύπτει τη σοφία και τη δίκαιη διάθεσή Του, οι οποίες έχουν μείνει κρυφές για πολλά χρόνια, όποτε θέλει Εκείνος και χωρίς την άδειά τους. Απλώς εξομολογούνται τις αμαρτίες τους στον Θεό, πιστεύοντας πως εκείνος πρέπει να τους δώσει απλώς άφεση αμαρτιών χωρίς να νιώσει αποστροφή γι’ αυτό και πως κάτι τέτοιο θα συνεχίζεται για πάντα. Απλώς διατάζουν τον Θεό, πιστεύοντας πως Αυτός απλώς πρέπει να τους υπακούσει, επειδή καταγράφεται στη Βίβλο ότι ο Θεός δεν ήλθε για να Τον υπηρετούν οι άνθρωποι, αλλά για να τους υπηρετεί Εκείνος, και ότι ήρθε για να είναι ο υπηρέτης τους. Ακόμα και τώρα, έτσι δεν πιστεύετε; Όποτε αδυνατείτε να κερδίσετε κάτι από τον Θεό, θέλετε να το βάλετε στα πόδια· όταν δεν καταλαβαίνετε κάτι, γίνεστε πολύ πικρόχολοι και φτάνετε, μάλιστα, στο σημείο να εξαπολύετε κάθε είδους προσβολές εναντίον Του. Απλούστατα, δεν πρόκειται να επιτρέψετε στον ίδιο τον Θεό να εκφράσει πλήρως τη σοφία και το θαύμα Του· αντ’ αυτού, θέλετε μονάχα να ενδώσετε στην προσωρινή ευκολία και άνεση. Μέχρι στιγμής, η στάση σας κατά την πίστη σας στον Θεό απαρτίζεται μονάχα από τις ίδιες και τις ίδιες απόψεις. Αν ο Θεός σάς δείξει έστω και ελάχιστη μεγαλοπρέπεια, νιώθετε δυστυχισμένοι. Βλέπετε τώρα ακριβώς πόσο μεγάλο είναι το ανάστημά σας; Μην υποθέτετε ότι είστε όλοι αφοσιωμένοι στον Θεό, όταν στην πραγματικότητα οι παλιές σας απόψεις δεν έχουν αλλάξει. Όταν δεν σου συμβαίνει τίποτα, πιστεύεις ότι όλα κυλούν ομαλά και η αγάπη σου για τον Θεό φτάνει σε νέα ύψη. Όταν σου συμβαίνει κάτι μικρό, πέφτεις στον Άδη. Είναι αυτό αφοσίωση στον Θεό;

Εάν το τελικό στάδιο του έργου της κατάκτησης ξεκινούσε στο Ισραήλ, τότε αυτό το έργο της κατάκτησης δεν θα είχε νόημα. Το έργο είναι σημαντικότερο όταν επιτελείται στην Κίνα και όταν επιτελείται σε εσάς. Είστε οι κατώτεροι όλων των ανθρώπων, οι άνθρωποι με το λιγότερο κύρος· είστε εκείνοι που βρίσκονται στο κατώτατο επίπεδο αυτής της κοινωνίας και εκείνοι που αναγνώρισαν στον μικρότερο βαθμό τον Θεό στην αρχή. Είστε οι άνθρωποι που έχουν απομακρυνθεί περισσότερο από τον Θεό και αυτοί που έχουν πληγεί πιο σοβαρά. Επειδή αυτό το στάδιο του έργου γίνεται μόνο για χάρη της κατάκτησης, δεν είναι άραγε καταλληλότερο να επιλεγείτε εσείς να καταθέσετε τη μελλοντική μαρτυρία; Εάν το πρώτο βήμα του έργου της κατάκτησης δεν γινόταν σε εσάς, τότε θα ήταν δύσκολο να προχωρήσει το έργο της κατάκτησης που πρόκειται να έρθει, διότι το έργο της κατάκτησης που θα ακολουθήσει θα επιτύχει αποτελέσματα βάσει του γεγονότος ότι το έργο αυτό επιτελείται σήμερα. Το τρέχον έργο της κατάκτησης είναι μόνο η απαρχή του συνολικού έργου της κατάκτησης. Είστε η πρώτη φουρνιά που θα κατακτηθεί· είστε εκπρόσωποι όλου του ανθρώπινου είδους που θα κατακτηθούν. Οι άνθρωποι που έχουν πραγματικά γνώση θα δουν ότι όλο το έργο που επιτελεί ο Θεός σήμερα είναι σπουδαίο. Εκείνος όχι μόνο δίνει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να γνωρίσουν την ανυπακοή τους, αλλά αποκαλύπτει και την ταυτότητά τους. Ο σκοπός και το νόημα των λόγων Του δεν είναι να κάνουν τους ανθρώπους αρνητικούς, ούτε να τους ανατρέψουν. Είναι να αποκτήσουν διαφώτιση και σωτηρία μέσω των λόγων Του· είναι να αφυπνίσουν το πνεύμα τους μέσω των λόγων Του. Από τη δημιουργία του κόσμου, ο άνθρωπος ζει υπό την εξουσία του Σατανά, δίχως να γνωρίζει ότι υπάρχει Θεός και δίχως να πιστεύει ότι υπάρχει Θεός. Το γεγονός ότι αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να λάβουν τη μεγάλη σωτηρία και τη μεγάλη εξύψωση του Θεού δείχνει πράγματι την αγάπη του Θεού· όλοι όσοι έχουν στ’ αλήθεια γνώση θα σκεφτούν μ’ αυτόν τον τρόπο. Τι γίνεται με όσους δεν έχουν τέτοια γνώση; Θα πουν: «Α, ο Θεός λέει ότι είμαστε οι απόγονοι του Μωάβ· το είπε με τα ίδια Του τα λόγια. Μπορούμε και πάλι να αποκτήσουμε μια καλή έκβαση; Είμαστε οι απόγονοι και του Μωάβ και Του έχουμε αντισταθεί στο παρελθόν. Ο Θεός έχει έλθει να μας καταδικάσει· δεν βλέπεις ότι πάντα μας έκρινε, ευθύς εξαρχής; Εφόσον έχουμε αντισταθεί στον Θεό, έτσι θα πρέπει να παιδευτούμε». Είναι ορθά αυτά τα λόγια; Σήμερα, ο Θεός σάς κρίνει, σας παιδεύει και σας καταδικάζει, αλλά θα πρέπει να ξέρεις ότι ο σκοπός της καταδίκης σου είναι να γνωρίσεις τον εαυτό σου. Σε καταδικάζει, σε καταριέται, σε κρίνει και σε παιδεύει ώστε να μπορέσεις να γνωρίσεις τον εαυτό σου, ώστε να μπορέσει να αλλάξει η διάθεσή σου και, ακόμα περισσότερο απ’ αυτό, ώστε να μπορέσεις να μάθεις την αξία σου και να δεις ότι όλες οι ενέργειες του Θεού είναι δίκαιες και γίνονται σύμφωνα με τη διάθεσή Του και τις ανάγκες του έργου Του, ότι εργάζεται σύμφωνα με το σχέδιό Του για τη σωτηρία του ανθρώπου και ότι είναι ο δίκαιος Θεός που αγαπά και σώζει τον άνθρωπο, και που επίσης κρίνει και παιδεύει τον άνθρωπο. Εάν γνωρίζεις μόνο ότι έχεις χαμηλή θέση και ότι είσαι διεφθαρμένος και επαναστατικός, αλλά δεν γνωρίζεις ότι ο Θεός σκοπεύει να διασαφηνίσει τη σωτηρία Του μέσω της κρίσης και της παίδευσης που επιτελεί σ’ εσένα σήμερα, τότε δεν έχεις κανέναν τρόπο να βιώνεις πράγματα, πόσο μάλλον δε, είσαι ικανός να συνεχίσεις προς τα εμπρός. Ο Θεός δεν έχει έλθει για να πατάξει ή να καταστρέψει τους ανθρώπους, αλλά για να τους κρίνει, να τους καταραστεί, να τους παιδέψει και να τους σώσει. Έως ότου φτάσει στο τέλος του το σχέδιο διαχείρισής Του που αριθμεί 6.000 έτη —προτού Εκείνος αποκαλύψει την έκβαση κάθε κατηγορίας ανθρώπου— το έργο του Θεού επί γης γίνεται αποκλειστικά για χάρη της σωτηρίας· ο αποκλειστικός σκοπός του είναι να ολοκληρωθούν διεξοδικά όσοι Τον αγαπούν και να οδηγηθούν στο παραδοθούν υπό το κράτος Του. Όπως κι αν σώζει ο Θεός τους ανθρώπους, γίνεται ολοκληρωτικά με το να τους κάνει να απελευθερωθούν από την παλιά σατανική τους φύση· δηλαδή, τους σώζει κάνοντάς τους να επιδιώξουν τη ζωή. Αν δεν το κάνουν, τότε δεν θα έχουν τρόπο να αποδεχτούν τη σωτηρία του Θεού. Η σωτηρία είναι το έργο του ίδιου του Θεού και η επιδίωξη της ζωής είναι κάτι που πρέπει να έχει ο άνθρωπος προκειμένου να αποδεχτεί τη σωτηρία. Στα μάτια του ανθρώπου, η σωτηρία είναι η αγάπη του Θεού, και η αγάπη του Θεού δεν μπορεί να είναι παίδευση, κρίση και κατάρες· η σωτηρία πρέπει να περιέχει έλεος, τρυφερότητα και, επιπλέον, λόγια παρηγοριάς και απεριόριστες ευλογίες που παραχωρεί ο Θεός. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι, όταν ο Θεός σώζει τον άνθρωπο, το κάνει συγκινώντας τον με τις ευλογίες και τη χάρη Του, ώστε εκείνος να δώσει την καρδιά του στον Θεό. Δηλαδή, το ότι συγκινεί τον άνθρωπο σημαίνει ότι τον σώζει. Αυτού του είδους η σωτηρία είναι συναλλακτική. Μόνο όταν ο Θεός τού παραχωρήσει εκατονταπλάσια θα καταλήξει ο άνθρωπος να παραδοθεί στο όνομα του Θεού, και έτσι θα κάνει τον Θεό περήφανο και θα Τον δικαιώσει. Δεν είναι αυτή η πρόθεση του Θεού για την ανθρωπότητα. Ο Θεός έχει έλθει να εργαστεί στη γη για να σώσει τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα· δεν υπάρχει αναλήθεια σε αυτό. Αν δεν ίσχυε αυτό, τότε σίγουρα δεν θα είχε έλθει να επιτελέσει το έργο Του αυτοπροσώπως. Στο παρελθόν, τα μέσα της σωτηρίας Του περιλάμβαναν την επίδειξη υπέρτατης ελέους και τρυφερότητας, σε βαθμό που Εκείνος έδωσε όλο Του το Είναι στον Σατανά σε αντάλλαγμα για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Το παρόν δεν μοιάζει καθόλου με το παρελθόν: Η σωτηρία σας σήμερα λαμβάνει χώρα την εποχή των εσχάτων ημερών, κατά την οποία ο καθένας κατατάσσεται σύμφωνα με το είδος του· το μέσο της σωτηρίας σας δεν είναι το έλεος ή η τρυφερότητα, αλλά η παίδευση και η κρίση, προκειμένου ο άνθρωπος να σωθεί πιο διεξοδικά. Έτσι, το μόνο που λαμβάνετε είναι παίδευση, κρίση και άσπλαχνη πάταξη, αλλά να ξέρετε το εξής: Σε αυτήν την άσπλαχνη πάταξη δεν υπάρχει η παραμικρή τιμωρία. Όσο σκληρά κι αν είναι τυχόν τα λόγια Μου, αυτό που έρχεται πάνω σας δεν είναι παρά μερικά λόγια που μπορεί να σας φαίνονται εντελώς άκαρδα και, όσο θυμωμένος τυχόν είμαι, αυτό που έρχεται πάνω σας δεν παύει να είναι λόγια επίπληξης και δεν σκοπεύω να σας βλάψω ή να σας θανατώσω. Δεν αποτελούν όλα αυτά γεγονός; Να ξέρετε ότι, τη σήμερον ημέρα, είτε πρόκειται για δίκαιη κρίση είτε για αναίσθητο εξευγενισμό και παίδεμα, όλα γίνονται για χάρη της σωτηρίας. Σήμερα, είτε καταταχθεί ο καθένας σύμφωνα με το είδος του είτε αποκαλυφθούν κάθε είδους κατηγορίες ανθρώπων, ο σκοπός όλων των λόγων και όλου του έργου του Θεού είναι η σωτηρία εκείνων που αγαπούν αληθινά τον Θεό. Η δίκαιη κρίση γίνεται για τον εξαγνισμό του ανθρώπου και ο αναίσθητος εξευγενισμός γίνεται για την κάθαρσή του· τα σκληρά λόγια ή η σκληρή συμμόρφωση γίνονται αμφότερα με σκοπό τον εξαγνισμό και για χάρη της σωτηρίας. Συνεπώς, η σημερινή μέθοδος σωτηρίας διαφέρει από εκείνη του παρελθόντος. Σήμερα, η δίκαιη κρίση χρησιμεύει ως σωτηρία σας και ως ένα καλό εργαλείο για να καταταχθεί ο καθένας σας σύμφωνα με το είδος του, και η άσπλαχνη παίδευση χρησιμεύει ως η υπέρτατη σωτηρία σας. Τι έχετε να πείτε μπροστά σε μια τέτοια παίδευση και κρίση; Δεν απολαμβάνατε πάντα τη σωτηρία, από την αρχή μέχρι το τέλος; Έχετε δει τον ενσαρκωμένο Θεό και έχετε συνειδητοποιήσει την παντοδυναμία και τη σοφία Του· επιπλέον, έχετε βιώσει επανειλημμένα πατάξεις και πειθαρχία. Ωστόσο, δεν έχετε λάβει και υπέρτατη χάρη; Δεν είναι οι ευλογίες σας μεγαλύτερες από εκείνες οποιωνδήποτε άλλων; Οι χάρες σας είναι πιο πλουσιοπάροχες ακόμη κι από τη δόξα και τα πλούτη που απολάμβανε ο Σολομών! Σκεφτείτε το: Εάν η πρόθεση πίσω από την έλευσή Μου ήταν να σας καταδικάσω και να σας τιμωρήσω, και όχι να σας σώσω, θα μπορούσαν οι ημέρες σας να διαρκέσουν τόσο πολύ; Θα μπορούσατε εσείς, τα αμαρτωλά όντα από σάρκα και αίμα, να έχετε επιβιώσει μέχρι σήμερα; Εάν ο στόχος Μου ήταν μονάχα να σας τιμωρήσω, τότε γιατί να είχα ενσαρκωθεί και να είχα ξεκινήσει ένα τόσο μεγάλο εγχείρημα; Το να τιμωρήσω εσάς, που είστε ένα τίποτα, δεν θα μπορούσε να γίνει με την εκφορά μίας και μόνο λέξης; Θα εξακολουθούσα να πρέπει να σας καταστρέψω αφότου σας καταδίκαζα σκόπιμα; Ακόμη δεν πιστεύετε αυτά τα λόγια Μου; Θα μπορούσα να σώσω τον άνθρωπο μόνο μέσω του ελέους και της τρυφερότητας; Ή μήπως θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω μόνο τον σταυρό για να σώσω τον άνθρωπο; Η δίκαιη διάθεσή Μου δεν είναι πιο πρόσφορη για να κάνει τον άνθρωπο να υποταχθεί πλήρως; Δεν είναι πιο ικανή να σώσει επισταμένως τον άνθρωπο;

Αν και τα λόγια Μου είναι αυστηρά, είναι όλα σωτηρία για τον άνθρωπο, καθώς εκφέρω μόνο λόγια και δεν τιμωρώ τη σάρκα του ανθρώπου. Αυτά τα λόγια κάνουν τον άνθρωπο να ζει στο φως, να γνωρίζει ότι το φως υπάρχει, να γνωρίζει ότι το φως είναι πολύτιμο και, ακόμα περισσότερο, να γνωρίζει πόσο ωφέλιμα είναι αυτά τα λόγια γι’ αυτόν, καθώς και να γνωρίζει ότι ο Θεός είναι σωτηρία. Αν και έχω εκφέρει πολλά λόγια παίδευσης και κρίσης, τίποτα δεν έχει έρθει πραγματικά πάνω σας. Έχω έρθει ακριβώς για να κάνω το έργο Μου και να εκφέρω τα λόγια Μου, και, αν και τα λόγια Μου είναι αυστηρά, εκφέρονται για να κρίνουν τη διαφθορά σας και την επαναστατικότητά σας. Ο σκοπός για τον οποίο το κάνω αυτό παραμένει να σώσω τον άνθρωπο από τη δύναμη του Σατανά. Ο σκοπός είναι να χρησιμοποιήσω τα λόγια Μου για να σώσω τον άνθρωπο· δεν είναι να βλάψω τον άνθρωπο με τα λόγια Μου. Τα λόγια Μου είναι αυστηρά προκειμένου να επιτύχω αποτελέσματα στο έργο Μου. Μόνο μέσω ενός τέτοιου έργου μπορεί ο άνθρωπος να φτάσει στο σημείο να γνωρίσει τον εαυτό του και να απαλλαγεί από την επαναστατική του διάθεση. Η μεγαλύτερη σημασία του έργου των λόγων είναι ότι δίνει στους ανθρώπους τη δυνατότητα να κάνουν πράξη την αλήθεια όταν την έχουν κατανοήσει, και έτσι να επιτύχουν αλλαγές στη διάθεσή τους, και να αποκτήσουν γνώση του εαυτού τους και του έργου του Θεού. Μόνο με το να κάνει έργο λέγοντας λόγια μπορεί να γεφυρωθεί η σχέση μεταξύ Θεού και ανθρώπου και μόνο τα λόγια μπορούν να εξηγήσουν την αλήθεια. Το να εργάζεται μ’ αυτόν τον τρόπο είναι το καλύτερο μέσο για να κατακτήσει τον άνθρωπο· πέρα από την εκφορά λόγων, καμία άλλη μέθοδος δεν μπορεί να δώσει στους ανθρώπους τη δυνατότητα να κατανοήσουν πιο ξεκάθαρα την αλήθεια και το έργο του Θεού. Έτσι, στο τελικό στάδιο του έργου Του, ο Θεός χρησιμοποιεί τη μέθοδο της ομιλίας προς τον άνθρωπο για να ξεκλειδώσει γι’ αυτόν όλες τις αλήθειες και τα μυστήρια που δεν κατανοεί, επιτρέποντάς του να κερδίσει από τον Θεό την αληθινή οδό και τη ζωή, ικανοποιώντας έτσι τις προθέσεις Του. Ο σκοπός του έργου του Θεού στον άνθρωπο είναι να του δώσει τη δυνατότητα να ικανοποιήσει τις προθέσεις του Θεού, και γίνεται για να τον σώσει. Επομένως, κατά τον χρόνο που σώζει τον άνθρωπο, δεν κάνει το έργο της τιμωρίας του. Ενώ σώζει τον άνθρωπο, ο Θεός δεν τιμωρεί το κακό ούτε ανταμείβει το καλό, ούτε αποκαλύπτει τους προορισμούς των κάθε λογής ανθρώπων. Αντίθετα, μόνο αφού ολοκληρωθεί το τελικό στάδιο του έργου Του θα κάνει το έργο της τιμωρίας του κακού και της ανταμοιβής του καλού, και μόνο τότε θα αποκαλύψει τις εκβάσεις των κάθε λογής ανθρώπων. Εκείνοι που θα τιμωρηθούν θα είναι οι πραγματικά ανίκανοι να σωθούν, ενώ εκείνοι που θα σωθούν θα είναι εκείνοι που έχουν κερδίσει τη σωτηρία του Θεού κατά τον χρόνο που Αυτός σώζει τον άνθρωπο. Ενώ κάνει το έργο της σωτηρίας Του, ο Θεός σώζει κάθε έναν άνθρωπο που μπορεί να σωθεί στον μέγιστο δυνατό βαθμό και δεν απορρίπτει κανέναν από αυτούς, διότι ο σκοπός του έργου του Θεού είναι να σώσει τον άνθρωπο. Όλοι εκείνοι που, κατά τον χρόνο που ο Θεός σώζει τον άνθρωπο, είναι ανίκανοι να επιτύχουν αλλαγές στη διάθεσή τους —καθώς και όλοι εκείνοι που είναι ανίκανοι να υποταχθούν στον Θεό πλήρως— θα γίνουν αντικείμενα τιμωρίας. Αυτό το στάδιο του έργου —το έργο των λόγων— αποκαλύπτει για τους ανθρώπους όλο τον Λόγο που δεν κατανοούν, καθώς και όλα τα μυστήρια που δεν έχουν κατανοήσει. Αυτό τους επιτρέπει να κατανοήσουν τις προθέσεις του Θεού και τις απαιτήσεις του Θεού απ’ αυτούς, και να έχουν τις προϋποθέσεις για να κάνουν πράξη τα λόγια του Θεού και να επιτύχουν αλλαγές στη διάθεσή τους. Ο Θεός χρησιμοποιεί μόνο λόγια για να κάνει το έργο Του και δεν τιμωρεί τους ανθρώπους επειδή είναι λίγο επαναστατικοί. Αυτό γιατί τώρα είναι ο καιρός του έργου της σωτηρίας και, αν οι άνθρωποι τιμωρούνταν κάθε φορά που ήταν επαναστατικοί, κανείς δεν θα είχε την ευκαιρία να σωθεί, και όλοι θα τιμωρούνταν και θα έπεφταν στον Άδη. Ο σκοπός της χρήσης λόγων για την κρίση του ανθρώπου είναι να του επιτρέψει να γνωρίσει τον εαυτό του και να υποταχθεί στον Θεό· δεν είναι να τον τιμωρήσει με μια τέτοια κρίση. Κατά τον χρόνο που κάνει το έργο των λόγων, πολλοί άνθρωποι θα εκθέσουν την επαναστατικότητα και την αντίστασή τους, καθώς και την έλλειψη υποταγής τους προς τον ενσαρκωμένο Θεό. Ωστόσο, Εκείνος δεν θα τιμωρήσει όλους αυτούς τους ανθρώπους εξαιτίας αυτού, αλλά, αντιθέτως, θα απορρίψει μόνο όσους είναι διεφθαρμένοι μέχρι το μεδούλι και δεν μπορούν να σωθούν. Θα δώσει τη σάρκα τους στον Σατανά και, σε ορισμένες περιπτώσεις, θα εξαλείψει τη σάρκα τους. Όσοι απομείνουν θα συνεχίσουν να ακολουθούν και να βιώνουν το κλάδεμα. Αν, ενόσω ακολουθούν, αυτοί οι άνθρωποι εξακολουθούν να αδυνατούν να δεχτούν το κλάδεμα, και εκφυλίζονται όλο και περισσότερο, τότε θα έχουν χάσει την ευκαιρία τους για σωτηρία. Κάθε άνθρωπος που έχει αποδεχθεί την κατάκτησή του μέσω των λόγων του Θεού θα έχει πολλές ευκαιρίες για σωτηρία· στη σωτηρία του κάθε ανθρώπου από τον Θεό, Εκείνος θα τον αντιμετωπίσει με τη μέγιστη δυνατή χαλαρότητα. Με άλλα λόγια, θα του επιδειχθεί η υπέρτατη επιείκεια. Εφόσον οι άνθρωποι επιστρέφουν από το λάθος μονοπάτι, και εφόσον μπορούν να μετανοήσουν, ο Θεός θα τους δώσει ευκαιρίες να κερδίσουν τη σωτηρία Του. Όταν οι άνθρωποι επαναστατούν για πρώτη φορά ενάντια στον Θεό, Εκείνος δεν έχει καμία επιθυμία να τους πατάξει· αντίθετα, κάνει ό,τι μπορεί για να τους σώσει. Αν κάποιος πραγματικά δεν έχει περιθώριο για σωτηρία, τότε ο Θεός θα τον εγκαταλείψει. Ο λόγος που ο Θεός αργεί να τιμωρήσει κάποιον είναι ότι θέλει να σώσει όλους όσους μπορούν να σωθούν. Απλώς χρησιμοποιεί λόγια για να κρίνει, να διαφωτίσει και να καθοδηγήσει τους ανθρώπους· δεν χρησιμοποιεί ράβδο για να τους πατάξει. Η χρήση λόγων για να φέρει στους ανθρώπους σωτηρία είναι ο σκοπός και η σημασία του τελικού σταδίου του έργου.