Γιατί είσαι απρόθυμος να είσαι αντιθετικό στοιχείο;

Όσοι κατακτώνται είναι αντιθετικά στοιχεία, και μόνο αφότου τελειωθούν οι άνθρωποι γίνονται πρότυπα και δείγματα του έργου των εσχάτων ημερών. Προτού οδηγηθούν στην τελείωση, είναι αντιθετικά στοιχεία, εργαλεία, όπως επίσης και αντικείμενα υπηρεσίας. Όσοι έχουν κατακτηθεί πλήρως από τον Θεό είναι η αποκρυστάλλωση του έργου διαχείρισής Του, καθώς και πρότυπα και δείγματα. Αυτά τα λόγια που έχω χρησιμοποιήσει για να περιγράψω τέτοιους ανθρώπους μπορεί να είναι συνηθισμένα, μα αποκαλύπτουν πολλές ενδιαφέρουσες ιστορίες. Εσείς οι ολιγόπιστοι θα καβγαδίζετε πάντα για έναν κοινό τίτλο μέχρι να κοκκινίσει το πρόσωπό σας, και μερικές φορές μάλιστα προκύπτουν ακόμα και ρήξεις εξαιτίας αυτού. Παρόλο που δεν είναι τίποτα περισσότερο από έναν μικρό τίτλο, στο μυαλό σας, πιστεύετε ότι δεν πρόκειται για έναν επουσιώδη τίτλο, αλλά για κάτι σπουδαίο που σχετίζεται με τη μοίρα σας. Έτσι, όσοι δεν είναι λογικοί υφίστανται συχνά τεράστια απώλεια γι’ αυτό το απίστευτα ασήμαντο ζήτημα —αυτό σημαίνει να γλιτώνεις λίγα, μόνο και μόνο για να χάσεις πολλά. Απλώς και μόνο εξαιτίας ενός ασήμαντου τίτλου, θα τραπείτε σε φυγή και δεν θα ξαναγυρίσετε ποτέ. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι θεωρείτε πολύ ασήμαντη τη ζωή και δίνετε πολύ μεγάλη αξία στα ονόματα με τα οποία σας προσφωνούν. Επομένως, στην πνευματική σας ζωή, ακόμη και στην πρακτική σας ζωή, θα αναπτύσσετε συχνά πολλές περίπλοκες και παράξενες ιστορίες λόγω των αντιλήψεών σας σχετικά με το κύρος. Ίσως να μην το παραδεχτείτε, αλλά θα σας πω ότι αυτοί οι άνθρωποι υπάρχουν στ’ αλήθεια στην πραγματική ζωή, παρόλο που δεν έχετε εκτεθεί ακόμη μεμονωμένα. Αυτού του είδους τα πράγματα έχουν συμβεί στη ζωή του καθενός σας. Αν δεν το πιστεύεις, δες απλώς την παρακάτω ιστορία από τη ζωή μιας αδελφής (ή ενός αδελφού). Είναι πιθανό ο άνθρωπος αυτός να είναι στην πραγματικότητα εσύ ή ίσως να είναι κάποιος τον οποίο γνωρίζεις στη ζωή σου. Αν δεν απατώμαι, η ιστορία αυτή περιγράφει μια εμπειρία που έχεις βιώσει. Δεν λείπει τίποτα από την περιγραφή, δεν παραλείπεται ούτε μια σκέψη ή ιδέα, απεναντίας, στην ιστορία αυτή καταγράφονται τα πάντα στο σύνολό τους. Αν δεν το πιστεύεις, απλώς διάβασέ την πρώτα.

Εδώ εξιστορείται μία σύντομη εμπειρία ενός «πνευματικού ανθρώπου».

Αναστατώθηκε όταν είδε ότι πολλά από τα πράγματα που έκαναν οι αδελφοί και οι αδελφές στην εκκλησία δεν συμβάδιζαν με τις προθέσεις του Θεού, κι έτσι άρχισε να τους επιπλήττει: «Ασυνείδητα καθάρματα! Γιατί κάνετε ασυνείδητα πράγματα; Γιατί δεν αναζητάτε την αλήθεια αντί να κάνετε ό,τι σας αρέσει;… Σε εσάς τα λέω αυτά τα πράγματα, μα ταυτόχρονα μισώ τον εαυτό μου. Βλέπω ότι ο Θεός φλέγεται από ανυπομονησία και νιώθω μια φλόγα μέσα μου. Είμαι πραγματικά πρόθυμη να φέρω πλήρως εις πέρας το έργο που μου έχει εμπιστευτεί ο Θεός και θέλω πραγματικά να σας υπηρετήσω. Το θέμα είναι ότι αυτήν τη στιγμή είμαι πολύ αδύναμη. Ο Θεός έχει αφιερώσει τόσο πολύ χρόνο σε εμάς κι έχει πει τόσο πολλά λόγια, αλλά εμείς παραμένουμε οι ίδιοι. Ενδόμυχα, πάντοτε νιώθω ότι χρωστώ στον Θεό πάρα πολλά…» (Άρχισε να κλαίει, ανήμπορη να συνεχίσει να μιλάει.) Έπειτα, άρχισε να προσεύχεται: «Ω, Θεέ μου! Σε εκλιπαρώ να μου δώσεις δύναμη και να με συγκινήσεις περισσότερο από κάθε άλλη φορά, και είθε το Πνεύμα Σου να εργαστεί μέσα μου. Είμαι πρόθυμη να συνεργαστώ μαζί Σου. Εφόσον είναι Εσύ να κερδίσεις δόξα στο τέλος, είμαι πρόθυμη αυτήν τη στιγμή να Σου δώσω όλον μου τον εαυτό. Είμαι πρόθυμη ακόμα και να δώσω τη ζωή μου εφόσον μπορούμε να προσφέρουμε μεγάλους αίνους, και εφόσον οι αδελφοί και οι αδελφές μας μπορούν να τραγουδούν και να χορεύουν με χαρά για να υμνούν το άγιο όνομά Σου, να Σε δοξάζουν, να Σε φανερώνουν, να είναι βέβαιοι ότι το έργο Σου είναι αληθινό και να είναι πρόθυμοι να νοιαστούν για τα φορτία που επωμίζεσαι [...]» Προσευχήθηκε έτσι με ειλικρίνεια, και το Άγιο Πνεύμα πράγματι της έδωσε ένα φορτίο. Κατά την περίοδο εκείνη, είχε εξαιρετικό φορτίο και περνούσε όλη της την ημέρα διαβάζοντας, γράφοντας και ακούγοντας. Ήταν τόσο απασχολημένη που δεν έπαιρνε άλλο. Η πνευματική της κατάσταση ήταν εξαιρετική, και στην καρδιά της είχε πάντα ενέργεια και φορτίο. Πότε πότε αποδυναμωνόταν και έπεφτε σε τέλμα, αλλά επανερχόταν γρήγορα στην κανονική της κατάσταση. Μετά από μια περίοδο σαν αυτή, η πρόοδός της ήταν ραγδαία, εκείνη κατάφερε να αποκτήσει κάποια κατανόηση για πολλά από τα λόγια του Θεού και, επίσης, μάθαινε ύμνους με γρήγορο ρυθμό —σε γενικές γραμμές, η πνευματική της κατάσταση ήταν εξαιρετική. Όταν είδε ότι πολλά πράγματα στην εκκλησία δεν συμβάδιζαν με τις προθέσεις του Θεού, ανησύχησε και εκνευρίστηκε, και επέπληξε τους αδελφούς και τις αδελφές της, λέγοντας: «Αυτό είναι αφοσιωμένη εκτέλεση του καθήκοντός σας; Γιατί δεν μπορείτε να πληρώσετε ούτε καν ένα τόσο μικρό τίμημα; Αν δεν θέλετε να το κάνετε εσείς, θα το κάνω εγώ...»

Όταν είχε φορτίο, όσο περισσότερο εργαζόταν το Άγιο Πνεύμα, τόσο πιο δυνατή ένιωθε να γίνεται η πίστη της. Πού και πού συναντούσε δυσκολίες και γινόταν αρνητική, αλλά μπορούσε να τις ξεπεράσει. Δηλαδή, όταν βίωνε το έργο του Αγίου Πνεύματος, ακόμη κι όταν η κατάστασή της ήταν καταπληκτική, και πάλι δεν μπορούσε να αποφύγει να συναντήσει ορισμένες δυσκολίες ή να αποδυναμωθεί σε κάποιον βαθμό. Τέτοια πράγματα είναι αναπόφευκτο να συμβούν, αλλά πολύ σύντομα μπορούσε να βγει από τις καταστάσεις αυτές. Όταν βίωνε αδυναμία, προσευχόταν κι ένιωθε ότι το ανάστημά της ήταν πραγματικά μικρό, αλλά ήταν πρόθυμη να συνεργαστεί με τον Θεό. Ό,τι κι αν έκανε ο Θεός, αυτή ήταν πρόθυμη να ικανοποιεί τις προθέσεις Του και να υποτάσσεται σε όλες τις διευθετήσεις Του. Κάποιοι άνθρωποι είχαν ορισμένες απόψεις και προκαταλήψεις γι’ αυτήν, μα εκείνη μπορούσε να παραμερίζει τον εαυτό της και να συναναστρέφεται ενεργά μαζί τους. Έτσι είναι οι καταστάσεις των ανθρώπων όταν το Άγιο Πνεύμα επιτελεί το κανονικό Του έργο. Μετά από ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, το έργο του Θεού άρχισε να αλλάζει και όλοι οι άνθρωποι εισήλθαν σε ένα άλλο στάδιο του έργου, στο οποίο ο Θεός είχε διαφορετικές απαιτήσεις από αυτούς. Ειπώθηκαν, λοιπόν, νέα λόγια, τα οποία διατύπωναν νέες απαιτήσεις από τους ανθρώπους: «[…] Μόνο μίσος έχω για εσάς, ποτέ ευλογίες. Ποτέ δεν σκέφτηκα να σας ευλογήσω ούτε σκέφτηκα να σας ολοκληρώσω, διότι είστε πολύ επαναστατικοί. Επειδή είστε διεφθαρμένοι και δόλιοι, και επειδή έχετε χαμηλό επίπεδο και χαμηλή θέση, δεν έχετε βρεθεί ποτέ στο οπτικό πεδίο Μου ούτε μέσα στην καρδιά Μου. Το έργο Μου γίνεται με αποκλειστική πρόθεση την καταδίκη σας. Μήτε το χέρι Μου μήτε η παίδευσή Μου ήταν ποτέ μακριά σας. Εξακολουθώ να σας κρίνω και να σας καταριέμαι. Επειδή δεν έχετε κατανόηση για Μένα, η οργή Μου ήταν ανέκαθεν επάνω σας. Παρόλο που ανέκαθεν εργάζομαι ανάμεσά σας, θα πρέπει να γνωρίζετε τη στάση Μου απέναντί σας. Δεν είναι παρά απέχθεια —δεν υπάρχει καμία άλλη στάση ή γνώμη. Θέλω μόνο να ενεργείτε ως αντιθετικά στοιχεία για τη σοφία και τη μεγάλη δύναμή Μου. Δεν είστε τίποτα περισσότερο από τα αντιθετικά στοιχεία Μου, γιατί μέσα από την παρακοή σας αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη Μου. Σας βάζω να ενεργείτε ως αντιθετικά στοιχεία για το έργο Μου, να είστε παραρτήματα του έργου Μου…» Μόλις είδε τις λέξεις «παραρτήματα» και «αντιθετικά στοιχεία», άρχισε να σκέφτεται: «Πώς θα πρέπει να ακολουθώ λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα λόγια; Έχοντας πληρώσει ένα τέτοιο τίμημα, παραμένω αντιθετικό στοιχείο. Το αντιθετικό στοιχείο δεν είναι απλώς ένας πάροχος υπηρεσιών; Στο παρελθόν, είχε ειπωθεί ότι δεν θα ήμασταν πάροχοι υπηρεσιών, ότι θα ήμασταν ο λαός του Θεού· ωστόσο, δεν βρισκόμαστε ακόμη εδώ σήμερα έχοντας τον ρόλο των παρόχων υπηρεσιών; Οι πάροχοι υπηρεσιών δεν είναι χωρίς ζωή; Όσο μαρτύριο κι αν υπομείνω, ο Θεός δεν θα με εγκρίνει γι’ αυτό! Όταν δεν θα είμαι πλέον αντιθετικό στοιχείο, δεν θα τελειώσει; […]» Όσο περισσότερο το σκεφτόταν, τόσο περισσότερο έχανε το κίνητρό της. Ένιωσε ακόμα χειρότερα όταν ήρθε στην εκκλησία και είδε την κατάσταση των αδελφών: «Δεν είστε εντάξει! Εγώ δεν είμαι εντάξει. Έχω γίνει αρνητική. Αχ! Τι μπορεί να γίνει; Ο Θεός εξακολουθεί να μη μας θέλει. Καθώς κάνουμε αυτού του είδους το έργο, δεν υπάρχει περίπτωση Εκείνος να μη μας κάνει αρνητικούς. Δεν ξέρω τι τρέχει μ’ εμένα. Δεν θέλω ούτε καν να προσεύχομαι. Όπως και να ’χει, δεν είμαι καλά επί του παρόντος και πραγματικά δεν μπορώ να επιστρατεύσω την εσωτερική μου ορμή. Έχω προσευχηθεί πολλές φορές αλλά εξακολουθώ να μην μπορώ και δεν είμαι πρόθυμη να συνεχίσω. Έτσι το βλέπω εγώ: Αφού ο Θεός λέει ότι είμαστε αντιθετικά στοιχεία, τα αντιθετικά στοιχεία δεν είναι απλώς πάροχοι υπηρεσιών; Ο Θεός λέει ότι είμαστε αντιθετικά στοιχεία, όχι οι υιοί Του ούτε ο λαός Του, πόσο μάλλον οι πρωτότοκοι υιοί Του. Δεν είμαστε τίποτα, μόνο αντιθετικά στοιχεία. Αν είμαστε όντως αυτό, υπάρχει περίπτωση να έχουμε μια ευνοϊκή έκβαση; Τα αντιθετικά στοιχεία δεν έχουν ελπίδα επειδή δεν έχουν ζωή. Αν ήμασταν οι υιοί Του, ο λαός Του, τότε θα υπήρχε ελπίδα —θα μπορούσαμε να ολοκληρωθούμε. Μπορούν τα αντιθετικά στοιχεία να φέρουν τη ζωή του Θεού; Μπορεί ο Θεός να εμφυσήσει ζωή σε όσους Του παρέχουν υπηρεσίες; Εκείνοι που αγαπά είναι εκείνοι που έχουν τη ζωή Του και μόνο όσοι έχουν τη ζωή Του είναι οι υιοί Του, ο λαός Του. Παρόλο που είμαι αρνητική και αδύναμη, ελπίζω όλοι εσείς να μην είστε αρνητικοί. Ξέρω ότι με το να οπισθοδρομώ και να είμαι αρνητική κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν μπορώ να ικανοποιήσω τις προθέσεις του Θεού, αλλά δεν είμαι πρόθυμη να είμαι αντιθετικό στοιχείο. Φοβάμαι να είμαι αντιθετικό στοιχείο. Όπως και να ’χει, η ενέργειά μου είναι λιγοστή και δεν μπορώ να συνεχίσω τώρα. Ελπίζω ότι κανείς από εσάς δεν θα ακολουθήσει το παράδειγμά μου και ότι όλοι σας θα μπορέσετε να αντλήσετε λίγη έμπνευση από εμένα. Νιώθω πως θα μπορούσα κάλλιστα να πάω να πεθάνω! Θα σας αφήσω με κάποια τελευταία λόγια πριν βρω τον θάνατό μου —παρόλο που είστε αντιθετικά στοιχεία, ελπίζω να μπορέσετε να παραμείνετε τέτοια μέχρι το τέλος· ίσως στο τέλος ο Θεός να εγκρίνει τα αντιθετικά στοιχεία…» Όταν οι αδελφοί και οι αδελφές τα είδαν αυτά, αναρωτήθηκαν: «Πώς γίνεται να είναι τόσο αρνητική; Μια χαρά δεν ήταν τις περασμένες μέρες; Γιατί έχει χάσει ξαφνικά όλη τη φόρα της; Γιατί δεν συμπεριφέρεται φυσιολογικά;» Εκείνη είπε: «Μη λέτε ότι δεν συμπεριφέρομαι φυσιολογικά. Στην πραγματικότητα, τα έχω ξεκαθαρίσει όλα μέσα στην καρδιά μου. Γνωρίζω ότι δεν έχω ικανοποιήσει τις προθέσεις του Θεού· αλλά αυτό δεν συμβαίνει απλώς επειδή δεν είμαι πρόθυμη να ενεργώ ως το αντιθετικό στοιχείο Του; Δεν έχω κάνει τίποτα κακό. Ίσως μια μέρα ο Θεός να μετατρέψει τον τίτλο των “αντιθετικών στοιχείων” σε “δημιουργήματα”· και όχι μόνο αυτό, αλλά μάλιστα στα δημιουργήματα που χρησιμοποιούνται από Εκείνον με σημαντικό τρόπο. Δεν υπάρχει κάποια ελπίδα σ’ αυτό; Ελπίζω να μη γίνετε αρνητικοί ούτε να αποθαρρυνθείτε, και να μπορέσετε να συνεχίσετε να ακολουθείτε τον Θεό και να εκπληρώσετε τη λειτουργία σας ως αντιθετικά στοιχεία. Σε κάθε περίπτωση, εγώ δεν μπορώ να συνεχίσω. Μην περιορίζεστε εξαιτίας μου». Οι άλλοι το άκουσαν αυτό και είπαν: «Ακόμη κι αν εσύ σταματήσεις να Τον ακολουθείς, εμείς θα συνεχίσουμε, διότι ο Θεός δεν μας έχει φερθεί ποτέ άδικα. Δεν θα περιοριστούμε εξαιτίας της αρνητικότητάς σου».

Αφού πέρασε αυτήν την εμπειρία για ένα χρονικό διάστημα, παρέμενε σε αρνητική κατάσταση σχετικά με το γεγονός ότι ήταν αντιθετικό στοιχείο, οπότε της είπα: «Δεν έχεις κατανόηση του έργου Μου. Δεν έχεις κατανόηση της αληθινής ιστορίας που κρύβεται πίσω απ’ τα λόγια μου ούτε της ουσίας και των επιδιωκόμενων αποτελεσμάτων των λόγων Μου. Δεν γνωρίζεις τους στόχους του έργου Μου ούτε τη σοφία του. Δεν κατανοείς τις προθέσεις Μου. Ξέρεις μόνο να οπισθοχωρείς επειδή είσαι αντιθετικό στοιχείο —ασχολείσαι υπερβολικά με το κύρος! Πόσο δειλό κάθαρμα είσαι! Σου έχω πει τόσο πολλά στο παρελθόν. Σου έχω πει ότι θα σε οδηγήσω στην τελείωση· το έχεις ξεχάσει; Δεν μίλησα για την τελείωση πριν κάνω ποτέ λόγο για τα αντιθετικά στοιχεία;» «Μισό λεπτό, κάτσε να το σκεφτώ. Ναι, έτσι είναι! Πράγματι τα είπες αυτά τα πράγματα πριν κάνεις ποτέ λόγο για τα αντιθετικά στοιχεία!» «Όταν μίλησα για την τελείωση, δεν είπα ότι οι άνθρωποι θα τελειωθούν μόνο αφότου κατακτηθούν;» «Ναι!» «Δεν ήταν ειλικρινή τα λόγια Μου; Δεν ήταν αξιόπιστα;» «Ναι, ήταν! Είσαι ένας Θεός που δεν λέει ποτέ κάτι το ανέντιμο —κανείς δεν θα τολμούσε να το αρνηθεί αυτό. Αλλά μιλάς με τόσο πολλούς διαφορετικούς τρόπους». «Δεν αλλάζει ο τρόπος που μιλάω ανάλογα με τα διαφορετικά στάδια του έργου; Τα όσα λέω, δεν γίνονται και λέγονται βάσει των αναγκών σου;» «Εργάζεσαι ανάλογα με τις ανάγκες των ανθρώπων και μεριμνάς για τα όσα χρειάζονται. Αυτό δεν είναι αναληθές!» «Τότε, λοιπόν, τα όσα σου έχω πει δεν ήταν ωφέλιμα; Οι παιδεύσεις Μου δεν έχουν επιτελεστεί για χάρη σου;» «Μα πώς μπορείς να εξακολουθείς να λες ότι είναι για χάρη δική μου! Με έχεις παιδεύσει σχεδόν μέχρι θανάτου —δεν θέλω πια να ζω. Σήμερα λες το ένα, αύριο λες το άλλο. Γνωρίζω ότι με τελειώνεις για χάρη μου, αλλά δεν με έχεις οδηγήσει στην τελείωση —με κάνεις αντιθετικό στοιχείο και συνεχίζεις να με παιδεύεις. Με μισείς, έτσι δεν είναι; Κανείς δεν τολμά να πιστέψει στα λόγια Σου, και τώρα μόνο έχω δει ξεκάθαρα ότι η παίδευσή Σου αποσκοπεί μόνο να εξαλείψει το μίσος στην καρδιά Σου, όχι να με σώσει. Έκρυψες την αλήθεια από εμένα παλαιότερα· είπες ότι θα με οδηγούσες στην τελείωση και ότι η παίδευση ήταν για να με οδηγήσεις στην τελείωση. Επομένως, πάντοτε υποτασσόμουν στην παίδευσή Σου. Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι σήμερα θα έφερα τον τίτλο ενός αντιθετικού στοιχείου. Θεέ μου, δεν θα ήταν καλύτερο να κανόνιζες να ενεργώ ως κάτι άλλο; Είναι αναγκαίο να με κάνεις να κουβαλώ τον τίτλο του αντιθετικού στοιχείου; Θα δεχόμουν ακόμη και το να ήμουν φύλακας της πύλης στη βασιλεία. Τρέχω παντού και δαπανώ τον εαυτό μου, μα εν τέλει τα χέρια μου είναι άδεια —είμαι τελείως απένταρη. Ωστόσο, τώρα μου λες πως θα ήθελες να ενεργώ ως το αντιθετικό Σου στοιχείο. Πώς μπορώ να δείξω καν το πρόσωπό μου;» «Για τι πράγμα μιλούσες; Έχω κάνει τόσο μεγάλο έργο κρίσης στο παρελθόν, κι εσύ δεν το καταλαβαίνεις; Έχεις πραγματική κατανόηση του εαυτού σου; Ο τίτλος “αντιθετικό στοιχείο” δεν είναι κι αυτός η κρίση των λόγων; Νομίζεις ότι η αναφορά Μου στα αντιθετικά στοιχεία είναι κι αυτή μια μέθοδος, ένας τρόπος για να σε κρίνω; Πώς, λοιπόν, θα έπρεπε να Με ακολουθήσεις;» «Ακόμη δεν έχω σχεδιάσει πώς θα Σε ακολουθήσω. Πρώτα, πρέπει να μάθω το εξής: Είμαι αντιθετικό στοιχείο ή όχι; Μπορούν τα αντιθετικά στοιχεία να οδηγηθούν κι αυτά στην τελείωση; Μπορεί να αλλάξει ο τίτλος του “αντιθετικού στοιχείου”; Μπορώ να γίνω ηχηρή μάρτυρας μέσω του γεγονότος ότι είμαι αντιθετικό στοιχείο, και μετά να γίνω κάποια που έχει τελειωθεί, που είναι πρότυπο αγάπης για τον Θεό και η οικεία του Θεού; Μπορώ να ολοκληρωθώ; Πες μου την αλήθεια!» «Δεν γνωρίζεις ότι τα πράγματα εξελίσσονται διαρκώς, ότι αλλάζουν διαρκώς; Εφόσον είσαι τώρα πρόθυμη να είσαι υποτακτική στον ρόλο σου ως αντιθετικό στοιχείο, τότε θα είσαι σε θέση να αλλάξεις. Το αν είσαι αντιθετικό στοιχείο ή όχι δεν έχει καμία σχέση με τη μοίρα σου. Το βασικό είναι αν θα μπορείς να είσαι κάποια που έχει αλλαγή στη διάθεση ζωής της ή όχι». «Μπορείς να μου πεις αν μπορείς να με οδηγήσεις στην τελείωση ή όχι;» «Εφόσον Με ακολουθείς και υποτάσσεσαι μέχρι το τέλος, εγγυώμαι ότι μπορώ να σε οδηγήσω στην τελείωση». «Και τι είδους βάσανα θα πρέπει να βιώσω;» «Θα βιώσεις δεινά, όπως επίσης και την κρίση και την παίδευση των λόγων, ιδίως την παίδευση των λόγων, η οποία είναι ίδια με την παίδευση του να είσαι αντιθετικό στοιχείο!» «Και την ίδια παίδευση με ένα αντιθετικό στοιχείο; Λοιπόν, αν μπορώ να τελειωθώ από Εσένα μέσα από την υποβολή σε δεινά, αν υπάρχει ελπίδα, τότε εντάξει. Ακόμη κι αν πρόκειται μόνο για ένα ίχνος ελπίδας, είναι καλύτερο από το να είμαι αντιθετικό στοιχείο. Αυτός ο τίτλος: “αντιθετικό στοιχείο” ακούγεται τόσο απαίσιος. Δεν είμαι πρόθυμη να είμαι αντιθετικό στοιχείο!» «Τι το τόσο τρομερό έχουν τα αντιθετικά στοιχεία; Τα αντιθετικά στοιχεία δεν είναι αυτοδικαίως πολύ καλά; Τα αντιθετικά στοιχεία δεν είναι άξια να απολαμβάνουν ευλογίες; Εφόσον λέω ότι τα αντιθετικά στοιχεία μπορούν να απολαμβάνουν ευλογίες, τότε θα μπορείς να απολαύσεις ευλογίες. Δεν αληθεύει πως οι τίτλοι των ανθρώπων αλλάζουν λόγω του έργου Μου; Κι όμως, ένας απλός τίτλος σε ενοχλεί τόσο πολύ; Αξίζει για σένα που είσαι τέτοιου είδους αντιθετικό στοιχείο. Είσαι πρόθυμη να ακολουθήσεις ή όχι;» «Λοιπόν, μπορείς να με ολοκληρώσεις ή όχι; Μπορείς να μου επιτρέψεις να απολαύσω τις ευλογίες Σου;» «Είσαι πρόθυμη να ακολουθήσεις έως το τέλος ή όχι; Είσαι πρόθυμη να προσφέρεις τον εαυτό σου;» «Άφησέ με να το σκεφτώ. Ένα αντιθετικό στοιχείο μπορεί κι αυτό να απολαύσει τις ευλογίες Σου και να ολοκληρωθεί. Αφού ολοκληρωθώ, θα είμαι η οικεία Σου, θα κατανοώ τις προθέσεις Σου στην ολότητά τους και θα κατέχω ό,τι κατέχεις Εσύ. Θα μπορώ να απολαμβάνω όσα απολαμβάνεις Εσύ και θα γνωρίζω όσα γνωρίζεις… Αφού υποβληθώ σε δεινά και αφού τελειωθώ, θα μπορώ να απολαμβάνω ευλογίες. Οπότε, ποιες ευλογίες θα απολαμβάνω ουσιαστικά;» «Μην ανησυχείς για το ποιες ευλογίες θα απολαμβάνεις. Ακόμη κι αν σου έλεγα, αυτά τα πράγματα είναι πέρα από τη φαντασία σου. Αφού πρώτα αποδειχθείς καλό αντιθετικό στοιχείο, θα κατακτηθείς, και θα είσαι ένα επιτυχημένο αντιθετικό στοιχείο. Αυτό αποτελεί ένα πρότυπο και δείγμα κάποιου που κατακτάται, αλλά, φυσικά, μόνο αφότου κατακτηθείς μπορείς να γίνεις πρότυπο και δείγμα». «Τι είναι το πρότυπο και το δείγμα;» «Είναι ένα πρότυπο και δείγμα για όλους τους Εθνικούς, για όσους, δηλαδή, δεν έχουν κατακτηθεί». «Πόσους ανθρώπους περιλαμβάνει αυτό;» «Πάρα πολλούς ανθρώπους. Δεν πρόκειται μόνο για τους τέσσερις-πέντε χιλιάδες από εσάς —όλοι όσοι αποδέχονται το όνομα αυτό ανά την υφήλιο πρέπει να κατακτηθούν». «Οπότε δεν είναι μόνο πέντε ή δέκα πόλεις!» «Μην ανησυχείς γι’ αυτό τώρα και μην αναστατώνεσαι υπερβολικά. Επικεντρώσου απλώς στο πώς θα πρέπει να αποκτήσεις είσοδο επί του παρόντος! Εγγυώμαι ότι μπορείς να ολοκληρωθείς». «Σε ποιον βαθμό; Και ποιες ευλογίες μπορώ να απολαύσω;» «Γιατί ανησυχείς τόσο πολύ; Εγγυώμαι ότι μπορείς να ολοκληρωθείς. Έχεις ξεχάσει ότι είμαι αξιόπιστος;» «Πράγματι είσαι αξιόπιστος, αλλά κάποιες από τις μεθόδους ομιλίας Σου αλλάζουν συνεχώς. Σήμερα εγγυάσαι ότι μπορώ να ολοκληρωθώ, αλλά αύριο μπορεί να πεις ότι δεν είναι σίγουρο. Και σε κάποιους ανθρώπους λες: “Εγγυώμαι ότι κάποιος σαν εσένα δεν μπορεί να ολοκληρωθεί”. Δεν ξέρω τι τρέχει με τα λόγια Σου. Απλώς δεν τολμώ να τα πιστέψω». «Επομένως, μπορείς να προσφέρεις τον εαυτό σου ή όχι;» «Τι να προσφέρω;» «Να προσφέρεις τις προοπτικές σου και τις ελπίδες σου». «Είναι εύκολο να τα εγκαταλείψω αυτά τα πράγματα! Το κυριότερο είναι ο τίτλος του “αντιθετικού στοιχείου” —πραγματικά δεν τον θέλω αυτόν. Αν βγάλεις από πάνω μου αυτόν τον τίτλο, τότε θα είμαι ανοιχτή στα πάντα, θα μπορώ να κάνω τα πάντα. Δεν πρόκειται απλώς για μικροπράγματα; Θα μπορούσες να αφαιρέσεις αυτό τον χαρακτηρισμό;» «Αυτό θα ήταν εξαιρετικά εύκολο, έτσι δεν είναι; Εφόσον μπορώ να σου δώσω αυτόν τον τίτλο, τότε ασφαλώς μπορώ και να σου τον αφαιρέσω. Αλλά τώρα δεν είναι η κατάλληλη ώρα. Πρέπει πρώτα να ολοκληρώσεις την εμπειρία σου πάνω σε αυτό το στάδιο του έργου, και τότε μόνο μπορείς να κερδίσεις έναν νέο τίτλο. Όσο περισσότερο είναι κάποιος σαν εσένα, τόσο περισσότερο πρέπει να είναι αντιθετικό στοιχείο. Όσο περισσότερο ανησυχείς για το ότι είσαι αντιθετικό στοιχείο, τόσο περισσότερο θα σε χαρακτηρίζω ως τέτοιο. Ένας άνθρωπος σαν εσένα πρέπει να πειθαρχείται και να κλαδεύεται αυστηρά. Όσο πιο επαναστατικός είναι κάποιος, τόσο περισσότερο θα είναι πάροχος υπηρεσιών και, στο τέλος, δεν θα κερδίσει τίποτα». «Εφόσον επιδιώκω τόσο επιμελώς, γιατί δεν μπορώ να αποτινάξω το όνομα “αντιθετικό στοιχείο”; Σε ακολουθούμε όλα αυτά τα χρόνια και έχουμε υποφέρει πολύ. Έχουμε κάνει πολλά για Εσένα· έχουμε περάσει από άνεμο και βροχή. Τα νιάτα μας φτάνουν στο τέλος τους. Μήτε παντρευτήκαμε μήτε κάναμε οικογένεια, και όσοι από εμάς το έκαναν, πάλι βγήκαν προς τα έξω. Έμεινα στο σχολείο έως το λύκειο, αλλά μόλις άκουσα ότι είχες έρθει, εγκατέλειψα την ευκαιρία μου να πάω στο πανεπιστήμιο. Κι Εσύ λες ότι είμαστε αντιθετικά στοιχεία! Έχουμε χάσει τόσο πολλά! Κάνουμε όλα αυτά τα πράγματα, αλλά τώρα αποδεικνύεται ότι είμαστε απλώς τα αντιθετικά στοιχεία Σου. Βάσει αυτού, τι θα σκέφτονται για εμένα οι παλιοί συμμαθητές μου και οι συνομήλικοί μου; Όταν με βλέπουν και ρωτούν για τη θέση μου και το κύρος μου, πώς είναι δυνατόν να μην ντρέπομαι να τους πω; Στην αρχή, πλήρωνα κάθε τίμημα λόγω της πίστης μου σε Εσένα, και όλοι οι άλλοι με κορόιδευαν σαν να ήμουν ανόητη. Εγώ, όμως, και πάλι ακολουθούσα και ποθούσα την ώρα που θα ερχόταν η μέρα μου, όταν θα μπορούσα να τους δείξω όλους εκείνους που δεν πίστευαν. Αντίθετα, όμως, Εσύ σήμερα μου λες ότι είμαι αντιθετικό στοιχείο. Ακόμα κι αν μου έδινες τον χαμηλότερο από όλους τους τίτλους, ακόμα κι αν μου επέτρεπες να είμαι ένας από τους ανθρώπους της βασιλείας, θα ήταν μια χαρά! Ακόμη κι αν δεν μπορούσα να είμαι η μαθήτριά Σου ή η έμπιστή Σου, θα ήμουν εντάξει με το να είμαι απλώς η ακόλουθός Σου! Σε ακολουθούμε όλα αυτά χρόνια, έχουμε εγκαταλείψει τις οικογένειές μας, και ήταν τόσο δύσκολο να συνεχίσουμε την επιδίωξη μέχρι και σήμερα, και το μόνο που έχουμε να επιδείξουμε είναι ο τίτλος του αντιθετικού στοιχείου! Έχω απαρνηθεί τα πάντα για Εσένα· έχω παρατήσει όλα τα επίγεια πλούτη και τη δόξα. Παλαιότερα, κάποιος με σύστησε σε έναν υποψήφιο σύντροφο. Ήταν πολύ όμορφος και καλοντυμένος. Ήταν ο γιος ενός υψηλόβαθμου κυβερνητικού αξιωματούχου. Εκείνη την περίοδο, ενδιαφερόμουν για εκείνον. Αλλά μόλις άκουσα ότι είχε εμφανιστεί ο Θεός και ότι επιτελούσε το έργο Του, ότι θα μας οδηγούσες στη βασιλεία, θα μας οδηγούσες στην τελείωση και ότι μας ζήτησες να έχουμε την αποφασιστικότητα να αφήσουμε τα πάντα πίσω χωρίς να χάσουμε χρόνο, μόλις το άκουσα αυτό, είδα ότι δεν είχα καθόλου αποφασιστικότητα. Έπειτα έκανα την καρδιά μου πέτρα και απέρριψα εκείνη την ευκαιρία. Μετά απ’ αυτό, εκείνος έστειλε δώρα στην οικογένειά μου αρκετές φορές, αλλά εγώ ούτε καν τα κοίταξα. Νομίζεις πως ήμουν αναστατωμένη εκείνη την περίοδο; Ήταν κάτι πολύ καλό, και δεν κατέληξε πουθενά. Πώς να μην ήμουν αναστατωμένη; Ήμουν αναστατωμένη για το θέμα αυτό για αρκετές ημέρες, σε σημείο που δεν μπορούσα να κοιμηθώ τα βράδια, αλλά στο τέλος το άφησα και πάλι να περάσει. Κάθε φορά που προσευχόμουν, συγκινούμουν από το Άγιο Πνεύμα που έλεγε: “Είσαι πρόθυμη να θυσιάσεις τα πάντα για Εμένα; Είσαι πρόθυμη να δαπανήσεις τον εαυτό σου για Εμένα;” Κάθε φορά που σκεφτόμουν αυτά τα λόγια Σου, έκλαιγα. Συγκινήθηκα και έκλαψα από τη λύπη άπειρες φορές. Έναν χρόνο αργότερα, άκουσα ότι εκείνος ο άντρας είχε παντρευτεί. Περιττό να πω πως ήμουν δυστυχισμένη, αλλά το άφησα να περάσει κι αυτό για χάρη Σου. Και όλα αυτά χωρίς καν να αναφέρω ότι το φαγητό και τα ρούχα μου είναι άθλια —εγκατέλειψα εκείνο τον γάμο, τα εγκατέλειψα όλα αυτά, γι’ αυτό κι Εσύ δεν θα πρέπει να με κάνεις να ενεργώ ως αντιθετικό στοιχείο! Παράτησα τον γάμο μου, το σημαντικότερο γεγονός στη ζωή μου, μόνο και μόνο για να προσφέρω τον εαυτό μου σε Εσένα! Ολόκληρη η ζωή του ανθρώπου δεν είναι τίποτα παραπάνω από την εύρεση ενός καλού συντρόφου και την απόκτηση μιας ευτυχισμένης οικογένειας. Το εγκατέλειψα αυτό, το καλύτερο απ’ όλα τα πράγματα, και τώρα δεν έχω τίποτα και είμαι ολομόναχη. Πού θα ήθελες να πάω; Από τότε που άρχισα να Σε ακολουθώ, υποφέρω. Δεν είχα καλή ζωή. Έχω εγκαταλείψει την οικογένεια και την καριέρα μου, όπως επίσης και όλες τις απολαύσεις της σάρκας, και αυτά τα τιμήματα που έχουμε πληρώσει όλοι μας και πάλι δεν είναι αρκετά για να απολαύσουμε τις ευλογίες Σου; Και τώρα έχουμε αυτό το θέμα με το “αντιθετικό στοιχείο”. Θεέ μου, το έχεις παρακάνει! Κοίταξέ μας —δεν έχουμε τίποτα για να βασιστούμε σ’ αυτόν τον κόσμο. Κάποιοι από εμάς έχουμε εγκαταλείψει τα παιδιά μας, κάποιοι έχουμε παρατήσει τις δουλειές μας, τους ή τις συζύγους μας^[α] και ούτω καθεξής. Έχουμε εγκαταλείψει κάθε σαρκική απόλαυση. Σε τι παραπάνω έχουμε να ελπίζουμε; Πώς μπορούμε να συνεχίσουμε να επιβιώνουμε στον κόσμο; Δεν αξίζουν ούτε δεκάρα όλα αυτά τα τιμήματα που έχουμε πληρώσει; Δεν το βλέπεις αυτό διόλου; Το κύρος μας είναι ελάχιστο και το επίπεδό μας είναι χαμηλό —το δεχόμαστε αυτό, αλλά πότε δεν δώσαμε προσοχή σε αυτό που ήθελες Εσύ να κάνουμε; Τώρα μας εγκαταλείπεις ανηλεώς και μας “ανταμείβεις” με τον τίτλο του “αντιθετικού στοιχείου”; Αυτό έχουν αποφέρει μόνο τα τιμήματα που έχουμε πληρώσει; Στο τέλος, αν οι άνθρωποι με ρωτήσουν τι έχω κερδίσει από την πίστη μου στον Θεό, μπορώ στ’ αλήθεια να τους αφήσω να δουν τις λέξεις “αντιθετικό στοιχείο”; Πώς μπορώ να ανοίξω το στόμα μου και να πω ότι είμαι αντιθετικό στοιχείο; Δεν μπορώ να το εξηγήσω στους γονείς μου και δεν μπορώ να το εξηγήσω στον πρώην υποψήφιο σύντροφό μου. Έχω πληρώσει τόσο μεγάλα τιμήματα, κι αυτό που παίρνω ως αντάλλαγμα είναι να είμαι αντιθετικό στοιχείο! Αχ! Είμαι τόσο στενοχωρημένη!» (Άρχισε να χτυπάει με μανία τους μηρούς της και να κλαίει.) «Αν έλεγα ότι δεν θα σου έδινα τον τίτλο του αντιθετικού στοιχείου, αλλά, αντ’ αυτού, θα σε συμπεριλάμβανα στον λαό Μου και θα σου έλεγα να βγεις και να κηρύξεις το ευαγγέλιο, αν σου έδινα το κύρος για να κάνεις έργο, θα ήσουν σε θέση να το κάνεις; Τι έχεις κερδίσει πραγματικά από τα πολλά στάδια αυτού του έργου; Κι όμως να που είσαι εδώ, ψυχαγωγώντας Με με την ιστορία σου —είσαι αδιάντροπη! Λες ότι έχεις πληρώσει ένα τίμημα αλλά δεν έχεις κερδίσει τίποτα. Μήπως έχω αμελήσει να σου πω τους όρους Μου για να κερδίσω έναν άνθρωπο; Για ποιον γίνεται το έργο Μου; Ξέρεις; Κάθεσαι εδώ αναβιώνοντας παλιά παράπονα! Μετράς καν ως ανθρώπινο ον πλέον; Δεν ανέλαβες κάθε βάσανο που έχεις βιώσει με δική σου βούληση; Και δεν ανέλαβες τα βάσανά σου προκειμένου να κερδίσεις ευλογίες; Έχεις ανταποκριθεί στις απαιτήσεις Μου; Το μόνο που θέλεις είναι να κερδίζεις ευλογίες. Είσαι αδιάντροπη! Πότε ήταν οι απαιτήσεις Μου από εσένα υποχρεωτικές; Αν είσαι πρόθυμη να Με ακολουθείς, πρέπει να υποτάσσεσαι σ’ Εμένα στα πάντα. Μην προσπαθείς να διαπραγματευτείς τους όρους. Στο κάτω-κάτω, σου το είπα από πριν ότι το μονοπάτι αυτό είναι μονοπάτι βασάνων. Είναι γεμάτο δυσοίωνες πιθανότητες και λίγα ευοίωνα σημάδια. Το έχεις ξεχάσει; Το έχω πει πολλές φορές. Αν είσαι πρόθυμη να υποφέρεις, τότε ακολούθησέ Με. Αν δεν είσαι πρόθυμη να υποφέρεις, τότε σταμάτα. Δεν σε εξαναγκάζω —είσαι ελεύθερη να μείνεις ή να φύγεις! Ωστόσο, με αυτόν τον τρόπο γίνεται το έργο Μου και δεν μπορώ να καθυστερήσω ολόκληρο το έργο Μου εξαιτίας της ατομικής παρακοής σου. Μπορεί εσύ να μην είσαι πρόθυμη να υποταχθείς, αλλά άλλοι είναι. Είστε όλοι απελπισμένοι άνθρωποι! Δεν φοβάστε τίποτα! Διαπραγματεύεσαι τους όρους μαζί Μου —θέλεις να συνεχίσεις να ζεις ή όχι; Κάνεις σχέδια για τον εαυτό σου και αγωνίζεσαι για τη δική σου φήμη, για το δικό σου κέρδος. Δεν γίνεται όλο Μου το έργο για εσάς; Είσαι τυφλή; Προτού ενσαρκωθώ, δεν μπορούσες να Με δεις, και αυτά τα λόγια που είπες θα είχαν τότε συγχωρεθεί, αλλά τώρα είμαι ενσαρκωμένος και εργάζομαι ανάμεσά σας, ωστόσο εσύ πάλι δεν μπορείς να δεις; Τι δεν καταλαβαίνεις; Λες ότι έχεις υποστεί ζημία. Κι έτσι Εγώ έχω ενσαρκωθεί για να σώσω εσάς τους απελπισμένους ανθρώπους κι έχω κάνει τόσο πολύ έργο, κι εσύ εξακολουθείς να παραπονιέσαι ακόμη και τώρα —δεν θα έλεγες ότι έχω υποστεί ζημία; Όλα όσα έχω κάνει, δεν ήταν για εσάς; Δίνω αυτόν τον τίτλο στους ανθρώπους με βάση το τωρινό ανάστημά τους. Αν σήμερα σε αποκαλέσω “αντιθετικό στοιχείο”, τότε γίνεσαι αμέσως αντιθετικό στοιχείο. Παρομοίως αν σε αποκαλέσω “έναν από τον λαό του Θεού”, τότε γίνεσαι αμέσως αυτό. Όπως σε αποκαλέσω, αυτό είσαι. Όλα αυτά δεν επιτυγχάνονται με λίγα μόνο λόγια από τα χείλη Μου; Κι αυτά τα λίγα λόγια Μου είναι τόσο εξοργιστικά για εσένα; Τότε, λοιπόν, συγχώρεσέ Με! Αν δεν υποταχθείς τώρα, στο τέλος θα είσαι καταραμένη —τότε θα είσαι ευτυχισμένη; Δεν δίνεις προσοχή στην οδό της ζωής, κι αντ’ αυτού επικεντρώνεσαι μόνο στο κύρος και στον τίτλο σου· πώς είναι η ζωή σου; Δεν αρνούμαι ότι έχεις πληρώσει μεγάλο τίμημα, αλλά ρίξε μια ματιά στο ανάστημα και στην άσκησή σου —ακόμη και τώρα εξακολουθείς να προσπαθείς να διαπραγματευτείς τους όρους. Αυτό είναι το ανάστημα που έχεις κερδίσει μέσω της αποφασιστικότητάς σου; Σου έχει μείνει καθόλου ακεραιότητα; Έχεις συνείδηση; Εγώ ήμουν Αυτός που έκανε κάτι το εσφαλμένο; Ήταν λανθασμένες οι απαιτήσεις Μου από εσένα; Τι είναι, λοιπόν; Θα ήθελα να ενεργήσεις ως αντιθετικό στοιχείο για λίγες ημέρες, κι όμως δεν είσαι πρόθυμη να το κάνεις. Τι είδους αποφασιστικότητα είναι αυτή; Είστε όλοι άβουλοι, είστε δειλοί! Η τιμωρία για ανθρώπους σαν εσένα είναι τώρα αναμενόμενη!» Μόλις τα είπα αυτά, εκείνη δεν είπε λέξη.

Βιώνοντας τώρα το έργο αυτού του είδους, πρέπει να έχετε κατανοήσει λίγο τα στάδια του έργου του Θεού και τις μεθόδους Του για τη μεταμόρφωση των ανθρώπων. Μόνο αν έχει συμβεί αυτό μπορούν να επιτευχθούν αποτελέσματα κατά τη μεταμόρφωση. Στην επιδίωξή σας, έχετε υπερβολικά πολλές προσωπικές αντιλήψεις, ελπίδες και προοπτικές. Το έργο εκτελείται τώρα με αυτόν τον τρόπο για να αντιμετωπιστούν η επιθυμία σας για θέση και οι εξωφρενικές σας επιθυμίες. Όλες αυτές οι ελπίδες, αυτή η επιθυμία για θέση και αυτές οι αντιλήψεις είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα σατανικών διαθέσεων. Ο μοναδικός λόγος για τον οποίο υπάρχουν αυτά τα πράγματα στην καρδιά των ανθρώπων είναι το ότι τα δηλητήρια του Σατανά διαβρώνουν συνεχώς τις σκέψεις τους. Οι άνθρωποι δεν μπορούν ποτέ να απελευθερωθούν απ’ αυτούς τους πειρασμούς του Σατανά και ζουν μέσα στην αμαρτία, ωστόσο δεν πιστεύουν ότι πρόκειται για αμαρτία. Επιπλέον, σκέφτονται: «Πιστεύουμε στον Θεό, επομένως πρέπει να μας δώσει ευλογίες και να κανονίσει καταλλήλως τα πάντα για εμάς. Πιστεύουμε στον Θεό, οπότε πρέπει να είμαστε ανώτεροι από τους άλλους και πρέπει να έχουμε ανώτερη θέση και καλύτερες προοπτικές από οποιονδήποτε άλλο. Εφόσον πιστεύουμε στον Θεό, Εκείνος πρέπει να μας δίνει απεριόριστες ευλογίες. Διαφορετικά, δεν θα αποκαλείτο πίστη στον Θεό». Για πολλά χρόνια, οι σκέψεις στις οποίες βασίζονται οι άνθρωποι για την επιβίωσή τους, διαβρώνουν τις καρδιές τους σε τέτοιον βαθμό που έχουν γίνει ύπουλοι, δειλοί και ποταποί. Όχι μόνο δεν έχουν θέληση ούτε αποφασιστικότητα, αλλά έχουν γίνει και άπληστοι, αλαζονικοί και ισχυρογνώμονες. Δεν έχουν καθόλου την απαιτούμενη αποφασιστικότητα για να υπερβούν εαυτόν και, ακόμα περισσότερο, δεν έχουν το παραμικρό θάρρος για να σπάσουν τα δεσμά αυτών των σκοτεινών επιρροών. Οι σκέψεις και οι ζωές των ανθρώπων είναι τόσο σάπιες που οι οπτικές τους πίσω από την πίστη στον Θεό παραμένουν αβάστακτα φρικτές —είναι τελείως προσβλητικές να τις ακούει κανείς, μάλιστα. Όλοι οι άνθρωποι είναι δειλοί, ανίσχυροι, ποταποί και εύθραυστοι. Δεν απεχθάνονται τις δυνάμεις του σκότους και δεν αγαπάνε το φως και την αλήθεια· αντίθετα, κάνουν ό,τι μπορούν για να τα αποβάλουν αυτά. Έτσι ακριβώς δεν είναι οι τωρινές σκέψεις και οπτικές σας; Δηλαδή, εφόσον πιστεύετε στον Θεό, θα πρέπει γι’ αυτό να κερδίσετε ευλογίες και να σας διασφαλιστεί ότι δεν θα υποβαθμιστεί ποτέ η θέση σας, ότι θα παραμείνει υψηλότερη από των απίστων —αυτήν την οπτική δεν την έχετε μέσα σας εδώ και ένα ή δύο χρόνια, αλλά πολλά χρόνια. Το συναλλακτικό σκεπτικό σας είναι υπερμέγεθες. Αν και σήμερα έχετε φτάσει σε αυτό το στάδιο, ακόμα δεν μπορείτε να χαλαρώσετε όσον αφορά τη θέση· συνεχίζετε να πασχίζετε με κάθε τρόπο να μάθετε τα πάντα γι’ αυτήν, και το παρατηρείτε καθημερινά, τρομοκρατημένοι ότι μια μέρα η θέση σας θα χαθεί και το όνομά σας θα καταστραφεί. Οι άνθρωποι δεν έχουν εγκαταλείψει ποτέ την επιθυμία τους για άνεση. Καθώς σας κρίνω κατ’ αυτόν τον τρόπο σήμερα, τι επίπεδο κατανόησης θα έχετε στο τέλος; Θα πείτε ότι παρόλο που η θέση σας δεν είναι υψηλή, έχετε εντούτοις απολαύσει την εξύψωση του Θεού, κι ότι δεν έχετε θέση επειδή έχετε ασήμαντη καταγωγή, αλλά κερδίζετε θέση επειδή σας εξυψώνει ο Θεός —είναι κάτι που σας δίνει Αυτός. Σήμερα είστε σε θέση να λάβετε προσωπικά την εκπαίδευση, την παίδευση και την κρίση του Θεού. Αυτά αποτελούν σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό την εξύψωσή Του. Μπορείτε να λάβετε προσωπικά τον εξαγνισμό και το κάψιμό Του. Αυτή είναι η μεγάλη αγάπη του Θεού. Ανά τους αιώνες και τις γενιές, δεν έχει υπάρξει ούτε ένας άνθρωπος που να έχει καταφέρει να λάβει τον εξαγνισμό και το κάψιμό Του ούτε ένας άνθρωπος που να έχει καταφέρει να λάβει τελείωση των λόγων Του. Ο Θεός μιλά τώρα μαζί σας πρόσωπο με πρόσωπο, σας εξαγνίζει, εκθέτει την έμφυτη επαναστατικότητά σας —αυτή είναι πραγματικά η εξύψωσή Του. Τι είναι ικανοί να κάνουν οι άνθρωποι; Είτε είναι οι υιοί του Δαβίδ είτε οι απόγονοι του Μωάβ, οι άνθρωποι είναι, με δυο λόγια, δημιουργημένα όντα που δεν έχουν τίποτα για το οποίο αξίζει να καυχιούνται. Εφόσον είστε δημιουργήματα, πρέπει να κάνετε τα καθήκοντα ενός δημιουργήματος. Δεν υπάρχουν άλλες απαιτήσεις από εσάς. Θα πρέπει να προσεύχεστε ως εξής: «Θεέ μου! Είτε έχω θέση είτε όχι, τώρα κατανοώ τον εαυτό μου. Αν η θέση μου είναι υψηλή, αυτό οφείλεται στην εξύψωσή Σου και, αν είναι χαμηλή, είναι έτσι εξαιτίας του προκαθορισμού Σου. Τα πάντα είναι στα χέρια Σου. Δεν έχω ούτε καμία επιλογή ούτε κανένα παράπονο. Προκαθόρισες ότι θα γεννιόμουν σε αυτήν τη χώρα, και ανάμεσα σ' αυτόν τον λαό, και το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να είμαι εντελώς υποτακτικός υπό το κράτος Σου, γιατί τα πάντα είναι αυτά που έχεις προκαθορίσει. Δεν σκέφτομαι τη θέση· δεν είμαι παρά ένα δημιούργημα. Αν με βάλεις στο πηγάδι της αβύσσου, στη λίμνη της φωτιάς και του θειαφιού, δεν είμαι παρά ένα δημιούργημα. Αν με χρησιμοποιήσεις, είμαι ένα δημιούργημα. Αν με οδηγήσεις στην τελείωση, είμαι και πάλι ένα δημιούργημα. Αν δεν με οδηγήσεις στην τελείωση, εγώ και πάλι θα Σε αγαπώ γιατί δεν είμαι τίποτα περισσότερο από ένα δημιούργημα. Δεν είμαι τίποτα περισσότερο από ένα μικροσκοπικό δημιούργημα του Δημιουργού, μόνο ένας μεταξύ όλων των δημιουργημένων ανθρώπων. Εσύ με δημιούργησες, και τώρα με έχεις βάλει στα χέρια Σου για να με κάνεις ό,τι θέλεις. Είμαι πρόθυμος να είμαι το εργαλείο Σου και το αντιθετικό στοιχείο Σου γιατί τα πάντα είναι αυτά που Εσύ έχεις προκαθορίσει και κανείς δεν μπορεί να τα αλλάξει. Όλα τα πράγματα και όλα τα γεγονότα είναι στα χέρια Σου». Εκείνη τη στιγμή, δεν θα σκέφτεσαι πια τη θέση —τότε είναι που θα απελευθερωθείς από αυτή. Τότε μόνο θα μπορείς να επιδιώκεις με αυτοπεποίθηση και τόλμη, και τότε μόνο θα μπορέσει η καρδιά σου να απελευθερωθεί από κάθε περιορισμό. Μόλις οι άνθρωποι απελευθερωθούν από αυτά τα πράγματα, δεν θα έχουν πλέον ανησυχίες. Ποιες είναι οι ανησυχίες των περισσοτέρων από σας επί του παρόντος; Περιορίζεστε συνεχώς από τη θέση και ανησυχείτε μονίμως για τις δικές σας προοπτικές. Πάντα γυρνάτε τις σελίδες των λόγων του Θεού, επιθυμώντας να διαβάσετε λεγόμενα που αφορούν τον προορισμό της ανθρωπότητας και θέλοντας να μάθετε ποιες είναι οι προοπτικές σας και ποιος θα είναι ο προορισμός σας. Αναρωτιέστε συνεχώς: «Έχω στ’ αλήθεια προοπτικές; Μήπως τις έχει αφαιρέσει ο Θεός; Ο Θεός λέει απλώς ότι είμαι αντιθετικό στοιχείο· ποιες είναι, λοιπόν, οι προοπτικές μου;» Σας είναι δύσκολο να εγκαταλείψετε τις προοπτικές και το πεπρωμένο σας. Τώρα είστε ακόλουθοι και έχετε αποκτήσει κάποια κατανόηση γι’ αυτό το στάδιο του έργου. Ωστόσο, δεν έχετε παραμερίσει ακόμη την επιθυμία σας για θέση. Όταν η θέση σας είναι υψηλή, επιδιώκετε καλά, αλλά όταν η θέση σας είναι χαμηλή, δεν επιδιώκετε πλέον. Σκέφτεστε συνέχεια τα οφέλη της θέσης. Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να απομακρυνθούν από την αρνητικότητα; Η απάντηση δεν είναι άραγε, χωρίς εξαίρεση, εξαιτίας των ζοφερών προοπτικών; Μόλις ακουστούν τα λόγια του Θεού, σπεύδετε να δείτε ποια είναι πραγματικά η θέση και η ταυτότητά σας. Βάζετε σε προτεραιότητα τη θέση και την ταυτότητα, και υποβαθμίζετε το όραμα σε δεύτερη θέση. Στην τρίτη θέση βρίσκεται κάτι στο οποίο θα πρέπει να εισέλθετε και στην τέταρτη θέση βρίσκονται οι τωρινές προθέσεις του Θεού. Πρώτα κοιτάτε αν έχει αλλάξει ή όχι ο τίτλος των «αντιθετικών στοιχείων» που σας έχει δώσει ο Θεός. Διαβάζετε και ξαναδιαβάζετε, και όταν βλέπετε ότι ο τίτλος του «αντιθετικού στοιχείου» έχει αφαιρεθεί, χαίρεστε, συνεχίζετε ευχαριστώντας θερμά τον Θεό και δοξολογείτε τη μεγάλη δύναμή Του. Αλλά αν δείτε ότι παραμένετε αντιθετικά στοιχεία, ταράζεστε και η ορμή εξαφανίζεται μονομιάς μέσα από την καρδιά σας. Όσο περισσότερο επιδιώκεις κατ’ αυτόν τον τρόπο, τόσο λιγότερα θα θερίσεις. Όσο μεγαλύτερη είναι η επιθυμία ενός ανθρώπου για θέση, τόσο πιο σοβαρά θα πρέπει αυτός να κλαδευτεί και τόσο περισσότερο θα πρέπει να υποβληθεί σε μεγάλο εξευγενισμό. Τέτοιοι άνθρωποι είναι τελείως ανάξιοι! Πρέπει να υποβληθούν σε πολύ κλάδεμα και κρίση για να μπορέσουν να εγκαταλείψουν εντελώς την επιθυμία τους για θέση. Αν επιδιώκετε αυτήν τη μέθοδο, στο τέλος δεν θα θερίσετε τίποτα. Όσοι δεν επιδιώκουν τη ζωή δεν μπορούν να μεταμορφωθούν και όσοι δεν διψούν για την αλήθεια δεν μπορούν να αποκτήσουν την αλήθεια. Δεν επικεντρώνεσαι στην επιδίωξη της προσωπικής μεταμόρφωσης και εισόδου, μα αντιθέτως επικεντρώνεσαι πάντα σε εξωφρενικές επιθυμίες και σε πράγματα που δεν σ’ αφήνουν ν’ αγαπήσεις τον Θεό και να Τον πλησιάσεις. Μπορούν τα πράγματα αυτά να σε μεταμορφώσουν; Μπορούν να σε φέρουν στη βασιλεία; Αν το αντικείμενο της επιδίωξής σου δεν είναι η αναζήτηση της αλήθειας, τότε μπορείς κάλλιστα να εκμεταλλευτείς αυτήν την ευκαιρία και να επιστρέψεις στον κόσμο για να επιτύχεις. Πραγματικά δεν αξίζει να χάνεις τον χρόνο σου με αυτόν τον τρόπο —γιατί να τυραννιέσαι; Δεν αληθεύει ότι θα μπορούσες να απολαμβάνεις κάθε λογής πράγματα έξω στον όμορφο κόσμο; Χρήματα, όμορφες γυναίκες, θέση, ματαιοδοξία, οικογένεια, παιδιά και ούτω καθεξής —δεν είναι αυτά τα προϊόντα του κόσμου τα καλύτερα πράγματα που θα μπορούσες να απολαύσεις; Τι ωφελεί να τριγυρνάς εδώ γύρω αναζητώντας ένα άνετο μέρος; Εφόσον ο Υιός του ανθρώπου δεν έχει πού την κεφαλήν κλίναι, πώς θα μπορούσες να έχεις εσύ ένα άνετο μέρος; Πώς θα μπορούσε να δημιουργήσει Εκείνος για σένα ένα όμορφο άνετο μέρος; Είναι δυνατόν; Πέρα από την κρίση Μου, σήμερα μπορείς να λάβεις μόνο διδαχές της αλήθειας. Δεν μπορείς να λάβεις άνεση από Εμένα και δεν μπορείς να κερδίσεις την ευκολία που λαχταράς μέρα-νύχτα. Δεν θα σου δώσω τα πλούτη και τη δόξα του κόσμου. Αν επιδιώκεις αληθινά, είμαι πρόθυμος να σου παραχωρήσω την οδό της ζωής στην ολότητά της, να είσαι ξανά σαν ψάρι μέσα στο νερό. Αν δεν επιδιώκεις αληθινά, θα τα πάρω όλα πίσω. Δεν είμαι πρόθυμος να παραχωρήσω τα λόγια από το στόμα Μου σ’ εκείνους που λαχταρούν την άνεση, που είναι ακριβώς σαν τα γουρούνια και τα σκυλιά!

Υποσημειώσεις:

α. Το αρχικό κείμενο λέει «τις γυναίκες».