როგორ უნდა ემსახუროთ ღმერთს მისი განზრახვების შესაბამისად

უნდა გესმოდეთ, როგორ უნდა ემსახუროს ადამიანი ღმერთს თავის რწმენაში, რა პირობები უნდა შესრულდეს და რა ჭეშმარიტებები უნდა იქნას გაგებული მათ მიერ, ვინც ემსახურება ღმერთს, და მსახურებაში თქვენი გადაცდომების შესახებ. ეს საკითხები ეხება იმას, თუ როგორ გწამთ ღმერთის და როგორ მიდიხართ იმ გზაზე, რომელსაც სულიწმიდა გიჩვენებთ, და ღმერთს მისცეთ საშუალება, როგორც სურს, ისე განაგოს და წარმართოს თქვენთან დაკავშირებული ყოველივე; ამგვარად, შეძლებთ გააცნობიეროთ ღვთის საქმის ყოველი ნაბიჯი თქვენზე. როცა ამას მიაღწევთ, მიხვდებით, სინამდვილეში რას ნიშნავს ღვთის რწმენა, როგორ უნდა გწამდეთ სწორად და რა უნდა აკეთოთ, რათა იმოქმედოთ ღვთის განზრახვების შესაბამისად. ეს მოგცემთ საშუალებას, სრულად და მთლიანად დაემორჩილოთ ღვთის საქმეს; თქვენ არ გამოთქვამთ პრეტენზიებს, არ განსჯით და არ გააანალიზებთ, მით უმეტეს, არ დაიწყებთ ღვთის საქმის გულდასმით გამოკვლევას იმ დონემდე, რომ ყველანი შეძლებთ დაემორჩილოთ ღმერთს სიკვდილამდე, მისცემთ უფლებას ღმერთს, გაგიძღვეთ და დაგკლათ, როგორც ცხვარი, რათა გახდეთ 1990-იანი წლების პეტრეები და გიყვარდეთ ღმერთი ბოლომდე, ჯვარზეც კი, უმცირესი წუწუნის გარეშე. მხოლოდ მაშინ შეძლებთ იცხოვროთ, როგორც 1990-იანი წლების პეტრეებმა.

ყველას, ვისაც აქვს გადაწყვეტილი ნება, შეუძლია ემსახუროს ღმერთს, მაგრამ მხოლოდ ისინი, ვინც ყურადღებით ეკიდებიან ღვთის განზრახვებს და ესმით ისინი, არიან ღირსნი და უფლებამოსილნი ემსახურონ ღმერთს. თქვენ შორის მე აღმოვაჩინე შემდეგი: ბევრი ფიქრობს, რომ თუ გულმოდგინედ ქადაგებენ ღვთის გზას, ღვთისთვის აქეთ-იქით დადიან, თავს სწირავენ და რაღაცებზე უარს ამბობენ ღვთისათვის და ასე შემდეგ, ეს ნიშნავს ღვთის მსახურებას. რელიგიურ ადამიანთა უმრავლესობა მიიჩნევს, რომ ღვთის მსახურება ნიშნავს ბიბლიით ხელში სიარულს, ცათა სასუფევლის სახარების ქადაგებას და ადამიანების ხსნას მონანიებისა და აღსარებისკენ მათი მიყვანით. ასევე მრავალი რელიგიური მოღვაწე მიიჩნევს, რომ ღვთის მსახურება მოიცავს სამლოცველოებში ქადაგებას მას შემდეგ, რაც სემინარიაში მიიღებენ უმაღლეს განათლებასა და მომზადებას, და ადამიანების სწავლებას ბიბლიის აბზაცების კითხვის გზით. გარდა ამისა, არიან ადამიანები ღარიბ რაიონებში, რომლებიც ფიქრობენ, რომ ღვთის მსახურება ნიშნავს ავადმყოფთა განკურნებასა და ბოროტი სულების განდევნას მათი ძმებისა და დებისგან, ლოცვას მათთვის და მათ მსახურებას. თქვენ შორისაც არის ბევრი, ვინც ფიქრობს, რომ ღვთის მსახურება ნიშნავს ღვთის სიტყვის ჭამასა და სმას, და ყოველდღიურ ლოცვას, ყველგან ეკლესიებში სიარულსა და იქ საქმის კეთებას. ასევე არიან სხვა ძმები და დები, რომლებიც ფიქრობენ, რომ ღვთის მსახურება ნიშნავს, რომ არასდროს იქორწინონ, არ შექმნან ოჯახი და სრულად ღმერთს მიუძღვნან საკუთარი თავი. თუმცა ცოტამ თუ იცის, რას ნიშნავს სინამდვილეში ღვთის მსახურება. მიუხედავად იმისა, რომ ღმერთს იმდენი ადამიანი ემსახურება, რამდენი ვარსკვლავიც არის ცაზე, მათი რიცხვი, ვინც უშუალოდ და ღვთის განზრახვების შესაბამისად ემსახურება მას, არის უკიდურესად ცოტა. რატომ ვამბობ ამას? იმიტომ, რომ თქვენ არ გესმით გამოთქმის „ღვთის მსახურება“ არსი და ძალიან მცირედ გესმით, როგორ უნდა ემსახუროთ ღმერთს მისი განზრახვების შესაბამისად. არსებობს გადაუდებელი საჭიროება, რომ ადამიანებმა ზუსტად გაიგონ, თუ როგორი მსახურებაა ღვთისადმი მისი განზრახვების შესაბამისად.

თუ გსურთ ემსახუროთ ღმერთს მისი განზრახვების შესაბამისად, უპირველეს ყოვლისა უნდა გაიგოთ, როგორი ადამიანები მოსწონს ღმერთს, როგორი ადამიანები სძულს ღმერთს, როგორ ადამიანებს სრულყოფს ღმერთი და როგორი ადამიანები არიან ღირსნი ღმერთს ემსახურონ. სულ მცირე, თქვენ უნდა ფლობდეთ ამ ცოდნას. რაც უფრო მნიშვნელოვანია, უნდა იცოდეთ ღვთის საქმის მიზანი და ის საქმე, რომელსაც ღმერთი ამჟამად აღასრულებს. როცა ამას გაიგებთ და ღვთის სიტყვებით იხელმძღვანელებთ, პირველ რიგში უნდა მიაღწიოთ შესვლას და პირველად მიიღოთ ღვთის დავალება. როცა მიიღებთ ღვთის სიტყვების პრაქტიკულ გამოცდილებას და ჭეშმარიტად შეიცნობთ ღვთის საქმეს, მაშინ იქნებით ღირსნი ემსახუროთ ღმერთს. და ღმერთი აგიხელთ სულიერ თვალებს, როცა ემსახურებით მას, და მოგცემთ საშუალებას უფრო მეტად გაიგოთ მისი საქმე და უფრო ნათლად დაინახოთ იგი.როცა ამ რეალობაში შეხვალ, შენი გამოცდილება უფრო ღრმა და პრაქტიკული გახდება, და ყველა თქვენგანი, ვისაც ასეთი გამოცდილება აქვს, შეძლებს ეკლესიებში სიარულს და თავიანთი ძმებისა და დებისთვის სულიერი საზრდოს მიწოდებას, რათა თითოეულმა შეძლოთ ერთმანეთის ძლიერ მხარეებზე დაყრდნობა საკუთარი ნაკლოვანებების შესავსებად და თქვენს სულში უფრო მდიდარი ცოდნის შეძენა. მხოლოდ ამ ეფექტის მიღწევის შემდეგ შეძლებთ ემსახუროთ ღმერთს მისი განზრახვების შესაბამისად და გახდეთ ღვთის მიერ სრულყოფილნი თქვენი მსახურების პროცესში.

ისინი, ვინც ემსახურებიან ღმერთს, უნდა იყვნენ ღვთის ახლობლები, უნდა მოსწონდეთ ღმერთს და უნდა შესწევდეთ უნარი ღვთისადმი უზენაესი ერთგულება გამოავლინონ. იქნება ეს განმარტოებით თუ საჯაროდ, ღმერთის წინაშე შენი ქმედებები უნდა ახარებდეს მას და უნდა შეეძლოს მყარად დგომა მის წინაშე; მიუხედავად იმისა, როგორ გეპყრობიან სხვა ადამიანები, ყოველთვის უნდა იარო იმ გზით, რომლითაც უნდა იარო, რათა გაითვალისწინო ღვთის ტვირთი. მხოლოდ ასეთი ადამიანები არიან ღვთის ახლობლები. ის, რომ ღვთის ახლობლებს შეუძლიათ უშუალოდ ემსახურონ მას, აიხსნება იმით, რომ მათზეა დაკისრებული ღვთის დიდი დავალება და ღვთის ტვირთი; მათ შესწევთ უნარი ღვთის გული საკუთარ გულად, ხოლო ღვთის ტვირთი საკუთარ ტვირთად მიიღონ და არ ფიქრობენ თავიანთ მომავალ პერსპექტიულ სარგებელსა თუ დანაკარგებზე — მაშინაც კი, როცა მათ არაფერი ელით და ვერაფერს მოიპოვებენ, ისინი მაინც ყოველთვის ირწმუნებენ ღმერთს ღვთისმოყვარე გულით. ამიტომ, ასეთი ადამიანი არის ღვთის ახლობელი. ღვთის ახლობელნი ასევე არიან მისი მესაიდუმლეები; მხოლოდ მის მესაიდუმლეებს შეუძლიათ გაიზიარონ მისი გადაუდებლობა და მისი აზრები, და მიუხედავად იმისა, რომ მათი ხორცი იტანჯება და სუსტია, მათ შეუძლიათ აიტანონ ტკივილი და უარი თქვან იმაზე, რაც უყვართ, რათა ღმერთი დააკმაყოფილონ. ღმერთი ასეთ ადამიანებს უფრო დიდ ტვირთს აკისრებს, და ის, რისი გაკეთებაც ღმერთს სურს, სწორედ ასეთი ადამიანების მოწმობით ცხადდება. ამგვარად, ეს ადამიანები სასიამოვნონი არიან ღვთისთვის, ისინი არიან ადამიანები, რომლებიც ემსახურებიან ღმერთს და შეესაბამებიან მის განზრახვებს, და მხოლოდ ასეთ ადამიანებს შეუძლიათ ხელმწიფება მეფეებად ღმერთთან ერთად. როდესაც ჭეშმარიტად გახდები ღმერთის ნდობით აღჭურვილი პირი, სწორედ მაშინ იქნები მეფე ღმერთთან ერთად.

იესომ შეძლო ღვთის დავალების — მთელი კაცობრიობის გამოსყიდვის საქმის — შესრულება, ზუსტად იმიტომ, რომ მას შეეძლო გაეთვალისწინებინა ღვთის განზრახვები და არ აწყობდა არანაირ გეგმებს საკუთარი თავისთვის. ის იყო ღვთის ახლობელი — თავად ღმერთი — რაც ყველას ძალიან კარგად გესმით. თავად ღმერთი. (სინამდვილეში, იგი თავად იყო ღმერთი, რომლის შესახებაც ღმერთი მოწმობდა. ამას აქ იმიტომ ვახსენებ, რათა იესოს მაგალითით განვმარტო ეს საკითხი.) მან შეძლო ღვთის მმართველობის გეგმა ყველაფრის ცენტრში დაეყენებინა და მუდამ ევედრებოდა ზეციერ მამას, ეძებდა ზეციერი მამის ნებას. იგი ლოცულობდა და ამბობდა: „მამა ღმერთო! შეასრულე ის, რაც შენი ნებაა, და ნუ იმოქმედებ ჩემი სურვილების მიხედვით, არამედ შენი გეგმის მიხედვით. ადამიანი შეიძლება სუსტი იყოს, მაგრამ რატომ უნდა ზრუნავდე შენ მასზე? როგორ შეიძლება ადამიანი იყოს შენი ყურადღების ღირსი, რომელიც ჭიანჭველას ჰგავს შენს ხელში? ჩემს გულში მხოლოდ ის მსურს, რომ შევასრულო შენი ნება და მსურს, რომ ჩემში აღასრულო ის, რაც გსურს, შენი საკუთარი სურვილის მიხედვით“. იერუსალიმისკენ მიმავალ გზაზე იესო მძიმე ტკივილს განიცდიდა, თითქოს ვიღაც დანას უტრიალებდა გულში, თუმცა მას უმცირესი განზრახვაც კი არ ჰქონდა უკან დახევისა; ყოველთვის არსებობდა ძლიერი ძალა, რომელიც უბიძგებდა მას წინ, იმ ადგილისკენ, სადაც იგი ჯვარს აცვეს. ბოლოს იგი ჯვარს აცვეს და მიიღო ცოდვილი ხორცის მსგავსება, რითაც დაასრულა კაცობრიობის გამოსყიდვის საქმე. იგი გასცდა სიკვდილისა და ჰადესის ყველა შეზღუდვას. მის წინაშე სიკვდილმა, ჯოჯოხეთმა და ჰადესმა ძალა დაკარგეს და მის მიერ იქნენ დამარცხებულნი. მან იცხოვრა ოცდაცამეტი წელი, რომლის განმავლობაშიც მუდამ აკეთებდა ყველაფერს, რათა ღმერთის იმდროინდელი საქმის შესაბამისად დაეკმაყოფილებინა ღვთის განზრახვები, არასოდეს ითვალისწინებდა საკუთარ პირად სარგებელსა თუ დანაკარგს და ყოველთვის გეგმავდა ყველაფერს მამა ღმერთის განზრახვების აღსასრულებლად. ამიტომ, მას შემდეგ, რაც იგი მოინათლა, ღმერთმა თქვა: „ეს არის ძე ჩემი საყვარელი, რომელშიაც კეთილად გამოვჩნდი მე“. თავისი მსახურებით ღვთის წინაშე, რომელიც შეესაბამებოდა ღვთის განზრახვებს, ღმერთმა მას დააკისრა მთელი კაცობრიობის გამოსყიდვის მძიმე ტვირთი და უბრძანა ეს აღესრულებინა, და იგი ღირსი იყო და ჰქონდა უფლება დაესრულებინა ეს მნიშვნელოვანი ამოცანა. მთელი თავისი ცხოვრების განმავლობაში მან ღმერთის გულისთვის განიცადა განუზომელი ტანჯვა, სატანამ უთვალავჯერ გამოცადა იგი, მაგრამ იგი არასოდეს დაცემულა სულით. ღმერთმა მისცა მას ასეთი მნიშვნელოვანი დავალება, რადგან ენდობოდა და უყვარდა იგი, ამიტომ თვით ღმერთმა თქვა: „ეს არის ძე ჩემი საყვარელი, რომელშიაც კეთილად გამოვჩნდი მე“. იმ დროს მხოლოდ იესოს შეეძლო ამ დავალების შესრულება, და ეს იყო ერთ-ერთი ასპექტი იმ რეალური გარემოებებისა, თუ როგორ დაასრულა ღმერთმა თავისი საქმე — მთელი კაცობრიობის გამოსყიდვა მადლის ეპოქაში.

თუ თქვენ, იესოს მსგავსად, შეგიძლიათ გაითვალისწინოთ ღვთის ტვირთი და შეეწინააღმდეგოთ თქვენს ხორცს, ღმერთი მოგანდობთ თავის მძიმე ტვირთს, რათა შეესაბამებოდეთ იმ პირობებს, რომლებიც აუცილებელია ღმერთის მსახურებისთვის. მხოლოდ ასეთ გარემოებებში გაბედავთ თქმას, რომ ხართ ადამიანი, რომელიც ასრულებს ღმერთის ნებას, ადამიანი, რომელიც ასრულებს ღმერთის დავალებას და ადამიანი, რომელიც ჭეშმარიტად ემსახურება ღმერთს. იესოს მაგალითთან შედარებით, ბედავ თქმას, რომ ხარ ღმერთის ახლობელი? ბედავ თქმას, რომ ხარ ადამიანი, რომელიც ასრულებს ღმერთის ნებას? ბედავ თქმას, რომ ხარ ადამიანი, რომელიც ჭეშმარიტად ემსახურება ღმერთს? დღეს შენ არ გესმის, როგორ უნდა ემსახურო ღმერთს, გაბედავ თქვა, რომ ხარ ღმერთის ახლობელი? თუ ამბობ, რომ ხარ ადამიანი, რომელიც ღმერთს ემსახურება, განა არ გმობ მას? აბა, დაფიქრდი: ემსახურები ღმერთს თუ საკუთარ თავს? შენ ემსახურები სატანას, მაგრამ ჯიუტად ამტკიცებ, რომ ღმერთს ემსახურები — განა ეს ღვთის გმობა არ არის? ბევრი ადამიანი ჩემს ზურგს უკან ტკბება თავისი სტატუსის უპირატესობებით, ხარბად ესწრაფვის საჭმელს, უყვარს ძილი და ზრუნავს ხორცზე, მუდამ შიშობს, რომ ხორცისთვის გამოსავალი აღარ დარჩება. ისინი სათანადოდ არ ასრულებენ თავიანთ მოვალეობებს ეკლესიაში, არამედ ცხოვრობენ ეკლესიის ხარჯზე ან კიდევ ჩემი სიტყვებით ლექციას უკითხავენ თავიანთ ძმებსა და დებს და ზემოდან ზღუდავენ სხვებს. ეს ადამიანები სულ ამბობენ, რომ არიან ადამიანები, რომლებიც ღვთის ნებას მისდევენ და ყოველთვის ამბობენ, რომ ღვთის ახლობლები არიან — განა ეს აბსურდი არ არის? თუ სწორი მოტივაცია გაქვს, მაგრამ ვერ ახერხებ ღვთის განზრახვების შესაბამისად მსახურებას, მაშინ სულელი ხარ; ხოლო თუ შენი მოტივაცია არ არის სწორი და მაინც ამბობ, რომ ხარ ადამიანი, რომელიც ღმერთს ემსახურება, მაშინ ღვთის მოწინააღმდეგე ხარ და უნდა დაისაჯო ღვთის მიერ! მე არანაირი თანაგრძნობა არ მაქვს ასეთი ადამიანების მიმართ! ღვთის სახლში ისინი სხვების ხარჯზე ცხოვრობენ, მუდამ ხარბად ესწრაფვიან ხორციელ სიამოვნებებს და არ ზრუნავენ ღვთის ინტერესებზე. ისინი ყოველთვის პირად სარგებელს ეძებენ და საერთოდ არ ითვალისწინებენ ღვთის განზრახვებს. ისინი ვერ იღებენ ღვთის სულის გამოკვლევას, რასაც არ უნდა აკეთებდნენ. ისინი ყოველთვის ატყუებენ ძმებსა და დებს უპატიოსნობითა და მზაკვრობით, და ორპირები არიან. ისინი ძალიან გვანან მელას ვენახში, რომელიც ყოველთვის იპარავს ყურძენს და აფუჭებს ვენახს. შეიძლება ასეთი ადამიანები ღვთის ახლობლები იყვნენ? განა ღირსი ხარ, რომ ღვთის კურთხევა გადმოგეცეს? შენ არ იღებ არანაირ ტვირთს შენი სიცოცხლისა და ეკლესიისთვის — განა ღირსი ხარ, რომ მიიღო ღვთის დავალება? ვინ გაბედავს ისეთი ადამიანის ნდობას, როგორიც შენ ხარ? როცა ასე ემსახურები, შეუძლია კი ღმერთს მიგანდოს უფრო მნიშვნელოვანი საქმე? განა ეს არ შეაფერხებს საქმეს?

ამას იმიტომ ვამბობ, რომ იცოდეთ, რა პირობები უნდა შესრულდეს, რათა ღმერთს მისი განზრახვების შესაბამისად ემსახუროთ. თუ თქვენ არ უძღვნით თქვენს გულებს ღმერთს, თუ არ ითვალისწინებთ ღვთის განზრახვებს, როგორც ამას იესო აკეთებდა, მაშინ ღმერთის ნდობის მოპოვება თქვენთვის რთული იქნება, და ბოლოს ღვთის მიერ განისჯებით. შესაძლოა, დღეს ღვთისადმი მსახურებაში მუდამ გქონდეს ღვთის მოტყუების განზრახვა და ყოველთვის ფორმალურად ექცეოდე მას. მოკლედ, რაც არ უნდა იყოს, თუ ღმერთს ატყუებ, დაუნდობელი განაჩენი დაგატყდება თავს. ახლა, როდესაც ახლახან დაადექით ღვთის მსახურების სწორ გზას, ჯერ მიეცით თქვენი გულები ღმერთს; არ შეიძლება გქონდეთ გაყოფილი გული. მიუხედავად იმისა, ხარ თუ არა ღვთის წინაშე თუ ადამიანთა წინაშე, შენი გული მუდამ უნდა იყოს მიმართული ღვთისკენ, და მტკიცედ გქონდეს გადაწყვეტილი, რომ გიყვარდეს ღმერთი ისე, როგორც იესოს უყვარდა. ამგვარად, ღმერთი გაგხდით სრულყოფილს, რათა გახდეთ ადამიანი, რომელიც ღმერთს ემსახურება და რომელიც მოქმედებს მისი განზრახვების შესაბამისად. თუ ნამდვილად გსურს, რომ ღმერთმა გაგხადოს სრულყოფილი და შენი მსახურება შეესაბამებოდეს მის განზრახვებს, მაშინ უნდა შეცვალო ღვთის მსახურების შესახებ შენი ძველი პრაქტიკები, რათა შენში უფრო მეტი რამ გახდეს ღვთის მიერ სრულყოფილი. ასე, ღმერთი არ მიგატოვებს, და, როგორც პეტრე, იქნები ღვთის მოყვარულთა შორის მოწინავე. ხოლო თუ დარჩები შეუნანებლად, მაშინ იუდას შედეგი გეწევა. ეს უნდა ესმოდეს ყველას, ვისაც ღმერთი სწამს.