៥៤. ការធ្វើជាមនុស្សប្រាកដប្រជានាំមកនូវសេចក្ដីសុខសាន្ត

ដោយ ហៃលី ប្រទេសជប៉ុន

នៅពេលខ្ញុំចាប់ផ្ដើមធ្វើការងារស្រោចស្រពអ្នកមកថ្មីនៅក្នុងពួកជំនុំ នាឆ្នាំ ២០១៧ ខ្ញុំបានប្រញាប់សិក្សា និងស្វែងយល់ពីគោលការណ៍សេចក្ដីពិតដែលពាក់ព័ន្ធទាំងអស់ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចមានសមត្ថភាពធ្វើការងារខ្ញុំបានកាន់តែឆាប់តាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។ ខ្ញុំបានប្រឹងប្រែងធ្វើការយ៉ាងខ្លាំង និងបានបង់ថ្លៃយ៉ាងច្រើននៅក្នុងភារកិច្ចរបស់ខ្ញុំ ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏ទទួលបានលទ្ធផលកាន់តែល្អប្រសើរឡើងៗ។ ប្រហែលមួយឆ្នាំក្រោយមក ខ្ញុំត្រូវបានជ្រើសរើសឲ្យធ្វើជាប្រធានក្រុម។ បងប្អូនប្រុសស្រីទាំងអស់សុទ្ធតែបាននិយាយថា ក្រោយខ្ញុំក្លាយជាប្រធានក្រុម ការងារមានការរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយពួកគេតែងតែមករកខ្ញុំដើម្បីប្រកបគ្នា ពេលពួកគេមានបញ្ហា។ ខ្ញុំបានគិតក្នុងចិត្តថា «មើលទៅ គ្រប់គ្នាពិតជាពេញចិត្តនឹងខ្ញុំណាស់។ ដរាបណាខ្ញុំនៅតែបន្តដេញតាមសេចក្ដីពិត ខ្ញុំច្បាស់ជាមានឱកាសឡើងតំណែងខ្ពស់ជាងនេះនៅពេលក្រោយមិនខាន។ ពេលនោះ គ្រប់គ្នានឹងគោរពកោតសរសើរខ្ញុំជាមិនខាន»។

បន្ទាប់ពីនោះមកមិនយូរប៉ុន្មាន អ្នកមើលការខុសត្រូវក្រុមរបស់យើង ត្រូវបានបណ្ដេញចេញ ដោយសារតែមិនបានធ្វើកិច្ចការជាក់ស្ដែង។ ខ្ញុំបានគិតក្នុងចិត្តថា «ខ្ញុំតែងតែសកម្មខ្លាំងណាស់នៅក្នុងភារកិច្ចរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំអាចដោះស្រាយបញ្ហា និងការលំបាកមួយចំនួនរបស់បងប្អូនប្រុសស្រីបាន ហើយការងាររបស់ខ្ញុំក៏មានប្រសិទ្ធភាពដែរ។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំជាប្រធានក្រុម ហើយមិនយូរប៉ុន្មាន យើងនឹងជ្រើសរើសអ្នកមើលការខុសត្រូវថ្មី ខ្ញុំប្រាកដជាជម្រើសទីមួយមិនខាន។ នេះជាឱកាសដ៏ល្អមួយ ដើម្បីបង្ហាញពីសមត្ថភាពរបស់ខ្ញុំ!» ប៉ុន្តែត្រឹមពីរបីថ្ងៃក្រោយមកប៉ុណ្ណោះ អ្នកដឹកនាំរបស់យើង បានផ្ទេរបងស្រីម្នាក់ពីពួកជំនុំផ្សេង ឲ្យមកធ្វើជាអ្នកមើលការខុសត្រូវរបស់យើង ដោយនិយាយថា គាត់មានគុណសម្បត្តិល្អ ដេញតាមសេចក្ដីពិត និងស័ក្តិសមទទួលបានការបណ្ដុះបណ្ដាល។ ខ្ញុំពិតជាខកចិត្តណាស់ ពេលឮដំណឹងនេះ។ ខ្ញុំគិតថា «បងស្រីម្នាក់នេះជាបេក្ខជនល្អសម្រាប់ការបណ្ដុះបណ្ដាល ចុះខ្ញុំវិញមិនមែនទេឬ?» ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ពេលនោះ ខ្ញុំនឹកឃើញថា បើបងស្រីនោះពិតជាអាចធ្វើកិច្ចការជាក់ស្ដែងបានមែន នេះគឺជាលទ្ធផលដ៏ល្អមួយហើយ។ បន្ទាប់ពីខ្ញុំដឹងបែបនេះ ខ្ញុំក៏មានចិត្តចុះចូលជាងមុន។ ក្រោយមក ពេលបងស្រីរូបនោះត្រូវបានចាត់តាំងឲ្យទៅបំពេញភារកិច្ចផ្សេង ដោយសារតែតម្រូវការមួយចំនួននៃកិច្ចការពួកជំនុំ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍រំភើបយ៉ាងខ្លាំង ហើយគិតថា «លើកនេះ ពួកគេច្បាស់ជាពិចារណាខ្ញុំសម្រាប់តំណែងជាអ្នកមើលការខុសត្រូវមិនខាន»។ ប៉ុន្តែត្រឹមតែពីរបីថ្ងៃក្រោយមក អ្នកដឹកនាំរបស់យើង បានដំឡើងតំណែងបងស្រី អាដែល ឲ្យកាន់តំណែងជាអ្នកមើលការខុសត្រូវ។ លើកនេះ ខ្ញុំមិនអាចទទួលយកដំណឹងនេះដោយចិត្តស្ងប់បានទេ។ ខ្ញុំគិតថា «ខ្ញុំប្រឹងប្រែងធ្វើការយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងភារកិច្ចខ្ញុំ ហើយអាចដោះស្រាយបញ្ហាជាក់ស្ដែងមួយចំនួនបាន។ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកដឹកនាំមិនដំឡើងតំណែងឲ្យខ្ញុំ? តើគាត់គិតថា ខ្ញុំមិនស័ក្តិសមនឹងទទួលបានការបណ្ដុះបណ្ដាលទេឬ? តើគាត់មើលស្រាលខ្ញុំឬ? តើបងប្អូនប្រុសស្រីនឹងគិតយ៉ាងណាចំពោះខ្ញុំ ពេលដែលខ្ញុំត្រូវបានគេរំលងមិនដំឡើងតំណែងឲ្យដល់ទៅពីរដងបែបនេះ? អាដែល ទើបតែផ្លាស់មកទីនេះសោះ ហើយតែងតែមករកខ្ញុំដើម្បីសុំយោបល់ ដោយសារតែគាត់មិនទាន់ស្ទាត់ជំនាញនឹងការងារនេះនៅឡើយទេ តែអ្នកដឹកនាំយើងបែរជាឲ្យតម្លៃគាត់ខ្ពស់ ហើយបណ្ដុះបណ្ដាលគាត់ទៅវិញ»។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍តូចចិត្ត និងរងភាពអយុត្តិធម៌ជាខ្លាំង ពេលរឿងទាំងអស់នេះកើតឡើងចំពោះខ្ញុំ។ ក្រោយមក ពេល អាដែល មករកខ្ញុំដើម្បីចង់យល់ពីការងារឲ្យបានលឿន ហើយសួររឿងច្រើនពេក ខ្ញុំក៏ចាប់ផ្ដើមអស់ការអត់ធ្មត់។ ខ្ញុំគិតថា «ចុះអ្នកមិនមែនជាអ្នកមើលការខុសត្រូវទេឬអី? គុណសម្បត្តិរបស់អ្នកច្បាស់ជាមិនល្អប៉ុន្មានទេ បើអ្នកចេះតែបន្តសួរសំណួរដែលខ្ញុំបានឆ្លើយរួចហើយនោះ!» ជួនកាល ពេលបងប្អូនប្រុសស្រីមកសួរ អាដែល អំពីសំណួរ និងការលំបាកទាក់ទងនឹងការស្រោចស្រពអ្នកមកថ្មី ដែលគាត់មិនធ្លាប់ជួបប្រទះពីមុនមក គាត់មិនដឹងថាត្រូវប្រកបគ្នា និងដោះស្រាយយ៉ាងម៉េចទេ ហើយគាត់ក៏មកសុំជំនួយពីខ្ញុំ។ ខ្ញុំមានចេតនាឆ្លើយតបថា «នេះគឺជាបញ្ហាងាយស្រួលទេ។ អ្នកគ្រាន់តែត្រូវរកឲ្យឃើញពីចំណុចសំខាន់នៃបញ្ហា ហើយប្រកបគ្នាអំពីសេចក្ដីពិតឲ្យបានច្បាស់លាស់ទៅ»។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំនឹងលើកឧទាហរណ៍ពីរបៀបដែលខ្ញុំធ្លាប់ដោះស្រាយបញ្ហាស្រដៀងគ្នានេះ។ ខ្ញុំគិតថា «ខ្ញុំត្រូវតែបង្ហាញគ្រប់គ្នាឲ្យឃើញថា ខ្ញុំមានសមត្ថភាព។ វាមិនមែនមកពីខ្ញុំខ្វះជំនាញនោះទេ ប៉ុន្តែមកពីគេមិនផ្ដល់ឱកាសឲ្យខ្ញុំធ្វើជាអ្នកមើលការខុសត្រូវប៉ុណ្ណោះ»។ ក្រោយមក អាដែល បានស្នើសុំឲ្យពួកយើងរើទៅនៅជាមួយគ្នា ធ្វើដូច្នេះទើបគាត់អាចពិគ្រោះជាមួយខ្ញុំ ពេលមានបញ្ហាអ្វីមួយកើតឡើង។ ខ្ញុំគិតថា «ពិគ្រោះជាមួយខ្ញុំរាល់ពេលមានបញ្ហាកើតឡើងមែនទេ? តែបើអ៊ីចឹង អ្នកនឹងទទួលបានការសរសើរទាំងអស់ពេលបញ្ហាបានដោះស្រាយ មិនមែនខ្ញុំទេ។ ហេតុអ្វីខ្ញុំត្រូវធ្វើជាអ្នកជួយពីក្រោយខ្នងរបស់អ្នក?» បន្ទាប់ពីគិតបែបនេះហើយ ខ្ញុំក៏បានបដិសេធគាត់ ដោយលើកហេតុផលថា «ខ្ញុំគ្មានពេលទំនេរទេ ដោយសារតែកាលវិភាគការងារដ៏រវល់របស់ខ្ញុំក្នុងការស្រោចស្រពអ្នកមកថ្មី»។ អាដែល បានសួរខ្ញុំម្ដងហើយម្ដងទៀតជាច្រើនលើក ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនដែលយល់ព្រមឡើយ។ បន្ដិចម្ដងៗ ខ្ញុំសង្កេតឃើញថា អាដែល ហាក់ដូចជាមានអារម្មណ៍រអែងខ្ញុំ ហើយបានក្លាយជាអសកម្មបន្តិច ក្នុងការពិភាក្សាអំពីការងារ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ខ្ញុំមិនបានឆ្លុះបញ្ចាំង និងស្គាល់ពីខ្លួនឯងទេ ផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំគ្រាន់តែគិតថា អាដែល កំពុងជួបការលំបាកក្នុងការបម្រើការងារជាអ្នកមើលការខុសត្រូវប៉ុណ្ណោះ។ លើសពីនេះទៅទៀតនោះ គឺខ្ញុំបានគិតថា បើខ្ញុំសហការយ៉ាងសកម្មជាមួយគាត់ ហើយសភាពរបស់គាត់បានប្រសើរឡើង ព្រមទាំងអាចធ្វើការងារបានរលូនឡើងវិញនោះ ខ្ញុំនឹងគ្មានឱកាសឡើងតំណែងឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពេលគាត់ធ្លាក់ចូលទៅក្នុងភាពអវិជ្ជមាន វានឹងកាន់តែរំលេចឲ្យឃើញពីភាពក្លៀវក្លា និងភាពសកម្មរបស់ខ្ញុំ។ ដូច្នេះ ពេលយើងកំពុងពិភាក្សាអំពីការងារ ខ្ញុំតែងតែសកម្ម និងក្លៀវក្លាខ្លាំង ហើយដើរតួជាអ្នកដឹកនាំ ដើម្បីបង្ហាញពីសមត្ថភាពរបស់ខ្ញុំ។

ក្រោយមក ដោយសារតែមានមនុស្សកាន់តែច្រើនឡើងទទួលយកកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅគ្រាចុងក្រោយ ហើយអ្នកស្រោចស្រពពីរបីនាក់ទៀតត្រូវបានចាត់តាំងឲ្យមកក្រុមរបស់យើង អាដែល ក៏បានឲ្យខ្ញុំចំណាយពេលច្រើនជាងមុន ដើម្បីជួយបងប្អូនប្រុសស្រីដែលទើបនឹងមកដល់ថ្មី។ ខ្ញុំតែងតែប្រើឱកាសទាំងនេះ ដើម្បីប្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នាអំពីរបៀបដែលខ្ញុំស្វែងរកសេចក្ដីពិត ដើម្បីដោះស្រាយសញ្ញាណ និងការភាន់ច្រឡំរបស់អ្នកមកថ្មី ដោយរៀបរាប់ពីបទពិសោធផ្ទាល់ខ្លួន និងផ្លូវនៃការអនុវត្តរបស់ខ្ញុំប្រាប់ពួកគេតាមលំដាប់លំដោយ។ បន្ទាប់ពីនោះមក ពេលណាដែលបងប្អូនប្រុសស្រីមានបញ្ហា ពួកគេតែងតែមករកខ្ញុំដើម្បីពិភាក្សា។ ក្នុងករណីខ្លះ មនុស្សម្នាថែមទាំងមករកខ្ញុំ ដើម្បីជួយដោះស្រាយបញ្ហាដែល អាដែល ផ្ទាល់មិនអាចដោះស្រាយបានទៀតផង។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ពេញចិត្តនឹងខ្លួនឯងខ្លាំងណាស់ ហើយបានគិតថា «មើលទៅ ការងារទាំងអស់របស់ខ្ញុំសព្វថ្ងៃនេះ ទទួលបានផលហើយ ហើយគ្រប់គ្នាក៏ពេញចិត្តនឹងខ្ញុំដែរ។ ខ្ញុំប្រហែលជាមិនមែនជាអ្នកមើលការខុសត្រូវក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែខ្ញុំអាចចាត់ចែងការងារជាច្រើនរបស់អ្នកមើលការខុសត្រូវបាន។ ពេលមានការបោះឆ្នោតជ្រើសរើសអ្នកធ្វើការ និងអ្នកដឹកនាំលើកក្រោយ បងប្អូនប្រុសស្រីប្រាកដជាបោះឆ្នោតឲ្យខ្ញុំមិនខាន»។

បន្ទាប់ពីនោះមក មិនយូរប៉ុន្មាន ដល់ពេលបោះឆ្នោតប្រចាំឆ្នាំ ហើយខ្ញុំមានអារម្មណ៍រំភើបយ៉ាងខ្លាំង។ ខ្ញុំគិតថា «ប្រសិនបើខ្ញុំត្រូវបានគេជ្រើសរើសជាអ្នកដឹកនាំ ខ្ញុំនឹងមានអំណាចក្នុងការសម្រេចចិត្តលើគម្រោងនានារបស់ពួកជំនុំ។ ប្រសិនបើការងារដំណើរការទៅមុខល្អនៅក្រោមការមើលការខុសត្រូវរបស់ខ្ញុំ បងប្អូនប្រុសស្រីច្បាស់ជាគិតថា ខ្ញុំស័ក្តិសមនឹងតំណែងរបស់ខ្ញុំ ហើយនឹងគោរពខ្ញុំកាន់តែខ្លាំងមិនខាន»។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងនោះគឺ ពេលគេប្រកាសលទ្ធផល គ្មានឮឈ្មោះរបស់ខ្ញុំឡើយ។ មុខរបស់ខ្ញុំឡើងក្រហម ហើយខ្ញុំមានអារម្មណ៍ខ្មាសអៀនយ៉ាងខ្លាំង។ អ្វីដែលកាន់តែអាក្រក់នោះគឺ បងប្អូនប្រុសស្រីបាននិយាយថា ខ្ញុំមាននិស្ស័យក្រអឺតក្រទម តែងតែធ្វើឲ្យអ្នកដទៃរអែង មិនចាត់ទុកច្រកចូលទៅក្នុងជីវិតជាអាទិភាព កម្រឆ្លុះបញ្ចាំងពីខ្លួនឯង មិនសូវស្វែងយល់ ឬរៀនសូត្រពីរឿងរ៉ាវនានាឡើយ។ និយាយឲ្យខ្លី ខ្ញុំមិនបានដេញតាមសេចក្ដីពិតទេ។ ពេលខ្ញុំឮបែបនោះ ខ្ញុំមានមិនល្អសោះ ពេលនេះ បងប្អូនប្រុសស្រីទាំងអស់បានដឹងថា ខ្ញុំមិនបានដេញតាមសេចក្ដីពិតទេ។ ខ្ញុំមិនត្រឹមតែមិនអាចបង្ហាញពីសមត្ថភាពរបស់ខ្ញុំប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងធ្វើឲ្យខ្លួនឯងខ្មាសគេយ៉ាងខ្លាំងទៀតផង។ ក្នុងអំឡុងពេលនោះ ខ្ញុំខ្លាចបងប្អូនប្រុសស្រីសួរខ្ញុំថា តើខ្ញុំឆ្លងកាត់ស្ថានភាពនោះយ៉ាងដូចម្ដេច ប៉ុន្តែខ្ញុំក៏បារម្ភខ្លាចគ្មាននរណាម្នាក់និយាយរកខ្ញុំ ខ្លាចពួកគេមានការវែកញែកពីខ្ញុំ ហើយគេចវេសពីខ្ញុំដែរ។ អារម្មណ៍របស់ខ្ញុំច្របូកច្របល់យ៉ាងខ្លាំង ហើយអ្វីដែលខ្ញុំអាចគិតឃើញ គឺរឿងដែលបានកើតឡើង។ ខ្ញុំមិនអាចផ្ដោតអារម្មណ៍លើភារកិច្ចរបស់ខ្ញុំបានឡើយ ហើយខ្ញុំមានអារម្មណ៍ឈឺចាប់ និងរងទុក្ខវេទនាយ៉ាងខ្លាំង។ ខ្ញុំចេះតែឆ្ងល់ថា ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំត្រូវប្រឈមមុខនឹងទុក្ខលំបាកបែបនេះ។ ក្រោយមក មានបងប្អូនប្រុសស្រីខ្លះបានប្រកបគ្នាជាមួយខ្ញុំ ហើយជំរុញឲ្យខ្ញុំចំណាយពេលច្រើនជាងមុន ដើម្បីឆ្លុះបញ្ចាំងពីការអនុវត្តនៅក្នុងភារកិច្ចរបស់ខ្ញុំ។ ពួកគេក៏បានចង្អុលបង្ហាញថា ទោះបីជាខ្ញុំមានសមត្ថភាពខ្លះនៅក្នុងការងារក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំមិនបានចាត់ទុកការដេញតាមសេចក្ដីពិតជាអាទិភាពដែរ គឺគ្រាន់តែស្វែងរកកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងឋានៈ ហើយកំពុងដើរតាមផ្លូវខុសប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំដឹងថា ដំបូន្មាន និងជំនួយរបស់បងប្អូនប្រុសស្រី គឺបានមកពីព្រះជាម្ចាស់ ដូច្នេះហើយ ខ្ញុំក៏បានចូលមកចំពោះព្រះអង្គ ហើយអធិស្ឋានថា «ឱព្រះជាម្ចាស់អើយ ការដែលត្រូវបានបើកសម្ដែងបែបនេះ គឺជារឿងដ៏លំបាកខ្លាំងណាស់សម្រាប់ទូលបង្គំ។ ព្រះជាម្ចាស់ដ៏ជាទីស្រឡាញ់ សូមទ្រង់មេត្តាបំភ្លឺទូលបង្គំ ហើយអនុញ្ញាតឲ្យទូលបង្គំបានស្គាល់ពីខ្លួនឯង និងយល់ពីបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់ផង»។

ថ្ងៃមួយ ពេលកំពុងអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំបានអានឃើញព្រះបន្ទូលពីរវគ្គ ដែលព្រះជាម្ចាស់លាតត្រដាងពីរបៀបដែលពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទ ស្វែងរកកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងឋានៈ។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ថ្លែងថា៖ «មិនថាពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទបំពេញភារកិច្ចអ្វីក៏ដោយ ពួកគេនឹងព្យាយាមដាក់ខ្លួនឯងនៅក្នុងតំណែងខ្ពស់ នៅក្នុងតំណែងជាអ្នកនាំមុខគេ។ ពួកគេមិនអាចពេញចិត្តនឹងកន្លែងរបស់ពួកគេក្នុងនាមជាអ្នកដើរតាមធម្មតាឡើយ។ ហើយតើពួកគេចូលចិត្តអ្វីខ្លាំងបំផុត? គឺការឈរនៅចំពោះមុខមនុស្ស ដោយចេញបញ្ជា និងស្តីឱ្យមនុស្ស ដោយធ្វើឱ្យមនុស្សធ្វើតាមអ្វីដែលពួកគេនិយាយ។ ពួកគេមិនដែលគិតអំពីរបៀបបំពេញភារកិច្ចរបស់ពួកគេឱ្យបានត្រឹមត្រូវឡើយ ហើយពួកគេកាន់តែមិនស្វែងរកគោលការណ៍សេចក្ដីពិត ដើម្បីអនុវត្តសេចក្ដីពិត និងបំពេញព្រះហឫទ័យព្រះជាម្ចាស់ឡើយ ខណៈពេលបំពេញភារកិច្ចរបស់ពួកគេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេរិះរកគ្រប់មធ្យោបាយដើម្បីធ្វើឱ្យខ្លួនឯងលេចធ្លោ ដើម្បីធ្វើឱ្យអ្នកដឹកនាំគិតល្អពីពួកគេ និងដំឡើងតំណែងពួកគេ ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចក្លាយជាអ្នកដឹកនាំ ឬអ្នកធ្វើការ និងអាចដឹកនាំអ្នកដទៃបាន។ នេះគឺជាអ្វីដែលពួកគេចំណាយពេលពេញមួយថ្ងៃគិត និងសង្ឃឹមចង់បាន។ ពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទមិនសុខចិត្តឱ្យអ្នកដទៃដឹកនាំឡើយ ហើយពួកគេក៏មិនសុខចិត្តធ្វើជាអ្នកដើរតាមធម្មតាដែរ ហើយកាន់តែមិនសុខចិត្តបំពេញភារកិច្ចរបស់ពួកគេដោយស្ងៀមស្ងាត់ដោយមិនចង់បានមុខមាត់ឡើយ។ មិនថាភារកិច្ចរបស់ពួកគេជាអ្វីនោះទេ ប្រសិនបើពួកគេមិនអាចនៅមុខគេ និងលេចធ្លោជាងគេបានទេ ប្រសិនបើពួកគេមិនអាចនៅពីលើអ្នកដទៃ និងដឹកនាំអ្នកដទៃបានទេ នោះពួកគេយល់ថា ការបំពេញភារកិច្ចរបស់ពួកគេគួរឱ្យធុញទ្រាន់ណាស់ ហើយក្លាយជាអវិជ្ជមាន និងចាប់ផ្ដើមខ្ជិលច្រអូស។ បើគ្មានការសរសើរ ឬការគោរពលើកតម្កើងពីអ្នកដទៃទេ នោះវាកាន់តែមិនគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍សម្រាប់ពួកគេ ហើយពួកគេកាន់តែគ្មានបំណងចង់បំពេញភារកិច្ចរបស់ពួកគេ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកគេអាចនៅមុខគេ និងលេចធ្លោជាងគេ ក្នុងពេលបំពេញភារកិច្ចរបស់ពួកគេ និងទទួលបានសិទ្ធិសម្រេចចុងក្រោយ នោះពួកគេមានអារម្មណ៍ថាមានកម្លាំងចិត្ត ហើយនឹងស៊ូទ្រាំនឹងរាល់ការលំបាកណាមួយ។ ពួកគេតែងតែមានបំណងផ្ទាល់ខ្លួននៅក្នុងការបំពេញភារកិច្ចរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេតែងតែចង់ធ្វើឱ្យខ្លួនឯងលេចធ្លោ ជាមធ្យោបាយដើម្បីបំពេញតម្រូវការរបស់ពួកគេក្នុងការយកឈ្នះអ្នកដទៃ និងបំពេញបំណងប្រាថ្នា និងមហិច្ឆតារបស់ពួកគេ» («ចំណុចទីប្រាំបួន (ផ្នែកទីប្រាំពីរ)» នៃសៀវភៅ «ព្រះបន្ទូល» ភាគ៤៖ ការលាតត្រដាងពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទ)។ «ចំពោះពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទ កេរ្ដិ៍ឈ្មោះ និងឋានៈ មិនមែនជាតម្រូវការបន្ថែមអ្វីនោះទេ រឹតតែមិនមែនជាអ្វីដែលនៅខាងក្រៅខ្លួន ដែលពួកគេអាចខ្វះបានឡើយ។ របស់ទាំងនេះជាផ្នែកមួយនៃធម្មជាតិរបស់ពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទ របស់ទាំងនេះនៅក្នុងឆ្អឹងរបស់ពួកគេ នៅក្នុងឈាមរបស់ពួកគេ របស់ទាំងនេះមានពីកំណើតនៅក្នុងខ្លួនពួកគេ។ ពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទមិនមែនមិនខ្វល់ថាតើពួកគេមានឋានៈ និងកិត្តិនាមនោះទេ។ នេះមិនមែនជាឥរិយាបថរបស់ពួកគេទេ។ អ៊ីចឹង តើពួកគេមានឥរិយាបថយ៉ាងណា? កិត្តិនាម និងឋានៈ មានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធទៅនឹងជីវិតរស់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគេ ទៅនឹងសភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគេ ទៅនឹងអ្វីដែលពួកគេដេញតាមជាប្រចាំថ្ងៃ។ សម្រាប់ពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទ ឋានៈនិងកិត្តិនាមគឺជាជីវិតរបស់ពួកគេ។ មិនថាពួកគេរស់នៅយ៉ាងណា មិនថាពួកគេរស់នៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានជុំវិញបែបណា មិនថាពួកគេធ្វើកិច្ចការអ្វី មិនថាពួកគេដេញតាមអ្វី មិនថាពួកគេមានគោលដៅអ្វី មិនថាទិសដៅជីវិតរបស់ពួកគេជាអ្វីទេ គ្រប់យ៉ាងគឺផ្ដោតសំខាន់បំផុតលើការមានកិត្តិនាមល្អ និងឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់។ ហើយគោលបំណងរបស់ពួកគេមិនផ្លាស់ប្ដូរឡើយ។ ពួកគេមិនដែលអាចបោះបង់អ្វីទាំងនេះចោលបានទេ។ នេះគឺជាមុខមាត់ពិតរបស់ពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទ និងជាសារជាតិរបស់ពួកគេ។ ទោះបីជាអ្នកដាក់ពួកគេនៅក្នុងព្រៃស្រោងក្នុងជ្រលងភ្នំដ៏ជ្រៅក៏ដោយ ក៏ពួកគេនៅតែមិនបោះបង់ចោលការដេញតាមកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងឋានៈរបស់ខ្លួនដែរ។ អ្នកអាចនឹងដាក់ពួកគេនៅក្នុងចំណោមក្រុមមនុស្សណាក៏បាន ហើយអ្វីដែលពួកគេអាចគិតដល់ គឺនៅតែជាកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងឋានៈដដែល។ ទោះបីជាពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទជឿលើព្រះជាម្ចាស់ក៏ដោយ ក៏ពួកគេចាត់ទុកការដេញតាមកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងឋានៈ ថាស្មើនឹងសេចក្ដីជំនឿលើព្រះជាម្ចាស់ដែរ ហើយដាក់រឿងទាំងពីរនេះក្នុងកម្រិតស្មើគ្នា។ ពោលគឺ នៅពេលដែលពួកគេដើរលើផ្លូវនៃជំនឿលើព្រះជាម្ចាស់ ពួកគេក៏ដេញតាមកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងឋានៈផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេដែរ។ អាចនិយាយបានថា នៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទ ការដេញតាមសេចក្ដីពិតនៅក្នុងការជឿលើព្រះជាម្ចាស់ គឺជាការដេញតាមកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងឋានៈ ហើយការដេញតាមកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងឋានៈ ក៏ជាការដេញតាមសេចក្ដីពិតដែរ។ ការទទួលបានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងឋានៈ គឺទទួលបានសេចក្ដីពិត និងជីវិត។ ប្រសិនបើពួកគេមានអារម្មណ៍ថា ពួកគេមិនទទួលបានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ លាភសក្ការៈ ឬឋានៈទេ ហើយគ្មាននរណាម្នាក់គោរពពួកគេ កោតសរសើរយ៉ាងខ្លាំងដល់ពួកគេ ឬដើរតាមពួកគេទេ នោះពួកគេបាក់ទឹកចិត្ត។ ពួកគេជឿថា គ្មានន័យអ្វីឡើយក្នុងការជឿលើព្រះជាម្ចាស់ គ្មានតម្លៃចំពោះជំនឿនេះទេ ហើយពួកគេគិតឆ្ងល់ក្នុងចិត្តថា៖ “តើខ្ញុំបានបរាជ័យមែនទេដោយការជឿលើព្រះជាម្ចាស់បែបនេះ? តើលែងមានសង្ឃឹមសម្រាប់ខ្ញុំហើយមែនទេ?” ពួកគេតែងតែគិតគូររឿងបែបនេះនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ។ ពួកគេគិតគូរពីរបៀបដែលពួកគេអាចធានាបានឋានៈមួយសម្រាប់ខ្លួនឯងនៅក្នុងដំណាក់របស់ព្រះជាម្ចាស់ របៀបដែលពួកគេអាចមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះខ្ពង់ខ្ពស់នៅក្នុងពួកជំនុំ ត្រូវធ្វើដូចម្ដេចដើម្បីឱ្យមនុស្សស្ដាប់នៅពេលពួកគេនិយាយ និងកោតសរសើរពួកគេនៅពេលពួកគេធ្វើសកម្មភាព ត្រូវធ្វើដូចម្ដេចដើម្បីឱ្យមនុស្សដើរតាមពួកគេមិនថាពួកគេទៅទីណាក៏ដោយ និងត្រូវធ្វើដូចម្ដេចដើម្បីឱ្យអាចមានសំឡេងដែលមានឥទ្ធិពលនៅក្នុងពួកជំនុំ ព្រមទាំងមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ មានលាភសក្ការៈ និងមានឋានៈ ពួកគេពិតជាផ្ដោតលើរឿងបែបនេះនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេណាស់។ ទាំងនេះគឺជាអ្វីដែលមនុស្សបែបនេះដេញតាម» («ចំណុចទីប្រាំបួន (ផ្នែកទីបី)» នៃសៀវភៅ «ព្រះបន្ទូល» ភាគ៤៖ ការលាតត្រដាងពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទ)។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់លាតត្រដាងពីរបៀបដែលពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទ ចាត់ទុកកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងឋានៈជារឿងសំខាន់បំផុត។ មិនថានៅពេលណា និងកន្លែងណាទេ គោលដៅចុងក្រោយរបស់ពួកគេ គឺការទទួលបានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្អ និងឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់។ ពួកគេជឿលើព្រះជាម្ចាស់ និងបំពេញភារកិច្ចរបស់ពួកគេ គ្រាន់តែដើម្បីបង្ហាញពីសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន និងទទួលបានការគោរពពីអ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។ ពួកគេតែងតែខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីទទួលបានតំណែងដែលមានឋានៈ ដើម្បីទទួលបានអំណាចអារកាត់ និងសម្រេចចិត្ត ព្រមទាំងសិទ្ធិអំណាចលើអ្នកដទៃ។ ប្រសិនបើពួកគេមិនអាចទទួលបានឋានៈ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះទេនោះ ពួកគេចាប់ផ្ដើមគិតថា ការជឿលើព្រះជាម្ចាស់គឺគ្មានន័យឡើយ ហើយក៏គ្មានហេតុផលអ្វីត្រូវបំពេញភារកិច្ចរបស់ពួកគេដែរ។ ពេលពិចារណាលើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំបានដឹងថា និស្ស័យដែលខ្ញុំបានបញ្ចេញឱ្យឃើញ និងទស្សនៈនៅពីក្រោយការដេញតាមរបស់ខ្ញុំ គឺមិនខុសពីបុគ្គលទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទឡើយ។ ខ្ញុំតែងតែខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីក្លាយជាអ្នកមើលការខុសត្រូវ ឬជាអ្នកដឹកនាំ ព្រោះខ្ញុំគិតថា អ្នកដឹកនាំ និងអ្នកធ្វើការមានសិទ្ធិសម្រេចចុងក្រោយ អាចធ្វើការសម្រេចចិត្តសំខាន់ៗបាន ហើយទទួលបានការគោរព ការគាំទ្រ និងការឲ្យតម្លៃខ្ពស់។ ក្នុងនាមជាប្រធានក្រុម ទំហំនៃសិទ្ធិអំណាចរបស់ខ្ញុំមានកម្រិត ហើយខ្ញុំកម្រមានឱកាសបង្ហាញពីសមត្ថភាពរបស់ខ្ញុំណាស់ ដូច្នេះ រាល់ពេលដែលខ្ញុំទទួលបានលទ្ធផលនៅក្នុងការងាររបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ចង់បានអំណាច និងសិទ្ធិអំណាចកាន់តែច្រើនភ្លាមៗ ដើម្បីឲ្យមនុស្សកាន់តែច្រើនគោរព និងចោមរោមខ្ញុំ។ ពេលខ្ញុំឮថា ពួកជំនុំនឹងជ្រើសរើសអ្នកមើលការខុសត្រូវថ្មីម្នាក់ ខ្ញុំពិតជាទន្ទឹងរង់ចាំការបោះឆ្នោតនោះណាស់ ព្រោះខ្ញុំគិតថា ទីបំផុតឱកាសក្នុងការបង្ហាញពីសមត្ថភាពរបស់ខ្ញុំបានមកដល់ហើយ។ ប៉ុន្តែក្រោយមក ពេលអ្នកដឹកនាំគ្រាន់តែផ្លាស់អ្នកមើលការខុសត្រូវម្នាក់ពីពួកជំនុំផ្សេងមក ខ្ញុំពិតជាខកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង ហើយបដិសេធមិនព្រមទទួលយកលទ្ធផលនេះទេ ដោយជឿថា អ្នកដឹកនាំមិនចង់ផ្ដល់ឱកាសឲ្យខ្ញុំហ្វឹកហាត់ និងមានរឿងអ្វីមួយដែលមិនពេញចិត្តនឹងខ្ញុំ។ ដើម្បីបញ្ជាក់ថា ខ្ញុំពូកែជាងអ្នកមើលការខុសត្រូវបច្ចុប្បន្ន ខ្ញុំមានចេតនាធ្វើឲ្យគាត់លំបាក និងផាត់គាត់ចេញ ដែលជាហេតុធ្វើឲ្យគាត់មានអារម្មណ៍រអែងខ្ញុំ។ ដើម្បីឲ្យប្រាកដថា ខ្ញុំត្រូវបានគេបោះឆ្នោតជ្រើសរើសជាអ្នកមើលការខុសត្រូវ ខ្ញុំបានឆ្លៀតគ្រប់ឱកាសទាំងអស់ជួយបងប្អូនប្រុសស្រី ដើម្បីអួតខ្លួន និងពង្រឹងឋានៈខ្លួនឯង ធ្វើដូច្នេះទើបមនុស្សកាន់តែច្រើនពេញចិត្តនឹងខ្ញុំ ហើយបោះឆ្នោតឲ្យខ្ញុំនៅអាណត្តិក្រោយ។ គ្រប់យ៉ាងដែលខ្ញុំបានដេញតាម គឺមានតែឋានៈ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះប៉ុណ្ណោះ ហើយរាល់អ្វីៗដែលខ្ញុំបានធ្វើ គឺដើម្បីតែទទួលបានឋានៈប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំកំពុងតែដើរលើផ្លូវរបស់បុគ្គលទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទហើយ។ ពេលភ្ញាក់ខ្លួនបែបនេះ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ស្ដាយក្រោយយ៉ាងខ្លាំង ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏បានអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ថា «ឱព្រះជាម្ចាស់អើយ ទូលបង្គំមិនបានដេញតាមសេចក្ដីពិតនៅក្នុងភារកិច្ចរបស់ទូលបង្គំទេ ទូលបង្គំប្រជែងយកឋានៈ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ហើយបានបះបោរ ព្រមទាំងប្រឆាំងនឹងទ្រង់។ ព្រះជាម្ចាស់ដ៏ជាទីស្រឡាញ់ ទូលបង្គំលែងចង់បន្តធ្វើបែបនេះទៀតហើយ ហើយត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេចដើម្បីប្រែចិត្ត។ សូមទ្រង់មេត្តាបំភ្លឺទូលបង្គំ ដើម្បីឲ្យទូលបង្គំអាចស្គាល់ពីខ្លួនឯងផង»។

ពេលមួយ ក្នុងអំឡុងពេលថ្វាយបង្គំផ្ទាល់ខ្លួន ខ្ញុំបានអានឃើញព្រះបន្ទូលមួយនេះរបស់ព្រះជាម្ចាស់៖ «នៅពេលនិស្ស័យបែបសាតាំងបានចាក់ឫសនៅក្នុងមនុស្ស ហើយក្លាយជាធម្មជាតិរបស់ពួកគេ នោះវាល្មមគ្រប់គ្រាន់នឹងដាំសេចក្តីងងឹត និងសេចក្តីអាក្រក់នៅក្នុងដួងចិត្តរបស់ពួកគេ រួចនាំពួកគេឱ្យដេញតាម និងជ្រើសរើសផ្លូវខុស។ ស្ថិតក្រោមកម្លាំងជំរុញពីនិស្ស័យពុករលួយជាសាតាំង តើអ្វីខ្លះជាភាពប្រសើរឧត្តម ជាក្ដីសង្ឃឹម ជាមហិច្ចតា និងជាគោលដៅជីវិត និងទិសដៅរបស់មនុស្ស? តើអ្វីទាំងនោះមិនផ្ទុយគ្នានឹងចំណុចវិជ្ជមានទេឬ? ជាឧទាហរណ៍ មនុស្សតែងតែចង់មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីល្បាញ និងក្លាយជាតារាល្បី។ ពួកគេប្រាថ្នាចង់បានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងកិត្យានុភាពអស្ចារ្យ និងធ្វើឱ្យដូនតាពួកគេមានមុខមាត់។ តើទាំងអស់នេះ គឺជាចំណុចវិជ្ជមានមែនទេ? អ្វីទាំងអស់នេះមិនស្របគ្នានឹងចំណុចវិជ្ជមានទេ។ បន្ថែមលើនេះ វាផ្ទុយទៅនឹងក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលមានការត្រួតត្រាលើវាសនារបស់មនុស្សជាតិ។ ... តើអ្នករាល់គ្នាតែងតែចង់លើសអ្នកដទៃ ចង់ត្រដាងស្លាបហោះហើរ និងចង់ធ្វើជាសត្វឥន្ទ្រី ជាជាងធ្វើជាសត្វស្លាបតូចមួយមែនទេ? តើនេះជានិស្ស័យអ្វីទៅ? តើនេះជាគោលការណ៍នៃការប្រព្រឹត្តខ្លួនមែនទេ? ការប្រព្រឹត្តខ្លួនរបស់អ្នករាល់គ្នា គួរតែផ្អែកលើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ មានតែព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះដែលជាសេចក្តីពិត។ អ្នករាល់គ្នាត្រូវបានសាតាំងធ្វើឱ្យពុករលួយយ៉ាងជ្រាលជ្រៅពេកហើយ ហើយតែងតែចាត់ទុកវប្បធម៌ប្រពៃណី ពោលគឺពាក្យសម្ដីរបស់សាតាំង ថាជាសេចក្តីពិត ជាគោលដៅនៃការដេញតាមរបស់អ្នករាល់គ្នា ដែលធ្វើឱ្យអ្នករាល់គ្នាងាយនឹងដើរផ្លូវខុស គឺដើរលើផ្លូវប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់។ គំនិត និងទស្សនៈរបស់មនុស្សជាតិពុករលួយ ព្រមទាំងអ្វីៗដែលពួកគេដេញតាម សុទ្ធតែផ្ទុយនឹងព្រះរាជបំណងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ផ្ទុយនឹងសេចក្តីពិត និងផ្ទុយនឹងក្រឹត្យក្រមនៃការដែលព្រះជាម្ចាស់មានអធិបតេយ្យភាពលើអ្វីៗទាំងអស់ ចាត់ចែងអ្វីៗទាំងអស់ និងគ្រប់គ្រងវាសនារបស់មនុស្សជាតិ។ ដូច្នេះ មិនថាការដេញតាមរបស់អ្នករាល់គ្នាត្រឹមត្រូវ និងសមហេតុផលតាមគំនិត និងសញ្ញាណរបស់មនុស្សយ៉ាងណាក៏ដោយ តែបើមើលពីជ្រុងរបស់ព្រះជាម្ចាស់វិញ វាមិនមែនជាអ្វីៗដែលវិជ្ជមានទេ ហើយវាក៏មិនស្របតាមបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់ដែរ។ ដោយសារតែអ្នកប្រឆាំងនឹងការពិតនៃអធិបតេយ្យភាពរបស់ព្រះជាម្ចាស់លើវាសនារបស់មនុស្សជាតិ ហើយអ្នកចង់ដើរតាមផ្លូវខ្លួនឯង ក្ដាប់វាសនានៅក្នុងដៃខ្លួនឯង ទើបអ្នកតែងតែជួបឧបសគ្គ ធ្វើឱ្យខ្លួនឯងរងរបួសយ៉ាងដំណំ ហើយគ្មានអ្វីដំណើរការល្អសម្រាប់អ្នកសោះឡើយ។ ហេតុអ្វីបានជាគ្មានអ្វីដំណើរការល្អសម្រាប់អ្នកសោះដូច្នេះ? ពីព្រោះក្រឹត្យក្រមដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតឡើងនេះ មិនអាចផ្លាស់ប្តូរបានដោយភាវៈដែលព្រះបានបង្កើតណាមួយឡើយ ហើយសិទ្ធិអំណាច និងព្រះចេស្ដារបស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺខ្ពស់ជាងអ្វីៗទាំងអស់ ហើយមិនអាចត្រូវបានបំពានដោយភាវៈដែលព្រះបានបង្កើតណាមួយឡើយ។ មនុស្សវាយតម្លៃសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនខ្ពស់ពេកហើយ។ តើអ្វីទៅដែលធ្វើឱ្យមនុស្សតែងតែចង់រួចផុតពីអធិបតេយ្យភាពរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយតែងតែចង់ក្ដាប់វាសនារបស់ខ្លួនឯង និងរៀបចំផែនការអនាគតខ្លួនឯង ព្រមទាំងចង់គ្រប់គ្រងអនាគត ទិសដៅ និងគោលដៅជីវិតរបស់ខ្លួននោះ? តើកម្លាំងជំរុញចិត្តនេះមកពីណា? (គឺនិស្ស័យពុករលួយបែបសាតាំង។) ចុះតើនិស្ស័យពុករលួយបែបសាតាំងនាំអ្វីខ្លះដល់មនុស្ស? (គឺការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់។) តើមានអ្វីកើតឡើងចំពោះការដែលមនុស្សប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់? (គឺការឈឺចាប់។) មិនត្រឹមតែជាការឈឺចាប់ប៉ុណ្ណោះទេ តែវាគឺជាសេចក្ដីហិនវិនាស! អ្វីដែលអ្នកមើលឃើញនៅនឹងភ្នែករបស់អ្នក គឺការឈឺចាប់ ភាពអវិជ្ជមាន និងភាពទន់ខ្សោយ ហើយវាគឺជាការទាស់ទទឹង និងការរអ៊ូរទាំ។ តើការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់នឹងនាំមកនូវលទ្ធផលអ្វីទៅ? ការវិនាសសាបសូន្យ! នេះមិនមែនជាបញ្ហាតូចទេ ហើយវាក៏មិនមែនជាការលេងសើចដែរ» («និស្ស័យពុករលួយ អាចត្រូវបានដោះស្រាយ តាមរយៈការទទួលយកសេចក្តីពិតតែប៉ុណ្ណោះ» នៃសៀវភៅ «ព្រះបន្ទូល» ភាគ៣៖ ការអធិប្បាយរបស់ព្រះគ្រីស្ទនៃគ្រាចុងក្រោយ)។ តាមរយៈការលាតត្រដាងនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំបានដឹងថា បន្ទាប់ពីមនុស្សត្រូវបានសាតាំងធ្វើឲ្យពុករលួយ ជីវិតរបស់គេត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយនិស្ស័យពុករលួយបែបសាតាំង ដែលមានលក្ខណៈក្រអឺតក្រទម និងអួតខ្លួនហួសហេតុ ព្រមទាំងទុច្ចរិត និងបោកបញ្ឆោត។ គេលែងអាចចុះចូលនឹងអធិបតេយ្យភាព និងការរៀបចំរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៀតហើយ ហើយតែងតែពោរពេញដោយមហិច្ឆិតា និងបំណងប្រាថ្នា ដោយខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីក្លាយជាមនុស្សអស្ចារ្យ និងល្បីល្បាញ ព្រមទាំងស្វែងរកការទទួលបានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ ហើយក្លាយជាមនុស្សដែលអស្ចារ្យបំផុត។ ទស្សនៈវិជ្ជាបែបសាតាំង ដូចជា «មនុស្សពុះពារដើម្បីបានខ្ពង់ខ្ពស់ រីឯទឹកតែងហូរទៅទីទាបជានិច្ច» និង «ទាហានដែលមិនចង់ធ្វើជាឧត្តមសេនីយ៍ មិនមែនជាទាហានល្អទេ» បានចាក់ឫសក្នុងដួងចិត្តរបស់ខ្ញុំតាំងពីយូរយារណាស់មកហើយ ដែលនាំឲ្យខ្ញុំចាត់ទុកការដេញតាមកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងឋានៈ គឺជាគោលដៅដ៏ត្រឹមត្រូវមួយ។ នៅសាលារៀន ខ្ញុំបានខិតខំប្រឹងប្រែងធ្វើយ៉ាងណាឱ្យក្លាយជាសិស្សពូកែបំផុត ហើយប្រសិនបើខ្ញុំប្រឡងមិនបានល្អទេ ខ្ញុំនឹងធ្លាក់ទឹកចិត្តអស់ជាច្រើនថ្ងៃ។ ពេលខ្ញុំចូលធ្វើការបន្ទាប់ពីបញ្ចប់ការសិក្សា ខ្ញុំបានធ្វើការយ៉ាងឧស្សាហ៍ព្យាយាម ដើម្បីក្លាយជានិយោជិតដ៏ឆ្នើមម្នាក់ ខ្ញុំស្ម័គ្រចិត្តធ្វើការថែមម៉ោង និងជ្រើសរើសការងារដែលពិបាកបំផុត ដើម្បីទទួលបានការពេញចិត្តពីចៅហ្វាយនាយរបស់ខ្ញុំ និងទទួលបានឱកាសឡើងតំណែង។ ពេលខ្ញុំចាប់ផ្ដើមជឿព្រះ ខ្ញុំជឿថា ខ្ញុំអាចទទួលបានការគោរព និងការគាំទ្រ ពីអ្នកដទៃ តាមរយៈការក្លាយជាអ្នកមើលការខុសត្រូវ ឬជាអ្នកដឹកនាំនៅក្នុងពួកជំនុំ ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏ខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីទទួលបានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់។ ជាពិសេស ពេលខ្ញុំបានក្លាយជាប្រធានក្រុម និងទទួលបានការពេញចិត្តពីបងប្អូនប្រុសស្រី មហិច្ឆិតា និងបំណងប្រាថ្នារបស់ខ្ញុំកាន់តែខ្ពស់ឡើងៗ។ ខ្ញុំកាន់តែមានភាពក្រអឺតក្រទមខ្លាំងឡើង ដោយគិតថា ខ្ញុំមានសមត្ថភាព និងលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីឡើងតំណែងជាអ្នកមើលការខុសត្រូវ ឬជាអ្នកដឹកនាំទៀតផងក៏ថាបាន។ ពេលអ្នកដឹកនាំរបស់ខ្ញុំដំឡើងតំណែង អាដែល រំលងខ្ញុំ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ទាស់ទទឹង និងមិនសុខចិត្ត ហើយមិនចង់គាំទ្រ និងសហការជាមួយគាត់នៅក្នុងការងាររបស់យើងទេ។ ខ្ញុំក៏តែងតែព្យាយាមប្រកួតប្រជែងជាមួយគាត់ដែរ។ ខ្ញុំតែងតែឆក់យកឱកាស ដើម្បីអួតបង្ហាញពីរបៀបដែលខ្ញុំអាចដោះស្រាយបញ្ហាបាន ម្យ៉ាង ខ្ញុំចង់ឲ្យ អាដែល គិតថា គាត់មិនស្ថិតក្នុងកម្រិតដូចខ្ញុំទេ ម្យ៉ាងវិញទៀត ខ្ញុំព្យាយាមបង្ហាញឱ្យបងប្អូនប្រុសស្រីឃើញថា ខ្ញុំមានសមត្ថភាពជាងគាត់។ តាមរបៀបនេះ ខ្ញុំសង្ឃឹមថា គ្រប់គ្នានឹងមករកខ្ញុំ ពេលពួកគេមានបញ្ហា ហើយនឹងនឹកឃើញដល់ខ្ញុំមុនគេ ប្រសិនបើមានការបោះឆ្នោតម្ដងទៀត។ ខ្ញុំចាត់ទុកឋានៈសំខាន់ជាងអ្វីៗទាំងអស់ ហើយខ្ញុំមិនដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីខ្លួនឯងឡើយ សូម្បីតែពេលខ្ញុំជួបប្រទះនឹងបរាជ័យម្ដងហើយម្ដងទៀតក៏ដោយ។ លើសពីនេះ ខ្ញុំមានគំនុំ និងមិនសុខចិត្ត ដោយគិតថា ខ្ញុំមានសមត្ថភាព ព្រោះខ្ញុំអាចបំពេញការងារមួយចំនួនបានល្អ ហើយគួរតែតែងតាំងជាអ្នកដឹកនាំអ្នកឯទៀត។ ខ្ញុំពិតជាក្រអឺតក្រទម និងគ្មានភាពអៀនខ្មាសទាល់តែសោះ! ពេលឆ្លុះបញ្ចាំងពីរឿងនេះ ខ្ញុំបានដឹងថា ខ្ញុំជឿលើព្រះជាម្ចាស់ គ្រាន់តែដើម្បីស្វែងរកឋានៈប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំមិនបានចាត់ទុកការដេញតាមសេចក្ដីពិតជាអាទិភាពទេ ហើយមានតថភាពនៃសេចក្ដីពិតតិចតួចណាស់ ដូចនេះ ខ្ញុំមិនអាចធ្វើកិច្ចការជាក់ស្ដែងណាមួយ ដែលអ្នកដឹកនាំ និងអ្នកធ្វើការត្រូវតែបំពេញបានឡើយ។ ខ្ញុំក៏មានភាពជាមនុស្សអន់ខ្សោយដែរ ដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំកាន់តែមិនស័ក្តិសមធ្វើជាអ្នកដឹកនាំទៅទៀត។ ប្រសិនបើខ្ញុំត្រូវបានគេបោះឆ្នោតជ្រើសតាំងជាអ្នកដឹកនាំ វានឹងធ្វើឲ្យអន្តរាយទាំងដល់បងប្អូនប្រុសស្រី និងពួកជំនុំជាមិនខាន!

បន្ទាប់ពីនោះមក ខ្ញុំបានអានព្រះបន្ទូលពីរវគ្គទៀតរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលជួយឲ្យខ្ញុំយល់កាន់តែច្បាស់អំពីធម្មជាតិ និងផលវិបាកនៃការដេញតាមកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងឋានៈ។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ថ្លែងថា៖ «ប្រសិនបើនរណាម្នាក់និយាយថា គេស្រឡាញ់សេចក្ដីពិត ហើយថាគេដេញតាមសេចក្ដីពិត ប៉ុន្តែតាមសារជាតិ គោលដៅដែលគេដេញតាម គឺដើម្បីធ្វើឱ្យខ្លួនឯងលេចធ្លោ ដើម្បីអួតសម្ញែង ដើម្បីធ្វើឱ្យមនុស្សវាយតម្លៃខ្ពស់ចំពោះគេ ដើម្បីសម្រេចបាននូវផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន ហើយការបំពេញភារកិច្ចរបស់គេ មិនមែនដើម្បីចុះចូល ឬបំពេញព្រះហឫទ័យព្រះជាម្ចាស់ទេ តែផ្ទុយទៅវិញ គឺដើម្បីសម្រេចបានកេរ្ដិ៍ឈ្មោះ លាភសក្ការៈ និងឋានៈ នោះការដេញតាមរបស់គេគឺមិនត្រឹមត្រូវឡើយ។ បើដូច្នេះមែន នៅពេលនិយាយដល់កិច្ចការរបស់ពួកជំនុំ តើសកម្មភាពរបស់ពួកគេគឺជាឧបសគ្គ ឬក៏ជួយជំរុញកិច្ចការនោះឱ្យដើរទៅមុខ? ច្បាស់ណាស់ថា សកម្មភាពទាំងនោះគឺជាឧបសគ្គ ពួកវាមិនបានជំរុញកិច្ចការនោះឱ្យដើរទៅមុខឡើយ។ មនុស្សមួយចំនួនជ្រកក្រោមស្លាកធ្វើកិច្ចការរបស់ពួកជំនុំ តែបែរជាដេញតាមកេរ្ដិ៍ឈ្មោះ លាភសក្ការៈ និងឋានៈផ្ទាល់ខ្លួន ពាក់ព័ន្ធក្នុងរឿងផ្ទាល់ខ្លួន បង្កើតក្រុមតូចតាចផ្ទាល់ខ្លួន និងនគរតូចតាចផ្ទាល់ខ្លួនទៅវិញ តើមនុស្សប្រភេទនេះកំពុងបំពេញភារកិច្ចរបស់ពួកគេដែរឬទេ? រាល់កិច្ចការទាំងអស់ដែលពួកគេធ្វើ តាមសារជាតិ គឺបង្អាក់ រំខាន និងធ្វើឱ្យខូចខាតដល់កិច្ចការរបស់ពួកជំនុំ។ តើផលវិបាកនៃការដេញតាមកេរ្ដិ៍ឈ្មោះ លាភសក្ការៈ និងឋានៈរបស់ពួកគេគឺជាអ្វី? ទីមួយ ការណ៍នេះប៉ះពាល់ដល់របៀបដែលរាស្ត្ររើសតាំងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ហូប និងផឹកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ជាធម្មតា និងយល់សេចក្ដីពិត វាបង្អាក់ដល់ការចូលរួមក្នុងជីវិតខាងវិញ្ញាណរបស់ពួកគេ បញ្ឈប់ពួកគេមិនឱ្យចូលទៅក្នុងមាគ៌ាត្រឹមត្រូវនៃជំនឿលើព្រះជាម្ចាស់ ហើយនាំពួកគេទៅលើមាគ៌ាខុសឆ្គង ដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់រាស្រ្តរើសតាំងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយនាំពួកគេទៅរកសេចក្ដីវិនាស។ ហើយនៅទីបំផុត តើវាធ្វើអ្វីខ្លះដល់កិច្ចការរបស់ពួកជំនុំ? វាគឺជាការរំខាន ការធ្វើឱ្យខូចខាត និងការរុះរើ។ នេះគឺជាផលវិបាកដែលបណ្ដាលមកពីការដេញតាមកេរ្ដិ៍ឈ្មោះ លាភសក្ការៈ និងឋានៈរបស់មនុស្ស។ នៅពេលដែលពួកគេបំពេញភារកិច្ចរបស់ពួកគេតាមរបៀបនេះ តើការប្រព្រឹត្តបែបនេះមិនមែនជាការដើរនៅលើមាគ៌ារបស់ពួកអាទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទទេឬ? នៅពេលដែលព្រះជាម្ចាស់ឱ្យមនុស្សបោះបង់កេរ្ដិ៍ឈ្មោះ លាភសក្ការៈ និងឋានៈ វាមិនមែនថាទ្រង់កំពុងដកសិទ្ធិរបស់មនុស្សក្នុងការជ្រើសរើសដោយសេរីនោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ គឺដោយសារតែនៅពេលដែលកំពុងដេញតាមកេរ្ដិ៍ឈ្មោះ លាភសក្ការៈ និងឋានៈ មនុស្សរំខាន និងបង្អាក់ដល់កិច្ចការរបស់ពួកជំនុំ និងការចូលទៅក្នុងជីវិតរបស់រាស្ត្ររើសតាំងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយថែមទាំងអាចមានឥទ្ធិពលលើការហូប និងផឹកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់របស់មនុស្សកាន់តែច្រើន យល់ពីសេចក្ដីពិត ហើយសម្រេចបាននូវសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ នេះគឺជាការពិតដែលមិនអាចប្រកែកបាន។ នៅពេលដែលមនុស្សដេញតាមកេរ្ដិ៍ឈ្មោះ លាភសក្ការៈ និងឋានៈផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ វាប្រាកដណាស់ថាពួកគេនឹងមិនដេញតាមសេចក្ដីពិតឡើយ ហើយថាពួកគេនឹងមិនបំពេញភារកិច្ចរបស់ពួកគេដោយស្មោះស្ម័គ្រនោះទេ។ ពួកគេនឹងនិយាយ និងប្រព្រឹត្តតែដើម្បីប្រយោជន៍នៃកិត្តិនាម ផលប្រយោជន៍ និងឋានៈប៉ុណ្ណោះ ហើយគ្រប់កិច្ចការទាំងអស់ដែលពួកគេធ្វើ ដោយគ្មានការលើកលែងសូម្បីតែបន្តិច គឺដើម្បីប្រយោជន៍នៃរបស់ទាំងនោះ។ ការប្រព្រឹត្ត និងធ្វើតាមរបៀបបែបនេះ គឺពិតជាការដើរនៅលើមាគ៌ារបស់ពួកអាទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទដោយគ្មានការសង្ស័យ វាគឺជាការបង្អាក់ និងការរំខានដល់កិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយផលវិបាកផ្សេងៗទាំងអស់របស់វា គឺរារាំងដល់ការផ្សព្វផ្សាយដំណឹងល្អអំពីនគរព្រះ និងការអនុវត្តព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងពួកជំនុំ។ ដូច្នេះ គេអាចនិយាយបានដោយប្រាកដថា អស់អ្នកដែលដេញតាមកេរ្ដិ៍ឈ្មោះ លាភសក្ការៈ និងឋានៈ គឺកំពុងដើរលើផ្លុវនៃការទាស់ទទឹងប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់។ ពួកគេកំពុងទាស់ទទឹងនឹងទ្រង់ដោយចេតនា និងបដិសេធទ្រង់ ហើយសហការជាមួយសាតាំងក្នុងការទាស់ទទឹងនឹងព្រះជាម្ចាស់ និងឈរនៅខាងផ្ទុយពីទ្រង់។ នេះគឺជាធម្មជាតិនៃការដេញតាមកេរ្ដិ៍ឈ្មោះ លាភសក្ការៈ និងឋានៈរបស់មនុស្ស» («ចំណុចទីប្រាំបួន (ផ្នែកទីមួយ)» នៃសៀវភៅ «ព្រះបន្ទូល» ភាគ៤៖ ការលាតត្រដាងពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទ)។ «ព្រះជាម្ចាស់ស្អប់ខ្ពើមបំផុតនៅពេលដែលមនុស្សដេញតាមឋានៈ ពីព្រោះការដេញតាមឋានៈគឺជានិស្ស័យរបស់សាតាំង វាជាផ្លូវខុស វាបានកើតចេញពីសេចក្ដីពុករលួយរបស់សាតាំង វាជាអ្វីមួយដែលព្រះជាម្ចាស់ផ្ដន្ទាទោស ហើយវាគឺជាអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់នឹងជំនុំជម្រះ និងបោសសម្អាត។ ព្រះជាម្ចាស់ស្អប់ខ្ពើមបំផុតនៅពេលដែលមនុស្សដេញតាមឋានៈ ប៉ុន្តែអ្នកនៅតែរឹងប្រជែងដណ្ដើមឋានៈ អ្នកឱ្យតម្លៃខ្ពស់លើវា និងការពារវាជានិច្ច ដោយតែងតែព្យាយាមយកវាធ្វើជារបស់ខ្លួន។ តើនៅក្នុងរឿងទាំងអស់នេះ មិនមានលក្ខណៈនៃការប្រឆាំងទាស់នឹងព្រះជាម្ចាស់បន្តិចបន្តួចទេឬ? ឋានៈមិនមែនជាអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់បានកំណត់ទុកសម្រាប់មនុស្សឡើយ។ ព្រះជាម្ចាស់ប្រទានសេចក្ដីពិត ផ្លូវ និងជីវិតដល់មនុស្ស ដើម្បីឱ្យនៅទីបំផុតពួកគេក្លាយជាភាវៈដែលបានបង្កើតមកដែលស្របតាមស្ដង់ដា ជាភាវៈដែលបានបង្កើតមកដ៏តូចតាច និងមិនសំខាន់ ពោលគឺមិនមែនជាអ្នកដែលមានឋានៈ និងកិត្យានុភាព ហើយត្រូវបានមនុស្សរាប់ពាន់នាក់លើកតម្កើងនោះទេ។ ដូច្នេះហើយ ទោះបីជាមើលពីទស្សនៈណាក៏ដោយ ការដេញតាមឋានៈគឺជាផ្លូវទៅសេចក្ដីវិនាស។ ទោះបីជាហេតុផលរបស់អ្នកសម្រាប់ការដេញតាមឋានៈសមហេតុផលយ៉ាងណាក៏ដោយ ផ្លូវនេះនៅតែជាផ្លូវខុស ហើយមិនត្រូវបានព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះទ័យឡើយ។ ទោះបីជាអ្នកព្យាយាមខ្លាំងប៉ុនណា ឬលះបង់តម្លៃធំប៉ុនណាក៏ដោយ ប្រសិនបើអ្នកប្រាថ្នាចង់បានឋានៈ ព្រះជាម្ចាស់មិនប្រទានវាមកអ្នកទេ នោះអ្នកនឹងបរាជ័យក្នុងការតស៊ូដើម្បីទទួលបានវា ហើយប្រសិនបើអ្នកបន្តតស៊ូ នោះនឹងមានលទ្ធផលតែមួយគត់៖ អ្នកនឹងត្រូវបានបើកសម្ដែងឱ្យឃើញ និងត្រូវបានជម្រុះចោល។ អ្នកនឹងនៅលើផ្លូវទៅកាន់សេចក្ដីវិនាស។ អ្នកយល់ពីរឿងនេះហើយមែនទេ?» («ចំណុចទីប្រាំបួន (ផ្នែកទីបី)» នៃសៀវភៅ «ព្រះបន្ទូល» ភាគ៤៖ ការលាតត្រដាងពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទ)។ តាមរយៈការអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងការឃើញការវែកញែក និងការកំណត់លក្ខណៈរបស់ទ្រង់ ចំពោះអ្នកដែលដេញតាមឋានៈ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ពិតជាចាក់ដោតដល់ដួងចិត្តរបស់ខ្ញុំមែន។ ខ្ញុំពិតជាមិនបានដឹងសោះថា ធម្មជាតិ និងផលវិបាកនៃការដេញតាមឋានៈ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះ គឺធ្ងន់ធ្ងរបែបនេះសោះ។ ពេលមនុស្សស្វែងរករឿងទាំងនេះ ពួកគេកំពុងបំបែកបំបាក់ និងបំផ្លាញកិច្ចការពួកជំនុំដោយផ្ទាល់ ហើយធ្វើជាអ្នកបម្រើសាតាំង។ ព្រះជាម្ចាស់ថ្កោលទោសចំពោះទង្វើបែបនេះ។ ការស្វែងរកឋានៈ គឺផ្ទុយនឹងអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់តម្រូវ ហើយជាការប្រព្រឹត្តប្រឆាំងនឹងទ្រង់ដោយផ្ទាល់ ការប្រព្រឹត្តបែបនេះ គឺជាផ្លូវឆ្ពោះទៅរកសេចក្ដីវិនាសហើយ! អ្នកមើលការខុសត្រូវមុនរបស់យើង ត្រូវបានគេបណ្ដេញចេញដោយសារតែមិនបានធ្វើកិច្ចការជាក់ស្ដែង ដូច្នេះ វាពិតជាមានប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់សម្រាប់កិច្ចការពួកជំនុំ ពេល អាដែល ចូលមក ព្រោះគាត់គឺជាអ្នកដេញតាមសេចក្ដីពិតម្នាក់ ហើយពិតជាចាត់ទុកការស្វែងរកគោលការណ៍សេចក្ដីពិតជាអាទិភាពមែន ពេលជួបប្រទះនឹងបញ្ហា ហើយគាត់អាចធ្វើកិច្ចការជាក់ស្ដែងបានខ្លះ។ ខ្ញុំគួរតែគាំទ្រ និងសហការជាមួយគាត់ ប៉ុន្តែដោយសារតែខ្ញុំងប់ងុលនឹងកេរ្តិ៍ឈ្មោះខ្លាំងពេក ទើបខ្ញុំមិនអាចទទួលយកបានទេពេលដែលគេតែងតាំង អាដែល ជាអ្នកមើលការខុសត្រូវ។ ខ្ញុំបានបដិសេធមិនព្រមសហការជាមួយគាត់ម្ដងហើយម្ដងទៀត ពេលគាត់ស្នើឲ្យពួកយើងពិភាក្សាការងារជាមួយគ្នា។ រឿងនេះហើយដែលធ្វើឲ្យ អាដែល មានអារម្មណ៍រអែង និងអវិជ្ជមាន ហើយកិច្ចការពួកជំនុំក៏រងផលប៉ះពាល់យ៉ាងអាក្រក់ផងដែរ។ ខ្ញុំមិនត្រឹមតែមិនបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងមិនទទួលខុសត្រូវចំពោះអ្វីដែលខ្ញុំបានធ្វើដាក់គាត់ទៀតផង ដោយគិតថា គាត់ក្លាយជាអវិជ្ជមានបែបនេះ គឺដោយសារតែគាត់មិនស័ក្តិសមនឹងតំណែងជាអ្នកមើលការខុសត្រូវប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំថែមទាំងទន្ទឹងរង់ចាំពេលដែលគាត់ដឹងខ្លួនថា គាត់ធ្វើការងារនេះមិនកើត ហើយលាលែងពីតំណែងទៀតផង ព្រោះពេលនោះ ខ្ញុំនឹងអាចឡើងកាន់តំណែងរបស់គាត់ជំនួសបាន។ តើខ្ញុំមិនមែនកំពុងតែរារាំង និងរំខានដល់កិច្ចការពួកជំនុំទេឫ? ខ្ញុំថែមទាំងឆ្លៀតឱកាសពិភាក្សាការងារ និងជួយបងប្អូនប្រុសស្រី ដើម្បីបង្ហាញពីសមត្ថភាពរបស់ខ្ញុំទៀតផង ដើម្បីឲ្យពួកគេមករកខ្ញុំពេលមានបញ្ហា ដែលធ្វើឲ្យ អាដែល ក្លាយជាអ្នកមើលការខុសត្រូវដែលមានតែឈ្មោះ។ ខ្ញុំកំពុងធ្វើខ្លួនជាអ្នកបម្រើសាតាំង ហើយរំខាន និងបំបែកបំបាក់កិច្ចការពួកជំនុំ។ ខ្ញុំកំពុងធ្វើអំពើអាក្រក់ និងប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ហើយ! ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ថ្លែងថា៖ «ទោះបីជាអ្នកព្យាយាមខ្លាំងប៉ុនណា ឬលះបង់តម្លៃធំប៉ុនណាក៏ដោយ ប្រសិនបើអ្នកប្រាថ្នាចង់បានឋានៈ ព្រះជាម្ចាស់មិនប្រទានវាមកអ្នកទេ នោះអ្នកនឹងបរាជ័យក្នុងការតស៊ូដើម្បីទទួលបានវា ហើយប្រសិនបើអ្នកបន្តតស៊ូ នោះនឹងមានលទ្ធផលតែមួយគត់៖ អ្នកនឹងត្រូវបានបើកសម្ដែងឱ្យឃើញ និងត្រូវបានជម្រុះចោល។ អ្នកនឹងនៅលើផ្លូវទៅកាន់សេចក្ដីវិនាស»។ ខ្ញុំបានដឹងថា នៅពេលស្វែងរកឋានៈ ខ្ញុំកំពុងដើរលើផ្លូវប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ ហើយលទ្ធផលតែមួយគត់នោះគឺ សេចក្ដីស្លាប់។ រឿងនេះធ្វើឲ្យខ្ញុំភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំង។ ការស្វែងរកឋានៈ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ខ្ញុំ បានក្លាយជាបញ្ហាដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ ហើយប្រសិនបើខ្ញុំនៅតែបន្តបែបនេះទៀត មហិច្ឆិតា និងបំណងប្រាថ្នារបស់ខ្ញុំនឹងបន្តកើនឡើងមិនខាន។ នរណាដឹងថា តើខ្ញុំនឹងធ្វើរឿងអាក្រក់អ្វីខ្លះ ប្រសិនបើខ្ញុំពិតជាទទួលបានឋានៈនោះ។ ប្រសិនបើខ្ញុំមិនប្រញាប់ប្រែចិត្ត ហើយនៅតែបន្តដើរលើផ្លូវនៃការដេញតាមដ៏ខុសឆ្គងនេះទេ ចុងក្រោយ ខ្ញុំប្រាកដជាធ្វើអំពើអាក្រក់ដ៏ធំមហិមា ហើយត្រូវបានព្រះជាម្ចាស់ជម្រុះចោល និងដាក់ទោសជាមិនខាន។

ក្រោយមក ក្នុងអំឡុងពេលជួបជុំ ខ្ញុំបានឃើញព្រះបន្ទូលមួយវគ្គនេះរបស់ព្រះជាម្ចាស់៖ «ក្នុងនាមជាសមាជិកនៃមនុស្សជាតិដែលត្រូវបានបង្កើតមក អ្នកត្រូវតែរក្សាជំហរដ៏សមរម្យរបស់អ្នក ហើយប្រព្រឹត្តខ្លួនក្នុងរបៀបរៀបរយ។ ប្រកាន់ខ្ជាប់នូវអ្វីដែលព្រះអាទិករបានប្រគល់ឱ្យអ្នកដោយស្មោះត្រង់។ កុំធ្វើអ្វីដែលខុសជួរ ឬធ្វើអ្វីដែលហួសពីសមត្ថភាពរបស់អ្នក ឬដែលគួរឱ្យព្រះជាម្ចាស់ស្អប់ខ្ពើមឡើយ។ កុំដេញតាមការធ្វើជាមនុស្សអស្ចារ្យ មនុស្សដែលមានមហិទ្ធិឫទ្ធិវិសេស ឬបុគ្គលដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ហើយកុំដេញតាមការក្លាយជាព្រះ។ ទាំងនេះគឺជាបំណងប្រាថ្នាដែលមនុស្សមិនគួរមានឡើយ។ ការដេញតាមធ្វើជាមនុស្សអស្ចារ្យ ឬមនុស្សដែលមានមហិទ្ធិឫទ្ធិវិសេស គឺជារឿងគួរឱ្យអស់សំណើច។ ការដេញតាមក្លាយជាព្រះ គឺកាន់តែគួរឱ្យអាម៉ាស់ទៅទៀត វាគួរឱ្យស្អប់ខ្ពើម និងថោកទាប។ អ្វីដែលមានតម្លៃពិតប្រាកដ ហើយអ្វីដែលសភាវៈដែលត្រូវបានបង្កើតមកគួរប្រកាន់ខ្ជាប់ជាងអ្វីៗទាំងអស់នោះ គឺការក្លាយជាសភាវៈដែលត្រូវបានបង្កើតមកដ៏ពិតប្រាកដ នេះគឺជាគោលដៅតែមួយគត់ដែលមនុស្សទាំងអស់គួរដេញតាម» («ព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ព្រះអង្គ ជាព្រះតែមួយអង្គគត់ I» នៃសៀវភៅ «ព្រះបន្ទូល» ភាគ២៖ អំពីការស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់)។ តាមរយៈព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំបានដឹងថា មនុស្សគ្រាន់តែជាភាវៈដែលព្រះបង្កើតប៉ុណ្ណោះ ហើយយើងគួរតែប្រកាន់ខ្ជាប់នូវតំណែងរបស់យើង និងផ្ដោតលើភារកិច្ចបច្ចុប្បន្នរបស់យើង។ ដោយសារតែមហិច្ឆិតា បំណងប្រាថ្នា និងនិស្ស័យបែបសាតាំងនៅក្នុងខ្លួនមនុស្សនេះហើយ ទើបធ្វើឲ្យគេតែងតែប្រាថ្នាចង់ក្លាយជាមនុស្សអស្ចារ្យ ដែលមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់នោះ។ ការត្រូវបានគេតែងតាំងជាអ្នកដឹកនាំពួកជំនុំ មិនមែនមានន័យថា ត្រូវបានគេផ្ដល់ឋានៈឲ្យនោះទេ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ គឺដើម្បីបំពេញភារកិច្ចរបស់ខ្លួនឲ្យបានល្អ ស្របតាមគោលការណ៍សេចក្ដីពិត។ មិនថាខ្ញុំមាន ឬគ្មានឋានៈក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំនៅតែត្រូវធ្វើជាមនុស្សប្រាកដប្រជា និងបំពេញភារកិច្ចរបស់ខ្ញុំដដែល។ ខ្ញុំបានប្ដេជ្ញាចិត្តដោយស្ងៀមស្ងាត់ថា មិនថានរណាត្រូវបានបោះឆ្នោតជ្រើសតាំងជាអ្នកដឹកនាំក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំនឹងឈរឲ្យជាប់ក្នុងតំណែងបច្ចុប្បន្នរបស់ខ្ញុំ ហើយបំពេញទំនួលខុសត្រូវរបស់ខ្ញុំដោយយកចិត្តទុកដាក់។ មិនថាខ្ញុំត្រូវបានគេបោះឆ្នោតជ្រើសរើស ឬទទួលបានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ឬអត់ទេ ខ្ញុំនឹងគាំទ្រកិច្ចការរបស់អ្នកដឹកនាំ ហើយបំពេញភារកិច្ចឲ្យបានត្រឹមត្រូវជាមួយអ្នកផ្សេងទៀត ដោយមានចិត្តគំនិតតែមួយ។ ពីរបីថ្ងៃក្រោយមក ពេលអ្នកដឹកនាំដែលទើបតែជាប់ឆ្នោតថ្មី បានមកសួរនាំខ្ញុំអំពីការងាររបស់យើង ខ្ញុំបានពន្យល់គ្រប់យ៉ាងឲ្យបានល្អិតល្អន់អស់ពីលទ្ធភាព ដើម្បីឲ្យអ្នកដឹកនាំអាចយល់ច្បាស់ពីការងារ និងអាចបន្តកិច្ចការបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ ពេលកំពុងពិភាក្សាការងារ ខ្ញុំបានគិតពិចារណារកមធ្យោបាយធ្វើកិច្ចការបែបណាទើបមានប្រយោជន៍បំផុតសម្រាប់កិច្ចការរបស់យើង ហើយខ្ញុំក៏បានលើកឡើងនូវយោបល់ល្អៗដែលខ្ញុំមានភ្លាមៗតែម្ដង។ មិនថានរណាធ្វើជាអ្នកដឹកនាំក៏ដោយ អ្វីដែលសំខាន់គឺត្រូវសហការគ្នាធ្វើការងាររបស់យើង និងដោះស្រាយរាល់បញ្ហាដែលបានកើតឡើង។ ពេលដែលខ្ញុំចាប់ផ្ដើមផ្ដោតលើការងារនៅចំពោះមុខ និងរបៀបសហការជាមួយគ្រប់គ្នា ដើម្បីបំពេញភារកិច្ចរបស់យើងប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់បំផុត ខ្ញុំក៏មានអារម្មណ៍ធូរស្រាលជាងមុនច្រើន។

ពីរខែក្រោយមក អ្នកដឹកនាំត្រូវបានគេចាត់តាំងឲ្យទៅបំពេញភារកិច្ចផ្សេង ហើយនៅក្នុងការបោះឆ្នោតថ្មី ទីបំផុត ខ្ញុំត្រូវបានគេជ្រើសតាំងឲ្យធ្វើជាអ្នកដឹកនាំ។ បងស្រីម្នាក់បាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំថា «តាមពិតទៅ អ្នកមានសមត្ថភាពការងារដ៏ឆ្នើម ហើយអ្នកតែងតែមានការទទួលខុសត្រូវនៅក្នុងភារកិច្ចរបស់អ្នក គ្រាន់តែថាពីមុន អ្នកមិនបានដេញតាមសេចក្ដីពិត ទើបពួកយើងមិនហ៊ានបោះឆ្នោតឲ្យអ្នក។ ឥឡូវនេះ ពួកយើងបានឃើញហើយថា បន្ទាប់ពីឆ្លងកាត់ការជំនុំជម្រះ និងការលាតត្រដាងនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ អ្នកបានដឹងពីនិស្ស័យពុករលួយរបស់អ្នក ហើយមានការផ្លាស់ប្ដូរខ្លះៗ ពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់អ្នកកាន់តែនឹងនរ និងស្ងប់ស្ងាត់ជាងមុន ព្រមទាំងបានចែករំលែកពីគំនិតជាក់ស្ដែងដែលចេញពីក្នុងចិត្តពិតច្រើនជាងមុន ពេលអ្នកប្រកបគ្នានៅក្នុងការជួបជុំ។ សូម្បីតែអ្នកទើបតែមានការផ្លាស់ប្ដូរបន្តិចបន្តួចទាំងនេះក៏ដោយ ក៏គ្រប់គ្នាសុទ្ធតែអាចមើលឃើញពីភាពខុសប្លែកនេះដែរ ដូច្នេះហើយ ទើបពួកយើងបោះឆ្នោតឲ្យអ្នក»។ បន្ទាប់ពីបានឮពាក្យសម្ដីទាំងនេះរបស់បងស្រីរួច ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ដឹងគុណព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងខ្លាំង។ គឺការជំនុំជម្រះ និងការលាតត្រដាងនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់នេះហើយ ដែលបានជួយឲ្យខ្ញុំដឹងពីកម្ពស់ ឋានៈ និងអត្តសញ្ញាណពិតប្រាកដរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែជាសត្វលោកម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ ដែលត្រូវបានសាតាំងធ្វើឲ្យពុករលួយយ៉ាងខ្លាំង និងខ្វះតថភាពនៃសេចក្ដីពិត។ ទោះបីជាខ្ញុំមានសមត្ថភាព និងគុណសម្បត្តិក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំមិនបានល្អប្រសើរជាងបងប្អូនប្រុសស្រីដទៃទៀតដែរ។ បន្ដិចម្ដងៗ មហិច្ឆិតា និងបំណងប្រាថ្នាចង់បានឋានៈរបស់ខ្ញុំបានថយចុះ ហើយខ្ញុំចាប់ផ្ដើមធ្វើជាមនុស្សដែលចេះបន្ទាបខ្លួនជាងមុន។ ខ្ញុំមិនមានអំនួតដោយក្ដីពេញចិត្តនឹងខ្លួនឯងឡើយ បន្ទាប់ពីត្រូវបានគេជ្រើសតាំងជាអ្នកដឹកនាំ ផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំបានដឹងពីបន្ទុកនៃភារកិច្ចរបស់ខ្ញុំ និងមានស្មារតីទទួលខុសត្រូវ។ អ្វីៗទាំងអស់គឺសុទ្ធតែតាមរយៈសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ហើយ ទើបធ្វើឲ្យខ្ញុំអាចមានការផ្លាស់ប្ដូរដ៏តូចមួយនេះបាន។ សូមអរព្រះគុណព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា!