လူအပေါင်းတို့၊ ဝမ်းမြောက်ကြလော့။

ငါ၏ အလင်းထဲတွင် လူတို့သည် အလင်းကို တစ်ဖန် မြင်တွေ့ကြသည်။ ငါ၏ နှုတ်ကပတ်တော်ထဲတွင် လူတို့သည် ၎င်းတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် အရာများကို ရရှိကြသည်။ ငါသည် အရှေ့အရပ်မှ လာခဲ့ပြီး ငါသည် အရှေ့အရပ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ငါ၏ ဘုန်းအသရေနှင့်ဆိုင်သော အလင်း ထွန်းလင်းတောက်ပသောအခါ တိုင်းနိုင်ငံအမြောက်အမြားသည် လင်းထိန်သွားပြီး အရာအားလုံးသည် အလင်းပေးခြင်းခံရကာ မည်သည့်အရာတစ်ခုမျှ အမှောင်ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိပေ။ နိုင်ငံတော်ထဲတွင် ဘုရားသခင်၏ လူများက ဘုရားသခင်နှင့်အတူ နေထိုင်သည့် အသက်တာသည် အတိုင်းမသိ ပျော်ရွှင်ဖွယ် ကောင်းသည်။ လူတို့၏ ကောင်းချီးခံစားရသော အသက်တာများကြောင့် ရေများသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ကခုန်ကြပြီး တောင်များသည် လူတို့နှင့်အတူ ငါ၏ ကြွယ်ဝမှုကို ပျော်မွေ့ခံစားကြသည်။ လူအားလုံးသည် ငါ၏ နိုင်ငံတော်ထဲတွင် ကြိုးပမ်းအားထုတ်နေကြသည်၊ အလုပ်ကြိုးစားနေကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဆက်ကပ်အပ်နှံမှုကို ပြသနေကြသည်။ နိုင်ငံတော်ထဲတွင် ပုန်ကန်မှု မရှိတော့သည့်အပြင် အတိုက်အခံလုပ်ခြင်းလည်း မရှိတော့ပေ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် တစ်ခုအပေါ်တစ်ခု မှီခိုကြပြီး လူနှင့် ငါသည် နက်ရှိုင်းသော ခံစားချက်ဖြင့် ရင်းနှီးစွာ ချဉ်းကပ်ကြကာ အတူတကွ ချိုမြိန်စွာ နေထိုင်လျက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မှီခိုကြသည်။ ဤအချိန်တွင် ငါသည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ငါ၏ အသက်တာကို တရားဝင် စတင်သည်။ စာတန်၏ အနှောင့်အယှက် မရှိတော့ဘဲ လူတို့သည် ငြိမ်သက်ခြင်းချမ်းသာထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြသည်။ စကြဝဠာထဲတွင် ငါ ရွေးချယ်ထားသောလူများသည် လူတို့အကြား နေထိုင်သော လူများအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်နှင့်အတူ နေထိုင်သော လူများအဖြစ် ငါ၏ ဘုန်းအသရေနှင့်ဆိုင်သော အလင်းထဲတွင် နေထိုင်ကြပြီး နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်အောင် ကောင်းချီးခံစားကြရသည်။ လူအားလုံးသည် စာတန်၏ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးစေခြင်းကို ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရပြီး ဘဝ၏ အချိုအခါးကို အကုန်အစင် သောက်သုံးခဲ့ကြရသည်။ ယခု ငါ၏ အလင်းထဲတွင် နေထိုင်ရသဖြင့် ၎င်းတို့သည် မည်သို့လျှင် ဝမ်းမမြောက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။ ဤလှပသော အခိုက်အတန့်ကို ၎င်းတို့သည် မည်သို့လျှင် ပေါ့ပေါ့တန်တန် စွန့်လွှတ်ပြီး လက်လွတ်ခံနိုင်မည်နည်း။ လူအပေါင်းတို့၊ သင်တို့၏ စိတ်နှလုံးထဲရှိ သီချင်းကို အလျင်အမြန် သီဆိုပြီး ငါ့အတွက် ဝမ်းမြောက်စွာ ကခုန်ကြလော့။ သင်တို့၏ ရိုးသားသော စိတ်နှလုံးများကို အလျင်အမြန် ယူမပြီး ငါ့ထံ ပူဇော်ဆက်ကပ်ကြလော့။ သင်တို့၏ ဗုံများကို အလျင်အမြန် တီးခတ်ပြီး ငါ့အတွက် ဝမ်းမြောက်စွာ တီးမှုတ်ကြလော့။ ငါသည် စကြဝဠာအထက်မှ ငါ၏ နှစ်သက်မှုကို ဖြာထွက်စေသည်။ လူတို့အား ငါ၏ ဘုန်းအသရေနှင့် ပြည့်စုံသော မျက်နှာကို ငါ ထုတ်ဖော်ပြသသည်။ ငါသည် ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ဟစ်ခေါ်မည်။ ငါသည် စကြဝဠာကို ကျော်လွန်မည်။ လူတို့အကြားတွင် ငါ စိုးစံနေပြီ ဖြစ်သည်။ ငါသည် လူတို့၏ ချီးမြှောက်ခြင်းကို ခံရသည်။ ငါသည် အထက်ရှိ ပြာလဲ့သော ကောင်းကင်ယံတွင် လွင့်မျောနေပြီး လူတို့သည် ငါနှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းကြသည်။ ငါသည် ငါ၏ လူများအကြားတွင် လျှောက်လှမ်းပြီး ၎င်းတို့သည် ငါ့ကို ဝန်းရံကြသည်။ လူတို့၏ စိတ်နှလုံးများသည် ပျော်ရွှင်မြူးထူးမှုဖြင့် လျှံကျနေပြီး ၎င်းတို့၏ ဟိန်းဟောက်သော သီချင်းများသည် စကြဝဠာကို တုန်လှုပ်စေကာ အမြင့်ဆုံးသော ကောင်းကင်ဘုံကို အက်ကွဲစေသည်။ စကြဝဠာသည် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းမနေတော့ပေ၊ ရွှံ့နွံ မရှိတော့သည့်အပြင် စုဝေးနေသော မိလ္လာရေလည်း မရှိတော့ပေ။ စကြဝဠာ၏ သန့်ရှင်းသော လူအပေါင်းတို့၊ ငါ၏ စိစစ်ခြင်းအောက်တွင် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြသကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အညစ်အကြေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လူများ မဟုတ်ဘဲ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ စင်ကြယ်သော သန့်ရှင်းသူများ ဖြစ်ကြသည်၊ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ငါ ချစ်မြတ်နိုးရသူများ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် ငါ၏ နှစ်သက်မှု ဖြစ်ကြသည်။ အရာခပ်သိမ်းသည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာကြသည်။ သန့်ရှင်းသူအားလုံးသည် ကောင်းကင်ဘုံတွင် ငါ့ကို အစေခံရန် ပြန်လာခဲ့ကြပြီး ငါ၏ နွေးထွေးသော ပွေ့ဖက်မှုထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ နောက်ထပ် ငိုကြွေးခြင်း မရှိတော့ဘဲ၊ နောက်ထပ် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ မိမိတို့ကိုယ်ကို ငါ့ထံ ပူဇော်ဆက်ကပ်လျက် ငါ၏ အိမ်သို့ ပြန်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ ဇာတိမြေတွင် ၎င်းတို့သည် ငါ့ကို အဆက်မပြတ် ချစ်ကြလိမ့်မည်။ ထာဝရကာလပတ်လုံး မည်သည့်အခါမျှ ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်ပေ။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုသည် အဘယ်မှာနည်း။ မျက်ရည်များသည် အဘယ်မှာနည်း။ ဇာတိပကတိသည် အဘယ်မှာနည်း။ မြေကြီးသည် မရှိတော့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံသည် ထာဝရ တည်ရှိသည်။ ငါသည် မြောက်မြားလှစွာသော လူတို့ထံ ပေါ်ထွန်းပြီး မြောက်မြားလှစွာသော လူတို့က ငါ့ကို ချီးမွမ်းကြသည်။ ဤအသက်တာ၊ ဤအလှတရားသည် ရှေးပဝေသဏီမှစ၍ အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသည်အထိ ပြောင်းလဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ နိုင်ငံတော်၏ အသက်တာ ဖြစ်သည်။