Alleen de waarheid in praktijk brengen is de werkelijkheid bezitten.
Het feit dat je Gods woorden onomwonden kunt hooghouden en kunt uitleggen betekent niet dat je in het bezit bent van de werkelijkheid; de dingen zijn niet zo eenvoudig zoals je je misschien had voorgesteld. Of je over de werkelijkheid beschikt is niet gebaseerd op wat je zegt; het is eerder gebaseerd op wat je naleeft. Alleen wanneer Gods woorden je leven en je natuurlijke uitdrukking worden, kan worden gezegd dat je de werkelijkheid bezit; alleen dan geldt dat je werkelijk inzicht en een ware gestalte hebt verworven. Je moet in staat zijn om de toets voor langere periodes te doorstaan en je moet in staat zijn om de gelijkenis na te leven die God eist. Dit moet geen schijnvertoning worden maar moet op natuurlijke wijze uit je voortvloeien. Alleen dan bezit je echt de werkelijkheid en alleen dan heb je het leven verkregen. Laat me een voorbeeld gebruiken dat iedereen kent, namelijk dat van de beproeving van de dienstdoeners. Iedereen kan de meest verheven theorieën naar voren brengen over dienstdoeners en iedereen is redelijk vertrouwd met dit onderwerp; ze spreken erover en wat de één erover zegt overtreft wat de vorige had gezegd, alsof het een wedstrijd is. Maar als de mens geen ingrijpende beproeving heeft ondergaan, is het moeilijk om te zeggen dat deze een goede getuigenis kan afleggen. Kort gezegd, het echt naleven van de mens schiet nog steeds behoorlijk tekort, en is iets wat niet strookt met zijn begrip. Daarom moet het nog steeds de ware gestalte van de mens worden en is het nu nog niet zijn leven. Omdat het begrip van de mens nog niet in werkelijkheid is gebracht, is zijn gestalte nog steeds als een op zand gebouwd kasteel, wankelend en op het punt van instorten. De mensen bezitten veel te weinig van de werkelijkheid; het is bijna onmogelijk om enige werkelijkheid in ze te vinden. Er is te weinig werkelijkheid die op een natuurlijke manier uit mensen voortvloeit en alle werkelijkheid die ze naleven is geforceerd. Daarom zeg ik dat de mens geen echte werkelijkheid bezit. Hoewel mensen beweren dat hun liefde voor God nooit verandert, zeggen ze dat alleen maar voordat ze met beproevingen worden geconfronteerd. Lopen ze op een dag plotseling tegen beproevingen op, dan worden de dingen waarover ze spreken opnieuw onverenigbaar met de werkelijkheid en bewijst het opnieuw dat mensen geen werkelijkheid bezitten. Je zou kunnen zeggen dat wanneer je dingen tegenkomt die niet passen bij je opvattingen en die verlangen dat je jezelf opzijzet, dat zulke dingen je beproevingen zijn. Voordat Gods wil onthuld wordt, ondergaat iedereen een strenge test en een enorme beproeving. Begrijp je dat? Wanneer God mensen op de proef wil stellen, laat Hij hen altijd hun keuzes maken voordat de echte waarheid is onthuld. Dat betekent dat wanneer God de mens aan beproevingen onderwerpt, Hij je nooit de waarheid vertelt; zo worden mensen ontmaskerd. Dit is een manier waarop God Zijn werk uitvoert om te zien of je de God van vandaag begrijpt en ook om te zien of je enige werkelijkheid bezit. Ben je echt vrij van twijfels over Gods werk? Zal je echt in staat zijn om standvastig te blijven wanneer een grote beproeving jouw kant op komt? Wie durft te zeggen: “Ik garandeer dat er geen problemen zullen zijn”? Wie durft te beweren: “Anderen twijfelen misschien, maar ik nooit”? Net zoals de keren dat Petrus aan beproevingen werd blootgesteld: hij schepte altijd op voordat de waarheid was geopenbaard. Dit is geen persoonlijke fout die uniek is voor Petrus; dit is de grootste moeilijkheid waarmee iedereen tegenwoordig wordt geconfronteerd. Als ik verschillende plaatsen zou bezoeken of enkele broeders en zusters een bezoek zou brengen om te zien wat jullie begrip van Gods werk vandaag is, dan zouden jullie zeker veel te zeggen hebben over jullie kennis en zou het lijken alsof jullie totaal geen twijfels hebben. Zou ik je vragen: “Kun je met zekerheid vaststellen dat het werk van vandaag door God Zelf is verricht? Geen twijfel mogelijk?” Dan zou je zeker antwoorden: “Zonder enige twijfel, het is het werk dat door de Gods Geest is verricht.” Na zo’n antwoord te hebben gegeven, zou je beslist geen greintje twijfel hebben en zou je je zelfs heel tevreden voelen, omdat je zou denken een stukje werkelijkheid te hebben verworven. Zij die geneigd zijn dingen zo te begrijpen, zijn mensen die minder werkelijkheid bezitten; hoe meer we denken deze verworven te hebben, des te meer we niet in staat zullen zijn om standvastig te blijven als we met beproevingen worden geconfronteerd. Wee degenen die arrogant en hooghartig zijn en wee degenen die geen zelfkennis hebben. Zulke mensen zijn bedreven sprekers, maar hun woorden in daden omzetten gaat hen het slechtst af. Bij het minste of geringste teken van problemen beginnen deze mensen te twijfelen en dringt de gedachte om te stoppen zich aan hen op. Ze bezitten geen enkele werkelijkheid; ze hebben alleen maar theorieën die verhevener zijn dan religie, zonder een greintje van de werkelijkheid die God nu vereist. Ik walg het meest van hen die alleen over theorieën spreken zonder ook maar over enige werkelijkheid te beschikken. Ze schreeuwen het hardst tijdens het uitvoeren van hun werk, maar bezwijken zodra ze met de werkelijkheid worden geconfronteerd. Toont dat niet dat deze mensen geen werkelijkheid bezitten? Hoe woest de wind en de golven ook zijn, als je blijft staan zonder een greintje twijfel toe te laten tot je gedachten en je standvastig en vrij van ontkenning blijft, zelfs als er niemand anders meer over is, dan wordt je gezien als iemand die werkelijk inzicht heeft en echt in het bezit is van de werkelijkheid. Volg je de wind waar die ook maar heen waait, volg je de meerderheid en leer je te anderen na te praten, dan is dat geen enkel bewijs dat je in het bezit bent van de werkelijkheid, hoe welbespraakt je ook bent. Daarom stel ik voor dat je niet overhaast lege woorden uitkraamt. Weet jij wat God gaat doen? Gedraag je niet zoals Petrus anders maak je jezelf schande en verlies het vermogen om je hoofd hoog te houden – dat zal niemand enig goed doen. De meeste mensen hebben geen ware gestalte. Hoewel God veel werk heeft verricht, heeft Hij de werkelijkheid niet op mensen laten neerdalen. Om precies te zijn: Hij heeft nooit iemand persoonlijk getuchtigd. Sommige mensen zijn door zulke beproevingen ontmaskerd, met hun zondige handen die steeds verder naar buiten reikten en met de gedachte dat ze God makkelijk de baas konden worden en ze konden doen wat ze maar wilden. Omdat ze niet eens in staat zijn om dit soort beproevingen het hoofd te bieden, zijn de meer uitdagende beproevingen uitgesloten evenals het bezit van de werkelijkheid. Proberen ze God niet gewoon voor de gek te houden? Het bezitten van de werkelijkheid is niet iets dat vervalst kan worden; evenmin is de werkelijkheid iets wat je enkel kunt bereiken door er kennis van te hebben. Het hangt af van je ware gestalte en of je alle beproevingen kunt doorstaan. Begrijp je dat?
God verlangt van mensen niet alleen het vermogen om over de werkelijkheid te praten; dat zou toch te gemakkelijk zijn? Waarom spreekt God dan over binnengaan in het leven? Waarom spreekt Hij over transformatie? Als mensen alleen maar in staat zijn tot inhoudsloos gepraat over de werkelijkheid, kunnen ze dan zorgen voor een transformatie in hun gezindheid? De goede soldaten van het koninkrijk zijn niet getraind als een groep mensen die alleen maar over de werkelijkheid kunnen praten of daarover kunnen opscheppen. Integendeel, ze worden getraind om Gods woorden altijd na te leven, om onverzettelijk te zijn ongeacht de tegenslagen die ze ondergaan en om voortdurend in overeenstemming met Gods woorden te leven en niet terug te keren naar het wereldse. Dit is de werkelijkheid waarover God spreekt en wat God van de mens vraagt. Zie de werkelijkheid waarover God spreekt daarom niet als zomaar iets simpels. Louter verlichting door de Heilige Geest staat niet gelijk aan het bezitten van de werkelijkheid. Dat is niet de gestalte van de mens – dat is de genade van God, waaraan de mens niets bijdraagt. Iedereen moet het lijden van Petrus doorstaan en, meer nog, de glorie van Petrus bezitten en die mensen naleven die Gods werk hebben ontvangen. Alleen dit kan werkelijkheid worden genoemd. Denk niet dat je de werkelijkheid bezit alleen omdat je erover kunt praten; dat is een misvatting. Zulke gedachten zijn niet in overeenstemming met Gods wil en hebben geen werkelijke betekenis. Zeg zulke dingen ook niet in de toekomst – stop zulke uitspraken! Wie Gods woorden verkeerd begrijpt, is een ongelovige. Zulke mensen hebben geen enkele echte kennis, laat staan een ware gestalte; ze zijn onwetend en zonder werkelijkheid. Met andere woorden: iedereen die buiten de essentie van Gods woorden leeft, is een ongelovige. Zij die door mensen als ongelovig worden beschouwd, zijn beesten in de ogen van God en zij die door God als ongelovigen worden beschouwd, zijn mensen die Gods woorden niet als hun ziel en zaligheid beschouwen. Daarom kan worden gezegd dat zij die de werkelijkheid van Gods woorden niet bezitten en falen in het naleven van Zijn woorden ongelovigen zijn. Het is Gods bedoeling dat iedereen de werkelijkheid van Zijn woorden naleeft – niet alleen om iedereen over de werkelijkheid te laten praten, maar meer nog om iedereen in staat te stellen de werkelijkheid van Zijn woorden na te leven. De werkelijkheid die de mens waarneemt, is te oppervlakkig; het heeft geen waarde en kan Gods wil niet vervullen. Het is te nietig en het vermelden niet eens waard. Het mist te veel en voldoet niet aan Gods eisen. Jullie worden allemaal aan een grote keuring onderworpen om te zien wie van jullie alleen maar weet te praten over jullie begrip zonder in staat te zijn om het pad te wijzen en om te ontdekken wie van jullie nutteloos afval is. Onthoud dit vanaf nu! Spreek niet over lege kennis; spreek alleen over het beoefeningspad en over de werkelijkheid. Maak de overgang van werkelijke kennis naar werkelijke praktijk en maak vervolgens de overgang van oefenen naar echte naleving. Lees anderen niet de les en praat niet over werkelijke kennis. Als je begrip een pad is, laat je woorden die dan vrijelijk begaan; is dat niet het geval, hou dan alsjeblieft je mond en stop met praten. Wat je zegt is nutteloos. Je spreekt van begrip om God te misleiden en anderen jaloers te maken. Is dat niet waar je op uit bent? Bespeel je anderen niet opzettelijk? Heeft dit enige waarde? Praat je over je begrip nadat je het hebt ervaren, dan word je niet als opschepperig gezien. Anders ben je iemand die arrogante woorden spuwt. Er zijn veel dingen in je daadwerkelijke ervaring die je niet kunt overwinnen en je kunt niet in opstand komen tegen je eigen vlees; je doet altijd wat je wilt en voldoet nooit aan Gods wil – toch heb je het lef om over theoretische begrip te praten. Je bent zo onbeschaamd! Je bent nog steeds zo brutaal om te spreken over je begrip van Gods woorden. Hoe schaamteloos van je! Zomaar praten en opscheppen zijn jouw natuur geworden en je bent eraan gewend geraakt. Wanneer je wilt praten, doe je dat met gemak, maar als het op de praktijk aankomt, neem je je toevlucht tot versiersels. Hou je anderen zo niet voor de gek? Misschien dat je mensen zo voor de gek kunt houden, maar God laat Zich niet misleiden. Mensen doorzien het niet en hebben geen goed onderscheidingsvermogen, maar God neemt dit soort zaken serieus op en Hij zal je niet sparen. Je broeders en zusters zullen misschien voor je pleiten, je begripsvermogen prijzen en je bewonderen, maar als je geen werkelijkheid bezit, zal de Heilige Geest je niet sparen. Misschien zal de praktische God niet naar je tekortkomingen zoeken, maar Gods Geest zal je negeren en dat zal moeilijk genoeg te verdragen zijn voor je. Geloof je dit? Praat meer over de werkelijkheid van het praktiseren – ben je het al vergeten? Spreek meer over de praktische wegen – ben je het al vergeten? “Heb het minder over verheven theorieën en vermijd waardeloze en opgeblazen praat. Het is het beste om nu meteen te beginnen dit te praktiseren.” Ben je deze woorden vergeten? Begrijp je het dan helemaal niet? Begrijp je Gods wil dan niet?
