67  Kto się troszczy o Boże intencje?

I

Człowiek doświadczył Mego ciepła, prawdziwie Mi służył i prawdziwie Mi się podporządkował, czyniąc wszystko dla Mnie w Mojej obecności. Jednakże dzisiejsi ludzie nie potrafią tego osiągnąć; tylko płaczą w duchu, jak gdyby zostali porwani przez głodnego wilka i mogą tylko patrzeć na Mnie z tęskną bezradnością, bez przerwy Mnie wzywając. Ale w końcu nie są w stanie wyzwolić się ze swojej trudnej sytuacji. W przeszłości ludzie składali w Mojej obecności obietnice, przysięgając przed Moim obliczem na niebo i ziemię, że odpłacą za Moją dobroć swoim uczuciem. Gorzko płakali przed Moim obliczem, a dźwięk ich wołania był przejmujący, trudny do zniesienia. Z powodu ich determinacji często udzielałem im pomocy. Niezliczoną ilość razy ludzie przychodzili przed Moje oblicze, aby Mi się podporządkować, a ich cudowny sposób bycia trudno zapomnieć. Niezliczoną ilość razy umiłowali Mnie z niezachwianą lojalnością, a ich szczerość była godna podziwu. Niezliczoną ilość razy umiłowali Mnie do tego stopnia, że poświęcili swoje życie, kochali Mnie bardziej niż siebie samych – a widząc ich szczerość, akceptowałem ich miłość. Niezliczoną ilość razy ofiarowywali się w Mojej obecności, przez wzgląd na Mnie niewzruszeni w obliczu śmierci, a Ja ocierałem zmartwienia z ich czół i dokładnie przyglądałem się ich obliczom. Niezliczone razy umiłowałem ich jak drogocenny skarb i niezliczone razy nienawidziłem ich jak Mojego wroga. Pomimo tego człowiek wciąż nie jest w stanie pojąć tego, co jest w Moim umyśle.

II

Kiedy ludzie są smutni, przychodzę ich pocieszać, a kiedy są słabi, przychodzę ich wspomóc. Kiedy są zagubieni, wskazuję im kierunek. Kiedy gorzko płaczą, ocieram ich łzy. Kiedy jednak Ja jestem smutny, kto może Mnie pocieszyć swoim sercem? Kiedy się zamartwiam, kto troszczy się o Moje serce? Kiedy przepełnia Mnie żal, kto może uleczyć rany w Moim sercu? Kiedy kogoś potrzebuję, kto dobrowolnie zaoferuje Mi swoją współpracę? Czy to możliwe, że dawna postawa ludzi wobec Mnie przepadła i nigdy nie wróci? Dlaczego nic z niej nie zostało w ich pamięci? Jak to jest, że ludzie zapomnieli o tych wszystkich rzeczach? Czyż nie jest tak z powodu zepsucia ludzkości przez jej wroga?

Słowa Boże do całego wszechświata, rozdz. 27, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło