491 Bóg błogosławi tych, którzy są uczciwi
I
Być uczciwym zaś oznacza oddać swoje serce Bogu, być wobec Niego szczerym i otwartym we wszystkich sprawach, nigdy nie ukrywać prawdy, nie zwodzić tych, którzy są pod tobą i ponad tobą; a także nie robić niczego tylko po to, aby przypochlebić się Bogu. Podsumowując, być uczciwym znaczy być szczerym w swych słowach i czynach i nie mamić ani Boga, ani człowieka. Jeśli twoje słowa są pełne wymówek i bezwartościowych usprawiedliwień, wówczas mówię, że jesteś kimś, kto nie ma ochoty wcielać prawdy w życie.
II
Jeśli masz wiele tajemnic, którymi nie chcesz się podzielić, i jeśli jesteś bardzo niechętny wyjawianiu innym swoich sekretów – swoich problemów – aby szukać drogi ku światłu, to mówię, że jesteś kimś, komu nie będzie łatwo zyskać zbawienia i wyłonić się z ciemności. Jeśli naprawdę raduje cię poszukiwanie drogi prawdy, to jesteś kimś, kto zawsze żyje w świetle. Jeśli naprawdę raduje cię poszukiwanie drogi prawdy, to jesteś kimś, kto zawsze żyje w świetle.
III
Jeśli rad jesteś być posługującym w domu Bożym, pracując sumiennie w ukryciu, zawsze dając i nigdy nie biorąc, to wówczas mówię, że jesteś lojalnym świętym, gdyż nie szukasz nagrody, lecz starasz się być uczciwy. Jeśli jesteś gotowy na szczerość; jeśli jesteś skłonny poświęcić całego siebie; jeśli potrafisz poświęcić życie dla Boga i trwać przy swoim świadectwie; jeśli jesteś uczciwy do tego stopnia, że wiesz jedynie, jak zadowalać Boga i nie bierzesz pod uwagę siebie ani nie czerpiesz korzyści dla siebie, to powiadam, że właśnie tacy ludzie są karmieni światłem i będą żyli wiecznie w królestwie.
Trzy przestrogi, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło
