Գլուխ 1

Նրանք, ովքեր տեսել են Իմ խոսքերը, արդյո՞ք իսկապես ընդունում են դրանք։ Դուք իսկապես ճանաչո՞ւմ եք Ինձ։ Արդյո՞ք իսկապես սովորել եք հնազանդվել։ Անկեղծորեն նվիրաբերվո՞ւմ եք Ինձ։ Մեծ կարմիր վիշապի առաջ արդյո՞ք իսկապես հաստատուն և անսասան վկայություն եք բերել Իմ մասին։ Ձեր նվիրվածությունն իսկապե՞ս ամոթի մեջ է գցում մեծ կարմիր վիշապին։ Միայն Իմ խոսքերի փորձության միջոցով կարող եմ հասնել Իմ նպատակին՝ մաքրելու եկեղեցին և ընտրելու նրանց, ովքեր անկեղծորեն սիրում են Ինձ։ Եթե Ես այդ կերպ չգործեի, մի՞թե որևէ մեկը կկարողանար ճանաչել Ինձ։ Ո՞վ կճանաչեր Իմ մեծությունը, Իմ ցասումը, Իմ իմաստությունն Իմ խոսքերի միջոցով։ Սկսելով Իմ գործը՝ Ես անպայման այն կհասցնեմ ավարտին, սակայն հենց Ես եմ, որ խորությամբ քննում եմ մարդկանց սրտերը։ Ճիշտն ասած՝ մարդկանց մեջ չկա մեկը, ով լիովին ճանաչում է Ինձ, ուստի Ես օգտագործում եմ խոսքերը՝ առաջնորդելու բոլորին, տանելու նրանց դեպի նոր դարաշրջան։ Վերջում Ես խոսքերի միջոցով կկատարեմ Իմ ամբողջ գործը՝ այնպես անելով, որ բոլոր նրանք, ովքեր անկեղծորեն սիրում են Ինձ, հանձնվեն Իմ արքայությանը և ապրեն Իմ գահի առաջ։ Այսօր իրավիճակն այլևս նախկինը չէ, և Իմ գործը մտել է նոր մեկնակետ։ Ուստի կլինի նոր մոտեցում․ բոլոր նրանք, ովքեր տեսնում են Իմ խոսքը և ընդունում այն որպես իրենց իսկ կյանքը, Իմ արքայության մարդիկ են, և լինելով Իմ արքայության մեջ՝ նրանք Իմ արքայության ժողովուրդն են։ Քանի որ ընդունում են Իմ խոսքերի առաջնորդությունը, թեև կոչվում են Իմ ժողովուրդ, այդ կոչումը որևէ կերպ չի զիջում «Իմ որդիներ» կոչվելուն։ Աստծու ժողովուրդ դառնալուց հետո բոլորը պետք է Իմ արքայության մեջ ծառայեն առավելագույն նվիրումով և կատարեն իրենց պարտականություններն Իմ արքայության մեջ։ Ով խախտումի Իմ վարչական հրամանները, պետք է ընդունի Իմ պատիժը։ Սա Իմ խորհուրդն է բոլորին։

Այժմ սկսվել է նոր մոտեցում, և անցյալն այլևս պետք չէ կրկին հիշատակել։ Սակայն, ինչպես նախկինում ասել եմ, ինչ որ ասում եմ՝ պետք է արվի, և ինչ որ անում եմ՝ պետք է կատարվի, և ոչ ոք չի կարող փոխել դա, և այն, ինչ ասում եմ, դա բացարձակ է։ Թե՛ այն խոսքերը, որ Ես ասել եմ անցյալում, թե՛ այն խոսքերը, որ պիտի ասեմ ապագայում, բոլորը մեկը մյուսի հետևից կկատարվեն, և Ես թույլ կտամ ողջ մարդկությանը տեսնել դրանց իրականացումը։ Սա է Իմ խոսքերի և Իմ գործի սկզբունքը։ Քանի որ եկեղեցու կառուցումն արդեն իրականացվել է, այժմ այլևս եկեղեցաշինության դարաշրջանը չէ, այլ այն դարաշրջանը, երբ արքայությունն է հաջողությամբ կառուցվում։ Սակայն, քանի որ դուք դեռևս երկրի վրա եք, երկրի վրա մարդկանց հավաքները կշարունակեն կոչվել «եկեղեցի»։ Այնուամենայնիվ, եկեղեցու էությունն այլևս այն չէ, ինչ նախկինում էր. այն եկեղեցի է, որն արդեն հաջողությամբ կառուցված է։ Ուստի ասում եմ՝ Իմ արքայությունն արդեն իջել է երկրի վրա։ Ոչ ոք չի կարող ըմբռնել Իմ խոսքերի արմատը, և նրանք չգիտեն Իմ խոսելու նպատակը։ Այսօր Իմ խոսելու կերպից դուք փորձառաբար կապրեք հայտնություն։ Ոմանք կարող են բարձրաձայն և դառնորեն լաց լինել, ոմանք կարող են վախենալ, թե հենց այսպես եմ Ես խոսում, ոմանք կարող են կառչած մնալ իրենց պահպանողական հայացքներից՝ հետևելով Իմ յուրաքանչյուր քայլին։ Ոմանք կարող են զղջալ, որ ժամանակին արտահայտել են իրենց դժգոհությունները կամ հակառակվել են Ինձ։ Ոմանք կարող են գաղտնի ուրախանալ, որ երբեք չեն շեղվել Իմ անունից և այժմ վերակենդանանում են։ Կլինեն նաև այնպիսիք, ովքեր ժամանակին Իմ խոսքերից «տանջված»՝ կիսամեռ, հուսահատ և ընկճված, այլևս սիրտ չեն ունենա լսելու այն խոսքերը, որ Ես ասում եմ, թեև Ես փոխել եմ Իմ արտահայտվելու ձևը։ Իսկ ուրիշները, որոնք որոշ ժամանակ Ինձ ծառայել են նվիրվածությամբ՝ երբեք չբողոքելով և չկասկածելով, այսօր բավականին բախտավոր են ազատություն ստանալու և իրենց սրտերում Իմ հանդեպ անարտահայտելի երախտագիտություն զգալու համար։ Վերը նշված բոլոր վիճակները, տարբեր աստիճաններով, վերաբերում են յուրաքանչյուր մարդ արարածին։ Բայց քանի որ անցյալն անցյալ է, իսկ ներկան արդեն այստեղ է, այլևս պետք չէ կարոտով տենչալ երեկվա օրը կամ մտահոգվել ապագայի մասին։ Մարդ լինելով՝ ով որ հակադրվում է իրականությանը և չի գործում Իմ ուղղորդման համաձայն, բարի վախճան չի ունենա, այլ միայն փորձանք կբերի իր գլխին։ Տիեզերքի մեջ չկա ոչինչ, որի վերաբերյալ Ես վերջին խոսքը չունենամ։ Կա՞ արդյոք մի բան, որ Իմ ձեռքերում չէ։ Ինչ ասում եմ՝ կատարվում է, և մարդկանցից ո՞վ կարող է փոխել Իմ վճիռը։ Մի՞թե դա այն ուխտն է, որ Ես հաստատել եմ երկրի վրա։ Ոչինչ չի կարող խոչընդոտել Իմ ծրագրի առաջընթացը։ Բոլոր ժամանակներում Ես իրականացնում եմ Իմ գործը, և բոլոր ժամանակներում Ես ծրագրում եմ Իմ տնօրինությունը։ Մարդկանցից ո՞վ կարող է ձեռք մեկնել ու միջամտել։ Մի՞թե Ես չեմ անձամբ կարգավորել ամեն ինչ։ Այսօր այս արքայություն մտնելը նույնպես դուրս չէ Իմ ծրագրից կամ Իմ կանխատեսածից. Ես դա վաղուց էի Իմ կողմից նախասահմանել։ Ձեզնից ո՞վ կարող է ըմբռնել այս քայլը։ Իմ ժողովուրդն, անշուշտ, կլսի Իմ ձայնը, և բոլոր նրանք, ովքեր անկեղծորեն սիրում են Ինձ, անշուշտ, պիտի վերադառնան Իմ գահի առաջ։

20-ը փետրվարի, 1992թ.