Քո հավատքով առ Աստված դու պետք է հնազանդ լինես Աստծուն

Ինչո՞ւ ես հավատում Աստծուն։ Մարդկանց մեծ մասի մտքերը խճճվում են այս հարցի շուրջ մտածելիս։ Նրանք միշտ ունեն երկու բոլորովին տարբեր տեսակետ գործնական Աստծու և երկնային Աստծու վերաբերյալ, ինչը ցույց է տալիս, որ նրանք հավատում են Աստծուն ոչ թե Նրան հնազանդվելու, այլ որոշակի օգուտներ քաղելու կամ աղետի ծնած տառապանքներից խույս տալու համար: Ահա թե երբ են նրանք որոշ չափով հնազանդ։ Նրանց հնազանդությունը պայմանական է. նրանց հնազանդության նախապայմանն անձնական հեռանկարներն են, և նրանք հնազանդվում են, քանզի չունեն այլընտրանք։ Այսպիսով՝ ինչո՞ւ ես հավատում Աստծուն։ Եթե դա միայն քո հեռանկարների և ճակատագրի համար է, ապա ավելի լավ է՝ չհավատաս Նրան։ Այդպիսի հավատը ինքնախաբեություն է, ինքնահավաստիացում և ինքնահիացմունք։ Եթե հավատքիդ հիմքում Աստծուն հնազանդվելը չէ, ապա դու, ի վերջո, կպատժվես Նրան հակառակվելու համար։ Բոլոր նրանք, ովքեր իրենց հավատքով չեն ձգտում Աստծուն հնազանդվել, Աստծուն հակառակվող մարդիկ են։ Աստված խնդրում է մարդկանց փնտրել ճշմարտությունը, ծարավ լինել Նրա խոսքերին, ուտել ու խմել Նրա խոսքերը և կիրառել այդ ամենը կյանքում, որպեսզի կարելի լինի հասնել Աստծուն հնազանդվելուն: Եթե դա է քո իրական մտադրությունը, ապա Աստված անպայման կմեծարի և անպայման ողորմած կլինի քո հանդեպ։ Սա անկասկած է և անփոփոխ։ Եթե քո մտադրությունն Աստծուն հնազանդվելը չէ, և դու ունես այլ նպատակներ, ապա քո ասած ու արած ամեն բան՝ նույնիսկ աղոթքներդ առ Աստված, և անգամ ավելին՝ յուրաքանչյուր քայլդ՝ կլինի Նրան հակառակ։ Նույնիսկ եթե քո խոսքերը մեղմ են, և դու հեզաբարո ես, նույնիսկ եթե քո յուրաքանչյուր քայլն ու արտահայտությունն ուրիշներին պատշաճ են թվում և ընկալվում են որպես հնազանդ մարդու պահվածք երբ խոսքը քո մտադրությունների և առ Աստված ունեցած հավատքի քո տեսակետի մասին է, քո յուրաքանչյուր գործողություն Աստծուն հակառակ է, և դա չարիք է ծնում։ Մարդիկ, որոնք ոչխարի պես հնազանդ են երևում, բայց սրտերում չար մտադրություններ են թաքցնում, իրականում ոչխարի մորթու տակ թաքնված գայլեր են։ Նրանք ուղղակիորեն վիրավորում են Աստծուն, և Աստված չի խնայի նրանցից ոչ մեկին։ Սուրբ Հոգին կբացահայտի նրանցից յուրաքանչյուրին և ցույց կտա, որ բոլոր նրանք, ովքեր կեղծավոր են, անպայման արհամարհանքով կմերժվեն Սուրբ Հոգու կողմից։ Մի՛ անհանգստացիր, քանզի Աստված իր հերթին հաշվի կառնի նրանցից յուրաքանչյուրին և կազատվի նրանցից։

Եթե չես կարող ընդունել Աստծուց եկած նոր լույսը, չես հասկանում՝ ինչ է անում այսօր Աստված և չես էլ փորձում, այլ կասկածում ես, դատում, քննում ու վերլուծում, ապա դու մտադիր չես հնազանդվել Աստծուն: Եթե հայտնվել է ներկայի լույսը, իսկ դու դեռ փայփայում ես երեկվանը և հակառակվում Աստծո նոր գործին, ապա դու ոչ այլ ինչ ես, քան անհեթեթ մեկը, մեկը, ով գիտակցաբար հակառակ է գնում Աստծուն: Աստծուն հնազանդվելու բանաձևը նոր լույսն ընդունելն է, ի զորու լինել ընդունել և կիրառել այն: Սա է միակ ճշմարիտ հնազանդությունը: Ովքեր չունեն Աստծուն փափագելու վճռականություն, չեն կարող գիտակցաբար հնազանդվել Նրան: Նրանք կարող են հակառակվել Աստծուն եթե միայն գոհ են ստատուս քվոյից: Այդ մարդը չի կարող հնազանդ լինել Աստծուն, որովհետև նա դեռ անցյալի ազդեցության տակ է: Այդ անցյալի եղելությունները մարդու մտքում ստեղծել են Աստծու մասին հասկացություններ ու պատկերացումներ, և նա այդպես է իր մտքում պատկերացնում Աստծուն: Այսինքն՝ նա հավատում է իր սեփական հասկացություններին և իր համար հիմք են իր սեփական պատկերացումները: Եթե դու համեմատում ես այսօր գործող Աստծուն քո պատկերացումների Աստծո հետ, ապա քո հավատքը սերում է սատանայից և պղծված է սեփական նախասիրություններով: Աստված դեմ է այսպիսի հավատքին: Անկախ նրանց վսեմ արժանիքներից և նվիրվածությունից, եթե նույնիսկ իրենց ողջ կյանքը նվիրել են Նրա գործին և նահատակվել են՝ Աստված հավանություն չի տալիս նման հավատք ունեցողներին։ Նա լոկ մի փոքր շնորհ է ընծայում նրանց և թույլ է տալիս մի որոշ ժամանակ վայելել այն։ Այսպիսի մարդիկ չեն կարող ճշմարտություն գործել: Նրանց մեջ չկա Սուրբ Հոգի, և Աստված կվերացնի նրանցից յուրաքանչյուրին: Երիտասարդ թե տարեց՝ նրանք, ովքեր իրենց հավատքի մեջ Աստծուն հնազանդ չեն և սխալ մտադրություններ ունեն, Աստծուն հակադրվող և խանգարող մարդիկ են, և այդպիսիք, անշուշտ, կվերացվեն Աստծու կողմից։ Նրանք, ովքեր բացարձակ անհնազանդ են, պարզապես ընդունում են Նրա անունը և ինչ-որ չափով են զգում Աստծո բարությունն ու սքանչելիությունը, սակայն չեն հետևում Սուրբ Հոգուն և չեն ենթարկվում Սուրբ Հոգու այսօրվա գործին ու խոսքերին, ապրում են Աստծո շնորհի մեջ, և Աստված երբեք նրանց կատարյալ չի դարձնի: Աստված մարդկանց կատարյալ է դարձնում հնազանդության, Աստծո խոսքը ուտելու, խմելու ու վայելելու և իրենց կյանքում տառապանքի ու կատարելագործման միջոցով: Միայն այսպիսի հավատքն է ի զորու փոխել մարդկանց տրամադրվածությունը, և միայն այդ դեպքում նրանք կունենան Աստծո իրական ճանաչումը: Աստծու շնորհի մեջ ապրելով չբավարարվելը, շարունակ ճշմարտություն փնտրելն ու դրան ձգտելը, Աստծու կողմից կատարելագործված լինելուն հետամուտ լինելն է նշանակում գիտակցաբար հնազանդվել Աստծուն: Հենց սա է այն հավատքը, որն ուզում է Նա։ Աստծու շնորհը վայելելուց բացի ոչինչ չանող մարդիկ չեն կարող կատարյալ դառնալ կամ փոխվել: Նրանց հնազանդությունը, բարեպաշտությունը, սերը և համբերությունը մակերեսային են։ Նրանք, ովքեր միայն Աստծու շնորհն են վայելում, չեն կարող իսկապես ճանաչել Աստծուն և նույնիսկ երբ ճանաչում են Աստծուն, նրանց գիտելիքը մակերեսային է: Ահա թե ինչ են նրանք ասում. «Աստված սիրում է մարդուն» կամ «Աստված ողորմած է»։ Սա չի ներկայացնում մարդու կյանքը և չի նշանակում, որ մարդիկ իսկապես ճանաչում են Աստծուն։ Սակայն, երբ Աստծու խոսքերը մաքրում են նրանց կամ երբ Նրա փորձությունները հասնում են նրանց, մարդիկ չեն կարողանում հնազանդվել Աստծուն, ընդհակառակը, սկսում են կասկածել և հուսահատվել, ապա նրանք ոչ մի կերպ չեն հնազանդվում։ Հավատքն առ Աստված ունի Աստծու հանդեպ հավատքի մի շարք կանոններ և սահմանափակումներ, հին փորձառություններ, որոնք երկար տարիների հավատքի արդյունք են կամ Աստվածաշնչի վրա հիմնված տարբեր կանոնակարգեր։ Կարո՞ղ են այսպիսի մարդիկ հնազանդ լինել Աստծուն։ Այս մարդկանց մեջ շատ է մարդկայինը, ինչպե՞ս կարող են նրանք հնազանդ լինել Աստծուն։ Նրանց «հնազանդությունը» անձնական նախասիրություններից է բխում: Մի՞թե Աստծուն պետք է այդպիսի հնազանդություն։ Սա ոչ թե Աստծուն հնազանդվել է, այլ՝ կանոնակարգերին հետևել. դա իրենց բավարարվածությունն ու հանգստությունն է։ Եթե ասում ես, որ սա հնազանդություն է Աստծուն, մի՞թե դու չես անարգում Նրան։ Դու եգիպտացի ​​փարավոն ես։ Չարիք է քո գործածը, և դու բացահայտ զբաղված ես Աստծուն հակառակվելով: Մի՞թե Աստված քո այսպիսի ծառայությունն է ուզում: Ավելի լավ է շտապես զղջալ և փորձես հասնել ինքնաճանաչողության։ Հակառակ դեպքում ավելի լավ է՝ տուն գնաս, որովհետև դա քեզ ավելի կօգնի, քան քո մատուցած ցուցադրական ծառայությունն Աստծուն: Դու չես խանգարի և չես անհանգստացնի, կիմանաս քո տեղը և լավ կապրես. մի՞թե այդպես ավելի լավ չէ։ Եվ չես պատժվի Աստծուն հակառակվելու համար։