ღმერთის ამჟამინდელი მოღვაწეობის შეცნობა

ღმერთის ამჟამინდელი მოღვაწეობის შეცნობა ძირითადად გულისხმობს, რომ გავიაზროთ რაში მდგომარეობს ხორცშესხმული ღმერთის მთავარი მსახურება და რის აღსასრულებლად ჩამოვიდა ის დედამიწაზე. ჩემს წინა სიტყვებში აღვნიშნე, რომ ღმერთი დედამიწაზე (ბოლო დღეებში) მის ამაღლებამდე, მაგალითის საჩვენებლად ჩამოვიდა. როგორ გვიჩვენებს ღმერთი მაგალითს? იგი საუბრობს სიტყვებით, ქადაგებს და აღავლენს მსახურებას მთელ დედამიწაზე. ამას მოიაზრებს ღმერთის მოღვაწეობა ბოლო დღეებში. იგი მხოლოდ იმიტომ ქადაგებს, რომ დედამიწა სიტყვების სამყაროდ აქციოს, რათა ყოველი ადამიანი აღივსოს და განათლდეს მისი სიტყვებით, რომ ადამიანთა სული გააღვიძოს და ხედვები ნათლად აღიქვან. ბოლო დღეებში ღმერთი განკაცდა და დედამიწაზე ქადაგებისთვის ჩამოვიდა. როდესაც იესო მოვიდა, იგი ქადაგებდა ცათა სასუფევლის სახარებას და აღასრულა ჯვარცმით გამოსყიდვის საქმე. მან დაასრულა სჯულის ჟამი და გააუქმა ყოველივე ძველი. იესოს მოსვლამ დაასრულა სჯულის ჟამი და დაამკვიდრა მადლის ჟამი; ხოლო უკანასკნელ დღეებში ხორცშესხმული ღმერთის მოსვლამ დაასრულა მადლის ჟამი. იგი მოვიდა უმთავრესად თავისი სიტყვების სათქმელად — სიტყვებით ადამიანის სრულყოფისათვის, მის გასანათლებლად — და ამით ადამიანის გულში არსებული ბუნდოვანი ღმერთის ხატი წაშალა. როდესაც იესო მოვიდა, მან ეს ეტაპი არ აღასრულა. მისი მოსვლისას მან მრავალი სასწაული მოახდინა: კურნავდა სნეულთ, დევნიდა ეშმაკებს და აღასრულა ჯვარცმით გამოსყიდვის საქმე. ამის შედეგად, ადამიანთა წარმოდგენებში ჩამოყალიბდა რწმენა, რომ ღმერთი სწორედ ასე უნდა მოქმედებდეს. რადგან იესოს მოსვლისას მან არ შეასრულა ადამიანის გულიდან ბუნდოვანი ღმერთის ხატის მოშორების საქმე. მისი მოსვლისას იგი ჯვარს ეცვა, კურნავდა სნეულთ, დევნიდა ეშმაკებს და ქადაგებდა ცათა სასუფევლის სახარებას. ერთის მხრივ, უკანასკნელ დღეებში ხორცშესხმული ღმერთის მოსვლა ადამიანის წარმოდგენებში არსებული ბუნდოვანი ღმერთის ადგილს შლის, ისე რომ ადამიანის გულში აღარ რჩება ბუნდოვანი ღმერთის ხატი. თავისი პრაქტიკული სიტყვებითა და საქმით, მთელი სამყაროს მასშტაბით მოქმედებით და ადამიანთა შორის განსაკუთრებულად პრაქტიკული და ბუნებრივი მოქმედებით, იგი ადამიანს აცნობს ღმერთის რეალურობას და ამგვარად ადამიანის გულში არსებული ბუნდოვანი ღმერთის ხატს შლის. მეორე მხრივ კი, ხორცშესხმული ღმერთი მის მიერ წარმოთქმული სიტყვების მეშვეობით ახდენს ადამიანის სრულყოფას და აღასრულებს ყოველივეს. ეს არის ის საქმე, რომელსაც ღმერთი უკანასკნელ დღეებში აღასრულებს.

რა უნდა იცოდეთ:

1. ღმერთის საქმე ზებუნებრივი არ არის და მის შესახებ მცდარი წარმოდგენები არ უნდა ჩამოგიყალიბდეთ.

2. აუცილებელია გააცნობიეროთ, რა არის ის მთავარი საქმე, რომლის აღსასრულებლადაც ხორცშესხმული ღმერთი ამჟამად მოვიდა.

ის არ მოსულა სნეულთა განსაკურნად, არც ეშმაკების განსადევნად, არც სასწაულების საჩვენებლად, და ის არ მოსულა სინანულის სახარების საქადაგებლად ან ადამიანისთვის გამოსყიდვის მისანიჭებლად. ეს იმიტომ, რომ იესომ ეს საქმე ერთხელ უკვე აღასრულა, და ღმერთი ერთსა და იმავე საქმეს არ იმეორებს. დღეს ღმერთი მოვიდა, რათა დაასრულოს მადლის ჟამი და გააუქმოს მადლის ჟამის ყველა პრაქტიკა. იგი მოვიდა უმთავრესად თავისი პრაქტიკულობის გამოსავლენად. როდესაც იესო მოვიდა, მან ცოტა სიტყვა თქვა. იგი ძირითადად სასწაულებს აღავლენდა, აჩვენებდა ნიშნებს და საოცრებებს აღასრულებდა, სნეულებს კურნავდა და ეშმაკებს დევნიდა, წინასწარმეტყველებებს ქადაგებდა, რათა ადამიანები დაერწმუნებინა და ეჩვენებინა, რომ იგი ჭეშმარიტად ღმერთი იყო და არ ჰქონდა ხორციელი გრძნობები. საბოლოოდ, მან ჯვარცმის საქმე აღასრულა. დღევანდელი ღმერთი არ გვიჩვენებს ნიშნებსა და საოცრებებს, არც სნეულებს კურნავს და არც ეშმაკებს დევნის. როდესაც იესო მოვიდა, მის მიერ აღსრულებული საქმე წარმოადგენდა ღმერთის ერთ ნაწილს, მაგრამ ამჯერად ღმერთი მოვიდა, რათა აღასრულოს ის ეტაპი, რომელიც დასასრულებელია, რადგან ღმერთი ერთსა და იმავე საქმეს არ იმეორებს. იგი არის ღმერთი, რომელიც მუდამ ახალია და არასოდეს ძველი, ამიტომ ყველაფერი, რასაც დღეს ხედავთ, არის პრაქტიკული ღმერთის სიტყვები და საქმეები.

უკანასკნელ დღეებში ღმერთი ხორცშესხმულია უმთავრესად იმისთვის, რომ თავისი სიტყვები წარმოთქვას, განმარტოს ყველაფერი, რაც აუცილებელია ადამიანის ცხოვრებისათვის, მიუთითოს ის გზა, რომელსაც ადამიანი უნდა მიჰყვეს, უჩვენოს ადამიანს ღმერთის საქმეები და სიბრძნე, ყოვლისშემძლეობა და საოცრებები. ღმერთის ქადაგების მრავალფეროვნების მეშვეობით ადამიანი ხედავს ღმერთის უზენაესობას, სიდიადეს, და მეტიც, ღმერთის თავმდაბლობასა და ფარულ ბუნებას. ადამიანი ხედავს, რომ ღმერთი უზენაესია, მაგრამ ამავე დროს თავმდაბალი და ფარული, და შეუძლია გახდეს უმდაბლესი. მისი ზოგიერთი სიტყვა უშუალოდ სულის სიმაღლიდან წარმოითქმება, ზოგი — ადამიანური განცდით, ზოგიც კი — გარეშე დამკვირვებლის პოზიციიდან. აქედან ნათლად ჩანს, რომ ღვთის მოქმედების წესი ძალზე მრავალფეროვანია და სწორედ სიტყვების მეშვეობით აძლევს ის ადამიანს ამ ყველაფრის დანახვის საშუალებას. ღმერთის საქმე უკანასკნელ დღეებში არის როგორც ნორმალური, ასევე პრაქტიკული, და ამიტომ უკანასკნელ დღეებში არსებული ადამიანების ჯგუფი ყველაზე დიდი გამოცდის წინაშე დგას. ღმერთის ნორმალურობისა და პრაქტიკულობის გამო, ყველა ადამიანი ასეთი გამოცდის წინაშე აღმოჩნდა. ადამიანი რომ ღმერთის გამოცდის წინაშე აღმოჩნდა, ეს სწორედ ღმერთის ნორმალურობისა და პრაქტიკულობის გამოა. იესოს ჟამის დროს არც შეხედულებები არსებობდა და არც გამოცდები. იესოს მიერ აღსრულებული საქმის უმეტესი ნაწილი ადამიანის წარმოდგენებს შეესაბამებოდა, ადამიანები მას მიჰყვებოდნენ და მის შესახებ წარმოდგენები არ ჰქონდათ ჩამოყალიბებული. დღევანდელი განსაცდელები უდიდესია მათ შორის, რაც კი ოდესმე კაცობრიობას განუცდია და როდესაც ამბობენ, რომ ეს ხალხი „დიდი გასაჭირიდან გამოვიდა“, სწორედ ეს გასაჭირი იგულისხმება. დღეს ღმერთი საუბრობს, რათა ამ ადამიანებში აღძრას რწმენა, სიყვარული, ტანჯვის მიღება და მორჩილება. უკანასკნელი დღეების ხორცშესხმული ღმერთის ქადაგება შეესაბამება ადამიანის ბუნებრივ არსს, ადამიანის ქცევას, და იმ გზას, რომელსაც ადამიანი ამჟამად უნდა გაჰყვეს. მისი სიტყვები არის როგორც პრაქტიკული, ასევე ნორმალური: ის არ საუბრობს ხვალინდელზე და არ უბრუნდება გუშინდელს. ის საუბრობს მხოლოდ იმ გზაზე, რომელსაც დღეს უნდა გაჰყვეს ადამიანი, რაც პრაქტიკაში უნდა განახორციელოს და შეიმეცნოს. თუ დღევანდელობაში გამოჩნდება ადამიანი, რომელსაც ხელეწიფება ნიშნების ჩვენება და საოცრებების ჩადენა, ეშმაკების განდევნა, სნეულთა განკურნება და მრავალი სასწაულის აღსრულება, და თუ ეს ადამიანი აცხადებს, რომ ის არის იესო, მაშინ ის იქნება თვითმარქვია, შექმნილი ბოროტი სულების მიერ, რომლებიც იესოს ბაძავენ. გახსოვდეთ ეს! ღმერთი ერთსა და იმავე საქმეს არ იმეორებს. იესოს საქმის ეტაპი უკვე დასრულებულია, და ღმერთი ამ ეტაპს ხელმეორედ არასოდეს გაიმეორებს. ღმერთის საქმე ადამიანის წარმოდგენებს არ ემთხვევა. მაგალითად, ძველი აღთქმა წინასწარმეტყველებდა მესიის მოსვლას და ამ წინასწარმეტყველების შედეგი იყო იესოს მოსვლა. რადგან ეს უკვე მოხდა, არასწორი იქნებოდა, რომ სხვა მესია ისევ მოვიდეს. იესო მოვიდა ერთხელ, და არასწორი იქნებოდა, რომ „იესო“ ამჯერად კვლავ მოსულიყო. ყოველი ჟამისთვის მოცემულია ერთი სახელი და თითოეული სახელი ასახავს იმ ჟამის მახასიათებლებს. ადამიანის წარმოდგენებში ღმერთი ყოველთვის უნდა გვიჩვენებდეს ნიშნებს და აღავლენდეს სასწაულებს, უნდა კურნავდეს სნეულებს და დევნიდეს ეშმაკებს, და ყოველთვის იესოს მსგავსი უნდა იყოს. მაგრამ ამჯერად ღმერთი ასეთი საერთოდ არ არის. უკანასკნელ დღეებში, ღმერთს რომ კვლავ ეჩვენებინა ნიშნები და აღევლინა სასწაულები, განეკურნა სნეულები და განედევნა ეშმაკნი - ანუ აღესრულებინა იგივე, რაც იესომ უკვე აღასრულა, მაშინ ღმერთი გაიმეორებდა ერთსა და იმავეს, და იესოს ღვაწლს მნიშვნელობა ან ღირებულება დაეკარგებოდა. ამრიგად, ღმერთი ყოველი ჟამისას ერთ ეტაპს ახორციელებს. ყოველი ეტაპის დასრულებისას, ბოროტი სულები მას იმეორებენ და სატანა ღმერთის ღვაწლს კუდში მიჰყვება, რის შემდეგაც ღმერთი მეთოდებს ცვლის. როდესაც ღმერთი თითოეულ ეტაპს აღასრულებს, ბოროტი სულები მას იმეორებენ. თქვენ ეს კარგად უნდა მოისმინოთ და გაითავისოთ. რატომ განსხვავდება დღევანდელი ღმერთის საქმე იესოს საქმისგან? რატომ არ გვიჩვენებს დღეს ღმერთი ნიშნებს და არ აღავლენს სასწაულებს, არ დევნის ეშმაკთ და არ კურნავს სნეულებს? თუ იესოს საქმენი დაემთხვეოდა მის მიერ სჯულის ჟამს აღსრულებულ საქმეს, მაშინ როგორ წარსდგებოდა ის, როგორც მადლის ჟამის ღმერთი? აღასრულებდა ის ჯვარცმას? სჯულის ჟამის მსგავსად, იესოსაც რომ ტაძარში ევლო და შაბათი დაეცვა, მას არავინ განდევნიდა და ყველანი გულში ჩაიკრავდნენ. და თუკი ეს ასე იქნებოდა, შეძლებდა ის ჯვარცმას? შეძლებდა გამოსყიდვის საქმის აღსრულებას? რა აზრი ექნებოდა ამ ყოველივეს, თუ უკანასკნელ დღეებში ღმერთი ხორცშესხმული იესოსავით ადამიანებს ნიშნებს უჩვენებდა და საოცრებებს აღავლენდა? მხოლოდ მაშინ, თუ უკანასკნელ დღეებში ღმერთი აღასრულებს მისი მმართველობის საქმის შემდგომ ნაწილს, ადამიანი ღირსეულად შეიცნობს ღმერთს, და მხოლოდ ამ შემთხვევაში აღსრულდება ღმერთის განგებულება.

ბოლო დღეებში ღმერთი უმთავრესად თავისი სიტყვების საქადაგებლად მოვიდა. ზოგიერთი მისი სიტყვა უშუალოდ სულის სიმაღლიდან წარმოითქმის, ზოგი — ადამიანური განცდით, ზოგიც კი — მესამე პირის გადმოსახედიდან, გარეგანი დამკვირვებლის პოზიციიდან. იგი სხვადასხვა გზით საუბრობს, თითოეულ მეთოდს გარკვეული პერიოდის განმავლობაში იყენებს და ამ გზებით ადამიანის გულიდან ბუნდოვანი ღმერთის სურათს განაგდებს და ცვლის მის წარმოდგენებს. ეს არის ღმერთის მიერ განხორციელებული მთავარი საქმე. რადგან ადამიანებს სჯერათ, რომ როდესაც ღმერთი მოვა, ის განკურნავს სნეულებს, განდევნის ეშმაკებს, სასწაულებს აღავლენს და ადამიანებს მატერიალურ კურთხევას მიანიჭებს, ღმერთი ამ ეტაპს ახორციელებს — გაკიცხვისა და განსჯის საქმეს — რათა ადამიანის წარმოდგენებიდან მსგავსი რამ ამოძირკვოს, დაანახოს მას ღვთის პრაქტიკულობა და ნორმალურობა, განდევნოს ადამიანის გულიდან იესოს ხატი და მის ნაცვლად ღვთის ახალ ხატს დაუთმოს ადგილი. როგორც კი ადამიანში ღვთის ხატი ძველდება, მაშინვე კერპად იქცევა იგი. როდესაც იესო მოვიდა და სამუშაოს ის ეტაპი განახორციელა, მას ღმერთის მთლიანობა არ წარმოუდგენია. მან მოახდინა ნიშნები და სასწაულები, თქვა გარკვეული სიტყვები და საბოლოოდ ჯვარს ეცვა. იგი ღმერთის ერთ ნაწილს წარმოადგენდა. მას არ შეეძლო წარმოედგინა ღვთის ყოველივე, არამედ იგი ღმერთს მისივე საქმის ერთი ნაწილის შესრულებისას წარმოადგენდა. ეს იმიტომ, რომ ღმერთი იმდენად დიადი, იმდენად საკვირველი და მიუწვდომელია, რომ ყოველ ეპოქაში იგი თავისი საქმის მხოლოდ ერთ ნაწილს ასრულებს. ამ ეპოქაში ღვთის მიერ შესრულებული საქმე უმთავრესად ადამიანისთვის სიცოცხლის სიტყვების ბოძებაა; ესაა ადამიანის ბუნება-არსებისა და მისი გახრწნილი ხასიათის მხილება; ესაა მისი რელიგიური წარმოდგენების, ფეოდალური აზროვნების, მოძველებული აზროვნების, ცოდნისა და კულტურის აღმოფხვრა. ყოველივე ეს ღვთის სიტყვებით მხილების გზით უნდა განიწმინდოს. უკანასკნელ დღეებში ღმერთი იყენებს სიტყვებს, ნიშნებისა და სასწაულების ნაცვლად, რათა ადამიანი სრულყოფილი გახადოს. იგი იყენებს სიტყვებს, რათა გამოააშკარავოს ადამიანი, განსაჯოს, გაკიცხოს და სრულყოს ის, რათა ღმერთის სიტყვებში ადამიანმა მისი სიბრძნე და მშვენიერება დაინახოს, რათა შეიცნოს ღვთის ხასიათი რათა ღვთის სიტყვების მეშვეობით ადამიანმა ღვთისავე საქმეები იხილოს. რჯულის ეპოქაში იეჰოვამ თავისი სიტყვებით გამოიყვანა მოსე ეგვიპტიდან და გარკვეული სიტყვები ისრაელიანებსაც უთხრა. იმ დროს ღვთის საქმეთა ნაწილი იქნა გამჟღავნებული, მაგრამ რადგან ადამიანის სულიერი მონაცემები შეზღუდული იყო და ვერაფერი აძლევდა მას სრულყოფილ ცოდნას, ღმერთმა განაგრძო საუბარი და მოქმედება. მადლის ეპოქაში ადამიანმა კვლავ იხილა ღმერთის საქმეთა ნაწილი. იესოს შეეძლო ნიშნებისა და სასწაულების მოხდენა, სნეულთა განკურნება და ბოროტ სულთა განდევნა; იგი ჯვარს ეცვა, სამი დღის შემდეგ კი აღდგა და ადამიანს ხორციელად გამოეცხადა. ღმერთის შესახებ ადამიანმა ამაზე მეტი არაფერი იცოდა. ადამიანის ცოდნა მხოლოდ იმით შემოიფარგლება, რაც მას ღმერთმა განუცხადა; თუ ღმერთი მეტს აღარაფერს გააცხადებს, სწორედ ეს იქნება ადამიანის მიერ ღმერთის შემოსაზღვრის საბოლოო ზღვარი. ამგვარად, ღმერთი განაგრძობს საქმის შესრულებას, რათა ადამიანის ცოდნა მის შესახებ უფრო გაღრმავდეს და მან თანდათან შეძლოს ღვთის არსის შეცნობა. უკანასკნელ დღეებში ღმერთი თავის სიტყვებს ადამიანების სრულყოფისთვის იყენებს. შენი გახრწნილი ხასიათი მხილებულია ღვთის სიტყვებით, შენი რელიგიური წარმოდგენები კი ღვთის პრაქტიკულობით ნაცვლდება. უკანასკნელ დღეებში ღმერთმა ხორცი შეისხა უმთავრესად იმისათვის, რომ აღესრულებინა სიტყვები: „სიტყვა ხორცად იქცა, სიტყვა მოვიდა ხორცში და სიტყვა გამოჩნდა ხორცში“, და თუ ამ საკითხის ღრმა გაგება არ გექნება, ვერ შეძლებ მტკიცედ დგომას. უკანასკნელ დღეებში ღმერთი უპირატესად განიზრახავს საქმის იმ ეტაპის აღსრულებას, რომელშიც სიტყვა ხორცში გამოჩინდება, ეს კი ღვთის მართვის გეგმის საქმის ერთი ნაწილია. ამიტომ, თქვენი ცოდნა საფუძვლიანი უნდა იყოს, მიუხედავად იმისა, თუ როგორ მოქმედებს ღმერთი, იგი არ აძლევს ადამიანს უფლებას, რომ შემოსაზღვროს ის. რომ არა ღმერთის ეს ქმედება უკანასკნელ დღეებში, ადამიანის ცოდნა ღმერთის შესახებ ვეღარ განვითარდებოდა. შენ მხოლოდ ის გეცოდინებოდა, რომ ღმერთს შეუძლია ჯვარს ეცვას და შეუძლია სოდომი გაანადგუროს, და რომ იესოს შეუძლია მკვდრეთით აღდგეს და პეტრეს გამოეჩინოს... მაგრამ ვერასოდეს იტყოდი, რომ ღვთის სიტყვებს ყველაფრის აღსრულება და ადამიანის დაპყრობა შეუძლია. მხოლოდ ღმერთის სიტყვების განცდის შემდეგ შეგიძლია ამ ცოდნაზე საუბარი. რაც უფრო მეტად გამოცდი ღვთის საქმეს, მით უფრო ამომწურავი გახდება შენი ცოდნა მის შესახებ და მხოლოდ მაშინ აღარ შემოსაზღვრავ ღმერთს შენივე წარმოდგენებით. ადამიანი ღმერთს მისი საქმის გამოცდით შეიცნობს; სხვა სწორი გზა ღმერთის გასაცნობად არ არსებობს. დღეს მრავალია ისეთი, ვინც სხვა არაფერს აკეთებს, მხოლოდ ნიშნებისა და სასწაულების ხილვასა და დიდ უბედურებათა ჟამის დადგომას ელოდება. ღმერთის გწამს თუ დიდი კატასტროფების? როდესაც დიდი კატასტროფების ჟამი დადგება, უკვე გვიან იქნება, და თუ ღმერთი არ მოგვივლენს დიდ კატასტროფებს, მაშინ ის ღმერთი არ არის? ნიშნებისა და სასწაულების გჯერა თუ თავად ღმერთის? იესოს არ აღუვლენია ნიშნები და სასწაულები მაშინ, როდესაც მას დასცინოდნენ და აბუჩად იგდებდნენ, მაგრამ განა ის ღმერთი არ იყო? სასწაულებისა და ნიშნების გჯერა თუ ღვთის არსის? ადამიანების შეხედულებები ღმერთის რწმენის შესახებ არასწორია! იეჰოვამ რჯულის ეპოქაში ბევრი სიტყვა თქვა, მაგრამ ზოგიერთი მათგანი ჯერ კიდევ აღსასრულებელია. შეგიძლია თქვა, რომ იეჰოვა ღმერთი არ არის?

დღეს ყველა თქვენგანისთვის ნათელი უნდა იყოს, რომ უკანასკნელ დღეებში ღმერთი უმთავრესად იმ ფაქტს აღასრულებს, რომ „სიტყვა ხორცად იქცევა“. თავისი პრაქტიკული საქმის აღსრულებით დედამიწაზე, ის საშუალებას აძლევს ადამიანს, რომ გაიცნოს ის, ურთიერთობა ჰქონდეს მასთან და დაინახოს მისი პრაქტიკული საქმეები. იგი ადამიანს საშუალებას აძლევს, ნათლად იხილოს, რომ მას შეუძლია ნიშნებისა და სასწაულების მოხდენა და რომ ასევე არსებობს დრო, როდესაც მას ამის გაკეთება არ ძალუძს; ეს ეპოქაზეა დამოკიდებული. აქედან შეგიძლია იხილო, რომ ღმერთი კი არ არის უძლური ნიშნებისა და სასწაულების მოხდენაში, არამედ იგი თავის მოქმედების წესს ცვლის შესასრულებელი საქმისა და ეპოქის შესაბამისად. საქმის ამჟამინდელ ეტაპზე იგი არ ახდენს ნიშნებსა და სასწაულებს; მან მოახდინა გარკვეული ნიშნები და სასწაულები იესოს ეპოქაში, ვინაიდან მისი საქმე იმ ეპოქაში განსხვავებული იყო. ღმერთი დღეს ამ საქმეს არ აკეთებს, ამიტომ ზოგს იგი ნიშნებისა და სასწაულების მოხდენაში უძლური ჰგონია, ან ფიქრობენ, რომ რაკი იგი ნიშნებსა და სასწაულებს არ ახდენს, ესე იგი ღმერთი არ არის. განა ეს აბსურდული დასკვნა არ არის? ღმერთს შეუძლია ნიშნებისა და სასწაულების მოხდენა, მაგრამ იგი სხვა ეპოქაში მოქმედებს, ამიტომაც არ აკეთებს ამგვარ საქმეს. სხვადასხვა ეპოქაში და თავისი საქმის სხვადასხვა ეტაპის შესაბამისად, ღმერთი სხვადასხვა საქმეს ავლენს. ადამიანის რწმენა ღმერთისადმი არ არის ნიშნებისა და სასწაულების რწმენა, არც საოცრებების რწმენაა, არამედ რწმენა მისი პრაქტიკული საქმისა ახალ ეპოქაში. ადამიანი ღმერთს მისი მოქმედების წესით შეიცნობს; ეს ცოდნა ადამიანში შობს ღვთისადმი რწმენას, ესე იგი, რწმენას ღვთის საქმისა და მისი საქმეების მიმართ. საქმის ამ ეტაპზე ღმერთი ძირითადად სიტყვებით საუბრობს. ნუ დაელოდები ნიშნებისა და სასწაულების ხილვას; შენ მათ ვერ იხილავ! ეს იმიტომ, რომ შენ არ დაბადებულხარ მადლის ეპოქაში. მადლის ეპოქაში რომ ყოფილიყავი, ნიშნებისა და სასწაულების ხილვას შეძლებდი, მაგრამ შენ უკანასკნელი დღეების პერიოდში დაიბადე, ამიტომ შეგიძლია მხოლოდ ღმერთის პრაქტიკულობა და ნორმალურობა იხილო. ნუ მოელი, რომ უკანასკნელ დღეებში ზებუნებრივ იესოს იხილავ. შენ მხოლოდ განკაცებულ, პრაქტიკულ ღმერთს ხედავ, რომელიც არაფრით განსხვავდება ჩვეულებრივი ადამიანისგან. თითოეულ ეპოქაში ღმერთი განსხვავებულ საქმეს ავლენს. თითოეულ ეპოქაში იგი ავლენს თავის საქმეთა ერთ ნაწილს, ხოლო ყოველი ეპოქის საქმე წარმოადგენს ღვთის ხასიათის ერთ ნაწილს და ღვთის საქმეთა ერთ ნაწილს. საქმეები, რომლებსაც ის ავლენს, იცვლება იმ ეპოქის მიხედვით, რომელშიც ის მოქმედებს, თუმცა ყველა მათგანი საშუალებას იძლევა, რომ ადამიანის ცოდნა ღვთის შესახებ გაღრმავდეს და ადამიანს ღვთისადმი უფრო ჭეშმარიტი და მტკიცე რწმენა ჰქონდეს. ადამიანს ღმერთის სწამს მისი ყველა საქმის გამო, რადგან ღმერთი ისეთი საკვირველია, ისეთი დიდებული და ყოვლისშემძლე, და რადგან იგი შეუცნობელია — სწორედ ამიტომ სწამს ადამიანს ღმერთის. თუ ღმერთის იმიტომ გწამს, რომ მას შეუძლია ნიშნები და სასწაულები აღავლინოს, სნეულნი განკურნოს და ეშმაკები განდევნოს, მაშინ შენი შეხედულება არასწორია, ზოგიერთი ადამიანი კი გეტყვის: „განა ბოროტ სულებსაც არ შეუძლიათ ამგვარი საქმეების კეთება?“ განა ეს არ ნიშნავს ღმერთის ხატის სატანის ხატთან აღრევას? დღეს ადამიანს ღმერთის სწამს მისი მრავალი საქმის, იმ დიდი მოცულობის სამუშაოსა და საუბრის იმ მრავალგვარი გზის გამო, რომლითაც იგი მეტყველებს. ღმერთი თავისი სიტყვების მეშვეობით იპყრობს ადამიანს და სრულყოფილს ხდის მას. ადამიანს ღმერთის მისი მრავალი საქმის გამო სწამს და არა იმიტომ, რომ მას ნიშნებისა და სასწაულების ჩვენება შეუძლია. ადამიანები ღმერთს მხოლოდ მისი საქმეების ხილვით შეიცნობენ. მხოლოდ ღმერთის პრაქტიკული საქმეების შეცნობით — როგორ მოქმედებს იგი, რა ბრძნულ მეთოდებს იყენებს, როგორ საუბრობს და როგორ სრულყოფს ადამიანს — მხოლოდ ამ ასპექტების ცოდნით შეგიძლია ჩასწვდე ღვთის პრაქტიკულობას და გაიგო მისი ხასიათი, იმის ცოდნა, თუ რა არის მისთვის სათნო, რას მოიძაგებს იგი და როგორ ზემოქმედებს ადამიანზე. იმის შეცნობით, თუ რა არის ღვთისთვის სათნო და რას მოიძაგებს იგი, შენ შეძლებ დადებითი და უარყოფითი საქმეების ერთმანეთისგან გარჩევას; და ღვთის შემეცნების გზით შენს სიცოცხლეში წინსვლა მოხდება. მოკლედ რომ ვთქვათ, შენ უნდა შეიცნო ღვთის საქმე და უნდა გამოასწორო შენი შეხედულებები ღვთისადმი რწმენის შესახებ.