სასუფევლის ჟამი სიტყვის ჟამია

სასუფევლის ჟამისას ღმერთი იყენებს სიტყვებს, რათა ახალი ეპოქის დაწყება გვამცნოს, თავისი მოქმედების საშუალებები შეცვალოს და მთელი ჟამის სამუშაო შეასრულოს. ეს არის პრინციპი, რომლითაც ღმერთი სიტყვის ჟამში მოქმედებს. მან ხორცი შეისხა და სხვადასხვა პერსპექტივიდან საუბრობს, რითაც ადამიანს საშუალებას აძლევს, ჭეშმარიტად აღიქვას ღმერთი, რომელიც არის ხორცშესხმული სიტყვა და მისი სიბრძნე და საოცრება იხილოს. ღმერთი ამგვარად მოქმედებს ადამიანების დამორჩილების, სრულყოფისა და განდევნის მიზნების უკეთ მისაღწევად, რასაც სიტყვის ჟამში, სიტყვების გამოყენების ჭეშმარიტი მნიშვნელობა აქვს. სიტყვების მეშვეობით ადამიანები ეცნობიან ღვთის საქმეს, ღვთის ბუნებას, ადამიანის არსს და იმას, თუ ადამიანი რისკენ უნდა ილტვოდეს. სიტყვების მეშვეობით სრულდება ყველა ის საქმე, რომლის შესრულებაც ღმერთს სიტყვის ჟამისას სურს. სიტყვების მეშვეობით ადამიანები გამოაშკარავდებიან, მოისპობიან და გამოიცდებიან. ადამიანებმა ეს სიტყვები ნახეს, ეს სიტყვები მოისმინეს და ამ სიტყვების არსებობა აღიარეს. შედეგად, მათ ღმერთის არსებობა, ღვთის ყოვლისშემძლეობა, და სიბრძნე და ღვთის გულით ადამიანის სიყვარული და ხსნა ირწმუნეს. ტერმინი „სიტყვები“ შეიძლება ჩვეულებრივი და მარტივია, მაგრამ განსხეულებული ღმერთის პირიდან წარმოთქმული სიტყვები არყევს სამყაროს, ისინი ადამიანების გულებს გარდაქმნიან, ცვლიან მათ წარმოდგენებს, ადრინდელ შეხედულებებს და იმას, თუ მთელი სამყაროს იერსახე როგორ აღიქმებოდა. საუკუნეების განმავლობაში, მხოლოდ ჩვენი დროის ღმერთი მოქმედებს ამგვარად, მხოლოდ ის ლაპარაკობს ასე და ადამიანის გადასარჩენად მოდის. მას შემდეგ, ადამიანი ღვთის სიტყვების ხელმძღვანელობით, მისი სიტყვებით მწყემსვით და უზრუნველყოფით ცხოვრობს. ადამიანები ცხოვრობენ ღვთის სიტყვების სამყაროში, ღვთის სიტყვების წყევლისა და კურთხევის გარემოში და ადამიანების უმრავლესობა მისი სიტყვების განკითხვის და სასჯელის ქვეშ ცხოვრობს. ეს სიტყვები და ეს საქმე ადამიანის ხსნისთვისაა, ღვთის ნების აღსასრულებლად და ძველი სამყაროს თავდაპირველი იერსახის შესაცვლელად. ღმერთმა სამყარო სიტყვების გამოყენებით შექმნა, ის სამყაროში ყველა ადამიანს სიტყვების გამოყენებით ხელმძღვანელობს, ის სიტყვების გამოყენებით იმორჩილებს და იხსნის მათ და საბოლოოდ, სიტყვების გამოყენებით მთელ ძველ სამყაროს დაასრულებს, რითაც თავისი განგებულების გეგმას აღასრულებს. სასუფევლის ჟამის განმავლობაში, ღმერთი სიტყვებს იყენებს თავისი საქმის შესასრულებლად და თავისი საქმის შედეგების მისაღწევად. ის არ ქმნის საოცრებებს და არ ახდენს სასწაულებს, არამედ უბრალოდ, სიტყვებით თავის საქმეს ასრულებს. ამ სიტყვების წყალობით, ადამიანი იკვებება და საზრდოს იღებს, ცოდნას და ჭეშმარიტ გამოცდილებას იძენს. სიტყვის ხანაში ადამიანი გამორჩეულად კურთხეულია. ის არ განიცდის ფიზიკურ ტკივილს და უბრალოდ ტკბება ღვთის სიტყვების უხვი მარაგით. მას არ სჭირდება ბრმად ძიება, ან ბრმად მოგზაურობა, ის სიმშვიდეში მყოფი, ღვთის გამოცხადებას ხედავს, ესმის, როგორ საუბრობს საკუთარი პირით, იმას იღებს, რასაც ის აძლევს და უყურებს, ის თავის საქმეს პირადად როგორ ასრულებს. ამით ტკბობის საშუალება წინა საუკუნეების ადამიანებს არ ჰქონდათ და არც ამ კურთხევების მიღება შეეძლოთ.

ღმერთმა ადამიანის სრულყოფა გადაწყვიტა და მიუხედავად იმისა, თუ რომელი პერსპექტივიდან საუბრობს, ეს ყველაფერი ადამიანების სრულყოფისთვის ხდება. სულიწმიდის პერსპექტივიდან წარმოთქმული სიტყვები ადამიანებისთვის ძნელი გასაგებია; მათ არ აქვთ იმის საშუალება, რომ მათი გამოყენების გზას მიაგნონ, რადგან მათი აღქმის უნარი შეზღუდულია. ღვთის საქმე სხვადასხვა ეფექტს აღწევს და საქმის თითოეული ნაბიჯის გადადგმას თავისი მიზანი აქვს. უფრო მეტიც, აუცილებელია, რომ მან სხვადასხვა პერსპექტივიდან ისაუბროს, რადგან ადამიანის სრულყოფას მხოლოდ ასე შეძლებს. თუ ის მხოლოდ სულიწმიდის პერსპექტივიდან გააჟღერებდა თავის ხმას, ღვთის საქმის ამ ეტაპის დასრულება შეუძლებელი იქნებოდა. მისი საუბრის ტონიდან გამომდინარე ჩანს, რომ მას გადაწყვეტილი აქვს, ადამიანთა ეს ჯგუფი სრულყოს. მაშ, რა უნდა იყოს პირველი ნაბიჯი თითოეულისთვის, ვისაც სრულყოფის მიღწევა სურს? უპირველეს ყოვლისა, თქვენ ღვთის საქმე უნდა შეიცნოთ. დღესდღეობით, ღვთის საქმის შესრულება ახალი მეთოდით დაიწყო. ხანა შეიცვალა, ღვთის საქმეც შეიცვალა და ღმერთის საუბრის მეთოდიც განსხვავებულია. დღეს არა მხოლოდ მისი მუშაობის მეთოდი შეიცვალა, არამედ ხანაც. ახლა სასუფევლის ჟამი დგას. ეს ასევე ღვთის სიყვარულის ხანაა. ეს ათასწლიანი სასუფევლის ჟამის წინასახეა — რომელიც ასევე სიტყვის ხანად ითვლება და რომელშიც ღმერთი ადამიანის სრულყოფის მიზნით, სასაუბროდ მრავალ საშუალებას იყენებს და ადამიანის საზრდოობისთვის, სხვადასხვა პერსპექტივიდან საუბრობს. ათასწლიანი სასუფევლის ხანაში შესვლისთანავე, ღმერთი ადამიანის სრულყოფისთვის სიტყვების გამოყენებას დაიწყებს, რითაც მას ცხოვრებისეულ რეალობაში შესვლის და სწორ გზაზე დადგომის საშუალებას მისცემს. ღვთის საქმის ამდენი ეტაპის განცდის შემდეგ, ადამიანმა დაინახა, რომ ღვთის საქმე უცვლელი კი არ რჩება, არამედ განუწყვეტლივ ვითარდება და ღრმავდება. მას შემდეგ, რაც ადამიანები ამას ამდენი ხნის განმავლობაში განიცდიდნენ, ის მრავალგზის მეორდებოდა, ისევ და ისევ იცვლებოდა. თუმცა, რამდენადაც უნდა შეიცვალოს, ის არასდროს გადაუხვევს ღვთის მიზანს, რომელიც კაცობრიობის ხსნას გულისხმობს. ათი ათასი ცვლილების შემდეგაც კი, ის არასდროს გადაუხვევს თავის თავდაპირველ მიზანს. მიუხედავად იმისა, თუ ღვთის საქმე როგორ შეიცვლება, ის ჭეშმარიტებას ან ცხოვრებას არასდროს შორდება. სამუშაოს შესრულების მეთოდში ცვლილებები მხოლოდ სამუშაოს ფორმატისა და ღმერთის საუბრის პერსპექტივის ცვლილებას გულისხმობს. ღვთის სამუშაოს ცენტრალური მიზანი უცვლელი რჩება. ღვთის ხმის ტონსა და მისი მუშაობის მეთოდში ცვლილებები გარკვეული ეფექტის მისაღწევად ხდება. ხმის ტონის შეცვლა საქმის მიზნის ან პრინციპის შეცვლას არ ნიშნავს. ადამიანებს ღმერთის, ძირითადად, იმისთვის სწამთ, რომ ცხოვრებას ეძიებდნენ. თუ ღმერთის გწამს, მაგრამ ცხოვრებას, ჭეშმარიტებას ან ღვთის შეცნობას არ ეძიებ, მაშინ ეს ღმერთის რწმენა არ არის! და განა რეალისტურია სასუფეველში შესვლისკენ სწრაფვა, რათა მეფე გახდე? ცხოვრების ძიებით ღვთისადმი ჭეშმარიტი სიყვარულის მიღწევა — მხოლოდ ეს არის რეალობა; ჭეშმარიტების ძიება და გამოყენება — ეს ყველაფერი რეალობაა. ღვთის სიტყვების წაკითხვით და ამ სიტყვების განცდით თქვენ ღვთის ცოდნას რეალური გამოცდილების ფონზე აღიქვამთ და ჭეშმარიტად ძიება სწორედ ამას ნიშნავს.

ახლა სასუფევლის ხანაა. ამ ახალ ხანაში შენი შესვლა იმაზეა დამოკიდებული, თუ ღვთის სიტყვების რეალობით განიმსჭვალე, თუ მისი სიტყვები შენი ცხოვრების რეალობად იქცა. ღვთის სიტყვები ყველა ადამიანს ეცნობება, რათა საბოლოოდ, ყველა ადამიანმა ღვთის სიტყვების სამყაროში იცხოვროს და მისმა სიტყვებმა, თითოეული ადამიანი შიგნიდან გაანათლოს და გაანათოს. თუ ამ დროის განმავლობაში, ღვთის სიტყვებს უყურადღებოდ კითხულობ და მათ მიმართ ინტერესს არ გამოხატავ, ეს იმაზე მეტყველებს, რომ შენი მდგომარეობა არასწორია. თუ სიტყვის ხანაში შესვლა არ შეგიძლია, მაშინ შენში სულიწმინდა არ იმოქმედებს; თუ შენ ამ ხანაში შეხვედი, ის თავის საქმეს შეასრულებს. სიტყვის ხანის დასაწყისში რა უნდა გააკეთო, რათა სულიწმინდის ნაღვაწი მიიღო? ამ ხანაში და თქვენ შორის, ღმერთი შემდეგს აღასრულებს: ყველა ადამიანი ღვთის სიტყვებით იცხოვრებს, პრაქტიკაში ჭეშმარიტების გამოყენებას შეძლებს და ღმერთს გულწრფელად შეიყვარებს; ყველა ადამიანი დაიწყებს ღვთის სიტყვების გამოყენებას, როგორც საფუძველს და რეალობას და ღვთისმოშიში გული ექნება; და ღვთის სიტყვების პრაქტიკაში გამოყენების წყალობით, ადამიანი მეფურ ძალაუფლებას ღმერთთან ერთად დაეუფლება. ეს არის საქმე, რომელიც ღმერთმა უნდა შეასრულოს. ღვთის სიტყვების კითხვის გარეშე ცხოვრება შეგიძლია? დღეს ბევრი ფიქრობს, რომ მისი სიტყვების წაკითხვის გარეშე, ერთი ან ორი დღეც კი ვერ გაძლებს. მათ მისი სიტყვების ყოველდღე კითხვა სჭირდებათ და თუ დრო ამის საშუალებას არ იძლევა, მათი მოსმენაც საკმარისია. ეს არის გრძნობა, რომელსაც სულიწმინდა ადამიანებს აძლევს და ეს არის გზა, საითაც ის მათ მიმართავს. ანუ ის ადამიანებს სიტყვების მეშვეობით მართავს, რათა მათ ღვთის სიტყვების რეალობაში შესვლა შეძლონ. თუ ღვთის სიტყვების ჭამისა და სმის გარეშე მხოლოდ ერთი დღის შემდეგაც კი, აუტანელ სიბნელესა და წყურვილს გრძნობ, ეს იმაზე მეტყველებს, რომ სულიწმინდამ შენზე იმოქმედა და ზურგი არ გაქცია. მაშინ შენ ამ ნაკადში ხარ. თუმცა, თუ ღვთის სიტყვის ჭამისა და სმის გარეშე, ერთი ან ორი დღის შემდეგ ვერაფერს გრძნობ, არ გწყურია და საერთოდ არ ხარ შეძრული, ეს იმაზე მეტყველებს, რომ სულიწმიდამ ზურგი გაქცია. ეს ნიშნავს, რომ შენს შინაგან მდგომარეობაში რაღაც რიგზე არ არის; შენ სიტყვის ხანაში ჯერ არ შესულხარ და შენ ერთ-ერთი მათგანი ხარ, ვინც ჩამორჩა. ღმერთი სიტყვებით მართავს ადამიანებს; შენ თავს კარგად გრძნობ, თუ ღვთის სიტყვებს ჭამ და სვამ, ხოლო თუ ამას არ აკეთებ, წასასვლელი გზა აღარ გექნება. ღვთის სიტყვა ადამიანის საზრდო და მამოძრავებელი ძალა ხდება. ბიბლიაში ნათქვამია: „არა მხოლოდ პურითა ცოცხლობს ადამიანი, არამედ ღვთის პირიდან გამომავალი ყოველი სიტყვით“ (მათე 4:4). დღეს ღმერთი ამ საქმეს ბოლომდე მიიყვანს და მას თქვენში აღასრულებს. როგორ მოხდა, რომ წარსულში ადამიანებს შეეძლოთ მრავალი დღის განმავლობაში ღვთის სიტყვების კითხვის გარეშე ყოფნა და იმავდროულად, ჩვეულებრივად ჭამდნენ და მუშაობდნენ, მაგრამ დღეს ასე არ არის? ამ ხანაში ღმერთი ყველაფრის სამართავად, ძირითადად, სიტყვებს იყენებს. ადამიანი განისჯება და სრულყოფილებას იძენს ღვთის სიტყვებით და საბოლოოდ, სასუფეველს ამ სიტყვებით აღწევს. მხოლოდ ღვთის სიტყვებს შეუძლია ადამიანის სიცოცხლით ავსება და მხოლოდ ღვთის სიტყვებს შეუძლია ადამიანს სინათლე და პრაქტიკის გზა მისცეს, განსაკუთრებით სასუფევლის ხანაში. სანამ ღვთის სიტყვების რეალობას არ გადაუხვევ, მის სიტყვებს ყოველდღიურად ჭამ და სვამ, ღმერთი სრულყოფილებას მოგანიჭებს.

სიცოცხლის ძიება ისეთი რამ არ არის, რაც შეიძლება დააჩქარო; სიცოცხლის ზრდა არ ხდება მხოლოდ ერთ ან ორ დღეში. ღვთის საქმე ნორმალური და პრაქტიკულია და არსებობს აუცილებლად გასავლელი პროცესი. განკაცებულ იესოს ოცდაცამეტი წელიწადნახევარი დასჭირდა თავისი ჯვარცმის საქმის დასასრულებლად - მაშ, რა შეიძლება ითქვას ადამიანის განწმენდასა და მისი ცხოვრების გარდაქმნაზე, რაც უკიდურესად რთული საქმეა? ნორმალური ადამიანის იმგვარად ჩამოყალიბება, რომ ღმერთს განასახიერებდეს, ადვილი საქმე არ არის. ეს განსაკუთრებით იმ ადამიანებს ეხება, რომლებიც დიდი წითელი დრაკონის ქვეყანაში დაიბადნენ, რომლებიც მოკრძალებულ შესაძლებლობებს ფლობენ და ღვთის სიტყვების და საქმის შესასწავლად, ხანგრძლივი დრო სჭირდებათ. ამიტომ, შედეგების ნახვას ნუ იჩქარებ. ღვთის სიტყვების ჭამისა და სმისას თქვენ პროაქტიური უნდა იყოთ და ღვთის სიტყვებზე მეტი ძალისხმევა უნდა გაიღოთ. როდესაც მისი სიტყვების კითხვას დაასრულებ, მათი პრაქტიკაში გამოყენება, ღვთის სიტყვებიდან ცოდნის, გამჭრიახობის, განსჯის და სიბრძნის გამომუშავება უნდა შეგეძლოს. ამით სრულიად გაუცნობიერებლად შეიცვლები. თუ შენ ღვთის სიტყვების ჭამასა და სმას, მათ წაკითხვას, შეცნობას, განცდას და პრაქტიკაში გამოყენებას წესად აქცევ, სრულყოფილებას ამის გაუცნობიერებლად მიაწევთ. არიან ისეთებიც, რომლებიც ამბობენ, რომ ღვთის სიტყვების პრაქტიკაში გამოყენება მათი წაკითხვის შემდეგაც კი არ შეუძლიათ. სად გეჩქარება? როდესაც გარკვეულ დონეს მიაღწევ, მისი სიტყვების პრაქტიკაში გამოყენებას შეძლებ. ოთხი ან ხუთი წლის ბავშვი იტყვის, რომ მშობლების მხარდაჭერა, ან პატივისცემა არ შეუძლია? უნდა იცოდე, რამდენად დიდია შენი ამჟამინდელი შესაძლებლობები. პრაქტიკაში ის გამოიყენე, რისი გამოყენებაც შეგიძლია და ღვთის განგებულებისთვის ხელის შეშლას მოერიდე. უბრალოდ ჭამეთ და დალიეთ ღვთის სიტყვები და ამიერიდან, ეს შენს პრინციპად აქციე. ჯერჯერობით იმაზე ნუ იდარდებ, ღმერთი შენს სრულყოფას შეძლებს თუ არა. ამას ჯერჯერობით ნუ ჩაუღრმავდები. უბრალოდ ჭამე და დალიე ღვთის სიტყვები, როგორც კი ისინი შენამდე მოვა და ღმერთი აუცილებლად სრულგყოფს. თუმცა, არსებობს პრინციპი, რომლითაც მისი სიტყვები უნდა ჭამო და დალიო. ამას ბრმად ნუ გააკეთებ. ერთი მხრივ, ღვთის სიტყვების ჭამითა და სმით, ეძებე სიტყვები, რომლებიც უნდა შეიცნო - ანუ სიტყვები, რომლებიც ხილვებს უკავშირდება - და მეორე მხრივ, ეძებე ის, რაც რეალურ პრაქტიკაში უნდა განახორციელო - ანუ ის, რაშიც უნდა შეხვიდე. ერთი მხარე ცოდნას ეხება, მეორე კი - შესვლას. როგორც კი ორივეს შეიცნობ - როდესაც გაითავისებ იმას, რაც უნდა იცოდე და იმას, რაც პრაქტიკაში უნდა განახორციელო - ღვთის სიტყვები როგორ ჭამო და დალიო.

მომავალში, ღვთის სიტყვებზე საუბარი უნდა იყოს პრინციპი, რომლითაც საუბრისას იხელმძღვანელებ. ჩვეულებრივ, შეკრებისას საჭიროა ღვთის სიტყვაზე თანაზიარება; სწორედ ღვთის სიტყვა უნდა იქცეს თანაზიარების შინაარსად. უნდა განიხილებოდეს ამ სიტყვების გაგება, მათი პრაქტიკაში გამოყენების გზები და სულიწმიდის მოქმედება. ღვთის სიტყვაზე თანაზიარებისას სულიწმიდა აუცილებლად მოგფენთ ნათელს.ღვთის სიტყვების სამყაროს აღქმა ადამიანის თანადგომას საჭიროებს. თუ ამაში მონაწილეობას არ მიიღებ, ღმერთს მოქმედების საშუალება არ ექნება; თუ შენ პირში წყალს ჩაიგუბებ და მის სიტყვებზე არ ისაუბრებ, ის ვერ მოგფენს ნათელს. როდესაც სხვა რამით არ ხარ დაკავებული, ისაუბრე ღვთის სიტყვებზე და უბრალოდ ნუ ილაყბებ! დაე, შენი ცხოვრება ღვთის სიტყვებით იყოს სავსე — მხოლოდ მაშინ იქნები გულწრფელი მორწმუნე. არ აქვს მნიშვნელობა, თუ შენი თანაზიარება ზედაპირულია. ზედაპირულობის გარეშე, სიღრმე არ არსებობს. უნდა არსებობდეს პროცესი. შენი წვრთნის მეშვეობით გაიგებ, თუ სულიწმიდა მოგანიჭებს ნათელს და როგორ უნდა ჭამო და შესვა ღვთის სიტყვები ეფექტურად. ფიქრში ჩაღრმავების შემდეგ, ღვთის სიტყვების რეალობაში შეხვალ. მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ თანამშრომლობას გადაწყვეტ, სულიწმიდის საქმის მიღებას შეძლებ.

ღვთის სიტყვათა ჭამის და სმის პრინციპებიდან, ერთი ცოდნას უკავშირდება, ხოლო მეორე — შესვლას. რომელ სიტყვებს უნდა ჩაწვდე? უნდა ჩაწვდე სიტყვებს, რომლებიც ხილვებთანაა დაკავშირებული (მაგალითად სიტყვები, რომლებიც იმას ეხება, თუ რომელ ეპოქაში შევიდა ღვთის საქმე, რის მიღწევა სურს ღმერთს ახლა, რა არის განკაცება და ა.შ.; ეს ყველაფერი ხილვებთანაა დაკავშირებული). რას ნიშნავს გზა, რომელსაც ადამიანი უნდა დაადგეს? ეს ეხება ღვთის სიტყვებს, რომლებიც ადამიანმა უნდა გამოიყენოს და რომელთაც უნდა მიჰყვეს. ზემოთ ღვთის სიტყვების ჭამის და სმის ორი ასპექტია მოყვანილი. ამიერიდან, ღვთის სიტყვები ასე ჭამე და შესვი. თუ ხილვებთან დაკავშირებით მისი სიტყვები მკაფიოდ გესმის, მაშინ მუდმივად კითხვა საჭირო არ არის. ყველაზე მნიშვნელოვანი იმ სიტყვების ჭამა და სმაა, რომლებიც რწმენაში შესვლას ეხება, მაგალითად, გულით ღვთისკენ მიბრუნება, ღვთის წინაშე გულის დამშვიდება და ხორცისადმი წინააღმდეგობაა. ეს ისაა, რაც პრაქტიკაში უნდა გამოიყენო. ღვთის სიტყვების ჭამის და შესმის ცოდნის გარეშე, ჭეშმარიტი თანაზიარება შეუძლებელია. როგორც კი გაიგებ, როგორ ჭამო და შესვა მისი სიტყვები, როდესაც გაიგებ, რა არის მთავარი, თანაზიარება თავისუფალი გახდება და რა საკითხიც უნდა წამოიჭრას, შენ თანაზიარებასა და რეალობის აღქმას შეძლებ. თუ ღვთის სიტყვების თანაზიარებისას რეალობას მოწყვეტილი ხარ, ესე იგი, არ გაგიგია, რა არის მთავარი, ეს კი ნიშნავს, რომ შენ არ იცი, როგორ ჭამო და შესვა ღვთის სიტყვები. ზოგი ადამიანისთვის ღვთის სიტყვების კითხვა შეიძლება დამღლელად ჩანდეს, რაც ნორმალური მდგომარეობა არ არის. ნორმალური ისაა, რომ ღვთის სიტყვების კითხვით არასდროს დაიღალო, ყოველთვის გწყუროდეს ისინი და ყოველთვის ხედავდე, რომ ღვთის სიტყვები კარგია. ასე ჭამს და სვამს ღვთის სიტყვას ის, ვისაც ჭეშმარიტი შესვლა აქვს.როდესაც გრძნობ, რომ ღვთის სიტყვები უაღრესად პრაქტიკულია და ზუსტად ისაა, რისკენაც ადამიანი უნდა ილტვოდეს; როდესაც გრძნობ, რომ მისი სიტყვები ადამიანისთვის დიდად სასარგებლო და კეთილის მქმნელია და რომ ისინი ადამიანის სიცოცხლის წყაროა — სწორედ სულიწმინდა გაძლევს ამ გრძნობას და სწორედ სულიწმინდაა შენი მამოძრავებელი. ეს ადასტურებს, რომ სულიწმინდა მოქმედებს შენში და რომ ღმერთმა ზურგი არ გაქცია. ზოგი ადამიანი, ხედავს რა, რომ ღმერთი ყოველთვის ლაპარაკობს, იღლება მისი სიტყვებით და არანაირ მნიშვნელობას არ ანიჭებს მის წაკითხვას — ეს ნორმალური მდგომარეობა არ არის. მათ არ აქვთ გული, რომელსაც რეალობაში შესვლა სწყურია,ასეთი ადამიანები სრულყოფას არც ეძიებენ დაარც მნიშვნელობას ანიჭებენ მას. როდესაც აღმოაჩენ, რომ ღვთის სიტყვები არ გწყურია, ეს იმაზე მეტყველებს, რომ ნორმალურ მდგომარეობაში არ ხარ. წარსულში, ღმერთმა ზურგი გაქცია თუ არა, ამას იმით მიხვდებოდი, თუ შინაგან სიმშვიდეში იყავი და სიამოვნებას თუ განიცდიდი. ახლა მთავარია, ღვთის სიტყვები თუ გწყურია, მისი სიტყვები შენს რეალობას თუ წარმოადგენს, ერთგული თუ ხარ და თუ შეგიძლია, ყველაფერი გააკეთო ღვთისთვის, რისი ძალაც შეგწევს. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ადამიანი განისჯება ღვთის სიტყვების რეალობით. ღმერთი თავის სიტყვებს მთელი კაცობრიობისკენ მიმართავს. თუ მათ წასაკითხად მზად ხარ, ის ნათელს მოგანიჭებს, მაგრამ თუ არა, ის არ მოგანიჭებს ნათელს. ღმერთი ნათელსჰფენს მათ, ვისაც სიმართლე სწყურია, მისკენ ილტვის და მას ეძიებს. ზოგი ამბობს, რომ ღმერთმა მათ მას შემდეგაც არ მიანიჭა ნათელი, რაც მისი სიტყვები წაიკითხეს. მაგრამ შენ ეს სიტყვები როგორ წაიკითხე? თუ მის სიტყვებს ისე წაიკითხავ, როგორც ცხენზე ამხედრებული კაცი ყვავილებს უყურებს და რეალობას მნიშვნელობას არ ანიჭებ, ღმერთი როგორ მოგანიჭებს ნათელს? როგორ შეიძლება, რომ ის, ვინც ღვთის სიტყვებს არ აფასებს, მის მიერ სრულყოფილ იქმნეს? თუ შენ ღვთის სიტყვებს არ დააფასებ, მაშინ არც ჭეშმარიტება გექნება და არც რეალობა. თუ მის სიტყვებს დააფასებ, მაშინ ჭეშმარიტების პრაქტიკაში გამოყენებას შეძლებ და რეალობას მხოლოდ ამის შემდეგ დაეუფლები. სწორედ ამიტომ უნდა ჭამო და შესვა ღვთის სიტყვები ყოველთვის, დაკავებული ხარ თუ არა, არახელსაყრელი გარემოებები გაქვს თუ არა და გამოცდას გადიხარ თუ არა. საბოლოო ჯამში, ღვთის სიტყვები ადამიანის არსებობის საფუძველია. არავის შეუძლია ზურგი აქციოს მის სიტყვებს, არამედ მისი სიტყვები უნდა ჭამოს დღეში სამჯერ, ისე, როგორც საკვებს იღებს. ნუთუ სრულყოფა და ღვთის მიერ მოპოვება ასეთი მარტივია? მიუხედავად იმისა, ამჟამად გესმის თუ არა ეს და გაქვს თუ არა წვდომა ღვთის საქმეზე, ღვთის სიტყვები რაც შეიძლება მეტად უნდა ჭამო და შესვა. ეს აქტიური წვდომაა. ღვთის სიტყვების წაკითხვის შემდეგ, იჩქარე, რომ ის, რისი აღქმაც შეგიძლია, პრაქტიკულად გამოიყენო და მომავლისთვის გადადე ის, რისიც არ შეგიძლია. შეიძლება თავიდან ღვთის ბევრი სიტყვა ვერ გაიგო, მაგრამ ორი ან სამი თვის, ან იქნებ ერთი წლის შემდეგ, ყველაფერს მიხვდები. ეს რამდენად შესაძლებელია? ეს იმიტომ ხდება, რომ ღმერთს ადამიანების ერთ ან ორ დღეში სრულყოფა არ შეუძლია. უმეტეს შემთხვევაში, როდესაც მის სიტყვებს კითხულობ, შეიძლება ის მაშინვე ვერ გაიგო. ამ დროს, ის შეიძლება უბრალო ტექსტად მოგეჩვენოს; ის გარკვეული დროის განმავლობაში უნდა განიცადო, სანამ გაიგებ. რადგან ღმერთმა ამდენი ილაპარაკა, შენ ყველაფერი უნდა გააკეთო, რომ მისი სიტყვები ჭამო და შესვა და შემდეგ, ამის გაუცნობიერებლად, ყველაფერს გაიგებ და სულიწმიდა ნათელს მოგფენს. როდესაც სულიწმიდა ადამიანს ნათელს ჰფენს, ეს ხშირად ადამიანის მხრიდან გაუცნობიერებლად ხდება. ის მოგანიჭებს ნათელს და გაგიძღვება, როცა გწყურია და ეძიებ. სულიწმიდის მოქმედების პრინციპი ღვთის სიტყვებზეა ორიენტირებული, რომელთაც ჭამ და სვამ. ყველა, ვინც ღვთის სიტყვებს მნიშვნელობას არ ანიჭებს და მისი სიტყვების მიმართ ყოველთვის განსხვავებული დამოკიდებულება აქვს — თვლის, რომ მისი დაბნეული აზროვნებით, სულერთია, კითხულობს თუ არა მის სიტყვებს — ისინი არიან, რომლებიც რეალობას ვერ ფლობენ. ასეთ ადამიანში არც სულიწმიდის საქმე და არც მისი ნათლის მინიჭება არ გამოჩნდება. ასეთი ადამიანები უბრალოდ დინებას მიჰყვებიან და მხოლოდ მოჩვენებითნი არიან, რეალური საფუძვლის გარეშე მოქმედებენ, როგორც ბატონი ნანგუო, იგავში.^[ა]

თუ ღვთის სიტყვები შენს რეალობად არ ქცეულა, შენ ნამდვილი სულიერი სიმტკიცე არ გაქვს. როდესაც გამოცდის დრო დადგება, შენ უეჭველად დაეცემი და შენი ჭეშმარიტი სულიერი სიმწიფე სწორედ მაშინ გამოვლინდება. ხოლო ვინც რეალობაში შესვლას მუდმივად ცდილობს, განსაცდელების დროს, ღვთის საქმის მიზანს შეიცნობს. სინდისიან და ღმერთს მოწყურებულ ადამიანს პრაქტიკული მოქმედება მართებს, რათა ღმერთს სიყვარულისთვის გადაუხადოს. ვინც რეალობას არ ფლობს, მტკიცედ უმნიშვნელო საქმეებშიც კი ვერ დგას. ასეთი განსხვავებაა მათ შორის, ვისაც ნამდვილი სულიერი სიმწიფე გააჩნია და ვისაც არ გააჩნია. რატომ ხდება, რომ, მიუხედავად იმისა, რომ ორივე ღვთის სიტყვას ჭამს და სვამს, ზოგი განსაცდელისას მტკიცედ დგას, სხვები კი გარბიან? აშკარა განსხვავება ისაა, რომ ზოგს ნამდვილი სულიერი სიმწიფე არ გააჩნია; მათ არ აქვთ ღვთის სიტყვები, რომლებიც მათ რეალობას უნდა ემსახურებოდეს და მისი სიტყვა მათში ფესვგადგმული არაა. როგორც კი გამოიცდებიან, მათი გზა მთავრდება. მაშ, ზოგიერთებს განსაცდელების დროს მტკიცედ დგომა რატომ შეუძლიათ? იმიტომ, რომ მათ ჭეშმარიტება ესმით და ხედვა აქვთ, ესმით ღვთის განზრახვა და მისი მოთხოვნები და ამგვარად, განსაცდელების დროს, მტკიცედ დგომა შეუძლიათ. ეს არის ნამდვილი სულიერი სიმწიფე და ეს ასევე ცხოვრებაა. ზოგიერთებსაც შეუძლიათ ღვთის სიტყვების კითხვა, მაგრამ მათ პრაქტიკაში არ იყენებენ, სერიოზულად არ აღიქვამენ; ვინც მათ სერიოზულად არ აღიქვამს, პრაქტიკას მნიშვნელობას არ ანიჭებს. მათ, ვისაც ღვთის სიტყვები თავიანთ რეალობად არ აქვთ ქცეული, ნამდვილი სულიერი სიმწიფე არ გააჩნიათ და ასეთ ადამიანებს განსაცდელში სიმტკიცის გამოჩენა არ შეუძლიათ.

როდესაც ღვთის სიტყვები გამოითქმის, შენ დაუყოვნებლივ უნდა მიიღო ისინი და ჭამო და შესვა. მნიშვნელობა არ აქვს, რამდენად გესმის, ერთადერთი თვალსაზრისი, რასაც მტკიცედ უნდა მიჰყვე, ჭამა და სმაა, ცოდნა და მისი სიტყვების გამოყენებაა. ეს ისაა, რისი გაკეთებაც უნდა შეგეძლოს. არასდროს იფიქრო იმაზე, თუ რამდენად დიადი შეიძლება იყოს შენი სულიერი სიმწიფე; უბრალოდ, ყურადღება გაამახვილე მისი სიტყვების ჭამასა და სმაზე. ეს არის ის, რაშიც ადამიანებმა უნდა ითანამშრომლონ. შენი სულიერი ცხოვრება ძირითადად ღვთის სიტყვის ჭამისა და სმის რეალობაში შესვლასა და ცხოვრებაში მათ განხორციელებას უნდა მიეძღვნას. სხვა რამეზე ყურადღების გამახვილება შენი საქმე არ არის. ეკლესიის წინამძღოლებს უნდა შეეძლოთ, რომ თავიანთ ძმებს და დებს გაუძღვნენ, რათა მათ იცოდნენ, ღვთის სიტყვები როგორ შეჭამონ და შესვან. ეს ეკლესიის თითოეული წინამძღოლის პასუხისმგებლობაა. ახალგაზრდები თუ მოხუცები, ღვთის სიტყვების ჭამას და სმას, ყველა უდიდესი მნიშვნელობის მქონედ უნდა მიიჩნევდეს და მის სიტყვებს გულში უნდა ინახავდეს. ამ რეალობაში შესვლა, სასუფევლის ეპოქაში შესვლას ნიშნავს. დღეს ადამიანთა უმეტესობა გრძნობს, რომ ღვთის სიტყვების ჭამისა და სმის გარეშე ვერ იცხოვრებს და გრძნობს, რომ მისი სიტყვები ნებისმიერ დროს ახალია. ეს ნიშნავს, რომ ისინი სწორ გზაზე დგებიან. ღმერთი სიტყვებს იყენებს, რათა შეასრულოს თავისი საქმე და ადამიანი უზრუნველყოს. როდესაც ყველას ღვთის სიტყვების წყურვილი და მათდამი სწრაფვა ექნება, კაცობრიობა მისი სიტყვების სამყაროში შევა.

ღმერთმა ბევრი ილაპარაკა. რამდენი შეიცანი? რამდენად გაითავისე? თუ ეკლესიის წინამძღოლმა თავისი ძმები და დები ღვთის სიტყვის რეალობაში არ შეიყვანა, მაშინ მან თავისი მოვალეობა ვერ შეასრულა და თავის პასუხისმგებლობას ვერ გაუმკლავდა! შენი აღქმა ღრმაა თუ ზედაპირული, შენი შემეცნების დონის მიუხედავად, შენ უნდა იცოდე, როგორ ჭამო და შესვა მისი სიტყვები, დიდი ყურადღება უნდა დაუთმო მის სიტყვებს და მათი ჭამისა და სმის მნიშვნელობა და აუცილებლობა გააცნობიერო. ღმერთმა ამდენი ილაპარაკა და თუ შენ მის სიტყვებს არ ჭამ და არ სვამ, მათ ძიებას, ან პრაქტიკაში გამოყენებას არ ცდილობ, ამას ღმერთის რწმენას ვერ უწოდებ. რადგან შენ ღმერთის გწამს, მაშინ მისი სიტყვები უნდა ჭამო და სვა, განიცადო ისინი და მათ შესაბამისად იცხოვრო. მხოლოდ ამას შეიძლება ეწოდოს ღმერთის რწმენა! თუ ამბობ, რომ ღმერთის გწამს, მაგრამ მის სიტყვათაგან ვერცერთს ასრულებ და ვერც მათ განხორციელებას ახერხებ, ამას ღმერთის რწმენა არ ეწოდება. ეს პირიქით, „პურით გაძღომისკენ სწრაფვაა“. მხოლოდ უმნიშვნელო ჩვენებებზე, უსარგებლო რამეებსა და ზედაპირულ საკითხებზე საუბარი, ყოველგვარი რეალობის გარეშე: ეს არ არის ღმერთის რწმენა და შენ უბრალოდ, ვერც ღმერთის სწორად რწმენის საშუალებას მიაგენი. რატომ უნდა ჭამოთ და სვათ ღვთის რაც შეიძლება მეტი სიტყვა? თუ მის სიტყვებს არ ჭამთ და არ სვამთ, არამედ მხოლოდ ზეცად აღსვლას ესწრაფვით, ნუთუ ეს ღმერთის რწმენაა? ღმერთის მორწმუნემ პირველ რიგში, რა უნდა გააკეთოს? ღმერთი ადამიანს როგორ სრულყოფს? შეგიძლიათ, სიტყვების ჭამის და სმის გარეშე, სრულყოფილებას მიაღწიოთ? შეგიძლიათ, ჩაითვალოთ სასუფევლის პიროვნებად, თუ ღვთის სიტყვები თქვენი რეალობა არ არის? ღმერთის რწმენა რას ნიშნავს? ღმერთის მორწმუნეები, სულ მცირე, გარეგნულად კარგად უნდა იქცეოდნენ; ყველაზე მნიშვნელოვანი კი ღვთის სიტყვების ფლობაა. რაც უნდა მოხდეს, მის სიტყვებს არასდროს უნდა გადაუხვიო. ღმერთის შეცნობა და მისი განზრახვების დაკმაყოფილება, მისი სიტყვების მეშვეობით მიიღწევა. მომავალში ყველა ერის, კონფესიის, რელიგიის და სექტორის დამორჩილება ღვთის სიტყვებით მოხდება. ღმერთი პირდაპირ ილაპარაკებს, ყველა ადამიანს ღვთის სიტყვები ხელთ ეპყრობა და ამით კაცობრიობა სრულყოფილი გახდება. ღვთის სიტყვები შინ და გარეთ, ყველგან აღწევს: კაცობრიობა ღვთის სიტყვებს ბაგეებით იტყვის, ღვთის სიტყვებისამებრ იცხოვრებს და ღვთის სიტყვებს გულში შეინახავს, რათა შინაგანად და გარეგნულადაც, ღვთის სიტყვებით იყოს გაჟღენთილი. კაცობრიობა ამგვარად დაიხვეწება. ვინც ღვთის განზრახვას ასრულებს და მისი დამოწმება შეუძლია, სწორედ ისინი არიან ადამიანები, რომელთაც ღვთის სიტყვები თავიანთ რეალობად აქვთ ქცეული.

სიტყვის ეპოქაში — ათასწლოვანი სასუფევლის ეპოქაში — შესვლა არის საქმე, რომელიც დღეს განესრულება. ამიერიდან, ურთიერთობისას ღვთის სიტყვებით მსჯელობაში ივარჯიშეთ. ღვთის სიტყვების შესაბამისად ცხოვრებას, მხოლოდ ღვთის სიტყვების ჭამითა და სმით, ასევე განცდით, შეძლებთ. სხვების დასარწმუნებლად, შენ გარკვეული პრაქტიკული გამოცდილება უნდა დააგროვო. თუ ღვთის სიტყვების რეალობის ცხოვრებაში განხორციელებას ვერ შეძლებ, ვერავინ დარწმუნდება! ყველას, ვისაც ღმერთი იყენებს, შეუძლია ღვთის სიტყვების რეალობის განხორციელება ცხოვრებაში. თუ შენ ამ რეალობის განხორციელება და ღმერთის შესახებ მოწმობის გაცემა არ შეგიძლია, ეს აჩვენებს, რომ შენში სულიწმიდა არ მოქმედებს და რომ შენ სრულყოფას ვერ მიაღწიე. ამაშია ღვთის სიტყვების მნიშვნელობა. გაქვს თუ არა გული, რომელსაც ღვთის სიტყვები სწყურია? მათ, ვისაც ღვთის სიტყვები სწყურიათ, ჭეშმარიტებაც სწყურიათ და მხოლოდ ასეთი ადამიანები არიან ღვთისგან კურთხეული. მომავალში ღმერთი ყველა რელიგიის და ყველა კონფესიისთვის კიდევ ბევრ სიტყვას იტყვის. ის ჯერ თქვენ შორის წარმოთქვამს და თავის ხმას გაგაგონებთ, რათა სრულგქმნათ, შემდეგ წარმართთა შორის გადავა, რათა თავისი ხმა მიაწვდინოს და ისინი დაიმორჩილოს. მისი სიტყვების მეშვეობით, ყველა გულწრფელად და სრულად დარწმუნდება. ღვთის სიტყვებითა და მისი მხილებებით, ადამიანის გახრწნილება მცირდება, ის ადამიანის სახეს იძენს და მისი მეამბოხე ბუნება სუსტდება. სიტყვები ადამიანზე ავტორიტეტით მოქმედებს და ღვთის ნათელით ის მორჩილი ხდება. საქმე, რომელსაც ღმერთი მიმდინარე ეპოქაში აკეთებს, ისევე როგორც მისი საქმის გარდამტეხი მომენტები, მის სიტყვებშია ასახული. თუ მის სიტყვებს არ წაიკითხავ, ვერაფერს გაიგებ. მისი სიტყვების ჭამით და შესმით, შენს ძმებთან და დებთან ურთიერთობით და შენი პირადი გამოცდილებით, ღვთის სიტყვების სრულ ცოდნას დაეუფლები. მათი რეალობის ჭეშმარიტად გაცოცხლებას მხოლოდ მაშინ შეძლებ.

სქოლიო:

ა. ორიგინალ ტექსტში ფრაზა „იგავის“ არ გვხვდება.