सम्पूर्ण ब्रह्माण्डलाई परमेश्वरका वचनहरू—अध्याय ४
मेरो सामु सेवा गर्ने मेरा सबै मानिसले विगतबारे फर्केर सोच्नुपर्छ: के मप्रतिको तिमीहरूको प्रेम अशुद्धताले दूषित थियो? के मप्रतिको तिमीहरूको बफादारी शुद्ध र सच्चा थियो? के मबारे तिमीहरूको ज्ञान साँचो थियो? तिमीहरूको हृदयमा मैले कत्रो स्थान ओगटेको थिएँ? के मैले तिमीहरूको हृदय पूर्ण रूपमा भरेको थिएँ? मेरा कति वटा वचन तिमीहरूमा पूरा भए? मलाई मूर्ख बनाउने प्रयास नगर! यी कुराहरू मलाई पूर्ण रूपमा प्रस्ट छ! आज, मेरो मुक्तिको आवाज व्यक्त हुँदै गर्दा, के मप्रतिको तिमीहरूको प्रेममा केही वृद्धि भएको छ? के मप्रतिको तिमीहरूको बफादारीको केही भाग अझ शुद्ध भएको छ? के मबारे तिमीहरूको ज्ञान अझ गहिरो भएको छ? के विगतमा चढाइएको प्रशंसाले आजको तिमीहरूको ज्ञानका लागि ठोस जग बसालेको छ? तिमीहरूको कति भाग मेरो आत्माद्वारा ओगटिएको छ? मेरो स्वरूपले तिमीहरूभित्र कत्रो स्थान ओगटेको छ? के मेरा वाणीहरूले तिमीहरूभित्र गहिरो प्रभाव पारेका छन्? के तिमीहरूलाई साँच्चै आफ्नो लाज लुकाउने ठाउँ कतै छैन भन्ने लाग्छ? के तिमीहरूलाई आफू साँच्चै मेरा मानिस हुन अयोग्य भएजस्तो लाग्छ? यदि तिमीहरू माथिका प्रश्नहरूबारे पूर्ण रूपमा अनभिज्ञ छौ भने, तिमीहरू व्यक्तिगत फाइदाका लागि मात्र अल्याङटल्याङ गरिरहेका छौ, र तिमीहरू सङ्ख्या पुर्याउन मात्रै उपस्थित भएका हौ भनी देखाउन यो नै पर्याप्त छ, अनि मद्वारा पूर्वनिर्धारण गरिएको समयमा, तिमीहरू निश्चय नै दोस्रो पटक हटाइनेछौ र अतल कुण्डमा फालिनेछौ। यी मेरा चेतावनीका वचनहरू हुन्, र तिनलाई हल्का रूपमा लिने जोकोहीलाई मेरो न्यायद्वारा प्रहार गरिनेछ, र तोकिएको समयमा, उसले प्रकोपको सामना गर्नेछ। कुरा यही होइन र? के मैले अझै पनि यसलाई स्पष्ट पार्न उदाहरणहरू दिनु आवश्यक छ र? के मैले तिमीहरूलाई एउटा नमुना उदाहरण दिन अझै स्पष्ट रूपमा बोल्नुपर्छ र? सृष्टिको समयदेखि आजसम्म, धेरै मानिसले मेरा वचनहरूविरुद्ध विद्रोह गरेका छन् र यसरी तिनीहरू मेरो पुनर्स्थापनाको प्रवाहद्वारा त्यागिएका र हटाइएका छन्; अन्ततः तिनीहरूको शरीर नष्ट हुन्छ र तिनीहरूको आत्मा पातालमा फालिन्छ, र आज पनि तिनीहरू गम्भीर दण्ड भोगिरहेकै छन्। धेरै मानिसले मेरा वचनहरू पछ्याएका छन्, तर तिनीहरू मेरो प्रबोधन र ज्योतिविरुद्ध गएका छन्, र यसरी मद्वारा पन्छाइएका छन्, जसले गर्दा तिनीहरू शैतानको शक्तिअन्तर्गत परेर मेरो विरोध गर्नेहरूमध्ये एक बनेका छन्। (आज प्रत्यक्ष रूपमा मेरो विरोध गर्नेहरू सबै जना मेरा वचनहरूका देखावटी पाटाहरूको अधीनमा मात्रै रहन्छन् तर तिनको सारविरुद्ध विद्रोह गर्छन्।) त्यस्ता पनि धेरै रहेका छन्, जसले हिजो मैले बोलेका वचनहरू सुनेका मात्र छन्, जसले विगतका “फोहोर” लाई पक्रिराखेका छन् र वर्तमान दिनको “उपज” को कदर गरेका छैनन्। यी मानिसहरू शैतानद्वारा बन्दी बनाइएका मात्र छैनन्, तिनीहरू त अनन्त पापी बनेका छन् र मेरा शत्रु बनेका छन्, र तिनीहरू प्रत्यक्ष रूपमा मेरो विरोध गर्छन्। त्यस्ता मानिसहरू मेरो क्रोधको चरम सीमामा मैले न्याय गर्ने वस्तु हुन्, र आज तिनीहरू अझै पनि दृष्टिविहीन छन्, अझै पनि अन्धकारका कालकोठरीहरूभित्र छन् (भन्नुको अर्थ, त्यस्ता मानिसहरू शैतानद्वारा नियन्त्रित कुहिएका, संवेदनहीन लासहरूमा छन्; तिनीहरूका आँखाहरू मद्वारा छोपिएका हुनाले, म तिनीहरू दृष्टिविहीन छन् भनेर भन्छु)। तिमीहरूको सन्दर्भका लागि एउटा उदाहरण प्रदान गर्नु राम्रो हुनेछ, ताकि तिमीहरूले त्यसबाट सिक्न सक:
पावलको कुरा उठ्नेबित्तिकै, तिमीहरू उसको इतिहास, र ऊबारेका केही कथा सम्झनेछौ, जुन सटीक छैनन् र वास्तविकतासँग मिल्दैनन्। उसलाई सानै उमेरदेखि उसका आमाबुबाद्वारा पढाइयो, र उसले मेरो जीवन प्राप्त गर्यो, र मेरो पूर्वनिर्धारणको नतिजास्वरूप ऊसँग मैले माग गर्ने क्षमता थियो। १९ वर्षको उमेरमा, उसले जीवनसम्बन्धी विभिन्न पुस्तक अध्ययन गर्यो; तसर्थ उसको क्षमताका कारण, साथै मेरो प्रबोधन र ज्योतिका कारण उसले केही अन्तर्दृष्टिका साथ आत्मिक मामिलाहरूका बारेमा बोल्न सकेको मात्रै होइन, ऊ त मेरा अभिप्रायहरू बोध गर्न पनि सक्षम भयो भन्ने बारेमा मैले विस्तृत रूपमा बताउन आवश्यक छैन। अवश्य नै, यसले आन्तरिक र बाह्य कारकहरूको संयोजनलाई नकार्दैन। तैपनि, उसको एउटा अपूर्णता के थियो भने, आफ्ना प्रतिभाहरूका कारण, ऊ अक्सर ठूल्ठूला कुरा गर्ने गर्थ्यो। फलस्वरूप, केही भागले प्रत्यक्ष रूपमा प्रधान स्वर्गदूतलाई प्रतिनिधित्व गर्ने उसको विद्रोहीपनका कारण, म पहिलो पटक देह बन्दा, उसले मेरो विरोध गर्न हरसम्भव प्रयास गर्यो। ऊ त्यस्तो व्यक्ति थियो जसलाई मेरा वचनहरू थाहा थिएन, र उसको हृदयमा मेरो स्थान हराइसकेको थियो। त्यस्ता मानिसहरू सिधै मेरो ईश्वरत्वको विरोध गर्छन्, र मद्वारा ढालिन्छन्, र उनीहरू अन्त्यमा मात्र झुक्छन् र आफ्ना पापहरू स्वीकार गर्छन्। त्यसकारण, मैले उसका सबल पक्षहरू उपयोग गरेपछि—भन्नुको अर्थ, ऊ मेरा लागि केही समय काम गरेपछि—ऊ फेरि एक पटक आफ्ना पुरानै तरिकाहरूमा फस्यो, र उसले सिधै मेरा वचनहरूविरुद्ध विद्रोह नगरे पनि, उसले मेरो भित्री मार्गदर्शन र प्रबोधनविरुद्ध विद्रोह गर्यो, तसर्थ उसले विगतमा गरेका सबै कुरा व्यर्थ भए; अर्को शब्दमा भन्नुपर्दा, उसले कुरा उठाएको महिमाको मुकुट खोक्रा शब्दहरू बनेका थिए, जुन उसको आफ्नै कल्पनाको उपज थियो, किनभने आज पनि ऊ मेरा बन्धनहरूको कैदभित्र मेरो न्यायको अधीनमा रहेको छ।
माथिको उदाहरणबाट के देख्न सकिन्छ भने, जसले (मेरो दैहिक सत्त्वको मात्रै नभएर अझ महत्त्वपूर्ण कुरा, मेरा वचनहरू र मेरो आत्माको—भन्नुको अर्थ, मेरो ईश्वरत्वको—विरोध गरेर) मेरो विरोध गर्छ, उसले आफ्नो देहमा मेरो न्याय पाउँछ। जब मेरो आत्माले तँलाई छोड्छ, तब तँ तलतिर झर्छस् र सिधै पातालमा खस्छस्। अनि तेरो दैहिक शरीर पृथ्वीमा भए पनि, मानसिक रोगबाट पीडित व्यक्तिले जस्तै तैँले आफ्नो समझ गुमाएको छस। तँलाई तुरुन्तै आफू मरेजस्तो महसुस हुन्छ, र तँ मलाई तेरो देहलाई तुरुन्तै समाप्त गरिदिन बिन्ती समेत गर्छस्। आत्मा भएका तिमीहरूमध्ये धेरैलाई त्यस्ता परिस्थितिहरूको गहिरो बोध छ, र मैले थप विस्तारमा कुरा गर्न आवश्यक छैन। विगतमा, मैले मेरो सामान्य मानवत्वमा काम गर्दा, धेरैजसो मानिस मेरो क्रोध र प्रतापसँग “जुध्थे” र तिनीहरूलाई मेरो बुद्धि र स्वभावबारे कमै थाहा थियो। आज, म सिधै ईश्वरत्वमा बोल्छु र काम गर्छु, र अझै पनि कतिपय त्यस्ता मानिस छन् जसले मेरो क्रोध र न्यायलाई आफ्नै आँखाले देख्नेछन्; यसबाहेक, न्यायको समयको दोस्रो खण्डको मुख्य काम भनेको मेरा सबै मानिसलाई देहमा गरिने मेरा कार्यहरू सिधै थाहा दिनु, र तिमीहरू सबैलाई सिधै मेरो स्वभाव हेर्न लगाउनु हो। तैपनि म देहमा भएको हुनाले, म तिमीहरूका कमजोरीहरूलाई ख्याल गर्छु। मेरो आशा यही छ कि तिमीहरू आफ्नो आत्मा, प्राण, र शरीरलाई खेलौनाका रूपमा लिँदैनौ, तिनलाई जथाभावी शैतानप्रति अर्पित गर्दैनौ। तिमीहरूसँग भएका सबै कुराको कदर गर्नु, र यसलाई खेलजस्तो नठान्नु नै राम्रो हो, किनभने त्यस्ता कुराहरू तिमीहरूको नियतिसँग सम्बन्धित हुन्छन्। के तिमीहरू साँच्चै मेरा वचनहरूको साँचो अर्थ बोध गर्न सक्षम छौ? के तिमीहरू साँच्चै मेरा साँचो भावनाहरूलाई ख्याल गर्न सक्षम छौ?
के तिमीहरू पृथ्वीका मेरा ती आशिष्हरूको आनन्द लिन इच्छुक छौ, जुन स्वर्गमा भएका आशिष्हरू जस्तै छन्? के तिमीहरू मसम्बन्धी बुझाइ, मेरा वचनहरूबाट पाइने आनन्द, र मसम्बन्धी ज्ञानलाई तिमीहरूको जीवनका सबैभन्दा मूल्यवान् र अर्थपूर्ण कुराहरूका रूपमा कदर गर्न इच्छुक छौ? के तिमीहरू साँच्चै आफ्नै भविष्यको विचार नगरी पूर्ण रूपमा मेरो अधीनमा रहन सक्षम छौ? के तिमीहरू साँच्चै आफूलाई मद्वारा मारिन, र भेडाझैँ मद्वारा डोर्याइन दिन सक्षम छौ? के तिमीहरूमध्ये त्यस्ता कुराहरू हासिल गर्न सक्षम कोही छ? के मद्वारा स्वीकार गरिने र मेरा प्रतिज्ञाहरू प्राप्त गर्नेहरू सबैले मेरा आशिष्हरू प्राप्त गर्ने हुन सक्छ र? के तिमीहरूले यी वचनहरूबाट केही बुझेका छौ? यदि मैले तिमीहरूको परीक्षा गरेँ भने, के तिमीहरू साँच्चै मलाई मेरो इच्छाअनुसार योजनाबद्ध गर्न दिन, र यी परीक्षाहरूमाझ, मेरा अभिप्रायहरू खोज्न र मेरो हृदयलाई बुझ्न सक्छौ? म तैँले धेरै वटा हृदयस्पर्शी शब्द बोल्न सकेस्, वा धेरै वटा रोमाञ्चक कथा सुनाउन सकेस् भन्ने चाहन्नँ; बरु, म तैँले मेरो सुन्दर साक्षी दिन सकेस्, र तँ हरेक हिसाबले गहिरो रूपमा वास्तविकतामा प्रवेश गर्न सकेस् भनी माग गर्छु। यदि मैले सिधै बोलिनँ भने, के तँ आफूभन्दा बाहिरका सबै कुरा त्याग्न र आफूलाई मद्वारा प्रयोग गरिन दिन सक्छस्? के मैले माग गर्ने वास्तविकता यही होइन र? मेरा वचनहरूको अर्थ कसले बोध गर्न सक्छ? तैपनि म तिमीहरूलाई अबदेखि संशयहरूको भारले नथिचिन, आफ्नो प्रवेशमा सकारात्मक तरिका अपनाउन र मेरा वचनहरूको सार बुझ्न भन्छु, नत्र तिमीहरू मेरा वचनहरूलाई गलत बुझ्नेछौ, मेरो अर्थबारे अस्पष्ट हुनेछौ, र यसरी मेरा प्रशासनिक आदेशहरू उल्लङ्घन गर्नेछौ। म आशा गर्छु कि तिमीहरू मेरा वचनहरूमा तिमीहरूप्रतिका मेरा अभिप्रायहरू बुझ्नेछौ। आफ्नै भविष्यका बारेमा अब नसोच, र तिमीहरूले मसमक्ष सङ्कल्प गरेझैँ परमेश्वरलाई सबै कुरामा तिमीहरूलाई योजनाबद्ध गर्न दिनका लागि काम गर। मेरो घरानाभित्र खडा हुने सबैले आफूले सकेसम्म धेरै गर्नुपर्छ; तैँले पृथ्वीमा मेरो कामको अन्तिम खण्डमा आफ्नो सर्वोत्कृष्ट प्रयास अर्पण गर्नुपर्छ। के तँ त्यस्ता कुराहरूलाई व्यवहारमा लागु गर्न साँच्चै इच्छुक छस्?
फेब्रुवरी २३, १९९२