Punt vier: Ze verheerlijken zichzelf en getuigen over zichzelf

Aanvulling: Jagen op ratten

Onlangs kwam mij een nieuwe kwestie ter ore. Luister en denk na hoe dit betrekking heeft op de gedragingen en gezindheden van mensen, waar dit verhaal over gaat en wat voor soort probleem het illustreert. Toen een aantal Chinezen naar Amerika kwamen, ontdekten ze dat de sociale omgeving en sfeer hier wezenlijk anders waren dan in China. Er was nog iets anders dat ze heel interessant vonden. Niet alleen de mensen waren vrij in dit land, maar ook alle soorten levende wezens en dieren waren erg vrij en er was niemand die hen kwaad deed. Vrijheid van mensen is uiteraard een product van maatschappelijke systemen. Wat geeft dan vrijheid aan alle soorten levende wezens en dieren? Heeft dit te maken met maatschappelijke systemen? (Inderdaad.) Het heeft te maken met de manier waarop maatschappelijke systemen en overheidsbeleid de gehele natuurlijke omgeving beschermen en beheren. Hier zijn overal wilde dieren te zien. Zo kun je bijvoorbeeld wilde ganzen gras zien eten in een weiland langs de snelweg, en er zijn parken, weilanden en bossen waar je herten, beren en wolven kunt zien, maar ook kalkoenen, fazanten en allerlei soorten vogels en andere wilde dieren. Welke eerste indruk krijgen mensen als ze zoiets zien? (Ze hebben het gevoel dat ze de natuur hebben gezien.) En wat voor soort gevoelens roept het bij hen op als ze de natuur zien? Zullen ze niet zeggen: “Kijk eens naar hun land. Niet alleen de mensen zijn vrij, zelfs de dieren hier zijn vrij. Reïncarneren als dier hier zou beter zijn dan leven als mens in China, want hier zijn zelfs de dieren vrij en er is niemand die hen mishandelt”? Hebben ze dan niet dergelijke gevoelens? (Toch wel.) Voor mensen die hier al langere tijd verblijven, zijn zulke dingen heel gewoon geworden en helemaal niet ongebruikelijk; zij vinden ze heel normaal. Maar sommige mensen krijgen, nadat ze vertrouwd zijn geworden met dit soort omgeving, actieve gedachten: deze dieren zijn allemaal zo vrij, en er is niemand die toezicht op hen houdt, mag ik ze dus vangen en opeten? Het zou geweldig zijn als ik ze kon opeten, maar ik kan dat niet zomaar doen, voor het geval ze beschermd worden door de wet. Ik zou dit moeten uitzoeken. Nadat ze de informatie hebben gecontroleerd, zien ze dat de wet expliciet stelt dat wilde dieren op uniforme wijze beschermd worden door de nationale wetgeving en dat mensen er niet naar believen op mogen jagen en hen niet naar believen mogen doden. Als mensen op dieren willen jagen, moeten ze dat doen binnen een door de staat aangewezen jachtgebied. Ze hebben ook een vergunning nodig en ze moeten mogelijk een vergoeding betalen voor de dieren die ze vangen. Kortom, de wet beschermt deze wilde dieren en bevat er duidelijke bepalingen over. Sommige mensen begrijpen de wet ter bescherming van wilde dieren niet en vragen zich af: ‘er lopen hier zoveel wilde lekkernijen rond en toch mogen we ze niet gewoon vangen en opeten van de overheid. Dat is echt jammer! In China maakt niemand zich daar druk om: “Als niemand het meldt, wordt het niet onderzocht door de overheid.” Zolang niemand het weet, mag je een dier vangen en opeten. Maar dit mag je niet doen in een democratisch land. Hier gelden wettelijke regels en ik mag niet zomaar doen wat ik wil op andermans land. Maar deze dieren zijn allemaal jachtwild; het is zo jammer dat we er alleen maar naar mogen kijken maar ze niet mogen opeten! Ik moet hier een oplossing voor vinden. Hoe kan ik dit wild opeten zonder dat iemand het merkt en zonder de wet te overtreden?’ Sommige mensen bedenken een truc en zeggen: “Als ik een kooi maak en er wat lekker eten in stop om dieren aan te lokken, en een paar kleine dieren vang zoals wilde konijnen, en ik zoek vervolgens een afgelegen plek om ze te doden en op te eten, dan is dat toch niet in strijd met de wet of wel? Die kleine dieren worden niet beschermd door de staat en de wet bevat er geen specifieke bepalingen voor. Als ik dit doe, kan ik wild eten en er tegelijkertijd voor zorgen dat ik de wet niet overtreed. Het is het beste van twee werelden.” Nadat ze dit idee hebben gekregen, maken ze een kooi en beginnen ze met jagen. Er zijn nog geen twee dagen voorbij als er een rat de kooi binnenkomt, die ze haastig doden en opeten. Ze denken werkelijk dat dit echt wild is! Tot welke conclusie komen ze na het eten ervan? ‘Wilde dieren zijn best lekker. Vanaf nu moet ik nog meer manieren bedenken zodat ik andere soorten wild kan eten. Ik ben niet bang om ze op te eten zolang ik de wet maar niet overtreed.’ Hier eindigt het verhaal.

Sommige mensen vragen zich af: is dit een waargebeurd verhaal of is het verzonnen? Maak je voor het moment geen zorgen of het waar is of verzonnen, en of het echt gebeurd is of niet. Denk alleen na over wat er mis is met mensen die dit soort dingen doen, op basis van dit verhaal. Is dit soort dingen doen een ernstige fout? Wordt het gezien als een overtreding van de wet? Wordt het gezien als een schending van morele rechtvaardigheid? (Jazeker.) Is het in strijd met morele rechtvaardigheid, met de menselijkheid of met iets anders? Vertel Me eerst: verdient dit soort gedrag lof of moet het veroordeeld worden? Aan welke kant staan jullie? (Veroordeling.) Ongeacht of het in strijd is met morele rechtvaardigheid, met de wet of met de menselijkheid, dit soort gedrag is slecht en het is niet het gedrag van mensen die menselijkheid bezitten. Dus wat is het? Is dit soort gezindheid of gedrag een ernstig probleem? Hoe zouden jullie deze kwestie beoordelen aan de hand van jullie eigen normen? Komt dit soort gedrag in het dagelijks leven en onder alle bevolkingsgroepen vaak voor? (Ja.) Het is geen buitengewoon sluwe of slechte daad, maar het is ongepast en het is geen uiting die mensen met een normale menselijkheid zouden moeten bezitten. Wat is dit precies voor een uiting? Ga je gang en classificeer het. Wat voor soort gedrag is dit? Moet het worden aangemoedigd? (Nee.) Het is het niet waard om aan te moedigen en wordt niet door mensen geprezen. Daarom moet het worden veroordeeld en veracht. Dit soort gedrag is algemeen, het komt veel voor bij alle groepen mensen, en in het dagelijks leven wordt het regelmatig waargenomen. Er zijn mensen die regelmatig dit soort dingen doen. Is het dan niet de moeite waard om dit specifiek aan de orde te stellen en te bespreken, zodat iedereen een nauwkeurige definitie van dit onderwerp heeft en zich bij voorkeur kan distantiëren van dit soort gedrag? Zou dat niet goed zijn? (Ja.) Dus laten we het definiëren: wat voor soort gedrag is dit? Is het arrogant? Is het koppig? Is het bedrieglijk? (Nee.) Is het slecht? (Een beetje.) Het komt er een beetje bij in de buurt. Zijn er woorden die jullie hebben geleerd en begrepen, die dit soort gedrag kunnen definiëren? (Laag-bij-de-gronds.) Laag-bij-de-gronds, daar heeft het wel iets van weg. Dit woord bevat dit soort gedrag en de essentie ervan, maar vat het niet volledig samen. Dit gedrag kan niet als kwaadwillig worden beschouwd. Als het doden van een rat kwaadwillig zou zijn, zou het uitroeien van ratten iets negatiefs zijn. Het uitroeien van ratten is iets positiefs; ratten schaden mensen, dus is het juist om ratten uit te roeien. Maar is er geen verschil tussen het uitroeien ervan en het opeten ervan? (Jazeker.) Hoe kan dit gedrag dan worden samengevat? Welke woorden kunnen jullie bedenken die met dit soort gedrag te maken hebben? (Onwaardig.) (Laaghartig.) Laaghartig, laag-bij-de-gronds en onwaardig. Welk woord wordt in het dagelijks leven gebruikt om laaghartig gedrag en het zich niet houden aan de juiste taken samen te vatten? (Verachtelijk.) Het woord ‘verachtelijk’ vat dit soort gedrag nauwkeurig en scherp samen. Waarom wordt het gedefinieerd als ‘verachtelijk’? Als er gezegd wordt dat het laag-bij-de-gronds, egoïstisch of onwaardig is, dan is dat slechts een van de uitingen die door verachtelijke mensen worden geopenbaard. ‘Verachtelijk’ heeft vele betekenissen: laag-bij-de-gronds, ontaard, onwaardig, egoïstisch, immoreel, ongemanierd, niet open of eerlijk zijn bij wat je doet, maar juist stiekem handelen en alleen maar ongepaste dingen doen. Dit zijn de verschillende soorten gedrag en uitingen van verachtelijke mensen. Bijvoorbeeld, als een normaal persoon iets wil doen, dan zal hij het op een open manier doen, zolang het maar gepast is. Als het in strijd is met de wet zal hij het opgeven en het niet doen. Verachtelijke mensen zijn anders. Ze doen er alles aan om hun doelen te bereiken en ze hebben strategieën om door de mazen van de wet te kruipen. Ze omzeilen de wet en zoeken manieren om hun doelen te bereiken, ongeacht of dit in overeenstemming is met ethiek, moraal of menselijkheid, en ongeacht de gevolgen. Het interesseert hen helemaal niets en ze proberen alleen hun doelen op alle mogelijke manieren te bereiken. Dit is ‘verachtelijk’ gedrag. Hebben verachtelijke mensen enige integriteit of waardigheid? (Nee.) Zijn ze nobele of laaghartige mensen? (Laaghartige.) Op welke manier zijn ze laaghartig? (Er zijn geen morele grondregels voor hun zelfgedrag.) Dat klopt, dergelijke mensen hebben geen grondregels of principes in hun zelfgedrag. Ze denken niet aan de gevolgen en doen gewoon wat ze willen. Ze trekken zich niets aan van de wet, ze geven niets om moraliteit, of hun geweten hun daden kan accepteren, of iemand hen aanklaagt, beoordeelt of veroordeelt. Het maakt hen allemaal niet uit, het kan hen niets schelen, zolang ze er maar profijt van hebben en zich vermaken. Hun manier van doen is ontaard, hun denkwijze is verachtelijk, en beide zijn schandelijk. Dat is wat het betekent om verachtelijk te zijn. Kan het woord ‘verachtelijk’ vervangen worden door de uitingen van de verschillende gezindheden waar we het eerder over hebben gehad? Dat zou niet echt werken. Het woord ‘verachtelijk’ is nogal bijzonder, dus zijn verachtelijke mensen een speciaal soort mensen? Nee. Hebben jullie iets verachtelijks in je? (Ja.) Wat zijn de specifieke uitingen hiervan? (Soms laten mensen na het wassen van hun gezicht water achter op het aanrecht en vegen ze dit niet af. En als mensen klaar zijn met eten, ruimen ze de rijstkorrels en groentesoep niet van tafel. Als hun kleren vies worden, gooien ze deze gewoon ergens aan de kant zonder ze op te vouwen. Ik denk dat dit ook uitingen zijn van verachtelijk gedrag.) Eigenlijk zijn dit allemaal kleine details van het dagelijks leven, en onhygiënisch zijn betekent niet dat echt je verachtelijk bent, maar heeft te maken met naleven in menselijkheid. Als iemand in een groep geen dingen doet die nuttig zijn voor anderen, als iemand niet goed is opgevoed en zich niet correct gedraagt en mensen tegen zich in het harnas jaagt waardoor ze een hekel aan hem krijgen, als iemand zich niet weet te houden aan de regels of aan de systemen van de plek waar hij naartoe gaat, en als iemand dit besef mist, ontbreekt er dan iets aan zijn menselijkheid? (Inderdaad.) Wat ontbreekt er? Verstand ontbreekt. Ontbreekt het zulke mensen niet aan waardigheid? (Ja.) Ze hebben geen waardigheid, geen integriteit en zijn slecht opgevoed. Dit heeft te maken met de grondregels van hun zelfgedrag en met het naleven van een normale menselijkheid. Als iemand niet eens aan deze normen kan voldoen, hoe kan hij dan de waarheid beoefenen? Hoe kan hij God ooit verheerlijken? Hoe kan hij ooit handelen volgens de waarheidsprincipes? Hij doet geen van deze dingen, bij lange na niet. Dit soort mensen heeft geen geweten of verstand – is het makkelijk om hen te beheren? Is het voor hen gemakkelijk om te veranderen? Absoluut niet. Hoe kunnen ze dan veranderen? Dit hangt af van de mensen onder wiens toezicht ze staan, die hen in toom houden en hen aansporen. In ernstige gevallen moet iedereen opstaan ​​om hen te bekritiseren. Wat is het doel van deze kritiek? Het doel is om hen te helpen, zodat ze zich correct gedragen en om hen ervan te weerhouden dingen te doen die schandelijk zijn en van slechte smaak getuigen. Dus wat houdt verachtelijk zijn nu precies in? Wat zijn de belangrijkste symptomen en uitingen ervan? Kijk of Mijn samenvatting klopt. Waarmee worden verachtelijke mensen gelijkgesteld? Ze zijn gelijk aan ongetemde, slecht opgevoede, wilde dieren, en de belangrijkste uitingen hiervan zijn arrogantie, bruutheid, gebrek aan zelfbeheersing, roekeloos handelen, de waarheid absoluut niet accepteren, doen waar men zin in heeft, naar niemand luisteren en zich door niemand laten beheren, het lef hebben om tegen iedereen in te gaan en geen rekening houden met wie dan ook. Zeg eens, zijn de verschillende uitingen van verachtelijk gedrag ernstig? (Inderdaad.) Op zijn minst is deze gezindheid van arrogantie, gebrek aan verstand en roekeloos handelen zeer ernstig. Ook al lijkt het erop dat zo iemand geen dingen doet die God veroordelen of weerstaan, is het vanwege zijn arrogante gezindheid zeer waarschijnlijk dat hij kwaad zal doen en Hem zal weerstaan. Al hun daden zijn een uiting van hun verdorven gezindheid. Wanneer iemand tot op zekere hoogte verachtelijk wordt, wordt hij een bandiet en een duivel, en bandieten en duivels zullen de waarheid nooit accepteren – ze kunnen alleen vernietigd worden.

Is het van waarde om over dit verhaal te praten? (Ja.) Hoewel dit verhaal niet de aard-essentie of gezindheid van de mens raakt, heeft het wel betrekking op het gedrag van de mens, dat niet zo heel anders is dan of niets te maken heeft met de essentie van de mens. Hoe zou dit verhaal moeten heten? Laten we het een naam geven die allegorisch aandoet en het niet te simpel maken. (Jagen op ratten.) ‘Jagen op ratten’ is best een goede naam. Iemand ving een rat op een ‘volkomen legitieme’ manier en zei: “Wat kan ik doen? Hij is hier naar binnen gerend en ik heb medelijden met hem. Bovendien is hij gewond. Als hij weer naar buiten rent, gaat hij dood en dan eten andere dieren hem toch wel op, dus waarom zou ik hem niet opeten? Zou dat niet volkomen legitiem zijn?” Om die rat te kunnen opeten, verzon hij al die excuses en redenen, en at hem vervolgens met een gerust geweten op. Dit is verachtelijk zijn. Het is niet zo dat mensen in Amerika geen vlees kunnen eten, dus het is al die moeite en inspanning niet waard om zoiets te doen. Dit is het soort dingen dat verachtelijke mensen doen. Doen normale mensen dit soort dingen? Doen mensen met menselijkheid en integriteit dit soort dingen? (Nee.) Waarom doen ze dit niet? Dit heeft te maken met integriteit. Degenen die van nature onverbeterlijke dieven zijn, stelen en plunderen voortdurend en doen schandelijke dingen. Komen ze thuis iets tekort? Niet per se. Omdat ze verachtelijk zijn, moeten ze stelen en verlaten ze zich op diefstal om hun eigen voorkeuren en hun onverzadigbare, hebzuchtige gezindheid te bevredigen. Dit soort dingen doen geeft hun hart troost. Als ze dit niet zouden doen, zouden ze ontdaan zijn. Dit is verachtelijk zijn. Nu rond ik het verhaal af en ga ik verder met het hoofdonderwerp.

Laten we eerst nadenken over de inhoud van onze laatste communicatie voordat Ik het over het hoofdonderwerp ga hebben. De plichten die Gods uitverkoren volk vervult, kunnen in zes hoofdcategorieën worden verdeeld. De bespreking van de eerste categorie hebben we afgerond: die van mensen die de plicht hebben het evangelie prediken. De tweede categorie bestaat uit degenen die de plichten van leiders en werkers in de kerk op verschillende niveaus vervullen. De leden van deze categorie kunnen in wezen in twee hoofdtypen worden verdeeld en de vorige keer hebben we het over een van deze typen gehad, namelijk antichristen. Hoe antichristen werken, welke uitingen ze vertonen en welke dingen ze doen die hen als antichristen kunnen typeren – we hebben deze uitingen en gezindheden van antichristen geclassificeerd. Welke specifieke punten waren er? (Punt een: Ze proberen de harten van mensen voor zich te winnen; punt twee: Ze vallen andersdenkenden aan en sluiten hen uit; punt drie: Ze sluiten degenen die de waarheid nastreven uit en vallen hen aan; punt vier: Ze verheerlijken zichzelf en getuigen over zichzelf; punt vijf: Ze misleiden, lokken, bedreigen en beheersen mensen.) De vorige keer zijn er vijf punten samengevat, en jullie hebben ze allemaal genoteerd. Noteer nu de volgende. Punt zes: Ze gedragen zich slinks, ze zijn despotisch en dictatoriaal, ze communiceren nooit met anderen en ze dwingen anderen hen te gehoorzamen; punt zeven: Ze zijn boosaardig, verraderlijk en bedrieglijk; punt acht: Ze willen dat anderen zich alleen aan hen onderwerpen, niet aan de waarheid of aan God; punt negen: Ze doen alleen hun plicht om zich te onderscheiden en hun eigen belangen en ambities te voeden; ze denken nooit aan de belangen van Gods huis en verraden die belangen zelfs in ruil voor persoonlijke glorie; punt tien: Ze verachten de waarheid, schenden schaamteloos principes en negeren de regelingen van Gods huis; punt elf: Ze weigeren gesnoeid te worden en hebben ook geen houding van berouw wanneer ze iets verkeerds doen, en in plaats daarvan verspreiden ze noties en spreken publiekelijk een oordeel uit over God; punt twaalf: Ze willen zich terugtrekken wanneer ze geen status hebben en geen hoop op het verwerven van zegeningen; punt dertien: Ze beheersen de financiën van de kerk en ook de harten van de mensen; punt veertien: Ze behandelen het huis van God als hun persoonlijke domein; punt vijftien: Ze geloven niet in het bestaan van God en ze ontkennen de essentie van Christus. Er zijn in totaal vijftien punten, en ze ontleden en leggen allemaal de diverse uitingen van antichristen bloot. Deze vijftien punten vatten in wezen de verschillende soorten gedragingen, uitingen en gezindheden samen die antichristen hebben. Sommige lijken oppervlakkig gezien op gedragingen, maar achter deze gedragingen schuilt de onderliggende gezindheidsessentie van antichristen. Zijn deze vijftien punten, wat hun letterlijke betekenis betreft, niet gemakkelijk te begrijpen? Ze zijn allemaal in gewone taal geformuleerd, ze zijn enerzijds gemakkelijk te begrijpen en anderzijds heeft wat elk ervan samenvat betrekking op de uitingen, openbaringen en essentie van de mens. Elk punt is een type gezindheid; het is geen voorbijgaande gedraging of gedachte. Wat is een gezindheid? Hoe kan men uitleggen wat een gezindheid is? Een gezindheid houdt in dat waar iemand ook naartoe gaat, zijn gedachten, ideeën, principes om dingen te doen, zijn werkwijzen en het doel dat hij nastreeft, niet veranderen naarmate de tijd verstrijkt of de geografische locatie verandert. Als iemand de dingen niet meer op een bepaalde manier doet zodra zijn omgeving verandert, is dit niet de openbaring van een verdorven gezindheid, maar eerder een voorbijgaande gedraging. Waar verwijst een echte gezindheid naar? (Een echte gezindheid kan iemand altijd en overal beheersen.) Dat klopt, die kan iemands woorden en daden ongeacht tijd en plaats beheersen, zonder voorwaardelijke beperkingen of invloeden; dat is een essentie. Een essentie is datgene waarop iemand vertrouwt om te overleven. Een essentie zal niet veranderen, ongeacht veranderingen in tijd of locatie en ongeacht andere externe factoren. Dit is de essentie van een persoon. Sommige mensen zeggen: “Ik heb min of meer al deze vijftien uitingen van antichristen die U heeft samengevat, maar ik streef geen status na en ik ben niet met ambities geboren. Bovendien draag ik momenteel geen verantwoordelijkheden. Ik ben geen leider of werker, en ik sta niet graag in de schijnwerpers. Is de aard-essentie van antichristen dan niet irrelevant voor mij? Als het irrelevant is, is het dan niet zo dat ik niet naar deze communicaties hoef te luisteren of deze op mezelf hoef te betrekken?” Is dit hoe de dingen in elkaar zitten? (Nee.) Hoe moet men deze uitingen van antichristen dan benaderen? Hoe moet men de waarheden benaderen waarover met betrekking tot deze uitingen wordt gecommuniceerd? Binnen deze communicaties moet je de waarheid begrijpen en jezelf kennen, om vervolgens het juiste pad te vinden en principes te verwerven bij het vervullen van je plicht en het dienen van God. Alleen op deze manier kunnen ze aan het pad van antichristen ontsnappen en het pad van het vervolmaakt worden inslaan. Als jullie deze uitingen van antichristen op jullie zelf kunnen betrekken, dan zal dit voor jullie een waarschuwing, een herinnering, een ontmaskering en een oordeel zijn. Als jullie ze niet op jullie zelf kunnen betrekken, maar wel kunnen voelen dat jullie ook vergelijkbare gesteldheden hebben, dan zouden jullie moeten proberen meer over jullie zelf na te denken en jullie zelf beter te leren kennen, en de waarheid te zoeken om die gesteldheden op te lossen. Op deze manier kunnen jullie ook geleidelijk jullie verdorven gezindheden afwerpen en vermijden dat jullie het pad van antichristen bewandelen.

Een ontleding van hoe antichristen zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen

De communicatie van vandaag gaat over het vierde punt van de diverse uitingen van antichristen: zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen. Zichzelf verheerlijken en getuigenis afleggen over zichzelf, met zichzelf pronken, mensen zover proberen te krijgen dat ze hen hoog achten – de verdorven mensheid is tot deze dingen in staat. Dit is hoe mensen instinctief reageren wanneer ze beheerst worden door hun satanische aard, en dit komt voor bij de gehele verdorven mensheid. Hoe verheerlijken mensen zich gewoonlijk en leggen ze getuigenis af over zichzelf? Hoe bereiken ze het doel om mensen een hoge dunk van hen te laten hebben en hen te vereren? Ze getuigen ervan hoeveel werk ze hebben verricht, hoe zeer ze hebben geleden, hoe zeer ze zich hebben ingezet en wat voor hoge prijs ze hebben betaald. Ze verheerlijken zichzelf door over hun kapitaal te spreken om een hogere, stevigere, veiligere plaats in de harten van de mensen geeft, zodat meer mensen hen achten, waarderen, een hoge dunk van hen hebben, hen benijden en zelfs vereren, naar hen opkijken en hen volgen. Om dit doel te bereiken, doen mensen veel dingen waarmee zij op het eerste gezicht van God getuigen, maar waarmee zij in wezen zichzelf verheffen en over zichzelf getuigen. Hebben ze verstand als ze op deze manier te werk gaan? Ze liggen buiten het bereik van redelijkheid en kennen geen schaamte: ze getuigen ongegeneerd van wat ze voor God hebben gedaan en hoeveel ze voor Hem hebben geleden. Ze pronken zelfs met hun gaven, talenten, ervaring, speciale vaardigheden, slimme trucjes voor wereldse zaken, de middelen die ze gebruiken om met mensen te spelen, enzovoorts. Een van hun methoden om zichzelf te verheerlijken en over zichzelf te getuigen, bestaat uit met zichzelf te pronken en anderen te kleineren. Ze vermommen en verpakken zichzelf ook om hun zwakheden, tekortkomingen en onvolkomenheden voor mensen te verbergen, en laten alleen maar hun begaafdheid zien. Ze durven het niet eens aan anderen te vertellen wanneer ze zich negatief voelen en het ontbreekt hen aan moed om zich bloot te geven en met hen te communiceren. Wanneer ze iets verkeerd doen, doen ze hun best om het te verbergen en te verbloemen. Ze noemen nooit de schade die ze hebben toegebracht aan het werk van de kerk tijdens het vervullen van hun plicht. Maar wanneer ze een geringe bijdrage hebben geleverd of een klein succesje hebben behaald, dan zijn ze er snel bij om ermee op te scheppen. Ze willen de hele wereld wanhopig graag laten weten hoe bekwaam ze zijn, hoe hoog hun kaliber is, hoe uitzonderlijk ze zijn en hoeveel beter ze zijn dan gewone mensen. Zijn dit niet manieren om zichzelf te verheerlijken en over zichzelf te getuigen? Is zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen iets wat door iemand met geweten en verstand wordt gedaan? Dat is niet zo. Dus welke gezindheid wordt er gewoonlijk onthuld, wanneer mensen dit doen? Arrogantie is een van de belangrijkste gezindheden die onthuld worden, gevolgd door bedrieglijkheid, wat behelst dat ze al het mogelijke doen om ervoor te zorgen dat anderen grote achting voor hen hebben. Hun woorden zijn volledig waterdicht en bevatten duidelijk motivaties en intriges; ze pronken met zichzelf maar willen dit feit verbergen. De uitkomst van wat ze zeggen is dat mensen het gevoel krijgen dat zij beter zijn dan anderen, dat er niemand is die aan hen kan tippen, dat alle anderen minder zijn dan zij. En wordt deze uitkomst niet bereikt via slinkse streken? Welke gezindheid schuilt er achter zulke streken? En zijn er elementen van kwaadaardigheid? (Die zijn er.) Dit is een boosaardige soort gezindheid. Het is te zien dat deze middelen die ze inzetten worden geregisseerd door een bedrieglijke gesteldheid – dus waarom zeg ik dat het kwaadaardig is? Welk verband heeft dit met kwaadaardigheid? Wat denken jullie: kunnen ze open zijn over de doelen van het verheerlijken en getuigen over zichzelf? Nee, dat kunnen ze niet. Maar er is altijd een verlangen in het diepst van hun hart, en wat ze zeggen en doen staat altijd ten dienste van dat verlangen, en de doelstellingen en motivaties van wat ze doen en zeggen, houden ze angstvallig verborgen. Ze zullen bijvoorbeeld misleiding gebruiken of wat louche tactieken om hun doelen te bereiken. Is zulke geheimzinnigheid niet achterbaks van aard? En kan zulke achterbaksheid niet boosaardig worden genoemd? (Ja.) Het kan inderdaad boosaardig worden genoemd en het gaat dieper dan bedrieglijkheid. Ze gebruiken bepaalde manieren of methoden om hun doelen te bereiken. Deze gezindheid is bedrieglijkheid. De ambitie en het verlangen diep in hun hart om altijd mensen te hebben die hen volgen, naar hen opkijken en hen aanbidden, instrueert hen achter vaak om overal zichzelf te verheerlijken en over zichzelf te getuigen, en om deze dingen gewetenloos en zonder schaamte doen. Wat is deze gezindheid? Dit stijgt tot het niveau van boosaardigheid. Boosaardigheid is meer dan alleen gewone bekrompenheid of bedrieglijk zijn en liegen. Als iemand van gewone verdorvenheid kan stijgen tot het niveau van boosaardigheid, betekent dit dan niet dat hij dieper verdorven is? (Ja.) Beschrijf dan het niveau van boosaardigheid – wat is een geschikte manier om het te formuleren? Waarom stijgt iemand van gewone verdorvenheid naar boosaardigheid? Kunnen jullie deze zaak helder zien? Wat is het verschil tussen bedrieglijkheid en boosaardigheid? Wat betreft de manier waarop ze zich manifesteren, zijn boosaardigheid en bedrieglijkheid nauw verwant, maar boosaardigheid is ernstiger – het is bedrieglijkheid tot het uiterste doorgevoerd. Als van iemand wordt gezegd dat hij een boosaardige gezindheid heeft, dan is deze persoon niet gewoon bedrieglijk, aangezien gewone bedrieglijkheid slechts zou kunnen betekenen dat hij een gewoonteleugenaar is of niet erg eerlijk is in zijn handelingen, terwijl boosaardigheid ernstiger is en op een dieper niveau ligt dan bedrieglijkheid. De bedrieglijkheid van iemand met een boosaardige gezindheid is groter en ernstiger dan die van de doorsnee persoon, en zijn middelen en methoden om dingen te doen, en het gekonkel achter zijn handelingen, zijn allemaal sluwer en heimelijker, en de meeste mensen kunnen ze niet doorzien. Dit is wat boosaardigheid is.

Waarin verschilt een antichrist die zichzelf verheerlijkt en over zichzelf getuigt van wanneer een doorsnee mens die dat doet? Doorsnee mensen pochen en pronken vaak om een goede indruk te maken, en ze vertonen ook uitingen van zulke gezindheden en gesteldheden. Dus waarin verschilt een antichrist die zichzelf verheerlijkt en over zichzelf getuigt van gewone mensen die hetzelfde doen? Waar ligt het verschil? Dit moet duidelijk voor je zijn: gooi niet elke uiting van af en toe jezelf verheerlijken of over jezelf opscheppen onder de noemer van antichristen. Is dat geen denkfout? (Dat is het.) Hoe kan dit dan wel duidelijk onderscheiden worden? Waar ligt het verschil? Als je dit helder kunt verwoorden, kun je de essentie van een antichrist werkelijk begrijpen. Probeer het eens. (De manier van doen van een antichrist is heimelijker; hij gebruikt enkele middelen die op het eerste gezicht heel correct lijken om mensen te misleiden. Hij lijkt over iets gepasts te spreken, maar voor je het weet begint hij zichzelf te verheerlijken en over zichzelf te getuigen, zonder dat iemand het doorheeft. Zijn methoden zijn relatief heimelijk.) ‘Relatief heimelijk’ – dat is hen onderscheiden door de manier waarop zij zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen. Is er nog iets? Zeg Mij: wat is het wezenlijke verschil tussen bewust zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen en dit onbewust doen? (De bedoelingen zijn anders.) Ligt daar niet het verschil? (Ja.) Wanneer een doorsnee persoon met verdorven gezindheden zichzelf verheerlijkt en met zichzelf pronkt, is dat vooral om zich te laten zien. Daarna is het voorbij; het kan hem weinig schelen of anderen hoog of laag over hem denken. Zijn bedoeling is niet scherp omlijnd; het is simpelweg een gezindheid die over hem heerst, een onthulling van een gezindheid. Meer is het niet. Is zo’n gezindheid gemakkelijk te veranderen? Als de betreffende persoon de waarheid nastreeft, kan hij door ervaringen van snoeien, oordelen en tuchtiging geleidelijk veranderen. Zo iemand zal meer schaamtegevoel en rationaliteit ontwikkelen en zal dit gedrag steeds minder vertonen. Hij zal het veroordelen en zichzelf leren beheersen. Dit is onbewust zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen. Hoewel de gezindheden die besloten liggen in het bewust zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen en het onbewust doen hetzelfde zijn, verschilt de aard ervan. Hoe verschilt de aard ervan? Bewust zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen gebeurt met opzet. Zulke mensen spreken niet achteloos: telkens wanneer ze zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen, hebben zij bepaalde bedoelingen en verborgen doelen. Ze doen dit soort dingen met satanische ambities en begeerten. Aan de oppervlakte lijkt de uiting hetzelfde. In beide gevallen verheerlijken mensen zichzelf en getuigen ze over zichzelf, maar hoe definieert God het onbewust zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen? Als een onthulling van een verdorven gezindheid. En hoe definieert God het bewust zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen? Als een poging om mensen te misleiden, erop gebrand om mensen hoog van hem te laten denken, hem te laten aanbidden, naar hem op te laten kijken en hem vervolgens te laten volgen. Zijn handeling is van nature misleidend. Zodra iemand de bedoeling heeft om mensen te misleiden en bezit van hen te nemen, zodat zij hem volgen en aanbidden, zal hij in zijn spreken en handelen verschillende middelen en methoden gebruiken die degenen die de waarheid niet begrijpen en geen stevig fundament hebben gemakkelijk misleiden en op een dwaalspoor kunnen brengen. Zulke mensen missen niet alleen onderscheidingsvermogen; zij denken zelfs dat alles wat deze persoon zegt juist is. Ze gaan misschien naar hem opkijken, krijgen een hoge dunk van hem en na verloop van tijd zullen ze hem aanbidden en volgen. Een veelvoorkomend verschijnsel in het dagelijks leven is dat het lijkt dat iemand na het horen van een preek deze goed begrepen heeft, maar dat hij zodra hem iets overkomt, niet weet hoe hij het op moet lossen. Hij komt voor God om te zoeken, maar dit werpt geen vruchten af en uiteindelijk wendt hij zich tot zijn leider om raad. Telkens wanneer hem iets overkomt, wil hij zijn leider vragen om het op te lossen. Het is net zoals opium voor sommige mensen een verslaving en gewoonte wordt, waar ze uiteindelijk niet meer zonder kunnen. Zo wordt het zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen door antichristen ongemerkt een soort drug voor mensen die een kleine gestalte hebben, geen onderscheidingsvermogen hebben en dwaas en onwetend zijn. Wanneer hen iets overkomt, vragen ze de antichrist om raad, en als de antichrist geen bevel geeft, durven zij niets te doen, zelfs niet wanneer iedereen er al over uitgepraat is en overeenstemming heeft bereikt. Uit angst om tegen zijn wil in te gaan en onderdrukt te worden, ondernemen zij pas actie nadat de antichrist heeft gesproken. Zelfs wanneer zij de waarheidsprincipes duidelijk hebben begrepen, durven zij geen beslissing te nemen of de zaak af te handelen. In plaats daarvan wachten ze op het oordeel van de ‘meester’ naar wie zij opkijken voor het eindoordeel en de beslissing. Als hun meester zwijgt, dan voelt degene die de zaak behandelt zich onzeker over wat hij moet doen. Zijn zulke mensen niet vergiftigd? (Dat zijn ze.) Dit is wat het betekent om vergiftigd te zijn. Hoeveel moeite moet een antichrist doen en hoeveel gif moet hij hun toedienen om hen zo zwaar te vergiftigen? Als de antichrist zichzelf regelmatig zou ontleden en zichzelf zou leren kennen, zijn zwakheden, fouten en overtredingen vaak openlijk voor mensen bloot zou leggen, zou iedereen hem dan nog zo aanbidden? Absoluut niet. Het lijkt erop dat een antichrist enorme inspanningen levert om zichzelf te verheerlijken en over zichzelf te getuigen – en precies daardoor behaalt hij dit ‘succes’. Dit is het resultaat dat hij wil. Zonder hem zou niemand weten hoe hij zijn plicht moet vervullen; iedereen zou totaal de weg kwijt zijn. Het is duidelijk dat de antichrist deze mensen, terwijl hij hen beheerst, heimelijk veel gifstoffen toedient en er behoorlijk wat moeite voor doet! Als hij slechts een paar woorden had gesproken, zouden zij dan nog steeds zo door hem beperkt zijn? Zeker niet. Wanneer de antichrist erin slaagt zijn doel te bereiken dat mensen hem aanbidden, naar hem opkijken en hem in alles gehoorzamen, heeft hij dan niet talloze woorden gesproken en handelingen verricht die hemzelf verheerlijken en over hemzelf getuigen? Wat is de uitkomst die ze hierdoor bereiken? De uitkomst is dat mensen geen pad hebben en niet zonder hem kunnen leven – alsof zonder hem de hemel instort, de aarde stopt met draaien en geloven in God waardeloos en zinloos is en luisteren naar preken nutteloos. Het is ook dat mensen enige hoop voelen in hun leven wanneer de antichrist aanwezig is, en alle hoop verliezen als hij zou sterven. Zijn deze mensen niet door Satan gevangengenomen? (Dat zijn ze.) En verdienen zulke mensen dat niet? (Ja, dat doen ze.) Waarom zeggen we dat ze het verdienen? God is Degene in wie je gelooft, dus waarom aanbid en volg je dan antichristen, en laat je je bij elke stap door hen beperken en beheersen? Bovendien heeft Gods huis mensen, ongeacht welke plicht ze vervullen, voorzien van duidelijke principes en regels. Als er een probleem is dat iemand niet alleen kan oplossen, moet hij iemand zoeken die de waarheid begrijpt, en bij ernstigere zaken de Boven raadplegen. Maar niet alleen zoek je niet naar de waarheid, integendeel, je aanbidt mensen en kijkt naar hen op, en gelooft wat deze antichristen zeggen. Zo ben je Satans handlanger geworden. Heb je dat niet alleen aan jezelf te wijten? Verdien je dit niet? Zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen is een gedrag en uiting die antichristen gemeen hebben en het is een van de meest voorkomende uitingen. Wat is het belangrijkste kenmerk van hoe antichristen zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen? In welk opzicht verschilt het van hoe een doorsnee persoon zichzelf verheerlijkt en over zichzelf getuigt? Antichristen doen dit met een eigen bedoeling en handelen niet onbewust. Ze koesteren daarentegen bedoelingen, begeerten en ambities, en de gevolgen van het op deze manier over zichzelf getuigen zijn te angstaanjagend om voor te stellen: ze kunnen mensen misleiden en beheersen.

Laat Ik een voorbeeld geven. Denk eens na of dit soort uiting en gezindheid verband houden met zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen. Er was eens een leider die op een bepaalde plaats twee of drie jaar lang het werk van de kerk verrichte. Hij bezocht verschillende kerken en raakte daar uiteindelijk geworteld. Wat betekent het dat hij geworteld raakte? Dat de meeste mensen hem kenden, een hoge dunk van hem hadden en dat hij in die omgeving een zekere bekendheid had verworven. Zodra mensen hem zagen, werd hij hartelijk ontvangen: ze boden hem hun zitplaats aan en gaven hem iets lekkers te eten. Er klonk geen enkele tegenstem, niemand verzette zich tegen hem. Iedereen was vertrouwd met deze leider, en diep vanbinnen keurden ze zijn manier van werken goed en aanvaardden zijn leiderschap. Hoeveel werk hij daar precies heeft verricht, hoeveel hij sprak en waarover – dat weten we niet. Maar kort gezegd: de meeste mensen waren goed te spreken over zijn leiderschap. Na verloop van tijd zei de leider: “De broeders en zusters hier zijn allemaal gehoorzaam en onderworpen, en in alle opzichten gaan dingen goed in de kerk. Helaas is er één punt dat niet helemaal bevredigend is: de omgeving is hier vreselijk. Als die geschikt was, zouden we op een mooie, zonnige dag naar een groot park kunnen gaan, een bijeenkomst organiseren met duizenden mensen, en we zouden met microfoons en stel grote luidsprekers de waarheid verkondigen, zodat meer mensen in god gaan geloven. Zou ons werk dan geen vrucht dragen?” Toen ze dit hadden gehoord, antwoordde iedereen met “Amen” en stemde ermee in. Zeg Mij: zit er een probleem in de uitspraak “de waarheid verkondigen”? (Ja.) Wat is het probleem? (De leider stelde zichzelf gelijk aan God.) Jullie zagen allemaal dat hier iets mis mee was, maar de verwarde mensen ter plaatse niet. Ze reageerden zelfs met een “Amen”! Wordt de waarheid door deze leider verkondigd? Wie is hij eigenlijk? Hij is een gewone leider. Hij deed een paar jaar zijn werk, begon zichzelf superieur te achten, vergat wie hij was en wilde zelfs de waarheid uitdrukken – dat zou een zware opgave voor hem zijn. Wat bewijst dit? Dat hij niet wist wie hij was en niet begreep welke plicht hij vervulde. Met zo’n gezindheid: is enig deel van zijn gewone werk of spreken dan in overeenstemming met de waarheid? Zeker niet. Zijn normale woorden en daden zijn gevuld met verwarde woorden en duivelse taal, en kunnen onmogelijk het resultaat bereiken van de kerk voorzien en begieten. Hij weet niet wat de waarheid is, laat staan wat het betekent om haar uit te drukken. Na slechts twee of drie jaar ergens werken, voelde hij dat hij wat prestige en kapitaal had opgebouwd en toen vergat hij wie hij was, voelde zich best goed over zichzelf en wilde de waarheid uitdrukken. Is zo’n misvatting niet weerzinwekkend? Waar komt die misvatting vandaan? Was het een psychische stoornis of een impuls van het moment? Hij deed wat werk, niemand in de plaatselijke kerk verzette zich tegen hem en alles leek voor hem voorspoedig te verlopen, daarom geloofde hij dat dit alles het resultaat van zijn werk was, en opeens was hij van mening dat hij met de eer kon strijken. Hij dacht: als ik zo’n belangrijk werk kan doen, ben ik dan niet god? En als ik god ben, dan word ik nu enorm gesmoord – als de omstandigheden beter waren, zou ik de waarheid kunnen uitdrukken! Deze gedachte schoot ineens door zijn hoofd. Is er dan niet iets mis met zijn hoofd? (Jawel.) Er is iets mis met zijn hoofd. Ontbreekt het hem niet aan verstand? Kunnen de woorden en daden van Satans en antichristen het verstand van normale menselijkheid bezitten? Absoluut niet. Deze leider deed wat werk en behaalde wat resultaten en vergat plotseling dat hij een mens was. Is het kunnen uitkramen van zulke redeloze woorden niet verbonden met zijn gezindheid? (Ja.) Hoe dan? Is hij binnen zijn gezindheid bereid een volgeling te zijn? Weet hij dat hij slechts een gewone volgeling van God is? Zeker niet. Hij gelooft dat zijn status en identiteit buitengewoon respectabel en superieur zijn aan die van anderen. Is dit soort gedrag en de aard ervan jullie niet bekend? Waarom werd Satan neergehaald? (Omdat hij op gelijke voet wilde staan met God.) Hij wilde op gelijke voet staan met God. Satan kende zijn plaats in het heelal niet, wist niet wie hij was en zijn eigen maat niet kende. Toen God hem toestond in dezelfde ruimte als Hij te verkeren, begon hij te denken dat hij God was. Hij wilde de dingen doen die God deed, Hem vertegenwoordigen, vervangen en Zijn bestaan ontkennen, en daarom werd hij neergehaald. Antichristen doen dezelfde dingen, de aard van hun daden is identiek en ze komen uit dezelfde bron als Satan. Voor een antichrist is zo’n uiting geen toevallige onthulling of opwelling, maar absoluut de overheersing van zijn satanische aard en een natuurlijke onthulling van zijn satanische gezindheid. Wat was dan de aard van de uiting van deze leider waarover Ik zojuist sprak? (Die van een antichrist.) Waarom bespreken we deze uiting onder het thema zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen? Hoe houdt de aard van deze uiting verband met zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen? Wat was de aard van zijn woorden “de waarheid verkondigen”? Waarom zeg Ik dat deze woorden verband houden met zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen? (Omdat de leider geloofde dat hij mensen kon voorzien van de waarheid.) Dat is precies wat hij bedoelde. Mensen die dit hoorden, dachten: ‘Je hebt zo’n indrukwekkende houding, en je kunt op zo’n toon spreken – is dit niet hoe God zou spreken? Is dit niet de indrukwekkende houding en ruimdenkendheid die God behoort te hebben?’ Had deze leider daarmee niet zijn doel bereikt van zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen? Had hij mensen er niet toe gebracht onbewust respect, aanbidding en bewondering voor hem te voelen? Was dat niet het geval? (Ja.) Dit is de afstotelijke verschijning van een antichrist: dit is een antichrist die heimelijk zichzelf verheerlijkt en over zichzelf getuigt.

Zijn er nog andere uitingen van zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen? Jullie moeten hier allemaal eens serieus over nadenken. Zouden jullie zoiets doen – openlijk over jezelf getuigen? Kun je worden beteugeld door je geweten en verstand en jezelf weerhouden van zo’n beschamende daad? Als je jezelf kunt beteugelen, bewijst dat dat je rationaliteit bezit en dat je verschilt van antichristen. Heb je die rationaliteit niet, koester je zulke ambities en begeerten en ben je ook in staat om zoiets te doen als over jezelf getuigen, dan ben je hetzelfde als een antichrist. Dus, hoe zit dat bij jullie? Handel je beheerst? Als je een Godvrezend hart hebt, een gevoel van schaamte en rationaliteit, dan zul je, hoewel je deze dingen wilt doen, beseffen dat ze God zouden beledigen en door Hem worden verafschuwd. Daardoor zul je jezelf kunnen beteugelen en het niet wagen over jezelf te getuigen. Wanneer je jezelf één keer en daarna opnieuw weet te beteugelen, zullen na een tijdje deze ideeën, bedoelingen en gedachten langzamerhand en beetje bij beetje afnemen. Je ontwikkelt onderscheidingsvermogen ten aanzien van zulke ideeën en gaat ze verachtelijk en weerzinwekkend vinden. Je drang en verlangens om zulke dingen te doen nemen af, en stap voor stap leer je jezelf in toom te houden, totdat zulke gedachten steeds minder vaak opkomen. Maar als je je hiervan bewust bent en jezelf toch niet kunt beteugelen, als je sterke bedoelingen koestert en er alleen maar naar verlangt om ervoor te zorgen dat mensen je aanbidden en je ontevreden voelt wanneer niemand je aanbidt en volgt, vervuld wordt van wrok en bereid bent gewetenloos over jezelf te getuigen en met jezelf te pronken – dan ben je een antichrist. Hoe is dat bij jullie? (Wanneer ik me ervan bewust ben, kan ik mezelf beteugelen.) Waar vertrouw je op om jezelf te beteugelen? (Op een beetje kennis van God hebben en een Godvrezend hart hebben.) Wie een Godvrezend hart heeft, kan zichzelf beteugelen. Zelfbeheersing komt niet voort uit jezelf inhouden en belemmeren, maar is eerder een resultaat dat wordt bereikt door begrip van de waarheid en ontzag voor God. Iemand beteugelt zichzelf door rationaliteit en kenvermogen, en tegelijk oefent iemand zelfbeheersing uit omdat hij iets van een Godvrezend hart heeft en bang is Hem te beledigen. Als je rationaliteit je niet kan beteugelen en je ook geen Godvrezend hart hebt, als je geen schaamte voelt wanneer je over jezelf getuigt en hierin wilt volharden zonder op te geven totdat je je doel bereikt, dan heeft dit een andere aard – dan ben je een antichrist.

De technieken en uitingen die antichristen hebben om zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen zijn divers. In sommige gevallen betreft het antichristen die rechtstreeks zichzelf verheelijken en over zichzelf getuigen, en over al hun verdiensten spreken. In andere gevallen zoeken ze manieren om indirecte formuleringen en methoden te gebruiken om mensen stiekem een hoge dunk van hen te laten krijgen, en hun doel te bereiken dat mensen naar hen opkijken, hen aanbidden en volgen, en zelfs een plaats in hun hart innemen. Dat is de aard van dit gedrag. De gezindheid van antichristen om zichzelf te verheerlijken en over zichzelf te getuigen verschilt wezenlijk van die van gewone mensen, zowel in haar aard, in de uitkomsten die zij teweegbrengt, als in de manier waarop zij zich uit en in de onderliggende bedoelingen en doelen. Praten mensen die zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen daarnaast uitsluitend over al hun sterke kanten? Soms spreken zij ook over hun tekortkomingen. Maar ontleden zij zichzelf dan werkelijk en proberen ze zichzelf werkelijk te kennen? (Nee.) Hoe ontdek je dat hun zelfkennis niet echt is, maar dat het vervalst is en bijbedoelingen heeft? Hoe kan iemand deze zaak grondig begrijpen? Het kernpunt is hier is dat terwijl ze proberen zichzelf te leren kennen en hun zwakheden, gebreken, tekortkomingen en verdorven gezindheden bloot te leggen, ze tegelijkertijd zoeken naar excuses en redenen om zichzelf vrij te pleiten. Ze laten mensen subtiel weten: “Iedereen kan fouten maken, niet alleen ik. Jullie zij allemaal ook in staat fouten te maken. Mijn fout is klein en vergeeflijk. Als jullie dezelfde fout zouden maken, zou dat veel ernstiger zijn, want jullie zouden niet over jezelf nadenken en jezelf ontleden. Ondanks mijn fouten ben ik beter dan jullie, en ik heb meer rationaliteit en integriteit.” Iedereen die dit hoort, denkt: “Dat klopt precies. Jij begrijpt de waarheid zo goed en hebt werkelijk gestalte. Jij kunt over jezelf nadenken en jezelf ontleden wanneer je fouten maakt; jij bent veel beter dan wij. Als wij fouten maken, denken we niet over onszelf na en proberen wij niet onszelf te kennen; uit schaamte durven we onszelf niet te ontleden. Jij hebt een grotere gestalte en meer moed dan wij.” Deze mensen maakten fouten en wonnen toch de achting van anderen en staken de loftrompet over zichzelf – wat voor gezindheid is dit? Sommige antichristen zijn bijzonder bedreven in zich anders voordoen, mensen bedriegen en een façade ophouden. Wanneer ze mensen tegenkomen die de waarheid begrijpen, beginnen ze over hun zelfkennis te praten, en zeggen ze ook dat ze een duivel en een Satan zijn, dat hun menselijkheid slecht is en dat ze het verdienen om vervloekt te worden. Stel dat je hun vraagt: “Aangezien je zegt dat je een duivel en een Satan bent, welke slechte daden heb je dan begaan?” Ze zullen zeggen: “Ik heb niets gedaan, maar ik ben een duivel. En ik ben niet alleen een duivel; ik ben ook een Satan!” Dan vraag je hun: “Aangezien je zegt dat je een duivel en een Satan bent, welke slechte daden van een duivel en een Satan heb je dan begaan, en hoe heb je God weerstaan? Kun je de waarheid vertellen over de slechte dingen die je hebt gedaan?” Ze zullen zeggen: “Ik heb niets slechts gedaan!” Dan dring je verder aan en vraag je: “Als je niets slechts hebt gedaan, waarom zeg je dan dat je een duivel en een Satan bent? Wat probeer je hiermee te bereiken?” Wanneer je hen zo serieus aanpakt, zullen ze niets te zeggen hebben. Eigenlijk hebben ze veel slechte dingen gedaan, maar ze zullen de feiten hierover absoluut niet met je delen. Ze zullen alleen maar wat grootspraak uitslaan en wat doctrines uitkramen om op een holle manier over hun zelfkennis te spreken. Als het erom gaat hoe ze specifiek mensen hebben binnengehaald, mensen hebben bedrogen, mensen hebben gebruikt op basis van hun eigen gevoelens, de belangen van Gods huis niet serieus hebben genomen, tegen de werkregelingen zijn ingegaan, de Boven hebben bedrogen, dingen voor de broeders en zusters hebben verborgen, en hoeveel ze de belangen van Gods huis hebben geschaad, zullen ze over deze feiten geen enkel woord zeggen. Is dit ware kennis van zichzelf? (Nee.) Door te zeggen dat ze een duivel en een Satan zijn, veinzen ze dan geen zelfkennis om zichzelf te verheerlijken en over zichzelf te getuigen? Is dit niet een methode die ze gebruiken? (Ja.) De doorsnee persoon kan deze methode niet doorzien. Wanneer sommige leiders worden ontheven, worden ze kort daarna herkozen, en wanneer je naar de reden hiervoor vraagt, zeggen sommige mensen: “Die leider is van goed kaliber. Hij weet dat hij een duivel en een Satan is. Wie anders heeft zo’n niveau van kennis? Alleen mensen die werkelijk de waarheid nastreven, bezitten die kennis. Niemand van ons is in staat die zelfkennis te verkrijgen; de doorsnee persoon heeft die gestalte niet. Om deze reden heeft iedereen hem opnieuw gekozen.” Wat is hier aan de hand? Deze mensen zijn misleid. Deze leider wist dat hij een duivel en een Satan is, maar hij werd toch door iedereen gekozen, dus welk effect en gevolg heeft het op mensen dat hij zegt dat hij een duivel en een Satan is? (Het zorgt ervoor dat mensen een hoge dunk van hem hebben.) Dat klopt, het zorgt ervoor dat mensen een hogere dunk van hem hebben. Ongelovigen noemen deze methode “zich terugtrekken om vooruit te komen”. Dit betekent dat ze, om mensen een hogere dunk van hen te laten hebben, eerst slechte dingen over zichzelf zeggen, zodat anderen geloven dat ze zich kunnen openstellen en zichzelf kennen, dat ze diepgang en inzicht hebben, en een diepgaand begrip, en hierdoor aanbidt iedereen hen meer. En wat is het resultaat als iedereen hen meer aanbidt? Wanneer het weer tijd is om leiders te kiezen, worden ze nog steeds beschouwd als de volmaakte persoon voor de rol. Is deze methode niet heel slim? Als ze niet zo over hun zelfkennis zouden praten en niet zouden zeggen dat ze een duivel en een Satan zijn, en in plaats daarvan gewoon negatief zouden zijn, zouden anderen, wanneer ze dit zagen, zeggen: “Zodra je werd ontheven en je status verloor, werd je negatief. Je leerde ons altijd om niet negatief te zijn, en nu is jouw negativiteit nog ernstiger dan die van ons. We zullen jou niet kiezen.” Niemand zou een hoge dunk van deze leider hebben. Hoewel iedereen nog steeds geen onderscheidingsvermogen ten aanzien van hem zou hebben, zouden ze hem tenminste niet opnieuw tot leider kiezen, en deze persoon zou zijn doel om anderen een hoge dunk van hem te laten hebben niet bereiken. Maar deze leider neemt het initiatief en zegt: “Ik ben een duivel en een Satan; moge god mij vervloeken en mij naar het achttiende niveau van de hel sturen en mij voor alle eeuwigheid niet toestaan te reïncarneren!” Sommige mensen hebben medelijden met hem als ze dit horen en zeggen: “Onze leider heeft zoveel geleden. O, wat is hem onrecht aangedaan! Als God hem niet toestaat een leider te zijn, dan zullen wij hem kiezen.” Iedereen steunt deze leider in zo’n mate, zijn ze dan niet misleid? De oorspronkelijke bedoeling van zijn woorden is bevestigd, wat bewijst dat hij mensen inderdaad op deze manier misleidt. Satan misleidt mensen soms door zichzelf te verheerlijken en over zichzelf te getuigen, en soms kan hij zijn fouten op een omfloerste manier toegeven wanneer hij geen andere keuze heeft, maar het is allemaal een façade, en zijn doel is om de sympathie en het begrip van mensen te winnen. Hij zal zelfs zeggen: “Niemand is volmaakt. Iedereen heeft verdorven gezindheden en iedereen is in staat fouten te maken. Zolang iemand zijn fouten kan corrigeren, is hij een goed mens.” Wanneer mensen dit horen, voelen ze dat het juist is, en blijven ze Satan aanbidden en volgen. Satans methode is om proactief zijn fouten te erkennen, en heimelijk zichzelf te verheerlijken en zijn positie in de harten van mensen te verhogen, zodat mensen alles aan hem aanvaarden – zelfs zijn fouten – en deze fouten vervolgens vergeven, ze geleidelijk vergeten, en Satan uiteindelijk volledig aanvaarden, hem trouw worden tot de dood, hem nooit verlaten of in de steek laten, en hem volgen tot het einde. Is dit niet Satans werkwijze? Dit is hoe Satan handelt, en antichristen gebruiken dit soort methoden ook wanneer ze handelen om hun ambities en doelen te verwezenlijken om mensen hen te laten aanbidden en volgen. De gevolgen waartoe dit leidt zijn dezelfde, en verschillen helemaal niet van de gevolgen van Satan die mensen misleidt en verderft.

Wanneer sommige mensen over hun zelfkennis spreken, schilderen ze zichzelf af als een totale puinhoop en een nietsnut, en zeggen ze zelfs dat ze een duivel en een Satan zijn, dat ze het verdienen om vervloekt te worden, en dat ze niet zouden klagen als God hen zou elimineren. Deze mensen hebben echter geen waar begrip van hun aard-essentie of hun verdorven gezindheden, en ze zijn niet in staat iets te delen over hun werkelijke situatie. In plaats daarvan proberen ze een façade te gebruiken om anderen te misleiden, en gebruiken ze de methode en techniek van het proactief erkennen van hun fouten en “zich terugtrekken om vooruit te komen” om mensen te verblinden en te bedriegen, en mensen vervolgens een goede dunk van hen te laten krijgen. Dit is de praktijk van antichristen. De volgende keer dat jullie zo iemand tegenkomen, hoe moeten jullie hem dan behandelen? (De details uitpluizen.) Juist, jullie moeten leren de kwestie te onderzoeken en de details uit te pluizen. En hoe diep moeten jullie onderzoeken? Doe het totdat hij om genade smeekt en zegt: “Ik zal jullie nooit meer misleiden. Zelfs als jullie mij kiezen om jullie leider te zijn, zal ik die rol niet op me nemen.” Zeg tegen hem: “Nooit meer zullen we door jou worden misleid of jou kiezen om onze leider te zijn, dus stop met dromen!” Hoe klinkt dat? Al degenen die op een zeer overdreven manier over hun zelfkennis spreken, en zelfs zichzelf vervloeken, terwijl niets ervan ook maar enigszins waar klinkt, zijn schijnbaar geestelijke en hypocriete mensen, en al hun woorden zijn misleidend. Er is een kenmerk en er zijn een paar details aan het spreken van zulke mensen die je moet kunnen onderscheiden. Zeg Mij bijvoorbeeld, als iemand wordt gevraagd een eed te schrijven voor het beheer van offergaven, wat zou dan de eerste zin van de eed moeten zijn? Wat zou iemand met verstand en menselijkheid schrijven? Welke toon en bewoordingen zou hij gebruiken om zijn juiste positie in te nemen en zijn houding kenbaar te maken? Wanneer gewone mensen spreken, kan iedereen voelen dat ze normaal spreken, maar ambitieuze individuen die kwaadaardige mensen of antichristen zijn, hebben een bepaalde toon wanneer ze spreken die anders is dan die van de doorsnee persoon. Ze zeggen bijvoorbeeld: “Als ik, die-en-die, ook maar één cent van gods offergaven verduister, laat me dan een ellendige dood sterven – laat me overreden worden door een auto!” Wat voor toon is dit? Ze beginnen met het woord ‘ik’ en nemen de meest hoogdravende toon aan – de motivatie achter hun toon en manier van spreken kan worden waargenomen in de letterlijke woorden die ze gebruiken. Het eerste woord is ‘ik’ – ze nemen de meest hoogdravende toon aan, en zo’n hoge toonhoogte – is dit geen hoogdravende eed? Hoe wordt dit soort eed genoemd? Die wordt hoogdravend en hypocriet genoemd. Een eed schrijven met zo’n agressiviteit – wat voor gezindheid is dit? Dit is een eed, dus aan wie leg je deze eed af? Je legt deze eed af aan God, dus hoe zou een normaal persoon in dit geval moeten spreken? Hij zou op een nederige manier moeten spreken, zijn juiste positie moeten innemen, tot God moeten bidden en vanuit het hart moeten spreken. Hij zou geen hoogdravende woorden moeten gebruiken of agressief moeten zijn. Zulke mensen zijn zo agressief, zelfs bij het afleggen van een eed – hun satanische gezindheid is zo ernstig! Het is moeilijk te zeggen of hun eed waar of onwaar is. Wat ze bedoelen is: ‘Vertrouw je me niet? Ben je bang dat ik misbruik maak van gods huis, dat ik offergaven steel? Je gebruikt me maar je vertrouwt me niet, en je vraagt me een eed af te leggen – dan zal ik een eed afleggen; kijk maar eens of ik deze eed durf af te leggen! Ik geloof niet dat ik zoiets zou kunnen doen.’ Wat voor houding is dit? Dit is agressiviteit en gewetenloosheid. Ze hebben zelfs de brutaliteit om tegen God te tieren en een eed te gebruiken om zichzelf te rechtvaardigen en mensen te misleiden. Is dit God vrezen? Hier zit helemaal geen vroomheid in. Zo'n persoon is een Satan en een antichrist; dit is hoe antichristen spreken. Een eed afleggen met ondertonen van getier – wat voor gezindheid is dit? Kan dit soort persoon nog gered worden? Hebben jullie dit soort mensen eerder ontmoet? Jullie weten niet hoe jullie deze uitingen, onthullingen of gezindheden die ze vertonen moeten onderscheiden, of wel? Sommige mensen geloven zelfs dat dit soort persoon helder van geest is, geestelijk begrip bezit, eerlijk is en trouw aan God. Is dit niet dwaas? Is dit geen gebrek aan onderscheidingsvermogen? Dit vreselijke gedrag en deze vreselijke gezindheid zijn te zien in de letterlijke woorden en de bewoordingen van hun eed, maar mensen denken nog steeds dat deze antichrist best goed is. Begrijpen deze mensen de waarheid? Het lijkt erop dat jullie alleen maar doctrines begrijpen, dat jullie alleen over doctrines kunnen praten en lege woorden kunnen spreken, en dat jullie geen onderscheidingsvermogen hebben als het gaat om specifieke zaken en kwesties. Zullen jullie in de toekomst, als jullie dit soort zaken tegenkomen, onderscheidingsvermogen hebben? (Ja, dat zullen we.) De mensen die zulke eden schrijven zijn allemaal beesten en het ontbreekt hun allemaal aan menselijkheid. Hebben jullie dit soort eed eerder gezien? Hebben jullie eerder zo’n eed geschreven? (Ja.) Had die dezelfde toon en dezelfde opening als deze? (Hij was niet zo direct.) Was de aard ervan dan hetzelfde? (Ja.) De aard ervan was hetzelfde. Een eed afleggen is niet als het betreden van een slagveld, wat een geest van heroïsche zelfopoffering vereist. Het vereist niet dat soort geest. Wanneer je een eed aflegt aan God, moet je er grondig over nadenken en begrijpen waarom je deze eed moet schrijven, en aan wie je deze eed aflegt en deze belofte doet. Wat God wil is iemands houding, niet een soort geest. Die geest van jou is agressief en luidruchtig; het is een uiting van Satans arrogante gezindheid. Het is geen vroomheid en geen uiting die schepselen behoren te hebben, laat staan dat het een positie is die schepselen behoren in te nemen. Zijn mensen die deze uiting vertonen niet beïnvloed door nationaal heldendom? Houdt het hiermee verband? Mensen zijn te diep vergiftigd – zodra ze een eed of belofte schrijven, denken ze aan alle beroemde figuren door de eeuwen heen die trouw waren aan hun land en volk. Die beroemde figuren maakten deel uit van Satans bende, en ze handelden gewetenloos om zich te onderscheiden en over zichzelf te getuigen, en om een plaats in de harten van mensen in te nemen en een goede reputatie voor zichzelf achter te laten, zodat ze de geschiedenis in konden gaan en een goede naam konden verdienen die voor eeuwig zou blijven bestaan. Latere generaties beoordeelden dit als blinde toewijding aan hun land; denk je dat ze werkelijk blind waren? Wat is deze blindheid eigenlijk? Het is de meest verraderlijke, boosaardige praktijk, en er zit een persoonlijke bedoeling achter. Het is geen blindheid, en het is zeker geen toewijding – het is boosaardigheid.

We hebben al heel wat gecommuniceerd over het onderwerp van antichristen die over zichzelf getuigen. Zijn er nog andere kwesties die relevant zijn voor dit onderwerp die jullie nog niet grondig begrijpen? Sommige mensen getuigen over zichzelf door middel van taal en spreken woorden die henzelf in de etalage zetten, terwijl andere mensen gedragingen gebruiken. Wat zijn de uitingen van iemand die gedragingen gebruikt om over zichzelf te getuigen? Ogenschijnlijk vertoont hij gedragingen die redelijk in overeenstemming zijn met de noties van mensen, die de aandacht van mensen trekken en die door mensen worden gezien als vrij nobel en redelijk in overeenstemming met morele normen. Deze gedragingen doen mensen denken dat hij eervol is, dat hij integriteit heeft, dat hij God werkelijk liefheeft, erg vroom is en werkelijk een Godvrezend hart bezit, en dat hij iemand is die de waarheid nastreeft. Hij vertoont vaak uiterlijk goede gedragingen om mensen te misleiden – riekt dit ook niet naar zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen? Gewoonlijk verheerlijken en getuigen mensen over zichzelf door middel van woorden, waarbij ze duidelijke taal gebruiken om uit te drukken hoe ze verschillen van de massa en hoe ze wijzere meningen hebben dan anderen, om mensen een hoge dunk van hen te laten hebben en tegen hen op te laten kijken. Er zijn echter enkele methoden waarbij geen expliciete spraak wordt gebruikt, waarbij mensen in plaats daarvan uiterlijke praktijken gebruiken om te getuigen dat ze beter zijn dan anderen. Dit soort praktijken is goed doordacht, ze dragen een motief en een bepaalde bedoeling met zich mee, en ze zijn heel doelgericht. Ze zijn ingepakt en bewerkt zodat wat mensen zien enkele gedragingen en praktijken zijn die in overeenstemming zijn met de noties van de mens, die nobel en vroom zijn en voldoen aan heilige fatsoenlijkheid, en die zelfs Godliefhebbend, Godvrezend en in overeenstemming zijn met de waarheid. Dit bereikt hetzelfde doel van zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen en mensen een hoge dunk van hen te laten hebben en hen te laten aanbidden. Hebben jullie zoiets ooit meegemaakt of gezien? Bezitten jullie deze uitingen? Staan deze dingen en materie die Ik bespreek los van het echte leven? Eigenlijk niet. Ik zal een heel eenvoudig voorbeeld geven. Wanneer sommige mensen hun plichten vervullen, lijken ze ogenschijnlijk extreem druk; ze blijven doelbewust werken op momenten dat anderen eten of slapen, en wanneer anderen hun plichten beginnen te vervullen, gaan zij eten of slapen. Wat is hun doel hiermee? Ze willen de aandacht trekken en iedereen laten zien dat ze zo druk bezig zijn met het vervullen van hun plichten dat ze geen tijd hebben om te eten of te slapen. Ze denken: ‘Jullie dragen werkelijk geen last. Hoe komt het dat jullie zo proactief zijn met eten en slapen? Jullie nietsnutten! Kijk naar mij, ik werk terwijl jullie allemaal eten, en ik ben’s nachts nog steeds aan het werk wanneer jullie slapen. Zouden jullie zo kunnen lijden? Ik kan dit lijden verdragen; ik geef het goede voorbeeld met mijn gedrag.’ Wat vinden jullie van dit soort gedrag en uiting? Doen deze mensen dit niet opzettelijk? Sommige mensen doen deze dingen opzettelijk, en wat voor gedrag is dit? Deze mensen willen non-conformisten zijn; ze willen anders zijn dan de massa en mensen laten zien dat ze de hele nacht druk bezig zijn met het vervullen van hun plichten, dat ze vooral goed in staat zijn om lijden te verdragen. Op deze manier zal iedereen bijzonder veel medelijden met hen hebben en bijzonder veel sympathie voor hen tonen, denkend dat ze een zware last op hun schouders hebben, in die mate dat ze tot over hun oren in het werk zitten en te druk bezig zijn om te eten of te slapen. En als ze niet gered kunnen worden, zal iedereen God voor hen smeken, ten behoeve van hen bij God pleiten en voor hen bidden. Door dit te doen, gebruiken deze mensen goede gedragingen en praktijken die in overeenstemming zijn met de noties van de mens, zoals het verdragen van ontberingen en het betalen van een prijs, om andere mensen voor de gek te houden en op frauduleuze wijze hun sympathie en lof te verkrijgen. En wat is het uiteindelijke resultaat hiervan? Iedereen die met hen in contact is gekomen en hen een prijs heeft zien betalen, zal eenstemmig zeggen: “Onze leider is de meest competente, degene die het best in staat is om lijden te verdragen en een prijs te betalen!” Hebben ze dan niet hun doel bereikt om mensen te misleiden? Dan zegt Gods huis op een dag: “Jullie leider verricht geen werkelijk werk. Ze maken zich druk en werken zonder resultaat; ze handelen roekeloos en zijn willekeurig en dictatoriaal. Ze hebben een puinhoop gemaakt van het werk van de kerk, ze hebben niets van het werk gedaan dat ze behoorden te doen, ze hebben het evangeliewerk of het filmproductiewerk niet uitgevoerd, en het kerkleven is ook een chaos. De broeders en zusters begrijpen de waarheid niet, ze hebben geen ingang in het leven en ze kunnen geen getuigenisartikelen schrijven. Het meest beklagenswaardige is dat ze valse leiders en antichristen niet eens kunnen onderscheiden. Zo'n leider is te incompetent; het is een valse leider die ontheven zou moeten worden!” Zal het onder deze omstandigheden gemakkelijk zijn om hem te ontheffen? Het zou moeilijk kunnen zijn. Aangezien de broeders en zusters hem allemaal goedkeuren en steunen, zullen de broeders en zusters, als iemand probeert deze leider te ontslaan, protesteren en een verzoek indienen bij de Boven om hem te behouden. Waarom zal er zo’n uitkomst zijn? Omdat deze valse leider en antichrist uiterlijke goede gedragingen gebruikt, zoals het verdragen van ontberingen en het betalen van de prijs, evenals mooiklinkende woorden, om mensen te ontroeren, om te kopen en te misleiden. Als hij eenmaal deze valse schijn heeft gebruikt om mensen te misleiden, zal iedereen voor hem spreken en niet in staat zijn hem te verlaten. Ze weten duidelijk dat deze leider niet veel werkelijk werk heeft verricht en dat hij Gods uitverkorenen niet heeft geleid om de waarheid te begrijpen en ingang in het leven te verkrijgen, maar deze mensen steunen hem nog steeds, keuren hem goed en volgen hem, en het kan hun zelfs niet schelen als dit betekent dat ze de waarheid en het leven niet zullen verkrijgen. Bovendien aanbidden deze mensen hem allemaal, omdat ze door deze leider zijn misleid, aanvaarden ze geen andere leiders dan hem en willen ze zelfs God niet meer. Beschouwen ze deze leider niet als God? Als Gods huis zegt dat deze persoon geen werkelijk werk verricht en dat hij een valse leider en antichrist is, zullen de mensen in zijn kerk protesteren en in opstand komen. Zeg Mij, in welke mate heeft deze antichrist die mensen misleid? Als het het werk van de Heilige Geest is, dan zullen de omstandigheden van mensen alleen maar beter worden, en zullen ze de waarheid meer begrijpen, meer onderworpen worden aan God, meer plaats voor God in hun hart hebben en beter worden in het onderscheiden van valse leiders en antichristen. Vanuit dit oogpunt is de situatie die we zojuist hebben besproken absoluut niet het werk van de Heilige Geest – alleen antichristen en boze geesten kunnen mensen in zo’n mate misleiden na een tijdje te hebben gewerkt. Veel mensen zijn misleid en beheerst door deze antichristen, en in hun hart hebben ze alleen plaats voor de antichristen en geen plaats voor God. Dit is het uiteindelijke resultaat dat wordt bereikt doordat antichristen zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen door middel van uiterlijke goede gedragingen. Ze gebruiken de uiterlijke goede gedragingen van het verdragen van ontberingen en het betalen van de prijs om zichzelf te verheerlijken en over zichzelf te getuigen, wat een van de middelen is die antichristen gebruiken om mensen te misleiden en te beheersen. Jullie zien deze zaak nu duidelijk, nietwaar? Is een antichrist die de uiterlijke goede gedragingen van het verdragen van ontberingen en het betalen van de prijs gebruikt om mensen te misleiden niet erg sluw en verraderlijk? En doen jullie deze dingen soms ook niet? Sommige mensen drinken’s avonds koffie om hun energie op te peppen ter voorbereiding op laat opblijven om hun plichten te vervullen. De broeders en zusters maken zich zorgen om hun gezondheid en koken kippensoep voor hen. Als ze de soep op hebben, zeggen deze mensen: “Dank aan god! Ik heb genoten van de genade van god. Ik verdien dit niet. Nu ik deze kippensoep op heb, moet ik efficiënter zijn in het vervullen van mijn plichten!” In werkelijkheid blijven ze hun plichten op dezelfde manier vervullen als ze gewoonlijk doen, zonder hun efficiëntie ook maar enigszins te verhogen. Doen ze niet alsof? Ze doen alsof, en dit soort gedrag is ook het heimelijk zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen; het resultaat dat het bereikt, is dat mensen hen goedkeuren, een hoge dunk van hen hebben en hun onvoorwaardelijke volgelingen worden. Als mensen dit soort mentaliteit hebben, zijn ze God dan niet vergeten? Ze hebben God niet langer in hun hart, dus aan wie denken ze dag en nacht? Het is hun ‘goede leider’, hun ‘geliefde’. Sommige antichristen zijn ogenschijnlijk heel liefdevol tegenover de meeste mensen, en ze gebruiken technieken wanneer ze spreken, zodat mensen zullen zien dat ze liefdevol zijn en bereid zullen zijn om dichter bij hen te komen. Ze stralen naar iedereen die dicht bij hen komt en met hen omgaat, en ze spreken met een heel vriendelijke toon tegen zulke mensen. Zelfs als ze zien dat sommige broeders en zusters onprincipieel zijn geweest in hun handelingen en daardoor de belangen van de kerk hebben geschaad, snoeien ze hen niet in het minst; ze sporen hen slechts aan en troosten hen, en paaien hen terwijl ze hun plichten vervullen – ze paaien en paaien mensen totdat ze iedereen voor zich hebben gewonnen. Mensen worden geleidelijk geraakt door deze antichristen; iedereen keurt hun liefdevolle hart zeer goed en noemt hen mensen die God liefhebben. Uiteindelijk aanbidt iedereen hen en zoekt hun communicatie over elke kwestie, waarbij ze deze antichristen al hun diepste gedachten en gevoelens vertellen, tot op het punt dat ze niet eens meer tot God bidden of de waarheid zoeken in Gods woorden. Zijn deze mensen niet misleid door deze antichristen? Dit is een ander middel dat antichristen gebruiken om mensen te misleiden. Wanneer jullie je inlaten met deze gedragingen en praktijken, of deze bedoelingen koesteren, zijn jullie je er dan van bewust dat hier een probleem in zit? En wanneer je je hiervan bewust wordt, kun je dan de koers van je handelingen veranderen? Als je over jezelf kunt nadenken en ware wroeging voelt wanneer je je ervan bewust wordt en onderzoekt dat je gedrag, praktijken of bedoelingen problematisch zijn, bewijst dit dat je je koers hebt omgekeerd. Als je je bewust bent van je problemen maar ze gewoon laat gaan en handelt naar je eigen bedoelingen, en steeds dieper valt totdat je een punt hebt bereikt waarop je jezelf niet meer kunt bevrijden, dan heb je je koers niet omgekeerd en verzet je je opzettelijk tegen God, verheerlijk je jezelf en getuig je over jezelf, en dwaal je af van de ware weg. Wat voor gezindheid is dit? Het is de gezindheid van een antichrist. Is het ernstig? (Ja.) Hoe ernstig is het? De uitkomst van iemand die meer verraderlijke en bedrieglijke middelen gebruikt, die het verdragen van ontberingen en het betalen van de prijs gebruikt om mensen te misleiden, en probeert hen hem te laten aanbidden en volgen, is hetzelfde als van iemand die zichzelf openlijk verheerlijkt en over zichzelf getuigt – het is van dezelfde aard. Ongeacht welk middel je gebruikt om jezelf te verheerlijken en over jezelf te getuigen, of het nu duidelijke taal is of enkele nogal duidelijke goede gedragingen, het is allemaal van dezelfde aard. Het heeft een antichristelijk kenmerk, en het kenmerk van strijden met God om Zijn uitverkorenen. Ongeacht welke vorm je uitingen aannemen of welk middel je gebruikt, zolang je bedoeling niet verandert en de gevolgen hetzelfde zijn, dan is het allemaal van dezelfde aard. Het is dus duidelijk dat antichristen erg sluw zijn. Ze hebben de waarheid niet lief en streven die niet na, maar zijn in staat om het verdragen van ontberingen en het betalen van de prijs te gebruiken als middel om mensen te misleiden – dit is de boosaardigheid van antichristen.

Sommige mensen praten over absurde theorieën en abstracte argumenten om mensen te laten denken dat ze intellectueel en deskundig zijn, en dat hun handelingen erg diepzinnig zijn, en bereiken daarmee hun doel om mensen hen te laten aanbidden. Dat wil zeggen, ze willen altijd deelnemen en hun mening geven over alle zaken, en zelfs wanneer iedereen al een definitieve beslissing heeft genomen, zullen ze, als ze er niet tevreden mee zijn, wat hoogdravende ideeën spuien om op te scheppen. Is dit geen middel om zichzelf te verheerlijken en over zichzelf te getuigen? Bij sommige zaken heeft iedereen de dingen eigenlijk al besproken, met elkaar overlegd, de principes gevonden en besloten tot een plan van aanpak, maar zij aanvaarden de beslissing niet en belemmeren de dingen op een onredelijke manier, zeggend: “Dat gaat niet. Jullie hebben dit niet volledig overwogen. Afgezien van de paar aspecten waarover we hebben gesproken, heb ik ook aan een ander aspect gedacht.” In feite is het aspect waaraan ze dachten slechts een absurde theorie; ze zijn gewoon aan het vitten. Ze zijn zich er volledig van bewust dat ze aan het vitten zijn en het andere mensen moeilijk maken, maar ze doen het toch. Wat is hun doel hiermee? Het is om mensen te laten zien dat ze anders zijn, dat ze slimmer zijn dan anderen. Wat ze bedoelen is: ‘Dus dit is het niveau waarop jullie allemaal zitten? Ik moet jullie laten zien dat ik op een hoger niveau zit.’ Ze negeren meestal wat anderen zeggen, maar zodra er iets belangrijks opkomt, beginnen ze de boel op stelten te zetten. Hoe wordt zo iemand genoemd? In de volksmond worden ze een muggenzifter en een rotte appel genoemd. Wat zijn de gebruikelijke benaderingen van een vitter? Ze genieten ervan hoogdravende ideeën te spuien en zich in te laten met verachtelijke en valse praktijken. Als je hun vraagt een correct plan van aanpak te presenteren, zullen ze er geen kunnen produceren, en als je hun vraagt iets ernstigs aan te pakken, zullen ze dat niet kunnen. Ze doen alleen verachtelijke dingen, en ze willen mensen altijd een ‘verrassing’ geven en met hun capaciteiten pronken. Hoe is die uitdrukking ook alweer? ‘Een oude dame doet lippenstift op – om je iets te geven om naar te kijken.’ Dit betekent dat ze altijd met hun capaciteiten willen pronken, en ongeacht of ze er goed mee kunnen pronken of niet, ze willen mensen laten weten: ‘Ik ben voortreffelijker dan jullie. Jullie deugen allemaal niet, jullie zijn slechts stervelingen, gewone mensen. Ik ben buitengewoon en transcendent. Ik zal mijn ideeën delen om jullie te verrassen en dan kunnen jullie zien of ik superieur ben of niet.’ Is dit niet de boel op stelten zetten? Ze zetten de boel opzettelijk op stelten. Wat voor gedrag is dit? Ze veroorzaken hinder en verstoringen. Wat ze bedoelen is dit: ik heb nog niet laten zien hoe slim ik ben in deze zaak, dus ongeacht wiens belangen worden geschaad en ongeacht wiens inspanningen worden verspild, ik ga dit saboteren totdat iedereen gelooft dat ik superieur, capabel en bekwaam ben. Pas dan zal ik deze zaak ongehinderd laten doorgaan. Bestaan er zulke slechte mensen? Hebben jullie dit soort dingen eerder gedaan? (Ja. Soms hadden anderen een zaak besproken en een geschikt plan gevonden, maar omdat ze mij tijdens het besluitvormingsproces niet hadden geïnformeerd, zocht ik er opzettelijk fouten in.) Toen je dit deed, wist je toen in je hart of het goed of fout was? Wist je dat de aard van dit probleem ernstig is, dat het hinder en verstoring veroorzaakt? (Ik was me hier destijds niet van bewust, maar door streng gesnoeid te worden door mijn broeders en zusters, en door Gods woorden van oordeel en tuchtiging te eten en te drinken, zag ik dat dit probleem ernstig van aard is, dat het het werk van de kerk hindert en verstoort, en een soort satanisch gedrag is.) Aangezien je erkende hoe ernstig dit is, kon je toen, toen je daarna soortgelijke dingen overkwamen, een beetje veranderen en enige intrede verkrijgen wat betreft je benadering? (Ja. Toen ik zulke gedachten en ideeën onthulde, was ik me ervan bewust dat het een satanische gezindheid was, dat ik de dingen niet op die manier mocht doen, en ik was in staat om bewust tot God te bidden en in opstand te komen tegen die onjuiste gedachten en ideeën.) Je was in staat om enigszins te veranderen. Wanneer je zulke problemen van verdorvenheid hebt, moet je de waarheid zoeken om ze op te lossen, jezelf beteugelen en tot God bidden. Wanneer je denkt dat anderen met minachting naar je kijken, dat ze geen hoge dunk van je hebben of je niet serieus nemen, en je bijgevolg een verstoring wilt veroorzaken, wanneer je deze gedachte hebt, moet je je ervan bewust zijn dat die niet voortkomt uit normale menselijkheid, maar eerder uit een satanische gezindheid, en dat er, als je zo doorgaat, problemen zullen ontstaan en je waarschijnlijk Gods gezindheid zult beledigen. Je moet eerst weten jezelf te beteugelen, en dan voor God komen om tot Hem te bidden en je koers om te keren. Wanneer mensen in hun eigen gedachten leven, in hun verdorven gezindheden, is niets wat ze doen in overeenstemming met de waarheid of in staat om God tevreden te stellen; alles wat ze doen is Hem vijandig gezind. Jullie kunnen dit feit nu erkennen, nietwaar? Altijd willen vechten voor roem en gewin, en niet aarzelen om het werk van de kerk te hinderen en te verstoren om reputatie en status te verkrijgen, zijn de meest duidelijke uitingen van antichristen. Eigenlijk bezitten alle mensen deze uitingen, maar als je dit kunt erkennen en toegeven, en vervolgens je koers kunt omkeren, een houding van waar berouw voor God kunt aannemen en je benadering, gedragingen en gezindheden kunt veranderen, dan ben je iemand die de waarheid nastreeft. Als je deze werkelijke problemen niet erkent, heb je zeker geen houding van berouw en ben je niet iemand die de waarheid nastreeft. Als je volhardt in het bewandelen van de weg van een antichrist, en deze weg tot het bittere einde volgt, en je nog steeds denkt dat dit geen probleem is en niet bereid bent om berouw te tonen, erin volhardt op deze manier te handelen en wedijvert om roem en gewin met de werkers en leiders, erop staat meer op te vallen dan anderen, boven de menigte uit te steken en beter te zijn dan anderen, ongeacht in welke groep je zit, dan zit je in de problemen! Als je reputatie en status blijft nastreven en hardnekkig weigert berouw te tonen, dan ben je een antichrist en gedoemd om uiteindelijk gestraft te worden. Gods woorden, de waarheid, en geweten en verstand hebben geen effect op je, en je zult zeker het lot van antichristen tegemoet treden. Je kunt niet gered worden en je bent niet te redden! Of mensen al dan niet redding kunnen verkrijgen en de weg van het vrezen van God en het mijden van het kwaad kunnen inslaan, hangt af van de vraag of ze uitingen van waar berouw vertonen nadat ze zichzelf hebben leren kennen, en de houding waarmee ze de waarheid benaderen, evenals de weg die ze kiezen. Als je de weg van een antichrist niet verlaat, en in plaats daarvan kiest om je eigen ambities en begeerten te bevredigen, schaamteloos tegen de waarheid ingaat en je tegen God verzet, dan ben je niet te redden. Als iemand niet weet bang te zijn, ongeacht de omvang van zijn fouten of hoeveel slechte daden hij doet, en hij zich niet schuldig voelt en met excuses blijft komen voor zichzelf, zonder een greintje wroeging te voelen, dan is hij een rasechte antichrist en een duivel. Als iemand slechts de diverse uitingen van antichristen bezit, maar zijn fouten kan toegeven, kan omkeren en een hart van wroeging heeft, dan is dit wezenlijk anders dan antichristen en een heel andere zaak. Dus, de sleutel tot de vraag of iemand al dan niet redding kan verkrijgen, ligt in de vraag of hij over zichzelf kan nadenken, of hij een hart van berouw heeft en of hij de weg van het nastreven van de waarheid kan inslaan.

Punt vier, zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen, is een stelselmatige benadering van antichristen. Jullie zijn in staat de duidelijke middelen, manieren en methoden te onderscheiden waarmee antichristen zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen, maar kunnen jullie de meer verborgen gedragingen en uitingen onderscheiden? Als het gaat om duidelijke dingen zoals het gebruik van taal om zichzelf te verheerlijken en over zichzelf te getuigen, onthullen jullie deze dingen, hebben jullie gezien dat anderen ze ook onthullen en kunnen jullie ze onderscheiden. Maar als er geen taal wordt gebruikt en er alleen uitingen in gedrag zijn, zijn jullie dan nog steeds in staat ze te onderscheiden? Er kan worden gezegd dat de meeste mensen dat niet kunnen. Wat zijn dan de kenmerken van gedragingen waarmee antichristen zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen? Hun gedrag is zeker in overeenstemming met de noties, verbeeldingen, moraal, het geweten en de gevoelens van de mens. Wat nog meer? (Het oogst de goedkeuring en verering van mensen.) Het oogst goedkeuring en verering; dit is de uitkomst die het voortbrengt. Als we het bekijken vanuit het perspectief van de uitkomst, heeft dit gedrag werkelijk een misleidend karakter. Vanuit het perspectief van de aard van deze handeling is het erg doelgericht. Wanneer iemand ziek wordt, bijvoorbeeld, en hij mensen wil misleiden en ervoor zorgen dat ze een hoge dunk van hem hebben, neemt hij zijn medicijnen dan in het bijzijn van mensen of wanneer er niemand in de buurt is? (In het bijzijn van mensen.) Zit hier geen bedoeling achter? Het betekent dat hij erg doelgericht is. Wat is zijn werkelijke doel door op deze manier medicijnen in te nemen? Hij wil hiermee eer voor zichzelf opstrijken en tegen je zeggen: ‘Kijk, ik ben zo moe van het vervullen van mijn plicht dat ik ziek ben geworden, en toch heb ik nog niet geklaagd of een enkele traan gelaten. Ik behandel mijn ziekte, maar ik kan nog steeds volharden in het vervullen van mijn plicht terwijl ik medicijnen inneem.’ In feite heeft hij deze ziekte niet per se opgelopen doordat hij zich heeft uitgeput bij de vervulling van zijn plicht of nadat hij in God is gaan geloven. Hij probeert gewoon allerlei gedragingen te gebruiken om een boodschap aan mensen over te brengen, namelijk dat hij lijden verdraagt en een prijs betaalt, dat hij zoveel heeft geleden in deze omgeving maar niet één keer heeft geklaagd, en nog steeds zeer actief zijn plicht vervult, en dat hij de vastberadenheid heeft om lijden te dragen. Wat vertelt dit mensen ongemerkt? Dat zijn trouw aan God onbetwistbaar is. Wat hij wil uitdrukken is dat hij trouw is en bereid is een prijs te betalen. Is dit niet een vorm van zichzelf heimelijk verheerlijken? Als hij verstand had, zou hij deze zaak niet ter sprake brengen, zou hij tot God bidden wanneer er niemand in de buurt was, zijn vastberadenheid uiten en proberen zichzelf te kennen, of zou hij gewoon normaal zijn medicijnen innemen. Kortom, hij zou deze uiterlijke gedragingen niet gebruiken om mensen te vertellen dat hij lijdt, dat hij zijn plichten trouw vervult en dat hij beloond zou moeten worden. Hij zou deze bedoelingen niet koesteren. Als hij echter op een bijzonder opzichtige manier handelt, omdat hij wil dat mensen een hoge dunk van hem krijgen en hem prijzen, dan is dit erg doelgericht. En wat is zijn doel? Dat is zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen door de boodschap die hij aan mensen overbrengt. Als hij trouw is, zal God dit weten, dus waarom moet hij hierover opscheppen tegen andere mensen en zorgen dat iedereen het weet? Welk doel heeft hij ermee om iedereen het te laten weten? Het is om ervoor te zorgen dat mensen een hoge dunk van hem hebben. Als hij dit doel niet had, zou hij zonder bedoelingen handelen en zouden anderen hem deze dingen niet zien doen. Als hij erg doelgericht is, zal hij de omvang van zijn handelingen afwegen, ophef maken en goed nadenken over het moment en de locatie. Hij wacht tot iedereen in de buurt is en vraagt dan – openlijk en met veel bombarie – iemand om hem zijn medicijnen te brengen. Hier zit een heel duidelijk doel achter. Als hij dit doel niet had, zou hij wachten met het innemen van zijn medicijnen tot er niemand in de buurt was. Je bereidheid om lijden te verdragen en een prijs te betalen heeft betrekking op jouw relatie met God; je hoeft het niet aan anderen duidelijk en bekend te maken. Als je het duidelijk maakt aan anderen, wat kunnen zij je dan geven? Is er, afgezien van het verkrijgen van hun sympathie en lof, nog iets anders dat je van hen kunt verkrijgen? Nee, er is niets. Wanneer je een beetje lijden verdraagt en een prijs betaalt bij de vervulling van je plicht, zijn dit enerzijds dingen die je moet doen en die je bereid bent te doen, en je vervult je eigen plicht. Anderzijds zijn het uitingen die je als schepsel jegens de Schepper behoort te tonen, dus waarom zou je er ruchtbaarheid aan geven? Wanneer je er ruchtbaarheid aan geeft, worden ze walgelijk. Wat wordt de aard van zulk gedrag? Het slaat om in zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen en anderen misleiden – de aard verandert. Sommige mensen krabben bijvoorbeeld altijd op hun hoofd in het bijzijn van anderen en als iemand hun ernaar vraagt, zeggen ze: “Ik heb mijn haar al meer dan tien dagen niet gewassen – ik had de ene na de andere afspraak met potentiële ontvangers van het evangelie. Laatst probeerde ik wat tijd vrij te maken om mijn haar te wassen, maar toen kwam er een potentiële ontvanger van het evangelie informeren en kon ik niet weg.” In feite wassen ze hun haar opzettelijk niet om mensen de indruk te geven dat ze het erg druk hebben met het vervullen van hun plichten. Dit heet een show opvoeren. Wat is hun doel met het opvoeren van een show? Het is om ervoor te zorgen dat mensen een hoge dunk van hen krijgen, en de aard van dit gedrag is zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen. Zelfs zo’n kleine zaak laten ze niet voorbijgaan; ze willen er nog steeds een groot punt van maken en het omzetten in een soort waardevolle bron die ze kunnen gebruiken om mee te pronken, hun ambities en begeerten te bevredigen, en zodat mensen een hoge dunk van hen krijgen en hen aanbidden. Is dit niet schandelijk? Het is schandelijk en walgelijk. Waar komen al deze dingen vandaan? Ze komen voort uit Satans verdorven gezindheid, waarin voorwendsel, bedrieglijkheid, boosaardigheid en ambities schuilen. Zulke mensen denken voortdurend aan hun imago, status en reputatie. Ze laten niets los, ze zoeken altijd naar manieren om die dingen om te zetten in kapitaal, in middelen die ze kunnen gebruiken om ervoor te zorgen dat mensen een hoge dunk van hen krijgen en hen aanbidden. Wanneer ze uiteindelijk hun doel bereiken, doen ze alsof het hen niets kan schelen. Dit is ook een soort valse schijn; in feite vieren ze het vanbinnen heimelijk en zijn ze tevreden met zichzelf. Is dit niet nog walgelijker? Het is duidelijk dat ze al een heel hoge status hebben, dat iedereen hen acht, naar hen opkijkt, hun gehoorzaamt en hen volgt, maar uiterlijk doen ze nog steeds alsof ze niet van status houden. Dit is nog hypocrieter. Uiteindelijk wordt iedereen door hen misleid en zegt dat ze zonder enige ambities zijn geboren, dat ze doeners zijn. Maar in feite kan een kleine test dit onthullen: als ze van hun status worden ontdaan, zullen ze onmiddellijk stoppen met het vervullen van hun plichten. Zo snel zal het gaan; één klein dingetje zal hun ambities onthullen. Dit zijn de gedragingen en de benadering die Satans verdorven gezindheid in mensen naar boven brengt, evenals de diverse lelijke gesteldheden van mensen. Uit deze uitingen kan worden opgemaakt dat mensen van status houden en een plaats in het hart van anderen willen innemen. Ze willen het hart van anderen bezitten, anderen voor zich winnen en anderen ertoe brengen hen te aanbidden, naar hen op te kijken en hen zelfs te volgen, en daarmee Gods positie in het hart van andere mensen in te nemen. Dit is een verlangen dat ieder mens vanaf de geboorte bezit. En wat bewijst dit? Dat wat mensen in hun leven beheerst, Satans gezindheid is. Onder de verdorven mensheid is er geen enkel persoon die niet van status houdt – zelfs dwazen willen ambtenaar worden, en zelfs wie traag van begrip zijn, willen anderen managen. Iedereen houdt van status, en iedereen doet dingen omwille van status, en wedijvert met God om status. Iedereen heeft dit soort gedragingen en benaderingen, evenals dit soort gezindheid. Dus wanneer we antichristen ontmaskeren die zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen, leggen we ook de verdorven gezindheden van ieder mens bloot. Wat is het doel bij het ontmaskeren hiervan? Het is om mensen te laten begrijpen dat deze gedragingen en uitingen van zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen geen eigenschappen zijn die een normale menselijkheid zou moeten bezitten, maar in plaats daarvan onthullingen zijn van verdorven gezindheden, en negatieve, verfoeilijke dingen. Hoe slim je methoden om jezelf te verheerlijken en over jezelf te getuigen ook zijn, en hoe heimelijk je handelingen ook zijn, geen van deze eigenschappen zijn dingen die een normale menselijkheid behoort te bezitten, en ze worden allemaal door God verafschuwd, veroordeeld en vervloekt. Dus mensen zouden al deze benaderingen opzij moeten zetten. Zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen is geen instinct dat God voor de mens heeft geschapen – het is veeleer een van de meest typische onthullingen van Satans verdorven gezindheid, en sterker nog, het is een van de meest typische en specifieke gezindheden en benaderingen van Satans verdorven essentie.

Is het nuttig voor jullie om te communiceren over enkele specifieke voorbeelden om de diverse uitingen van zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen te begrijpen, of het nu gaat om duidelijke of meer verborgen manieren van spreken en handelen? (Ja, dat is nuttig.) Waar helpt het bij? Het helpt mensen zichzelf en anderen te onderscheiden. Deze gesteldheden, uitingen en onthullingen waarover Ik spreek, zijn allemaal dingen die jullie vaak vertonen, en jullie zouden je eigen gesteldheden ernaast moeten leggen ter vergelijking, jullie moeten begrijpen wat jullie precies zijn, wat precies het leven is waarvan jullie afhankelijk zijn en waarop jullie vertrouwen om te overleven, wat er precies in dit leven besloten ligt, wat deze gezindheden mensen precies laten doen en wat ze mensen laten naleven. Door deze specifieke gedragingen, uitingen, benaderingen en gezindheden te begrijpen, kunnen mensen zichzelf, hun eigen essentie en hun aard die vijandig is jegens God geleidelijk ontleden en leren kennen, en daardoor deze benaderingen loslaten, voor God komen en werkelijk een ommekeer maken, en praktiseren in overeenstemming met de waarheid en die naleven. Sommige mensen zeggen: “Aangezien zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen een benadering is die niet in overeenstemming is met de waarheid en die van Satan en antichristen is, betekent dat dan dat ik niet mezelf verheerlijk of over mezelf getuig als ik niets zeg of doe?” Dit klopt niet. Welke manier van handelen is dan niet zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen? Als je pronkt en over jezelf getuigt met betrekking tot een bepaalde zaak, zul je het resultaat bereiken dat sommige mensen een hoge dunk van je krijgen en je aanbidden. Maar als je jezelf blootgeeft en je zelfkennis deelt met betrekking tot diezelfde zaak, is de aard hiervan anders. Is dit niet zo? Jezelf blootgeven om over je zelfkennis te praten is een eigenschap een normale menselijkheid behoort te bezitten. Het is iets positiefs. Als je jezelf werkelijk kent en nauwkeurig, oprecht en precies over je gesteldheid spreekt, als je spreekt over kennis die volledig op Gods woorden is gebaseerd, als degenen die naar je luisteren worden opgebouwd en er baat bij hebben, en als je getuigt van Gods werk en Hem verheerlijkt, dan is dat getuigen van God. Als je, wanneer je jezelf blootgeeft, veel praat over je sterke punten, hoe je hebt geleden, een prijs hebt betaald en standvastig hebt gestaan in je getuigenis, en mensen daardoor een hoge dunk van je krijgen en je aanbidden, dan is dit over jezelf getuigen. Je moet het verschil tussen deze twee gedragingen kunnen zien. Bijvoorbeeld, uitleggen hoe zwak en negatief je was toen je met beproevingen werd geconfronteerd, en hoe je, na te bidden en de waarheid te zoeken, eindelijk Gods bedoeling begreep, geloof kreeg en standvastig stond in je getuigenis, is God verheerlijken en van Hem getuigen. Het is absoluut niet pronken en over jezelf getuigen. Of je wel of niet pronkt en over jezelf getuigt, hangt voornamelijk af van of je over je echte ervaringen praat en of je het effect bereikt van getuigen van God; daarnaast is het nodig om te kijken naar wat je bedoelingen en doelen zijn wanneer je over je ervaringsgetuigenis spreekt. Als je dit doet, wordt het gemakkelijk om te onderscheiden met wat voor soort gedrag je bezig bent. Als je de juiste bedoeling hebt wanneer je een getuigenis deelt, dan is het, zelfs als mensen een hoge dunk van je hebben en je aanbidden, niet echt een probleem. Als je de verkeerde bedoeling hebt, dan is het, zelfs als niemand een hoge dunk van je heeft of je aanbidt, nog steeds een probleem – en als mensen wel een hoge dunk van je hebben en je aanbidden, dan is dat een nog groter probleem. Daarom kun je niet alleen naar de resultaten kijken om te bepalen of iemand zichzelf verheerlijkt en over zichzelf getuigt. Je moet voornamelijk naar zijn bedoeling kijken; de juiste manier om onderscheid te maken tussen deze twee gedragingen is gebaseerd op bedoelingen. Als je dit alleen probeert te onderscheiden op basis van resultaten, loop je het risico goede mensen valselijk te beschuldigen. Sommige mensen delen een bijzonder oprecht getuigenis, en sommige anderen hebben daarom een hoge dunk van hen en aanbidden hen – kun je zeggen dat die mensen over zichzelf getuigen? Nee, dat kun je niet. Er is geen probleem met die mensen; het getuigenis dat ze delen en de plicht die ze doen zijn nuttig voor anderen, en alleen dwaze en onwetende mensen die een verwrongen begrip hebben, aanbidden andere mensen. De sleutel om te onderscheiden of mensen zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen of niet, is te kijken naar de bedoeling van de spreker. Als het je bedoeling is om iedereen te laten zien hoe je verdorvenheid werd blootgelegd en hoe je bent veranderd, en om anderen hiervan te laten profiteren, dan zijn je woorden oprecht en waar, en in overeenstemming met de feiten. Zulke bedoelingen zijn juist, en je bent niet aan het pronken of over jezelf aan het getuigen. Als het je bedoeling is om iedereen te laten zien dat je werkelijke ervaringen hebt, en dat je veranderd bent en de waarheidswerkelijkheid bezit, zodat ze een hoge dunk van je krijgen en je aanbidden, dan zijn deze bedoelingen onjuist. Dat is pronken en over jezelf getuigen. Als het ervaringsgetuigenis waarover je spreekt vals en vervalst is, en bedoeld is om mensen om de tuin te leiden, om te verhinderen dat ze je ware gesteldheid zien, en om te voorkomen dat je bedoelingen, verdorvenheid, zwakheid of negativiteit aan anderen worden onthuld, dan zijn zulke woorden bedrieglijk en misleidend. Dit is een vals getuigenis, dit is God bedriegen en God te schande maken, en het is wat God het meest van al haat. Er zijn duidelijke verschillen tussen deze gesteldheden, en ze kunnen allemaal worden onderscheiden op basis van bedoeling. Als je anderen kunt onderscheiden, zul je hun gesteldheden kunnen doorzien, en dan zul je ook jezelf kunnen onderscheiden en je eigen gesteldheden kunnen doorzien.

Ook na het horen van al deze preken blijven sommige mensen zichzelf nog steeds verheerlijken en over zichzelf getuigen zoals ze daarvoor deden. Hoe moeten jullie zulke mensen behandelen? Weet hen te onderscheiden, ontmasker hen en houd afstand van hen. Als hun woorden waarde hebben als referentiepunt, dan kun je die woorden aannemen, maar als ze geen enkele referentiewaarde hebben, moet je ze afwijzen en je er niet door laten beïnvloeden. Als de mensen in kwestie leiders zijn, ontmasker hen dan, rapporteer hen, verlaat hen en aanvaard hun leiderschap niet. Zeg dit: “Je getuigt altijd over jezelf en verheerlijkt jezelf, je verdooft ons altijd en beheerst ons, en je misleidt ons. We zijn allemaal verder van God verwijderd geraakt, en in ons hart hebben we niet eens plaats voor God – alleen voor jou. Nu staan we op en verlaten we je.” Jullie moeten op deze manier handelen, jullie moeten toezicht op elkaar houden, toezicht houden op zowel jezelf als op anderen. Hebben jullie niet vaak in het bijzijn van anderen op je hoofd gekrabd, of mensen verteld dat je verschillende maaltijden hebt overgeslagen terwijl je achter hun rug om in werkelijkheid volop zat te snacken? Soms laten de omstandigheden het niet toe en is het normaal dat mensen een maand niet douchen, of douchen of het wassen van hun haar overslaan omdat ze het te druk hebben met werk. Dit zijn allemaal veelvoorkomende situaties en het is de prijs die mensen moeten betalen. Het stelt niet veel voor – maak van een mug geen olifant. Als iemand echt zulke zaken groter maakt dan ze in werkelijkheid zijn, opzettelijk in het bijzijn van anderen op zijn hoofd krabt en zegt dat hij zijn haar al verscheidene dagen niet heeft gewassen, opzettelijk medicijnen inneemt in het bijzijn van anderen, of doet alsof hij uitgeput is en in een zeer slechte lichamelijke conditie verkeert, dan moet iedereen opstaan om hem te ontmaskeren en ongenoegen jegens hem te uiten. Op deze manier kan deze schaamteloze persoon worden ingeperkt. Hij is hypocriet, hij voert een show op zodat andere mensen het kunnen zien, en toch probeert hij mensen zover te krijgen dat ze goedkeuring voor zijn gedrag uiten, dat ze hem met afgunst, bewondering en waardering aankijken. Bedriegt hij mensen niet? Deze benaderingen zijn hetzelfde als die van de farizeeën toen ze met de Schrift in hun handen op straathoeken tot God baden. Hierin verschillen ze niet. Zodra iemand de farizeeën noemt die met de Schrift in hun handen op straathoeken stonden om de Schrift te lezen of te bidden, denkt hij: ‘Dat is te schandelijk. Zoiets zou ik niet doen.’ Toch neemt hij opzettelijk in het bijzijn van anderen medicijnen in of krabt op zijn hoofd, zich er niet van bewust dat wat hij doet van dezelfde aard is. Hij kan dit niet doorzien. Later, wanneer jullie dergelijke zaken tegenkomen, moeten jullie leren zulke mensen te onderscheiden en te ontmaskeren, en al hun hypocrisie bloot te leggen – dan zullen ze het niet wagen om op zo’n manier te handelen. Jullie moeten een beetje druk op hen uitoefenen en hen laten inzien dat zulke benaderingen, gedragingen en gezindheden schandelijk zijn en door iedereen zeer verafschuwd worden. Als mensen hen zo verafschuwen, verafschuwt God hen dan? Hij verafschuwt hen nog meer. In wezen ben je niets. Je bent al armzalig genoeg, zelfs als je jezelf niet verheerlijkt en niet over jezelf getuigt, dus als je zo armzalig bent en toch jezelf verheerlijkt en over jezelf getuigt, zal dit mensen dan niet doen walgen? Je hebt je plicht nooit trouw vervuld, je hebt nooit volgens principes gehandeld en je hebt in geen enkel opzicht aan Gods eisen voldaan. Je zit al in de problemen, dus zal het dan niet nog moeilijker voor je worden als je jezelf ook nog verheerlijkt en over jezelf getuigt? Je zult nog verder verwijderd zijn van Gods eisen, en nog verder verwijderd van het voldoen aan de norm voor het verwerven van redding.

Zeg Mij, wat is de aard van het probleem van zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen? Satan heeft mensen zover verdorven; zijn hun menselijkheid en verstand niet langer normaal? Hebben jullie uitingen vertoond van jezelf verheerlijken en over jezelf getuigen bij het vervullen van jullie plichten? Wie kan hierover spreken? (Ik heb zo’n uiting vertoond. Wanneer ik tot diep in de nacht mijn plicht vervul, stuur ik een bericht naar de bijeenkomstgroep zodat anderen weten dat ik tot dat moment nog niet heb geslapen, en zodat ze zullen denken dat ik lijden kan verdragen en de prijs kan betalen. Ik heb dit zelf gedaan en heb ook vaak gezien dat anderen het doen.) Het lijkt erop dat er tal van zulke mensen zijn en dat ze niet in de minderheid zijn. Is zoiets niet onnodig? Wat een dwaasheid! Wie wil er nog meer iets zeggen? (Ik heb zo’n uiting vertoond. Wanneer ik zie dat er enkele problemen zijn in het werk van de kerk, begin ik ze op te lossen, waardoor ik mensen ten onrechte de indruk geef dat ik erg enthousiast ben, maar meestal doe ik eigenlijk niets nadat ik mijn heb mening heb gegeven. Mijn acties leveren geen vooruitgang op en zijn inefficiënt, en uiteindelijk wordt het probleem niet opgelost en blijft de kwestie niet afgehandeld. Ik gebruik mijn oppervlakkige enthousiasme om mensen om de tuin te leiden en het feit te verdoezelen dat ik de waarheid niet beoefen.) Je spreekt loze woorden, schept op en onderneemt geen enkele werkelijke actie. Je laat mensen je elan zien, alsof je de waarheid beoefent, maar als het moment daar is om iets te doen, doe je het niet met beide benen stevig op de grond en roep je alleen maar slogans. Uiteindelijk begin je met een knal en eindig je met een sisser, en laat je de zaak onvoltooid achter. Zo’n uiting is ook misleidend. En zul je in de toekomst, wanneer je iets soortgelijks overkomt, onderscheid weten te maken in deze kwestie? (Ik kan het nu enigszins onderscheiden.) Heb je dan een richting om je koers te wijzigen? Als zoiets je weer overkomt, kun je twee stappen volgen: de eerste stap is beoordelen of je deze zaak daadwerkelijk kunt afhandelen of niet. Als je dat kunt, moet je het serieus en praktisch aanpakken. De tweede stap is bidden tot God en Hem vragen je in deze zaak te begeleiden, en wanneer je actie onderneemt, moet je ook ieders toezicht aanvaarden terwijl je tegelijkertijd de vastberadenheid hebt om jouw deel te doen en met iedereen samenwerkt om deze taak te voltooien. Als je leert om dingen stap voor stap te doen en op een nuchtere manier te werken, dan zul je dit probleem oplossen. Als je altijd loze woorden spreekt, opschept, onzin uitkraamt, slechts oppervlakkig voor de vorm meedoet wanneer je iets doet, en helemaal niet nuchter bent, dan ben je schofterig. Dat je in staat bent te zien dat er een probleem is in het werk van de kerk en in staat bent met een voorstel te komen over hoe het probleem moet worden opgelost, geeft aan dat je mogelijk potentieel bezit en het werkvermogen zou kunnen hebben om deze kwestie af te handelen. Het enige is dat er een probleem is met je gezindheid – je handelt onstuimig, bent onwillig om de prijs te betalen en richt je alleen op het roepen van lege leuzen. Zodra je een probleem ontdekt, kijk dan eerst of je het kunt oplossen of niet, en als je dat kunt, neem deze taak dan op je en zet door tot het einde, los het probleem op, kom je verantwoordelijkheid na en voldoe eraan, en leg er verantwoording over af aan God. Dit is wat het betekent om je plichten te vervullen en op een nuchtere manier te handelen en je te gedragen. Als je dit probleem niet kunt oplossen, rapporteer het dan aan je leider en kijk wie het meest geschikt is om deze kwestie aan te pakken. Je moet allereerst aan je verantwoordelijkheid voldoen; op deze manier zul je je plicht zijn nagekomen en de juiste positie hebben ingenomen. Als je het probleem hebt ontdekt en het niet kunt oplossen maar wel kunt rapporteren, ben je je eerste verantwoordelijkheid nagekomen. Als je vindt dat dit een plicht is die je zou moeten vervullen en dat je de taak aankunt, vraag dan je broeders en zusters om hulp; communiceer eerst over de principes en stel een plan op, en werk vervolgens harmonieus samen om deze zaak te voltooien. Dit is je tweede verantwoordelijkheid. Als je deze beide verantwoordelijkheden op je kunt nemen, zul je je plichten goed hebben vervuld en zul je een schepsel zijn dat aan de norm voldoet. De plichten van mensen bestaan uit niets meer dan deze twee aspecten. Als je de dingen die je ziet en kunt doen op je kunt nemen en je plichten goed vervult, ben je in overeenstemming met Gods bedoelingen.

Zijn er nog andere uitingen van zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen? (Ik heb onlangs zo’n uiting vertoond. Toen ik mijn plichten vervulde, was ik de hele dag druk bezig met dingen, en er waren enkele problemen in de kerk die ik niet praktisch oploste, maar in plaats daarvan slechts plichtmatig afhandelde. Sommige mensen zagen echter dat ik elke dag druk bezig was met het vervullen van mijn plicht, dus hadden ze een hoge dunk van me en bewonderden me. Bevat dit gedrag niet ook elementen van mezelf verheerlijken en over mezelf getuigen? Ik heb geen helder inzicht in deze zaak en voel me altijd een beetje beperkt.) Is dit over jezelf getuigen? Als je druk bezig bent met het vervullen van je plichten, lijden kunt verdragen en niet klaagt, en Gods uitverkorenen hebben een hoge dunk van je en bewonderen je, is dit normaal en wordt het niet veroorzaakt door over jezelf te getuigen. Je bent gewoon druk bezig met het vervullen van je plichten en pronkt niet met jezelf of schept niet op, en je blijft niet doorgaan over je ervaringen van lijden, dus dit staat los van over jezelf getuigen. Veel mensen lijken echter op het eerste gezicht druk bezig te zijn met het vervullen van hun plichten, terwijl hun werk in werkelijkheid geen resultaten heeft opgeleverd en ze geen enkel probleem hebben opgelost. Keurt God mensen goed die op die manier druk bezig zijn? Als je de hele dag bezig bent met eenvoudige problemen die mensen die de waarheid begrijpen en de principes vatten in twee uur zouden kunnen oplossen, en je je behoorlijk vermoeid voelt en vindt dat je veel hebt geleden, ben je dan niet gewoon druk bezig met niets, ren je dan niet gewoon doelloos rond? Kun je Gods goedkeuring verkrijgen door je plichten op deze manier te vervullen? (Nee.) Je werkt te inefficiënt! In deze kwestie moet je de waarheidsprincipes zoeken. Soms hebben mensen veel op hun bordje en hebben ze het werkelijk druk, wat normaal is, maar soms hebben ze niet veel te doen en zijn ze toch druk bezig. Wat is hiervan de oorzaak? Eén reden is dat je werk niet redelijk is gepland en geregeld. Je moet de belangrijkste plichten begrijpen, ze op een redelijke manier plannen en regelen, en je plichten met grotere efficiëntie vervullen. Doelloos rondrennen en je tevergeefs bezighouden zal niet door God worden goedgekeurd. Een andere situatie is wanneer het je bedoeling is om mensen te laten denken dat je het druk hebt, en je dit middel en deze valse schijn gebruikt om anderen om de tuin te leiden. Telkens wanneer ze bijeenkomen, zijn er enkele leiders en werkers die geen werkelijke problemen oplossen maar in plaats daarvan zinloze opmerkingen maken, onophoudelijk afdwalen en maar doorpraten zonder tot de kern te komen. Deze manier van druk bezig zijn – niet streven naar efficiëntie of vooruitgang – heet je bezighouden met niets. En wat voor houding is dit? Het is je plicht puur als formaliteit vervullen, plichtmatig handelen, de tijd doden en uiteindelijk nog steeds denken: ‘Wat andere mensen ook denken of wat God ook denkt, zolang mijn geweten zuiver is, zit ik goed. Ik zit tenminste niet te niksen, ik krijg tenminste niets voor niks.’ Aan de oppervlakte lijkt het misschien dat je niet zit te niksen, dat je het niet voor niks krijgt, dat je elke dag ofwel bijeenkomsten bijwoont of je plicht vervult, en dat alles wat je doet verband houdt met het werk van de kerk, maar in werkelijkheid weet je diep vanbinnen dat de dingen die je doet helemaal niet nuttig of waardevol zijn, en dat je op de automatische piloot bezig bent. Dit is problematisch. Dus hoe goed vervul je je plicht? Je weet heel goed dat je een probleem hebt, maar je zoekt de waarheid niet om het op te lossen – dit is plichtmatig, verdoofd en onbuigzaam zijn. Wat is het gevolg van plichtmatigheid en uitstelgedrag bij het vervullen van je plichten? Je zult zeker niet Gods goedkeuring verkrijgen, omdat je niet volgens principes of inefficiënt handelt, en je plicht op deze manier vervullen is louter arbeiden. Als je wordt gesnoeid en geholpen maar nog steeds geen spijt betuigt, en zelfs klachten uit en negatief bent en laks wordt wanneer je werkt, dan kun je alleen maar worden geëlimineerd. Dus hoe lang je je plichten ook vervult, als je de waarheid niet nastreeft om het probleem van plichtmatig zijn op te lossen, zal het geen nut hebben en zul je tekortschieten in de normen voor het trouw vervullen van je plichten. Het is de moeite waard om over dit probleem na te denken. God eist dat mensen volgens principes handelen, dat ze de waarheid beoefenen en dat ze eerlijk zijn. Als iemand deze waarheden kan binnengaan, dan zal hij resultaten behalen in de vervulling van zijn plichten, en zal hij op zijn minst in staat zijn om volgens principes te handelen. Hier liggen het fundament en de sleutel tot het verhogen van iemands efficiëntie. Als iemand de waarheidsprincipes niet heeft, dan zal hij, hoe druk hij ook bezig is met het vervullen van zijn plichten en hoe lang hij elke dag ook werkt, geen ware resultaten zien. Bij het beoordelen of mensen hun plichten trouw vervullen, kijkt God niet naar hoe lang ze hun plichten vervullen, maar eerder naar hun praktische resultaten en hun werkefficiëntie, en of ze handelen volgens principes en in overeenstemming met de waarheid. Simpel gezegd, Hij kijkt of mensen een waar ervaringsgetuigenis en ingang in het leven hebben bij de vervulling van hun plichten. Als mensen geen enkele waarheidswerkelijkheid hebben, dan zijn het slechts arbeiders, maar als ze de waarheid kunnen beoefenen en volgens principes kunnen handelen, dan is dat een teken dat ze hun plichten vervullen als Gods volk. Uit deze vergelijking blijkt dat alleen degenen die aan de norm voldoen bij het vervullen van hun plichten Gods volk zijn. Degenen die niet aan de norm voldoen in hun plichten, die altijd plichtmatig zijn, zijn arbeiders. Als iemand de waarheid kan gaan begrijpen en volgens principes kan handelen, dan zal het vervullen van welke plicht dan ook geen probleem voor hem zijn, en na een tijdje aftasten, zal hij uiteindelijk zijn plichten vervullen op een manier die aan de norm voldoet. Wat betreft degenen die een te laag kaliber hebben of die altijd plichtmatig zijn, voor hen zal het moeilijk zijn om aan de eisen te voldoen, en is de vervulling van hun plichten niets meer dan arbeiden. En waar het gaat om verwarde mensen, domkoppen en mensen met een slechte menselijkheid die geen fatsoenlijk werk doen, de waarheid niet aanvaarden, hoe die ook wordt gecommuniceerd, en roekeloos blijven handelen – zij kunnen alleen maar worden geëlimineerd en mogen zelf bepalen hoe ze in God willen geloven. Dus als iemand zijn plicht niet volgens principes vervult en elke dag doelloos rondrent en zich druk bezighoudt met niets, dan moet hij snel de waarheid zoeken om dit op te lossen en volgens principes handelen. Hij zou in staat moeten zijn om elke dag zijn plicht normaal te vervullen en niet alleen tevreden te zijn wanneer hij lang heeft gewerkt, maar belang hechten aan efficiëntie en het creëren van een eindproduct. Alleen zulke mensen zijn mensen die door God worden goedgekeurd en die hun plichten trouw vervullen.

Tegenwoordig zijn er veel mensen die God volgen en hun eigen plichten vervullen, maar een deel van hen heeft nooit de waarheid nagestreefd. Bij het vervullen van hun plichten handelen ze altijd roekeloos en volgens hun eigen wensen, en doen ze wat ze maar willen. Ze maken geen grote fouten, maar wel voortdurend kleine. Ze lijken elke dag vooral druk bezig te zijn, terwijl ze in werkelijkheid nauwelijks wezenlijke zaken hebben afgehandeld en hun tijd verdoen. Je zou ook kunnen zeggen dat ze hun werk slechts doen om rond te komen. Zijn zulke mensen niet in gevaar? Als iemand zijn plichten en Gods opdracht altijd met zo’n oneerbiedige houding benadert, wat zullen dan de gevolgen zijn? Ineffectief werken en van je plichten worden ontheven is een licht gevolg – als iemand allerlei soorten slechte daden verricht, moet hij worden verwijderd, en God zal zo iemand aan Satan overleveren. Wat betekent het om aan Satan te worden overgeleverd? Het betekent dat God niet langer behoedt voor hen zal zorgen, dat God hen niet zal redden, en dat ze het verkeerde pad zullen opgaan en vervolgens gestraft zullen worden. Dit begrijp je toch wel? Dit is de tijd waarin God mensen onthult, en als jij tijdelijk niet het juiste pad volgt, zal God gebruikmaken van de praktische omgeving om je een kans te geven je problemen te herkennen. Maar als je je nog steeds niet omkeert, zodra je beseft dat God je wat tijd heeft gegeven om na te denken, dat God je een laatste kans geeft, en hardnekkig doorgaat met het plichtmatig vervullen van je plicht, dan zal God handelen. Toen God van plan was de stad Nineve te vernietigen, deed Hij dat toen onmiddellijk? Nee. Wat was Gods eerste stap toen Hij in actie kwam? Hij informeerde eerst Jona en vertelde hem expliciet hoe het hele proces zou verlopen en wat Zijn bedoelingen waren. Daarna ging Jona naar Nineve, liep de hele stad door en verkondigde: ‘Nog veertig dagen, dan wordt Nineve weggevaagd!’ (Jona 3:4). Deze boodschap kwam iedereen ter ore; mannen en vrouwen, jong en oud, en mensen van alle rangen en standen hoorden erover – het was bij elk huishouden bekend, en zelfs hun koning hoorde het nieuws. Waarom handelde God op zo’n manier? Door naar deze zaak te kijken, kan iemand zien dat de manieren waarop Hij mensen behandelt allemaal procedures en principes hebben, ongeacht of Hij mensen redt, onthult of straft. Hij handelt niet in een opwelling en vernietigt iemand niet onmiddellijk als diegene Hem niet aanstaat. In plaats daarvan laat Hij wat tijd verstrijken. Wat is Zijn doel met het inlassen van deze pauze? (Om mensen berouw te laten tonen.) Het is om de mensen van Nineve te laten weten wat Hij gaat doen, om hen de gelegenheid te geven na te denken en beetje bij beetje Zijn bedoelingen te gaan begrijpen en geleidelijk aan om te keren. Voor mensen is het een proces om dit te gaan erkennen, en deze veertig dagen zijn de tijd die God mensen heeft gegeven om zich om te keren. Als ze na veertig dagen nog steeds niet zijn omgekeerd en hun zonden niet aan Hem hebben beleden, dan zal God deze zaak volbrengen zoals Hij gezegd heeft dat Hij het zou doen. Want God meent wat Hij zegt, en wat Hij zegt zal worden gedaan – er is geen valsheid in deze woorden. Dus wat was de reactie van de mensen van Nineve toen ze dit nieuws ontvingen? Hulden ze zich onmiddellijk in zak en as? Nee, er was een proces. In het begin twijfelden de mensen misschien: ‘God gaat ons vernietigen; heeft Hij dat echt gezegd? Wat hebben we gedaan?’ Daarna vertelden alle huishoudens elkaar over deze zaak en bespraken die samen. Ze voelden dat er een crisis was aangebroken en dat ze op een tweesprong van leven en dood stonden. Dus wat moesten ze doen? Moesten ze belijden en berouw tonen, of sceptisch zijn en zich verzetten? Als ze er werkelijk voor kozen om sceptisch te zijn en zich te verzetten, zou het gevolg zijn dat ze na veertig dagen werden vernietigd, maar als ze hun zonden beleden en omkeerden, zouden ze nog een reddingslijn hebben. Na deze zaak vele dagen op alle niveaus te hebben besproken, was een uiterst kleine minderheid van de inwoners in staat een houding aan te nemen van het belijden van hun zonden en zich om te keren. Ze waren in staat zich neer te buigen in aanbidding, offers te brengen of wat goed gedrag en goede uitingen te vertonen. Maar er was één uiterst cruciale figuur die deze stad redde – wie was dit? Het was de koning van Nineve. Hij beval het hele land, van de koning tot de minste gewone man, zich in zak en as te hullen, hun zonden te belijden en berouw te tonen aan Jehova God. Zou iemand in de stad het, na het uitvaardigen van zo’n bevel, wagen om het niet te doen? Een koning heeft dit soort macht. Als hij de macht die hij bezat had gebruikt om slechte dingen te doen, dan zou de bevolking van het land door een grote ramp zijn getroffen, maar in plaats daarvan wendde hij deze macht aan om goede dingen te doen, om God te aanbidden en zich tot Hem te bekeren, en de stad werd gespaard, alle mensen in het hele land werden gered, en ze hadden hoop om vrijgesproken te worden. Werd dit niet beslist door één enkele gedachte van deze koning? Als hij had gezegd: “Of jullie nu berouw willen tonen of niet, ik ga het niet doen; jullie moeten het zelf maar weten. Ik geloof niet in zulke dingen en ik heb geen kwaad gedaan. Bovendien heb ik status, dus wat kan God mij doen? Kan Hij mij van de troon stoten? Als de stad wordt vernietigd, het zij zo. Ook zonder deze gewone lieden zal ik nog steeds koning zijn, net als voorheen!” Wat als hij zo’n idee, zo’n gedachtegang had gehad? Dan zouden er veel minder gewone mensen zijn gered, en God zou uiteindelijk misschien selectief de mensen hebben weggeleid die bereid waren berouw te tonen. Nadat Hij hen had weggeleid, zouden degenen die liever stierven dan berouw te tonen samen met de stad zijn vernietigd, en natuurlijk zou de koning daar ook bij zijn geweest. En wat betreft degenen die bereid waren berouw te tonen, zij zouden kunnen blijven leven nadat God hen de stad uit had geleid. Maar het beste in deze geschiedenis was dat de koning van Nineve in staat was het voortouw te nemen door zich in zak en as te hullen en ook de gewone mensen van de stad, of het nu vrouwen of mannen waren, jong of oud – ongeacht wie ze waren, hoe hooggeplaatst ze als ambtenaar of hoe laaggeplaatst ze als boer ook waren – van aristocraten tot gewone burgers, te vertellen dat ze zich allemaal in zak en as moesten hullen en in aanbidding voor Jehova God moesten neerknielen, zich ter aarde moesten werpen en hun zonden moesten belijden, hun bereidheid tot omkeer moesten uiten, zich moesten afkeren van hun slechte weg en het kwaad in hun handen moesten opgeven, berouw moesten tonen aan God en moesten bidden dat Hij hen niet zou vernietigen. De koning van Nineve nam het voortouw door berouw te tonen en zijn zonden aan God te belijden, en daarmee redde de gehele bevolking van de stad, en vele mensen hadden er samen met hem baat bij. Door hierin het voortouw te nemen, werd zijn macht waardevol. Dat deze koning zijn volk leidde om zich voor Gods aangezicht om te keren, is iets wat God zich herinnert.

Heeft het enig voordeel voor jullie om zo gedetailleerd te communiceren over de inhoud van antichristen die zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen? Keer op keer op deze manier communiceren, voorbeelden geven, verhalen vertellen, verschillende middelen en termen gebruiken om het te beschrijven en te definiëren – als mensen het dan nog steeds niet begrijpen, dan ontbreekt het hun werkelijk aan geestelijk begrip, en zulke mensen zijn niet te redden. Wat is het doel van zo gedetailleerd communiceren? Het is om ervoor te zorgen dat wat mensen begrijpen en aanvaarden, wanneer ze deze woorden hebben gehoord, geen doctrines zijn, geen letterlijke betekenis en geen bepaalde uitdrukking, maar veeleer een waarheid over hoe de dingen zijn en enkele waarheden en principes met betrekking tot de essentie van mensen, hun bestaan en hun leven. Als jullie deze uitspraken of deze voorbeelden waarover ik heb gesproken, kunnen vergelijken met jullie eigen feitelijke gesteldheid of met de dingen die jullie in jullie eigen leven onthullen, dan kunnen jullie de waarheid begrijpen en zijn jullie mensen met geestelijk begrip. Ze vergelijken betekent elk voorbeeld en elke zaak die wordt besproken verbinden met jullie gesteldheid, en elk aspect van de waarheid waarover wordt gecommuniceerd verbinden met je eigen gesteldheid en je eigen onthullingen. Als je weet hoe je deze dingen met elkaar kunt verbinden en dit kunt toepassen, dan heb je geestelijk begrip, heb je hoop om de waarheidswerkelijkheid binnen te gaan en kun je de waarheid begrijpen. Als je het niet begrijpt, wat er ook wordt gezegd, als je deze zaken niet op jezelf kunt betrekken, als je het gevoel hebt dat wat je ook hoort, het niets te maken heeft met wat je onthult en met je eigen aard-essentie, en als je het verband niet kunt vinden, dan ben je volkomen onwetend en dringt er niets tot je door; het ontbreekt je aan geestelijk begrip. Zulke mensen aan wie het aan geestelijk begrip ontbreekt, zijn alleen goed om te arbeiden en kunnen de waarheidswerkelijkheid niet binnengaan. Mensen die redding willen verkrijgen, moeten de waarheidswerkelijkheid binnengaan, en om de waarheidswerkelijkheid binnen te gaan, moet men deze woorden begrijpen en deze verhalen en omstandigheden waarover ik heb gesproken begrijpen, evenals wat elke kwestie, elk type onthulling en de essentie van elk type persoon en hun uitingen en gesteldheden zijn, en in staat zijn om dit alles op zichzelf te betrekken. Alleen op deze manier kunnen ze de waarheid begrijpen; als ze dit punt niet bereiken, kunnen ze die niet begrijpen. Het is vergelijkbaar met wanneer mensen kippen houden – als iemand een kip een half jaar houdt en die nog steeds geen ei heeft gelegd, kan er dan worden gezegd dat deze kip geen eieren legt? (Nee.) Als de eigenaar deze kip al drie jaar heeft en haar granen en groenvoer heeft gevoerd maar ze nog steeds geen ei legt, wat ze ook eet, kan er dan worden gezegd dat deze kip geen eieren legt? (Ja.) Dus als het om mensen gaat, zijn er sommigen van hen die het niet begrijpen, naar welke preken ze ook luisteren en hoe je ook met hen over de waarheid communiceert. Dit is iemand zonder geestelijk begrip. Er is een ander type persoon, het soort dat kan begrijpen wat hij heeft gehoord, maar het niet in praktijk brengt, die niet omkeert. Voor dit type persoon is het afgelopen en hij is hetzelfde als de mensen uit de stad Sodom – gedoemd om vernietigd te worden. Antichristen behoren tot deze categorie mensen; ze zullen niet omkeren, hoe je ook over de waarheid communiceert. Is dit slechts een onbuigzame gezindheid? (Nee.) Ze hebben een aard-essentie die zich afzet tegen God en de waarheid vijandig gezind is, en voor zulke mensen is het niet de vraag of ze de waarheid begrijpen. Ze maken een vijand van de waarheid, zetten zich af tegen de waarheid en tegen God en zijn positieve dingen vijandig gezind, dus wanneer je over de waarheid communiceert, behandelen ze die niet als de waarheid, maar eerder als een soort theorie, wetenschap of doctrine. Nadat ze naar de communicatie hebben geluisterd, rusten ze hun hart ermee uit, zodat ze daarna kunnen opscheppen en hun eigen belangen, status, roem en gewin kunnen verwerven. Dit is hun doel. Hoe je ook over de waarheid communiceert en welke voorbeelden je ook bespreekt, je kunt hen niet tot inkeer brengen, en je kunt hun bedoelingen niet omkeren of de manier waarop ze dingen doen veranderen. Ze zijn mensen die de waarheid niet nastreven. Mensen die de waarheid niet aanvaarden en beoefenen nadat ze die hebben gehoord, kunnen niet door de waarheid worden veranderd, en God zal zulke mensen niet redden. Zulke mensen kunnen in wezen worden gekenmerkt als mensen die de waarheid vijandig gezind zijn, en om specifieker te zijn, het zijn antichristen. Dit is het verschil tussen antichristen en gewone mensen.

Sommige mensen hebben de gezindheid van een antichrist en openbaren vaak bepaalde verdorven gezindheden, maar terwijl ze zulke onthullingen hebben, denken ze ook na over zichzelf en kennen ze zichzelf, en zijn ze in staat de waarheid te aanvaarden en te beoefenen, en na verloop van tijd is er verandering in hen te zien. Zij zijn mogelijke voorwerpen van redding. Er zijn mensen die uiterlijk in staat lijken dingen op te geven, zich volledig in te zetten, ontberingen te lijden en een prijs te betalen, maar in hun aard-essentie zijn ze afkerig van de waarheid en haten ze die. Wanneer je met hen over de waarheid communiceert, zijn ze er afkerig van en bieden ze weerstand. Ze dommelen weg en vallen in slaap tijdens bijeenkomsten en preken. Ze vinden ze saai, en zelfs als ze begrijpen wat ze horen, brengen ze het niet in praktijk. Er zijn anderen die aandachtig naar preken lijken te luisteren, maar hun hart dorst niet naar de waarheid en hun houding ten opzichte van Gods woorden is dat ze die beoordelen als een soort geestelijke kennis of theorie. En daarom is er, ongeacht hoeveel jaar ze al gelovig zijn, of hoeveel van Gods woorden ze hebben gelezen, of hoeveel preken ze hebben gehoord, geen verandering in hun zienswijze ten aanzien van het nastreven van status en het hoogachten van macht, of in hun houding van afkeer van de waarheid, haat jegens de waarheid en het weerstaan van God. Het zijn archetypische antichristen. Als je hen ontmaskert door te zeggen: “Wat je doet is proberen mensen voor je te winnen, en wanneer je jezelf verheerlijkt en over jezelf getuigt, misleid je mensen en wedijver je met God om status. Dit zijn de handelingen van Satan en antichristen”, zijn ze dan in staat een dergelijke veroordeling te aanvaarden? Zeker niet. Wat denken ze? “Ik heb gelijk om zo te handelen, dus zo handel ik. Hoe je me ook veroordeelt, wat je ook zegt, en hoe juist het ook mag lijken, ik ga deze manier van doen, dit verlangen, dit streven niet opgeven.” Het staat dus vast: dit zijn antichristen. Niets wat je zegt kan hun zienswijzen, bedoeling, agenda, ambities of begeerten veranderen. Dit is de archetypische aard-essentie van antichristen; niemand kan hen veranderen. Hoe mensen ook met hen over de waarheid communiceren, of welke taal of bewoordingen ze ook gebruiken, ongeacht de tijd, ruimte of context, niets kan hen veranderen. Hoe hun omgeving ook verandert, hoe de mensen, gebeurtenissen en dingen om hen heen ook veranderen, en hoe de tijden ook veranderen, of hoe groot de tekenen en wonderen ook zijn die God toont, hoeveel genade God hun ook schenkt, of zelfs hoe God hen ook straft, de manier waarop ze dingen zien en hun agenda zullen nooit veranderen, en hun ambitie en begeerte om de macht te grijpen zullen nooit veranderen. Hoe ze zich gedragen en met anderen omgaan zal nooit veranderen, evenmin als hun houding van haat jegens de waarheid en God. Wanneer anderen erop wijzen dat wat ze doen zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen en proberen mensen te misleiden is, veranderen ze hun manier van spreken in een manier waarin anderen geen fouten kunnen vinden of die ze niet kunnen onderscheiden. Ze gebruiken nog sluwere middelen om door te gaan met hun eigen persoonlijke onderneming en hun doel te bereiken: het heersen over en beheersen van Gods uitverkoren volk. Dit is wat zich manifesteert in een antichrist, en het wordt voortgebracht door de essentie van een antichrist. Zelfs als God hun zou zeggen dat ze gestraft zouden worden, dat hun einde was aangebroken, dat ze vervloekt en verdoemd waren, zou dat hun essentie dan kunnen veranderen? Zou het hun houding ten opzichte van de waarheid kunnen veranderen? Zou het hun liefde voor status, roem en gewin kunnen veranderen? Dat zou het niet kunnen. Het veranderen van mensen die door Satan zijn verdorven in mensen met een normale menselijkheid die God aanbidden, is het werk van God. Het kan gedaan worden. Maar is het mogelijk demonen, mensen die gekleed zijn in menselijke huid maar wier essentie satanisch is en die vijandig zijn jegens God, in normale mensen te veranderen? Dat zou onmogelijk zijn. God doet dit soort werk niet, deze mensen behoren niet tot degenen die God redt. Hoe velt God dan oordeel over dergelijke mensen? Ze zijn van Satan. Ze zijn niet degenen die God uitkiest of redt; God wil zulke mensen niet. Hoe lang ze ook in God hebben geloofd, hoeveel ze hebben geleden of wat ze tot stand hebben gebracht, hun agenda zal niet veranderen. Ze zullen hun ambities of verlangens niet opgeven, laat staan dat ze hun motivatie en behoefte laten varen om met God te wedijveren om status en mensen. Dergelijke mensen zijn echte antichristen.

Sommige mensen zeggen: “Doen antichristen geen kwaad en verzetten ze zich niet tegen God uit tijdelijke verwardheid? Als God enkele tekenen en wonderen zou tonen of hen een beetje zou straffen, zodat ze God konden zien, zouden ze God dan niet kunnen erkennen en zich aan Hem kunnen onderwerpen? Zouden ze dan niet kunnen aanvaarden en erkennen dat God de waarheid is en niet meer met God om status wedijveren? Is het niet zo dat ze geen geloof hebben omdat ze niet getuige zijn geweest van God die tekenen en wonderen toont of Gods geestelijk lichaam hebben gezien, en dat ze daarom erg zwak zijn en vervolgens door Satan om de tuin worden geleid?” Nee, dat is niet het geval. De ambities, begeerten en essentie van antichristen zijn volstrekt anders en verschillend van iemand die tijdelijk om de tuin wordt geleid en dwaas is en de waarheid niet begrijpt. Antichristen bezitten inherent een satanische aard en ze zijn vanaf hun geboorte afkerig van de waarheid en haten de waarheid. Het zijn Satans die onverzoenlijk zijn tegenover God, die zich tegen God verzetten en tot het einde toe met God wedijveren, en het zijn levende Satans die een mensenhuid dragen. Zulke mensen worden gekenmerkt als antichristen volgens hun aard-essentie, dus welke rol kunnen ze spelen en welke dingen kunnen ze doen in Gods huis? Ze hinderen, verstoren, slopen en vernietigen Gods werk. Deze mensen kunnen niet anders dan deze dingen doen in Gods huis. Zo zijn ze nu eenmaal, ze hebben een satanische aard, als wolven die de kudde binnendringen eropuit om de schapen te verslinden – dit is hun enige doel. Vanuit een ander perspectief bezien, waarom staat God toe dat deze mensen in Zijn huis verschijnen? Het is opdat Gods uitverkoren volk kan groeien in onderscheidingsvermogen. Zijn mensen in staat duidelijk te zien wat voor soort wezen de duivel Satan is, wat de essentie van zijn woorden en daden is, wat de gezindheden zijn die hij onthult, of hoe hij in de wereld mensen misleidt en zich tegen God verzet? Wanneer de duivel Satan wordt genoemd, kunnen mensen niet duidelijk aangeven of het precies de duivel of Satan is; ze ervaren het als abstract en leeg, dat het niet concreet genoeg is. “Waar is Satan?” vragen ze. “In de lucht,” luidt het antwoord. “Dus, hoe groot is Satan dan? Welke wonderen verricht hij specifiek? Hoe verzet hij zich specifiek tegen God? Wat is zijn aard-essentie?” Ze vinden het allemaal erg abstract, vaag en leeg. Door de manifestaties en onthullingen van antichristen kunnen ze deze dingen echter koppelen aan wat Satan doet en zijn aard-essentie, en dan wordt het allemaal concreet en is het niet langer abstract of leeg. Als het eenmaal allemaal concreet wordt, kunnen mensen hem horen spreken, zijn gedrag zien en zijn aard-essentie aandachtig onderscheiden. Vinden ze op deze manier dan niet dat de essentie van de duivel Satan waarover God spreekt concreter en echter wordt, en kunnen ze die dan niet praktisch koppelen aan feitelijke uitingen? Sommige mensen hebben een onvolwassen gestalte en begrijpen de waarheid niet, en door enige tijdelijke dwaasheid worden ze door antichristen om de tuin geleid en misleid, en dus gaan ze een jaar of zo weg. Wanneer ze terugkeren naar Gods huis, beseffen ze dat het niet goed voelt om Satan te volgen. Wanneer deze mensen voor het eerst beginnen antichristen te volgen, hebben ze het gevoel dat ze voldoende verstand en groot vertrouwen hebben, en zeggen ze: “De Boven wil niet dat we antichristen volgen, maar we zullen ze toch volgen, en op een dag zal ons gelijk worden bewezen!” Het resultaat hiervan is dat ze na enige tijd het gevoel hebben dat ze het werk van de Heilige Geest hebben verloren, dat ze geen enkele bevestiging in hun hart kunnen voelen. Voor hen voelt het alsof God niet langer bij hen is, dat hun geloof zijn betekenis en richting heeft verloren, en geleidelijk krijgen ze steeds meer onderscheidingsvermogen ten aanzien van antichristen. Eerst dachten ze dat antichristen de waarheid werkelijk begrepen, en dat ze door hen te volgen niet de fout in konden gaan in hun geloof, maar nu zien ze dat antichristen ernstige problemen hebben, dat antichristen spreken alsof ze de waarheid begrijpen, maar de waarheid nooit beoefenen – dit is een feit. Ze zien dat ze antichristen zo lang hebben gevolgd en geen waarheid hebben verkregen, en dat het werkelijk erg gevaarlijk is om antichristen te blijven volgen, en dus krijgen ze spijt, verwerpen ze de antichristen en worden ze bereid om terug te keren naar Gods huis. Zodra Gods huis zulke mensen opnieuw heeft opgenomen, wordt hun gevraagd hun ervaring te vertellen, en ze zeggen: “Die antichrist was zo goed in het misleiden van mensen. Destijds leken ze gelijk te hebben, hoe ik ook over hen dacht, maar nadat ik hem meer dan een jaar heb gevolgd, was het resultaat dat ik niets heb gewonnen, geen waarheid heb begrepen en zelfs geen greintje waarheidswerkelijkheid ben gaan bezitten. Ik heb kostbare tijd verspild. Ik heb werkelijk zo’n groot verlies geleden!” Deze ervaring van mislukking wordt hun meest indringende herinnering. Hoe meer ze naar preken luisteren, nadat ze zijn teruggekeerd naar Gods huis, hoe meer ze de waarheid gaan begrijpen en hoe helderder hun hart wordt. Wanneer ze terugdenken aan de tijd die ze hebben besteed aan het volgen van die antichristen en zien hoe ze verlies hebben geleden, gaan ze voelen dat antichristen werkelijk Satans zijn en fundamenteel de waarheid ontberen, dat alleen God waarheid is, en ze durven niet opnieuw een ander mens te volgen. Wanneer het tijd is om opnieuw een leider te kiezen, brengen ze hun stem heel zorgvuldig uit, en denken ze: ‘Als ik mijn stem op die-en-die uitbreng, help ik misschien een antichrist om gekozen te worden. Als ik mijn stem niet op hem uitbreng, kan dat voorkomen dat een antichrist wordt gekozen. Ik moet voorzichtig zijn en mensen beoordelen volgens principes.’ Zijn hun handelingen nu niet gebaseerd op principes en normen? (Ja, dat zijn ze.) Dit is een goede zaak. Sommige mensen worden misleid door antichristen en zeggen: “Waarom is ons dit overkomen? Zijn we door God aan de kant gezet? Geeft Hij niet meer om ons?” Zou je er in zo’n situatie mee instemmen als God je zou zeggen geen antichristen te volgen? Nee, dat zou je niet. Je zou er nog steeds op staan hen te volgen, en het enige wat God zou kunnen doen, is je dat toestaan en je vervolgens een lesje leren aan de hand van feiten. Nadat je enige tijd antichristen hebt gevolgd, kom je plotseling tot bezinning en zie je dat je verlies hebt geleden in je leven, en pas dan voel je wroeging en word je bereid antichristen te verwerpen en weer naar God terug te keren. Gelukkig voor jou is God verdraagzaam en genadig, en wil Hij je nog steeds. Als Hij dat niet deed, dan was het volledig met je gedaan, dan zou je geen kansen meer hebben om redding te verkrijgen – er is geen goede afloop aan het volgen van antichristen.

Je moet antichristen helder zien en ze correct herkennen. Je moet weten hoe je de diverse uitingen van antichristen kunt onderscheiden en tegelijkertijd moet je er terdege van bewust zijn dat er veel dingen zijn die je eigen aard-essentie gemeen heeft met antichristen. Dit komt doordat jullie allemaal behoren tot de mensheid die door Satan is verdorven, en het enige verschil is dat antichristen volledig onder Satans controle staan, en dat ze Satans handlangers zijn geworden en namens hem spreken. Jij behoort ook tot de verdorven mensheid, maar je bent in staat de waarheid te aanvaarden en hebt hoop om redding te verkrijgen. Er zijn echter veel dingen die je qua essentie gemeen hebt met antichristen, en jouw methoden en agenda’s zijn hetzelfde. Het is alleen zo dat jij, als je eenmaal de waarheid hebt gehoord en naar preken hebt geluisterd, in staat bent van koers te veranderen, en het feit dat je van koers kunt veranderen, bepaalt dat je hoop hebt om redding te verkrijgen – dit is het verschil tussen jou en antichristen. Wanneer ik antichristen ontmasker, moet jij daarom ook een vergelijking maken en herkennen welke dingen jij en antichristen gemeen hebben, en welke uitingen, gezindheden en aspecten van essentie je met hen deelt. Zul je door dit te doen jezelf dan niet beter kunnen kennen? Als je altijd onwillig bent, gelooft dat je geen antichrist bent, intense haat voelt voor antichristen en niet bereid bent deze vergelijking te maken of over jezelf na te denken en te begrijpen welke weg je volgt, wat zal dan het gevolg zijn? Met een satanische gezindheid is de kans groot dat je een antichrist wordt. Dit komt doordat geen enkele antichrist er doelbewust naar streeft een antichrist te worden en er vervolgens een wordt; het komt doordat ze de waarheid niet nastreven en als vanzelfsprekend op de weg van een antichrist belanden. Is niet iedereen in de religieuze wereld die de waarheid niet liefheeft een antichrist? Ieder mens die niet over zijn eigen aard-essentie nadenkt en die niet begrijpt, en die in God gelooft volgens zijn noties en verbeeldingen, is een antichrist. Zodra je de weg van een antichrist bent ingeslagen, zodra je status verkrijgt, en in combinatie met het feit dat je enige gaven en kennis hebt, en iedereen je bewondert, dan ga je, naarmate je langer aan het werk bent, een plaats in de harten van mensen innemen. Naarmate het werk waarvoor je verantwoordelijk bent in omvang toeneemt, ga je steeds meer mensen leiden, verkrijg je steeds meer kapitaal, en dan word je een rasechte Paulus. Heb je dit allemaal zelf in de hand? Je was niet van plan deze weg te volgen, maar hoe komt het dat je onbewust de weg van een antichrist bent ingeslagen? Een belangrijke reden hiervoor is dat als je de waarheid niet nastreeft, je zeer zeker status en prestige zult nastreven, je je met je eigen onderneming zult bezighouden, totdat je uiteindelijk, zonder dat je het doorhebt, de weg van een antichrist volgt. Als mensen die de weg van een antichrist volgen niet tijdig van koers veranderen, zullen ze, wanneer ze status verkrijgen, heel waarschijnlijk antichristen worden – dit resultaat is onvermijdelijk. Als ze deze zaak niet helder kunnen zien, lopen ze gevaar, want iedereen verdorven bezit gezindheden en iedereen houdt van reputatie en status; als ze de waarheid niet liefhebben, zijn ze zeer geneigd te vallen vanwege reputatie en status. Zonder het oordeel en de tuchtiging van God zou iedereen de weg van een antichrist volgen en vallen vanwege reputatie en status, en dit is iets wat niemand kan ontkennen. Je zegt: “Ik heb deze onthullingen slechts af en toe, het zijn slechts tijdelijke uitingen. Hoewel ik dezelfde essentie heb als die van antichristen, ben ik toch anders dan antichristen omdat ik niet zulke grote ambities heb als zij. Ook denk ik tijdens het vervullen van mijn plicht voortdurend over mezelf na, voel ik wroeging en zoek ik de waarheid, en handel ik in overeenstemming met waarheidsprincipes. Afgaande op mijn gedrag ben ik geen antichrist en wens ik er geen te zijn, daarom kan ik onmogelijk een antichrist worden.” Je bent misschien nu geen antichrist, maar kun je garanderen dat je niet de weg van een antichrist zult volgen en een antichrist zult worden? Kun je zo’n garantie geven? Nee, dat kun je niet. Dus hoe kun je zo’n garantie geven? De enige manier om dit te doen is door de waarheid na te streven. Hoe moet je dan de waarheid nastreven? Heb je een manier om dit te doen? Ten eerste moet je het feit erkennen dat je dezelfde gezindheidsessentie deelt als antichristen. Hoewel je nu geen antichrist bent, wat is voor jou het meest dodelijke en gevaarlijke? Het is dat je dezelfde aard-essentie bezit als antichristen. Is dit een goede zaak voor jou? (Nee.) Dat is het zeker niet. Dit is dodelijk voor je. Denk daarom niet, terwijl je luistert naar deze preken die de diverse uitingen van antichristen blootleggen, dat deze dingen niets met jou te maken hebben; dit is de verkeerde houding. Wat voor houding moet je dan hebben om deze feiten en uitingen te aanvaarden? Spiegel jezelf eraan, erken dat je de aard-essentie van een antichrist hebt, en onderzoek jezelf dan om erachter te komen welke van je uitingen en onthullingen identiek zijn aan die van antichristen. Erken eerst dit feit – probeer jezelf niet te vermommen of te verhullen. De weg die je bewandelt is de weg van een antichrist, dus het is in overeenstemming met de feiten om te zeggen dat je een antichrist bent; het is alleen dat Gods huis je nog niet als zodanig heeft gekenmerkt en je een kans geeft om berouw te tonen, dat is alles. Begrijp je dat? Aanvaard en erken eerst dit feit, en wat je daarna moet doen is voor God komen en Hem vragen je te disciplineren en je in toom te houden. Wijk niet af van het licht van Gods tegenwoordigheid en verlaat Zijn bescherming niet, en op deze manier zul je door je geweten en verstand in toom worden gehouden wanneer je dingen doet, en zul je ook Gods woorden hebben om je te verlichten, je te leiden en je in toom te houden. Bovendien zul je het werk van de Heilige Geest hebben om je te begeleiden, om de mensen, gebeurtenissen en dingen om je heen te regelen om als waarschuwingen voor je te dienen en je te disciplineren. Hoe waarschuwt God je? God handelt op vele manieren. Soms zal God ervoor zorgen dat je een duidelijk gevoel in je hart hebt, waardoor je je duidelijk realiseert dat je in toom moet worden gehouden, dat je niet moedwillig kunt handelen, dat als je verkeerd handelt, je schande over God zult brengen en jezelf belachelijk zult maken, en dus beteugel je jezelf. Is dit niet God die je beschermt? Dit is één manier. Soms zal God je innerlijk berispen en je duidelijke woorden voorhouden om je te vertellen dat op die manier handelen beschamend is, dat Hij het verafschuwt, dat het vervloekt is, oftewel, Hij gebruikt duidelijke woorden om je te berispen zodat je een vergelijking met jezelf maakt. Wat is Gods doel om je op deze manier te berispen? Hij doet het om je geweten iets te laten voelen, en wanneer je iets voelt, zul je de impact, de gevolgen en je eigen gevoel van schaamte in acht nemen, en zul je enige terughoudendheid betrachten in je handelingen en praktijken. Als je eenmaal je veel van zulke ervaringen hebt gehad, zul je merken dat hoewel deze verdorven gezindheden in mensen geworteld zijn, wanneer mensen bij machte worden de waarheid te aanvaarden en duidelijk de waarheid van hun eigen verdorven gezindheden te zien, ze doelbewust in opstand kunnen komen tegen hun vlees; wanneer mensen bij machte worden de waarheid te beoefenen, wordt hun satanische gezindheid gereinigd en veranderd. De satanische gezindheid van de mens is niet onverwoestbaar of onveranderlijk – wanneer je bij machte wordt de waarheid te aanvaarden en de waarheid te praktiseren, zal je satanische gezindheid vanzelf worden afgebroken en vervangen. Zodra je proeft hoe zoet het is om de waarheid te beoefenen, zul je denken: ‘Ik was vroeger zo schaamteloos. Hoe onbeschaamd mijn woorden ook waren of hoe ik mezelf ook verheerlijkte om anderen mij te laten aanbidden, ik voelde geen schaamte en had er achteraf geen besef van. Nu voel ik dat op die manier handelen verkeerd was en ik gezichtsverlies heb geleden, en ik heb het gevoel alsof vele ogen op mij gericht zijn.’ Dit is Gods werk. Hij wekt een gevoel bij je op, en je zou het gevoel hebben alsof je jezelf berispt, en dan zul je geen kwaad begaan of je eigen weg blijven volgen. Onbewust worden je manieren om jezelf te verheerlijken en over jezelf te getuigen steeds minder, je betracht steeds meer zelfbeheersing, en je voelt steeds meer dat door op deze manier te handelen je hart gerust is en je geweten vrede heeft – dit is leven in het licht, en het is niet langer nodig om in spanning te zitten of leugens of mooie woorden te gebruiken om jezelf te camoufleren. In het verleden loog je en hield je de leugens elke dag vol om je reputatie te beschermen. Elke keer dat je een leugen vertelde, moest je die leugen vervolgens volhouden uit angst door de mand te vallen. Het resultaat hiervan was dat je steeds meer leugens vertelde, en later grote inspanningen moest leveren en je hersens moest pijnigen om je leugens vol te houden; je leidde een leven dat noch op dat van mensen noch op dat van demonen leek, en dat was zo uitputtend! Nu streef je ernaar een eerlijk mens te zijn, en kun je je hart openen en dingen zeggen die waarachtig zijn. Je hoeft geen leugens te vertellen en je leugens dag aan dag vol te houden, je wordt niet meer door leugens beperkt, je lijdt veel minder, je leidt een leven dat steeds meer ontspannen, vrij en bevrijd is, in het diepst van je hart geniet je van gevoelens van vrede en vreugde – je proeft de zoetheid van dit leven. En terwijl je de zoetheid van dit leven proeft, is je innerlijke wereld niet langer bedrieglijk, boosaardig of vals. In plaats daarvan ben je nu bereid om voor God te komen, je bidt tot God en zoekt de waarheid wanneer je een probleem hebt, je bent in staat het met anderen te bespreken wanneer je een probleem hebt, en je handelt niet langer eenzijdig of willekeurig. Je voelt steeds meer dat de manier waarop je vroeger dingen deed verachtelijk was en je wilt dingen niet meer zo doen. In plaats daarvan handel je op die manier die in overeenstemming is met de waarheid, met het verstand en met Gods bedoelingen; de manier waarop je handelt is veranderd. Wanneer je in staat bent deze dingen te bereiken, betekent dat dan niet dat je van de weg van een antichrist hebt verlaten? En wanneer je van het pad van een antichrist hebt verlaten, betekent dat dan niet dat je de weg van redding bent ingeslagen? Wanneer je de weg van redding bent ingeslagen en vaak voor God komt, zijn je houding, intentie, perspectief, je levensdoelen en richting in het leven niet langer in strijd met God. Je begint positieve dingen lief te hebben, en je begint eerlijkheid, rechtvaardigheid en waarheid lief te hebben. Wanneer dit gebeurt, zijn je diepste hart en gedachten aan een transformatie begonnen. Wanneer je de weg van redding bent ingeslagen, kun je dan nog steeds een antichrist worden? Kun je God dan nog steeds opzettelijk weerstaan? Nee, dat kun je niet, en je bent nu buiten gevaar. Alleen door deze gesteldheid binnen te gaan, zullen mensen op het juiste spoor van het geloof in God zijn, en alleen door de waarheid op deze manier te zoeken en te aanvaarden, kunnen ze de problemen, de controle en de verstoring veroorzaakt door hun satanische aard en antichristelijke aard afwerpen. Ben je nu de juiste weg in het leven van het nastreven van de waarheid ingeslagen? Zo niet, haast je dan en doe je uiterste best om erop te komen. Als je niet op de weg van het nastreven van de waarheid kunt komen, zul je nog steeds in gevaar leven – iedereen die de weg van antichristen bewandelt, loopt het gevaar op elk moment te worden geëlimineerd.

De meeste mensen vechten terwijl ze hun plicht vervullen tegen hun eigen antichristelijke gezindheid; ze zijn uitgeput van de strijd om reputatie, status, geld en belangen, moe in lichaam en geest. Wanneer kan dit probleem dan worden opgelost? Alleen door de waarheid na te streven en die te kunnen aanvaarden, kun je geleidelijk de beperkingen en banden van je antichristelijke aard-essentie afwerpen en ervoor zorgen dat je satanische gezindheid geleidelijk verzwakt en verdwijnt. Zo zul je de hoop hebben jezelf te bevrijden uit Satans macht. Hebben jullie in het verborgene om deze dingen gehuild, met het gevoel dat jullie nooit kunnen veranderen, nooit de waarheid kunnen liefhebben en nooit dingen volgens de waarheidsprincipes kunnen aanpakken, en jezelf zozeer haten dat jullie jezelf in het gezicht slaan en bittere tranen huilen? Hebben jullie dit vaak gedaan? Als iemand dit niet vaak heeft gedaan, maakt dat hem dan niet verdoofd? Zo iemand kan nooit beseffen dat hij verdorven is, en toch gelooft hij dat hij goed werk levert, dat hij kaliber en talent heeft, dat hij vele waarheden begrijpt en dat hij veel dingen volgens principes kan aanpakken, en hij voelt zich zeer zelfverzekerd – zo iemand is verdoofd, hij vindt zichzelf geweldig, en dit is zeer gevaarlijk voor hem! Kunnen jullie nu werkelijk beseffen dat jullie gestalte te klein is, dat jullie er nog lang niet in geslaagd zijn jullie verdorven gezindheden af te werpen en dat jullie je nog steeds in de gevarenzone bevinden? Mensen die de waarheid niet nastreven, hebben dit besef niet, en mensen zonder het werk van de Heilige Geest evenmin. De meeste mensen zijn verdwaasd en verward, en denken dat zolang ze hun plicht ordelijk vervullen en geen kwaad doen, ze niet de weg van antichristen volgen, en dat ze, zolang ze niet allerlei kwaad doen, geen antichristen zijn. Hierdoor verkeren ze meestal in een gesteldheid van verdoofdheid, zijn ze vaak met zichzelf ingenomen, denkend dat ze geweldig zijn en dat ze spoedig redding zullen verkrijgen, en dat de weg van antichristen niets met hen te maken heeft. Jullie dagelijkse gebeden kunnen worden gebruikt om te meten of je in deze gesteldheid verkeert of niet. Wat bidden jullie wanneer jullie elke dag voor God komen? Als je elke dag zegt: “O God, ik heb U lief! O God, ik ben bereid me aan U te onderwerpen! O God, ik ben bereid de opdracht die U me hebt gegeven te vervullen! Ik kan mijn plicht trouw vervullen en ik heb de vastberadenheid om U tevreden te stellen en door U vervolmaakt te worden. Ongeacht welke uitingen van een antichrist ik bezit of hoe weinig ik mezelf ken, U houdt nog steeds van me en wilt me redden,” wat voor uiting is dit dan? Dit is verdoofdheid, je drukt alleen vastberadenheid uit en je hebt geen enkel begrip van je eigen aard-essentie. Je bevindt je in de enthousiaste fase en je bent nog lang niet in het bezit van de waarheidswerkelijkheid. Hoeveel tijd verstrijkt er voordat jullie één echt gebed kunnen uitspreken, om jullie hart voor God uit te storten, Hem jullie werkelijke situatie te vertellen, om vrede en vreugde in jullie hart te voelen en te voelen dat jullie werkelijk voor God leven? Zeg Mij, hoeveel tijd verstrijkt er voordat jullie dit één keer kunnen doen? Eén maand, twee maanden, zes maanden of een jaar? Als jullie nog nooit één echt gebed hebben uitgesproken en nog steeds bidden zoals mensen in de religieuze wereld door altijd te zeggen dat jullie God liefhebben, altijd jullie vastberadenheid uit te drukken, altijd dezelfde vaste frasen te gebruiken, dan schieten jullie zwaar tekort en hebben jullie geen enkele waarheidswerkelijkheid. Gewoonlijk zeggen mensen die drie of vijf jaar in God hebben geloofd zulke kinderachtige en onwetende dingen niet wanneer ze voor God komen, omdat ze er zeker van zijn dat ze God zullen volgen en ze ook geloof hebben, en ze begrijpen de waarheden met betrekking tot visies over Gods werk, Gods bedoelingen, Gods managementplan en het doel van Gods werk al duidelijk. Waar bidden ze meestal voor wanneer ze voor God komen? Het ene is zichzelf te kennen, en het andere is enkele ware woorden te spreken: O God, ik heb vandaag een moeilijkheid, ik heb iets gedaan waardoor ik bij U in de schuld sta, ik schiet in een bepaalde zaak tekort, en ik vraag U mij te beschermen en mij te leiden, te verlichten en te illumineren. Deze persoon begint enkele heel ware dingen te zeggen die verband houden met de waarheidswerkelijkheid, en hij gebruikt niet langer die uitspraken van vastberadenheid en slogans die enthousiaste mensen die net zijn begonnen te geloven, verkondigen. Waarom zeggen ze deze dingen niet? Ze hebben het gevoel dat het geen zin heeft zulke dingen te zeggen, dat zulke dingen niet kunnen voldoen aan hun innerlijke behoefte aan de waarheid of hun behoefte aan ingang in het leven. Ongeacht hoeveel jaar je hebt geloofd, ongeacht of je het slechts voor de vorm doet of oprecht voor God komt wanneer je tot Hem bidt, hoeveel dagen van de tien zeg je die lege woorden en clichés? Iemand zegt misschien één dag, dus wat bidden ze op de andere negen dagen? Als hun gebeden betrekking hebben op hun plicht en het binnengaan van het leven, dan is dat prima, en toont dit aan dat ze enige last op zich nemen ten aanzien van de waarheid, ten aanzien Gods woorden en ten aanzien hun eigen plicht, en dat ze niet meer zo verdoofd zijn. Wat bedoel ik met ‘ze zijn niet meer zo verdoofd’? Ik bedoel dat wanneer zaken die verband houden met de verdorven gezindheden van mensen en verschillende gesteldheden worden genoemd, ze iets voelen en onderkennen, en ze ook kunnen begrijpen. Ze zijn in staat begrip en bevattingsvermogen te bereiken, en ze begrijpen deze zaken ongeacht hoe ze worden uitgelegd en lopen er bijna mee in de pas – dit toont aan dat ze enige gestalte hebben verworven. Welke uitingen vertonen verdoofde mensen? Elke dag leven ze zo, zonder te streven en zonder vooruitgang te boeken, en daarom zeggen ze steevast dezelfde oude dingen wanneer ze tot God bidden. Ze begrijpen helemaal niets van ingang in het leven, ze hebben geen geestelijk begrip, ze voelen niets, naar hoeveel preken ze ook luisteren, ze reageren niet, en hoe er ook over de waarheid wordt gecommuniceerd, ze hebben het gevoel dat het allemaal eentonig is en allemaal hetzelfde betekent. Hebben ze dan nog iets tegen God te zeggen? Wat mensen zullen bidden en zeggen wanneer ze voor God komen, hangt af van de woorden in hun hart die ze tot God willen richten, en ze voelen dat ze deze dingen absoluut tegen God moeten zeggen. In je hart moet je op zijn minst je begrip van Gods vereisten hebben, de moeilijkheden die je ondervindt en hoe je aan Gods vereisten zou moeten voldoen. Als er niets in je hart is en je alleen maar wat aangenaam klinkende woorden en wat slogans en doctrines kunt zeggen en het slechts voor de vorm doet, dan is dat geen gebed. Als je al die jaren je trouw hebt gezworen maar helemaal niets praktisch hebt gedaan, en je uiteindelijk nog steeds geneigd bent om God op elk moment te verraden, Hem te ontkennen en af te haken, dan toont dit aan dat je zonder gestalte bent. Als jullie, wanneer jullie nu voor God komen om te bidden, jullie relatie met God meestal kunnen afstemmen op Gods vereisten en jullie eigen verandering van gezindheid, dan zal je relatie met God zijn gevestigd, zul je niet de weg van een antichrist volgen, en dit betekent dat je het juiste spoor van het geloof in God bent ingeslagen.

Hebben jullie nu een duidelijk beeld van de diverse uitingen van antichristen die zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen, en ook van de definities van de aard van zulk gedrag? Is er enig verschil tussen de uitingen van antichristen en de uitingen van de verdorven gezindheden van gewone mensen? Kunnen jullie een vergelijking maken wanneer jullie werkelijk met een kwestie worden geconfronteerd? Kunnen jullie de uitingen van antichristen beschouwen als de uitingen van gewone verdorven mensen, en omgekeerd? Hoe moeten jullie onderscheid maken tussen deze twee dingen? Iemands gezindheid beoordelen aan de hand van zijn consequente uitingen en onthullingen en zijn essentie beoordelen aan de hand van zijn gezindheid is een nauwkeurige manier om hem te kenmerken. Antichristen aanvaarden de waarheid niet en verheerlijken God niet; ze verheerlijken alleen zichzelf en getuigen alleen over zichzelf. Deze uiting is buitengewoon duidelijk en prominent, en wordt volledig beheerst door hun satanische aard. Hoewel gewone mensen ook zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen, zijn ze, wanneer je met hen over de waarheid communiceert, in staat die te aanvaarden en te erkennen dat God waarheid is, en kunnen ze de waarheid aanvaarden, alleen vindt verandering bij hen niet zo snel of gemakkelijk plaats – dit is het verschil tussen antichristen en gewone mensen. Wordt het, nu dit gezegd is, dan gemakkelijk om onderscheid tussen hen te maken? Antichristen hebben een kenmerk: wanneer ze de waarheid niet liefhebben of de waarheid ontkennen, ontkennen ze die dan direct? (Nee.) Welke methode gebruiken ze om de waarheid te ontkennen, zodat je ziet dat ze de waarheid niet erkennen? Ze zullen drogredenen aanvoeren om je te weerleggen, zeggen dat waar jij over communiceert niet de waarheid is, en dat alleen waar zij over communiceren de waarheid is. Ze getuigen bijvoorbeeld over zichzelf en iemand ontmaskert hen; welke uitingen vertonen ze daarna die anderen in staat stellen te bevestigen dat ze de waarheid niet liefhebben of aanvaarden? Drogredenen aanvoeren en proberen zichzelf te rechtvaardigen is er één, en daarnaast is er het verbergen van de feitelijke waarheid, en het is die waarheid die hun agenda is. Hun agenda is over zichzelf te getuigen zodat anderen hen hoogachten. Ze zullen je niet laten weten wat hun agenda is; ze zullen alleen maar valse en aangename dingen zeggen, drogredenen aanvoeren, je om de tuin leiden, je in de war brengen, zodat je uiteindelijk zegt dat ze niet over zichzelf getuigen, en dan zullen ze hun doel hebben bereikt. Ze spreken valse en aangename dingen, voeren drogredenen aan, leiden mensen om de tuin, ze erkennen niet dat ze over zichzelf getuigen, ze aanvaarden niet dat je hen ontmaskert, ze aanvaarden je berispingen niet, laat staan dat ze deze feitelijke typering aanvaarden. Ze aanvaarden dit helemaal niet. ze komen zelfs met excuses en zeggen: “Het is niet zo dat ik over mezelf getuig. Er is een reden en een context voor wat ik zeg. Een paar ongepaste dingen zeggen in die situatie is volkomen normaal en is geen probleem. Kan het worden beschouwd als over mezelf getuigen? Bovendien heb ik al dit werk gedaan en ook al ik geen resultaten heb geboekt, heb ik wel ontberingen doorstaan. Het is geen groot probleem als sommige mensen me hoogachten en me aanbidden.” Ze vinden zulk schandelijk gedrag, zo’n walgelijke daad, geen groot probleem – is dit een houding van het aanvaarden van de waarheid? Ze voelen geen schaamte vanwege deze slechte daden en vinden zichzelf zelfs geweldig – dit is de essentie van kwaadaardige mensen. Antichristen geloven dat zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen volkomen gepast is en is wat ze behoren te doen. Ze denken: ‘Ik doe het omdat ik deze bekwaamheid heb – zijn andere mensen het waard om het te doen? Ik heb ieders steun verdiend, ik heb zoveel moeite in het kerkwerk gestoken, ik heb zulke grote bijdragen geleverd aan gods huis en zoveel risico gedragen! Is het eerlijk als je me geen beloning en geen voordeel geeft? Is god niet rechtvaardig? Vergeldt hij niet ieder mens naar zijn daden? Verdien ik dan niet ieders steun vanwege al deze bijdragen en het dragen van al dit risico?’ Ze denken dat ze iets terug moeten krijgen voor het vervullen van hun plicht, en dat de minimale beloning ieders steun zou moeten zijn en het kunnen genieten van de loyaliteit, eer en voordelen die ze verdienen. Is dit een houding van het aanvaarden van de waarheid? (Nee.) Wat is dan de waarheid hier? Je zegt bijvoorbeeld tegen hen: “Ongeacht hoeveel ze lijden, mensen zijn schepselen, en ze behoren te lijden omdat ze verdorven gezindheden hebben. Lijden tijdens het vervullen van je plicht is slechts één manier waarop mensen lijden. Het maakt niet uit hoe bekwaam we zijn of welke gaven we bezitten, we zouden geen beloning moeten verwachten of proberen deals met God te sluiten.” Is dit niet de waarheid? Dit is de meest fundamentele waarheid die schepselen zouden moeten begrijpen. Is deze waarheid echter te vinden in hun filosofieën voor wereldlijke betrekkingen en in hun gedachten en opvattingen? (Nee.) Aanvaarden ze deze waarheid wanneer ze die horen? Nee, dat doen ze niet. Wat is hun houding? Ze geloven dat in Gods huis zijn hetzelfde is als in de wereld zijn, dat ze beloond moeten worden naar hun arbeid, dat ze iets moeten krijgen voor het vervullen van hun plicht, en dat als ze enig risico dragen, ze de voordelen en genade moeten ontvangen die ze verdienen. Je plicht vervullen is de verantwoordelijkheid en verplichting van ieder mens, en vergoeding komt er niet aan te pas. Aanvaarden antichristen deze waarheid? Wat is hun houding? Ze zijn minachtend en onwillig, en zeggen: “Jullie idioten, jullie aanvaarden dit zelfs! Is dat de waarheid? Dat is niet de waarheid, dat is alleen maar mensen bedriegen. Eerlijkheid en gelijkheid onder de mensen – dat is de waarheid!” Wat voor soort uitspraak is dit? Dit is de logica en de ketterij en drogreden van Satan. En kunnen ze degenen die de waarheid niet begrijpen misleiden? Ze kunnen hen zo gemakkelijk misleiden! Sommige mensen zijn zwak, ze begrijpen de waarheden met betrekking tot het vervullen van hun plicht niet, het ontbreekt hun tevens aan kaliber en bevattingsvermogen, en ze hebben niet veel geloof. Wanneer ze zulke dingen horen, vinden ze dat ze volkomen logisch zijn en denken ze: ‘Inderdaad. Hoe kon ik zo dom zijn? Ik heb vandaag eindelijk iemand ontmoet die het begrijpt. Wat zij zeggen is juist!’ Deze mensen luisteren alleen naar en aanvaarden alleen dingen die redelijk klinken en in overeenstemming zijn met hun noties; ze benaderen Gods woorden niet volgens het principe dat Gods woorden de waarheid zijn. Of Gods woorden nu overeenstemmen met de gevoelens van mensen, met het denken en de logica van mensen, met de gewoonten en gebruiken of de traditionele cultuur van mensen, Gods woorden zijn definitief, en elk woord ervan, van begin tot eind, is de waarheid. Gods woorden hoeven door niemand in twijfel te worden getrokken of te worden geanalyseerd, en ongeacht of de hele mensheid gelooft dat ze juist of onjuist zijn, of dat iemand ze kan aanvaarden, Gods woorden zijn voor eeuwig de waarheid. Gods woorden hoeven de tand des tijds niet te doorstaan, noch hoeft de mensheid ze door ervaring te verifiëren – Gods woorden zijn de waarheid. Is dit wat antichristen denken? Ze denken: ‘God moet redelijk zijn! Wat betekent gods rechtvaardigheid? Is het niet zo dat degenen die veel lijden en zeer bekwaam zijn grote beloningen ontvangen, en dat degenen die weinig lijden, die niet erg bekwaam zijn en die geen bijdrage leveren een kleine beloning ontvangen?’ Zegt God dit? (Nee.) God zegt dit niet. Wat zegt God? God zegt dat het vervullen van je plicht de roeping is van ieder mens, dat het vervullen van je plicht zijn eigen principes heeft, dat iedereen zijn plicht moet vervullen in overeenstemming met de waarheidsprincipes, en dat dit is wat schepselen behoren te doen. Wordt hier enige melding gemaakt van vergoeding? Enige melding van beloning? (Nee.) Er wordt geen melding gemaakt van vergoeding of beloning – het is een verplichting. Wat betekent ‘verplichting’? Een verplichting is iets wat mensen geacht worden te doen, iets waarop beloond worden naar je arbeid niet van toepassing is. God heeft nooit bepaald dat iemand die zijn plicht veelvuldig vervult een grote beloning moet ontvangen, en dat iemand die zijn plicht weinig vervult of die op een slechte manier vervult een kleine beloning moet ontvangen – God heeft zoiets nooit gezegd. Wat zeggen Gods woorden dan wel? God zegt dat het vervullen van je plicht de roeping is van ieder mens en dat het iets is wat schepselen geacht worden te doen – dit is de waarheid. Is dit hoe antichristen het begrijpen? Hoe behandelen ze deze woorden van God? Ze zullen ze op een andere manier behandelen. Vanuit het perspectief van hun eigen belangen zullen ze een verwrongen interpretatie van Gods woorden hebben. Om precies te zijn, wat ze doen is knoeien aan Gods woorden, door hun eigen middelen en begrip te gebruiken om Gods woorden en de waarheid om te vormen tot een andere interpretatie. En wat is de aard van zo’n interpretatie? Die is in hun voordeel, kan mensen misleiden en kan mensen provoceren en verleiden. Ze verdraaien Gods woorden tot hun eigen manier van spreken, alsof het waarheden zijn die zij uitdrukken, en nadat God iets heeft gezegd, moeten ze de manier waarop God het zegt en de principes van Gods woorden veranderen in hun eigen versie. Is het nog steeds de waarheid nadat ze het in hun eigen versie hebben veranderd? Nee, dat is het niet – het is een drogreden en ketterij. Zijn jullie in staat deze zaak te onderscheiden? (Ja, tot op zekere hoogte.) Nadat ze naar zoveel preken hebben geluisterd, hebben sommige mensen enig onderscheidingsvermogen gekregen. En wat is de essentie van het verzet van de antichristen tegen en de ontkenning van de waarheid? (Het is het knoeien aan Gods woorden en er een verwrongen interpretatie van hebben.) En wat is hun bedoeling met het knoeien aan Gods woorden en er een verwrongen interpretatie van hebben? Het is opdat mensen de waarheid niet aanvaarden en in plaats daarvan hun drogredenen en ketterijen aanvaarden. Ze geven een verkeerde voorstelling van de waarheid aan de hand van hun denken en logica, hun belangen en opvattingen en hun noties. Dit is dan in hun voordeel, en ze kunnen ook sommige mensen die dwaas en onwetend zijn en die de waarheid niet begrijpen, provoceren en misleiden. Hun woorden lijken je misschien juist wanneer je ze voor het eerst hoort, maar als je ze zorgvuldig analyseert, zul je merken dat de ambities en listen van Satan erin verscholen liggen. Wat is het doel van hun ambities en listen? Hun doel is zichzelf te bevoordelen, hun eigen manieren van doen en gedrag verdedigbaar te maken, mensen ertoe te brengen een goede beoordeling van hen te geven, hun slechte en kwaadaardige gedrag te veranderen in juist gedrag en manieren van doen die in overeenstemming zijn met de waarheid. Op deze manier, geloven ze, zullen mensen hen niet verwerpen en zal God hen niet veroordelen. Ze kunnen misschien anderen misleiden zodat mensen hen niet verwerpen, maar kunnen ze God ertoe brengen hen niet te veroordelen? Kan de mens de essentie van God veranderen? (Nee.) Dit is waar antichristen het domst zijn. Ze willen hun welbespraaktheid en hun ‘slimme brein’ gebruiken om een soort drogreden en ketterij te bedenken om aan de waarheid te knoeien, zodat hun bewering verdedigbaar kan worden en ze daardoor Gods uitspraken kunnen afwijzen en het bestaan van de waarheid kunnen ontkennen – denken ze niet verkeerd? Kunnen ze hun doel bereiken? (Nee.) Sommige mensen vragen wat er kan worden gedaan wanneer een antichrist enkele mensen misleidt. Als zulke mensen werkelijk zijn misleid en niet in staat zijn van koers te veranderen, dan betekent dit dat ze zijn onthuld en geëlimineerd, en terecht. Dit is dat ze gedoemd zijn en niet kunnen ontsnappen; ze zijn gedoemd te sterven, en God was nooit van plan mensen zoals zij te redden. Ze komen de kerk binnen onder valse voorwendselen en verrichten enige arbeid en genieten enige genade, en wanneer God hen niet meer wil, geeft Hij hen aan Satan. Het gebeurt gewoon dat ze een ketterij en drogreden horen, en bij het horen ervan applaudisseren ze en geven hun goedkeuring eraan, en dan gaan ze Satan achterna. Wat is dit? Dit is Satan gebruiken om dienst te doen. Er staat een vers in het boek Openbaring dat zegt: ‘Wie onheil aanricht zal nog meer onheil aanrichten, en wie onrein is zal nog onreiner worden. Wie goeddoet zal nog meer goeddoen, en wie heilig is zal nog heiliger worden’ (Openbaring 22:11). Dit betekent dat mensen naar hun soort worden ingedeeld. Als het gaat om de mensen die antichristen volgen, is dit dan slechts een moment van onoplettendheid van hun kant? Was het omdat God niet waakte? Dit is dat ze gedoemd zijn te sterven! Nadat je een tijdje met zulke mensen bent omgegaan, zul je zien dat ze het niet verdienen om gered te worden – ze zijn te ellendig! Afgaande op hun karakter en hun streven naar de waarheid, is hun aard boosaardig en afkerig van de waarheid, en verdienen ze het niet om gered te worden, verdienen ze het niet om zo’n enorme genade van God te erven. Als God hun deze genade niet geeft, dan zullen ze die gewoon niet ontvangen, en dus is de meest nauwkeurige manier om hen in drie woorden samen te vatten ‘gedoemd om te sterven’.

Zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen is de voornaamste uiting van antichristen, en het kenmerken van hun essentie aan de hand van deze uiting is zeer gepast en concreet – het is geen lege typering. Door te kijken naar hun agenda’s, ambities, de onthullingen van hun essentie en de consistente doelen van hun handelingen, is te zien dat zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen een kenmerkende uiting van antichristen is. Zijn er antichristen die nooit zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen? (Nee.) Waarom niet? Omdat hun ambities en begeerten zo immens zijn en ze die niet kunnen beheersen. Het maakt niet uit in welke groep mensen ze leven, als niemand hen verheerlijkt en aanbidt, hebben ze het gevoel dat het leven geen waarde of betekenis heeft, en daarom zijn ze zo gretig om zichzelf te verheerlijken en over zichzelf te getuigen om hun doelen te bereiken. Ze leven om anderen te overtreffen en hebben het nodig dat mensen hen aanbidden en volgen, en zelfs als die mensen net irritante, walgelijke vliegen of bendes bedelaars zijn, kan het hun niet schelen. Zolang er mensen zijn die hen aanbidden en volgen, voelen ze zich op hun gemak. Als ze manisch applaus van fans zouden kunnen ontvangen zoals beroemde zangers, dan zouden ze in de zevende hemel zijn, ze genieten daar enorm van – dit is de aard van antichristen. Het maakt niet uit wat voor mensen hen volgen of aanbidden, antichristen vinden ze allemaal leuk. Zelfs als de mensen die hen volgen de meest ellendige en walgelijke zijn, zelfs als het beesten zijn, zolang ze hen verheerlijken en hun ambities en begeerten naar status bevredigen, kan het antichristen niet schelen. Kunnen antichristen zichzelf er dus van weerhouden zichzelf te verheerlijken en over zichzelf te getuigen en overal waar ze gaan te pronken? (Nee.) Dit is hun essentie. Zeg Mij, wat voor mensen zijn degenen die God werkelijk volgen? Onder de mensheid is er een type persoon dat God wil uitkiezen en redden, en deze mensen hebben een absoluut minimum aan geweten, verstand en schaamte. Degenen die iets beter zijn dan dit, zijn in staat de waarheid lief te hebben, positieve dingen lief te hebben en Gods eerlijkheid en rechtvaardigheid lief te hebben; ze zijn in staat boosaardigheid te haten, ze voelen zich verontwaardigd wanneer ze onrechtvaardige of boosaardige dingen zien, en zelfs als ze er niets aan kunnen doen, haten ze die dingen nog steeds – dit zijn de mensen die God in ieder geval wil. Wat betreft degenen die deze menselijkheid en essentie niet bezitten, God wil hen niet, hoeveel ze ook praten over Gods goedheid of hoe groot God is. De farizeeën in de religie, bijvoorbeeld, verheerlijken God en getuigen van God met dezelfde oude lege theorieën en oppervlakkige woorden, en ze zijn het zelfs na tweeduizend jaar niet beu om die te zeggen. God drukt nu zoveel waarheden uit, maar ze kunnen die niet zien, ze negeren ze, en sommigen veroordelen en lasteren ze zelfs. Dit onthult hen volledig, en God heeft hen al lang gekenmerkt als hypocriete farizeeën, die allemaal deel uitmaken van Satans bende; God heeft hen gekenmerkt als demonen en Satans, zwijnen en honden. Wanneer antichristen in zo’n groep mensen aankomen en zien dat maar heel weinigen van hen de waarheid kunnen begrijpen, dat geen van hen enig onderscheidingsvermogen of talent heeft, haasten ze zich om van deze gelegenheid gebruik te maken om te pronken. Sommigen pochen dat ze ooit op twee universiteiten van wereldklasse tegelijk waren toegelaten en uiteindelijk niet zijn gegaan omdat ze in God gingen geloven en Zijn opdracht aanvaardden. Sommige mensen gaan hen zeer hoog achten, nadat ze hen dit hebben horen zeggen. Als je de waarheid niet begrijpt, en als de dingen die je liefhebt en je wereldbeeld hetzelfde zijn als die van wereldse mensen, zul je zulke mensen aanbidden, en daarom zul je, wanneer antichristen zulke dingen zeggen, door hen worden misleid en voor de gek worden gehouden. Op deze manier verheerlijken antichristen zichzelf heimelijk en die dwaze mensen zonder onderscheidingsvermogen worden door hen misleid. Antichristen voelen zich uiteindelijk zeer gelukkig en denken dat niemand die onder hen staat gewoon is, terwijl het in feite allemaal maar een stel verwarde mensen en nietsnutten zijn. Degenen die niet het vermogen hebben om de waarheid te bevatten, kunnen allemaal worden misleid door Satans en antichristen. Wanneer ze Satans en antichristen horen spreken, hebben ze het gevoel dat het echt overeenkomt met hun eigen gedachten en smaak, dus genieten ze ervan ernaar te luisteren. Ze zijn niet in staat om op een normale manier te denken om een oordeel te vellen over waar ze naar luisteren, noch zullen ze iemand vinden die de waarheid begrijpt om hen te helpen zulke dingen te onderscheiden; zolang ze het gevoel hebben dat wat ze horen redelijk klinkt, zullen ze bereid zijn het te aanvaarden, en zo worden ze misleid zonder het zelfs maar te beseffen. Als degenen die het vermogen hebben om de waarheid te bevatten en onderscheidingsvermogen hebben antichristen horen spreken, zullen ze weten dat die mensen proberen anderen te misleiden en zullen ze hen verwerpen. Die verwarde mensen die geen onderscheidingsvermogen hebben, zullen geloven dat antichristen geleerd zijn, van goed kaliber zijn en vooruitzichten hebben. Ze zullen de dingen op deze manier zien en worden misleid door een oppervlakkig verschijnsel; ze zullen niet weten wat de waarheidsprincipes zijn en ze zullen Satans achternagaan. Veroorzaken zulke mensen niet hun eigen vernietiging door hun dwaasheid en onwetendheid? Zo is het. Als je onderscheidingsvermogen hebt voor de diverse uitingen van antichristen die zichzelf voortdurend verheerlijken en over zichzelf getuigen, of hun verschillende manieren om dat te doen, en je in staat bent het doel en de agenda achter hun woorden te beoordelen, dan zal het gemakkelijk voor je zijn om de essentie van antichristen te doorzien, en dan zul je hen onmiddellijk kunnen verwerpen en vervloeken, en hen nooit meer zien. Waarom zul je dit doen? Omdat je, wanneer je antichristen ziet spreken en handelen, hen zult verafschuwen en haten, je walgelijk zult voelen alsof je naar vliegen kijkt en hen zo snel mogelijk zult moeten verdrijven. Daarom moet je hen, zodra je onderscheidingsvermogen hebt wat betreft de handelingen en het gedrag van antichristen, onmiddellijk ontmaskeren zodat anderen hen kunnen onderscheiden, en hen vervolgens uit de kerk verdrijven in overeenstemming met de principes. Durven jullie dit te doen? Als Gods uitverkoren volk dit kan doen, toont dat aan dat het in gestalte is gegroeid en dat het Gods bedoelingen in acht kan nemen en het werk van Gods huis kan beschermen. Wanneer Gods uitverkoren volk de waarheid begrijpt en onderscheidingsvermogen heeft, zullen antichristen geen voet aan de grond meer hebben in de kerk of in Gods huis.

Ongeacht de gelegenheid, zolang antichristen de kans hebben, zullen ze zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen, en zolang er mensen zijn die hen aanbidden en met bewonderende, afgunstige en eerbiedige ogen naar hen kijken, zullen ze gelukkig zijn – het kan hun niet schelen wie die mensen zijn. Hebben ze normen die ze vereisen van degenen die hen volgen, aanbidden en naar hen opkijken? (Nee.) Het maakt niet uit of die mensen idioten, zwakzinnigen, kwaadaardige mensen of niet-gelovigen zijn, het maakt niet uit wat voor soort mensen het zijn, zelfs met inbegrip van mensen die verwijderd en geëlimineerd zouden moeten worden, zolang die mensen hen kunnen volgen, aanbidden en verheerlijken, aanvaarden de antichristen hen, vinden ze hen erg aardig, en winnen ze die mensen voor zich en beschermen ze hen. Antichristen beschouwen die mensen als hun schapen, als hun persoonlijk eigendom, en ze staan niemand anders toe hen over te plaatsen, te ontmaskeren of aan te pakken. Hoe die mensen ook met de antichristen aanpappen en bij hen in de gunst proberen te komen, welke misselijkmakende en ziekelijke dingen ze ook zeggen, de antichristen zullen er allemaal van genieten; voor antichristen is het allemaal prima zolang die mensen hen maar vleien. Alles wat antichristen zeggen en doen is erop gericht dat andere mensen hen hoogachten, aardig vinden en volgen, en hoeveel slechte dingen de mensen die hen volgen ook doen, antichristen zullen hen niet onderzoeken, en het kan hun niet schelen hoe verraderlijk en kwaadwillig hun menselijkheid is. Zolang die mensen hen volgen en aanbidden, zullen de antichristen hen aardig vinden, en zolang die mensen de macht en status van de antichristen kunnen handhaven en niet tegen hen ingaan of zich tegen hen verzetten, zullen de antichristen zich buitengewoon tevreden voelen – zo zijn antichristen. Omgekeerd, hoe behandelen antichristen degenen die hen steevast ontmaskeren en die hen belemmeren om zichzelf te verheerlijken en over zichzelf te getuigen, en die hen daarvoor verachten, evenals degenen die met hen over de waarheid communiceren, die de essentie van hun problemen kunnen doorzien en die oprecht onderscheidingsvermogen jegens hen hebben? Ze worden onmiddellijk woedend van schaamte, en ze beschermen zich tegen die mensen, sluiten hen buiten en vallen hen aan, en uiteindelijk proberen ze met alle mogelijke middelen degenen die hen kunnen onderscheiden en zich tegen hen verzetten te isoleren. Wat is de reden hierachter? Het is omdat ze, wanneer ze zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen, altijd denken dat die mensen een doorn in het oog zijn en irritant, en dat die mensen hen zullen onderscheiden en afwijzen, hen zullen ontmaskeren en het mooie dat ze op de rails hebben staan, zullen bederven. Op het moment dat ze die mensen zien, voelen antichristen zich ongemakkelijk in hun hart en willen ze die mensen altijd aanpakken, denkend dat zolang ze die mensen kunnen aanpakken, er niemand zal zijn om hen te ontmaskeren of te belemmeren wanneer ze weer zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen, en dat ze dan ongebreideld kwaad zullen kunnen doen. Dit is het principe waar antichristen naar handelen. Het maakt niet uit wat voor mensen hen vleien, prijzen of verheerlijken, ongeacht of wat die mensen zeggen in overeenstemming is met de feiten, zelfs als ze leugens vertellen, zullen antichristen bereid zijn hen te aanvaarden, zullen ze met plezier naar hen luisteren en zullen ze die mensen vanuit het diepst van hun hart aardig vinden. Het kan hun niet schelen welke problemen die mensen hebben, en zelfs als ze problemen bij die mensen ontdekken, zullen ze die verbergen, verdoezelen en er geen woord over reppen. Zolang antichristen die mensen naast zich hebben, die hen volgen en vleien, zullen ze ervan genieten. Zo doen antichristen de dingen. Zijn jullie in staat deze dingen die antichristen doen te doen? Stel bijvoorbeeld dat jullie leiders en werkers in de kerk zijn, mensen met status en aanzien onder Gods uitverkoren volk. Als broeders en zusters je hoogachten, je vleien, met je aanpappen en je regelmatig prijzen, door te zeggen dat je goede preken geeft, dat je er goed uitziet en dat je voor hen de beste leider bent, hoe zou je je dan voelen? Zou je in staat zijn de bedoeling achter hun woorden te onderscheiden? Zou je in staat zijn zulke mensen af te wijzen en te mijden? Zo niet, dan ben je in gevaar. Je weet maar al te goed dat je er niet zo knap bent, dat je niet in staat bent over de waarheidswerkelijkheid te communiceren, en toch voel je je nog steeds gelukkig wanneer je mensen je op deze manier hoort vleien, en wil je altijd dicht bij zulke mensen komen en hen steunen. Betekent dat niet dat je in de problemen zit? Dit betekent dat je in gevaar bent.

Wanneer leiders en werkers aan het werk zijn, worden ze soms verlicht en geïllumineerd door de Heilige Geest, kunnen ze over enkele ware ervaringen spreken, en zullen ze natuurlijk mensen hebben die hen hoogachten en aanbidden, zullen ze natuurlijk mensen hebben die hen volgen, net zo onafscheidelijk van hen als hun eigen schaduw – hoe moeten ze op zulke momenten met deze dingen omgaan? Iedereen heeft zijn eigen voorkeuren, iedereen is ijdel; als mensen iemand goedkeurend en vleiend over hen horen spreken, zullen ze daar enorm van genieten. Dit is een normaal gevoel en is geen groot probleem. Als ze echter iemand steunen die hen kan overladen met lof en hen kan vleien, en ze zo iemand een belangrijke taak geven, dan is dat gevaarlijk. Dit is omdat mensen die ervan houden anderen te vleien en te overladen met lof, allemaal buitengewoon sluw en bedrieglijk zijn, en ze zijn niet eerlijk of oprecht. Zodra zulke mensen status krijgen, zijn ze niet van nut voor de ingang in het leven van Gods uitverkoren volk of voor het kerkwerk. Deze mensen zijn listig en ze zijn zeer goed in het verstieren van dingen. Degenen die relatief oprecht zijn, overladen anderen nooit met lof. Zelfs als ze je in hun hart goedkeuren, zullen ze het niet hardop zeggen, en als ze ontdekken dat je gebreken hebt of dat je iets verkeerds hebt gedaan, dan zullen ze je daarop wijzen. Sommige mensen houden echter niet van mensen die recht door zee zijn, en wanneer iemand hen op hun gebreken wijst of hen berispt, zullen ze die persoon onderdrukken en buitensluiten, en zelfs zijn gebreken en tekortkomingen aangrijpen om hem voortdurend te oordelen en te veroordelen. Zijn ze op deze manier niet bezig goede mensen te onderdrukken en te schaden? Zulke dingen doen en zulke goede mensen vervolgen zijn dingen die God het meest verafschuwt. Goede mensen vervolgen is iets verachtelijks! En als iemand een groot aantal goede mensen vervolgt, dan is hij een duivel. Leiders en werkers moeten iedereen eerlijk en liefdevol behandelen, en ze moeten zaken volgens principe aanpakken. Vooral wanneer je mensen hebt die je vleien en met je aanpappen, die om je heen draaien, moet je hen correct behandelen, hen liefdevol helpen en ervoor zorgen dat ze hun eigenlijke taken vervullen en niet mensen vleien zoals de ongelovigen doen; maak je standpunt en zienswijze duidelijk, laat hen zich vernederd en beschaamd voelen zodat ze het nooit meer doen. Als je je aan principes kunt houden en mensen eerlijk kunt behandelen, zouden deze verachtelijke clowns van het slag van Satan zich dan niet schamen? Dit zou Satan te schande maken en het zou God tevredenstellen. Degenen die ervan houden anderen te vleien, geloven dat leiders en werkers allemaal houden van mensen die hen vleien, en telkens wanneer iemand iets vleiends of kruiperigs tegen hen zegt, worden hun ijdelheid en verlangen naar status bevredigd. Mensen die de waarheid liefhebben, vinden dit allemaal maar niets, en ze verafschuwen het allemaal ronduit en walgen ervan. Alleen valse leiders genieten ervan gevleid te worden. Gods huis mag hen dan niet toejuichen of prijzen, maar als Gods uitverkoren volk hen toejuicht en prijst, voelen ze zich zo verheugd en genieten ze er enorm van, en uiteindelijk putten ze er enige troost uit. Antichristen genieten er nog meer van om gevleid te worden, en het liefst hebben ze dat zulke mensen dicht bij hen komen en om hen heen draaien. Is dat niet problematisch? Zo zijn antichristen; ze houden ervan dat mensen hen prijzen en toejuichen, aanbidden en volgen, terwijl degenen die de waarheid nastreven en die relatief oprecht zijn, hier niets van moeten hebben. Je moet dicht bij mensen komen die de waarheid tegen je kunnen spreken; zulke mensen naast je hebben is een groot voordeel voor je. Wanneer je zulke goede mensen om je heen hebt die, als ze een probleem bij je ontdekken, de moed hebben je te berispen en bloot te leggen, kan dat met name voorkomen dat je op een dwaalspoor raakt. Het kan hun niet schelen wat je status is; op het moment dat ze ontdekken dat je iets hebt gedaan dat tegen de waarheidsprincipes ingaat, zullen ze je berispen en blootleggen als dat nodig is. Alleen zulke mensen zijn oprechte mensen, mensen met een gevoel van gerechtigheid. Hoe ze je ook blootleggen en berispen, het is allemaal nuttig voor je, en het gaat erom toezicht op je te houden en je vooruit te helpen. Je moet dicht bij zulke mensen komen; met zulke mensen naast je om je te helpen, ben je veel veiliger – dit is wat het betekent om Gods bescherming te hebben. Het is zo heilzaam voor het goed vervullen van je plicht en werk om elke dag mensen die de waarheid begrijpen en principes handhaven aan je zijde te hebben die toezicht op je houden. Je moet absoluut niet die sluwe, bedrieglijke mensen die je naar de mond praten en vleien als je assistenten hebben; zulke mensen die aan je vastzitten is als stinkende vliegen op je hebben, je wordt blootgesteld aan zoveel bacteriën en virussen! Zulke mensen lopen het risico je te verstoren en je werk te beïnvloeden, ze kunnen ervoor zorgen dat je in verzoeking komt en op een dwaalspoor raakt, en ze kunnen je rampspoed en onheil brengen. Je moet bij hen uit de buurt blijven, hoe verder hoe beter, en als je kunt onderscheiden dat ze de essentie van niet-gelovigen hebben en hen uit de kerk kunt laten verwijderen, dan is dat nog beter. Zodra een oprecht persoon die de waarheid nastreeft ziet dat je een probleem hebt, zal hij je de waarheid vertellen, ongeacht je status, ongeacht hoe je hem zult behandelen, en zelfs als je hem uit zijn functie zult ontheffen. Hij zal nooit proberen het te verbergen of eromheen te draaien. Het is zo heilzaam om meer van zulke mensen om je heen te hebben! Wanneer je iets doet dat tegen de principes ingaat, zullen ze je blootleggen, hun mening geven over je problemen en je problemen en fouten openhartig en eerlijk aanwijzen; ze zullen niet proberen je te helpen gezichtsverlies te voorkomen, en ze zullen je zelfs geen kans geven om beschaming in het bijzijn van veel mensen te vermijden. Hoe moet je zulke mensen behandelen? Moet je hen kwellen of dicht bij hen komen? (Dicht bij hen komen.) Dat is juist. Je moet je hart openen en met hen communiceren, en zeggen: “Dat probleem van mij dat je me hebt aangewezen, klopte inderdaad. Op dat moment zat ik vol ijdelheid en gedachten aan status. Ik had het gevoel dat ik al zoveel jaren een leider was, maar niet alleen probeerde je me niet te helpen gezichtsverlies te voorkomen, maar je wees ook mijn problemen aan in het bijzijn van zoveel mensen, en daarom kon ik het niet aanvaarden. Nu zie ik echter in dat wat ik deed echt in strijd was met de principes en de waarheid, en dat ik dat niet had moeten doen. Wat stelt de positie van leider nu voor? Is dit niet gewoon mijn plicht? We vervullen allemaal onze plicht en we zijn allemaal gelijk in status. Het enige verschil is dat ik een beetje meer verantwoordelijkheid draag, dat is alles. Als je in de toekomst een probleem ontdekt, zeg dan wat je moet zeggen, en er zal geen persoonlijke wrok tussen ons zijn. Als we verschillen in ons begrip van de waarheid, dan kunnen we samen communiceren. In Gods huis en voor God en de waarheid zullen we verenigd zijn, niet van elkaar vervreemd.” Dit is een houding van het beoefenen en liefhebben van de waarheid. Wat moet je doen als je de weg van een antichrist met een wijde boog wilt mijden? Je moet het initiatief nemen om dicht bij mensen te komen die de waarheid liefhebben, mensen die oprecht zijn, dicht bij mensen komen die je op je problemen kunnen wijzen, die de waarheid kunnen spreken en je kunnen berispen wanneer ze je problemen ontdekken, en vooral mensen die je kunnen snoeien wanneer ze je problemen ontdekken – dit zijn de mensen die het meest heilzaam voor je zijn, en je moet hen koesteren. Als je zulke goede mensen buitensluit en van je verwijdert, dan verlies je Gods bescherming, en zal er geleidelijk ramspoed over je komen. Door dicht bij goede mensen en mensen die de waarheid begrijpen te komen, zul je vrede en vreugde hebben, en zul je in staat zijn rampspoed op afstand te houden; door dicht bij verachtelijke mensen, schaamteloze mensen en mensen die je vleien te komen, zul je in gevaar zijn. Niet alleen zul je gemakkelijk worden bedrogen en voor de gek gehouden, maar op elk moment kan je rampspoed overkomen. Je moet weten bij wat voor mensen je het meeste baat kan hebben – het zijn degenen die je kunnen waarschuwen wanneer je iets verkeerds doet, of wanneer je jezelf verheerlijkt en over jezelf getuigt en anderen misleidt, bij wie je het meeste baat kunt hebben. Dicht bij zulke mensen komen is de juiste weg om te gaan. Zijn jullie hiertoe in staat? Als iemand iets zegt dat je reputatie schaadt en je de rest van je leven wrok tegen hem koestert, en zegt: “Waarom heb je me ontmaskerd? Ik heb je nooit slecht behandeld. Waarom moet je het me altijd moeilijk maken?” en je koestert wrok in je hart, er ontstaat een kloof, en je denkt altijd: ‘Ik ben een leider, dat is mijn identiteit en status, en ik sta je niet toe zo te spreken’, wat voor uiting is dit dan? Het is het niet aanvaarden van de waarheid en jezelf tegenover anderen plaatsen; het is niet voor rede vatbaar zijn. Is dit niet je gedachte aan status die problemen veroorzaakt? Dit toont aan dat je verdorven gezindheden zeer ernstig zijn. Mensen die altijd gedachten aan status koesteren, zijn mensen met een ernstig antichristelijke gezindheid. Als ze daarnaast ook kwaad doen, zullen ze zeer snel worden onthuld en geëlimineerd. Het is zo gevaarlijk voor mensen om de waarheid af te wijzen en niet te aanvaarden! Altijd het verlangen hebben om te wedijveren om status en zich tegoed willen doen aan de voordelen van status zijn tekenen van gevaar. Wanneer iemands hart altijd wordt beperkt door status, kan hij dan nog wel de waarheid beoefenen en zaken volgens principe aanpakken? Als iemand niet in staat is de waarheid in praktijk te brengen en altijd handelt met het oog op roem, gewin en status, en altijd zijn macht gebruikt om dingen te doen, is hij dan niet een duidelijke antichrist die zijn ware aard laat zien?

Uitingen als zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen zijn de meest voorkomende uitingen van antichristen. Deze uitingen zijn altijd te zien, of het nu in het dagelijks leven is of in de manier waarop ze met anderen omgaan en dingen aanpakken, of in het kerkleven, omdat deze uitingen de onthullingen zijn van verdorven gezindheden. Bijvoorbeeld, de waarheden met betrekking tot hoe iemand zijn plicht benadert, hoe iemand anderen behandelt en hoe iemand anderen onderscheidt, zijn waarheden die we in de communicatie hebben behandeld. Is het zo dat jullie de concrete uitingen van deze dingen in jullie gewone leven kennen, maar ze niet als problemen kunnen beschouwen? Of is het zo dat jullie niet zijn begonnen met binnengaan vanwege deze specifieke problemen? Als jullie niet beginnen bij gezindheden, of als jullie soms deze uitingen vertonen maar niet weten of het een gezindheidsprobleem is en ze dus negeren, dan zijn jullie nog niet eens in de buurt bij het bereiken van een verandering van gezindheid. Als je niet beseft dat deze uitingen betekenen dat je jezelf verheerlijkt en over zichzelf getuigt, als je niet weet dat deze uitingen worden beheerst door je verdorven gezindheid, en je ze beschouwt als een soort persoonlijkheidskenmerk of een aangeboren manier van doen of waarnemen, en ze bagatelliseert, en je ze niet beschouwt als de onthullingen van je verdorven gezindheid en verdorven essentie, dan zul je het moeilijk vinden om de verdorven gezindheid waarom het gaat te veranderen. Zolang datgene waarvan mensen kunnen beseffen dat het verband houdt met gezindheden – of het nu een manier van doen is of een gesteldheid waarin ze verkeren, of het nu uiterlijk gedrag is of hun taalgebruik en uitspraken, of het nu hun gedachten en opvattingen zijn of hun begrip van een bepaalde zaak – verband houdt met de gezindheidsessentie, dan moeten ze het altijd beschouwen als een belichaming of onthullingen van de aard-essentie van de mens. Zal hun begrip op die manier dan niet worden verbreed? Ze moeten niet alleen de grote dingen begrijpen, zoals dat iemand God weerstaat, de waarheid niet liefheeft, begerig is naar status, of dat iemand mensen misleidt met de dingen die hij zegt; ze moeten daarentegen alles begrijpen, van de kleine dingen, zoals specifieke ideeën en bedoelingen, tot de grote dingen zoals een argument of uitspraak. Ik heb zojuist in totaal zes dingen genoemd, waaronder gedachten en opvattingen, evenals iemands begrip van een bepaalde zaak. Gedachten en opvattingen zijn dingen die bestaan binnen iemands bewustzijn en denken; begrip is iets dat al is herkend en waarover iemand concrete woorden en uitspraken kan vormen. Daarnaast zijn er gedrag en taal. In totaal zijn dit vier dingen. Er zijn ook uitspraken en argumenten. Waarmee staan uitspraken en argumenten in contrast? (Bedoelingen en ideeën.) Ideeën zijn vrij vage dingen die onbewust in de geest opkomen. Ze zijn nog niet gedefinieerd als goed of fout, je denkt ze gewoon, en ze hebben nog geen vorm aangenomen in je, terwijl gesproken argumenten gevormd zijn. In totaal zijn er drie groepen en zes dingen. Beschouw deze zes dingen als een pad om de essentie van jullie verdorven gezindheden te ontleden en een verandering van gezindheid te bereiken. Begin vanaf nu met het kennen van jullie eigen verdorven gezindheden en verdorven essentie vanuit deze zes dingen, en op deze manier zullen jullie werkelijk jezelf leren kennen.

Hebben jullie na het luisteren naar de communicatie van vandaag wat tijd nodig om te verwerken wat jullie hebben gehoord? Kunnen jullie, wanneer jullie samenkomen, op basis hiervan wat licht communiceren of jezelf hieraan spiegelen? Dit is de sleutel, en het is het meest heilzaam voor jullie. Wanneer jullie samenkomen, moeten jullie communiceren, ideeën uitwisselen en jullie ervaringen en inzichten bespreken – dit is het meest effectief. We gebruikten vroeger altijd het woord ‘overpeinzen’; in de volksmond zeggen we ‘herkauwen’. Dit betekent meer lezen, meer biddend lezen, meer nadenken en meer zoeken, om wat jullie op dat moment begrepen te nemen, maar ook wat jullie niet begrepen en als doctrine beschouwden, belangrijke punten, punten die iedereen verkeerd had begrepen en punten die jullie niet hadden gesnapt, en jullie in de communicatie op dit alles te concentreren – dit is wat ‘herkauwen’ betekent. Op deze manier zal jullie begrip van de details van deze waarheden, de verschillende verschillen tussen de waarheden en de definities van elke waarheid steeds duidelijker en nauwkeuriger worden. Vinden jullie dat de verschillende waarheden die jullie de afgelopen jaren hebben begrepen en in praktijk hebben gebracht, vager of duidelijker zijn geworden in vergelijking met voorheen? (Duidelijker.) En is er in de loop van deze jaren een grote verandering geweest in jullie weg van geloof in God, de richting waarin jullie je gedragen, en de bedoeling, motivatie en oorspronkelijke drijfveer achter het vervullen van jullie plicht? (Na enige kastijding en disciplinering door God te hebben ondergaan, en Gods woorden te hebben gegeten en gedronken, voel ik dat er enige verandering is geweest.) Dat er verandering is geweest, is juist, en het is wat er zou moeten gebeuren. Sommige mensen zijn al die tijd onverschillig gebleven en zijn niet in het minst veranderd na het luisteren naar zoveel preken. Ze worden niet in hun diepste innerlijk geraakt, oftewel, geen enkele bijeenkomst of communicatie kan de richting waarin ze gaan veranderen – ze zijn zo verdoofd en traag van begrip! De weg naar het verkrijgen van redding zou nu steeds duidelijker moeten worden, en degenen met ervaring zien duidelijk en helder de manieren waarop God de mens redt en wat Zijn doel daarbij is. Als je na al die jaren geloof in God nog steeds niet weet hoe God mensen redt en hoe Hij hen reinigt van verdorvenheid, dan toont dat aan dat je totaal geen begrip van de waarheid hebt en geen enkel begrip van Gods werk. Zijn zulke mensen niet allemaal verward in hun geloof?

20 maart 2019