Punt vijf: Ze misleiden, winnen mensen voor zich, bedreigen en beheersen ze

Supplement: Het verhaal van Dabao en Xiaobao

Voordat we vandaag formeel met onze communicatie beginnen wil Ik met een verhaal beginnen. Vinden jullie het allemaal leuk om naar verhalen te luisteren? (Ja.) Is er een principe bij het luisteren naar verhalen? In de verhalen die worden verteld, zou je in staat moeten zijn een aspect van de waarheid te doorgronden, een aspect van Gods bedoelingen te begrijpen, een aspect van de aard-essentie van de mens te herkennen, of de waarheidswerkelijkheid te ontdekken die mensen zouden moeten beoefenen en binnengaan. Dit is wat het betekent om verhalen te vertellen; het is geen oeverloos geklets en het is zeker geen geroddel. Sommige mensen begrijpen, wanneer ze naar verhalen luisteren, alleen wat erin gebeurt – wat voor soort mensen zijn dat? (Mensen van een laag kaliber.) Een laag kaliber betekent dat ze gedachteloos zijn; het ontbreekt hen voornamelijk aan geestelijk begrip. Ongeacht naar welk verhaal ze luisteren, ze kunnen zich alleen herinneren wat erin gebeurt, of een paar regels uit het verhaal oppikken. Maar als het gaat om de verschillende waarheden die mensen uit het verhaal zouden moeten begrijpen, dan bevatten, begrijpen of doorgronden ze die niet. Is dit gedrag niet een teken van het minste geestelijke begrip? (Ja.) Heeft iemand van jullie dit soort gedrag vertoond na het luisteren naar een verhaal? Na het gehoord te hebben, begrepen ze er niet veel van, vonden ze het verhaal zinloos en maakte het niet uit of het verteld werd of niet. Hebben zulke mensen bevattingsvermogen? Kunnen jullie, wanneer jullie naar een verhaal luisteren, iets opsteken uit de gebeurtenissen die erin plaatsvinden? Ongeacht of jullie er de waarheid uit kunnen begrijpen, zouden jullie het principe moeten begrijpen dat ik zojuist noemde met betrekking tot het luisteren naar verhalen. Laten we nu met het verhaal beginnen.

Er was eens een jongetje dat Xiaobao heette. Onlangs kwam er een zekere man bij hem thuis, en deze man ging vaak met Xiaobao’s ouders op pad om het evangelie te prediken. Op een dag gingen Xiaobao’s ouders weg om wat zaken te regelen en lieten de man en Xiaobao alleen thuis. Ons verhaal begint hier. Omdat Xiaobao de man niet goed kende, besloot die man naar Xiaobao toe te lopen en toenadering te zoeken terwijl hij aan het spelen was. Hij vertelde Xiaobao dat hij hem kende en zelfs zijn naam wist. Xiaobao was blij en dacht dat de man geen slecht iemand kon zijn. Toen vroeg de man aan Xiaobao: “Xiaobao, hebben je ouders het ooit over mij gehad terwijl ze aan het praten waren?” Xiaobao dacht even na en zei: “Dat weet ik niet.” De man zei: “Je bent een eerlijk kind. Brave kinderen zeggen wat ze weten.” Hij vroeg Xiaobao opnieuw: “Hebben je ouders het ooit over mij gehad of niet?” Xiaobao zei weer dat hij het niet wist. De man ging verder: “Xiaobao, wees lief, als je me de waarheid vertelt, geef ik je een snoepje.” Xiaobao dacht even na, maar zei weer dat hij het niet wist. De man peinsde: “Hoe kan ik hem zover krijgen dat hij me de waarheid vertelt?” Hij dacht even na en zei toen tegen Xiaobao: “Xiaobao, je ouders geloven in God, en ik ook. Ik ben de beste vriend van je ouders. Wij geloven alledrie in God, en jij gelooft ook in God. Weet je van wat voor kinderen God houdt?” Xiaobao dacht erover na en zei: “Dat weet ik niet.” De man zei: “God houdt van eerlijke kinderen, kinderen die niet liegen. Als ze iets weten, zeggen ze dat ze het weten, en als ze het niet weten, zeggen ze dat ze het niet weten. Dat doet een eerlijk kind, en God houdt van zulke kinderen.” Xiaobao dacht hierover na en zei: “Oké.” Toen zei hij niet meer dat hij het niet wist. De man ging verder: “Als je me de waarheid vertelt, dan ben je een eerlijk kind, een kind waar God van houdt.” Xiaobao dacht hierover na en zei: “Oké dan.” Daarna vroeg de man: “Wat betekent ‘oké dan’?” Xiaobao zei: “Het betekent dat mijn ouders het over u hebben gehad.” Daarna bleef de man vragen wat er was gezegd en zei hij steeds tegen Xiaobao dat hij eerlijk moest zijn en niet moest liegen. Xiaobao zei: “Mijn papa en mama zeiden dat u geen goed persoon bent. Ze zeiden dat u niet erg eerlijk bent en dat ze moeten oppassen als ze met u praten.” De man vroeg opnieuw: “Wat zeiden je papa en mama nog meer?” Xiaobao antwoordde: “Dat kan ik me niet herinneren.” “Wees een lieve jongen!” zei de man. Toen antwoordde Xiaobao: “Mijn papa en mama zeiden dat ze u niet alles moesten vertellen.” Toen de man hem bleef ondervragen, vertelde Xiaobao hem veel. De man voelde zich steeds ongemakkelijker en zei tegen Xiaobao: “Xiaobao, wat ben jij een lief kind, een kind waar God van houdt, omdat je eerlijk bent en me alles vertelt wat je weet.” Ondertussen was Xiaobao niet meer zo op zijn hoede voor deze man als in het begin, en hij antwoordde niet langer ‘dat weet ik niet’ op alles wat de man hem vroeg. Hij wilde de man alles vertellen, alles wat de man niet wist – hij hoefde het Xiaobao maar te vragen. De man liet Xiaobao ook weten: “Mijn bijnaam is Dabao, dus zie je, jij heet Xiaobao en ik heet Dabao. Zouden we niet de beste vrienden moeten worden?” Xiaobao antwoordde: “Ja.” Terwijl ze zo met elkaar praatten, hadden ze het over veel dingen, en hoe meer ze praatten, hoe blijer ze zich voelden. Xiaobao kreeg ook een snoepje en was niet langer op zijn hoede voor de man. Toen stelde de man deze eis aan Xiaobao: “Als je papa en mama in de toekomst weer iets over mij zeggen, kun je het me dan vertellen?” Xiaobao zei: “Natuurlijk, want we zijn goede vrienden.” Xiaobao was niet langer op zijn hoede voor deze man, en deze man kreeg de informatie die hij van hem wilde hebben. Vanaf die dag waren ze dikke vrienden. Telkens wanneer Xiaobao’s papa en mama iets over de man zeiden, vertelde Xiaobao het snel aan hem door. De man beloofde Xiaobao ook: “Ik zal je papa en mama absoluut niets vertellen over de zaak tussen ons beiden – het is ons geheim. Als je in de toekomst ooit iets lekkers te eten of iets leuks om mee te spelen wil hebben, zal ik het zeker voor je kopen. En als er iets is waarvan je niet wilt dat je papa en mama het weten, zal ik het geheimhouden voor je.” Dus voelde Xiaobao zich nog meer op zijn gemak en vertrouwde hij de man met heel zijn hart. Hij onderhield oprecht contact met hem, en ze werden “echt goede vrienden”.

Dat is het hele verhaal. Er zijn niet veel personages bij betrokken; de hoofdpersonen zijn Dabao en Xiaobao. De kern van het verhaal is hoe de man Dabao het kind Xiaobao probeert te misleiden, over te halen en voor zich te winnen, om hem ertoe te brengen de man bepaalde informatie te vertellen die hij wil weten. Dat is het soort verhaal en dialoog hier. Wat kunnen we uit dit eenvoudige plot en deze dialoog opmaken? Wiens kenmerken worden hier voornamelijk besproken? Die van het kind of die van de volwassene? (De volwassene.) Wat wordt hier dan geïllustreerd? Wat is het hoofdonderwerp van het verhaal? Het hoofdonderwerp is hoe deze volwassene allerlei maniertjes gebruikt om zijn doel te bereiken. Begrepen jullie welke maniertjes hij gebruikte? (Het kind voor zich winnen en misleiden.) Hij gebruikte beloningen om het kind voor zich te winnen en de juiste woorden om hem te misleiden, en hij verleidde hem zelfs. Wat gebruikte hij om hem te verleiden? Voordelen – hij verleidde het kind met voordelen. Voor zich winnen, verleiden en misleiden – dit omvat zowel verleiding als misleiding, waarbij de juiste woorden worden gebruikt om te verleiden, ook met iets licht dreigends. De woorden klinken misschien juist, maar waarvoor gebruikte hij deze woorden? (Om zijn eigen bijbedoelingen te verwezenlijken.) Hij gebruikte ze om zijn eigen geheime bedoelingen te verwezenlijken. De middelen die hij gebruikte zijn in wezen duidelijk. Is dit het gedrag dat de normale menselijkheid bezit? (Nee.) Tot welk aspect van Satans verdorven gezindheid behoort dit gedrag dan? (Boosaardigheid.) Waarom zeggen we boosaardigheid in plaats van bedrieglijkheid? Boosaardigheid gaat dieper dan bedrieglijkheid; het is verraderlijker, geheimzinniger, misleidender en moeilijker te doorgronden. Boosaardigheid omvat verleiding, overreding, inpalmen, het voor zich winnen, omkopen en beloningen voorhouden. Deze handelingen en gedragingen gaan veel verder dan bedrieglijkheid; ze zijn zonder twijfel boosaardig. De man zei niet: “Als je het me niet vertelt, sla ik je, schop ik je of slacht ik je af!” Hij gebruikte niet dat soort methoden en oppervlakkig gezien leek hij niet kwaadwillig. Dit is echter nog erger dan kwaadwilligheid – dit is boosaardigheid. Waarom zeg ik dat het boosaardigheid is? Bedrieglijkheid kan door de meeste mensen meestal wel worden doorzien, maar zijn methode is sluwer. Oppervlakkig gezien gebruikt hij beleefde taal die in overeenstemming is met menselijke genegenheid; maar in werkelijkheid, diep vanbinnen, zijn er meer verborgen dingen. Zijn handelingen en methoden zijn geniepiger en verraderlijker dan de bedrieglijkheid die mensen gewoonlijk zien en tegenkomen. Zijn tactieken zijn geraffineerder, dubbelhartiger en misleidender. Dit is boosaardigheid.

Kunnen jullie in het dagelijks leven de openbaring van de boosaardige gezindheid en het boosaardige gedrag van andere mensen onderscheiden en doorzien? Hoewel bedrieglijke personen vrij glad kunnen zijn, kunnen de meeste mensen hen na enige omgang toch doorzien. Degenen met een boosaardige gezindheid zijn echter niet zo gemakkelijk te doorzien. Als je de essentie of de gevolgen niet kunt zien, kun je hen onmogelijk doorzien. Boosaardige personen zijn zelfs nog sluwer dan bedrieglijke. Aan de hand van slechts een zin of twee kun je hen onmogelijk doorzien. Wat mensen met een boosaardige gezindheid betreft, is het mogelijk dat je gedurende enige tijd of een korte periode niet doorziet of doorgrondt waarom ze dat bepaalde ding doen, waarom ze op zo’n manier spreken of handelen. Op een dag, wanneer ze volledig zijn ontmaskerd en hun aard helemaal aan het licht is gekomen, zal iedereen eindelijk ontdekken wat voor persoon ze zijn. Dit is meer dan alleen bedrieglijkheid – het is boosaardigheid. Daarom vereist het doorzien van een boosaardige gezindheid een zekere tijd, en soms moeten eerst de gevolgen zichtbaar worden voordat men die kan doorzien; dit is niet iets wat snel kan worden onderscheiden. De grote rode draak heeft bijvoorbeeld mensen decennialang misleid, en pas nu heeft een klein aantal mensen enig onderscheidingsvermogen. De grote rode draak misleidt mensen onder het mom van het dienen van het volk en verdrijft andersdenkenden onder het mom van rechtvaardigheid, en berokkent zo talloze goede mensen ernstige schade. Maar weinigen kunnen dit doorzien, omdat wat hij zegt en doet in de ogen van de mensen juist lijkt. Mensen denken allemaal dat alles wat hij doet rechtvaardig en passend, wettig en redelijk is, en in overeenstemming is met het humanisme. Als gevolg daarvan misleidt hij mensen al decennialang. Wanneer hij uiteindelijk wordt ontmaskerd en instort, zullen de mensen zien dat zijn ware gezicht dat van de duivel is en dat zijn aardessentie boosaardig. De grote rode draak misleidt mensen al zoveel jaren, en het gif van de grote rode draak zit in iedereen – ze zijn zijn afstammelingen geworden. Zijn jullie in staat om het soort dingen te doen die de grote rode draak heeft gedaan? Sommige mensen spreken als de grote rode draak: ze gebruiken heel aangename woorden, maar doen geen echt werk. Al hun woorden zijn aangenaam, maar ze doen geen echt werk. Bovendien zijn ze bijzonder verraderlijk en boosaardig. Als het op zulke mensen aankomt, zullen ze het niet laten rusten als iemand hen beledigt. Vroeg of laat zullen ze de geschikte gelegenheid vinden om hun doel van wraak te bereiken, maar dan wel zonder de ander een stok te geven om mee te slaan. Ze kunnen de zaak zelfs afhandelen zonder zelf in beeld te komen. Is dat niet boosaardig? Boosaardige mensen hanteren principes, methoden, intenties, motieven en doeleinden die bijzonder heimelijk en verborgen zijn. Boosaardige personen gebruiken listen om anderen te schaden, soms gebruiken ze anderen om namens hen te doden, soms kwellen ze anderen door hen te verleiden tot zonde, en soms gebruiken ze de wet of nemen ze hun toevlucht tot allerlei verachtelijke middelen om anderen te kwellen. Dit zijn allemaal uitingen van boosaardigheid, en geen ervan zijn open en eerlijke methoden. Vertonen jullie deze gedragingen of openbaringen? Kunnen jullie ze onderscheiden? Zijn jullie je ervan bewust dat ze een boosaardige gezindheid vormen? Bedrieglijkheid is doorgaans aan de buitenkant te zien: iemand draait om de hete brei heen of gebruikt bloemrijke taal, en niemand kan peilen wat hij denkt. Dat is bedrieglijkheid. Wat is het voornaamste kenmerk van boosaardigheid? Dat is dat hun woorden bijzonder aangenaam klinken en alles aan de oppervlakte juist lijkt. Er schijnt geen enkel probleem te zijn en vanuit elke hoek bezien ziet het er behoorlijk goed uit. Wanneer ze iets doen, zie je niet dat ze bepaalde middelen gebruiken, en uiterlijk is er geen spoor van zwakke plekken of gebreken, en toch bereiken ze hun doel. Ze doen de dingen op een uiterst heimelijke manier. Zo misleiden antichristen de mensen. Mensen en zaken als deze zijn het moeilijkst te doorzien. Sommige mensen zeggen vaak de juiste dingen, gebruiken goed klinkende uitvluchten en hanteren bepaalde doctrines, gezegden of handelingen die het menselijk gevoel aanspreken om anderen zand in de ogen te strooien. Ze wenden het ene voor terwijl ze het andere doen, om hun heimelijke doel te bereiken. Dit is boosaardigheid, maar de meeste mensen beschouwen dit gedrag als bedrieglijk. Mensen hebben een vrij beperkt begrip en een vrij beperkte analyse van boosaardigheid. In werkelijkheid is boosaardigheid moeilijker te doorzien dan bedrieglijkheid, omdat het heimelijker is en de methoden en handelingen geraffineerder zijn. Als iemand een bedrieglijke gezindheid in zich heeft, kunnen anderen zijn bedrieglijkheid doorgaans binnen twee of drie dagen van omgang met hem ontdekken, of ze kunnen de openbaring van zijn bedrieglijke gezindheid waarnemen in zijn handelingen en woorden. Maar stel dat die persoon boosaardig is: dit is niet iets wat binnen een paar dagen kan worden doorzien, want als er in korte tijd geen belangrijke gebeurtenissen of speciale omstandigheden plaatsvinden, is het niet gemakkelijk om iets te doorzien door alleen maar naar hem te luisteren. Ze zeggen en doen altijd de juiste dingen en presenteren de ene juiste doctrine na de andere. Na een paar dagen met hen te hebben omgegaan, denk je misschien dat deze persoon best goed is, in staat is dingen te verzaken en zich in te zetten, geestelijk begrip heeft, een God liefhebbend hart heeft en handelt met zowel geweten als rede. Maar nadat ze een paar zaken hebben afgehandeld, zie je dat hun spreken en handelen doorspekt zijn met te veel dingen, te veel duivelse bedoelingen. Je beseft dat deze persoon niet eerlijk maar bedrieglijk is – een boosaardig iemand. Ze gebruiken veelvuldig de juiste woorden en aangename zinsneden die in lijn zijn met de waarheid en van menselijke genegenheid getuigen om met mensen om te gaan. Enerzijds profileren ze zichzelf en anderzijds misleiden ze anderen, en verwerven zo aanzien en status onder de mensen. Zulke personen zijn ongelooflijk misleidend, en zodra ze macht en status verkrijgen, kunnen ze veel mensen misleiden en schaden. Mensen met een boosaardige gezindheid zijn zeer gevaarlijk. Zijn er zulke mensen in jullie omgeving? Zijn jullie zelf zo? (Ja.) Hoe ernstig is het dan? Spreken en handelen zonder enige waarheidsprincipes, volledig vertrouwend op je boosaardige aard om te handelen, altijd wensend anderen te misleiden en achter een masker te leven, zodat anderen je niet kunnen doorzien of herkennen, en je menselijkheid en status met achting en bewondering zullen beschouwen – dit is boosaardigheid. Vertonen jullie dit boosaardige gedrag slechts af en toe, of zijn jullie meestal zo? Is dit gewoon wie je bent en is het een uitdaging voor je om je ervan los te maken? Als je slechts af en toe zulke methoden hanteert, kan dit nog veranderd worden. Als dit echter gewoon is wie je bent, als je voortdurend glad en bedrieglijk handelt en constant op listen vertrouwt, dan ben je de sluwste van de duivels. Ik zal jullie de waarheid vertellen: zulke mensen zullen nooit veranderen.

In het verhaal gebruikt Dabao deze methoden om Xiaobao te misleiden en de jongen zover te krijgen dat hij hem de waarheid vertelt. Zeg Mij, wie heeft hem geleerd zo te handelen? Niemand heeft hem dat geleerd. Waar kwamen dan deze trucs vandaan? (Van zijn aard.) Ze kwamen van zijn aard, van zijn verdorven essentie. Hij is gewoon zo. Hij ontziet zelfs een kind niet – hoe verachtelijk! Als hij de waarheid wil weten, kan hij het rechtstreeks aan de ouders van het kind vragen, of hij kan actief zichzelf leren kennen en zijn hart voor hen blootleggen; dan vertellen ze hem misschien de waarheid. Het is niet nodig om zulke methoden te gebruiken om achter iemands rug om deze schandelijke en onhandige dingen te doen. Dit is wat mensen met een boosaardige gezindheid doen. Zeg Mij, is het niet walgelijk? (Het is walgelijk.) Hij ontziet zelfs een kind niet; hij ziet het kind als gemakkelijk te dwingen door intimidatie, voor de gek te houden en te bedriegen, dus smeedt hij plannen tegen hem. Als hij nu een volwassene ziet die eerlijk en vriendelijk is, hoe zal hij die dan behandelen? Kan hij die met rust laten? Absoluut niet. Als hij iemand ziet die op hem lijkt, iemand die ervan houdt strategieën te gebruiken in zijn woorden en daden, wat zal hij dan doen? (Hij weet dat die persoon net zo boosaardig is als hij en zalmisschien op zijn hoede voor hem zijn, en niet zomaar iets onthullen.) Wat zou hij, naast op zijn hoede zijn, nog meer kunnen doen? (Hij zal wedijveren.) Inderdaad, hij zal openlijk en in het geheim wedijveren. Dit is het gedrag van mensen met een boosaardige gezindheid. Zulke mensen houden ervan om openlijk en in het geheim met anderen te wedijveren, en ze grijpen elke kans aan. Ze hebben een beroemde stelregel, en als jullie zulke mensen tegenkomen en hen die horen uitspreken, kunnen jullie er zeker van zijn dat ze een boosaardige gezindheid hebben. Wat zeggen ze? Bijvoorbeeld, wanneer je voorstelt dat ze met een ander samenwerken om hun plicht te doen, zeggen ze: “O, ik kan niet tegen hem op!” Hun eerste gedachte gaat altijd over “wedijveren”. Hun eerste idee is niet hoe ze met anderen kunnen samenwerken om het werk goed te doen, maar hoe ze met hen kunnen wedijveren. Dit is hun beroemde stelregel. Wat is hun ene regel, ongeacht in welke groep mensen ze zich bevinden, of het nu onder ongelovigen, broeders en zusters of familieleden is? Het is wedijveren, en als ze niet openlijk van anderen kunnen winnen, doen ze het in het geheim. Dit soort gezindheid is boosaardig. Sommige mensen lijken aan de oppervlakte misschien terloops met anderen te praten, maar in hun hart wedijveren ze in het geheim, waarbij ze verschillende middelen en technieken gebruiken om de ander indirect aan te vallen en te kleineren. Mensen die dit niet kunnen onderscheiden, zullen hun tactieken niet doorzien, en tegen de tijd dat ze dat wel doen, heeft hun wedijver al een resultaat opgeleverd. Dit is boosaardigheid. Wanneer boosaardige mensen met anderen omgaan, draait alles om openlijk en in het geheim wedijveren, waarbij ze allerlei listen, plannetjes of bepaalde methoden gebruiken om anderen te verslaan, hen te laten capituleren en uiteindelijk iedereen zich aan hen te laten onderwerpen. Vanaf het bestaan van de mensheid tot nu toe is de hele geschiedenis van de mensheid vol “wedijver”. Of het nu op grote schaal is tussen naties, op kleinere schaal tussen families, of op individueel niveau tussen mensen, er is geen groep die niet volop conflicten heeft; als het geen openlijke wedijver is, dan is het in het geheim, als het geen verbale confrontatie is, dan is het fysiek. De periode met de meest frequente oorlogen tussen verschillende etnische groepen in de Chinese geschiedenis was de Periode van Lente en Herfst en de Periode van de Strijdende Staten. De meeste beroemde boeken over militaire strategie zijn in die twee perioden geschreven, zoals de tactieken in De kunst van het oorlogvoeren van Sun Tzu – die zijn allemaal in die tijd ontstaan. Er is ook het boek De zesendertig krijgslisten, dat verschillende tactieken voor gebruik in oorlogsvoering documenteert. Sommige van deze militaire strategieën en tactieken worden vandaag de dag nog steeds gebruikt. Zeg Mij, wat zijn een paar van die strategieën? (De “zelfverminkingsstrategie”.) (De “afleidingsstrategie”.) (De “dubbelspionstrategie”, “lege-stadstrategie” en “honingvalstrategie”.) Al deze beroemde strategieën, of ze nu beginnen met “honingval”, “lege stad” of “afleiding”, eindigen met “strategie”. Wat betekent “strategie”? (“Tactiek” of “intrige”.) Het impliceert bepaalde verraderlijke, bedrieglijke, verborgen of geheime tactieken. Deze “tactieken” hebben niets te maken met planning – ze gaan over het bekonkelen van snode plannen. Wat zien we achter deze tactieken? Zijn hun handelingen, hun gedrag en deze tactieken en praktijken die zij in de oorlogsvoering gebruiken in overeenstemming met de menselijkheid en de waarheid? (Nee.) Werkt God op deze manier? (Nee.) Absoluut niet. Wie worden dan door deze praktijken vertegenwoordigd? Satan en deze boosaardige mensheid. Waar komen deze strategieën van de boosaardige mensheid vandaan? (Satan.) Ze zijn van Satan ontvangen. Sommigen hebben misschien moeite om dit te begrijpen, dus Ik zou moeten zeggen dat ze van de duivelkoningen zijn ontvangen – dan zullen de mensen het begrijpen. Wie zijn de duivelkoningen? Dat zijn de demonen en Satan die in de wereld reïncarneren om tweedracht te zaaien en grote schade aan te richten onder de mensheid – zij hebben deze strategieën bedacht. Hebben jullie in de verslagen van Gods werk Hem ooit een “lege-stadstrategie” of een “afleidingsstrategie” zien gebruiken? Bevat Gods beheerplan deze strategieën? God heeft nooit zulke strategieëngebruikt om Zijn werk te beheren. Deze strategieënworden door de gehele boosaardige mensheid gebruikt. Van een natie of een dynastie op grotere schaal, tot een stam of een familie op kleinere schaal, en zelfs tot de relaties tussen individuen, overal waar je de verdorven mensheid vindt, vind je conflicten. Waar maken ze ruzie om? Waar wedijveren ze om? Wat is hun doel? Het is allemaal om macht, status en gewin – om deze dingen te verkrijgen. Natie vecht tegen natie voor controle over meer mensen. Stammen vechten tegen elkaar om territorium, mensen en soevereiniteit. Individuen vechten om superioriteit en gewin. Overal waar de mensheid is, is er conflict, want overal waar de mensheid is, is er de verdorvenheid van Satan. De mensheid als geheel is verdorven door Satan, dus de wereld is gevuld met conflicten en bloedvergieten. Wat de verdorven mensheid ook doet, ze kan niet ontsnappen aan de banden van Satans gezindheid. Daarom is de hele geschiedenis van de mensheid, zowel in het Westen als in het Oosten, elk deel van haar geschiedenis, een betreurenswaardig verslag van de boosaardige strijd van de mensheid. De mensheid beschouwt deze dingen zelfs als glorieus. Sommige mensen bestuderen vandaag de dag nog steeds De zesendertig krijgslisten van China. Bestuderen jullie die? (Nee.) Als je deze dingen opzettelijk bestudeert, de ervaringen, lessen, middelen, methoden en technieken die erin vervat zijn in je opneemt om je brein te verrijken en ze tot een deel van je overlevingsvaardigheden maakt, is dat absoluut verkeerd. Je zult onvermijdelijk dichter bij Satan komen en steeds boosaardiger en slechter worden. Als je echter je perspectief kunt veranderen en ze kunt ontleden, onderscheiden en blootleggen volgens Gods woorden, wat voor resultaat zul je dan bereiken? Je zult Satan nog meer haten, en jezelf nog meer begrijpen en haten. Wat is een nog betere uitkomst? Het is Satan verwerpen en vastbesloten zijn God te volgen. Satan gebruikt deze zogenaamde traditionele culturen en allerlei kennis en theorieën die de mensheid in duizenden jaren heeft verzameld om mensen te onderwijzen en het er bij hen in te prenten, met als doel hen op een dieper niveau te verderven en te beheersen. Als je deze dingen meester wordt en weet hoe je ze moet gebruiken, dan word je een levende Satan en zul je grondig door God worden geëlimineerd.

Tijdens eerdere bijeenkomsten, wanneer er werd gecommuniceerd over het begrijpen van zichzelf, brachten de meeste mensen vaak de kwestie van een arrogante gezindheid ter sprake, wat de meest voorkomende verdorven gezindheid is, en die wijdverbreid is. Welke andere verdorven gezindheden komen relatief vaak voor? (Bedrieglijkheid en onbuigzaamheid.) Bedrieglijkheid, onbuigzaamheid, afkeer van de waarheid en venijnigheid – dit zijn dingen die mensen vaak tegenkomen. Boosaardigheid wordt minder vaak gezien, en wordt niet zo vaak herkend. Men kan zeggen dat een boosaardige gezindheid het moeilijkst te herkennen is, en het is een diep verborgen en relatief geheimzinnige soort verdorven gezindheid, nietwaar? Stel bijvoorbeeld dat twee mensen samenleven, en geen van beiden houdt van de waarheid of streeft die na, noch zijn ze trouw in het vervullen van hun plichten. Uiterlijk lijken ze misschien harmonieus samen te leven zonder enige problemen. Echter, diep vanbinnen streeft geen van beiden de waarheid na, en zijn er nog steeds verschillende verdorven gezindheden aanwezig, hoewel je ze niet kunt zien. Waarom kun je ze niet zien? Omdat beide individuen bijzonder bedrieglijk en sluw zijn in hun handelen. Omdat je de waarheid niet begrijpt en het je aan elk onderscheidingsvermogen ontbreekt, kun je de essentie van hun problemen niet doorzien. De waarheden die je begrijpt zijn gering, je gestalte is te klein, dus er zijn veel complexe kwesties die je onmogelijk kunt doorgronden, en je bent machteloos om andere mensen te helpen hun problemen op te lossen. Wat moeten jullie als leiders doen wanneer jullie zulke mensen tegenkomen? Als je hen ontmaskert en onderscheidt, aanvaarden ze dat dan gemakkelijk? Nee, dat doen ze niet. Hoe moet je dan met zulke mensen omgaan? Is er een manier om dat te doen? Wat is het principe bij de omgang met zulke mensen? Als ze technische of professionele vaardigheden bezitten om voor Gods huis te arbeiden, moet je hen als broeders en zusters behandelen en dienovereenkomstige eisen aan hen stellen. Maar kunnen zulke mensen, aangezien ze de waarheid niet nastreven, trouw zijn in het vervullen van hun plichten? (Nee.) Welk gedrag geeft aan dat het hun aan trouw ontbreekt? Blinken zulke mensen niet uit in dingen doen voor de show? Als er niemand in de buurt is, nemen ze de boel niet serieus en doen ze alles op hun gemak. Zodra ze iemand zien aankomen, schieten ze in actie. Ze kunnen zelfs een heleboel vragen opwerpen en vragen of dit of dat aanvaardbaar is. Zodra die persoon vertrekt, stoppen ze met werken, doen ze niets, hebben ze geen enkele vraag meer en zeggen ze zelfs in hun hart: ik hield je gewoon voor de gek; zo dwaas ben ik niet! Zulke mensen doen alles voor de show; ze zijn bijzonder bedreven in het ophouden van een façade en blinken uit in schijnvertoningen, waardoor ze mensen een valse indruk geven. Veel mensen die jarenlang met hen zijn omgegaan, kunnen hun sluwe en bedrieglijke essentie nog steeds niet doorzien. Wanneer anderen naar hen informeren, zeggen ze zelfs: “Deze persoon is heel goed, behandelt iedereen aardig, doet nooit iemand kwaad, gewoon een allemansvriend. Zelfs als iemand iets verkeerd doet, snoeit hij diegene niet; hij spoort anderen voortdurend aan en troost hen.” Welke middelen en methoden gebruiken deze mensen in hun omgang met anderen? Ze spelen een rol die bij de gelegenheid past, zijn glad en gewiekst, en de meeste mensen zeggen dat ze een goed iemand zijn. Zijn er zulke mensen in jullie omgeving? (Ja.) Iedereen heeft de neiging zijn eigen verdorven gezindheden te onthullen, maar deze individuen hullen zich zo strak in het verborgene dat het voor niemand mogelijk is hun problemen te ontdekken. Is dat geen probleem? In de geschiedenis hebben sommige keizers talloze wandaden begaan, en toch noemen latere generaties hen nog steeds wijze heersers. Waarom hebben mensen zulke opvattingen over hen? Hebben ze niet enige moeite gedaan en dingen gedaan om hun eigen reputatie te beschermen? Enerzijds deden ze enkele goede dingen omwille van hun eigen politieke prestaties, terwijl ze anderzijds, om hun wandaden te verbergen, de geschiedenis vervalsten en degenen doodden die de waarheid en feiten over hen opschreven. Echter, hoe ze ook probeerden die te verdoezelen, er zijn ongetwijfeld verslagen van hun daden. Ze konden niet iedereen elimineren die de waarheid kende. Uiteindelijk werden die zaken beetje bij beetje door latere generaties blootgelegd. Toen mensen erachter kwamen, voelden ze zich bedrogen. Door deze historische feiten bloot te leggen, zouden mensen een nieuw begrip moeten krijgen van de waarheid over de hele mensheid. Wat voor begrip? Van vorsten tot het gewone volk, de hele mensheid ligt in de handen van boosaardigen, zo verdorven door Satan dat elke persoon boosaardiger is dan de volgende. Er is niemand die niet boosaardig is, niemand die niet slecht is. Ze hebben allemaal veel wandaden begaan; ze zijn allemaal volkomen boosaardig, er is niemand onder hen die goed is. Sommigen zeggen: “In elke dynastie zijn er een paar oprechte ambtenaren. Tellen deze oprechte ambtenaren als boosaardig?” Als je in God gelooft onder het gezag van deze oprechte ambtenaren, kijk dan of ze je zullen arresteren of niet. Als je over God getuigt tegenover hen, observeer dan hun houding. Je zult onmiddellijk weten of ze boosaardig zijn of niet. Gods verschijning en werk, evenals de waarheid die Hij uitdrukt, onthullen meer dan wat dan ook de ware aard van mensen. Sommige heersers en ambtenaren hebben misschien bepaalde politieke prestaties geleverd en enkele goede daden verricht, maar wat is de aard van deze goede daden? Wie profiteert ervan? Het zijn goede daden die door de heersende klasse worden geëist. Zijn de goede daden die zij verrichten de goede daden die God goedkeurt? Zijn deze “politieke prestaties” het beoefenen van de waarheid en het zich onderwerpen aan God? Absoluut niet. Hun politieke prestaties en goede daden hebben absoluut geen verband met de waarheid of met het zich onderwerpen aan God. De goede daden en politieke prestaties die ze verrichten, worden allemaal gedreven door hun bedoelingen en motieven; het is allemaal gedaan om zichzelf onsterfelijk te maken en door anderen geprezen te worden. Daarom, ongeacht hoeveel goede daden ze verrichten of hoeveel politieke prestaties ze vergaren, kan het niet bewijzen dat ze goede mensen met een vriendelijk hart zijn, laat staan dat ze nooit kwaad hebben gedaan of geen boosaardige aard bezitten. Is het je duidelijk wat voor soort persoon deze mensen zijn in de ogen van God? Kunnen jullie deze zaken gebruiken om jezelf te begrijpen? Doen jullie aan zulke praktijken, waarbij je wilt opscheppen zodra je iets goeds doet, ervoor zorgend dat iedereen het weet, om vervolgens uiterlijk te zeggen dat men niet opschepperig of arrogant moet zijn, dat men zich nederig moet gedragen? Bijvoorbeeld, je gaat naar een nieuwe kerk om te werken, en de mensen weten niet dat je een leiderschapspositie bekleedt, dus moet je alle mogelijke middelen proberen om de mensen te laten weten dat je een leider bent, en je breekt er de hele nacht je hoofd over en komt uiteindelijk met een goede oplossing. Wat is de oplossing? Je roept iedereen bijeen voor een vergadering en zegt: “Laten we tijdens de bijeenkomst van vandaag communiceren over de vraag of ik als leider aan de norm voldoe of niet. Als ik niet aan de norm voldoe, kunnen jullie me ontmaskeren en van mijn functie ontheffen. Als ik dat wel doe, dan zal ik deze rol blijven vervullen.” Wanneer iedereen dit hoort, weten ze onmiddellijk dat je een leider bent. Heb je hiermee je doel niet bereikt? Waar kwam dit doel vandaan? Het komt voort uit je boosaardige aard. Ambities hebben is een algemeen menselijke eigenschap, maar hoewel alle mensen ambities hebben, gebruiken sommigen op verschillende momenten en op verschillende plaatsen diverse talen, methoden en strategieën om hun gewenste doelen te bereiken. Dit is boosaardigheid.

Over dit onderwerp van de boosaardige aard zullen we regelmatig blijven spreken. Op deze manier zullen jullie een grondiger begrip krijgen van dit aspect van de waarheid en verdorven gezindheid. Enerzijds zullen julie jezelf kunnen begrijpen, en anderzijds zul je in staat zijn verschillende soorten mensen te onderscheiden. Je zult ook een diepere ingang in de waarheid hebben. Als Ik alleen communiceer over een algemeen concept of over één aspect van de definitie, zal jullie begrip vrij oppervlakkig zijn. Echter, door bepaalde feiten te gebruiken en voorbeelden te geven voor onze communicatie, kan jullie begrip dieper worden. Stel bijvoorbeeld dat twee kinderen met elkaar praten. Een van hen vraagt: “Heb je vandaag je huiswerk gemaakt?” De ander antwoordt: “Nee, dat heb ik niet gedaan.” Dan zegt de eerste: “Ik ook niet.” Spreken ze beiden de waarheid? (Ja.) Je hebt het mis; een van hen liegt. Wat denkt hij in zijn hart? “Dwaas, denk je echt dat ik het niet heb gedaan? Zo dom ben ik niet! Als ik mijn huiswerk niet maak, word ik gestraft. Hoe kan ik het niet gedaan hebben? Ik heb je opzettelijk laten denken dat ik het niet had gedaan, zodat jij het ook niet zou doen. Uiteindelijk word jij gestraft, en kan ik er hartelijk om lachen.” Is dit kind slecht? (Hij is slecht.) Heeft iemand van jullie zoiets gedaan? Hier is nog een voorbeeld: op maandag in de klas zegt een leerling dat ze op zondag is gaan winkelen, terwijl een ander beweert dat ze vrienden heeft bezocht. In werkelijkheid waren ze beiden thuis aan het studeren. Vooral in een zeer competitieve omgeving zoals China worden deze dingen gezegd om je concurrent zijn waakzaamheid te laten verslappen, zodat je hem kunt overtreffen. Dit wordt een strategie genoemd. Zulke dingen zijn alledaags in het dagelijks leven. Soms voeren ouders en kinderen vergelijkbare dialogen en onthullen ze vergelijkbare gezindheden, die vrienden ook onderling kunnen onthullen. De onthullingen van deze gezindheid zijn overal waarneembaar, je moet er alleen een waakzaam oog voor hebben. Waarom waakzaam zijn? Het is niet om materiaal te verzamelen, oeverloos te kletsen, te roddelen of verhalen te verzinnen. Het is daarentegen om je onderscheidingsvermogen te verbeteren, zodat je jezelf kunt vergelijken met wat anderen doen en wat zij onthullen en tentoonspreiden, zodat je kunt zien of je vergelijkbaar gedrag vertoont. Wanneer je iemand dit soort gedrag ziet vertonen, zul je begrijpen dat hij deze gezindheid heeft. Echter, wanneer je zelf ook zulk gedrag vertoont, zul je dan in staat zijn te herkennen dat je deze gezindheid ook hebt? Als je het niet kunt herkennen, dan is je begrip van hun gezindheid onjuist: je hebt het niet echt begrepen, of met andere woorden, je hebt geen geestelijk begrip en je hebt het niet nauwkeurig begrepen. Deze onderwerpen kunnen niet in een paar dagen volledig worden behandeld. Een klein beetje ervan bespreken zal jullie al wat opleveren, en jullie begrip van de waarheid zal enigszins verdiepen. Als je de waarheid oprecht liefhebt, zul je een dieper niveau van ingang hebben. De diepte van je ervaring en ingang is onlosmakelijk verbonden met je begrip. De diepte van je ervaring en ingang zal zeker de diepte van je begrip bepalen. Evenzo kan de diepte van je begrip ook aantonen hoe diep je hebt ervaren en bent binnengegaan. Deze twee zijn met elkaar verbonden. Dit is de weg om de waarheid binnen te gaan, en alleen door de waarheid binnen te gaan, kun je de werkelijkheid bezitten. We zullen dit onderwerp hier afsluiten en overgaan tot het hoofdonderwerp van de communicatie van vandaag.

Een ontleding van hoe antichristen mensen misleiden, lokken, bedreigen en beheersen

I. Een ontleding van hoe antichristen mensen misleiden

Tijdens de vorige bijeenkomst hebben we onze communicatie over het vierde punt van de diverse uitingen van antichristen afgerond. Vandaag zullen we beginnen te communiceren over punt vijf: hoe antichristen mensen misleiden, lokken, bedreigen en beheersen. Bij dit aspect van de uitingen van antichristen zijn vier werkwoorden betrokken, en uit deze vier werkwoorden en het gedrag van antichristen kunnen we hun gezindheden opmaken. Het eerste werkwoord is “misleiden”. Wat voor gezindheid ligt hierin besloten? Dat is boosaardigheid. Hoe zit het dan met “lokken”? Maakt lokken gewoonlijk gebruik van aangename of onaangename woorden? (Aangename woorden.) Welke soort gezindheid beheerst dit gedrag dan? Boosaardigheid. Hoe zit het met “bedreigen” en “beheersen” – welke gezindheid beheerst deze? (Venijnigheid.) Dat klopt, venijnigheid. Uit punt vijf kunnen we de gezindheden van antichristen opmaken. Wat zijn de voornaamste uitingen van antichristen bij dit punt? (Boosaardigheid en venijnigheid.) Deze twee gezindheden, boosaardigheid en venijnigheid, zijn beide zeer prominent en overduidelijk. Laten we deze gedragingen een voor een bespreken, te beginnen met “misleiden”. Wat betekent de term “misleiden” over het algemeen? Zijn er uitingen van eerlijkheid bij betrokken? Zitten er eerlijke woorden in? (Nee.) Er zitten geen eerlijke woorden in – het is allemaal vals, het is het gebruiken van valse indrukken, valse beweringen en bedrieglijke woorden om anderen te laten geloven dat wat men zegt correct is, om er zo voor te zorgen dat anderen je erkennen en vertrouwen. Dit is wat wordt bedoeld met “misleiden”. Verkrijgen degenen die worden misleid de waarheid of slaan ze het juiste pad in? Ze bereiken geen van beide dingen. Het gedrag en de praktijk van het misleiden van mensen is beslist negatief in plaats van positief. Degenen die worden misleid, zijn in wezen bedrogen; ze begrijpen de echte feiten, de werkelijke situatie en de ware context niet, en vervolgens kiezen ze het verkeerde pad en de verkeerde richting, en de verkeerde persoon om te volgen. Dit is het effect van misleiding op degenen die erin trappen. Het is zoals de reclames in een winkelcentrum: ze zijn heel goed geschreven, en wanneer mensen ze zien, nemen ze die voor waar aan, maar nadat ze hun aankopen hebben gedaan, ontdekken ze dat de producten nutteloos zijn. Dat is bedrogen worden. Wat is dan het doel achter het feit dat antichristen zich gedragen op een manier die mensen misleidt? Welke methoden gebruiken ze, welke woorden spreken ze en welke dingen doen ze om mensen te misleiden? Laten we het eerst over hun doel hebben. Als ze helemaal geen doel hadden, zouden ze dan moeite moeten doen of aangename dingen moeten zeggen om mensen te lokken en te misleiden? Er is een gezegde onder ongelovigen: “Voor niets gaat de zon op”. Als je dit niet kunt doorzien, zul je bedrogen worden. De wereld is nu eenmaal zo boosaardig, mensen smeden complotten tegen elkaar en misbruiken elkaar. Dit is het leven van de verdorven mensheid. Waarom doen antichristen moeite om op een omslachtige manier te spreken om mensen te misleiden? Ze spreken en handelen met een duidelijk doel, namelijk om te strijden om macht en controle over mensen – dit lijdt geen twijfel. Hun doelstellingen verschillen niet van die van politici. Welke strategieën gebruiken antichristen dan om mensen te misleiden? Hoe doen ze dat? Ten eerste zorgen ze ervoor dat je hen aardig vindt. Zodra je een gunstige indruk van hen hebt, zul je niet meer voor hen op je hoede zijn: je zult hen vertrouwen, en dan zul je hun leiderschap aanvaarden en hen bereidwillig gehoorzamen. Je zult bereid zijn te luisteren naar wat ze ook zeggen en wat ze je ook vragen te doen. Wat betekent deze bereidheid om te luisteren? Het betekent dat men niet onderscheidt, en zonder principes luistert en gehoorzaamt. Kunnen antichristen het effect van het misleiden van mensen bereiken door woorden of methoden van veroordeling te gebruiken? Absoluut niet. Welke methoden gebruiken ze dan gewoonlijk om dit effect te bereiken? Meestal gebruiken ze woorden die in overeenstemming zijn met menselijke noties, evenals doctrines van menselijk sentiment. Soms spreken ze ook enkele woorden en doctrines die in overeenstemming zijn met de waarheid. Dit maakt het voor hen gemakkelijk om hun doel van het misleiden van mensen te bereiken, en het is ook waarschijnlijk dat mensen hen zullen aanvaarden. Wanneer broeders en zusters bijvoorbeeld iets verkeerds doen wat verliezen voor het werk van de kerk veroorzaakt, en ze zich negatief en zwak voelen, communiceren antichristen niet over de waarheid om hen te ondersteunen en te helpen. In plaats daarvan zeggen ze: “Het is een veelvoorkomend verschijnsel dat mensen zwak zijn – het is normaal. Ik ben ook vaak zwak. God memoreert deze dingen niet.” Weten ze in werkelijkheid of God deze dingen memoreert? Nee, dat weten ze niet. Ze zeggen: “Het maakt niet uit dat deze zaak niet goed is afgehandeld. Corrigeer het de volgende keer gewoon. Gods huis weet het niet, en niemand doet er navraag naar. Zolang ik het niet hogerop meld, zal het hogere leiderschap er niet van weten, en de boven zal het zeker niet weten, en dan zal god het ook niet weten – daarom zal god geen aandacht aan deze zaak besteden. We zijn allemaal verdorven mensen; jij hebt verdorvenheid, en ik ook. Als leider ben ik als een ouder: welke fouten jullie ook maken, het is mijn verantwoordelijkheid. Het is mijn fout dat ik een kleine gestalte heb en jullie niet kan ondersteunen en helpen, wat ertoe heeft geleid dat jullie dingen verkeerd hebben gedaan. Als ik een grotere gestalte had, had ik jullie kunnen helpen, en zouden jullie geen fout hebben gemaakt. De verantwoordelijkheid voor deze zaak ligt bij mij. Hoewel dit misschien wat verliezen voor het werk van de kerk heeft veroorzaakt, kunnen we dit zelf afhandelen, en daarmee is de kous af. Niemand zou navraag naar deze zaak moeten doen, en niemand zou het hogerop moeten melden; laten we het gewoon tussen jou en mij houden. Als ik het niet tegen de andere broeders en zusters zeg, zal niemand dit aan de hogergeplaatsten melden, en zal de zaak worden afgedaan. We hoeven alleen maar te bidden en voor god een eed af te leggen dat we nooit meer zoiets zullen doen of zo’n fout zullen maken. Als leider heb ik de verantwoordelijkheid om jullie te beschermen. God is zo verheven – is het realistisch voor ons om om zijn bescherming te vragen? Bovendien bemoeit god zich niet met deze triviale zaken in het leven van mensen, dus de verantwoordelijkheid om jullie te beschermen rust impliciet op mijn schouders als leider. Jullie hebben een kleine gestalte, dus ik neem de schuld op me als jullie een fout maken. Maken jullie je geen zorgen, als er eens een keer echt iets misgaat, en de Boven komt erachter of hoort ervan, dan zal ik voor jullie opkomen.” Wanneer mensen dit horen, denken ze: “Wat geweldig! Ik was zo bezorgd over het nemen van verantwoordelijkheid – wat is deze leider fantastisch!” Zijn ze dan niet misleid? Is er iets in wat de antichristen zeiden dat in overeenstemming is met de waarheid? Is er iets dat bevorderlijk of opbouwend is voor mensen? Is er iets dat zaken afhandelt op basis van principes? (Nee.) Wat voor woorden zijn dit dan? Het zijn woorden die menselijke sentimenten, empathie en vergevingsgezindheid gebruiken om relaties op te bouwen, waarbij de nadruk wordt gelegd op gevoelens en vriendschap, om de relatie naar een bepaald niveau te tillen, waardoor mensen het gevoel krijgen dat de antichristen bijzonder begripvol zijn, en bijzonder vergevingsgezind en tolerant ten opzichte van mensen. Maar hierin zitten geen principes of waarheden. Wat is dit oppervlakkige begrip? Het is gewoon de boel sussen, het is als het paaien van een kind. Welke strategieën worden hier gebruikt? Paaien, bedriegen, relaties opbouwen, de boel sussen en doen alsof men een goed mens is, en dat allemaal ten koste van de belangen van de broeders en zusters, en het verraden van de belangen van Gods huis, waarmee antichristen hun doel willen bereiken: mensen voor de gek houden en misleiden. Wat is hiervan het uiteindelijke gevolg? Het zorgt ervoor dat mensen afstand nemen van God, op hun hoede zijn voor God en dichter naar de antichristen toe groeien. Zelfs nadat ze zijn misleid, zeggen deze mensen: “Nadat ik die fout had gemaakt, was ik zo bezorgd. Ik heb vele malen tot God gebeden, maar Hij heeft me niet getroost. Ik voelde me onzeker en ongemakkelijk in mijn hart, en ik kon bij God geen oplossing vinden. Maar nu is het goed; zolang ik maar naar de leider ga, worden al mijn problemen opgelost. Ik heb echt heel veel geluk met zo’n leider. Onze leider is beter dan wie dan ook!” Op dit punt zijn hun harten en zienswijzen al verschoven naar de antichristen, en zijn ze door hen beheerst. Hoe kunnen ze door antichristen worden beheerst? Omdat ze een gevoel van veiligheid vinden bij deze antichristen. Ze ervaren empathie, en diep in hun hart ontvangen ze voldoening en troost. Dit toont aan dat ze zijn misleid.

In het verleden ontdekte de Boven dat er in een bepaalde kerk iemand was met een slechte menselijkheid, die voortdurend verstorende en hinderende dingen deed zonder enig teken van berouw, dus droeg de Boven de plaatselijke kerkleider op om deze persoon weg te zuiveren. Toen de plaatselijke kerkleider dit hoorde, dacht hij: “Hem wegzuiveren? Daar moet ik over nadenken. Hij is er een van mij – u mag hem niet zomaar wegzuiveren. Ik moet voor hem opkomen. De boven begrijpt de ware stand van zaken niet. Proberen hem zomaar weg te zuiveren gaat echt te ver. Hij zou er kapot van zijn!” Hij stemde er mondeling mee in om de persoon weg te zuiveren, maar in zijn hart was hij helemaal niet van plan dat te doen. Kun je raden hoe hij dit aanpakte? Hij peinsde erover: “Hoe kan ik deze situatie zo aanpakken dat de mensen onder mij tevreden over mij zijn als hun leider en de boven mij niet verafschuwt?” Na erover te hebben nagedacht, had hij een plan. Hij riep iedereen bijeen voor een bijeenkomst en zei: “Vandaag hebben we een speciale zaak af te handelen. Wat is het? Er is iemand over wie de boven niet erg tevreden is, en de boven wil hem wegzuiveren. Wat moeten we doen? Laten we allemaal door middel van een stemming beslissen of we hem wegzuiveren of niet.” De stemresultaten werden geteld, en ongeveer 80 tot 90% van de mensen had ermee ingestemd om de persoon weg te zuiveren, maar er waren een paar tegenstemmen. We zullen het er niet over hebben of deze tegenstanders verstokte volgelingen van de kwaadaardige persoon waren of dit om andere redenen deden; hoe dan ook, sommige mensen waren het er niet mee eens, en de mening was niet unaniem. Vervolgens zei de leider: “Door de stemming heb ik gemerkt dat er afwijkende stemmen zijn. Dit is een belangrijke zaak, en we moeten deze stemmen respecteren. We moeten democratie in praktijk brengen. Kijk eens hoe geweldig het westerse democratische systeem is: in de kerk moeten we ook zo praktiseren, we moeten naar ons beste vermogen streven om democratie en mensenrechten te bereiken. Omdat er een paar tegenstemmen zijn, kunnen we deze persoon niet wegzuiveren. We moeten de meningen van onze broeders en zusters respecteren. Wie zijn de broeders en zusters? Zij zijn gods uitverkoren volk! We mogen hun meningen niet negeren. Zelfs als maar één van gods uitverkorenen het er niet mee eens is, mogen we niet doorgaan met de wegzuivering.” In werkelijkheid had wat hij zei geen basis, God heeft zulke dingen nooit gezegd. Hij sprak gewoon onzin. Later, toen de Boven erachter kwam dat de kwaadaardige persoon nog steeds niet was weggezuiverd, verzocht de Boven de plaatselijke leider om er haast mee te maken. Hij beloofde het en zei: “Goed, het zal snel gebeuren.” Wat betekende zijn belofte? Het betekende dat hij tijd zou rekken. Hij dacht: “U vraagt me hem weg te zuiveren, maar ik kan het niet meteen doen. Wie weet, als er genoeg tijd verstrijkt, vergeet u het misschien, en hoef ik hem niet weg te zuiveren.” Later riep hij iedereen weer bijeen voor nog een bijeenkomst en nog een stemming. Door communicatie en onderscheidingsvermogen werd het voor iedereen duidelijk dat de persoon inderdaad moest worden weggezuiverd. De tegenstemmen namen af, maar er was nog steeds één stem tegen het wegzuiveren. Opnieuw zuiverde de leider hem niet weg, en zei: “Zolang er één stem tegen is, mogen we hem niet wegzuiveren.” De meeste mensen dachten: “Als de Boven de wegzuivering heeft bevolen, zuiver hem dan weg. De Boven kan deze zaak toch zeker wel doorzien en heeft toch zeker geen fout gemaakt?” Is het zich onderwerpen aan de regelingen van de Boven een principe? Is het de waarheid? (Ja.) Deze leider wist niet dat dit de waarheid was. Wat deed hij? Hij zei: “Er is nog steeds één stem tegen, dus mogen we hem niet wegzuiveren. We moeten de meningen van onze broeders en zusters absoluut respecteren. Dit is wat het hoogste mensenrecht wordt genoemd.” Later, toen de Boven opnieuw naar de zaak informeerde, bleef de leider plichtmatig met de Boven omgaan en tijd rekken. Uiteindelijk, toen de Boven zag dat hij de kwaadaardige persoon niet wegzuiverde, onthief de Boven hem uit zijn functie en zuiverde hem ook weg. De Boven had hem tot leider gemaakt, en hij luisterde niet naar de Boven; deze heeft het gezag om hem te gebruiken en hem uit zijn functie te ontheffen – dit is een bestuurlijk decreet. Hierna werden zijn bondgenoten ook weggezuiverd. Moeten de regelingen van de Boven unaniem via een stemming worden aangenomen? (Nee.) Waarom niet? Jullie kunnen niet uitleggen waarom; lijken jullie niet behoorlijk veel op die verwarde leider? Zeg Mij, zijn deze woorden waarover Ik met jullie communiceer doctrines of werkelijkheden? (Werkelijkheden.) Als mensen ze beoefenen en uitvoeren, zal het dan accuraat zijn? (Ja.) Als het accuraat is, is het dan nodig dat iedereen zijn stem uitbrengt en erover stemt? (Nee.) Zou de Boven iemand onrecht kunnen aandoen door te bevelen dat hij wordt weggezuiverd? Absoluut niet. Wat was hier dan het probleem toen de Boven de wegzuivering van deze kwaadaardige persoon beval, en deze leider weigerde dit uit te voeren? (Openlijke trotsering.) Het is meer dan alleen openlijke trotsering, het is het stichten van een onafhankelijk koninkrijk. Toen de Boven de wegzuivering van de kwaadaardige persoon beval, rekte deze valse leider tijd en voerde deze niet uit, en hij hield zelfs een stemming en peilde de publieke opinie. Welke publieke opinie peilde hij? Wat is de publieke opinie? Wat is de meerderheid? Begrijpt of bezit de meerderheid van de mensen de waarheid? (Nee.) De meerderheid van de mensen bezit niet eens onderscheidingsvermogen, dus kunnen zij mensen zijn die de waarheid begrijpen? Deze leider peilde zelfs de publieke opinie – kan dat werkelijk enig probleem oplossen? Is het nodig? De meerderheid van de mensen ontbreekt het aan onderscheidingsvermogen, en de Boven hield persoonlijk toezicht op de wegzuivering van de kwaadaardige persoon en beval deze, maar deze antichrist rekte tijd en zuiverde hem niet weg. Hij nam een kwaadaardige persoon in bescherming, gaf hem dekking en stond hem toe in de kerk te blijven en verstoringen te veroorzaken. Overal waar kwaadaardige mensen zijn, is er chaos en een gebrek aan orde. Gods uitverkoren volk kan zijn plichten niet normaal vervullen, en het werk van de kerk kan niet normaal vorderen. Alleen het onmiddellijk wegzuiveren van kwaadaardige mensen kan ervoor zorgen dat het werk van de kerk normaal verloopt. Maar op plaatsen waar antichristen de macht in handen hebben, kunnen degenen die de belangen van Gods huis schaden, die verstoringen veroorzaken, die op een onredelijke manier handelen en die hun plichten zonder de minste oprechtheid vervullen, niet worden weggezuiverd. Antichristen gaan tekeer en doen slechte dingen in de kerk. Ze nemen die kwaadaardige mensen en niet-gelovigen in bescherming en geven hen dekking. Onder welk voorwendsel doen ze dit? Onder het voorwendsel dat ze functionarissen zijn en dus de meesters van andere mensen moeten zijn. Ze doen zich voor als functionarissen in Gods huis, en ze willen de meesters van andere mensen zijn. Zeg Mij, wie is de meester van de mens? (God.) God en de waarheid zijn de Meester van de mens. Die antichristen zijn niets! Ze willen de meesters van deze mensen zijn, maar ze weten niet eens wie hun meester is! Zijn het geen schurken? Antichristen gebruiken deze methode om mensen te vertellen: “Ik kan jullie meester zijn. Als jullie grieven hebben, ergens ontevreden over zijn of onrecht of ontbering hebben geleden, kan ik, als jullie leider, het voor jullie rechtzetten.” Degenen die de waarheid of de werkelijke feiten niet begrijpen, worden dan door die antichristen misleid. Ze behandelen hen als voorouders en als God die ze moeten volgen en aanbidden. Hoe voelen degenen die de waarheid begrijpen zich wanneer ze zulke antichristen tegenkomen? Ze walgen van hen, worden door hen afgestoten en zeggen: “Dus jij wilt onze meester zijn en ons beheersen? Geen sprake van! We hebben je als onze leider gekozen zodat je ons voor Gods aanschijn zou leiden, niet voor je eigen aanschijn.” Dit betekent dat ze de complotten van de antichristen hebben doorzien. Antichristen misleiden mensen onder het voorwendsel hun meesters te zijn, waardoor ze denken dat dit in overeenstemming is met hun behoeften, of dat nu emotionele, psychologische, geestelijke of andere behoeften zijn. Degenen die de waarheid of de werkelijke feiten niet begrijpen, vallen vaak ten prooi aan misleiding door antichristen, in die mate dat ze, nadat ze zijn misleid, misschien niet alleen niet in staat zijn om tot inkeer te komen en na te denken, maar het zelfs voor die antichristen opnemen en hen verdedigen. Het feit dat ze het voor antichristen kunnen opnemen en hen kunnen verdedigen, toont voldoende aan dat ze werkelijk zijn misleid – is dit niet het geval? (Dat is zo.) Waarom geloven mensen in God? Is het niet om redding te verkrijgen? Als je antichristen volgt, weersta je God dan niet en verraad je Hem dan niet? Sta je dan niet aan de kant van machten die God vijandig gezind zijn? Zal God je in dat geval nog steeds willen? Als je in naam God volgt, maar toch een mens volgt, hoe zal God je dan zien en behandelen? Als je God afwijst, zal Hij je dan niet verwerpen? Als mensen zelfs dit beetje doctrine niet begrijpen, kunnen ze dan de waarheid begrijpen? Zijn deze mensen niet verward?

Het is geen incidentele uiting van antichristen om mensen te misleiden; ze doen dit vaak, het is het consequente principe bij wat ze doen, of men zou kunnen zeggen dat het hun basis, methode en manier van doen is – het is hun consequente stijl van handelen. Wie zou anders naar hen opkijken? Ten eerste begrijpen ze de waarheid niet. Ten tweede hebben ze een slechte menselijkheid. Ten derde hebben ze geen Godvrezend hart. Hoe kunnen ze mensen dan volledig voor hen laten zwichten, naar hen laten opkijken en hen laten bewonderen? Ze vertrouwen op verschillende middelen en methoden om te pralen, waardoor mensen naar hen opkijken en hen aanbidden. Ze gebruiken deze methoden om mensen te misleiden, door hun bepaalde valse indrukken te geven, door hen te laten zien dat ze geestelijk zijn, dat ze God liefhebben, dat ze de prijs betalen, dat ze vaak de juiste woorden zeggen en de juiste theorieën presenteren, en dat ze de belangen van broeders en zusters waarborgen. Vervolgens gebruiken ze deze valse indrukken om een gevoel van respect en bewondering bij mensen op te wekken, waarmee ze hun doel bereiken om mensen te kunnen misleiden en hen te laten volgen. Wanneer ze mensen op deze manier misleiden, zijn de dingen die ze doen dan in overeenstemming met de waarheid? Hoewel ze alles goed zeggen, zijn de dingen die ze doen beslist niet in overeenstemming met de waarheid. Degenen zonder onderscheidingsvermogen kunnen het probleem niet zien. Wat betreft de essentie van het misleiden van mensen, maken hun handelingen het moeilijk voor mensen om te zien dat ze niet in overeenstemming zijn met de waarheid. Als dit gezien zou kunnen worden, zouden mensen hun bedrog dan niet opmerken? In werkelijkheid is wat ze doen en wat ze openbaren een valse geestelijkheid. Wat is dan de uiting van valse geestelijkheid? Veel van de gedragingen, handelingen en uitspraken die bij valse geestelijkheid horen, lijken juist, maar het zijn in feite slechts uiterlijke handelingen, en ze hebben niets te maken met het beoefenen van de waarheid. Net als de farizeeën die de Heer Jezus weerstonden: ze hielden de Schriften in hun handen, baden luidkeels op de hoeken van de straten en zeiden: “O mijn heer...” om mensen hun vroomheid te tonen. Als gevolg daarvan is “farizeeër” tegenwoordig een alternatieve term geworden voor mensen die hypocriet zijn. Welk bijvoeglijk naamwoord staat er voor farizeeër? Hypocriete. In feite weet je, zonder “hypocriete” te zeggen, zolang het woord “farizeeër” wordt genoemd, dat het geen positief woord is – het is hetzelfde als “schurk” of “duivel” en heeft dezelfde betekenis. Over valse geestelijkheid gesproken: tegenwoordig praten niet veel mensen over geestelijkheid, en telkens wanneer iemand geestelijkheid noemt, wat voegt hij er dan aan toe? (Valse.) Juist, valse. In de meeste gevallen zijn de uitingen van antichristen die mensen misleiden in feite uitingen van valse geestelijkheid. De woorden, handelingen en gedragingen die met valse geestelijkheid gepaard gaan, lijken heel goed, heel vroom en in overeenstemming met de waarheid. Wanneer ze zien dat iemand zwak is, vergeten ze hun maaltijd en ondersteunen ze hem zo gauw ze maar kunnen. Wanneer ze zien dat iemand thuis een probleem heeft, verwaarlozen ze hun eigen zaken en helpen ze hem zo gauw ze maar kunnen. Hun hulp bestaat echter uit het zeggen van bepaalde juiste woorden of aangenaam klinkende en meelevende woorden, maar na een boel gepraat zijn de werkelijke problemen van de ander allesbehalve opgelost. Wat is dan het doel van dit soort handelen? Mensen zijn bijzonder ontroerd door hun gedrag, en naar hun gevoel is het geweldig om in tijden van nood op zo’n leider te kunnen vertrouwen – ze zijn werkelijk gelukkig. Daarom kan worden gezegd dat antichristen niet alleen woorden gebruiken om mensen te misleiden, maar tegelijkertijd ook verschillende gedragingen aanwenden om hen te misleiden, om mensen te laten geloven dat ze zeer geestelijk en opmerkelijk zijn, en het waard zijn om op te vertrouwen en te steunen. Sommigen denken misschien zelfs: “In God geloven voelt een beetje te abstract, maar in onze leider geloven is praktisch. Het is zo echt en waar: je kunt hem aanraken en zien, en wanneer je met kwesties te maken hebt, kun je het hem vragen en rechtstreeks met hem praten. Wat geweldig!” Door dergelijke resultaten te bereiken, hebben de antichristen hun doelstellingen behaald, maar degenen die ze hebben misleid, zijn uiteindelijk heel ongelukkig. Nadat deze mensen een tijdlang door antichristen zijn misleid, weten ze, wanneer ze weer voor God komen, niet langer hoe ze moeten bidden of hun hart voor Hem moeten openen. Wanneer deze mensen samenkomen, vleien ze elkaar bovendien, doen ze alsof ze geestelijk zijn, en misleiden en bedriegen ze elkaar. Uiteindelijk beweren de antichristen zelfs: “Elke broeder en zuster in onze kerk heeft god lief. Wanneer ze met problemen worden geconfronteerd, is ieder van hen opgewassen tegen de situatie – zelfs als ze door de grote rode draak zouden worden gearresteerd, zouden ze allemaal standvastig in hun getuigenis kunnen staan. Er zou geen enkele judas onder ons zijn – dat garandeer ik!” Wat bleek: toen ze werden gearresteerd, veranderden de meesten van hen in judassen. Is het geen stelletje schurken? De antichristen gebruiken deze lege woorden en slogans om de broeders en zusters voor de gek te houden, te misleiden en te bedriegen. De meeste mensen zijn dwaas en onwetend, hebben geen onderscheidingsvermogen en staan de antichristen toe zich roekeloos te gedragen. De werkregelingen van de Boven benadrukken al lang hoe men moet omgaan met omstandigheden wanneer die zich voordoen en welk werk men moet doen, met als doel ervoor te zorgen dat heel Gods uitverkoren volk zijn plichten in een veilige omgeving kan vervullen. In het geval van arrestaties en vervolging moeten de verliezen zoveel mogelijk worden beperkt. Als al Gods uitverkorenen worden gearresteerd en naar de gevangenis gaan, en hun kerkleven volledig verliezen, leidt dit dan niet tot een tekort in hun binnengaan van het leven? Kan hun leven rijpen als ze niet in de gevangenis Gods woorden kunnen eten en drinken? Ze kunnen zich slechts een paar woorden van lofzangen herinneren, en elke dag hangt hun leven af van die paar woorden. Wanneer ze ’s nachts bidden, kunnen ze dat alleen in stilte in hun hart doen, en ze durven hun lippen niet te bewegen. Het enige dat in hun hart overblijft, zijn gedachten als: “Pleeg geen verraad, wees geen judas, sta standvastig in het getuigenis voor God en verheerlijk Hem, maak Hem niet te schande.” Er is niets anders – mensen hebben slechts dat beetje gestalte. De antichristen houden geen rekening met deze dingen. Waarom worden ze antichristen genoemd? Ze misbruiken anderen en schaden de broeders en zusters, en blijven daar ijskoud onder! De werkregelingen van de Boven vereisen dat mensen hun plichten binnen een veilige context vervullen en ongelukken zoveel mogelijk vermijden, maar antichristen volgen deze werkregelingen niet wanneer ze hun werk doen. Ze roepen en handelen blindelings volgens hun eigen wil, zonder acht te slaan op de veiligheid. Sommige dwaze individuen hebben geen onderscheidingsvermogen en denken: “Waarom brengt de Boven altijd veiligheid ter sprake? Waarom is de Boven zo bang voor ongelukken? Wat valt er te vrezen? Alles ligt in Gods handen!” Is het niet dwaas om zulke dingen te zeggen? Je gestalte is misschien klein, het ontbreekt je misschien aan begrip, en je bent misschien niet in staat zaken te doorzien, maar je mag niet dwaas handelen! De Boven heeft geregeld hoe mensen onder bepaalde omstandigheden moeten samenkomen en welke principes ze moeten volgen – waar dienen al deze gedetailleerde regelingen voor? Ze zijn er precies om Gods uitverkorenen te beschermen, zodat ze op een normale en veilige manier kunnen samenkomen en hun plichten kunnen vervullen. Veiligheid stelt je in staat om in God te blijven geloven, je kerkleven te leiden en Gods woorden normaal te eten en te drinken. Als zelfs je veiligheid verloren gaat, als je door de grote rode draak wordt gearresteerd, en je in de gevangenis Gods woorden niet kunt horen of lezen, je geen lofzangen kunt zingen, en je geen bijeenkomsten hebt – hoe kun je dan nog in God geloven? Je wordt misschien slechts een gelovige in naam. Antichristen geven niet om deze zaken; ze geven niet om het leven en de dood van mensen. Om hun eigen ambities en begeerten te bevredigen, moedigen ze iedereen aan om op te staan en blindelings te roepen: “We vrezen de omstandigheden niet – we hebben god!” Degenen die dwaas zijn, begrijpen er niets van en worden door deze woorden misleid. Iedereen heeft vage en holle gedachten, en denkt: “We geloven in God, en God beschermt ons; als ons iets overkomt, is dat met Gods toestemming.” Zijn dit geen loze woorden? Dit is hoe antichristen en degenen die de waarheid niet begrijpen handelen. Hoewel broeders en zusters het misschien niet begrijpen, zou jij, als leider die vaak over de werkregelingen communiceert, niet onwetend over deze zaken moeten zijn. Je moet het werk uitvoeren in overeenstemming met de werkregelingen en niet altijd zoveel willen praten om je ambities en begeerten te bevredigen. Je denkt zelfs dat hoe meer mensen er naar je luisteren, hoe beter, en hoe meer er zijn, hoe enthousiaster je praat. Om degenen onder hen voor zich te winnen en hen naar hun aanwijzingen te laten luisteren, brengen antichristen deze mensen in hun vrije tijd bijeen, zonder enige rekening te houden met de veiligheid van de omgeving, wat deze mensen uiteindelijk naar hun ondergang leidt.

Antichristen zijn bedreven in het zeggen van grootse dingen en het gebruiken van bepaalde loze, valse geestelijke en theoretische grondslagen om mensen te misleiden. Velen die geen onderscheidingsvermogen hebben, luisteren gewoon naar hen, en ze gehoorzamen de antichristen ongeacht hoe deze hen manipuleren, met problemen en arrestatie tot gevolg. Hoe kunnen deze problemen ontstaan? Sommigen zeggen misschien dat het komt omdat God hen niet heeft beschermd. Maar is dat niet klagen over God? God mag hiervan niet de schuld krijgen. God staat mensen toe Zijn werk in verschillende omstandigheden te ervaren. Als je je beoefening uitvoert volgens de principes die gebaseerd zijn op de werkregelingen, en als je, wanneer de omgeving het toelaat, ongeacht hoeveel mensen er samenkomen, Gods woorden normaal kunt eten en drinken, Gods werk kunt ervaren en de plichten kunt vervullen die je behoort te vervullen, dan zal God je leiden en Zijn werk in jou uitvoeren. Als je ingaat tegen de vereisten van de Boven en blindelings handelt volgens je eigen wil, en er gebeurt iets, dan is dat gewoon dwaasheid en onwetendheid. God is niet van plan alle mensen in de gevangenis te stoppen om hen te louteren. Zijn bedoeling is dat iedereen Zijn woorden naar behoren eet en drinkt en Zijn werk ervaart. Antichristen begrijpen dit echter niet. Ze geloven in hun eigen logica en denken dat er met Gods bescherming niets te vrezen valt. Ze hebben geen begrip van de principes van Gods bescherming en volgen blindelings de regels, waarbij ze God altijd afbakenen. Veel mensen worden door hen misleid en doen blindelings met hen mee, waarbij ze de regelingen van de Boven negeren, en als gevolg daarvan gebeurt er iets – ze worden gearresteerd en ondergaan marteling in de gevangenis. Wat voor gestalte hebben deze mensen wanneer er problemen ontstaan? Ze hebben slechts een beetje enthousiasme, ze begrijpen een beetje doctrine en kunnen een paar slogans roepen, maar ze hebben totaal geen kennis van God, ze hebben geen werkelijk begrip, werkelijke kennis of werkelijke ervaring van de waarheid, en geen begrip van hoe God werkt om mensen te redden. Ze vertrouwen simpelweg op enthousiasme om God te volgen en hebben een beetje vastberadenheid. Kunnen mensen met dit soort gestalte getuigenis afleggen wanneer ze worden gearresteerd en in de gevangenis worden gezet? Absoluut niet. Zodra ze verraad plegen, wat zijn dan de gevolgen? Ze beginnen te denken: “Is god niet almachtig? Alles ligt in zijn handen, dus waarom redt hij me niet? Waarom laat hij me zo lijden? Bestaat er überhaupt wel een god? Kan het zijn dan we ten onrechte zo enthousiast waren? Als onze leiders ons op een dwaalspoor hebben gebracht, waarom disciplineert god hen dan niet? Waarom heeft god ons hier gebracht? Waarom heeft hij ons met zo’n omstandigheid geconfronteerd?” Klachten beginnen naar boven te komen, op de voet gevolgd door een ontkenning van God: “Gods handelingen komen niet overeen met de wil van de mens. Zijn handelingen zijn misschien niet altijd juist, en hij is misschien niet noodzakelijkerwijs de waarheid.” Uiteindelijk, na veel te hebben geleden en het een tijdlang te hebben verdragen, verdwijnt zelfs het kleine beetje doctrine dat ze kenden en het kleine beetje ijver dat ze hadden. Ze ontkennen God en verliezen hun geloof, en worden zelfs judassen. Na uit de gevangenis te zijn vrijgelaten, denken ze zelfs: “Nu hoef ik me nooit meer zorgen te maken over omstandigheden. Kijk eens hoe goed degenen die niet in god geloven het hebben: ze hebben daar buiten zoveel vrijheid. Waarom zijn wij in het geheim aan het geloven? Als het land geloof verbiedt, stop dan gewoon met geloven.” Kunnen zulke mensen later nog in God geloven? (Nee, dat kunnen ze niet.) Waarom niet? God wil hen niet meer. God kiest je slechts één keer, en je hebt je kans al gemist, dus God zal je geen tweede keer willen. Hoeveel kans hebben zulke mensen om redding te verkrijgen? Geen enkele, er is geen kans meer op. Dit is het gevolg dat antichristen uiteindelijk teweegbrengen door zich roekeloos te gedragen en bepaalde valse geestelijke theorieën te gebruiken om mensen te misleiden, waardoor ze uiterlijke geestelijkheid en ijver gaan nastreven. Wat is het gevolg? (Ze worden geruïneerd.) Of God hen redt of niet is Gods zaak, maar voorlopig lijkt het er in ieder geval op dat wanneer het pad van geloof in God van mensen dit punt bereikt, hun vooruitzichten en bestemming in wezen geruïneerd zijn. Wie heeft dit, als het erop aankomt, veroorzaakt? De antichristen hebben het veroorzaakt. Als ze niet zo blindelings hadden gehandeld, maar in overeenstemming met de werkregelingen hadden gehandeld, de broeders en zusters hadden geleid volgens de vereisten van de Boven, en iedereen voor God hadden gebracht, zouden deze dingen niet zijn gebeurd. Zou er voor deze mensen nog een kans zijn geweest om gered te worden? (Ja.) Deze mensen zouden nog steeds een kans op redding maken. Omdat de ambities en begeerten van antichristen ernstig zijn vergroot, voelen ze, als er niemand is om hen te beschermen en naar hen te luisteren, dat het leven saai en eentonig is. Ze behandelen die verwarde mensen die hen volgen als kanonnenvoer en speelgoed om te manipuleren, en zorgen ervoor dat ze allemaal hun voorbeeld volgen. Ze voelen dat ze bekwaam en in het bezit van genoegens zijn, en dat dit leven de moeite waard is om te leven. Om hun ambities en begeerten te bevredigen, gebruiken ze deze zogenaamde geestelijke en aangenaam klinkende woorden om degenen die hen volgen te misleiden, en nadat ze zijn misleid, zorgen ze ervoor dat ze afwijken van de ware weg en van Gods woorden, afstand nemen van God om hen te volgen, en de weg van antichristen inslaan. Wat is het uiteindelijke resultaat? De vooruitzichten en bestemming van deze mensen zijn geruïneerd, en ze verliezen hun kans op redding. Wat zijn de gevolgen wanneer mensen niet op de juiste manier in God geloven, maar andere mensen volgen? Benijden jullie nog steeds iemand die geestelijk lijkt? (Nee.) Wat van de term “geestelijk”? Die is hol. Mensen zijn van vlees – ze zijn schepselen. Als je werkelijk geestelijk was, zou je vlees niet langer bestaan, en hoe geestelijk zou je dan zijn? Is dat niet gewoon loze praat? Je ziet dus dat de term “geestelijk” op zich geen stand houdt; het is gewoon loze praat. Als je in de toekomst iemand hoort zeggen dat hij geestelijkheid nastreeft, zeg dan: “Je zou ernaar moeten streven een eerlijk iemand te zijn en voor God te leven – dat is realistischer. Als je geestelijkheid nastreeft, is dat een doodlopende weg! Streef nooit geestelijkheid na; het is niet iets wat mensen nastreven – het houdt gewoon geen stand.” Zeg Mij: wie is er, na vele jaren in God te hebben geloofd, een geestelijk iemand geworden? Die beroemde figuren en Bijbelverklaarders van de religie, zijn zij geestelijk? Het zijn allemaal hypocrieten, niet één van hen is geestelijk. De mensen die de term “geestelijk” hebben uitgevonden, gebruiken dit loze woord om anderen te misleiden. Het zijn schurken en duivels. Wat voor soort persoon kan zulke loze dingen zeggen? Hebben ze geestelijk begrip? (Nee, dat hebben ze niet.) Als je niet eens kunt begrijpen wat mensen zouden moeten nastreven wanneer ze in God geloven of waartoe ze zouden moeten behoren, kun je dan de waarheid begrijpen? Je bent van nature een schepsel, een lid van de mensheid die door Satan is verdorven. Wat betreft ergens toe behoren, ben je van het vlees – dat is de eigenschap van mensen. Als je ernaar streeft van het vlees te zijn, ben je natuurlijk van Satan: dat is het bewandelen van het pad van de wereld. Mensen die in God geloven, zouden de waarheid moeten nastreven – dat is correct. Als mensen ernaar streven geestelijk of zoals god te zijn, is dit dan een maatstaf waaraan ze kunnen voldoen? Hoe ze het ook nastreven, het is nutteloos. Dit is niet het juiste pad voor het geloven in God. Daarom is het streven om geestelijk of zoals god te zijn slechts een slogan, een valse geestelijke theorie, die geen verband houdt met de waarheid. Als je in God gelooft en God volgt, zou je je plicht als schepsel naar behoren moeten vervullen, en in staat moeten zijn je aan God te onderwerpen en Hem tevreden te stellen. Dit is de waarheidswerkelijkheid.

Hoeveel preken antichristen ook horen, ze kunnen de waarheid niet begrijpen. Wat ze begrijpen en onder woorden kunnen brengen, is allemaal doctrine. Ze nemen de woorden die ze kunnen bevatten en onthouden, verwerken die in hun gedachten om ze om te zetten in geestelijke doctrines die in overeenstemming zijn met menselijke noties en verbeeldingen, en verspreiden deze vervolgens roekeloos, waarbij ze ze aan anderen uitleggen. Wanneer degenen die geen geestelijk begrip hebben en de waarheid niet begrijpen deze geestelijke doctrines horen, hebben ze het gevoel dat ze volkomen logisch zijn en zijn ze bereid ze te aanvaarden. Als gevolg daarvan worden ze misleid en beginnen ze de antichristen te aanbidden. Dan ontstaan er problemen. In werkelijkheid begrijpen antichristen de waarheid helemaal niet. Als je aandachtig luistert en hun zogenaamd juiste woorden onderscheidt, zul je ontdekken dat het holle theorieën zijn die in overeenstemming zijn met menselijke noties en verbeeldingen. Natuurlijk denken degenen die de waarheid niet begrijpen dat deze woorden correct zijn en trappen ze er gemakkelijk in. Hebben jullie dergelijke situaties meegemaakt? Kunnen jullie voorbeelden geven? Als jullie voorbeelden kunnen geven en duidelijk kunnen zien hoe degenen die bedreven zijn in het spreken van woorden en doctrines anderen misleiden, bewijst dit dat jullie ze begrijpen en kunnen toepassen. Als jullie geen voorbeelden kunnen geven, geeft dit aan dat jullie ze nog niet hebben begrepen en niet kunnen toepassen. Wanneer jullie degenen ontmoeten die bedreven zijn in het spreken van woorden en doctrines, zullen jullie hen absoluut niet kunnen onderscheiden. (Ik heb in zo’n gesteldheid verkeerd. Wanneer broeders en zusters te maken krijgen met snoeien, kastijden en disciplineren, en ze Gods bedoeling niet begrijpen, komen ze bij mij om te zoeken. Eigenlijk begrijp ik Gods bedoeling of de essentie van deze kwesties ook niet. Maar ik richt enkele holle woorden tot hen, bijvoorbeeld: “Snoeien, kastijden en disciplineren zijn allemaal Gods liefde en Gods redding. Dit is hoe God onze verdorven gezindheden aanpakt.” Zelfs terwijl ik dit zeg, kan ik aanvoelen dat ik de essentie van hun probleem niet volledig aan hen heb uitgelegd, zoals waarom ze met deze omstandigheid worden geconfronteerd, onder welk type verdorven gezindheid hun handelingen en onthullingen vallen of wat de aard ervan kan zijn, en wat Gods bedoeling is – over deze dingen en meer heb ik niet met hen kunnen communiceren. Ik heb alleen een paar correcte doctrines en mooi klinkende slogans uitgesproken, die inderdaad niemand helpen.) Dit komt doordat je zelf geen helder begrip van de waarheid hebt en dus de werkelijke problemen van je broeders en zusters niet kunt oplossen. Is er dan een verschil tussen antichristen die mensen misleiden en dit? Antichristen helpen mensen niet uit goede wil; hun motief en doel is om hen te misleiden en te beheersen. Wanneer antichristen zulke dingen doen en wanneer ze slogans roepen, kijk dan naar hun gedrag en wat voor soort gezindheid ze openbaren – dit is de sleutel tot het onderscheiden van antichristen. Sommige mensen hebben een kleine gestalte en het ontbreekt hen aan een helder begrip van de waarheid. De intensiteit van hun werk behaalt misschien niet de noodzakelijke resultaten, maar ze hebben niet het motief of het doel om mensen te misleiden of te beheersen. Ze willen ook mensen voor God brengen – hun vermogen schiet alleen tekort ten opzichte van hun verlangen. Hoewel ze geen duidelijke resultaten hebben behaald, kunnen mensen zien dat ze de juiste bedoelingen hebben, dat ze mensen voor God willen brengen. Wat is echter het doel van antichristen? (De goedkeuring van mensen verkrijgen, en mensen naar hen laten luisteren en hen laten volgen.) Wat is dan het verschil tussen wat zij zeggen en wat degene zegt wiens vermogen tekortschiet ten opzichte van zijn verlangen? De persoon met onvoldoende vermogen spreekt vanuit zijn hart, maar kan de essentie en de wortel van het probleem niet doorzien; hij kan er niet helder over communiceren, en uiteindelijk kan hij de kwestie niet oplossen en kan hij niet in de behoeften van anderen voorzien. Wat zijn dan de woorden van een antichrist? Komen ze uit zijn hart? (Nee.) Duidelijk niet: wat hij zegt zijn allemaal leugens. Waarom moet hij leugens spreken? Hij wil je bedriegen en misleiden. Wat hij bedoelt is: “Ik heb het werk dat ik als leider zou moeten doen al gedaan, ik heb gecommuniceerd wat ik behoor te communiceren, en alles wat ik heb gezegd is correct. Als je ze niet aanvaardt en het probleem onopgelost blijft, is het jouw fout – geef mij niet de schuld.” Hij wil jouw problemen niet werkelijk oplossen, maar handelt plichtmatig en moet deze juiste dingen wel zeggen om zijn status te behouden. Hij zegt deze dingen tegen zijn wil, en zelfs als hij ze zegt, doet hij het niet uit eigen beweging – het is niet wat hij werkelijk in zijn hart denkt. Daarom kunnen bepaalde antichristen gewoonlijk leren een paar correcte woorden te zeggen, waarmee ze anderen helpen hun negativiteit te overwinnen, maar wanneer ze zelf te maken krijgen met snoeien of van hun plichtworden ontheven, worden ze extreem negatief, zijn ze niet in staat zichzelf grondig te kennen en moeten ze op de broeders en zusters vertrouwen om hen te helpen. Is dit voorgekomen? (Ja.) Dit soort dingen gebeurt maar al te vaak. De woorden en doctrines die een antichrist voortdurend aan anderen predikt, kunnen niet eens hemzelf helpen. Komen deze woorden dan diep uit zijn binnenste? Zijn ze het resultaat van zijn werkelijke ervaringen? (Nee.) Dan is wat hij zegt slechts woorden en doctrines, geen weerspiegeling van zijn ware gestalte. Het werk dat hij doet om anderen te helpen, bestaat puur uit het ophouden van valse schijn, uit handelingen en uit goede gedragingen in dienst van de plichtmatigheid, zodat mensen hem als leider erkennen, aanvaarden en goedkeuren. Zodra mensen hem als hun leider erkennen, schikken ze zich dan niet naar hem? Als ze zich naar hem schikken, verkrijgt de antichrist dan geen status? Is zijn status dan niet veiliggesteld? Dit is precies zijn doel. Het ontbreekt sommige leiders en werkers aan begrip van de waarheid, en hun vermogens schieten tekort bij hun verlangen tijdens het afhandelen van hun werk. Dit is hooguit een teken van hun kleine gestalte en van het feit dat ze geen leider zijn die aan de norm voldoet. Maar wanneer een antichrist werkt, overweegt hij niet of hij de broeders en zusters kan helpen of ondersteunen. Hij denkt alleen aan zijn eigen status en belangen. Dit is het onderscheid tussen de twee: hun gezindheden zijn verschillend. Zelfs als de antichrist veel aangenaam klinkende woorden spreekt, weerspiegelen die niet wie hij werkelijk is. Hij zegt deze dingen tegen zijn wil; hij gebruikt slechts bepaalde ogenschijnlijk juiste doctrines en slogans, of woorden die in overeenstemming zijn met menselijke gevoelens, om mensen te adviseren en om plichtmatig te handelen. Waarom moet hij plichtmatig handelen? Dat komt doordat, als hij ziet dat iemand negatief of zwak is en hij nalaat hem te helpen, anderen zullen zeggen dat hij geen werkelijk werk verricht en zijn verantwoordelijkheden als leider niet vervult. Uit angst voor dergelijke beschuldigingen moet hij wel in actie komen. Daarom is zijn doel niet louter om zijn plichten te vervullen; hij is bang dat de broeders en zusters hem niet meer zullen steunen als hij niet onmiddellijk verschijnt wanneer ze met moeilijkheden te maken krijgen, hen helpt en in hun behoeften voorziet, en zo zijn verantwoordelijkheden vervult. Bij de volgende verkiezing zullen ze hem misschien niet kiezen, en zal hij geen echte leider zijn, maar slechts een lege titel hebben. Is het louter hebben van een lege titel wat hij in zijn hart verlangt? (Nee.) Wat wil hij dan? Hij wil echte macht en status, hij wil dat de broeders en zusters hem innerlijk aanbidden, steunen en volgen. Daarom streeft hij ernaar om bij elke verkiezing tot leider te worden gekozen – dat is zijn doel.

Sommige zogenaamde leiders en werkers worden bijzonder enthousiast naarmate de verkiezingen naderen, en ze etaleren zichzelf overal en gedragen zich abnormaal. Zulke mensen zijn misschien van het slag van antichristen. Als ze zich echt zo kunnen gedragen, is dat verachtelijk! Iemand die werkelijk geweten en verstand bezit, zal zich van nature in zijn hart schuldig voelen wanneer hij handelt met motieven en doelen. Beteugeld door zijn geweten en verstand, zal hij beseffen dat hij voorheen niet zo enthousiast was, en mensen zullen zijn plotselinge enthousiasme duidelijk opmerken. Zelfs hij walgt van zichzelf, en hij zou zich liever niet kandidaat stellen voor de verkiezing dan zich zo te gedragen. Omdat hij al zoveel jaren in God gelooft en een beetje gestalte en enig schaamtegevoel heeft ontwikkeld, is hij uiteindelijk in staat zichzelf te beteugelen. Maar antichristen beteugelen zichzelf niet; ze doen wat ze willen en handelen zoals ze wensen. Ze hebben ambities en verschillende motieven, doelen en plannen. Ze weten het allemaal in hun hart, maar toch staan ze erop de dingen op deze manier te doen en denken ze altijd aan hun eigen reputatie en status. Ze vinden dat dingen doen voor de kerk en voor hun broeders en zusters een te groot verlies is en niet de moeite waard is. Daarom stellen ze zichzelf op de eerste plaats bij alles wat ze doen, en denken ze vooral aan hun eigen belang. Wanneer de verkiezingen eraan komen, doen ze hun best om overal te lobbyen, misleiden en lokken ze mensen om voor hen te kiezen, en voegen ze tijdens de stemming zelfs stiekem een paar stemmen voor zichzelf toe. Is het niet walgelijk dat antichristen zich zo gedragen? Als ze geen ambities hadden, waarom zouden ze dan zo ver gaan? Is dit niet duidelijk de invloed van ambitie? Zodra iemand vermeldt dat iemand ambitieus is, is dat niets positiefs; alles wat zulke mensen doen is ongetwijfeld walgelijk en afschuwelijk. Alles wat antichristen doen is vals en bedrieglijk; ze gebruiken altijd valse schijn om mensen te misleiden. Degenen die niet weten hoe het werkelijk zit, zien dit en denken: “De leider heeft zich deze paar dagen zo ingespannen, slaap en eten opgeofferd, dag en nacht gewerkt, bij alles het voortouw genomen. Hij heeft behoorlijk wat geleden, en is zo uitgeput geweest dat hij veel is afgevallen – hij heeft zelfs meer grijs haar gekregen.” Sommige broeders en zusters zien dit en hebben medelijden met de antichrist, en uiteindelijk stemmen ze tijdens de verkiezing op hem. Heeft de antichrist zijn doel dan niet bereikt? (Ja.) Dit is wat het betekent om plannen te smeden en tactieken te gebruiken, dit is wat het betekent om boosaardig te zijn. Daarom misleiden antichristen mensen niet alleen met woorden, maar ook vaak met handelingen en gedragingen die mensen stilletjes laten weten hoe enthousiast, hoe onderworpen en hoe attent ze zijn voor de broeders en zusters. Ze gebruiken deze ogenschijnlijk goede en juiste uitingen en de uiterlijke valse schijn om mensen herhaaldelijk te vertellen, om herhaaldelijk te benadrukken en om mensen te laten weten dat ze leiders zijn die aan de norm voldoen, goede leiders die door mensen aanvaard moeten worden. Dit is net als verkiezingen in democratische landen, waar kandidaten overal toespraken houden, lobbyen en campagne voeren. Ze spelen zelfs vals tijdens het verkiezingsproces. Maar deze mensen schamen zich niet; ze handelen naar de overtuiging dat “een echte man niet zonder vergif is”. Ze gebruiken alle mogelijke middelen om de verkiezing te winnen – dit is de gedachte en zienswijze van ongelovigen. Doen deze antichristen dit ook? Absoluut! Omwille van macht en status handelen deze personen in het diepst van hun hart vurig en hartstochtelijk bij alles wat ze doen, en breken ze zich het hoofd om deze dingen voor elkaar te krijgen. Ze zijn absoluut niet tevreden met hun lot. Als degenen die een grote mate van enthousiasme hebben voor macht en status, dat wil zeggen: die niet in staat zijn hun ambities te beheersen, uiteindelijk tot leider worden gekozen, volgen ze dus niet alleen de weg van antichristen; ze zouden zelfs antichristen kunnen worden. Hebben jullie ambities? Kunnen jullie jeambities beheersen binnen de grenzen van menselijkheid en verstand? Als jullie ze kunnen beheersen, kunnen jullie het gevaar vermijden van het volgen van de weg van antichristen, en zullen jullie geen antichristen worden en niet geëlimineerd worden. Als jullie voelen dat jullie ambities te groot zijn, dat jullie omwille van status vaak je toevlucht nemen tot alle mogelijke middelen, en zelfs bereid zijn om eten en drinken op te geven, om elk lijden te verdragen, en zelfs bereid zijn om alle verachtelijke methoden toe te passen, als jullie al een punt hebben bereikt waarop jullie schaamteloos zijn en jullie ambities moeilijk in toom te houden zijn, dan is er een probleem – jullie zijn zonder twijfel antichristen. Als je alleen de uitingen van een antichrist vertoont, is er nog hoop op redding. Maar ben je buiten gevaar? Nog niet. Als je deze uitingen van een antichrist vertoont, betekent dit dat je nog steeds tegen God gekant bent, bereid om Hem op elk moment te weerstaan en te verwerpen. Of misschien, omdat iets wat God heeft gedaan niet overeenkomt met jouw noties, zou je God kunnen bestuderen, Hem verkeerd kunnen begrijpen, een oordeel over Hem kunnen vellen en zelfs noties over Hem kunnen verspreiden. Dan zou je God kunnen verwerpen en je eigen weg kunnen gaan, en uiteindelijk door God geëlimineerd kunnen worden. De dingen die je op elk moment en op elke plaats onthult, kunnen je gezindheid vertegenwoordigen. Daarom zijn de dingen die je te allen tijde en op elke plaats onthult de onthulling van je gezindheid. Waarom bespreken we altijd veranderingen van gezindheid? Omdat iemand wiens gezindheid niet verandert een vijand van God is. Antichristen zijn allemaal fel onboetvaardig, en zweren dat ze zich hun hele leven tegen God zullen verzetten en tot het einde toe tegen Hem gekant zullen zijn. Zelfs als ze innerlijk het bestaan van God erkennen, erkennen dat God de mensheid heeft geschapen en erkennen dat God de mensheid kan redden, kunnen ze vanwege hun aard de weg die ze bewandelen niet veranderen, noch kunnen ze de essentie veranderen van het weerstaan van God en het Hem vijandig gezind zijn.

De essentie van de handelingen van antichristen is dat ze voortdurend verschillende middelen en methoden gebruiken om hun ambities en begeerten te bevredigen, om mensen te misleiden en te verstrikken en een hoge status te verwerven, zodat mensen hen zullen volgen en aanbidden. Het is mogelijk dat ze in het diepst van hun hart niet opzettelijk met God wedijveren om mensen, maar één ding is zeker: zelfs als ze niet met God wedijveren om mensen, willen ze nog steeds status en macht onder de mensen hebben. Zelfs als de dag aanbreekt waarop ze beseffen dat ze met God wedijveren om status, en ze zichzelf een beetje intomen, gebruiken ze nog steeds verschillende methoden om status en reputatie na te streven; in hun hart is het hun duidelijk dat ze een legitieme status zullen veiligstellen zolang ze de erkenning en bewondering van sommige mensen kunnen winnen. Kortom, hoewel alles wat antichristen doen de vervulling van hun plichten lijkt te zijn, is het gevolg dat ze mensen misleiden en ervoor zorgen dat mensen hen aanbidden en volgen – zodoende komt het op deze manier vervullen van hun plicht neer op zichzelf verheerlijken en over zichzelf getuigen. Hun ambitie om mensen te beheersen en status en macht in de kerk te verwerven, zal nooit veranderen. Het zijn door en door antichristen. Wat God ook zegt of doet, en wat Hij ook van mensen vraagt, antichristen doen niet wat ze zouden moeten doen en vervullen hun plichten niet op een manier die past bij Zijn woorden en vereisten, noch geven ze hun jacht naar macht en status op als gevolg van het begrijpen van een beetje waarheid. Te allen tijde blijven hun ambities en begeerten bestaan, hun hart bezetten, hun hele wezen beheersen, hun gedrag en gedachten sturen en het pad bepalen dat ze bewandelen. Het zijn onvervalste antichristen. Wat is het meest zichtbaar in antichristen? Sommige mensen zeggen: “Antichristen wedijveren met God om mensen, ze erkennen God niet.” Het is niet zo dat ze God niet erkennen; in hun hart erkennen Zijn bestaan wel degelijk en geloven ze erin. Ze zijn bereid Hem te volgen en willen de waarheid nastreven, maar ze kunnen het niet helpen, en dus kunnen ze kwaad doen. Hoewel ze misschien veel dingen zeggen die goed klinken, zal één ding nooit veranderen: hun ambitie en begeerte naar macht en status. Ze zullen hun streven naar macht en status nooit opgeven vanwege mislukking of tegenslag, of omdat God hen terzijde heeft geschoven of hen heeft verlaten. Dat is de aard van antichristen. Dus wat zeg je, is er ooit een antichrist geweest die zijn leven beterde en de waarheid begon na te streven omdat hij ontberingen leed, of een beetje van de waarheid begon te begrijpen en een beetje kennis van God verwierf – bestaan zulke mensen? Dat hebben we nog nooit gezien. Het ambiëren van en streven naar status en macht door antichristen zal nooit veranderen, en zodra ze de macht grijpen, zullen ze die nooit meer loslaten; dit bepaalt precies hun aard-essentie. Er is niet de minste onnauwkeurigheid in Gods typering van zulke mensen als antichristen; het is precies hun aard-essentie die dit heeft bepaald. Sommige mensen geloven misschien dat antichristen proberen met God te wedijveren om de mensheid. Soms hoeven antichristen echter niet noodzakelijkerwijs met Hem te wedijveren; hun kennis, begrip en behoefte aan status en macht zijn anders dan die van normale mensen. Normale mensen kunnen soms ijdel zijn; ze kunnen proberen in de gunst te komen bij anderen, proberen een goede indruk op hen te maken en proberen te wedijveren om een goede positie. Dit is de ambitie van normale mensen. Als ze van hun leiderschap worden ontheven en hun status verliezen, zal dat moeilijk voor hen zijn, maar met een verandering in hun omgeving, enige groei in hun gestalte, enige intrede in de waarheid, of het een dieper begrip van de waarheid, bekoelt hun ambitie geleidelijk. Er treedt een verandering op in het pad dat ze nemen en de richting die ze volgen, en hun streven naar status en macht vervaagt. Ook hun verlangens nemen geleidelijk af. Antichristen zijn echter anders: ze zouden hun streven naar status en macht nooit kunnen opgeven. Op elk willekeurig moment, in elke omgeving, ongeacht welke mensen ze om zich heen hebben en hoe oud ze ook mogen zijn, zullen hun ambitie en begeerte nooit veranderen. Wat geeft aan dat hun ambitie nooit zal veranderen? Stel dat een antichrist kerkleider is. In zijn hart denkt hij er altijd over hoe hij iedereen in de kerk kan beheersen. Als hij wordt overgeplaatst naar een andere kerk waar hij niet de leider is, zal hij dan met plezier een normale volgeling zijn? Absoluut niet. Hij zal nog steeds nadenken over hoe hij status kan verwerven en iedereen kan beheersen. Waar hij ook heen gaat, hij wil als een koning heersen. Zelfs als hij op een plek zonder mensen zou worden gezet, in een kudde schapen, zou hij nog steeds de kudde willen leiden. Als hij bij katten en honden zou worden gezet, zou hij koning van de katten en honden willen zijn en over de dieren willen heersen. Hij wordt verteerd door ambitie, nietwaar? Zijn de gezindheden van zulke mensen niet demonisch? Zijn dit niet de gezindheden van Satan? Satan is precies zo’n ding. In de hemel wilde Satan op gelijke voet staan met God, en nadat hij naar de aarde was geworpen, probeerde hij altijd de mens te beheersen, door de mens aanbeden te worden en door de mens als God behandeld te worden. Antichristen willen altijd mensen beheersen omdat ze een satanische aard hebben; ze leven volgens hun satanische gezindheid, die de grenzen van het verstand van normale mensen al is gepasseerd. Is dit niet een beetje abnormaal? Waar verwijst deze abnormaliteit naar? Het betekent dat hun gedrag niet in normale menselijkheid zou moeten worden aangetroffen. Wat is dit gedrag dan? Waar wordt het door gestuurd? Het wordt gestuurd door hun aard. Ze hebben de essentie van een boze geest en zijn anders dan de normale verdorven mensheid. Dit is het verschil. Dat antichristen voor niets zullen terugdeinzen bij hun streven naar macht en status, legt niet alleen hun aard-essentie bloot, maar toont mensen ook dat hun afschuwelijke gelaat precies het gezicht is van Satan en demonen. Niet alleen wedijveren ze met mensen om status, ze durven ook met God om status te wedijveren. Ze zullen pas tevreden zijn wanneer ze Gods uitverkoren volk voor zichzelf nemen en volledig onder hun controle hebben. In welke kerk of groep mensen antichristen zich ook bevinden, ze willen status verwerven, de macht in handen hebben en ervoor zorgen dat mensen naar hen luisteren. Ongeacht of mensen bereid zijn of het ermee eens zijn, willen antichristen het laatste woord hebben en willen ze dat mensen hen gehoorzamen en aanvaarden. Is dit niet de aard van een antichrist? Zijn mensen bereid naar hen te luisteren? Verkiezen ze hen en bevelen ze hen aan? Nee. Maar antichristen willen nog steeds het laatste woord hebben. Of mensen het ermee eens zijn of niet, antichristen willen namens hen spreken en handelen, ze willen opgemerkt worden. Ze proberen zelfs hun ideeën aan anderen op te dringen, en als mensen het niet aanvaarden, breken antichristen zich het hoofd om het aanvaard te krijgen. Wat voor probleem is dit? Dit is schaamteloosheid en brutaliteit. Mensen als deze zijn onvervalste antichristen, en of ze leiders zijn of niet, ze zijn evengoed antichristen. Ze hebben de aard-essentie van een antichrist.

Sommige mensen hechten er altijd veel belang aan om uit te zoeken wie de leiders van de kerk zijn, wie betrokken is bij de prediking van het evangelie, waar ze allemaal wonen, met wie ze nauwe relaties hebben, enzovoort. Alsof ze Satans verkenners zijn, zijn ze altijd aan het rondneuzen en deze dingen aan het uitzoeken. Waarom maken ze zich altijd druk om deze zaken? Veel mensen kunnen hun motieven niet bevatten; ze hebben gewoon het gevoel dat deze personen een beetje ongewoon zijn. De meeste mensen zijn niet geïnteresseerd in deze dingen; ze hebben het al druk genoeg met hun eigen plichten en hebben geen tijd om zich ermee te bemoeien. Ze concentreren zich op het vervullen van hun eigen plichten en richten zich op het beoefenen van de waarheid, en zonder het te beseffen veranderen hun gezindheden – dit is Gods genade. Er is echter een type persoon dat bijzonder enthousiast is over het rondneuzen en uitzoeken van allerlei zaken met betrekking tot de kerk. Wanneer hij een leider tegenkomt, vraagt hij: “Hoe hebben jullie die-en-die, die kwaadaardige persoon, in de kerk aangepakt?” De leider antwoordt: “Gaat het jou iets aan hoe we het hebben aangepakt? Waarom zit je hiernaar te neuzen? Ken je die persoon?” De ander zegt: “Tja, ik trek het me gewoon aan. Dit is een zaak van gods huis. Als leden van gods huis moeten we ijverig zijn en goed letten op de zaken van zijn huis. Hoe kunnen we daar onverschillig over zijn?” De leider laat hem weten: “Je zou niet in deze zaak moeten neuzen. Richt je op het luisteren naar preken en het bijwonen van bijeenkomsten. Gods woorden eten en drinken is wat jou werkelijk aangaat. Op de juiste manier in God geloven is genoeg voor jou.” De ander houdt vol: “Dat is niet goed, ik moet me erom bekommeren.” Omdat niemand het hem vertelt, bedenkt hij waar hij heen kan gaan om rond te neuzen. Wanneer hogere leiders een medewerkersbijeenkomst bij hem thuis houden, voelt hij dat het een beetje ongerechtvaardigd zou lijken om binnen te komen en mee te doen, dus doet hij alsof hij water komt brengen en informeert hij of die kwaadaardige persoon is verdreven of mocht blijven. Wanneer niemand het hem vertelt, gaat hij naar buiten, zet de deur op een kier en staat daar te luistervinken. Is deze persoon niet geestesziek? Ja, hij is geestesziek; in de volksmond noemen we het een “bemoeial” zijn. Zo iemand heeft absoluut ambities. Hij wil leider worden, maar dat kan hij niet, dus bemoeit hij zich met de zaken van anderen om zichzelf te troosten, en zorgt hij er tegelijkertijd voor dat mensen zien dat hij veel weet en buitengewoon inzicht heeft. Op deze manier wordt hij in de toekomst misschien als leider gekozen. Om leider te worden, wil hij aan alles deelnemen, naar alles informeren en alles weten. Hij gelooft dat door dag in dag uit bij deze zaken betrokken te zijn, zelfs als hij geen leider wordt, hij nog steeds de leiding over de dingen zal hebben, en ervoor kan zorgen dat mensen hem hoogachten. Hij heeft niet de geringste interesse in de waarheid; het interesseert hem alleen dat hij zich met de zaken van anderen kan bemoeien – hij is gespecialiseerd in het neuzen in dingen die hij wil weten. Waar er ook een probleem is, hij is erbij en zoemt eromheen als een irritante vlieg. Zijn zulke mensen niet walgelijk? Ze zijn in deze mate verward, en toch zijn ze behoorlijk levendig – ze denken er gewoon niet aan om enig fatsoenlijk werk te doen. Ze vervullen de plicht van het bij hen thuis ontvangen van mensen, en toch zijn ze niet bereid om de keukenvloer te dweilen, ook al is die vuil. Ze geloven dat ze belangrijke zaken afhandelen, en de vloer dweilen is iets wat gewone mensen doen. Met hun kaliber kunnen ze zulke onbeduidende taken niet doen. Ze doen helemaal geen werkelijk werk, kunnen het werk dat deel uitmaakt van hun eigen plicht niet op zich nemen, kunnen geen enkele plicht goed vervullen, en doen de dingen niet oprecht of op een nuchtere manier; in plaats daarvan zijn ze gretig om te neuzen in het werk van de kerk, evenals in belangrijke zaken waarbij de leiders, werkers en broeders en zusters van de kerk betrokken zijn. Ze willen overal hun zegje over doen, en als mensen niet naar hen willen luisteren, zeggen ze: “Als je geen acht slaat op mijn woorden, zul je verlies lijden!” Is dit niet onredelijk? (Dat is het.) Daarom zijn sommige antichristen verborgen; ze hoeven niet noodzakelijkerwijs status te hebben. Zelfs zonder status barsten ze nog steeds van de energie. Als ze status zouden verkrijgen, hoeveel erger zou het dan worden? Hoeveel hoger zouden ze springen? Zelfs als ze te pletter zouden vallen, zou het hen niet deren. Zeg Mij, als zulke mensen als leiders zouden worden gekozen, zouden Gods uitverkorenen dan een gelukkig leven kunnen hebben? Sommige antichristen zijn verborgen – wat betekent dit? Het betekent dat antichristen geen antichristen worden wanneer ze status verwerven; ze waren vanaf het begin antichristen. Het is alleen zo dat, omdat de gestalte van mensen klein was en ze hen niet konden onderscheiden, of misschien omdat sommige kerken degenen die de waarheid nastreven niet konden vinden, ze deze enthousiaste mensen die dingen konden plannen en boodschappen konden doen tot leider verkozen. Laten we voorlopig niet bespreken of hun verkiezing tot leider goed of fout was; laten we ons concentreren op wat er moet worden gedaan zodra wordt ontdekt dat ze antichristen zijn. Ze moeten worden ontmaskerd en verworpen. Als iemand als antichrist is gekenmerkt en van zijn functie is ontheven, moet hij dan in de toekomst opnieuw als leiders worden gekozen? (Nee.) Waarom niet? (Zijn aard zal niet veranderen.) Niemand die als antichrist is gekenmerkt, mag opnieuw als leider worden gekozen, omdat zijn aard-essentie niet kan veranderen. Antichristen werken alleen voor Satan; ze zijn slechts de slaven van Satan. Ze zullen nooit iets doen of zeggen omwille van de waarheid. De essentie van een antichrist is om God vijandig gezind te zijn, afkerig te zijn van de waarheid, en die te verwerpen en met minachting te behandelen. Zijn aard zal niet veranderen. Als mensen als deze niet eerder leider zijn geweest, moeten ze niet worden gekozen, en als ze eerder leider waren maar van hun functie zijn ontheven, zullen ze dan veranderen als ze in de toekomst opnieuw leider worden? (Nee.) Ze zijn nog steeds antichristen. Hun aard-essentie bepaalt dit.

II. Een ontleding van hoe antichristen mensen lokken

We hebben zojuist de uitingen besproken van antichristen die mensen misleiden. Misleiden en lokken betekenen ruwweg hetzelfde, maar ze verschillen in zowel aard als methode. Misleiden is het gebruiken van valse schijn om mensen op een dwaalspoor te brengen, waardoor ze geloven dat de valse schijn de waarheid is. Lokken is het bewust gebruiken van bepaalde methoden om mensen naar een bepaald iemand te laten luisteren en zijn pad te laten volgen – de bedoeling van die persoon is heel duidelijk. Misleiden en lokken houdt het gebruik van ogenschijnlijk juiste woorden in om mensen te misleiden, en het zeggen van dingen die overeenstemmen met menselijke noties en die gemakkelijk door mensen worden aanvaard, om hen te misleiden. Mensen beginnen onbewust in zulke antichristen te geloven en hen te volgen, gaan aan hun kant staan en sluiten zich aan bij hun bende. Op deze manier lokken antichristen mensen weg van een groep juiste mensen en hun eigen kamp in. Kortom, als mensen dergelijke handelingen van antichristen aanvaarden, kunnen ze in hen gaan geloven en hen gaan aanbidden, en vervolgens alles wat de antichristen zeggen aanvaarden en gehoorzamen, en hen onbewust beginnen te volgen. Zijn ze dan niet voor de gek gehouden en erin geluisd? Sommige antichristen gebruiken vaak bepaalde tactieken om hun doel van het misleiden en lokken van mensen te bereiken terwijl ze met hen omgaan en praten, wat leidt tot verdeeldheid, facties en kliekjes binnen de kerk. Als een antichrist bijvoorbeeld uit het zuiden komt en een andere zuiderling ontmoet, zegt hij misschien: “We zijn allebei zuiderlingen: we zijn opgegroeid met het drinken van water uit dezelfde rivier en we spreken dezelfde taal. Noorderlingen spreken onze taal niet – het is onmogelijk om nader tot hen te komen! Hoewel we allemaal in dezelfde god geloven, verschillen hun levensgewoonten als noorderlingen van de onze, en onze persoonlijkheden zijn onverenigbaar. We hebben niets om over te praten. Jij en ik zijn dus als familie en moeten bij elkaar blijven.” Dit klinkt misschien redelijk, alsof hij alleen maar een bepaald gezichtspunt uitdrukt, maar hij zegt het met een motief en een doel, en mensen zouden onderscheidingsvermogen moeten hebben. In werkelijkheid is wat de antichrist zegt niet wat er in zijn hart is; hij is een kameleon, die zijn woorden aanpast afhankelijk van de persoon met wie hij praat. Wanneer de antichrist noorderlingen ontmoet, zegt hij misschien: “Het noorden is geweldig; de lucht is daar fris. Hoewel ik in het zuiden ben geboren, ben ik opgegroeid met het drinken van noordelijk water. Dat schept in ieder geval een band tussen ons!” Wanneer noorderlingen dit horen, kunnen ze het gevoel krijgen dat de antichrist een behoorlijk goed iemand is en met hem beginnen om te gaan. De antichrist is ongelooflijk bedreven in het misleiden en lokken van mensen. Hij gebruikt verschillende tactieken om de kerk te splitsen, waardoor zuiderlingen en noorderlingen afzonderlijke groepen vormen, allemaal voor het eigen gewin van de antichrist, om zijn doel te bereiken om groepsdruk en een eigen factionele macht te vormen. Vooral tijdens kerkverkiezingen, als de antichrist ziet dat een noordelijke broeder of zuster verkozen zou kunnen worden, neemt hij heimelijk actie en vervangt de stemmen, en uiteindelijk komen alle verkozen kerkleiders en diakenen uit het zuiden. Antichristen deinzen nergens voor terug om mensen te misleiden en te lokken. Ze veroorzaken verdeeldheid en facties en gebruiken deze methoden om de kerk te splitsen en te beheersen. Welk doel hebben ze daarmee? (Hun eigen onafhankelijke koninkrijk stichten.) Wat is de aard van het stichten van een onafhankelijk koninkrijk? Het betekent onverzoenlijk zijn met Christus, Gods uitverkoren volk voor zichzelf opeisen en zich als Zijn gelijke tegen God opstellen. Is dit niet alsof men een hele vertoning opzet die met God rivaliseert? (Ja.) Dat is precies wat het is. Wat zijn dan de gevolgen als antichristen zich zo gedragen? Hun handelingen hinderen en verstoren het werk van de kerk ernstig, en ze zijn iets dat Gods gezindheid rechtstreeks beledigt. God zal hen toornig antwoorden, en al zulke antichristen zullen zeker straf en vernietiging ondergaan – dit lijdt geen twijfel. In het Tijdperk van de Wet werden de 250 leiders die over Mozes oordeelden rechtstreeks gestraft. In het Tijdperk van Genade werden degenen die de Heer Jezus kruisigden ook rechtstreeks gestraft; ze werden vervloekt en het liep niet goed met hen af. Dit is de uitkomst voor antichristen die zich tegen God verzetten en het onvermijdelijke einde voor degenen die God weerstaan.

Hoe gebruiken antichristen verschillende methoden om mensen te lokken met het doel om de kerk te verdelen? Ten eerste lokt een antichrist mensen die gaven hebben en welsprekend zijn. Hij zorgt er eerst voor dat deze mensen een goede indruk van hem hebben en breidt zijn eigen macht uit door vrienden te maken. Hij schenkt geen aandacht aan arme mensen, mensen met een lager kaliber of mensen die relatief argeloos zijn, of sluit hen zelfs uit. Hij bedenkt een manier om iedereen die in de maatschappij status en rijkdom heeft voor zich te winnen, terwijl de broeders en zusters die zich oprecht inzetten maar weinig geld hebben, of degenen die een lage sociale status hebben, zo goed als geen macht hebben en gemakkelijk door anderen worden gepest, in de kerk als tweederangsburgers worden bestempeld. Op deze manier wordt een kerk met enkele tientallen leden ongemerkt in twee klassen mensen verdeeld. Wie is hiervoor verantwoordelijk? (Antichristen.) Antichristen doen zulke dingen. Als een goede leider die de waarheid werkelijk begrijpt, ontdekt dat een dergelijke situatie zich binnen de kerk voordoet, zal hij de waarheid gebruiken om die op te lossen. Hij zal niet toestaan dat mensen in de kerk op rang worden gescheiden of op basis van hun sociale status worden geclassificeerd, en hij zal de kerk niet splitsen. Hij zal ervoor zorgen dat alle broeders en zusters, ongeacht waar ze vandaan komen en of ze enige sociale status hebben, verenigd zijn in Gods woorden en ten overstaan van God. Antichristen daarentegen lossen dergelijke problemen niet alleen niet op, maar gebruiken de verdorven gezindheden van mensen om hun doelen te bereiken. Ze zoeken naar degenen met sociale status en rijkdom en lokken hen. Hoe lokken ze hen? Ze zeggen bijvoorbeeld: “Jouw sociale status is een zegen van god die door god is voorbeschikt. Je zou je omstandigheden moeten gebruiken om je plicht in gods huis te vervullen. Ik ben nu een leider en ben in de omgeving vrij bekend vanwege mijn geloof. Ik word erg vervolgd door mijn familie, en mijn leiderschapsrol brengt risico’s met zich mee. Ik heb mensen zoals jij nodig om me te helpen veilig te blijven. Als je dat voor me kunt doen, zul je in de toekomst grote zegeningen ontvangen en zul je snelle vooruitgang in het leven boeken!” Dit is hoe antichristen mensen lokken en verleiden om hen te volgen. Als een antichrist iemand mag of hem als nuttig beschouwt, regelt hij voor hem gemakkelijke plichten of plichten waarbij hij in de schijnwerpers kan staan, en doet hij zijn uiterste best om hem te bevorderen. Het kan hem niet schelen of deze persoon voldoet aan de principes voor het inzetten van mensen in Gods huis. Zolang deze persoon sociale status heeft en nuttig voor hem kan zijn, lokt hij hem. Om hun doelen te bereiken, zoeken antichristen toenadering tot degenen die rijkdom en status in de maatschappij hebben, vleien ze hen en lokken ze hen, terwijl ze voordelen voor zichzelf afromen. Ze hebben ook een tweede methode om mensen met geld, macht en status te lokken, en dat is hen hun gang laten gaan. Zulke mensen houden zich vaak bezig met wangedrag binnen de kerk, wat het enthousiasme van de broeders en zusters tempert en het kerkleven verstoort. Antichristen kijken met genoegen toe en staan hun toe alle wandaden te begaan die ze maar willen. Wat is het doel van de toegeeflijkheid van een antichrist? Het is nog steeds om hen te lokken en van hen te profiteren zodra ze dat hebben gedaan. Antichristen zeggen zelfs huichelachtig tegen hen: “Hoewel jullie mij als leider hebben gekozen en ik de verantwoordelijkheid heb om jullie te leiden, behoort deze kerk niet mij alleen toe. Ik kan niet in mijn eentje beslissingen nemen binnen de kerk. Jullie moeten meehelpen; als er iets ter sprake komt, kunnen jullie ook een stem hebben – dit is wat het betekent om samen te werken.” Ze zeggen dit tegen degenen die rijk, invloedrijk en voordelig voor hen zijn, en doen hun best om deze individuen te lokken, totdat ze een punt bereiken waarop ze hen kunnen beheersen. Ze doen er echter alles aan om degenen die oprecht in God geloven maar geen geld, sociale status of enig duidelijk nut hebben, uit te sluiten, aan te vallen of simpelweg te negeren. Wat wordt er bedoeld met het negeren van deze mensen? “Als wij met z’n weinigen bij elkaar blijven en een ijzeren bolwerk worden, schat ik in dat jullie gewone mensen geen noemenswaardige impact kunnen maken. Als je gehoorzaam naar mijn woorden luistert, zal ik je toestaan te blijven geloven. Maar als je blijft muggenziften, je meningen over mij blijft uiten of me bij de hogergeplaatsten aangeeft, zal ik je kwellen en je verdrijven!” Dit is hun plan. Sommige mensen hebben geen onderscheidingsvermogen, worden bang en zeggen: “We mogen hen niet voor het hoofd stoten. Ze hebben hun eigen factie gevormd en we kunnen het niet tegen hen opnemen. Onze woorden leggen weinig gewicht in de schaal, en als we per ongeluk iets zeggen dat hen van streek maakt, en de leider ons daadwerkelijk verdrijft, raken we onze kans kwijt om in God te geloven.” Deze mensen zijn doodsbang. Terwijl antichristen mensen lokken, schuilt er in dit gedrag een boosaardige, venijnige en kwaadwillige gezindheid. Wat is hun doel met het lokken van mensen? Het is ook om hun positie te verankeren. Wat is hun doel met het vormen van kliekjes of bendes? Het is om hun macht uit te breiden, om ervoor te zorgen dat mensen hen steunen, waardoor hun macht en status nog meer worden veiliggesteld. Heeft een van jullie dergelijke zaken meegemaakt? Wanneer een antichrist een kerk beheerst, sluit iedereen die geld of status heeft, of die dominant is, zich bij hem aan, en samen nemen ze de macht over en worden een factie, een bende van vier, vijf of zes mensen. Niemand heeft toestemming om hun problemen bloot te leggen. De antichrist lokt deze mensen omdat het een uitdaging voor hem is om hen te beheersen. Hij moet hen dicht aan zich binden en hen tot zijn assistenten maken, om zo zijn positie veilig te stellen. Bovendien hebben deze mensen een waarde waar de antichrist van kan profiteren. Zijn methode om hen te lokken is in zekere zin een manier om hen koest te houden en te voorkomen dat ze een bedreiging vormen voor zijn positie.

Wat betreft dit aspect van antichristen die mensen lokken, hebben we zojuist twee uitingen besproken. Gebeuren zulke dingen in jullie kerk? Zeg Mij, bestaat dit soort dingen? (Ja.) Dat is zeker zo. Als je dus kijkt naar alles wat te maken heeft met het lokken van mensen, wat zijn dan enkele andere uitingen die de aard hebben van antichristen die mensen lokken? Wat zijn de gevolgen van het lokken van mensen? Waarom willen de antichristen mensen lokken? Als ze geen mensen lokken, kunnen ze dan hun doel van het beheersen van mensen bereiken? (Dat kunnen ze niet.) Ze moeten mensen om zich heen verzamelen die naar hen luisteren en zich naar hun wil schikken, zodat ze een positie kunnen innemen en voorwerpen hebben om gezag over uit te oefenen. Als er niemand in de buurt is die naar hen luistert, zullen ze immers niet in staat zijn hun ambitie naar status en macht te bevredigen. Daarom winnen ze pas positie en macht wanneer ze elke soort persoon lokken die gelokt kan worden. Hoe gaan ze om met degenen die niet gelokt kunnen worden? (Ze sluiten hen uit en vallen hen aan.) Ze beginnen hen aan te vallen en uit te sluiten. Zijn er geen antichristen geweest die degenen in de kerk die niet gelokt konden worden, in zogenaamde “toehoorders” veranderden? De preken, lofzangen en boeken met Gods woorden die door de kerk worden uitgegeven, worden simpelweg niet aan deze mensen gegeven, of ze worden gedurende een lange periode niet op de hoogte gebracht van bijeenkomsten. Zulke dingen bestaan zeker, en het zijn allemaal dingen die antichristen doen. Degenen die door antichristen worden aangevallen en uitgesloten, zijn niet door de kerk geschrapt, ze zijn niet uit eigen vrije wil vertrokken en ze zijn niet vrijwillig gestopt met het bijwonen van bijeenkomsten. Het zijn allemaal mensen die oprecht in God geloven, maar omdat ze enig onderscheidingsvermogen hebben met betrekking tot antichristen, worden ze vaak uitgesloten en hebben ze niet onmiddellijk toegang tot boeken met Gods woorden of tot preken, lofzangen en de verschillende werkregelingen die door de kerk worden uitgegeven, noch kunnen ze Gods woorden eten en drinken. Aan de andere kant krijgen degenen die onder de antichristen staan, dat wil zeggen: degenen die naar hen kunnen luisteren, die door hen zijn gelokt en die zich aan hen hebben overgegeven, met voorrang toegang tot verschillende boeken en video’s die door Gods huis worden verspreid, en genieten ze deze voorkeursbehandeling. Zo wordt de kerk in chaos gestort en verdeeld door het gedrag en de handelingen van antichristen, en de harten van mensen zijn in rep en roer.

Zoeken antichristen bepaalde voorwaarden om mensen te lokken? Lokken ze degenen die de waarheid liefhebben en zich oprecht aan God onderwerpen? (Nee.) Degenen die de waarheid liefhebben en zich aan God onderwerpen, bezitten enig onderscheidingsvermogen, ze kunnen niet worden gelokt en ze zullen antichristen niet volgen. Wie worden dan wel gelokt door antichristen? In hun hart geven antichristen de voorkeur aan degenen die goed zijn in het vleien van mensen met status, die goed zijn in het bij anderen in de gunst komen en mensen met gladde praatjes inpalmen, en sommigen die slechte dingen hebben gedaan en bang zijn om verdreven te worden en daarom hun best doen om de antichristen te behagen. Antichristen gebruiken de voorwaarde dat ze hen zullen beschermen om mensen te lokken en hun harten voor zich te winnen, en laten hen dichtbij komen. De meeste mensen die door antichristen worden gelokt, afgezien van nieuwe gelovigen die de waarheid niet begrijpen, zijn mensen die de waarheid niet liefhebben. Bezitten al degenen die de waarheid niet liefhebben geweten en verstand? Geen van hen is goed, en God kiest zulke mensen niet. Antichristen lokken deze mensen en leiden hen zoals een clown dat doet. Ze denken zelfs dat ze een officiële positie hebben bereikt en status hebben, en zijn bijzonder tevreden in hun hart. Is dit niet schaamteloos? Welke andere typen mensen worden door antichristen gelokt? (Mensen met een relatief kwaadaardige menselijkheid.) Precies, kwaadaardige mensen. Hoe gaan antichristen om met kwaadaardige mensen? Ze beschermen hen. Stel dat er een kwaadaardig iemand in de kerk is, en de broeders en zusters melden allemaal dat deze persoon bijzonder slecht is, onrust in de kerk veroorzaakt telkens wanneer hij er is, iedereen verstoort bij het vervullen van zijn plicht, en het werk van de kerk verstoort. Zolang hij wordt binnengehaald om een plicht te vervullen, zal het werk van de kerk schade oplopen. Maar antichristen zien zulke kwaadaardige mensen als nuttig en lokken hen naar hun kant om hen te dienen. Antichristen verdrijven kwaadaardige mensen niet, maar beschermen hen juist. Tenzij bepaalde kwaadaardige mensen een antichrist niet steunen of hem kunnen doorzien – dan zal de antichrist met hen afrekenen. Zolang een kwaadaardige persoon de antichrist vleit, hem steunt en zich niet tegen hem verzet, lokt hij hem en wint hij hem voor zich om zijn eigen macht te versterken. Hoe gaan antichristen om met deze mensen die de waarheid niet nastreven? Hun manier van omgaan komt neer op wederzijdse vleierij en gladde praatjes. Waar antichristen ook gaan, deze kwaadaardige mensen zwermen als vliegen met hen samen. Ze komen beslist niet samen om over de waarheid te communiceren, want daar zijn ze allemaal afkerig van, en geen van hen probeert problemen op te lossen door over de waarheid te communiceren. Het enige wat ze zeggen zijn dingen die ongelovigen zeggen, ze zaaien meestal tweedracht met roddels, kleineren anderen en verheffen zichzelf, en overleggen over manieren om mensen te kwellen. Bovendien bestuderen ze hoe ze op hun hoede moeten zijn voor Gods huis en bespreken ze hoe ze de confrontatie met de Boven kunnen aangaan, hoe ze van tevoren kunnen weten of iemand hun problemen wil rapporteren en hoe ze moeten reageren zodra ze dat weten. Dit zijn de zaken die deze bende kwaadaardige mensen bespreekt. Wanneer ze samen zijn, communiceren ze nooit over zaken als het vervullen van hun plichten, en communiceren ze nooit over de waarheid om problemen op te lossen. Ze bespreken bijvoorbeeld nooit legitieme zaken zoals het ondersteunen en helpen van de broeders en zusters die negatief en zwak zijn geworden en niet de energie hebben om hun plichten te vervullen, of het vinden van oplossingen en paden om de effectiviteit van bepaalde aspecten van het kerkwerk te verbeteren. Ze praten over hoe ze de Boven om de tuin kunnen leiden en hoe ze Gods huis kunnen bedriegen, om ervoor te zorgen dat Gods huis de feiten over hen niet te weten komt. Wanneer wordt ontdekt dat iemand in contact staat met de Boven of over hun situatie heeft gerapporteerd, beschouwen ze dat als een bedreiging voor hun positie en funest voor hun zaken. Ze onderzoeken meedogenloos wie er verantwoordelijk is, zoeken naar verdachten, en zodra ze een verdachte vinden, isoleren ze die persoon, plaatsen hem over naar elders en vaardigen vervolgens bevelen uit die iedereen verbieden hun situatie bij de Boven te rapporteren. Dit zorgt ervoor dat niemand over hen durft te rapporteren. Antichristen krijgen op deze manier de volledige macht over de kerk. De Boven kan onmogelijk weten welke slechte daad ze achter de schermen begaan, totdat de Boven van de situatie op de hoogte raakt en hun zwakke punt ontdekt, vervolgens een onderzoek naar hen gelast en hen uiteindelijk van hun functie ontheft of hen verdrijft. Deze groep antichristen en kwaadaardige mensen kan in slechts een paar maanden tijd een puinhoop maken van het werk van de kerk, en kan ertoe leiden dat de broeders en zusters elkaar verdenken, elkaar ondermijnen, elkaar ontmaskeren en elkaar aanvallen, waardoor de kerk wordt verdeeld. Dit is wat er gebeurt wanneer antichristen mensen misleiden en de macht over de kerk overnemen. Op deze manier misleiden antichristen allen die de waarheid niet nastreven en lokken ze zelfs enkele nuttige kwaadaardige mensen om de kerk te beheersen, waarmee ze hun eigen positie en gezag verstevigen. Als kwaadaardige mensen naar hen luisteren, beschermen ze hen. Zo niet, dan rekenen ze eerst met de kwaadaardige mensen af. Als kwaadaardige mensen hen volgen en kunnen worden ingeschakeld en gelokt, laten de antichristen deze kwaadaardige mensen hun handlangers worden, hun armen en ogen voor het doen van slechte dingen, die de broeders en zusters infiltreren, uitzoeken wie bezwaren tegen de antichristen heeft, wie hun handelingen doorziet, welke van hun slechte daden zijn ontdekt, en wie altijd contact wil opnemen met de Boven om hun problemen te rapporteren. Antichristen en kwaadaardige mensen onderzoeken specifiek deze zaken, waarover ze zich het meest zorgen maken. Ze bespreken vaak samen tegenmaatregelen en behandelen degenen die hen kunnen doorzien of hen verdenken als vijanden. Ze komen met excuses om vandaag de ene persoon te kwellen en morgen vinden ze een drukmiddel om een ander te kwellen; ze gebruiken zelfs verschillende redenen en excuses om Gods uitverkoren volk op te hitsen om deze individuen te verwijderen en te verdrijven. Zodra antichristen leiders of werkers worden, houden ze zich bezig met deze handelingen. In slechts een paar maanden tijd kunnen ze de kerk in chaos storten, en zelfs de vurige ijver van een kerk van nieuwe gelovigen doven als water op een vuur. Daarom zijn antichristen werkelijk Gods vijanden en de vijanden van Gods uitverkoren volk. Dit is absoluut geen overdrijving – het is ongelooflijk nauwkeurig! Waar antichristen of kwaadaardige mensen de macht hebben, krijgt de kerk een kwalijke sfeer. Er is helemaal geen kerkleven, geen normaal eten en drinken van Gods woord, en geen sfeer van het communiceren over de waarheid. In plaats daarvan de kerk het gevuld met intriges en ongebreideld wangedrag. Dit is wat het betekent dat de duivel de macht heeft. Kan er enig goed resultaat zijn wanneer de duivel de macht heeft? Dit kan alleen maar rampspoed brengen over Gods uitverkoren volk – dat staat buiten kijf.

Wanneer sommige antichristen naar een kerk komen om een leiderschapsrol op zich te nemen, onderzoeken ze eerst wie in de kerk in het verleden vaak problemen aan de Boven heeft gerapporteerd. Ze willen zulke mensen uit hun buurt houden en verblijven niet in hun huis, zelfs niet als deze mensen hen kunnen ontvangen. Als iemand goed is in slijmen bij mensen, voortdurend om de leider heen draait en bij hem in de gunst probeert te komen, nemen ze zich voor om in het huis van die persoon te verblijven. Iemand zegt: “Men huisvest daar twee zusters.” De antichrist antwoordt: “Dat is niet goed, laat ze ergens anders heen verhuizen.” Die persoon zegt: “Je kunt mensen niet zomaar naar believen verplaatsen; die twee zusters zijn vrij geschikt voor die plek – hen verplaatsen zou het vervullen van hun plichten kunnen beïnvloeden.” De antichrist antwoordt: “Als leider is mijn wil wet, en jij moet mij gehoorzamen!” Vervolgens dwingt hij de twee zusters te verhuizen. Waarom staat hij erop in dit huis te verblijven? Omdat deze familie argeloos en zwak is, en geen bedreiging vormt voor de antichrist. Welke wandaden hij ook begaat of hoe ongebreideld zijn gedrag achter de rug van mensen om ook wordt, de familie zal hem niet aangeven. Daarom zoekt hij naar dit soort plek om te verblijven. Na enige tijd brengt hij zijn kwaadaardige handlangers mee, en doen ze daar hun slechte daden, bespreken ze tegenmaatregelen en beramen ze hoe ze deze en gene kunnen kwellen. Wanneer een antichrist of kwaadaardige persoon in de kerk verschijnt, zoekt hij eerst naar mensen die hij mag en van wie hij kan profiteren, waarbij hij allereerst zijn macht uitbreidt en veiligstelt. Degenen die de waarheid begrijpen, laat hij voorlopig met rust, om zijn eigen positie niet in gevaar te brengen. Hij verstoort de huidige orde nog niet. Na zijn positie te hebben verankerd en geschikte medeplichtigen te hebben gevonden, begint hij tegenmaatregelen te bespreken om die broeders en zusters die de waarheid nastreven te kwellen en met hen af te rekenen. Hoe kwelt hij hen en rekent hij met hen af? Ten eerste lokt hij degenen die hem goedkeuren, die geen onderscheidingsvermogen ten aanzien van hem hebben en van wie hij gebruik kan maken. Als er mensen zijn die hij niet kan lokken of die hem doorzien, komt hij met een excuus of reden om hen te isoleren of te verwijderen. Wat voor soort gezindheid wordt er door het gedrag van deze antichristen geopenbaard? (Venijnigheid.) Waar ze ook leiderschapsrollen op zich nemen, die plek krijgt een kwalijke sfeer. De orde van het kerkleven wordt verstoord. Als je niet naar hen luistert, word je onderdrukt, beperkt of zelfs verwijderd of verdreven. Sommige antichristen gedragen zich als ploerten, schurken of feeksen. Zelfs nadat ze in God zijn gaan geloven, willen ze nog steeds een positie verwerven, de baas spelen in Gods huis en Gods uitverkoren volk beheersen. Zo maken ze een puinhoop van de kerk. Als het mensen aan onderscheidingsvermogen ontbreekt, zullen ze door de antichristen worden misleid en beheerst, wat uiteindelijk tot hun eigen ondergang leidt.

We hebben onze bespreking over hoe antichristen mensen lokken min of meer afgerond. Jullie hebben geluisterd naar deze zaken die Ik heb besproken: hebben jullie het idee dat ze een zeldzaamheid zijn? Zijn jullie verbaasd en denken jullie: “Zou dit echt kunnen gebeuren? Dat is toch onmogelijk? Hoe kunnen zulke mensen onder gelovigen bestaan?” Laat Mij jullie zeggen: het kan nog erger dan dit. Iedereen wendt een façade van menselijke gelijkenis voor wanneer hij zich onder de mensen begeeft, maar hoe hij achter de schermen is, onthult zijn ware gezicht. Zijn woorden en handelingen in het bijzijn van anderen zijn slechts een vermomming, een valse indruk. Wat hij achter de schermen zegt en doet, weerspiegelt zijn ware ik. Als iemand zich op de ene manier voordoet in het bijzijn van mensen en op een andere manier achter de schermen, moet je kunnen onderscheiden wat echt is en wat nep, toch? Een antichrist kan heel beleefd overkomen in het bijzijn van mensen, maar als ze wisten wat de antichrist achter de schermen deed, zouden ze het walgelijk vinden. Ze zouden het gevoel hebben dat omgaan met de antichrist een schande was, dat hij geen integer iemand is, maar gemeen en kleinzielig. Kan de antichrist in dat geval met normale mensen opschieten? Nee. Dit is geen kwestie van een normaal iemand die een paar slechte gewoonten heeft, maar een kwestie van zijn gezindheid. Zodra je zijn gezindheid ziet, besef je dat hij geen mens is, maar een beest, een duivel. Zeg Mij, hoe voelt het wanneer mensen met dieren omgaan? Het is alsof je een varken in huis haalt, het schoonmaakt, het kleertjes aantrekt en het als een huisdier behandelt. De volgende dag ontdek je dat het huis een varkensstal is geworden. Het eet, drinkt en ontlast zich in huis zonder enige aandacht voor hygiëne. Dan besef je dat je varkens niet op deze manier kunt houden – het zijn dieren! Mensen als antichristen zien er aan de buitenkant misschien uit alsof ze enig kaliber en enige opvoeding hebben, of ze zijn misschien ooit een prestigieuze figuur in de maatschappij geweest, wat hun enig respect oplevert. Maar de meesten van hen zijn net dieren en hebben zelfs geen geweten en verstand. Bezitten ze normale menselijkheid? (Nee.) Kunnen ze zonder normale menselijkheid nog steeds als menselijk worden beschouwd? Kunnen jullie hun leiderschap aanvaarden? Wat zal er gebeuren als broeders en zusters in handen van zulke mensen vallen? Ze zullen worden misleid en gelokt, en ze zullen zeker lijden. Antichristen zijn duivels, en ze hebben geen geweten of verstand. Oppervlakkig gezien lijken ze heel liefdevol, begripvol en sympathiek ten aanzien van de moeilijkheden, zwakheden en emotionele behoeften van sommige mensen. In werkelijkheid zijn dit mensen aan wie antichristen de voorkeur geven en die hen vleien. Maar als deze mensen hun status of reputatie bedreigen, zullen zelfs zij niet met vriendelijkheid worden behandeld, maar zal er gewetenloos met hen worden afgerekend met gebruikmaking van nog kwaadwilligere methoden, zonder ook maar een spoor van sympathie of tolerantie. De liefde en tolerantie van antichristen is allemaal een façade, en hun doel is absoluut niet om mensen voor God te brengen, maar om ervoor te zorgen dat mensen hen aanbidden en volgen. Hun doel met het verstrikken van mensen op deze manier is om hun eigen positie veilig te stellen en de aanbidding en navolging van mensen te verkrijgen. Welke methoden antichristen ook gebruiken om mensen te misleiden en te lokken, één ding is zeker: ze zullen zich het hoofd breken en alle nodige middelen inzetten omwille van hun eigen macht en status. Een andere zekerheid is dat wat ze ook doen, ze het niet doen om hun plichten te vervullen, en zeker niet om hun plichten goed te vervullen. Ze doen het om hun doel te bereiken: de macht in de kerk in handen hebben. Bovendien, wat ze ook doen, ze denken nooit aan de belangen van Gods huis, en ze denken zeker niet aan de belangen van Gods uitverkoren volk. In het woordenboek van antichristen bestaan deze twee overwegingen niet; ze zijn er van nature van verstoken. Ongeacht hun niveau van leiderschap, tonen ze niet de minste bezorgdheid voor de belangen van Gods huis of Gods uitverkoren volk. In hun gedachten en volgens hun gezichtspunten zijn het werk van de kerk en de belangen van Gods huis irrelevant en beneden hun waardigheid. Ze denken alleen aan hun eigen positie en hun eigen belangen. Hieruit blijkt dat de aard-essentie van antichristen, naast boosaardig, bijzonder egoïstisch en verachtelijk is. Ze handelen alleen omwille van hun eigen roem, gewin en status, zonder de minste aandacht te schenken aan leven en dood van anderen. Iedereen die een bedreiging vormt voor hun positie, wordt onderworpen aan gewetenloze onderdrukking en uitsluiting, en tot het uiterste gekweld. Soms, wanneer antichristen worden gerapporteerd omdat ze te veel kwaad hebben gedaan en de Boven hiervan op de hoogte raakt, en ze het gevoel hebben dat ze op het punt staan hun positie te verliezen, beginnen ze bittere tranen te huilen. Uiterlijk lijken ze berouwvol en lijken ze tot God terug te keren, maar wat is de ware reden achter hun tranen? Waar hebben ze werkelijk spijt van? Ze treuren en lijden omdat ze de harten van mensen, hun eigen positie en hun reputatie hebben verloren. Dit is wat er in hun tranen besloten ligt. Tegelijkertijd beramen ze al hun volgende stappen om hun positie te verankeren, van hun falen te leren en hun comeback te maken. Afgaande op dit gedrag van antichristen, hebben ze nooit wroeging en lijden ze nooit vanwege hun overtredingen en de verdorven gezindheden die ze hebben onthuld, en ze zullen zichzelf zeker niet werkelijk kennen of berouw tonen. Ze knielen misschien voor God, huilen bittere tranen, denken na over zichzelf en vervloeken zichzelf, maar dit is een façade bedoeld om mensen te misleiden, en sommige mensen geloven misschien zelfs dat het oprecht is. Het is mogelijk dat hun gevoelens op dat moment oprecht zijn. Het is echter noodzakelijk om te onthouden dat antichristen nooit oprechte wroeging zullen ervaren. Zelfs als ze op een dag worden onthuld en geëlimineerd, zullen ze niet oprecht wroeging hebben. Ze zullen alleen hun eigen falen erkennen, dat ze hun optreden hebben verprutst en al hun slechte daden hebben blootgelegd. Waarom zeg Ik dit? Omdat antichristen, vanwege hun aard die de waarheid en God haat, de waarheid nooit zullen aanvaarden. Daarom is de zelfkennis van antichristen eeuwigdurend vals. Ze zullen alleen toegeven dat ze de harten van mensen hebben verloren omdat ze er niet in zijn geslaagd kansen aan te grijpen om de macht in handen te krijgen en hun positie te verankeren. Om deze redenen hebben ze wroeging en lijden ze. Wanneer antichristen in grote nood verkeren, vergieten ze misschien ook tranen, maar waarom huilen ze? Wat zit er achter hun tranen? Ze huilen omdat hun veelheid aan slechte daden is blootgelegd en ze hun positie hebben verloren. Als ze werkelijk wroeging konden hebben en konden huilen omdat ze verkeerd hadden gehandeld en voelden dat ze bij God in de schuld stonden, zouden ze niet zo veelvoudig kwaad doen. Het ontbreekt hun aan een schuldig geweten en ze geven hun slechte daden niet toe – hoe kan er dan oprechte wroeging ontstaan? Na kwaad te hebben gedaan, hebben ze geen wroeging; ze zijn vol onverschilligheid en voelen alleen maar dat ze gezichtsverlies hebben geleden en zichzelf voor schut hebben gezet. Hun stemming kan een beetje omslaan. Hoewel het uiterlijk lijkt alsof er niets met hen aan de hand is, zijn ze in werkelijkheid diep vanbinnen als een stomme die bittere kruiden proeft – ze lijden in stilte. Ze ervaren een wervelwind van emoties in hun hart en huilen bittere tranen, maar toch is er geen oprechte wroeging. Dit is de ware gang van zaken. Soms zeggen antichristen misschien enkele mooi klinkende woorden, zoals: “Het komt doordat mijn kaliber slecht was dat ik het werk niet goed heb gedaan en wat dingen heb gedaan die hinder en verstoring veroorzaakten; ik heb nagelaten de leiding op me te nemen en ben het leiderschap niet waardig. Moge god me disciplineren en vervloeken. Als jullie besluiten me in de toekomst niet voor het leiderschap te kiezen, zal ik niet klagen.” Direct hierna barsten ze in tranen uit. Sommige mensen, die het aan onderscheidingsvermogen ontbreekt, hebben medelijden met hen en zeggen: “Huil maar niet, we zullen jou in de toekomst weer kiezen.” Zodra ze dit horen, stoppen ze met huilen. Zien jullie nu hun ware aard? Wanneer ze een paar mooie woorden spreken, is dat om de harten van mensen voor zich te winnen, hen te misleiden en hen om de tuin te leiden, en sommigen trappen er zelfs in. Telkens wanneer antichristen tranen vergieten, zit daar ongetwijfeld een bijbedoeling achter. Wanneer degenen die hen aanbidden hen in twijfel beginnen te trekken en hun status wankel wordt, huilen ze. Ze zijn zo overstuur dat ze niet kunnen eten of slapen, en zeggen herhaaldelijk tegen hun gezin: “Hoe moet ik verder als ik geen leiderschapsrol heb?” Hun gezin antwoordt: “Leefde jij voorheen dan niet prima zonder status? Waarom kun je niet verder leven?” Ze antwoorden: “Als ik mijn status niet had, zou ik deze voordelen dan hebben ontvangen? Zouden we het dan zo goed hebben? Waarom ben jij zo dwaas?” Thuis zeggen sommigen openlijk: “Wat heeft het voor zin om zonder status te leven? Wat is de zin van het leven? Er zijn maar een paar mensen in ons gezin, en thuis kan ik alleen maar de leiding hebben over deze paar. Ik ben slechts een gezinshoofd en mijn status is niet verheven. Ik zou een ambt in de kerk moeten bekleden; anders is mijn leven verspild. Bovendien, zouden we als gezin zo’n goed leven kunnen hebben zonder deze positie in de kerk?” Achter gesloten deuren spreken ze eerlijk en worden hun ambities blootgelegd. Zijn dit geen schaamteloze mensen? Misleiding door antichristen is geen incidentele overtreding – het is niet onopzettelijk. Als dit incidentele en onopzettelijke slechte handelingen waren, zouden ze niet als antichristen worden beschouwd. Antichristen misleiden mensen opzettelijk; ze worden beheerst door Satans aard. Daarom misleiden ze consequent mensen en gebruiken ze deze methode doelbewust om hen te beheersen en uiteindelijk macht te verwerven. In feite heeft de antichrist met het misleiden en beheersen van mensen als doel om hen naar hem te laten luisteren, zijn leiding te laten volgen en afstand te laten nemen van God. De bedoelingen van de antichrist zijn heel duidelijk; hij streeft ernaar met God te wedijveren om mensen. Zijn handelingen zijn geen kortstondige onthullingen van verdorvenheid en zijn evenmin impulsief, tegen wil en dank. Al helemaal zijn ze niet afgedwongen door speciale omstandigheden. Ze zijn volledig te wijten aan zijn boosaardige aard, zijn opgeblazen ambities en begeerten, zijn verraderlijke gezindheid en zijn veelheid aan intriges. Zijn vermogen om deze dingen nu te doen, wordt bepaald door zijn aard-essentie: nadat hij in God was gaan geloven, koesterde hij deze bedoelingen en intriges, en wachtte hij er gewoon op om een leider te worden om deze dromen te gaan verwezenlijken en zijn doelen te bereiken. Dit is de ware gesteldheid van het hart van een antichrist, tot op de letter.

Uit de hierboven besproken inhoud moeten jullie de waarheid begrijpen die jullie moeten binnengaan. Enerzijds moeten jullie antichristen en kwaadaardige mensen onderscheiden die dergelijke gedragingen en zo’n aard-essentie vertonen. Anderzijds moeten jullie ook jezelf vergelijken om te zien of jullie deze gedragingen vertonen. Als jullie een overeenkomst kunnen vinden tussen wat jullie zeggen en wat antichristen zeggen, of als jullie beide in vergelijkbare situaties dezelfde gedragingen vertonen, kunnen jullie dan de overeenkomsten tussen jullie en antichristen onderscheiden in jullie geopenbaarde gezindheid of in de praktijk? Kunnen jullie de waarheid waarover hier is gecommuniceerd vatten door enkele voorbeelden die Ik bespreek of de details, woorden en handelingen die in die voorbeelden worden beschreven, of kunnen jullie de verdorven gezindheden van mensen begrijpen die hier worden blootgelegd? Kunnen jullie op deze manier luisteren? Vanuit welk perspectief luisteren jullie? Als jullie deze gezindheden en essenties van antichristen onderscheiden en deze gedragingen en praktijken volledig vanuit het perspectief van een toeschouwer bekijken, kunnen jullie dan de waarheid verwerven? (Nee.) Vanuit welk perspectief moeten jullie dan luisteren? (Zelfvergelijking.) Vergelijk jezelf – dit is het meest elementaire. Wat nog meer? (Zich toerusten met de waarheid.) Juist, jullie moeten de waarheid begrijpen die jullie moeten begrijpen binnen elk voorbeeld dat Ik bespreek. Degenen die geen geestelijk begrip hebben, kunnen alleen de feiten bevatten, terwijl degenen die wel geestelijk begrip hebben en een goed kaliber bezitten, op basis daarvan de waarheid begrijpen en verkrijgen. Kunnen jullie de waarheden op een rijtje zetten die besloten liggen in de verhalen en voorbeelden die zijn besproken? Het communiceren over bepaalde verhalen of voorbeelden is bedoeld om mensen te helpen ze te verbinden met de werkelijkheid, om verschillende problemen die in de werkelijkheid worden weerspiegeld beter te begrijpen, en om hun indruk te verdiepen van verschillende uitingen en essenties die verband houden met dit aspect van de waarheid. Met andere woorden: als het gaat om dit aspect van de waarheid of aard-essentie, zul je aan een specifiek voorbeeld of scenario denken. Op die manier zul je, wanneer je jezelf begrijpt of anderen onderscheidt, een gevisualiseerd begrip hebben dat gemakkelijker te bevatten, praktischer en concreter is dan het louter lezen van theorie of tekst. Als het alleen maar tekst is en je er geen ervaring mee hebt, is je begrip van de tekst misschien beperkt tot de woorden zelf, altijd beperkt door je eigen beperkte ervaringen, en blijft het alleen binnen dat bereik. Als Ik echter in mijn communicatie bepaalde voorbeelden toevoeg, en een paar verhalen, een paar taferelen, specifieke woorden en handelingen, en gedragingen samenvoeg, zal dat een ondersteunend effect hebben op jouw begrip van de waarheid in dit aspect. Als dit effect wordt bereikt, betekent het dat je dit aspect van de waarheid hebt begrepen. Welke mate van begrip moet je bereiken zodat het als begrip telt? Het hoeft niet 100% te zijn, maar je bevattingsvermogen, definitie, concept en kennis van dit aspect van de waarheid zouden op zijn minst geconsolideerd moeten zijn. Wat betekent deze consolidatie? Het betekent dat het relatief puur wordt, in wezen zonder dat er menselijke kennis, noties, verbeeldingen of speculaties in vermengd zijn, of dat er minder van deze dingen in vermengd zijn. Dit zijn de effecten van dergelijke voorbeelden. Je kent misschien de mensen of gebeurtenissen die Ik in sommige van deze voorbeelden noem, of je bent zelfs in contact geweest met zulke mensen en bent heel vertrouwd met hen, of je bent misschien in contact gekomen met zulke gebeurtenissen en bent zelfs getuige geweest van het hele proces waarin deze mensen zulke dingen deden. Maar wat zijn de voordelen ervan voor jouw begrip en herkenning van de waarheid? Het is mogelijk dat je met zulke mensen hebt samengeleefd, dat je zulke verhalen hebt zien ontvouwen en zelf alles hebt ervaren wat er in deze verhalen is gebeurd, maar dat betekent niet noodzakelijkerwijs dat je dit aspect van de waarheid begrijpt. Wat bedoel Ik hiermee? Ga er niet van uit dat, omdat je de persoon of gebeurtenis waarover Ik spreek kent of ermee bekend bent, je niet hoeft te luisteren naar de details of naar de waarheid en de specifieke inhoud waarover hier wordt gecommuniceerd. Dat zou een grote fout zijn. Zelfs als die persoon iemand is met wie je innig vertrouwd bent, betekent dit niet dat je de waarheid hier al hebt begrepen en gevat. Waarom herinner Ik je hieraan? Het is om te voorkomen dat jullie je fixeren op de details. Telkens wanneer je iemand zoiets ziet doen en God hem als voorbeeld aanhaalt, drijf je de spot met hem en veracht je zulke mensen. Is dit de juiste houding ten opzichte van de waarheid? (Nee.) Wat voor houding is dit? Is dit niet van het pad afraken? Dit is een bevooroordeeld bevattingsvermogen. Het is dankzij deze levendige voorbeelden, verhalen en specifieke mensen en gebeurtenissen dat iedereen werkelijk kan beseffen hoe de onthulling van de verdorven gezindheid van mensen is, om werkelijk te zien hoe de onthulling van de verdorven gezindheid en aard-essentie van mensen is, wat de aard-essentie van mensen is, wat een verdorven gezindheid is, wat voor pad mensen met een bepaald type verdorven gezindheid en aard-essentie nemen, wat ze liefhebben, wat de reikwijdte van hun emoties is, hoe ze zich gedragen en met de wereld omgaan en wat hun kijk op het leven is, wat hun principes voor het omgaan met dingen zijn, en wat hun houding ten opzichte van God en de waarheid kan zijn. Het is juist dankzij deze voorbeelden, deze specifieke individuen en concrete gebeurtenissen, dat mensen de waarheidswerkelijkheid beter kunnen combineren met Gods onthulling van de menselijke essentie, waardoor ze er een wat helderder en nauwkeuriger beeld van krijgen. Wat is dus Mijn betekenis achter deze woorden? Het is dat je deze verhalen niet moet onderschatten. Wat voor soort verhaal Ik ook vertel, wiens verhaal het ook is, en van wat voor type persoon het verhaal ook is, er is maar één doel, en dat is om je te helpen de waarheid te begrijpen. Als je de waarheid eruit verkrijgt, is het gewenste effect bereikt. Daarom stellen deze verhalen je de eerste keer dat je ze hoort misschien alleen in staat om enkele oppervlakkige waarheden te begrijpen, om de oppervlakkige betekenis of letterlijke interpretatie te vatten. Maar naarmate je gestalte blijft groeien, naarmate je ouder wordt, naarmate je in het leven groeit door verschillende omstandigheden, rijpt je leven ook geleidelijk, en zul je de gebeurtenissen in deze verhalen en de aard-essentie, het gedrag en de uiting van verschillende individuen die hierin worden weerspiegeld op andere manieren begrijpen. Hoe komen deze inzichten tot stand? Ze komen voort uit de waarheden die in deze verhalen besloten liggen, niet uit de verhalen zelf. Als het alleen maar het vertellen van een verhaal is, zoals het verhaal van “De jongen die wolf riep”, dan is het na het luisteren ernaar klaar; het heeft niets met de waarheid te maken. Het instrueert mensen alleen maar in hoe ze moeten handelen: het is heel rechttoe rechtaan en oppervlakkig. Maar als het om de waarheid gaat, gaat zo’n verhaal dieper dan de oppervlakkige betekenissen die men gemakkelijk kan begrijpen. Het raakt aan de verdorven gezindheid en aard-essentie van mensen, en betreft hoe mensen moeten worden onderscheiden, hoe men zijn pad moet kiezen, hoe men de waarheid moet benaderen, en wat de houding van mensen moet zijn in reactie op Gods vereisten. Het betreft wat mensen moeten verwerpen en wat ze moeten omarmen. Als jullie op deze manier kunnen luisteren, zullen jullie elke keer dat jullie preken horen iets verkrijgen, meer licht verkrijgen en meer principes begrijpen met betrekking tot verschillende aspecten van de waarheid, en enige intrede in het leven ervaren. Naarmate mensen ouder worden, naarmate de tijd verstrijkt, naarmate sociale omstandigheden veranderen, naarmate trends verschuiven, blijft de waarheid in de harten van mensen werken, en zullen ze weten hoe ze de waarheid moeten beoefenen, en hoe ze mensen en dingen moeten bekijken op basis van de waarheid. Dit is wat het betekent om het leven te verkrijgen – de waarheid kan iemands leven worden. Luister daarom, ongeacht wanneer een verhaal wordt verteld, niet slechts één keer om het dan als afgehandeld te beschouwen. Blijf luisteren, en als je het niet begrijpt, kun je erover communiceren. Als je het in je huidige stadium moeilijk te vatten vindt, kan dat komen doordat je gestalte onvoldoende is. Luister in dat geval naar wat je kunt bevatten en selecteer wat bij je huidige gestalte past. Als een verhaal duidelijk lijkt wanneer je het hoort, maar later diepgaand blijkt te zijn, als het je bevattingsvermogen te boven gaat, of niet overeenkomt met je ervaringen en levensomstandigheden in dit stadium, bewaar het dan in je hart en laat het indruk op je maken. Wanneer je later met soortgelijke situaties te maken krijgt, zal wat je in je hart hebt bewaard misschien aan de oppervlakte worden weerspiegeld. Het is net als de woordenschat en termen die je hebt bestudeerd of de informatie die je brein in zich heeft opgenomen. Denk je daar elke dag aan? Waarschijnlijk niet. Je staat er doorgaans niet bij stil, maar wanneer je je in een omgeving bevindt waar deze termen, woordenschat of informatie relevant zijn, komen sommige ervan in je op. Mensen hebben herinneringen en slaan van nature sommige dingen op in hun hoofd. Deze dingen zijn voldoende voor jou om in het dagelijks leven te gebruiken en kunnen enig nut hebben, maar als je opzettelijk probeert ze te gebruiken en star regels toepast, is de kans groter dat je fouten maakt. Je moet selectief luisteren op basis van je eigen gestalte en de omstandigheden die je hebt ervaren. Zo zul je sneller vordering maken. Degenen die weten hoe ze moeten luisteren, zullen meer verkrijgen, terwijl degenen die dat niet weten, minder of misschien wel helemaal niets zullen verkrijgen. Ze kunnen zelfs het gevoel hebben dat ze naar geen van deze verhalen willen luisteren, dat geen ervan de waarheid betreft, en zich afvragen waarom Ik niet over de waarheid praat in plaats van me de hele tijd bezig te houden met zinloos geklets en geroddel. Wat voor soort mensen vertoont dit gedrag? (Degenen die geen geestelijk begrip hebben.) Mensen die geen geestelijk begrip hebben, denken misschien op deze manier. Ze denken misschien dat Ik, wanneer Ik preken houd, alleen maar over deze alledaagse zaken praat; nou, dat kunnen zij ook, dus als ze niets anders te doen hebben, houden ze zich bezig met zinloos geklets met anderen. Je kent misschien meer roddels dan de verhalen die Ik vertel, maar betreffen jouw discussies de waarheid? (Nee.) Als ze de waarheid niet betreffen, pas dan op dat je niet klakkeloos praat, anders zou je wel eens dingen kunnen bespreken die niets met de waarheid te maken hebben. Ik vertel verhalen om mensen te helpen de waarheid te begrijpen. Jullie moeten Mij niet blindelings imiteren. Jullie moeten je alleen richten op het zoeken van de waarheid, het begrijpen van de waarheid en het streven om zaken volgens principes af te handelen. Geef, zowel bij wat je zegt als bij wat je doet, prioriteit aan het in overeenstemming zijn met de waarheidsprincipes. Zo zul je geleidelijk de waarheidswerkelijkheid binnengaan.

III. Een ontleding van hoe antichristen mensen bedreigen

We hebben de communicatie over de twee uitingen van antichristen, namelijk mensen misleiden en hen lokken, afgerond; laten we nu communiceren over hoe ze mensen bedreigen. Deze methoden van antichristen zijn stuk voor stuk ernstiger dan de vorige. Is deze methode van bedreigen, vergeleken met misleiden en lokken, geraffineerder of minder geraffineerd? (Minder.) Als misleiden en lokken niet werken, nemen ze hun toevlucht tot bedreigingen. Hoe bedreigt een antichrist mensen? Waarom neemt hij zijn toevlucht tot zo’n methode? (Omdat zijn doelen niet werden bereikt.) Zijn doelen werden niet bereikt. Er is nog een andere betekenis vervat in bedreigen – met welke uitdrukking kan die worden verwoord? (Zijn ware gezicht laten zien.) Dat is niet helemaal nauwkeurig; probeer een andere uitdrukking. (Boos worden uit schaamte.) Je komt dichterbij. Is er een meer geschikte uitdrukking? (Geërgerd en woedend zijn.) Precies, geërgerd en woedend zijn. Het is zoals de uitdrukking “in woede ontsteken”; de betekenis is: “Ik heb zowel vriendelijke als hardvochtige woorden geprobeerd. Over het algemeen heb ik jullie nooit onrechtvaardig behandeld. Waarom wil je niet naar me luisteren? Aangezien je niet wilt luisteren, krijg je wat je verdient: ik zal deze tactiek op jou toepassen – bedreigingen!” Hij verandert van tactiek. Satan heeft verschillende tactieken, die allemaal verachtelijk zijn. Bedreigingen worden gewoonlijk gecombineerd met verleiding. Als de antichrist alleen bedreigingen gebruikt, zijn sommige mensen niet bang en luisteren ze niet naar hem. Dan heeft hij geen andere optie en neemt hij soms zijn toevlucht tot verleiding. Als dit niet werkt, probeert hij dat te doen – hij gebruikt zowel zachte als harde tactieken. En waarom bedreigen antichristen mensen? Onder welke omstandigheden nemen ze hun toevlucht tot bedreigingen? Als twee mensen vreedzaam samenleven, ieder zijn eigen pad bewandelt en er geen belangenconflicten tussen hen zijn, nemen ze dan hun toevlucht tot bedreigingen? (Nee.) Onder welke omstandigheden steken dit gedrag en deze praktijk van het uiten van bedreigingen dan de kop op? Natuurlijk is dat wanneer hun belangen of reputatie in het geding komen, wanneer hun doelen niet worden bereikt. Ze halen het zware geschut tevoorschijn en denken: “Dus je wilt niet naar me luisteren? Dan zal ik je de gevolgen laten zien!” Wat zijn deze gevolgen? Alles waar je bang voor bent. Herinneren jullie je voorbeelden van bedreigingen waarvan jullie getuige zijn geweest? (Sommige antichristen beginnen, wanneer ze zien dat broeders en zusters zich niet aan hen onderwerpen, over hen te oordelen en hen te veroordelen. Ze zeggen: “Je niet onderwerpen aan leiders is je niet onderwerpen aan god”, en ze gebruiken dit om mensen te bedreigen.) (Ik kan nog een voorbeeld bedenken waarbij, als iemand niet naar de leider luistert, deze zijn gezag gebruikt om hem uit zijn functie te ontheffen.) Hoe dan ook, ze willen dat mensen begrijpen dat niet naar hen luisteren gevolgen met zich meebrengt. Wat is dan hun basis om mensen naar hen te laten luisteren? Ze zeggen vaak: “Onderwerping aan de leiding is onderwerping aan god, want de leiding is door god verordend. Je moet je onderwerpen. Als je je niet onderwerpt of niet naar de leiders luistert, is dat arrogantie, zelfgenoegzaamheid en weerstand tegen god. Het gevolg van het weerstaan van god is dat je wordt geëlimineerd. In milde gevallen kun je geïsoleerd worden om over jezelf na te denken; in ernstige gevallen kun je zelfs uit de kerk worden verdreven!” Ze gebruiken deze aannemelijke drogredenen om mensen te dwingen zich aan hen te onderwerpen. Hoe bedreigen sommige andere antichristen daarnaast mensen? Ze zetten anderen ertoe aan om zich te verenigen tegen degenen die zich niet aan hen onderwerpen, en om die mensen te verwerpen. Bovendien ontheffen ze degenen die hen niet gehoorzamen uit hun functie of passen ze hun toegewezen plicht aan. Sommige mensen zijn inderdaad bang dat ze geen plicht te vervullen zullen hebben. Ze geloven dat ze door hun plichten te vervullen een kans op redding hebben, en dat het niet vervullen van een plicht die kans zou kunnen wegnemen. Antichristen denken in hun hart: “Ik ken jouw zwakke punt. Als je niet naar me luistert, ontneem ik je het recht om je plicht te vervullen. Ik zal je je plicht niet laten vervullen!” Is het zo dat ze mensen niet toestaan hun plicht te vervullen omdat deze mensen bij het doen van hun plicht niet aan de norm voldoen, of omdat het vervullen van hun plicht de belangen van Gods huis schaadt? (Nee.) Waarom doen ze dat dan? Het is om andersdenkenden uit te sluiten en deze methode te gebruiken om mensen te bedreigen en hen te dwingen te luisteren. Als het op bedreigingen aankomt, volgen antichristen absoluut niet de waarheidsprincipes in de omgang met mensen of het afhandelen van zaken. In plaats daarvan gebruiken ze intimidatie, dwang en pressie zodat mensen zich gehoorzaam aan hen onderwerpen, naar hen luisteren, hen geen problemen bezorgen en hun zaken niet verpesten.

Het gebruik van bedreigingen door een antichrist is niet alleen omdat mensen hem niet gehoorzamen of hem niet serieus nemen en hem negeren – dat is slechts één aspectervan. Er is nog een reden, namelijk dat wanneer anderen de problemen van de antichrist ontdekken en die willen blootleggen of bij de Boven willen aangeven, hij bang is dat de Boven erachter komt of dat meer mensen erover te weten komen. Daarom doet hij er alles aan om deze dingen te verdoezelen en de kop in te drukken, en staat hij nooit toe dat ze worden blootgelegd. Wat zou er gebeuren als meer mensen erachter kwamen? Ze zouden de antichrist verwerpen en vervloeken, niemand zou hem meer aanbidden en hij zou zijn positie en gezag kwijtraken. Daarom is het doel van de antichrist bij het gebruik van deze methode van het bedreigen van mensen ook om zijn eigen positie en gezag veilig te stellen. Hij gelooft dat als hij dat niet doet, de broeders en zusters hem zullen beginnen te onderscheiden, en dat hij bij de volgende verkiezing niet zal worden gekozen, waardoor hij wordt gereduceerd tot een gewone gelovige. Wat betekent het voor hem om een gewone gelovige te zijn? Het betekent dat hij geen gezag heeft, dat niemand hem volgt of zijn aanhanger wordt, en dat zijn positie en gezag hem zijn ontnomen, waardoor zijn ambities en begeerten onbevredigd blijven. Hij wil geen gewone gelovige of volgeling zijn, dus gebruikt hij deze methode van het bedreigen van mensen om mensen te intimideren en te dwingen naar hem te luisteren en hem te gehoorzamen. Dit stelt hem in staat vast te blijven houden aan zijn gezag en positie, mensen te blijven beheersen en de steun van bepaalde mensen te blijven ontvangen. Alles wat de antichrist doet, draait om zijn positie. Telkens wanneer iets zijn positie raakt, zal hij bepaalde middelen of methoden gebruiken om die krachtig te verdedigen en te beschermen; zelfs wanneer de Boven sommigen van hen naar bepaalde zaken vraagt, zijn ze in staat recht in het gezicht van de Boven schaamteloos te liegen. Wanneer de Boven de antichrist bijvoorbeeld vraagt hoeveel mensen de kerk deze maand heeft gewonnen door het evangelie te prediken, kan hij, zelfs als hij weet dat er niemand is gewonnen, liegen en zeggen dat er vijf mensen zijn gewonnen. Wanneer broeders en zusters die de waarheid kennen de antichrist confronteren en zeggen: “Die vijf mensen waren alleen maar aan het onderzoeken. Waarom zei je dat we vijf mensen hebben gewonnen? Je moet de Boven de waarheid vertellen”, wat zegt de antichrist dan? “Waarom kunnen we er geen vijf hebben gewonnen? Ik zei vijf mensen, dus het zijn er vijf. Jouw mening telt niet. Als we zeggen dat we niet één persoon hebben gewonnen, hoe zou ik dat dan aan de boven moeten uitleggen? Als je het wilt aangeven, ga je gang, maar als je de waarheid vertelt, zou de boven je wel eens kunnen snoeien en jullie allemaal die betrokken zijn bij de prediking van het evangelie uit je plicht kunnen ontheffen, of zelfs het evangelieteam kunnen opheffen. Dan zul je je plichten niet meer kunnen vervullen, en mijn schuld zal het niet zijn.” Wanneer deze persoon dit hoort, staat hij perplex en durft hij het niet aan te geven. Is dit geen bedreiging? (Ja.) Het is een klip en klare bedreiging, openlijk geuit. Wanneer sommige mensen dit horen, denken ze: “Een eerlijk iemand zijn heeft gevolgen. Als ik eerlijk ben, zal ik mijn plicht niet kunnen vervullen, dus ik zal het niet aangeven. We moeten vijf mensen aangeven.” Sommige mensen worden onrustig in hun hart en zeggen: “Als we niemand hebben gewonnen, dan is dat maar zo. We moeten ons onderwerpen aan hoe de Boven ons wenst aan te pakken.” Wat is de zienswijze van de antichrist wanneer hij dit hoort? “Onderwerping? Dat hangt van de situatie af. Weet de boven van de moeilijkheden waarmee we nu te maken krijgen bij de prediking van het evangelie? Geeft de boven daar iets om?” De Boven, bij het informeren naar de situatie van de prediking van het evangelie, was zich wel bewust van de uitdagingen die ermee gepaard gaan, wist hoeveel mensen er op zijn allerminst elke maand kunnen worden gewonnen, en heeft nooit gezegd dat het evangelieteam zal worden opgeheven als het in een maand niemand wint. Waar haalde de antichrist deze uitspraak dan vandaan? (Die heeft hij verzonnen.) Die heeft hij zelf verzonnen om zijn leugens te verdoezelen, om deze mensen te beheersen, om te voorkomen dat de Boven of de broeders en zusters zijn leugens zouden doorzien, en om zijn positie veilig te stellen zodat hij niet uit zijn plicht zou worden ontheven – hierom durfde hij zulke duivelse woorden te verzinnen. Mensen met onderscheidingsvermogen kunnen hem ontmaskeren, maar degenen die geen onderscheidingsvermogen hebben, worden misleid en denken: “Deze plicht komt inderdaad niet gemakkelijk aanwaaien. We kunnen niet eerlijk zijn tegen de Boven. Als jij zegt dat het er vijf waren, dan waren het er vijf. Hoewel we er deze maand niet vijf hebben gewonnen, zullen we ernaar streven ze volgende maand te krijgen. Immers, als we ze volgende maand winnen, zal het geen leugen zijn.” De antichrist houdt zich bezig met bedrog, en degenen die geen onderscheidingsvermogen hebben, doen met hem mee; ze zijn een groep bedriegers. Wat is het doel waarmee een antichrist mensen bedreigt? Ervoor zorgen dat ze hem gehoorzamen en naar hem luisteren. Hij liegt en doet kwaad, beheerst de kerk, misleidt mensen, voert werk uit zonder zich aan principes of de werkregelingen te houden, en hoe roekeloos hij zich ook gedraagt, hij staat de broeders en zusters niet toe hem te ontmaskeren of hem bij de Boven aan te geven. Wanneer hij ontdekt dat iemand van plan is hem bij de Boven aan te geven, neemt hij zijn toevlucht tot bedreigingen. Hoe bedreigt hij die persoon? Hij zegt: “We werken hier beneden, en het werk is moeilijk. We lopen zelfs het risico door de grote rode draak te worden gearresteerd. De Boven eist altijd dat onze praktijk in overeenstemming is met de werkregelingen. We doorstaan zoveel lijden en nemen zoveel risico bij de prediking van het evangelie. Wanneer de resultaten slecht zijn, wil je ze niettemin aan de boven doorgeven; nadat je je verslag hebt uitgebracht, zal de boven je snoeien. Ik ben niet bang om als leider uit mijn plicht te worden ontheven nadat de boven jou heeft gesnoeid, ik ben bang dat jullie geen plicht meer te vervullen zullen hebben. Als jullie geen plicht meer te vervullen hebben, geef mij dan niet de schuld!” Het klinkt zo redelijk! Hij zegt ook: “Wie wil het eigenlijk doorgeven? Als jullie dat willen doen, houd ik jullie niet tegen; iedereen weet toch al van deze dingen. Als jullie het niet aan de boven doorgeven, zal de boven ons niet de schuld geven. Als jullie het wel doorgeven, worden we gesnoeid. Jullie mogen zelf kiezen; als jullie het aan de boven willen doorgeven, ga dan je gang. Goed dan, wie het wil doorgeven, steek je hand op.” Wanneer iedereen deze toon van hem hoort, begint men na te denken: “Mag ik dit eigenlijk wel doorgeven?” Na erover te hebben nagedacht, steken sommige mensen hun hand op. De antichrist ziet dit en denkt: “Je wilt het nog steeds doorgeven? Vraag je niet om moeilijkheden? Goed, ik zal je niet vergeten.” Vervolgens begint hij na te denken over mogelijkheden om deze persoon te kwellen. Hij komt met een smoes en zegt: “Je hebt de laatste tijd geen resultaten geboekt bij het vervullen van je plichten. Iedereen die drie maanden lang geen resultaten heeft geboekt bij het vervullen van zijn plichten, wordt het recht ontnomen om plichten te vervullen. Als zijn prestaties niet verbeteren, wordt hij geïsoleerd. Als hij nog altijd geen berouw heeft, wordt hij verwijderd of verdreven!” Durft die dwaas, die lafaard het nog steeds door te geven? Wanneer hij dit hoort, denkt hij: “Ik geef dit niet voor mezelf door. Wat heeft het voor zin dat ik het doorgeef? Wat als ik het doorgeef en de leider me vervolgens aanvalt en wraak op me neemt, en mijn broeders en zusters me verwerpen? Dan raak ik geïsoleerd binnen de kerk. Het is belangrijker dat ik naar de leider luister; ik weet niet eens waar god is, kan hij zich om mijn leven en dood bekommeren?” Daarom geeft hij het niet meer door. Is hij niet bang gemaakt door de antichrist? (Ja.) De persoon gelooft: “God beledigen is niet zo erg. God is liefdevol, genadig, tolerant en geduldig; hij wordt niet snel kwaad en vervloekt en straft mensen niet snel. Maar als ik de leider beledig, moet ik lijden. Problemen doorgeven zal me geen goed doen; iedereen zal me verwerpen. Zoiets dwaas moet ik niet doen.” Is dit niet laf zijn? (Ja.) Hoe moet zo’n laf iemand worden aangepakt? Is hij het waard om medelijden mee te hebben? Zo’n laf iemand moet worden overgeleverd aan Satan, aan de antichrist, zodat de antichrist hem kan kwellen – hij verdient het. Het ontbreekt hem aan het geloof, de vastberadenheid en de kracht om de waarheid te beoefenen en zich aan God te onderwerpen, maar als het gaat om zich aan de antichrist te onderwerpen, krijgt hij bijzondere kracht, is hij bereid alles te doen wat er van hem wordt gevraagd en zit hij vol enthousiasme. Wanneer de antichrist hem bedreigt en bang maakt, durft hij geen problemen meer aan te geven. Is dit geen lafaard? Hoe wordt dat in de omgangstaal genoemd? Over zich heen laten lopen en door de knieën gaan wanneer men met de antichrist wordt geconfronteerd. Heel wat mensen in de kerk hebben over zich heen laten lopen door de bedreigingen van antichristen! Deze personen weten niet wat ze moeten met de uitspraak “God is soeverein over alles”. Wanneer de antichrist hen bedreigt, verwerpt of isoleert, hebben ze het gevoel dat ze geen steun hebben, geloven ze niet in Gods soevereiniteit over alles of in Gods rechtvaardigheid, en geloven ze niet dat het leven van mensen in Gods handen ligt. Een paar intimiderende of bedreigende woorden van de antichrist, en ze zijn afgeschrikt, ze gaan door de knieën en durven het niet meer aan te geven.

Wanneer een antichrist zijn werk aan de Boven rapporteert, liegt hij schaamteloos en bedriegt hij de Boven. Sommigen die de waarheid kennen, kunnen het niet uitstaan en willen de situatie bij de Boven aangeven. De antichrist houdt mensen strak onder controle en houdt hen nauwlettend in de gaten. Hij kan onmiddellijk iedereen opmerken die geneigd zou kunnen zijn een probleem bij de Boven aan te geven. Wanneer hij niets anders te doen heeft, richt hij zich op het observeren van mensen, hun woorden en gezichtsuitdrukkingen, op zoek naar degenen die meningen over hem hebben, degenen die ontrouw zijn, degenen die hem niet gehoorzamen, degenen die een bedreiging vormen voor zijn positie, degenen die onverschillig tegenover hem staan, die hem niet serieus nemen, die hem niet de ereplaats geven en die hem tijdens de maaltijden niet als eerste laten eten. Dit brengt problemen met zich mee voor deze mensen. Wat doet de antichrist met zulke personen? Sommige antichristen die verraderlijk zijn, laten niet onmiddellijk hun ware gezicht zien. Ze wachten op een kans om je aan te pakken. Als dat niet werkt, nemen ze hun toevlucht tot harde bedreigingen om je het gevoel te geven dat jouw leven in hun handen ligt. Of jij als gelovige gered kunt worden, of je het einde kunt halen, of je in de kerk kunt blijven – het ligt allemaal in hun macht en het kost hun slechts één woord. Zij hebben het laatste woord. Als je niet luistert, hun macht niet gehoorzaamt, hen niet serieus neemt en blijft proberen hun problemen aan te geven, zul je lijden. Ze zullen beginnen te plannen hoe ze je kunnen kwellen. Hoe bekijkt de antichrist het gedrag van broeders en zusters die zijn problemen bij de Boven aangeven? (Als klikken.) Precies, hij ziet het niet als het aangeven van een situatie; hij ziet het als klikken. Wat betekent klikken? Het betekent alle verschillende dingen die hij doet die ingaan tegen de waarheid en al zijn slechte daden bij de Boven aangeven, of verslag uitbrengen aan de Boven van dingen over hem die voor anderen onbekend zijn. Hij beschouwt dit als klikken. Wanneer hij ontdekt dat iemand klikt, moet die persoon worden gekweld. Sommige verwarde en laffe mensen worden afgeschrikt door de bedreigingen van de antichrist, door zijn despotische en snode manier van doen. Wanneer de antichrist vraagt wie er contact heeft met de Boven, maken ze, nog voordat hij bij hen komt, snel duidelijk: “Ik ben het niet.” De antichrist vraagt: “Hoe weet de boven dan van die zaak?” Ze denken hierover na en zeggen: “Dat weet ik ook niet.” De antichrist kwelt hen zodanig dat ze in constante angst leven, altijd op hun hoede, bang dat de antichrist hen uit de kerk zou kunnen verdrijven. Ze zijn zo angstig en bang dat ze het zelfs moeilijk vinden om de dag door te komen. Zouden ze zo bang zijn als de antichrist hen niet op deze manier had bedreigd? Nee. Hebben ze bovendien oprecht geloof in God? Nee. Het zijn laffe, verwarde mensen. Wanneer ze de antichrist tegenkomen, krimpen ze ineen. Ze hebben geen oprecht geloof in God, maar geven gewillig toe aan de antichrist, klaar om zijn bevelen op te volgen. Ze zijn van nature dienaren van Satan.

Wat zijn enkele andere praktijken die antichristen gebruiken om mensen te bedreigen? Sommige antichristen zijn bedreven in het uitspreken van bepaalde correcte en aantrekkelijke doctrines om je in te perken en te beperken. Ze zeggen: “Heb jij de waarheid niet lief? Als je de waarheid liefhebt, moet je naar me luisteren, want ik ben de leider. Alles wat ik zeg is in overeenstemming met de waarheid. Je moet alles gehoorzamen wat ik zeg; als ik zeg ga naar het oosten, mag je niet naar het westen gaan. Als ik iets zeg, mag je geen bedenkingen hebben; je mag geen meningen hebben en mag je er niet blindelings mee bemoeien. Wat ik zeg is de waarheid.” Als je niet naar hen luistert, zouden ze je kunnen haten of veroordelen. Wat voor soort veroordeling? Ze zullen zeggen: “Jij bent niet echt iemand die de waarheid liefheeft; als je de waarheid werkelijk liefhad, dan zijn mijn woorden als leider correct – waarom zou je er dan niet naar luisteren?” De antichristen gebruiken deze ogenschijnlijk juiste theorieën en doctrines om je te beheersen en in te perken. Verder laten sommige antichristen mensen voor hun persoonlijke zaken zorgen. Ze zeggen: “Ik ben nu leider en ik heb geen tijd voor bepaalde persoonlijke zaken. Bovendien ben ik leider en mijn zaken zijn de zaken van gods huis. De zaken van gods huis zijn ook mijn zaken. We kunnen ze niet meer zo duidelijk onderscheiden. Daarom moeten jullie een deel van de last van mijn zaken thuis delen, zoals de zorg voor kinderen, landbouw, groenten verkopen of een huis bouwen, en dingen zoals een gebrek aan geld in huis. Deze dingen waren vroeger mijn plicht, maar nu ik leider ben, zijn ze jullie plicht geworden – jullie moeten de last delen. Anders loop ik me voortdurend zorgen te maken over mijn zaken thuis en raak ik afgeleid door deze zaken, en kan ik dan nog wel een effectieve leider zijn?” Hoe meer ze zeggen, hoe schaamtelozer ze worden. Sommige mensen horen dit en denken: “We wisten niet dat we jouw hart in acht moesten nemen – we waren werkelijk harteloos! Je hoeft niets te zeggen; vanaf nu zullen we al jouw huishoudelijke taken op ons nemen.” Wat voor mooi klinkende naam geven deze antichristen aan hun eigen zaken thuis en de zaken van hun dagelijks leven? Ze noemen ze “de plicht van mensen”, dat wil zeggen: de antichristen nemen mensen die voor hun familie werken, de jongeren en ouderen in hun huishouden dienen en hun persoonlijke levenszaken afhandelen, en veranderen deze in zaken van Gods huis. Aangezien het nu zaken van Gods huis zijn, behoort iedereen zijn eerlijke deel bij te dragen, en als de leider wil dat je iets doet, wordt het jouw plicht. Klinkt dit niet correct? Mensen zonder onderscheidingsvermogen zouden kunnen denken dat het correct is. Ze geloven dat, aangezien de leider het te druk heeft om zijn eigen zaken thuis af te handelen, en ze zelf van een laag kaliber zijn en geen enkele plicht kunnen vervullen, ze de leider alleen maar kunnen helpen door een paar huishoudelijke taken op zich te nemen. Telkens wanneer ze niet druk zijn, werken ze daarom in het huis van de leider en helpen ze bij verschillende taken. Kan dit worden beschouwd als het vervullen van hun plicht? Dit kan alleen worden gezien als het enthousiast helpen van mensen. Voor mensen die zich werkelijk inzetten voor God, die Gods wil volgen, regelt de kerk, wanneer hun families met moeilijkheden kampen, dat mensen helpen en hun huishoudelijke zaken afhandelen. In zulke gevallen kan dit tot op zekere hoogte worden beschouwd als het vervullen van een plicht. Is het nu logisch? De antichrist, druk met het misleiden en beheersen van mensen in de kerk, draagt zijn huishoudelijke taken op aan de broeders en zusters, en beweert dat dit ook het vervullen van hun plicht is. Sommige broeders en zusters worden, door een gebrek aan begrip van de waarheid, misleid en nemen deze taken gewillig en met alle liefde op zich. Uiteindelijk hebben ze zelfs het gevoel dat ze bij de leider in het krijt staan. Ze denken: “De leider heeft zich enorm voor ons uitgesloofd en de blaren op zijn tong gepraat. We zijn zo onwaardig. We hebben zoveel werk verzet, maar hoe komt het dat we nog steeds geen enkele waarheid begrijpen?” Als je de hele dag bezig bent met werken voor de leider terwijl je het bijwonen van bijeenkomsten of het luisteren naar preken verwaarloost, kun je de waarheid dan vatten? Absoluut onmogelijk. Dit is dodelijke kruiperigheid! Dit is achter de antichrist aan rennen en afdwalen naar een krom pad. De antichrist gebruikt vaak ogenschijnlijk correcte uitspraken en verpakt en verwerkt ze tot correcte uitspraken. Hierdoor geloven mensen ten onrechte dat deze woorden inderdaad de waarheid zijn, iets wat ze moeten volgen en beoefenen, en dat ze deze woorden moeten aanvaarden. Op die manier hoeven mensen niet te onderscheiden of wat de leider doet goed of fout is, en of wat zij volgen goed of fout is. Is dit niet het geval? Dit wordt misleiden genoemd, en het is ook het bedreigen van mensen. De antichrist gebruikt deze ogenschijnlijk correcte theorieën en uitspraken om deze mensen te beheersen. In hoeverre beheerst hij hen? Deze mensen spannen zich gewillig voor hem in, werken zich voor hem uit de naad en beheren al zijn persoonlijke zaken. Liever slaan ze bijeenkomsten over, verwaarlozen ze hun eigen plichten, laten ze hun eigen taken achter en offeren ze hun eigen tijd op voor geestelijke oefeningen, bijeenkomsten en het eten en drinken van Gods woorden, alleen maar om voltijds dienst te verlenen voor de antichrist en zich uit de naad te werken voor de antichrist. Waarom zijn ze in staat zich op deze manier uit de naad te werken? Daar is een reden voor. Welke reden? Het is omdat de antichrist hun doelbewust vertelt: “Als je deze zaken niet eens naar behoren kunt afhandelen, welke plicht kun je dan vervullen? Als je je plicht niet kunt vervullen, ben je dan nog wel een lid van gods huis? Goed dan, ik zal je niet leiden. Als ik je niet leid, zul je niet meetellen onder hen die van gods huis zijn. Aangezien ik als leider ben gekozen, ben ik de toegangspoort tot deze kerk. Iedereen die de kerk wil binnengaan, heeft mijn goedkeuring nodig. Zonder mijn toestemming mag niemand naar binnen. Zelfs als de kerk iemand verwijdert, moet ze mijn goedkeuring hebben voordat diegene mag vertrekken. Daarom vormen het werk dat ik jullie toewijs en de taken die ik aan jullie overdraag jullie plicht. Als jullie deze plicht niet vervullen, staat er in gods woorden dat degenen die geen plicht vervullen geen kans op redding zullen hebben, en dat ze niet zullen meetellen onder hen die van gods huis zijn!” Is dit geen bedreiging? (Ja, dat is het.) Welke methode wordt gebruikt om mensen te bedreigen? (Correcte woorden.) Het is mensen bedreigen met behulp van correcte woorden, woorden die ogenschijnlijk in overeenstemming zijn met de waarheid – dit is appels met peren vergelijken. De antichrist gebruikt het vervullen van plichten als een voorwendsel om zijn persoonlijke doelen te bereiken. Maar is dingen voor hem doen werkelijk het vervullen van een plicht? Hij verdraait het om het te laten lijken alsof het een plicht is die mensen zouden moeten vervullen, en gebruikt vervolgens het principe en de normen van het vervullen van een plicht om te eisen dat broeders en zusters zich voor hem uit de naad werken. Hij dreigt zelfs dat als ze zich niet voor hem uit de naad werken, ze geen kans op redding maken, uit de kerk zullen worden verwijderd en van Gods huis zullen worden afgesneden. Wanneer deze dwaze personen die geen onderscheidingsvermogen hebben de ernst van de gevolgen horen, nemen ze snel alle klusjes van het huishouden van de leider en zijn dagelijkse zaken op zich. Wanneer ze klaar zijn, zijn ze opgelucht. Ze denken zelfs, ingenomen met zichzelf: “Ik heb mijn plicht naar behoren vervuld. Ik ben helemaal niet lui geweest en ik heb de wil van de leider in acht genomen. Ik heb alles gedaan wat de leider me heeft opgedragen en ik heb voor alle huishoudelijke taken van de leider gezorgd. Dit is wat het betekent om gods in acht te nemen! De leider is tevreden, en god ook. Nu maak ik kans op redding!” Wordt dit kans maken genoemd? Zijn ze geen slaven van de antichrist geworden? Zijn ze niet door de antichrist op een dwaalspoor gebracht? Welke rol speelt de antichrist hier? Gedraagt hij zich niet als een ontvoerder? Hij heeft een boosaardige gezindheid, en boosaardigheid is natuurlijk veel ernstiger dan bedrieglijkheid. Hij weet dus absoluut wat hij moet zeggen en welke theorieën hij moet gebruiken om mensen in te perken, om zijn verborgen agenda te bereiken, om de harten van mensen voor zich te winnen en om hun gedrag en gedachten te beheersen. Hij is zich van dit alles terdege bewust. Daarom zijn de doelen die een antichrist wil bereiken door alles wat hij zegt en doet zorgvuldig doordacht en lang van tevoren beraamd. Dit is beslist geen kwestie van onbewust iets zeggen of doen en dan een onverwacht resultaat bereiken – zo is het absoluut niet. Degenen die gewillig dienst verlenen en zich uit de naad werken voor een antichrist, worden dus, afgezien van het feit dat ze door zijn woorden worden misleid, ook bedreigd en gedwongen door een soort retoriek van de antichrist. Misschien doen ze die dingen gewillig voor de antichrist, maar is er geen probleem met deze “gewilligheid”? Zou die niet tussen aanhalingstekens moeten staan? (Ja.) Dit is absoluut geen werkelijke plichtsvervulling, maar eerder een gevolg van misleiding door een bepaalde theorie, een bepaalde correcte en mooi klinkende argumentatie of retoriek die mensen misleidt. Omdat ze bang zijn dat ze hun plicht niet zullen kunnen vervullen, dat ze zullen worden verdreven en dat ze niet zullen worden gered, aanvaarden ze gewillig de taken die de antichrist hun heeft toegewezen, en denken ze zelfs dat ze hun plicht voor God vervullen. Hoe verward zijn ze geworden!

De bedreigingen van antichristen stellen mensen in staat hun ware gezicht helder te zien. Uiten jullie zulke bedreigingen? Is er een verschil tussen bedreigingen en waarschuwingen of advies? (Ja.) Kunnen jullie dit onderscheiden of niet? Waar ligt het onderscheid? Vind dit onderscheid, en jullie zullen het begrijpen en onderscheid kunnen maken. (De bedoelingen zijn verschillend.) De bedoelingen en motieven verschillen zeker. Waar zit het verschil dan precies in? Wat is een bedreiging? Een bedreiging omvat woorden die misschien goed en correct klinken, en mensen zijn niet al te overstuur wanneer ze die horen, maar het doel ervan is persoonlijk gewin. Wat is daarentegen het doel van advies en waarschuwingen? Het is om mensen te helpen, om te voorkomen dat ze fouten maken, van het pad afdwalen, een omweg nemen of misleid worden, en om hen te helpen verliezen te beperken of te voorkomen. Het doel is niet persoonlijk voordeel, maar puur om anderen bij te staan. Is dat niet het onderscheid? (Ja.) In dit opzicht moeten jullie leren onderscheiden. Alleen omdat er is gecommuniceerd over de uiting van antichristen die mensen bedreigen, betekent dat niet dat jullie geen waarschuwingen durven te geven wanneer dat nodig is tijdens het praten met anderen. Wanneer een waarschuwing nodig is, moet je die geven. Waarschuwingen en advies zijn niet hetzelfde als bedreigingen. Waarschuwingen zijn er oprecht op gericht mensen te helpen zodat ze hun plichten naar behoren kunnen vervullen, om te waarborgen dat het werk van Gods huis niet in gevaar komt. Het doel ervan is legitiem. Bedreigen heeft daarentegen een onrechtmatige en verborgen agenda – het brengt persoonlijke ambitie en egoïstische begeerte met zich mee. Wanneer de antichrist bijvoorbeeld anderen zijn huishoudelijke taken laat doen, wat is dan zijn egoïstische begeerte? Hij wil simpelweg de voordelen van status genieten, en anderen het vuile en vermoeiende werk laten doen terwijl hij niets doet. Dan moet iemand hem zelfs drie maaltijden per dag serveren. Hij gelooft dat nu hij een positie bekleedt, zijn genot kan beginnen. Het is echter ongerechtvaardigd om mensen rechtstreeks te zeggen dat ze werk voor hem moeten doen, dus bedenkt de antichrist een reeks smoezen en zegt: “Nu ik leider ben, heb ik het erg druk met mijn plichten. Als jullie een last en menselijkheid hebben, moeten jullie leren meewerken. Wat kunnen jullie doen? Het enige wat jullie kunnen is je inspannen, nietwaar? Er is niemand om het werk in mijn moestuin thuis te doen, en jullie helpen niet! Als jullie helpen, bewijst dat dat jullie een goed hart hebben, en jullie vervullen in feite je plicht door me met het werk te helpen. Ik ben jullie leider – zijn mijn zaken niet ook die van jullie? Zijn jullie zaken niet dingen die jullie zouden moeten doen, en wat jullie zouden moeten doen is jullie plicht, nietwaar?” Wanneer hij zo’n grote verantwoordelijkheid op jouw schouders legt, en je overweegt dat wat de leider zegt logisch is, ga je het werk voor hem doen. Is dit niet in bedrog trappen? Een antichrist heeft zijn eigen doelen, en voordat hij die doelen kan bereiken, moet hij geschikte smoezen en theorieën bedenken om een voorwendsel aan te wenden. Vervolgens gaan degenen die deze theorieën aanvaarden voor hem aan het werk, bereikt hij zijn doel, en dan kan hij de voordelen van status genieten. Is dit niet iemand die van de kerk leeft? (Ja.) Dat is het inderdaad. Hij is lui, wil niet werken en begeert lichamelijk gemak en de voordelen van status. Hij speelt politieke spelletjes, en wanneer hij geen geschikte woorden kan vinden, haalt hij redelijke en gemakkelijker te accepteren zinsneden uit Gods woorden en de doctrine die hij begrijpt. Deze woorden gebruikt hij om degenen die de waarheid niet vatten en dwaas zijn te misleiden en in te perken. Zodoende bereikt hij zijn verborgen doelen, waardoor mensen zijn manipulatie gewillig aanvaarden. Sommige mensen denken zelfs dat als ze geen acht slaan op de woorden van de leider of er niet in slagen de taken die hun leider hun heeft toegewezen goed uit te voeren, ze hun plicht niet naar behoren hebben vervuld. Ze hebben het gevoel dat ze bij God in het krijt staan en vergieten zelfs tranen. Is dit niet een diepgaande mate van verwardheid? Ze zijn zo verward dat het weerzinwekkend is.

Antichristen spreken vaak met behulp van bedreigingen om hun doelen te bereiken, maar hun bedreigingen komen soms in de vorm van correcte woorden en op een zachte manier, als een slang die zich langzaam om je heen wikkelt – zodra je verstrikt bent, zijn ze klaar om je leven op te eisen. Andere keren zijn hun bedreigingen niet zacht, maar hard en venijnig, als een wolf die een schaap ziet en zijn venijnige gezicht onthult. Hun bedoeling is om mensen te laten weten: “Als je niet naar me luistert, krijg je je verdiende loon, en als er gevolgen ontstaan, zul je zelf de verantwoordelijkheid dragen!” Wat zijn de typische troeven die antichristen bij hun bedreigingen gebruiken? Ze richten zich op de bestemming van mensen, hun plicht, en zelfs hun positie en of ze in de kerk blijven of vertrekken. Antichristen gebruiken deze tactieken, en natuurlijk ook andere, om personen te bedreigen. Hun strategieën vallen echter over het algemeen in deze twee categorieën: soms paaien ze je met aangename woorden, en andere keren benaderen ze ze je dwingend en kwaadwillig. Wat is het doel van de bedreigingen van antichristen? Allereerst willen ze dat mensen naar hen luisteren. Ze streven ernaar voordelen uit andere mensen te halen, de voordelen van status te genieten en zich te goed te doen aan de verschillende extraatjes en geneugten die daarmee gepaard gaan. Ten tweede willen ze niet dat iemand de ware gang van zaken onthult of hun positie aanvecht. Ze zullen niet toelaten dat mensen iets doen dat hun positie bedreigt. Als bijvoorbeeld bepaalde mensen hun situatie bij de hogergeplaatsten willen aangeven of als sommige mensen hen onderscheiden en de broeders en zusters willen verenigen om hen te verwerpen en uit hun plicht te ontheffen, zullen antichristen hun toevlucht nemen tot dreigtactieken. Het ene aspect van het doel van het uiten van bedreigingen is om van de vele voordelen te genieten die met hun positie gepaard gaan, en het andere is om hun positie veilig te stellen. Dit zijn precies de twee doelen die antichristen hebben bij het bedreigen van mensen – ze draaien allebei om positie. Waar komen al deze verschillende voordelen vandaan? Ze komen ook voort uit hun positie. Sommige antichristen zeggen: “Als jullie in deze zaak niet meewerken, zullen jullie de gevolgen dragen!” Als iemand hen onderscheidt en niet naar hen wil luisteren, bedenken ze dan een manier om daarmee om te gaan? Ze leggen zich niet zomaar neer bij wat er kan komen. Zolang ze ook maar een greintje hoop hebben om hun positie te behouden, vechten ze er met hand en tand voor. Hun gretigheid naar een positie overtreft die van de meeste mensen. Het is als een wolf die een schaap ziet – het water loopt hem al in de mond nog voordat hij begint te eten. Zijn ogen krijgen een woeste glans en hij overweegt het op te eten; dit is het soort hunkering dat hij heeft. Is dit niet zijn aard? (Ja.) De hunkering van antichristen naar een positie is vergelijkbaar met de hunkering van een wolf naar een schaap, een behoefte binnen hun kwaadwillige aard. Daarom zijn hun bedreigingen jegens anderen onmisbaar.

IV. Een ontleding van hoe antichristen mensen beheersen

Mensen beheersen is een van de tactieken die antichristen gebruiken. Hoe beheersen ze mensen? Antichristen hebben meer dan één reeks methoden om mensen te beheersen; ze hebben er verscheidene. Hebben jullie dit ooit ervaren? Sommige personen hebben misschien nooit als leider gediend, maar koesteren een verlangen om anderen te beheersen – hieruit ontstaat een antichrist. Ongeacht hun leeftijd, locatie of wat de kwestie ook is, willen antichristen mensen beheersen. Zelfs als het gaat om eten, werken, of op verschillende gebieden van expertise of professionele zaken, willen ze dat mensen naar hen luisteren, en ze tolereren niemand die dat niet doet. Ze kunnen zelfs hun verlangen om de macht in de kerk in handen te hebben niet beheersen. Ze zien dit als het vervullen van hun verantwoordelijkheid en verplichting, en denken dat ze gewoon hun steentje bijdragen, zonder te beseffen dat dit hun ambitie en begeerte is, dat het hun verdorven gezindheid is. Hoe beheerst een antichrist mensen dan? Wanneer hij bijvoorbeeld als leider wordt gekozen, begint hij op de allereerste dag te denken: “Deze mensen hebben onregelmatige eetgewoonten en dagelijkse routines; er moet veel werk worden verzet. Leider zijn brengt aanzienlijke verantwoordelijkheden met zich mee – het is een zware last!” De antichrist brengt de hele dag opgesloten in zijn kamer door en schrijft twee of drie pagina’s aan materiaal. Wat staat er in dit materiaal? Ten eerste heeft het te maken met eten. Maaltijden moeten op specifieke tijden, op specifieke plekken en in specifieke hoeveelheden voedsel worden genuttigd. Ontbijt om 6:30 uur, lunch om 12:30 uur en diner om 18:30 uur – maaltijden worden op deze drie tijden genuttigd, geen minuut vroeger of later. Ongeacht de omstandigheden moet je stipt zijn, zelfs als het regent of begint te stormen, en als je deze regels overtreedt, krijg je geen maaltijd. Dan is er de kwestie van de dagelijkse routines, die erg belangrijk is. Je moet elke ochtend om 6:00 uur uit bed komen, hoe laat je de avond ervoor ook bent gaan slapen. Je moet na de lunch om 13:00 uur rusten en elke avond stipt om 22:00 uur gaan slapen. Wanneer hij klaar is met het maken van regels voor het eten en de dagelijkse routines, zijn er nog veel andere specifieke voorschriften. Je moet bijvoorbeeld op aangewezen plaatsen eten en geen lawaai maken tijdens het eten. Iedereen is verplicht specifieke kleding te dragen, enzovoort. Deze regels zijn ongelooflijk gedetailleerd, zelfs meer dan de bestuurlijke decreten in Gods huis. Deze dagelijkse kleinigheden hebben niets met de waarheid te maken. Zolang iemands dagelijks leven en eetgewoonten gestructureerd en passend zijn, en de gezondheid niet schaden, zou het volgen van dit principe moeten volstaan. Er is geen behoefte aan zulke gedetailleerde voorschriften. Waarom stelt de antichrist dan zulke gedetailleerde regels op? Hij zegt: “Het is niet goed dat mensen onbeheerd blijven. Deze zaken worden nooit in gods woorden vermeld, en zonder deze specifieke details zal ons leven ongedisciplineerd zijn, structuur missen en zonder enige menselijke gelijkenis zijn. Nu ik de leider ben, kunnen jullie allemaal worden geremedieerd. Jullie zijn geen dwalende schapen meer; er is iemand om voor jullie te zorgen.” Zowel de belangrijke als de onbelangrijke zaken van het dagelijks leven, zoals kleding, voedsel, onderdak en vervoer, zijn allemaal nauwgezet gereguleerd. Vervolgens deelt hij een “geheim” met je en zegt: “Gods woorden hebben deze specifieke details van het dagelijks leven nooit vermeld. Dat god er niet over heeft gesproken, betekent nog niet dat we het niet zouden moeten weten. Wij mensen moeten het werk op ons nemen van al deze gedetailleerde zaken waar god nooit over heeft gesproken.” Hij creëert een reeks regels en voorschriften buiten Gods woorden om, ogenschijnlijk gedetailleerd en helder gedefinieerd met expliciete bepalingen, om de waarheid te vervangen en anderen te leiden. Zodra deze specifieke en helder gedefinieerde voorschriften zijn uitgevaardigd, wordt van mensen verwacht dat ze zich aan zijn zogenaamde regels houden. Als iemand zich er niet aan houdt, als iemand deze regels ongehoorzaam is, ze negeert of ze overtreedt, snoeit de antichrist hem. Na hem te hebben gesnoeid, zorgt hij ervoor dat die persoon deze regels aanvaardt en ze van God aanvaardt. Hij gebruikt deze dingen om de waarheid te vervangen en mensen te leiden, dus wat voor pad zullen die mensen inslaan? Ze zullen alleen voorschriften en rituelen in acht nemen en slechts de vorm volgen. Onder zulk leiderschap kunnen mensen door hun eigen noties ten onrechte geloven: “Als ik uiterlijke voorschriften en formaliteiten kan handhaven, als ik me aan het schema voor wakker worden, slapen en eten kan houden, betekent dat dan niet dat ik de waarheid beoefen? Zal ik dan niet gered worden?” Is redding werkelijk zo eenvoudig? Wordt de waarheid zo gemakkelijk verkregen? Heeft de waarheid alleen betrekking op menselijk gedrag? Nee. Hoe gaat de antichrist om met veranderingen in de gezindheid van mensen, hun begrip van de waarheid en hun beoefening van de waarheid? Hij gaat hiermee om alsof ze gelijkstaan aan het volgen van de openbare orde of het naleven van de wetten van het land. Hij laat mensen zelfs ten onrechte geloven dat deze regels en voorschriften hoger en concreter en praktischer zijn dan Gods woorden. In werkelijkheid gebruikt hij deze dingen om mensen te misleiden en te beheersen, waarbij hij hun gedrag strak in de hand houdt. Hij lost problemen niet op met de waarheid, noch moedigt hij mensen aan om te leven, te handelen en hun plichten te vervullen volgens de waarheidsprincipes. In plaats daarvan formuleert hij kunstmatig een reeks regels, voorschriften en systemen die mensen moeten volgen. Wat is zijn doel? Hij wil dat mensen zich naar hem schikken, dat ze denken dat hij slim is, en dat ze zijn leiderschap gehoorzamen door deze regels en voorschriften te beoefenen en te volgen. Op deze manier bereikt hij zijn doelen. Hij streeft ernaar zijn doel te bereiken om alles van iedereen te beheersen door het gedrag van mensen te beteugelen en te standaardiseren. En misschien heeft hij, wat betreft zijn motieven om te handelen, geen overduidelijk verlangen naar status, maar het uiteindelijke gevolg is dat hij mensen beheerst, en dat mensen volledig leven en handelen in overeenstemming met de regels en voorschriften die hij heeft vastgesteld. Heeft de waarheid in zo’n situatie nog een plaats in de harten van mensen? Nee. Antichristen hebben geen geestelijk begrip en ze begrijpen de waarheid niet. Als je je kerkleven samen met hen leidt, zullen ze je zeggen dat je vandaag dit moet doen en morgen dat, omdat ze fundamenteel niet in staat zijn om over de waarheidsprincipes te communiceren. In plaats daarvan zullen ze je gewoon een stel voorschriften geven om te volgen. Je bent misschien helemaal uitgeput van het volgen ervan, maar weigeren ze te volgen is geen optie. Ze zullen je niet vrij laten handelen. Dit is één manier waarop antichristen mensen beheersen.

Wat beheerst een antichrist voornamelijk in mensen? (Hun gedachten.) Dat is juist; hij beheerst voornamelijk de gedachten van mensen. Het gaat niet alleen om het beheersen van wat mensen zeggen en doen. Onder het voorwendsel van het communiceren over de waarheid, gebruikt hij lege theorieën en slimme drogredenen om je te misleiden, met als doel je gedachten te beheersen en ervoor te zorgen dat je hem gehoorzaamt en zijn leiding volgt. Dit is wat het betekent om mensen te misleiden en te beheersen. Als je zijn instructies niet volgt, heb je misschien het gevoel dat je tegen de waarheid ingaat, of zelfs dat je bij hem in het krijt staat of hem niet onder ogen kunt komen. Dit is een teken dat je al door hem wordt beheerst. Als je echter de waarheid niet beoefent of je niet aan God onderwerpt, voel je je dan in je hart bij God in het krijt staan? Als dat niet het geval is, ontbreekt het je aan een geweten en aan menselijkheid. Als je de antichrist kunt gehoorzamen in plaats van de waarheid te beoefenen, zonder enig gevoel van onbehagen in je hart of een schuldig geweten, betekent dit dat hij je beheerst. Het meest voorkomende fenomeen van beheersing door de antichrist is dat binnen zijn gezagssfeer alleen hij het laatste woord heeft. Als hij niet aanwezig is, durft niemand beslissingen te nemen of een zaak af te handelen. Zonder hem worden anderen als verdwaalde kinderen die niet weten hoe ze moeten bidden, moeten zoeken of met elkaar moeten overleggen, en gedragen ze zich als marionetten of dode mensen. We zullen hier niet in detail treden over wat antichristen vaak zeggen om mensen te misleiden en te beheersen. Er zijn vast en zeker veel uitspraken en tactieken die ze gebruiken, en de daaruit voortvloeiende gevolgen kunnen worden waargenomen bij degenen die worden misleid. Laat Mij een voorbeeld geven. Er zijn een paar personen met een gemiddeld kaliber, niet al te slecht, die hun plicht trouw vervullen en zelden negatief zijn. Maar nadat ze een tijdje met een antichrist hebben samengewerkt om hun plicht te vervullen, worden ze afhankelijk van de antichrist. Ze volgen het liefst in alles de leiding van de antichrist, en de antichrist wordt hun belangrijkste steun. Zodra ze van deze antichrist gescheiden zijn, worden ze ondoeltreffend bij alles wat ze doen. Zonder de aanwezigheid van de antichrist boeken ze geen vooruitgang meer met de vervulling van hun plicht, en zelfs wanneer ze met een probleem te maken krijgen, zijn ze niet in staat om resultaten te boeken door te communiceren. Ze kunnen alleen maar wachten tot de antichrist terugkeert en het voor hen oplost. In werkelijkheid hadden deze personen oorspronkelijk het vermogen om dergelijke dingen aan te pakken vanwege hun kaliber, intellect, ervaring en achtergrond voordat ze beheerst werden door de antichrist, maar nadat de antichrist hen beheerst, durft niemand meer beslissingen te nemen of duidelijke oplossingen aan te dragen om zaken af te handelen zonder dat de antichrist erbij is. Hun gedachten lijken te zijn gevangengezet, wat lijkt op de kenmerken van mensen in een semi-vegetatieve toestand. Welke dingen heeft de antichrist die deze mensen beheerst gedaan om hen dergelijk gedrag te laten vertonen? Er moeten vast enkele expliciete gezegden of uitspraken zijn geweest om hen in hart en geest te laten gehoorzamen. Er moeten ook bepaalde uitspraken, gezichtspunten of handelingen zijn geweest waarmee deze mensen het eens waren. Antichristen missen echter absoluut de waarheidswerkelijkheid. Hun uitspraken en gezichtspunten, zelfs als ze correct zijn, zijn bedoeld om mensen te misleiden en vertegenwoordigen geen enkele waarheidswerkelijkheid. Sommige mensen bewonderen antichristen omdat ze inderdaad enkele gaven en talenten bezitten. Deze kwaliteiten betekenen echter niet dat ze de waarheidswerkelijkheid bezitten. Degenen die antichristen aanbidden, doen dat omdat ze de waarheid ontberen en mensen niet kunnen onderscheiden, en daarom zijn ze in staat antichristen en zelfs enkele beroemde en grote geestelijke figuren te aanbidden. Sommige mensen worden misschien misleid door de antichristen, maar dit is slechts tijdelijk, en wanneer ze eenmaal beseffen dat de antichristen alleen maar over geestelijke theorieën kunnen praten en de waarheid niet kunnen beoefenen, dat ze niets hebben gedaan om het werk van de kerk veilig te stellen en werkelijk hypocriete farizeeën zijn, zullen ze hen verwerpen en haten. Er zijn zoveel voorbeelden van antichristen die hun gaven en welsprekendheid gebruiken om degenen te misleiden die de waarheid niet begrijpen. Als je bijvoorbeeld met een redelijke suggestie komt, zou iedereen zich rond dit correcte voorstel moeten scharen en erover moeten blijven communiceren, en dit is het juiste pad en toont trouw en verantwoordelijkheid voor hun plicht, maar in zijn hart denkt een antichrist: “Hoe komt het dat ik niet als eerste aan dat voorstel dacht?” Diep vanbinnen geeft hij toe dat het voorstel juist is, maar kan hij het aanvaarden? Vanwege zijn aard zal hij jouw correcte suggestie absoluut niet aanvaarden. Hij zal al het mogelijke doen om jouw voorstel te verwerpen, en dan met een alternatief plan komen om je het gevoel te geven dat jouw voorstel volkomen onwerkbaar is, en dat zijn plan beter is. Hij wil dat je het gevoel hebt dat je niet zonder hem kunt en dat alleen als hij werkt iedereen effectief kan zijn. Zonder hem kan geen enkel werk goed worden gedaan, wordt iedereen waardeloos en krijgt niemand iets voor elkaar. De strategie van de antichrist is om altijd vernieuwend en uniek te lijken en grandioze beweringen te doen. Hoe correct de uitspraken van iemand anders ook zijn, hij zal ze verwerpen. Zelfs als de suggesties van andere mensen overeenkomen met zijn eigen ideeën, zal hij ze nooit erkennen of overnemen als ze niet eerst door hem zijn voorgesteld. In plaats daarvan zal hij er alles aan doen om ze te bagatelliseren, ze vervolgens teniet te doen en te veroordelen, en ze aanhoudend te bekritiseren totdat de persoon die de suggesties doet het gevoel heeft dat zijn ideeën verkeerd waren en zijn eigen fout toegeeft. Pas dan zal de antichrist het eindelijk laten rusten. Antichristen genieten ervan zichzelf te vestigen terwijl ze anderen kleineren, met als doel dat anderen hen aanbidden en hen in het middelpunt plaatsen. Ze staan alleen zichzelf toe om te schitteren, terwijl anderen alleen maar op de achtergrond mogen staan. Wat ze ook zeggen of doen is juist, en wat anderen ook zeggen of doen is verkeerd. Ze dragen vaak vernieuwende gezichtspunten aan om de gezichtspunten en handelingen van anderen teniet te doen, maken aanmerkingen op de suggesties van anderen en hinderen en verwerpen de voorstellen van anderen. Op deze manier moeten andere mensen naar hen luisteren en volgens hun plannen handelen. Ze gebruiken deze methoden en strategieën om je aanhoudend af te wijzen, aan te vallen en het gevoel te geven dat je onbekwaam bent, waardoor je steeds meer aan hen onderworpen raakt, hen meer bewondert en hen in hogere achting houdt. Op die manier word je grondig door hen beheerst. Dit is het proces waarmee antichristen mensen onderwerpen en beheersen.

Een antichrist gebruikt verschillende methoden om mensen te misleiden en te beheersen; het is niet een knipoog of een paar woorden die ervoor zorgen dat mensen hem volgen – zo simpel is het beslist niet. Of het nu gaat om het beheersen van mensen of het beheersen van een bepaald aspect van gezag, zoals personeelsbeslissingen, financiële zaken of het laatste woord, hij zal verschillende tactieken gebruiken, en hij zal dit absoluut niet slechts af en toe doen, maar zich voortdurend inspannen om te pralen en van zichzelf te getuigen totdat mensen hem bewonderen en hem kiezen, en dan heeft hij het gezag. Het heeft hem enige tijd gekost om dit doel te bereiken. Een andere methode die een antichrist gebruikt om mensen te misleiden en te beheersen, is voortdurend pralen, en ervoor zorgen dat iedereen over hem te weten komt en dat meer mensen op de hoogte raken van zijn bijdragen aan Gods huis. Hij zou bijvoorbeeld kunnen zeggen: “Ik heb eerder wat methoden bedacht voor het prediken van het evangelie, en dat heeft de effectiviteit van het prediken van het evangelie verbeterd. Tegenwoordig nemen ook enkele andere kerken deze methoden over.” In werkelijkheid hebben verschillende kerken heel wat ervaring opgedaan met de prediking van het evangelie, maar de antichrist schept voortdurend op over zijn juiste beslissingen en prestaties, brengt mensen ervan op de hoogte, benadrukt ze en herhaalt ze waar hij ook gaat, totdat iedereen het weet. Wat is zijn doel? Zijn eigen imago en prestige opbouwen, lof, steun en bewondering van meer mensen vergaren, en ervoor zorgen dat mensen zich voor alles tot hem wenden. Bereikt dit niet het doel van de antichrist om mensen te misleiden en te beheersen? De meeste antichristen handelen op deze manier, en nemen de rollen op zich van het misleiden, verstrikken en beheersen van mensen. Welke kerk, groep mensen de werkomgeving ook, telkens wanneer er een antichrist verschijnt, beginnen de meeste mensen hem onbewust te aanbidden en naar hem op te kijken. Telkens wanneer ze op moeilijkheden stuiten waarbij ze zich verward voelen en iemand nodig hebben om begeleiding te bieden, vooral in kritieke situaties waarin een beslissing moet worden genomen, zullen ze aan de begaafde antichrist denken. Ze geloven in hun hart: “Als hij hier maar was, zou het goed zijn. Alleen hij kan het advies en de suggesties bieden om ons te helpen deze moeilijkheid te overwinnen; hij heeft de meeste ideeën en oplossingen, zijn ervaringen zijn het rijkst, en zijn geest is het scherpst.” Houdt het feit dat deze mensen de antichrist in zo’n mate kunnen aanbidden niet rechtstreeks verband met zijn gebruikelijke manier van pralen, optreden en met zichzelf te koop lopen? Als hij degelijkheid in zijn woorden en daden aan de dag zou leggen, als hij iemand was die niet probeerde op te vallen en die hard werkte, als hij spaarzaam sprak en ijverig werkte, nooit de publiciteit zocht of praalde, laat staan opschepte, dan zou hij niet in staat zijn mensen te misleiden en ervoor te zorgen dat ze hem waarderen en bewonderen. Waarom worden bepaalde mensen die relatief eerlijk zijn, de waarheid kunnen beoefenen en ijverig kunnen werken dan zelden als leiders en werkers gekozen? Dat komt doordat het de meeste mensen aan de waarheidswerkelijkheid ontbreekt en ze niet bedreven zijn in het onderscheiden. Mensen zijn geneigd de voorkeur te geven aan degenen die gaven hebben, welsprekend zijn en graag pralen. Vooral zulke mensen benijden ze en keuren ze goed, en ze gaan graag met hen om. Bijgevolg worden antichristen voor de meeste mensen van nature onderwerpen van aanbidding en bewondering. Hoe dan ook, antichristen hebben een reeks methoden om mensen te beheersen, en ze aarzelen niet om tijd en energie te investeren in het beheren van hun status en hun imago in de harten van mensen, allemaal met het uiteindelijke doel om controle over hen te krijgen. Wat doet een antichrist voordat hij dit doel bereikt? Wat is zijn houding ten opzichte van status? Het is geen gewone voorliefde of jaloezie; het is een langetermijnplan, een bewuste intentie om die te verkrijgen. Hij hecht bijzonder veel belang aan macht en status en ziet status als een voorwaarde om het doel van het misleiden en beheersen van mensen te bereiken. Wanneer hij status verwerft, is het genieten van alle voordelen daarvan een vanzelfsprekendheid. Daarom is het vermogen van een antichrist om mensen te misleiden en te beheersen het resultaat van ijverig management. Het is absoluut niet zo dat hij dit pad bij toeval inslaat; alles wat hij doet is doelgericht, met voorbedachten rade en zorgvuldig berekend. Voor antichristen is het verkrijgen van macht en het bereiken van hun doel om mensen te beheersen de hoofdprijs – het is de uitkomst die ze het meest verlangen. Hun streven naar macht en status is gemotiveerd, doelgericht en opzettelijk, en wordt met veel inspanning gemanaged; dat wil zeggen: wanneer ze spreken of handelen, hebben ze een sterk gevoel van doel en intentie, en hun doel is bijzonder duidelijk gedefinieerd. Ze scheppen er bijvoorbeeld over op dat ze leider of werker op een bepaald niveau zijn geweest, een bepaald aantal mensen hebben gewonnen door de prediking van het evangelie, of verschillende voorbeeldige methoden voor de prediking van het evangelie hebben ontwikkeld; ze pralen met hun ervaringen en kwalificaties. Wat zijn hun gedachten terwijl ze opscheppen? Wat is hun onderliggende motief? Overwegen ze niet welke woorden ze moeten gebruiken en hoe ze waarheid met onwaarheid moeten vermengen? Hun woorden zijn niet willekeurig; alles wat ze zeggen heeft een doel, en het is beslist niet louter een kwestie van zelfverheerlijking. Hun woorden kunnen bijzonder afgemeten en doelgericht overkomen, wat blijk geeft van een scherp gevoel voor gepastheid. Als ze bijvoorbeeld personen tegenkomen die de waarheid begrijpen, zijn ze in hun hart op hun hoede en zullen ze in de aanwezigheid van die personen niet terloops dingen zeggen of doen, uit angst dat ze onderscheiden zullen worden. Ze zullen meer gedisciplineerd zijn. Als ze echter te maken hebben met nieuwe gelovigen of gewone gelovigen, zullen ze zorgvuldig overwegen wat ze tegen deze personen moeten zeggen. Als ze te maken hebben met leiders en werkers, zullen ze overdenken wat ze tegen deze groep moeten zeggen. Als ze te maken hebben met degenen die professionele kennis begrijpen, zullen ze overwegen wat ze tegen deze mensen moeten zeggen. Ze zijn bijzonder scherpzinnig in externe zaken, en weten wie ze met welke woorden moeten aanspreken en hoe ze hun boodschap effectief kunnen overbrengen – dit hebben ze allemaal bijzonder helder voor ogen. Met andere woorden: antichristen dragen altijd bepaalde intenties met zich mee wanneer ze handelen. Hun woorden, daden en gedrag, zelfs de specifieke bewoordingen die ze kiezen tijdens het spreken, zijn opzettelijk; ze handelen niet vanuit een kortstondige onthulling van verdorvenheid, een kleine gestalte, dwaasheid of onwetendheid, waarbij ze overal waar ze gaan onzin uitkramen – zo is het helemaal niet. Als we hun methoden, hun manier van doen en hun woordkeuze onderzoeken, blijken antichristen behoorlijk slinks en boosaardig te zijn. Omwille van hun eigen status en om hun doel van het beheersen van mensen te bereiken, grijpen ze elke kans aan om te pralen, om elk klein beetje te benutten, laten ze geen enkele kans schieten. Zeg Mij, zouden zulke mensen deze eigenschappen in Mijn bijzijn openbaren? (Ja.) Waarom zeg je dat ze dat zouden doen? (Omdat hun aard-essentie is om te pralen.) Is pralen het einddoel van een antichrist? Met welk doel praalt hij? Hij wil status winnen, en dit is wat hij bedoelt: “Weet je niet wie ik ben? Kijk naar de dingen die ik heb gedaan, ik was het die deze goede daden verrichtte; ik heb heel wat bijdragen geleverd aan gods huis. Zou je me niet belangrijker werk moeten geven, nu je dit weet? Zou je me niet hoog moeten achten? Zou je niet bij alles wat je doet op mij moeten vertrouwen?” Is dit niet opzettelijk? Antichristen willen iedereen beheersen, ongeacht wie ze zijn. Wat is een andere term voor iemand beheersen? Iemand beheersen, met iemand spelen – ze willen gewoon over je heersen. Wanneer broeders en zusters bijvoorbeeld prijzen dat iets goed is gedaan, zegt een antichrist onmiddellijk dat hij het heeft gedaan, en zorgt hij ervoor dat iedereen hem bedankt. Zou een werkelijk redelijk iemand zich zo gedragen? Absoluut niet. Wanneer antichristen een beetje goed doen, willen ze dat iedereen het weet, hen hoogacht en hen prijst – dit stelt hen tevreden. Wat ze ook doen, ze wensen de complimenten en aanbidding van mensen te verkrijgen, en ze zijn bereid alles te verdragen om dat te krijgen. Omwille van status en macht laten antichristen geen enkele kans voorbijgaan om te pralen, zelfs als hun gepraal dwaas lijkt, of hun methoden grof zijn en de minachting van anderen oogsten – ze zullen dergelijke kansen nog steeds niet voorbij laten gaan. Evenzo gebruiken ze alle noodzakelijke middelen om hun doel van het beheersen van mensen te bereiken, en ze sparen geen moeite om dit voor elkaar te krijgen. Ze leveren een nauwgezette inspanning en breken zich het hoofd om hun plannen te formuleren. Wanneer ze iets goeds doen, pronken ze er voortdurend overal mee en etaleren ze het overal. Als iemand anders iets goeds heeft gedaan, zijn ze er jaloers op en proberen ze er alles aan te doen om het aan zichzelf toe te schrijven of te zeggen dat ze er een aandeel in hadden, om zo de eer voor zichzelf op te strijken. Kortom, antichristen hebben tactieken om mensen te beheersen. Het is absoluut geen kortstondige bedrieglijkheid en het zijn niet een paar incidentele handelingen. In plaats daarvan doen en zeggen ze veel dingen. Hun woorden zijn misleidend, hun handelingen zijn misleidend, en hun uiteindelijke doel met het doen en zeggen van deze dingen is om mensen te beheersen.

Met welk doel beheerst een antichrist mensen? Het doel is om status en gezag in de harten van mensen te verwerven. Wanneer hij gezag en status heeft, kan hij de voordelen van status genieten, en de diverse belangen die status met zich meebrengt. Als het weer bijvoorbeeld heet is, mag hij in een kamer met airconditioning verblijven, terwijl anderen in kamers zonder airconditioning zitten. Tijdens de maaltijd, terwijl anderen een enkele portie groenten en rijst hebben, mag hij een beetje vlees en soep toevoegen. Wanneer hij een kamer binnenkomt waar geen zitplaatsen beschikbaar zijn, moeten anderen op de grond zitten, waardoor er slechts één stoel overblijft, die voor hem is gereserveerd. Deze speciale behandeling vloeit voort uit zijn status, en hij doet zich graag tegoed aan de voordelen die ermee gepaard gaan. Natuurlijk zijn deze belangen en genoegens lang niet genoeg om zijn ambities te bevredigen. Hij heeft niet alleen deze materiële voordelen nodig die zijn status hem biedt, maar ook de ijdelheid, de voldoening en het gevoel van veiligheid die deze in zijn innerlijke wereld brengt. Wat zijn de gedragingen van degenen die door antichristen zijn misleid, gelokt en beheerst? Ze vergelijken elkaars status, macht, gaven en capaciteiten, evenals familie- en klasseachtergronden, en ze wedijveren erom wie met meer boosaardige ideeën komt en wiens geest scherper is. Antichristen uit de religie wedijveren er ook om wie het langst bidt. Als de een tien minuten bidt, zal een ander twintig minuten bidden, en tijdens een bijeenkomst doen ze misschien niets anders dan onophoudelijk bidden, wat lijkt op mensen die geschriften reciteren in een boeddhistische tempel en aanhoudend prevelen. Luistert God naar dergelijk gebed? Afgaande op hoe ze bidden, zal de Heilige Geest niet in hen werken. Ze kijken wie het langst kan bidden, wie met de luidste stem kan bidden die de anderen kan overstemmen. Is dit geen totale waanzin? Hun handelingen zijn ongelooflijk en onredelijk. Dit zijn de uitingen die voornamelijk worden gezien bij degenen die door antichristen zijn misleid en beheerst; wanneer antichristen mensen leiden, is dit het resultaat. Als je door een antichrist wordt misleid en beheerst, zul je daarom naar hem opkijken, hem volgen en hem in alles gehoorzamen. Je zult naar niemand anders luisteren, zelfs niet als het God is die spreekt. Dit zullen de gedragingen zijn die je vertoont. Wanneer antichristen mensen beheersen, is het alsof Satan over hen heerst. Als je in Satans macht bent, en als er in je hart een plek is voor de mens en een plek voor Satan, zal de Heilige Geest niet in je werken – Hij zal je opgeven. Volg je niet graag antichristen? Kijk je niet graag naar hen op? Aanvaard je niet graag hun beheersing en manipulatie? Dan zul je aan hen worden overgeleverd. Als je gelooft dat alles wat antichristen zeggen de waarheid is, kun je naar hen luisteren en hen volgen, en zul je aan hen worden overgeleverd. Je moet jezelf echter verantwoordelijk houden voor de gevolgen. Als je op een dag geen redding verkrijgt, houd God dan niet verantwoordelijk en klaag niet over Hem; dit heeft niets met God te maken. Het is je eigen keuze, en je moet de prijs betalen voor je keuze.

We hebben onze communicatie over de uitingen van antichristen die mensen beheersen min of meer afgerond. Mensen moeten begrijpen wat het betekent om beheerst te worden. Aan de buitenkant kan het lijken alsof sommige mensen God volgen, naar Zijn preken luisteren, Zijn woorden eten en drinken, het kerkleven leiden en hun plichten vervullen, en dat ze Gods huis niet hebben verlaten. Waarom worden ze dan door antichristen beheerst? Dat komt voornamelijk doordat ze de waarheid ontberen. Ten eerste werden deze mensen door antichristen misleid, en vervolgens gingen ze hen in het bijzonder aanbidden, wat ertoe leidde dat ze door hen werden beheerst. Wat betekent het om beheerst te worden? Het betekent door hen te worden beïnvloed en gebonden. Hoewel je je plichten vervult, word je tijdens het zoeken naar de waarheidsprincipes bij de plichtsvervulling door antichristen misleid. Hoe meer hun uitspraken en gezichtspunten overeenkomen met jouw eigen noties en verbeeldingen, hoe meer je ze als correct en in overeenstemming met de waarheid beschouwt, en je stopt met het zoeken naar de waarheidsprincipes, niet langer bereid bent om zelfstandig na te denken, en je beoefening niet langer op Gods woorden baseert. Je gelooft dat de gezichtspunten van antichristen helemaal niet verkeerd zijn, en je bevestigt ze van ganser harte. Wanneer dit eenmaal het geval is, voel je je ongemakkelijk en onrustig als je werkelijk in overeenstemming met Gods woorden praktiseert. Je hebt het gevoel dat je de antichristen hebt teleurgesteld en dat je absoluut niet op deze manier mag handelen. Word je niet volledig gebonden door de uitspraken en gezichtspunten van de antichristen? Wanneer je dingen doet, weet je niet hoe je op basis van Gods woorden moet oordelen, zoeken of je eraan moet houden. Je weet niet hoe je dat moet doen, en je durft het ook niet te doen. Waarom weet je het niet en waarom durf je het niet? De antichristen hebben zich nog niet uitgesproken; ze hebben je geen beslissing gegeven en hebben geen conclusie getrokken, en ze hebben je de uitkomst niet verteld en je niet in een bepaalde richting gewezen. Daarom durf je niet te handelen volgens jouw begrip, en ben je bang om de verkeerde weg in te slaan, om iets verkeerds te doen. Word je dan niet beheerst? Waarom ben je altijd zo angstig? Waren Gods woorden dan werkelijk niet duidelijk? Hebben Gods woorden nagelaten je de principes te vertellen of je te zeggen wat je moet doen? Waarom negeer je Gods woorden en sta je erop naar antichristen te luisteren? Je wordt door antichristen misleid en beheerst. Ik droeg iemand bijvoorbeeld op om een muur te bouwen, en gaf de hoogte, lengte en plek ervan aan. Toen kwam er een antichrist en zei: “De hoogte van deze muur is goed, maar er is hier een probleem. Als je hem zo bouwt, zal hij dan niet instorten als het waait?” Toen hij dit hoorde, zei de persoon: “Dat is een goed punt, zou hij kunnen instorten? God heeft het niet gezegd, dus ik bouw hem nog maar even niet.” Toen Ik later bij hem ging kijken, vroeg Ik: “Waarom heb je de muur niet gebouwd? Er zijn al meerdere dagen verstreken en hij is nog steeds niet gebouwd – ben je de boel niet aan het vertragen?” Hij antwoordde dat iemand zijn bezorgdheid had geuit over het feit dat de muur door de wind zou kunnen omwaaien. Ik zei hem dat hij een steunbeer moest gebruiken als hij zich zorgen maakte over de wind, en hij prentte dit in zijn geheugen. Later keerde de antichrist terug om hem te verstoren. Hij zei: “Is één steunbeer genoeg? Zou je er niet twee moeten gebruiken?” De persoon dacht hierover na. Hij bedacht dat God alleen had gezegd dat hij één steunbeer moest gebruiken in plaats van twee, en opnieuw wist hij niet wat hij moest doen. Na zo door de antichrist te zijn misleid en verstoord, waren alle woorden die Ik eerder had gesproken tevergeefs, en was hij niet in staat om met deze taak door te gaan. Staat dit niet gelijk aan beheerst worden door de antichrist? Naar wie zou hij in deze kwestie moeten luisteren? (Naar God.) Waarom luisterde hij dan niet naar Gods woorden? Wilde hij niet luisteren? Hij wilde wel, maar hij werd misleid door een van de ketterijen en drogredenen van de antichrist. Zodra hij was misleid, gehoorzaamde hij de antichrist, wat gelijkstaat aan door hem worden gekaapt. Als zijn gedrag en gedachten door de antichrist worden gebonden en geketend, is hij in de macht van de antichrist. Uiteindelijk vervulde deze persoon zijn plicht niet, onderwierp hij zich niet aan God en luisterde hij niet naar Zijn woorden. Wie heeft deze uitkomst teweeggebracht? Die werd teweeggebracht door zijn onwetendheid en is onlosmakelijk verbonden met de misleiding, verstoring en beheersing door de antichrist. Wat betekent het dan dat de antichrist zich er op deze manier mee bemoeide? Hij wilde zijn genialiteit bewijzen, en wat hij eigenlijk zei was: “Waarom luisterde je blindelings naar god toen hij zei dat je deze muur hier moest bouwen? Waarom is jouw denkproces zo simpel? Als je de muur hier bouwt, zal hij dan niet instorten zodra het begint te waaien? Naar god luisteren is niet zo accuraat als naar mij luisteren; je moet naar mij luisteren. Als je naar mij luistert, zal ik tevreden zijn, maar als je naar god luistert, zal me dat niet zinnen en zal ik niet blij zijn. Het deugt niet als je naar god luistert – waar blijf ik dan?” Hij zei dit niet direct; hij bemoeide zich ermee en stookte de boel opzettelijk op. Na zijn bemoeienis kon de taak niet worden voltooid, en leek hij wijs, wat hem gelukkig maakte. Wanneer God iemand opdraagt een muur te bouwen, zou die persoon hem onmiddellijk moeten bouwen, maar nu is het resultaat dat de muur niet werd gebouwd. Wie is verantwoordelijk voor dit resultaat? De antichrist – deze persoon werd door de antichrist misleid, verstoord en beheerst. Dit is vergelijkbaar met hoe de slang Adam en Eva verlokte. God zei tegen Adam en Eva: “Je moet alleen niet eten van de boom van de kennis van goed en kwaad, want zodra je daarvan eet, zul je sterfelijk worden.” Zijn deze woorden van God de waarheid? Ze zijn de waarheid, en je hoeft de betekenis ervan niet te begrijpen; je hoeft alleen maar te luisteren en je te onderwerpen. Ongeacht de situatie kan Gods woord niet veranderen, en als God wil dat je iets doet, doe het dan. Analyseer het niet. Zelfs als je het niet begrijpt, moet je weten dat Gods woord juist is; je moet deze definitie in je hart begrijpen. Met andere woorden: je moet deze waarheid in de eerste plaats kennen. Of Gods woorden nu overeenkomen met je eigen noties of niet, of je ze nu begrijpt of niet, en hoe verward je ook mag worden, je moet vasthouden aan Zijn woorden. Dit is jouw verantwoordelijkheid en plicht. Wanneer je je hierop hebt ingesteld, wat moet je dan doen wanneer Satan komt om je te verleiden? Je moet vasthouden aan Gods woorden en Zijn weg volgen – dit is het belangrijkste principe. Negeer wat Satan zegt. Wat was het uiteindelijke resultaat van het feit dat Adam en Eva naar de woorden van de slang luisterden? Ze werden door Satan misleid en beheerst. Met slechts één zin die bestond uit loze, vage en duivelse woorden slaagde Satan erin het gedrag van Adam en Eva te beïnvloeden en te beheersen. Dit was een resultaat dat God niet wilde zien. Welk doel had de slang met het spreken van die woorden? Met deze woorden wilde hij de gedachten van mensen door elkaar halen, hun gedrag beïnvloeden en ervoor zorgen dat ze niet meer naar Gods woorden luisterden en deze opgaven. Zodra deze actieve gedachte in de hoofden van mensen was geplant, volgden ze het aangegeven pad. Wat was Satans doel? Dat was om te zeggen: “Luister niet naar wat god zegt. Je moet naar mij luisteren; je moet deze vrucht eten.” God zei tegen hen dat ze die niet moesten eten, terwijl Satan tegen hen zei dat ze die wel moesten eten. Hebben Adam en Eva de vrucht uiteindelijk gegeten? (Ja.) Dit is hoe Satan mensen beheerste. Wanneer je naar de duivelse woorden van een antichrist luistert, kun je gedesoriënteerd raken en de weg kwijtraken, en ben je geneigd geen acht te slaan op Gods woorden. Betekent dit niet dat je gedrag en gedachten door deze antichrist worden beïnvloed en beheerst? Dit is de betekenis van beheersing. Hebben jullie ooit dergelijke situaties meegemaakt? Sommige mensen met slechte bedoelingen zien dat je een taak zonder problemen voltooit en op het punt staat resultaten te boeken, op het punt staat jezelf te laten zien, en ze beseffen dat ze niet veel betrokkenheid bij deze zaak zullen hebben. Als jij wordt gezien, worden zij dat niet, dus dragen ze ogenschijnlijk aannemelijke gezichtspunten of vragen aan om je te misleiden, te verstoren en te beheersen. Als gevolg daarvan raak je verward en denk je dat hun woorden eveneens hout snijden. Je weet niet meer wat je moet doen en kunt niet verder met je plicht, dus leg je die stil. Is dit niet dwaas? Aanvankelijk, toen je nog niet was misleid, was je vrij helder van geest en wist je wat je moest doen, maar zodra de antichrist je verstoorde, raakte je in de war en wist je niet hoe je de dingen op de juiste manier moest aanpakken. Wat is hier het probleem? (Misleid worden.) Mensen die gemakkelijk door antichristen of Satan worden misleid en beheerst, zijn onwetende en verwarde personen. Is onze communicatie specifiek genoeg geweest wat betreft de uitingen van hoe antichristen mensen misleiden en beheersen? Jullie zouden het moeten kunnen begrijpen, en wanneer jullie dingen overkomen, moeten jullie die vergelijken met verschillende waarheden om na te denken over jullie woorden, jullie handelingen en jullie essentie. Tegelijkertijd moeten jullie proberen de mensen, gebeurtenissen en dingen om jullie heen te begrijpen en te onderscheiden, om een helderder begrip van de waarheid en een nauwkeuriger begrip van de aard-essenties van verschillende mensen te verkrijgen.

Tegenwoordig zijn velen van jullie nog maar net in aanraking gekomen met de specifieke gesteldheden en uitingen van verschillende waarheden. Waarom zeg Ik dat jullie er nog maar net mee in aanraking zijn gekomen? Doordat jullie nog maar net enkele details zijn gaan begrijpen, maar er nog een weg te gaan is voor ware intrede. Begrip staat niet gelijk aan intrede. Wanneer je het begrijpt, betekent dit alleen dat in je hoofd je begrip van de concepten en definities van deze zaken relatief accuraat is en meer in overeenstemming met de waarheid, maar je bent nog ver verwijderd van persoonlijke intrede. Begrip, erkenning en in staat zijn deze zaken te koppelen aan je gesteldheid en aan de mensen, gebeurtenissen en dingen om je heen, betekent niet dat je intrede hebt. Dit zijn twee verschillende dingen. Om als mens gered te worden en verandering in gezindheid te bereiken, begint het met het begrijpen van alle verschillende waarheden, en het binnengaan in de waarheidswerkelijkheid begint met het beoefenen van deze waarheden. Als jullie een vaste basis hadden in jullie begrip en intrede in de verschillende waarheden, dan zouden jullie, toen Ik jullie om voorbeelden vroeg, onmiddellijk aan je eigen uitingen kunnen denken of aan sommige dingen die jullie hadden gezien en ervaren. Dit zou Mijn communicatie veel gemakkelijker maken, en Ik zou niet zo in detail hoeven te treden, omdat jullie al ervaringen zouden hebben opgedaan en dat niveau zouden kunnen bereiken. Maar wanneer Ik het jullie nu vraag, moeten jullie ter plekke nadenken, en moeten jullie ook in je geheugen graven en zoeken. Wanneer Ik zie dat jullie deze dingen niet weten en ze niet zelf hebben ervaren, moet Ik ze in detail uitleggen, de centrale en kernaspecten en wezenlijke kwesties van deze zaken verhelderen, en jullie een basisbegrip geven van de details van de verschillende waarheden, zodat jullie bij het beoefenen conceptuele aspecten of aspecten van definitie niet door elkaar halen, en zodat jullie niet het ene concept voor het andere in de plaats stellen of denken dat deze dingen te complex zijn – jullie zullen duidelijk onderscheid kunnen maken tussen verschillende aspecten. Zo zal het gemakkelijk zijn wanneer ik een volgende keer over deze dingen communiceer. Momenteel schieten jullie nog steeds tekort, dus moet Ik ze altijd in detail uitleggen. Hoeveel van de inhoud van de communicaties op onze bijeenkomsten kunnen jullie overdenken en verwerken? Als het slechts tien procent is, hebben jullie nauwelijks enige gestalte, en als het dertig procent is, hebben jullie slechts een deel begrepen. Als jullie vijftig procent bereiken, hebben jullie een zekere gestalte en intrede, maar als jullie dat niet kunnen bereiken, hebben jullie geen enkele intrede. Jullie begrijpen het, nietwaar? Als jullie het nog steeds niet kunnen begrijpen wanneer Ik op deze manier communiceer, betekent dit dat jullie kaliber te laag is en jullie geen enkele manier hebben om de waarheid te begrijpen. Goed, dat besluit onze communicatie voor vandaag. Tot de volgende keer!

17 april 2019