407 ผู้เชื่อต้องติดตามย่างพระบาทของพระเจ้าอย่างใกล้ชิด
I
เนื่องจากมนุษย์เชื่อในพระเจ้า เขาจึงต้องเดินตามย่างพระบาทแต่ละก้าวของพระเจ้าอย่างใกล้ชิด เขาควร "ติดตามพระเมษโปดกไม่ว่าพระองค์จะเสด็จไปที่ใด" ผู้คนเหล่านี้เท่านั้นที่เป็นผู้แสวงหาหนทางที่แท้จริงอย่างแท้จริง พวกเขาเท่านั้นคือผู้ที่รู้จักพระราชกิจแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ ผู้คนที่ยึดติดกับคำพูดและคำสอนอย่างดื้อดึงคือคนที่ถูกพระราชกิจของพระวิญญาณบริสุทธิ์กำจัดออกไป ในกาลเวลาแต่ละช่วง พระเจ้าจะเริ่มพระราชกิจใหม่ และในแต่ละช่วงก็จะมีการเริ่มต้นใหม่ในหมู่มนุษย์ หากมนุษย์เพียงยึดถือความจริงที่ว่า "พระยาห์เวห์คือพระเจ้า" และ "พระเยซูคือพระคริสต์" ซึ่งต่างก็เป็นความจริงที่ใช้ได้เพียงยุคเดียวเท่านั้น เช่นนั้นแล้วมนุษย์ย่อมจะไม่มีวันตามทันพระราชกิจของพระวิญญาณบริสุทธิ์ และจะไม่สามารถได้รับพระราชกิจของพระวิญญาณบริสุทธิ์ตลอดไปได้
II
พวกที่ไม่สามารถติดตามไปจนถึงปลายทาง และไม่สามารถตามทันพระราชกิจแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ และยึดติดอยู่แต่พระราชกิจเก่า ไม่เพียงไม่อาจจงรักภักดีต่อพระเจ้าได้เท่านั้น แต่กลับกลายเป็นคนที่ต่อต้านพระเจ้า คนที่ถูกยุคใหม่ปฏิเสธ และคนที่จะถูกลงโทษ มีใครน่าเวทนาไปกว่าพวกเขาอีกหรือไม่? แม้แต่ในพระราชกิจของพระองค์ พระเจ้าก็ไม่ทรงยึดตามกฎข้อบังคับ และแม้จะเป็นพระราชกิจของพระองค์เอง พระเจ้าก็ไม่ทรงยึดติดอยู่ดี สิ่งใดควรถูกปฏิเสธย่อมถูกปฏิเสธ สิ่งใดควรถูกกำจัดย่อมถูกกำจัด แต่มนุษย์กลับยึดมั่นอยู่กับเศษเสี้ยวเล็กๆ เพียงส่วนเดียวของพระราชกิจบริหารจัดการของพระเจ้าเพื่อที่จะเป็นอริกับพระองค์ นี่คือความเหลวไหลของมนุษย์ไม่ใช่หรือ? นี่คือการไม่รู้ความของมนุษย์ไม่ใช่หรือ? ยิ่งผู้คนขลาดกลัวและระมัดระวังเกินไปเพราะพวกเขากลัวที่จะไม่ได้รับพร พวกเขาก็ยิ่งจะไม่สามารถได้รับพรที่มากขึ้น และยิ่งไม่สามารถได้รับพรสุดท้าย
III
ผู้คนที่ยึดติดกับธรรมบัญญัติอย่างดื้อดึงล้วนแสดงความจงรักภักดีอย่างถึงที่สุดต่อธรรมบัญญัติ และยิ่งพวกเขาแสดงความจงรักภักดีเช่นนั้นต่อธรรมบัญญัติ พวกเขาก็ยิ่งเป็นกบฏที่ต่อต้านพระเจ้า เพราะขณะนี้คือยุคราชอาณาจักรและไม่ใช่ยุคธรรมบัญญัติ และพระราชกิจในวันนี้กับพระราชกิจในอดีตก็ไม่สามารถกล่าวถึงพร้อมกันได้ อีกทั้งพระราชกิจในอดีตย่อมไม่สามารถเปรียบเทียบกับพระราชกิจในวันนี้ได้ พระราชกิจของพระเจ้าได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว และการปฏิบัติของมนุษย์ก็ได้เปลี่ยนแปลงไปแล้วเช่นกัน ไม่ใช่การยึดมั่นในธรรมบัญญัติหรือการแบกกางเขน ดังนั้น ความจงรักภักดีที่ผู้คนมีต่อธรรมบัญญัติและกางเขนย่อมจะไม่ได้รับการเห็นชอบจากพระเจ้า
จาก พระวจนะฯ เล่ม 1 การทรงปรากฏและพระราชกิจของพระเจ้า, พระราชกิจของพระเจ้าและการปฏิบัติของมนุษย์
