Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (23)

Εδώ και κάποιο διάστημα, κάνουμε συναναστροφή πάνω στο πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια. Δεν έχουμε ολοκληρώσει ακόμα τη συναναστροφή μας πάνω σ’ αυτό· πρόκειται για ένα πολύ ευρύ θέμα και υπάρχουν στ’ αλήθεια πάρα πολλά ζητήματα που σχετίζονται με την επιδίωξη της αλήθειας, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Όσον αφορά το θέμα του πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια, έχουμε συναναστραφεί πάνω σε δύο πτυχές άσκησης: Η μία πτυχή άσκησης είναι η εγκατάλειψη και η άλλη πτυχή άσκησης είναι η αφοσίωση. Προηγουμένως, συναναστραφήκαμε πολύ πάνω στο θέμα της «εγκατάλειψης». Εκείνο πάνω στο οποίο συναναστραφήκαμε πρόσφατα είναι η «εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό», το οποίο χωρίζεται σε διάφορες πτυχές: αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες, παράλογες απαιτήσεις, επιφυλακτικότητα και καχυποψία, καθώς και εξονυχιστική εξέταση και αδιάκριτη περιέργεια. Δεν έχουμε συναναστραφεί αρκετά πάνω στην πρώτη πτυχή, τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες; Στο πλαίσιο της πτυχής των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών, το περιεχόμενο που αφορά τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες των ανθρώπων σχετικά με τον Θεό αποτελείται από τις αντιλήψεις τους για το έργο του Θεού, για τη διάθεση-ουσία του Θεού και για τον ενσαρκωμένο Θεό. Προηγουμένως, συναναστραφήκαμε κυρίως πάνω στις αντιλήψεις των ανθρώπων σχετικά με το έργο του Θεού. Αν και δεν συναναστραφήκαμε ρητά και στοχευμένα πάνω στις αντιλήψεις των ανθρώπων σχετικά με τη διάθεση-ουσία του Θεού, συναναστραφήκαμε πάνω σε κάποια ζητήματα που αφορούσαν διάφορες πτυχές της ανθρωπότητας. Άραγε, μετά τη συναναστροφή πάνω σ’ αυτά τα πράγματα, δεν θα έπρεπε οι άνθρωποι να κατανοούν τη στάση του Θεού απέναντι στα διάφορα ζητήματα της ανθρωπότητας; Δεν θα έπρεπε τότε οι άνθρωποι να κατανοούν πώς μεταχειρίζεται ο Θεός τις έμφυτες συνθήκες των ανθρώπων, τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους και την ανθρώπινη φύση τους; (Ναι.) Αφότου κατανοήσουν οι άνθρωποι αυτά τα πράγματα, πρέπει να διορθωθούν οι αντιλήψεις τους σχετικά με το έργο του Θεού και τη διάθεση-ουσία του Θεού. Πρόσφατα, συναναστραφήκαμε πάνω στις ταξινομήσεις των ανθρώπων κάθε είδους. Πείτε Μου, γιατί νομίζετε ότι συναναστραφήκαμε πάνω σ’ αυτό το θέμα; (Η συναναστροφή πάνω στις ταξινομήσεις των ανθρώπων κάθε είδους έχει, αφενός, σκοπό να μας βοηθήσει να μάθουμε να διακρίνουμε τους ανθρώπους κάθε είδους —ποιοι έχουν μετενσαρκωθεί από ανθρώπους, ποιοι από ζώα και ποιοι από διαβόλους. Μόλις αποκτήσουμε διάκριση, θα έχουμε αρχές για το πώς μεταχειριζόμαστε τους ανθρώπους. Αφετέρου, μας δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσουμε την αλήθεια σχετικά με το ποιου ακριβώς είδους ανθρώπους σώζει ο Θεός, ώστε να μη μεταχειριζόμαστε το έργο του Θεού με βάση τις δικές μας αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες.) Με λίγα λόγια, η συναναστροφή πάνω σ’ αυτά τα πράγματα επιτρέπει στους ανθρώπους να κατανοήσουν πώς βλέπει ο Θεός τους ανθρώπους κάθε είδους, πώς τους μεταχειρίζεται και πώς τους χειρίζεται. Οι άνθρωποι, μέσω της κατανόησης της ουσίας των ανθρώπων κάθε είδους ή των διαφόρων προβλημάτων της ανθρωπότητας —τόσο εκείνων που οι άνθρωποι έχουν έμφυτα όσο κι εκείνων που αναπτύσσονται αργότερα— μπορούν ουσιαστικά να αποκτήσουν ακριβή γνώση σχετικά με το ποιες αρχές έχει ο Θεός για την αντιμετώπιση των διαφόρων προβλημάτων της ανθρωπότητας. Μόλις γνωρίσουν αυτά τα πράγματα, διορθώνονται σε μεγάλο βαθμό οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες τους σχετικά με το έργο του Θεού και τη διάθεση-ουσία του Θεού. Έχουμε τελειώσει τη συναναστροφή σχετικά με τα ζητήματα που αφορούν το έργο του Θεού και τη διάθεση-ουσία του Θεού στο πλαίσιο του θέματος των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών των ανθρώπων. Θα πρέπει σιγά σιγά να βιώσετε και να καταλάβετε εμπειρικά από μόνοι σας αυτά πάνω στα οποία έχει γίνει συναναστροφή και, με τον καιρό, θα αποκτήσετε κάποια γνώση για τον Θεό. Όταν συναντάτε τέτοιου είδους ζητήματα στη ζωή, θα πρέπει να λαμβάνετε υπόψη αυτά τα λόγια και να τα αντιπαραβάλλετε με τα συγκεκριμένα ζητήματα, να αναζητάτε και να προσεύχεστε διαβάζοντας περισσότερο, και στη συνέχεια να λύνετε τα προβλήματα που έχετε συναντήσει στην αληθινή ζωή με βάση τις αρχές ή το περιεχόμενο πάνω στο οποίο έχει γίνει συναναστροφή.

Όσον αφορά τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες των ανθρώπων, υπάρχει ακόμα ένα τελευταίο σημείο πάνω στο οποίο δεν έχουμε συναναστραφεί, που είναι οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες τους σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό. Είναι ανάγκη να συναναστραφούμε πάνω σ’ αυτό το ζήτημα; (Ναι.) Ποιες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες έχετε σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό, αυτήν την ιδιαίτερη ταυτότητα; Ξέρετε ποιο ακριβώς είναι το μεγαλύτερό σας πρόβλημα ή η μεγαλύτερή σας δυσκολία όσον αφορά τον ενσαρκωμένο Θεό; Για τους περισσότερους ανθρώπους, η άμεση επαφή με τον ενσαρκωμένο Θεό δεν είναι τίποτα περισσότερο παρά το να ακούνε κηρύγματα και τη συναναστροφή κατά τις συναθροίσεις. Ελάχιστοι μόνο άνθρωποι έχουν πραγματική επαφή με τον ενσαρκωμένο Θεό κατά πρόσωπο ή έχουν έστω κάποιες περιορισμένες αλληλεπιδράσεις μαζί Του στη ζωή. Άραγε, λοιπόν, όταν ακούτε τη συναναστροφή κατά τις συναθροίσεις ή όταν έρχεστε σε επαφή μαζί Του και αλληλεπιδράτε μαζί Του στο έργο ή στη ζωή, ποιες είναι οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες σας σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό; Ποια είναι τα πραγματικά σας προβλήματα και οι πραγματικές σας δυσκολίες; Οι άνθρωποι έχουν σίγουρα αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό· είναι αδύνατο να μην έχουν. Οι άνθρωποι δεν ζουν σε φούσκα ούτε είναι σαν ρομπότ που δεν μπορούν να σκεφτούν. Αν μπορείς να σκεφτείς, τότε έχεις ενεργό νου και, αν έχεις ενεργό νου, σίγουρα θα έχεις κάποιες σκέψεις όταν έρχεσαι σε επαφή με τον ενσαρκωμένο Θεό. Αυτές οι σκέψεις είναι συχνά ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες· δεν αφορούν την αλήθεια ούτε εναρμονίζονται με την αλήθεια. Απλώς, οι περισσότεροι άνθρωποι, μετά από τρία με πέντε χρόνια πίστης στον Θεό, ουσιαστικά αναγνωρίζουν και αποδέχονται σε έναν βαθμό τον ενσαρκωμένο Θεό. Επομένως, ακόμα κι αν έχουν κάποιες αντιλήψεις, λόγω του ότι έχουν ακούσει μεγάλο μέρος της αλήθειας, μπορούν όταν συναντούν αυτά τα πράγματα να τα επιλύσουν μόνοι τους χρησιμοποιώντας μια βασική αρχή ή τις δικές τους μοναδικές μεθόδους —ίσως με το να διαβάζουν τα λόγια του Θεού, ή με το να κλαδεύουν τον εαυτό τους, ή με την προσευχή— και τις περισσότερες φορές, μπορούν να διορθώσουν τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους σχετικά με τον Θεό. Τότε, διορθώνονται άραγε αυτές επειδή οι άνθρωποι έχουν κατανοήσει την αλήθεια ή επειδή τις έχουν διαλύσει προσωρινά χρησιμοποιώντας ανθρώπινες μεθόδους και μέσα; (Έχουν διαλυθεί προσωρινά.) Με άλλα λόγια, αυτό το πρόβλημα παραμένει άλυτο. Επιφανειακά, όλα όσα έχουν να κάνουν μ’ αυτούς δείχνουν ήρεμα και γαλήνια και για λίγο δεν έχουν αντιλήψεις, αλλά μέσα τους κρύβεται ακόμα η ρίζα αυτού του προβλήματος και δεν έχει εξαλειφθεί. Πείτε Μου, είναι καλό που δεν έχει εξαλειφθεί αυτό το πρόβλημα; (Όχι.) Γιατί δεν είναι καλό; Τι αντίκτυπο θα έχει αυτό στους ανθρώπους; (Οι άνθρωποι έχουν αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό και, μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες, αυτές θα ξεσπάσουν. Για παράδειγμα, όταν έρχονται αντιμέτωποι με πράγματα που δεν πηγαίνουν όπως τα περιμένουν, θα παρανοήσουν τον Θεό και θα παραπονεθούν γι’ Αυτόν ή θα επαναστατήσουν εναντίον του Θεού και θα Του αντισταθούν.) Αυτό είναι ένα αληθινό πρόβλημα. Αν δεν μπορούν να διορθωθούν ριζικά οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό, αυτές θα υπάρχουν πάντα μέσα σου ως πρόβλημα και θα έχουν κάποιον αντίκτυπο σ’ εσένα. Όταν δεν έχεις έρθει αντιμέτωπος με συγκεκριμένες περιστάσεις και απλώς διαβάζεις τα λόγια του Θεού και, κατά βάθος, πιστεύεις στην ταυτότητα και στην ουσία του Θεού, καθώς και στη διάθεσή Του, τότε αυτό το πρόβλημα δεν έχει ακόμα κάποιον αντίκτυπο σ’ εσένα. Αν, όταν ο ενσαρκωμένος Θεός αλληλεπιδρά μαζί σου, σου μιλάει ή σου αναθέτει έργο, εσύ έρθεις αντιμέτωπος με κλάδεμα ή με κάποια πράγματα που δεν πάνε όπως τα περιμένεις, τότε οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες σου μπορούν να ασκήσουν κάποιες αρνητικές επιπτώσεις μέσα σου. Αν δεν διορθωθούν οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες σου σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό, όταν συναντήσεις αυτά τα πράγματα, μπορεί ακόμα να νιώσεις πόνο και δυσφορία, και στις πιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί ακόμα και να αναπτύξεις επαναστατικότητα· αντί, όμως, να μεταχειριστείς τον ενσαρκωμένο Θεό ως έναν συνηθισμένο άνθρωπο ή να επαναστατήσεις εναντίον Του, να Του αντισταθείς και να εναντιωθείς σ’ Αυτόν, θα προσέλθεις ενεργά ενώπιον του Θεού για να αναζητήσεις την αλήθεια ώστε να επιλύσεις αυτά τα ζητήματα.

Ας συναναστραφούμε πάνω στο πώς πρέπει να διορθώσουν οι άνθρωποι τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό. Στην πραγματικότητα, αυτό το πρόβλημα είναι ευκολότερο να επιλυθεί από ό,τι το να διορθωθούν οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες των ανθρώπων που αφορούν το έργο του Θεού και τη διάθεση-ουσία Του, πάνω στις οποίες συναναστραφήκαμε προηγουμένως. Το έργο του Θεού έχει πολύ μεγάλο εύρος και περιλαμβάνει πολύ περιεχόμενο, κι υπάρχουν πολλές αλήθειες που πρέπει να γνωρίσουν και να κατανοήσουν οι άνθρωποι. Επιπλέον, η διάθεση-ουσία του Θεού είναι ακόμα περισσότερο η πιο βαθιά αλήθεια μεταξύ όλων των αληθειών που πρέπει να κατανοήσουν οι πιστοί στον Θεό και είναι, επίσης, η πιο δύσκολη αλήθεια που πρέπει να γνωρίσουν οι άνθρωποι. Ωστόσο, σε σύγκριση με αυτές τις δύο πτυχές της αλήθειας, η αλήθεια που αφορά τον ενσαρκωμένο Θεό είναι πιο άμεση για τους ανθρώπους, οπότε είναι ακόμα πιο εύκολο να διορθωθούν οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό. Κι αυτό γιατί, σε σύγκριση με το έργο του Θεού και τη διάθεση-ουσία Του, ο ενσαρκωμένος Θεός είναι, τελικά, εντελώς αληθινός —οι άνθρωποι μπορούν να Τον δουν και να Τον αγγίξουν. Δεν είναι αφηρημένος· αντίθετα, έχει συγκεκριμένη φωνή και μπορεί να εκφραστεί με τα λόγια, και, εκτός από τις διάφορες πτυχές της αλήθειας που εκφράζει, έχει συγκεκριμένη εξωτερική εμφάνιση, εικόνα, διάθεση και προσωπικότητα με τις οποίες οι άνθρωποι μπορούν να έρθουν σε επαφή. Επομένως, σε σύγκριση με τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες των ανθρώπων σχετικά με το έργο του Θεού και τη διάθεση-ουσία Του, οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες τους σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό είναι πιο απτές. Όσο πιο απτό είναι κάτι, τόσο πιο εύκολο είναι να το γνωρίσουν οι άνθρωποι, τόσο πιο εύκολο είναι να το αντιπαραβάλουν με τον εαυτό τους και τόσο πιο εύκολο είναι να το επιλύσουν. Θεωρητικά έτσι πάνε τα πράγματα· συγκεκριμένα, όμως, πώς πρέπει να διορθωθούν οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες των ανθρώπων σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό; Υπάρχουν δύο μονοπάτια άσκησης, δηλαδή δύο αρχές άσκησης όσον αφορά τη σωστή στάση που πρέπει να υιοθετήσουν οι άνθρωποι απέναντι στον ενσαρκωμένο Θεό. Η πρώτη είναι να μην Τον συγκρίνεις με τον Θεό στον ουρανό. Η δεύτερη, που είναι επίσης πολύ σημαντική, είναι να μην Τον εξισώνεις με τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα. Αν καταφέρεις να κάνεις αυτά τα δύο πράγματα, οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες σου σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό θα θεωρηθούν ουσιαστικά διορθωμένες από τη ρίζα τους. Κοιτάξτε, είναι σωστό αυτό το μονοπάτι άσκησης σύμφωνα με αυτές τις δύο αρχές; (Ναι.) Γιατί αυτά τα δύο μονοπάτια είναι ο τρόπος για να διορθωθούν οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες των ανθρώπων σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό; (Επειδή οι άνθρωποι είναι πιο επιρρεπείς απ’ όλα στα δύο αυτά λάθη. Όταν ο Θεός ενσαρκώνεται, οι άνθρωποι φαντάζονται τον ενσαρκωμένο Θεό ως πολύ νεφελώδη, νομίζοντας ότι μπορεί να εκτελέσει σημεία και τέρατα όπως ο Θεός στον ουρανό και ούτω καθεξής. Οι άνθρωποι έχουν, επίσης, την τάση να εξισώνουν τον ενσαρκωμένο Θεό με τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα, κάτι που προσβάλλει εύκολα τη διάθεση του Θεού.) Το βλέπετε καθαρά αυτό το ζήτημα, έτσι; (Ναι.) Ο λόγος για τον οποίο αυτά τα δύο σημεία αποτελούν τα μονοπάτια και τις αρχές για τη διόρθωση των ανθρώπινων αντιλήψεων και φαντασιοκοπιών σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό είναι ότι οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες που αναπτύσσουν οι άνθρωποι για τον ενσαρκωμένο Θεό αποτελούνται κυρίως από αυτές τις δύο πτυχές. Αφενός, όσον αφορά τον ενσαρκωμένο Θεό, αν οι άνθρωποι προσδιορίσουν ότι είναι ο Θεός που έρχεται από τον ουρανό, ότι το Πνεύμα του Θεού κατοικεί μέσα Του ως ζωή Του και ότι Αυτός είναι το Πνεύμα του Θεού που έχει υλοποιηθεί στη σάρκα, κι αν προσδιορίσουν ότι η ταυτότητά Του είναι ιδιαίτερη και ότι είναι η έκφραση του Θεού που βρίσκεται στον ουρανό, τότε θα Τον συγκρίνουν με τον Θεό στον ουρανό. Αφετέρου, επειδή ο ενσαρκωμένος Θεός δεν διαφέρει στην εξωτερική εμφάνιση από τους ανθρώπους και είναι απλώς ένας συνηθισμένος άνθρωπος, οι άνθρωποι δεν μπορούν παρά να Τον μεταχειρίζονται ως μέλος της διεφθαρμένης ανθρωπότητας. Οι άνθρωποι λατρεύουν να Τον συγκρίνουν ή να Τον εξισώνουν με τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα, και μάλιστα θεωρούν τον ενσαρκωμένο Θεό ως μέλος της ανθρωπότητας που δεν έχει καμία διαφορά από τον διεφθαρμένο άνθρωπο. Αυτές οι δύο πτυχές αποτελούν την πηγή των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών που αναπτύσσουν οι άνθρωποι σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό. Αυτές οι δύο πτυχές είναι, επίσης, η βασική αιτία για τα λάθη που κάνουν συχνά οι άνθρωποι σχετικά με το πώς αντιμετωπίζουν τον ενσαρκωμένο Θεό, καθώς και για τα διάφορα προβλήματα επαναστατικότητας, αντίστασης και εναντίωσης που προκύπτουν στη μεταχείρισή τους προς τον ενσαρκωμένο Θεό. Επομένως, αν επιλυθούν αυτά τα δύο προβλήματα, τότε σταδιακά θα διορθωθούν και οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες, καθώς και η επαναστατικότητα και η εναντίωση που αναπτύσσεις σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό. Εφόσον αυτά τα δύο μονοπάτια άσκησης είναι τόσο σημαντικά, ας συναναστραφούμε πάνω στις λεπτομέρειες μία προς μία.

Για να διορθώσουν οι άνθρωποι τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους για τον ενσαρκωμένο Θεό, η πρώτη αρχή άσκησης είναι να μην Τον συγκρίνουν με τον Θεό στον ουρανό. Ο Θεός στον ουρανό είναι πνευματικό σώμα και ο Θεός στη γη είναι σάρκα. Το να μην Τον συγκρίνουν με τον Θεό στον ουρανό σημαίνει σίγουρα να μην προσπαθούν να δουν τον Θεό στον ουρανό και τον ενσαρκωμένο Θεό δίπλα δίπλα. Επειδή η ταυτότητα και η ουσία του ενσαρκωμένου Θεού, καθώς και το έργο που κάνει, όλα αυτά αντιπροσωπεύουν τον Θεό στον ουρανό, είναι φυσικό οι άνθρωποι να τοποθετούν συχνά μαζί τον ενσαρκωμένο Θεό και τον Θεό που βρίσκεται στον ουρανό για να Τους συγκρίνουν. Και πού είναι το πρόβλημα στο να Τους συγκρίνουν; Γιατί δεν μπορούν να συγκριθούν; Πρώτον, κοίταξε αυτά που συγκρίνουν γενικά οι άνθρωποι, και τότε θα καταλάβεις αν είναι σωστό να Τους συγκρίνουν με αυτόν τον τρόπο. Τι συγκρίνουν, λοιπόν, οι άνθρωποι όταν συγκρίνουν τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό; Συγκρίνουν τη δύναμή Τους, την εξουσία Τους και τις διαθέσεις Τους, και γίνονται μάλιστα και πιο συγκεκριμένοι, συγκρίνοντας το αν κάνουν σημεία και τέρατα, τη δύναμη των λόγων Τους και τα αποτελέσματα που πετυχαίνουν τα λόγια Τους. Τι άλλο συγκρίνουν; (Ο Θεός στον ουρανό μιλάει σαν βροντή, κάνοντας τους πάντες να φοβηθούν, ενώ ο ενσαρκωμένος Θεός μιλάει με τρόπο συνηθισμένο, κανονικό και πολύ αληθινό. Οι άνθρωποι κάνουν επίσης συγκρίσεις και από αυτήν την άποψη.) Με άλλα λόγια, συγκρίνουν πολλές υπερφυσικές ικανότητες. Ο Θεός στον ουρανό δημιούργησε όλα τα πράγματα· ο Θεός στον ουρανό μιλάει σαν βροντή· ο Θεός στον ουρανό μπορεί να αναστήσει τους νεκρούς· ο Θεός στον ουρανό βλέπει από την αρχή μέχρι το παρόν· ο Θεός στον ουρανό μιλάει, και γίνεται· Αυτός προστάζει, και θεμελιώνεται· ο Θεός στον ουρανό μπορεί να μετατρέψει το κάτι σε τίποτα και το τίποτα σε κάτι· ο Θεός στον ουρανό μπορεί να εκτελέσει διάφορα σημεία και τέρατα, και ούτω καθεξής. Οι άνθρωποι συγκρίνουν όλα αυτά τα πράγματα: αυτά που κάνει και αυτά που λέει ο Θεός στον ουρανό, τη δύναμη, την εξουσία, την παντοδυναμία και τη διάθεση που παρουσιάζει, καθώς και το γεγονός ότι είναι υπέρτατος και πανίσχυρος. Τι άλλο; Ο Θεός στον ουρανό έχει την κυριαρχία επί όλων των πραγμάτων και ενορχηστρώνει όλα τα πράγματα, και έχει επίσης την κυριαρχία επί της μοίρας των ανθρώπων και τη διευθετεί· ο Θεός στον ουρανό διαμορφώνει κάθε λογής περιβάλλοντα για τους ανθρώπους· εξετάζει εξονυχιστικά όλα τα πράγματα, εξετάζει εξονυχιστικά ολόκληρη τη γη και εξετάζει εξονυχιστικά κάθε κίνηση, κάθε λέξη και κάθε πράξη των ανθρώπων, γνωρίζοντας τι σκέφτεται και τι αισθάνεται ο καθένας. Είτε όλα αυτά είναι πράγματα που οι άνθρωποι φαντάζονται στις αντιλήψεις τους είτε είναι πράγματα για τα οποία έχουν βαθιά αίσθηση, τελικά, όλα αποτελούν μέρος της ουσίας που διαθέτει ο Θεός στον ουρανό και μερικά πραγματικά φαινόμενα που μπορεί να παρουσιάσει, τα οποία οι άνθρωποι μπορούν να φανταστούν στο πλαίσιο της ικανότητάς τους να κατανοήσουν. Αυτές είναι οι εκδηλώσεις του πώς ενεργεί ο Θεός στον ουρανό· συγκεκριμένα, είναι αυτά που μπορεί να κάνει το Πνεύμα του Θεού. Κάποιες από αυτές τις πτυχές αντιπαραβάλλονται και σχετίζονται με το Πνεύμα του Θεού, ενώ άλλες είναι νοθευμένες από τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες των ανθρώπων. Αλλά είτε πρόκειται για αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες των ανθρώπων είτε για αυτά που αληθεύουν για το Πνεύμα του Θεού, τελικά, όλα αυτά τα πράγματα αποτελούν μέρος της βίωσης ή της ουσίας και των αποκαλύψεων που διαθέτει και φέρει ο Θεός που βρίσκεται στον ουρανό, και τα οποία μπορεί να επιτύχει. Ακριβώς επειδή αποτελούν την ουσία, τη διάθεση ή τη δύναμη που διαθέτει και φέρει ο Θεός στον ουρανό, αυτές οι εκδηλώσεις και αποκαλύψεις σχετίζονται μόνο με το Πνεύμα του Θεού —δηλαδή σχετίζονται με την έμφυτη ταυτότητα και ουσία του Θεού. Η ουσία, η διάθεση ή η δύναμη που διαθέτει και φέρει ο Θεός στον ουρανό, την οποία οι άνθρωποι μπορούν να φανταστούν, να αισθανθούν ή να γνωρίσουν, είναι εξαιρετική και μεγάλη σε σχέση με τη δημιουργημένη ανθρωπότητα και, ακόμα περισσότερο, είναι εκτός της εμβέλειας οποιουδήποτε ανθρώπου που έχει τις ιδιότητες ενός δημιουργημένου όντος· Αυτός υπερβαίνει όλα τα δημιουργημένα και μη δημιουργημένα όντα. Η ουσία και η δύναμη που διαθέτει, φέρει ή αποκαλύπτει ο ίδιος ο ενσαρκωμένος Θεός είναι όλες έμφυτες στον Θεό. Αποτελούν μέρος της διάθεσης του Θεού ή της ουσίας του Θεού, ξεπερνώντας αυτά που μπορούν να φανταστούν, να γνωρίσουν ή να συλλάβουν όλα τα δημιουργημένα και μη δημιουργημένα όντα. Όσον αφορά το πόσο μεγάλος είναι ακριβώς ο Θεός, πόση δύναμη έχει ακριβώς και πόσο ακριβώς υπερβαίνει όλα τα πράγματα, για τη δημιουργημένη ανθρωπότητα αυτό θα παραμείνει πάντα ένα άλυτο μυστήριο. Οι άνθρωποι δεν είναι δυνατόν να γνωρίσουν πλήρως τον Θεό· αυτά που βλέπουν είναι, απλούστατα, πολύ περιορισμένα. Αν αφήσουμε κατά μέρος τα περί των μη ρεαλιστικών αντιλήψεων και φαντασιοκοπιών των ανθρώπων σχετικά με τον Θεό, και μιλήσουμε μόνο για την αληθινή δύναμη, εξουσία και ουσία που διαθέτει ο Θεός, αυτά που μπορεί να κάνει, να βιώσει και να αποκαλύψει ο ενσαρκωμένος Θεός είναι, απλούστατα, πολύ περιορισμένα. Για να χρησιμοποιήσουμε μια όχι και τόσο εύστοχη ανθρώπινη μεταφορά για να το περιγράψουμε, ίσως αυτά που βιώνει, αποκαλύπτει και μπορεί να κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός να είναι απλώς μια σταγόνα στον ωκεανό ή η κορυφή του παγόβουνου της έμφυτης ταυτότητας και ουσίας του Θεού, και τίποτα περισσότερο. Με άλλα λόγια, αυτά που μπορεί να βιώσει και να αποκαλύψει ο ενσαρκωμένος Θεός σχετικά με την ταυτότητα του Θεού, τη διάθεση-ουσία Του και τη δύναμή Του είναι πολύ περιορισμένα. Επειδή ο ενσαρκωμένος Θεός είναι ο Θεός που ζει ανάμεσα στους ανθρώπους με τη μορφή ενός δημιουργημένου ανθρώπινου όντος, αυτά που μπορεί να κάνει, καθώς και τα ένστικτα και η έμφυτη φύση που μπορεί να βιώσει, είναι πολύ περιορισμένα. Παρόλο που είναι το Πνεύμα του Θεού που έχει υλοποιηθεί στη σάρκα και παρόλο που κατοικεί μέσα Του το Πνεύμα του Θεού, επειδή αυτή η σάρκα έχει τη μορφή ενός μέλους της δημιουργημένης ανθρωπότητας, η ουσία του Θεού και η διάθεση του Θεού που μπορεί να βιώσει, να αποκαλύψει και να εκφράσει είναι πολύ περιορισμένες. Αυτός είναι ο ένας λόγος. Από μια άλλη άποψη, κάθε φορά που ενσαρκώνεται ο Θεός, αυτό αποτελεί αναπόφευκτο αποτέλεσμα των αναγκών του έργου του Θεού —δηλαδή, μια αναπόφευκτη ανάγκη ενός σταδίου του έργου του Θεού, που σημαίνει ότι αυτό το στάδιο του έργου του Θεού απαιτεί να ενσαρκωθεί ο Θεός, δηλαδή πρέπει ο Θεός να ενσαρκωθεί για να κάνει αυτό το στάδιο του έργου. Επειδή ο Θεός χρειάζεται να ενσαρκωθεί, κάνει αυτό το στάδιο του έργου Του μέσω της ενσάρκωσής Του και υπάρχουν οι διάφορες πτυχές της διάθεσης, της ουσίας και της δύναμης του Θεού τις οποίες πρόκειται να εκφράσει ο Θεός και οι οποίες είναι απαραίτητες γι’ αυτό το στάδιο του έργου. Όποιες πτυχές της διάθεσης, της ουσίας και της δύναμης χρειάζεται ο Θεός σ’ αυτό το στάδιο του έργου, όταν ενσαρκώνεται, υλοποιεί σ’ αυτήν τη σάρκα τη διάθεση, την ουσία και τη δύναμη του Θεού που σχετίζονται με τις ανάγκες αυτού του σταδίου του έργου. Με απλά λόγια, αυτή η σάρκα μπορεί να πετύχει όποιο έργο απαιτείται από αυτό το στάδιο του έργου της ενσάρκωσης του Θεού. Για παράδειγμα, αυτό το στάδιο του έργου στις έσχατες ημέρες απαιτεί να γίνει το έργο της παίδευσης και της κρίσης. Ο ενσαρκωμένος Θεός μπορεί τότε να εκφράσει την οργή, τη μεγαλοπρέπεια και τη δίκαιη διάθεση του Θεού· μπορεί να εκφράσει αυτού του είδους τη διάθεση και μπορεί, επίσης, να κάνει αυτού του είδους το έργο. Κατά τη διάρκεια αυτής της ενσάρκωσης του Θεού, αυτά που βλέπουν και βιώνουν οι άνθρωποι περιλαμβάνουν την παίδευση και την κρίση του Θεού, την οργή του Θεού, τη μεγαλοπρέπεια του Θεού και τη δίκαιη διάθεση του Θεού. Όταν το έργο που κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός είναι το έργο της λύτρωσης, της απονομής χάριτος και ευλογιών στην ανθρωπότητα, και της άφεσης των αμαρτιών των ανθρώπων, τότε η εικόνα του Θεού που αντιπροσωπεύει ο ενσαρκωμένος Θεός είναι γεμάτη έλεος και στοργική καλοσύνη, γεμάτη υπομονή και μακροθυμία και γεμάτη αγάπη, κι Αυτός επίσης απονέμει άφθονη χάρη στους ανθρώπους —τέτοια είναι τα προφανή χαρακτηριστικά της διάθεσης και της ουσίας του Θεού σ’ αυτό το στάδιο του έργου. Επομένως, για όποια από τις ενσαρκώσεις του Θεού κι αν πρόκειται, είναι αδύνατο οι άνθρωποι να δουν ή να γνωρίσουν πλήρως τη διάθεση και την ουσία του Θεού που βρίσκεται στον ουρανό. Για παράδειγμα, ένα από τα χαρακτηριστικά του Κυρίου Ιησού που είδαν οι πιστοί κατά την Εποχή της Χάριτος ήταν ότι είχε τεράστια μακροθυμία, υπομονή και συγχώρεση προς τους ανθρώπους, καθώς και άφθονο έλεος και στοργική καλοσύνη. Επομένως, κάποιοι πιστοί στον Κύριο μπόρεσαν να βιώσουν την υπομονή, τη μακροθυμία και την απεριόριστη, αμέτρητη αγάπη που προέρχονταν από τον Θεό —δηλαδή το έλεος και τη στοργική καλοσύνη που προέρχονταν από τον Θεό. Στην Εποχή της Χάριτος, το κύριο χαρακτηριστικό του ενσαρκωμένου Θεού που έκανε το έργο της λύτρωσης ήταν το έλεος και η στοργική καλοσύνη. Ωστόσο, σ’ αυτό το στάδιο του έργου στις έσχατες ημέρες, επειδή ο ενσαρκωμένος Θεός σκοπεύει να διορθώσει τις διεφθαρμένες διαθέσεις των ανθρώπων και όχι να τους συγχωρήσει για τις αμαρτίες τους, εκείνα που βιώνουν οι άνθρωποι από τον ενσαρκωμένο Θεό σ’ αυτό το στάδιο του έργου είναι η μεγαλοπρέπεια, η οργή, η κρίση και η παίδευση του Θεού. Οι άνθρωποι βλέπουν ακόμα και την ανηλεή πλευρά του Θεού, καθώς Τον βλέπουν να κρίνει και να εκθέτει τους ανθρώπους χωρίς οίκτο —πρακτικά, κάθε φορά που μιλάει, το κεντρικό περιεχόμενο είναι η συνεχής, ασταμάτητη και ακούραστη έκθεση των διαφόρων διεφθαρμένων διαθέσεων, αποκαλύψεων διαφθοράς και διεφθαρμένων καταστάσεων των ανθρώπων. Αυτά που βλέπουν οι άνθρωποι στον ενσαρκωμένο Θεό αυτήν τη φορά είναι η μεγαλοπρέπεια και η οργή του Θεού, το γεγονός ότι δεν ανέχεται καμία προσβολή και η δίκαιη διάθεσή Του· αυτά που βιώνουν είναι η παίδευση και η κρίση του Θεού, καθώς και οι δοκιμασίες και ο εξευγενισμός. Σε όλα όσα λέει ο Θεός, οι άνθρωποι βιώνουν τη δικαιοσύνη, τη μεγαλοπρέπεια του Θεού και το γεγονός ότι δεν ανέχεται καμία προσβολή, κι επίσης συχνά νιώθουν τον θυμό, το μίσος, την απέχθεια και την απόρριψη του Θεού προς την ανθρωπότητα, ακόμα και τις κατάρες και την καταδίκη Του. Αν και ο ενσαρκωμένος Θεός είναι απόλυτα ικανός να αντιπροσωπεύσει τον ίδιο τον Θεό, να αντιπροσωπεύσει την ταυτότητα του Θεού, τη διάθεσή Του και την ουσία Του, επειδή αυτή η μορφή της ενσαρκωμένης σάρκας του Θεού διαφέρει από τη μορφή της έμφυτης ταυτότητας του Θεού, Αυτός περιορίζεται από αυτήν τη μορφή της σάρκας και από τα ένστικτα αυτής της μορφής. Αυτά που μπορούν να δουν οι άνθρωποι από την ουσία του Θεού, τη διάθεσή Του και τη δύναμή Του στον ενσαρκωμένο Θεό είναι περιορισμένα σε σχέση με την έμφυτη ταυτότητα και ουσία του Θεού. Αυτό είναι πολύ φυσιολογικό. Οι άνθρωποι πρέπει να το κατανοήσουν αυτό και να μη συγκρίνουν τυφλά τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό, με αποτέλεσμα, όταν δεν μπορέσουν να Τους αντιπαραβάλουν, να απογοητευτούν βαθιά, να Τον κρίνουν και να Τον καταδικάσουν, να απορρίψουν τον Θεό και να αρνηθούν την ταυτότητα του Θεού, το έργο του Θεού ή την ουσία του Θεού. Κάποιοι άνθρωποι, μάλιστα, αναπτύσσουν αντιλήψεις εξαιτίας ενός και μόνο ζητήματος, προσπαθούν να αντιπαραβάλουν τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό και, όταν δεν καταφέρνουν να κάνουν την αντιπαραβολή, γίνονται αρνητικοί και αδύναμοι, ενώ κάποιοι φτάνουν ακόμα και στο σημείο να σκεφτούν να παρατήσουν την πίστη τους. Αυτή είναι μια πολύ ανόητη εκδήλωση, αλλά και πολύ αδαής.

Όσον αφορά την ταυτότητα και την ουσία Του, ο ενσαρκωμένος Θεός σχετίζεται με τον Θεό· διαθέτει την ταυτότητα και την ουσία του Θεού. Ωστόσο, επειδή η σαρκική Του μορφή και οι ιδιότητες της ίδιας της σάρκας σχετίζονται με τα ένστικτα της δημιουργημένης ανθρωπότητας και περιορίζονται στο εύρος αυτών των ενστίκτων, όποιο έργο κι αν κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός αυτήν τη φορά, αυτά που μπορεί να κάνει, αυτά που μπορεί να πετύχει και η ταυτότητα και η ουσία του Θεού που μπορεί να αντιπροσωπεύσει σχετίζονται μόνο με το έργο και τη διακονία Του σ’ αυτήν την ενσάρκωση. Μπορεί να αντιπροσωπεύσει όποια ταυτότητα και ουσία του Θεού αντιστοιχούν στη διακονία και το έργο Του τη συγκεκριμένη φορά. Το έργο που πρέπει να γίνει αυτήν τη φορά αντιπροσωπεύει την ταυτότητα και την ουσία του Θεού, και αντιπροσωπεύει τη διάθεση του Θεού. Όποια διάθεση του Θεού είναι να αντιπροσωπεύσει, όποια διάθεση του Θεού είναι να εκφράσει και όποιο έργο του Θεού είναι να κάνει, θα αντιπροσωπεύσει τη σχετική διάθεση του Θεού· θα μπορεί να αντιπροσωπεύσει τη σχετική διάθεση του Θεού και να κάνει το σχετικό έργο που σκοπεύει να κάνει ο Θεός, αλλά είναι αδύνατο να αντιπροσωπεύσει το σύνολο της. Το έργο που γίνεται σε οποιαδήποτε από τις ενσαρκώσεις του Θεού αρκεί για να αντιπροσωπεύσει τη διάθεση που σκοπεύει να εκφράσει ο Θεός σ’ εκείνη την ενσάρκωση και αρκεί, επίσης, για να εκφράσει το έργο που σκοπεύει να κάνει ο Θεός σ’ εκείνη την ενσάρκωση. Επιπλέον, η διάθεση που εκφράζει ο Θεός και η ουσία που αποκαλύπτει δεν έρχονται σε καμία αντίφαση με την έμφυτη ταυτότητα και ουσία του Θεού ούτε κάνει Εκείνος κανένα λάθος ως προς αυτό. Επειδή η ταυτότητα και η ουσία του ενσαρκωμένου Θεού είναι εντελώς ενιαίες με την έμφυτη ουσία του Θεού ή την ουσία του Θεού που βρίσκεται στον ουρανό, είτε σε ό,τι αφορά τα λόγια Του, είτε τη ζωή που ζει, είτε το έργο Του, είτε σε ό,τι αφορά τη διάθεση, την ουσία και άλλες πτυχές του Θεού που μπορούν να δουν οι άνθρωποι, ο ενσαρκωμένος Θεός είναι πανομοιότυπος με τον Θεό στον ουρανό· είναι ίδιοι. Ασχέτως του αν μπορεί να αντιπροσωπεύσει τον Θεό στο σύνολό Του και ασχέτως του αν οι άνθρωποι μπορούν να δουν τον Θεό στο σύνολό Του, συνοπτικά, η ταυτότητα και η ουσία Του προέρχονται από τον Θεό στον ουρανό. Ακόμα κι αν, κατά την άποψή σου, ο ενσαρκωμένος Θεός δεν μπορεί να αντιπροσωπεύσει τον Θεό στον ουρανό στο σύνολό Του, η ταυτότητα και η ουσία Του παραμένουν εκείνες του ίδιου του Θεού. Ακόμα κι αν, μετά από πολλά χρόνια που Τους συγκρίνεις, δεν μπορείς ακόμα να ανακαλύψεις καμία σχέση μεταξύ του ενσαρκωμένου Θεού και του Θεού στον ουρανό που γνωρίζεις, η ταυτότητα και η ουσία του ενσαρκωμένου Θεού παραμένουν αμετάβλητες, διότι αυτό είναι γεγονός. Και ποιο είναι αυτό το γεγονός; Ότι η ουσία του ενσαρκωμένου Θεού είναι η ουσία του Θεού στον ουρανό και η ταυτότητά Του δεν αλλάζει ποτέ λόγω της ουσίας Του —είναι η ταυτότητα του Θεού. Ίσως πριν από τριάντα χρόνια, οι περισσότεροι άνθρωποι να μη Με είχαν πιστέψει αν το είχα πει αυτό, αλλά μετά από τριάντα χρόνια, νομίζω ότι δικαιούμαι να το πω. Γιατί το λέω αυτό; Αν δεν είχαν γίνει αυτά τα τριάντα χρόνια έργου και αν δεν είχαν εκφραστεί αυτές οι αλήθειες, θα ήταν λίγο νωρίς να πούμε ότι «ο ενσαρκωμένος Θεός αντιπροσωπεύει τον ίδιο τον Θεό». Κι αυτό γιατί, χωρίς την έκφραση των λόγων του Θεού, την έκφραση της διάθεσης του Θεού και την έκφραση της ταυτότητας και της ουσίας του Θεού, αν έλεγες «ο ενσαρκωμένος Θεός αντιπροσωπεύει τον ίδιο τον Θεό», οι άνθρωποι θα πίστευαν ότι δεν είσαι κανονικός ή θα πίστευαν ότι είσαι εξωφρενικά επαναστατικός. Όμως, με τόση έκφραση των λόγων του Θεού και τόση έκφραση της διάθεση-ουσίας και της έμφυτης ταυτότητας του Θεού, πιστεύετε ότι είναι υπερβολικό να πούμε ότι «ο ενσαρκωμένος Θεός αντιπροσωπεύει τον ίδιο τον Θεό»; (Όχι.) Είναι υπερβολή αυτό; Είναι ανάρμοστο; (Όχι.) Δεν είναι κομπασμός. Επομένως, το αν ο ενσαρκωμένος Θεός μπορεί να αντιπροσωπεύει τον Θεό στον ουρανό, το αν διαθέτει τη διάθεση και την ουσία του Θεού στον ουρανό και το αν διαθέτει την ταυτότητα του Θεού στον ουρανό δεν μπορεί να κριθεί από την εξωτερική Του εμφάνιση. Ίσως η εξωτερική Του εμφάνιση να είναι πολύ ασήμαντη και να μοιάζει πολύ συνηθισμένος και κανονικός, και ακόμα και να τον περιφρονούν κάποιοι. Ίσως στα μάτια της διεφθαρμένης ανθρωπότητας να μην έχει ιδιότητες ανώτερες του μέσου όρου ούτε υπερφυσικές εκδηλώσεις, πόσο μάλλον οποιαδήποτε δήθεν μοναδικά χαρακτηριστικά ή οτιδήποτε που η διεφθαρμένη ανθρωπότητα θαυμάζει, οτιδήποτε το οποίο εκτιμά ή οτιδήποτε που της προκαλεί δέος. Όμως, επειδή το έργο που κάνει, η ουσία Του και η διάθεσή Του είναι ικανά να εκφράσουν τη διάθεση και την ουσία του Θεού που βρίσκεται στον ουρανό, μπορεί να προσδιοριστεί ότι η ταυτότητά Του είναι αυτή του ενσαρκωμένου Θεού, αυτή του ίδιου του Θεού.

Ας συνεχίσουμε τη συναναστροφή μας σχετικά με το θέμα του να μη συγκρίνει κανείς τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό. Μόλις τώρα, αναφέραμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν έρχονται σε επαφή με τον ενσαρκωμένο Θεό, αρέσκονται να Τον συγκρίνουν με τον Θεό στον ουρανό. Σύμφωνα με την ως τώρα συναναστροφή μας, πείτε Μου, είναι σωστό να Τους συγκρίνει κανείς μ’ αυτόν τον τρόπο; (Όχι.) Δεν κάνει έτσι ένα τεράστιο λάθος; (Ναι.) Είναι ανοησία να κάνει κανείς αυτό το λάθος; Υπάρχουν καθόλου δυσμενείς συνέπειες; (Ναι.) Ποιες είναι αυτές; (Όταν οι άνθρωποι οριοθετούν τον Θεό με βάση τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους, είναι επιρρεπείς στο να επαναστατήσουν εναντίον Του και να Του αντισταθούν, κι είναι επίσης επιρρεπείς στο να μην αποδεχτούν το έργο του Θεού ούτε τη σωτηρία Του· οι συνέπειες είναι πολύ σοβαρές.) Πρέπει να μεταχειρίζεσαι τον ενσαρκωμένο Θεό ορθολογικά. Τι πρέπει να κάνεις, λοιπόν, για να είσαι ορθολογικός; Πρέπει να αναλογιστείς το εξής: Τι σημαίνει το γεγονός ότι ο Θεός στον ουρανό έχει ενσαρκωθεί τώρα για να κάνει το έργο Του; Αυτήν τη στιγμή, ο ενσαρκωμένος Θεός είναι Αυτός που έχει τον τελευταίο λόγο. Μπορεί να αντιπροσωπεύσει τον Θεό στον ουρανό με απόλυτη εξουσία για να κάνει το έργο της κρίσεως τις έσχατες ημέρες. Επομένως, αν έχεις καθόλου ζητήματα ή προβλήματα, πρέπει να αναζητάς από τον ενσαρκωμένο Θεό. Εφόσον Αυτός μπορεί να αντιπροσωπεύσει τον Θεό στον ουρανό, μπορεί να λύσει τα προβλήματά σου· μπορεί να αντιπροσωπεύσει τον Θεό στον ουρανό στην επίλυση των προβλημάτων που έχεις στη ζωή σου, των προβλημάτων που έχεις με την πίστη σου στον Θεό, των προβλημάτων που αφορούν τη σωτηρία σου, καθώς και των προβλημάτων που αφορούν τον μελλοντικό προορισμό και τη μοίρα σου. Από την άλλη πλευρά, αν προσεύχεσαι στον Θεό στον ουρανό και αναζητάς από Αυτόν, αλλά αγνοείς αυτόν τον Θεό στη γη και αγνοείς τον ενσαρκωμένο Θεό, για δες τότε αν μπορείς ακόμα να λάβεις ξεκάθαρες οδηγίες, ξεκάθαρη διαφώτιση και φως, καθώς κι ένα ξεκάθαρο μονοπάτι άσκησης. Αν μπορείς να κερδίσεις αυτά τα πράγματα με το να προσεύχεσαι και να προσβλέπεις στον Θεό στον ουρανό, τότε στην πραγματικότητα αυτό είναι πολύ καλό και δεν θα χρειαστεί να αναζητήσεις από τον ενσαρκωμένο Θεό. Αν, όμως, προσεύχεσαι στον Θεό στον ουρανό, αναζητάς από Αυτόν και προσβλέπεις σ’ Αυτόν για πολύ καιρό, αλλά μετά απ’ αυτά, δεν έχεις λάβει ακόμα ξεκάθαρο φως, ένα μονοπάτι άσκησης ή μια ξεκάθαρη λύση, τότε τι πρέπει να κάνεις; (Να αναζητήσεις τις αλήθεια-αρχές μέσα στα λόγια του Θεού.) Τότε, δεν υπάρχει άλλος τρόπος· μπορείς μόνο να αναζητήσεις τα λόγια που είπε και το έργο που έκανε ο ενσαρκωμένος Θεός. Ξεκαβάλα το καλάμι· η υπεροψία σου δεν μπορεί να σε σώσει, μόνο κακό μπορεί να σου κάνει. Ο Θεός στον ουρανό είναι παντοδύναμος, υψηλός, μεγάλος, εξαιρετικός και υπερβατικός, αλλά η ανθρωπότητα δεν μπορεί να Τον φτάσει. Όταν μιλάει Εκείνος, δεν μπορείς να Τον καταλάβεις ούτε να Τον ακούσεις. Αν σου μιλούσε στ’ αλήθεια ο Θεός, πολύ απλά, η θνητή σου σάρκα δεν θα μπορούσε να το αντέξει ούτε να το σηκώσει. Τι πρέπει να κάνεις, λοιπόν; Πρέπει να αναζητήσεις από τον ενσαρκωμένο Θεό και να δεις ποια λόγια έχει πει ο ενσαρκωμένος Θεός, ποιο έργο έχει κάνει στη γη και ποιες είναι οι διάφορες απαιτήσεις Του από σένα. Το να κατανοήσεις αυτά τα πράγματα είναι το πιο σημαντικό. Μην προσεύχεσαι συνέχεια στον Θεό στον ουρανό και μην προσβλέπεις συνέχεια σ’ Αυτόν, περιμένοντας συνέχεια να σου δώσει αποκαλύψεις. Αν το κάνεις αυτό, ο Θεός στον ουρανό θα σε αγνοήσει. Ο Θεός στον ουρανό έχει πει: «Τώρα, κάνω έργο στη γη, εκφέρω ομιλίες και μιλάω. Μπορείς να ακούσεις και να κατανοήσεις τα λόγια που λέω, κι αυτά τα λόγια μπορούν να επιλύσουν τα προβλήματα που έχεις στην άσκησή σου και να διορθώσουν τις διεφθαρμένες σου διαθέσεις». Τι πρέπει να κάνεις, λοιπόν; Δεν μπορείς να περιμένεις πάντα να σου μιλήσει αυτοπροσώπως ο Θεός στον ουρανό. Πρέπει να «καταδεχτείς» να προσέλθεις ενώπιον του ενσαρκωμένου Θεού και να προσέλθεις ενώπιον των λόγων Του για να αναζητήσεις την αλήθεια, ώστε να λάβεις παροχή και βοήθεια. Αυτό ονομάζεται ορθολογισμός· αυτό σημαίνει να μεταχειρίζεσαι ορθολογικά τον ενσαρκωμένο Θεό. Αφενός, όταν βλέπεις την εξωτερική εμφάνιση και την όψη του ενσαρκωμένου Θεού ή Τον ακούς να μιλάει, μην Τον συγκρίνεις με τον Θεό στον ουρανό· απλώς να Τον μεταχειρίζεσαι ως έναν συνηθισμένο, κανονικό, αληθινό άνθρωπο που μπορεί να αντιπροσωπεύσει τον Θεό. Αφετέρου, δεν χρειάζεται να παίρνεις τα λόγια που λέει, τις απαιτήσεις Του από σένα και τις οδηγίες Του προς εσένα, και να τα εξετάζεις εξονυχιστικά, να σπας το κεφάλι σου γι’ αυτά, να τα επαληθεύεις, να τα συζητάς ή να τα υποβάλλεις σε επεξεργασία. Απλώς να τα κάνεις πράξη και να τα υλοποιείς άμεσα, και να υποτάσσεσαι άμεσα· δεν είναι ανάγκη να προσεύχεσαι στον Θεό στον ουρανό, να αναζητάς από Αυτόν ή να τα επαληθεύεις μαζί Του πίσω απ’ την πλάτη του ενσαρκωμένου Θεού. Αν επιμένεις να λάβεις επιβεβαίωση, ώστε να είσαι ήσυχος στο πνεύμα σου και πρόθυμος στην καρδιά σου πριν κάνεις πράξη, πριν υλοποιήσεις και πριν υποταχθείς, δεν είναι μεγάλο πρόβλημα αυτό; (Ναι.) Υπάρχουν άνθρωποι που το κάνουν αυτό; Οι περισσότεροι άνθρωποι που πιστεύουν στον Θεό για οκτώ με δέκα χρόνια και έχουν βεβαιωθεί απόλυτα στην καρδιά τους για τον Θεό δεν το κάνουν αυτό· το θεωρούν πολύ μεγάλο πρόβλημα. Εκείνοι που έχουν την τάση να το κάνουν αυτό είναι πάντα όσοι πιστεύουν λιγότερο από τρία χρόνια. Πώς προσεύχονται αυτοί στον Θεό στον ουρανό; Λένε: «Θεέ μου, Σε παρακαλώ, άσε με να υποταχθώ στην ενσαρκωμένη σάρκα Σου. Θεέ μου, Σε παρακαλώ, άσε με να υποταχθώ στα λόγια που λες στη γη. Θεέ μου, Σε παρακαλώ, άσε με να υποταχθώ σε αυτά που εκφράζεις στη γη. Θεέ μου, Σε παρακαλώ, βοήθησέ με να εγκαταλείψω τις αντιλήψεις που έχω για την ενσαρκωμένη σάρκα Σου». Όταν προσεύχονται έτσι, σε ποιον προσεύχονται; (Στον Θεό στον ουρανό.) Πείτε Μου, οι άνθρωποι που συνηθίζουν να προσεύχονται έτσι έχουν συγκίνηση από το Άγιο Πνεύμα; Έχουν την παρουσία του Θεού; (Όχι.) Δεν τα έχουν, και δεν είναι εύκολο να τα αποκτήσουν. Δίνει ο Θεός την παραμικρή προσοχή σε τέτοιους ανθρώπους; (Όχι.)

Εφόσον ο ενσαρκωμένος Θεός είναι σάρκα, είναι ένας συνηθισμένος, κανονικός Υιός του ανθρώπου. Όταν γίνεται λόγος για έναν συνηθισμένο, κανονικό Υιό του ανθρώπου, αυτό σημαίνει ότι διαθέτει τα ένστικτα και τις έμφυτες συνθήκες ενός συνηθισμένου, κανονικού ανθρώπου, καθώς και την προσωπικότητα, το εύρος των συναισθημάτων, τον τρόπο έκφρασης και το ύφος ομιλίας της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Τι άλλο; Έναν τρόπο σκέψης, έναν τρόπο ζωής, καθώς και τις συνήθειες διαβίωσης και τις διάφορες επιλογές της κανονικής ανθρώπινης φύσης σε όλες τις πτυχές της ζωής. Τι περιλαμβάνουν αυτές οι επιλογές; Για παράδειγμα, ένα περιβάλλον διαβίωσης που προτιμά, τα αγαπημένα χρώματα και κάποιες προτιμήσεις και επιλογές σχετικά με τις βασικές ανάγκες. Με αυτήν την εξωτερική εμφάνιση, μ’ αυτά τα ένστικτα και τις έμφυτες συνθήκες της κανονικής ανθρώπινης φύσης, καθώς και τις διάφορες εκδηλώσεις που εμπίπτουν στο πλαίσιο της κανονικής ανθρώπινης ζωής, μπορεί να πει κανείς με σιγουριά ότι ο ενσαρκωμένος Θεός είναι ένας απόλυτα τυπικός, κανονικός άνθρωπος, ένα συνηθισμένο μέλος της δημιουργημένης ανθρωπότητας. Όσον αφορά τις ιδιότητές Του και τη μορφή της ύπαρξής Του, ο ενσαρκωμένος Θεός είναι τελείως διαφορετικός από τον Θεό στον ουρανό, δηλαδή από το Πνεύμα του Θεού· η εξωτερική Του εμφάνιση είναι, επίσης, τελείως διαφορετική από εκείνη του Πνεύματος του Θεού. Κατά την περίοδο του έργου του ενσαρκωμένου Θεού, αυτά που αποκαλύπτει και μπορεί να κάνει είναι πράγματα που μπορούν να τα δουν τα ανθρώπινα μάτια και να τα κατανοήσει ο ανθρώπινος νους. Ωστόσο, η γνώση των ανθρώπων σχετικά με τη διάθεση του Θεού, την ουσία του Θεού και την έμφυτη ταυτότητα του Θεού είναι πολύ περιορισμένη. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι οι ίδιοι οι άνθρωποι τρέφουν πολλές αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες για τον Θεό, οι διάφορες εκδηλώσεις της ανθρώπινης φύσης του ενσαρκωμένου Θεού τούς δημιουργούν κάποιες δυσκολίες. Για παράδειγμα, οι λέξεις που χρησιμοποιώ όταν μιλάω είναι της καθημερινής γλώσσας, και συχνά χρησιμοποιώ επίσης κάποιες λαϊκές εκφράσεις και την καθομιλουμένη. Τότε οι άνθρωποι θα Με συγκρίνουν με τον Θεό στον ουρανό, λέγοντας: «Ο Θεός στον ουρανό θα πρέπει να μιλάει εύγλωττα και να χρησιμοποιεί κομψά λόγια. Γιατί τα λόγια που χρησιμοποιεί αυτός ο άνθρωπος δεν είναι κομψά; Χρησιμοποιεί μάλιστα κάποιες λαϊκές εκφράσεις και την καθομιλουμένη, και μερικές φορές χρησιμοποιεί λεξιλόγιο και εκφράσεις που σχετίζονται με τις καθημερινές ανάγκες». Για παράδειγμα, Μου αρέσει ένα συγκεκριμένο χρώμα και κάποιος λέει: «Πώς γίνεται να Σου αρέσει αυτό το χρώμα; Αυτό το χρώμα δεν δείχνει αγνό ούτε άγιο! Δεν θα έπρεπε στον Θεό να αρέσει το λευκό; Δεν θα έπρεπε στον Θεό να αρέσει το γαλάζιο του ουρανού ή το πράσινο; Πώς γίνεται να Σου αρέσει αυτό το χρώμα; Αυτό το χρώμα δεν αντιπροσωπεύει την ταυτότητα και την ουσία του Θεού!» Έπειτα, αναπτύσσει αντιλήψεις μέσα του. Εγώ, όμως, λέω ότι Μου αρέσει πραγματικά αυτό το χρώμα —πώς πρέπει να το προσεγγίσεις αυτό; (Πρέπει να το προσεγγίσουμε σωστά.) Ο ενσαρκωμένος Θεός έχει κανονική ανθρώπινη φύση. Καθώς ζει στο πλαίσιο μιας κανονικής ανθρώπινης φύσης, πρέπει να έρχεται σε επαφή με κάθε λογής πράγματα που εμπίπτουν στο πλαίσιο μιας κανονικής ανθρώπινης ζωής. Έτσι, όσον αφορά τις βασικές ανάγκες, έχει τις προσωπικές Του προτιμήσεις. Αυτές οι προτιμήσεις μπορεί να εναρμονίζονται με τις προτιμήσεις που έχει ο Θεός σύμφωνα με τις δικές σου αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες ή μπορεί και όχι. Κι αν δεν εναρμονίζονται; Εσύ κάνεις λάθος ή Εγώ; Νομίζω ότι Εγώ δεν κάνω λάθος, γιατί έχω το δικαίωμα να επιλέγω αυτά που Μου αρέσουν. Δεν τα έχω επιβάλει σ’ εσένα ούτε έχω πει ότι είναι η αλήθεια και ότι πρέπει να τα αποδεχτείς. Κι εσύ έχεις τα δικαιώματά σου και Εγώ ποτέ δεν επεμβαίνω σ’ αυτά. Ποτέ δεν σε καταδικάζω επειδή σου αρέσει το λευκό ή το μπλε, οπότε ούτε εσύ θα έπρεπε να Με καταδικάζεις επειδή Μου αρέσουν άλλα χρώματα, έτσι δεν είναι; Κάποιοι λένε: «Δεν γίνεται αυτό. Εσύ αντιπροσωπεύεις κάτι διαφορετικό από αυτό που αντιπροσωπεύω εγώ. Εγώ αντιπροσωπεύω τους διεφθαρμένους ανθρώπους, ενώ Εσύ αντιπροσωπεύεις τον Θεό στον ουρανό. Πώς μπορεί να είναι το ίδιο;» Πράγματι, Εγώ αντιπροσωπεύω τον Θεό στον ουρανό, αλλά ο Θεός στον ουρανό δεν καταδικάζει τα χρώματα που Μου αρέσουν. Νομίζεις ότι το λευκό είναι άγιο, κοίτα όμως όλα αυτά που δημιούργησε ο Θεός στον ουρανό —υπάρχουν σε όλα τα χρώματα. Τα λουλούδια που δημιούργησε ο Θεός υπάρχουν σε μια ποικιλία χρωμάτων. Καμιά φορά υπάρχουν ακόμα και σκοτεινά σύννεφα ανάμεσα στα υπόλοιπα στον ουρανό, και τα σκοτεινά σύννεφα είναι γκρι. Το καλοκαίρι, όταν κάνει πάρα πολλή ζέστη, μόλις κρύψουν τον ήλιο τα σκοτεινά σύννεφα, δροσίζεσαι και νιώθεις άνετα, κι ευχαριστείς τον Θεό για τη χάρη Του. Δεν είναι καλό αυτό; (Ναι.) Κάποιοι άλλοι λένε: «Το πράσινο είναι καλό· το πράσινο που δημιούργησε ο Θεός αντιπροσωπεύει τη ζωή». Αυτό είναι λάθος. Για κοίτα τα σιτηρά που δημιούργησε ο Θεός. Για παράδειγμα, το καλαμπόκι δεν υπάρχει σε πολλά χρώματα; Υπάρχει κίτρινο, λευκό, μωβ και μαύρο καλαμπόκι. Μπορείς να πεις ότι το καλαμπόκι δεν αντιπροσωπεύει τη ζωή; Το καλαμπόκι το δημιούργησε ο Θεός. Μπορεί να ριζώσει, να βλαστήσει, να ανθίσει και να καρποφορήσει. Είναι βιολογικό και αντιπροσωπεύει κι αυτό τη ζωή. Επίσης, μήπως είναι πράσινα όλα τα φύλλα των δέντρων; (Όχι, υπάρχουν και μωβ, κίτρινα και κόκκινα φύλλα.) Φύλλα υπάρχουν σε όλα αυτά τα χρώματα· δεν αντιπροσωπεύουν τη ζωή; (Ναι.) Άρα, δεν κάνουν λάθος κάποιοι όταν λένε «το πράσινο αντιπροσωπεύει τη ζωή»; (Ναι.) Είναι μήπως σωστό να λένε κάποιοι ότι «το λευκό αντιπροσωπεύει την αγνότητα»; Δεν είναι ανοησία αυτό; Το λευκό απλώς φαίνεται λίγο πιο καθαρό και φωτεινό· δεν αντιπροσωπεύει την αγνότητα. Ακόμα κι αν φοράς λευκά ρούχα όλη σου τη ζωή, αυτό δεν σημαίνει ότι είσαι αγνός· δεν παύεις να είσαι ένας διεφθαρμένος άνθρωπος. Επομένως, δεν υπάρχουν κανονισμοί όσον αφορά την επιλογή των χρωμάτων. Βασίζεται απλώς στην απόχρωση του δέρματος του καθενός, στις προσωπικές προτιμήσεις και στην προσωπικότητα, και φυσικά στην εποχή, το κλίμα και τη θερμοκρασία. Το λευκό δεν είναι παρά ένα χρώμα· δεν αντιπροσωπεύει τίποτα. Και το μαύρο; Κάποιοι λένε: «Το μαύρο αντιπροσωπεύει το σκοτάδι, τον θάνατο και τον διάβολο, οπότε το μαύρο είναι κακό!» Πείτε Μου, είναι καλό να καταδικάζεται το μαύρο; (Όχι.) Μερικές φορές φοράω κι Εγώ μαύρα ρούχα, για παράδειγμα ένα μαύρο μάλλινο παλτό, ένα αντιανεμικό, ένα πουλόβερ ή παντελόνι, και μερικές φορές τον χειμώνα φοράω μαύρο κασκόλ και μαύρα γάντια. Κάποιοι λένε: «Το μαύρο δεν αντιπροσωπεύει το σκοτάδι και τον Σατανά; Πώς μπορείς και φοράς μαύρα ρούχα; Εσύ δεν αντιπροσωπεύεις τον Θεό; Αν φοράς μαύρα ενώ αντιπροσωπεύεις τον Θεό, δεν είναι λάθος ο τρόπος με τον οποίο Τον αντιπροσωπεύεις; Σίγουρα στον Θεό στον ουρανό δεν αρέσει το μαύρο». Εγώ λέω ότι κάνεις λάθος. Πώς ξέρεις ότι στον Θεό στον ουρανό δεν αρέσει το μαύρο; Πότε άκουσες τον Θεό να λέει ότι δεν Του αρέσει το μαύρο; Είναι μήπως γραμμένο στη Βίβλο; Ή μήπως σου το μετέφερε κάποιος αγγελιαφόρος; Κοίτα τις μαύρες τροφές από δημητριακά και όσπρια, για παράδειγμα τα μαύρα φασόλια, το μαύρο ρύζι και τους μαύρους σπόρους σουσαμιού —αυτά δεν δημιουργήθηκαν από τον Θεό; (Ναι.) Στους ανθρώπους αρέσει να τρώνε αυτές τις μαύρες τροφές και υποτίθεται ότι θρέφουν το σώμα. Επίσης, οι κότες σίλκι είναι κατάμαυρες και η θρεπτική τους αξία είναι μεγαλύτερη από των συνηθισμένων κοτόπουλων. Υπάρχουν επίσης οι οφιοκέφαλοι από τα ψάρια, οι μαύρες αρκούδες από τα θηλαστικά και τα κοράκια από τα πουλιά — αυτά δεν είναι μαύρα; (Ναι.) Υπάρχουν μαύρες πέτρες, άνθρωποι με μαύρα μαλλιά και άνθρωποι με μαύρο δέρμα. Όταν κάποιοι έχουν λαμπερά μαύρα μαλλιά, πάντα τα μοστράρουν μπροστά στους άλλους και λένε: «Κοιτάξτε τι μαύρα που είναι τα μαλλιά μου. Είναι τόσο όμορφα!» Όταν πληθαίνουν οι άσπρες τρίχες, αρχίζουν να ανησυχούν, γιατί αισθάνονται ότι έχουν γεράσει. Τι αντιπροσωπεύει, λοιπόν, το άσπρο; (Τα γηρατειά.) Αντιπροσωπεύει τα γηρατειά, την εξασθένηση των σωματικών λειτουργιών, ακόμα και την πορεία προς τον θάνατο. Όσο περισσότερες άσπρες τρίχες έχουν οι άνθρωποι, τόσο πιο πολύ μελαγχολούν, αποκαρδιώνονται και στενοχωριούνται, κι αναπολούν τι ωραία που ήταν όταν είχαν μαύρα μαλλιά στα νιάτα τους. Τότε συνειδητοποιούν πόσο ανόητοι ήταν που έλεγαν ότι «το άσπρο αντιπροσωπεύει την αγιοσύνη» και δεν λένε πια ότι το μαύρο αντιπροσωπεύει το σκοτάδι, τον διάβολο και τον Σατανά· δεν μιλούν πια στα τυφλά με βάση τις αντιλήψεις τους. Οι άνθρωποι θα καταλάβουν αυτά τα πράγματα μετά από κάποιες εμπειρίες που θα περάσουν, αλλά κάποιοι δεν τα καταλαβαίνουν ποτέ, ακόμα κι όταν φτάσουν σε μεγάλη ηλικία. Οι άνθρωποι τρέφουν αντιλήψεις μέσα τους για πολλά πράγματα. Όταν ακούνε αυτά που λέω, ή βλέπουν τι πρόκειται να κάνω ή τι επιλογές κάνω, δεν μπορούν παρά να προσπαθήσουν να Με αντιπαραβάλλουν με τον Θεό στον ουρανό, και αναπτύσσουν κάποιες αντιλήψεις. Συχνά αναπτύσσουν αντιλήψεις ειδικά για πράγματα της ζωής με τα οποία μπορούν να έρθουν σε επαφή και τα οποία μπορούν να δουν. Βλέπεις, οι άνθρωποι δεν μπορούν παρά να αναπτύξουν αντιλήψεις σχετικά με την επιλογή των χρωμάτων και δεν μπορούν ούτε καν να προσεγγίσουν ορθολογικά αυτό το ασήμαντο θέμα και να το κρίνουν σωστά. Για παράδειγμα, βλέπεις ότι τα ρούχα που φορούν οι μοναχοί και οι μοναχές του Βουδισμού είναι γκρι, οπότε θεωρείς ότι το γκρι αντιπροσωπεύει τους μοναχούς και τις μοναχές του Βουδισμού. Επομένως, αν σου διαλέξω ένα γκρι μπλουζάκι, σκέφτεσαι: «Δεν είμαστε χριστιανοί; Δεν είσαι ο ενσαρκωμένος Θεός; Πώς μπορείς και πάλι να διαλέγεις γκρι ρούχα; Μόνο οι μοναχές και οι μοναχοί του Βουδισμού φοράνε γκρι! Πώς μπορούν οι πιστοί στον Θεό να φοράνε το χρώμα που φοράνε οι μοναχές και οι μοναχοί του Βουδισμού; Αυτό δεν μας εξισώνει με τον Βουδισμό; Ούτε καν αυτό το ταμπού δεν αποφεύγεις!» Εγώ λέω, τι να αποφύγω; Όλα τα χρώματα δημιουργήθηκαν από τον Θεό. Έχω τους λόγους Μου για κάθε χρώμα που Μου αρέσει και, επιπλέον, είναι σίγουρα καλό και ωφέλιμο για σένα. Συνέχεια συσχετίζεις τους μοναχούς και τις μοναχές με το γκρι χρώμα ή με τους πιστούς στον Θεό ή με τον εαυτό σου —αυτό είναι δικό σου πρόβλημα. Εγώ δεν το σκέφτομαι τόσο σύνθετα. Ένα τέτοιο σκεπτικό σημαίνει ότι είσαι παράλογος. Βλέπεις αυτό το χρώμα από την οπτική των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών σου, έχεις προσδώσει σ’ αυτό το χρώμα το δικό σου νόημα και το έχεις ερμηνεύσει στρεβλά. Εν τέλει, περιορίζεις τον εαυτό σου στο να σου αρέσει μόνο το άσπρο και να φοράς μόνο άσπρα. Όταν, όμως, δεις το κεφάλι σου γεμάτο άσπρες τρίχες, το δέρμα και την επιδερμίδα σου να χλομιάζουν, ή όταν εμφανίζεις λεύκη, τότε στενοχωριέσαι και δεν λες πια ότι σου αρέσει το άσπρο ούτε ότι το άσπρο αντιπροσωπεύει την αγνότητα. Οι άνθρωποι, μάλιστα, είναι γεμάτοι από αντιλήψεις σχετικά με το ποια χρώματα αρέσουν στον ενσαρκωμένο Θεό και ποια διαλέγει. Πείτε Μου, δεν είναι μεγάλο πρόβλημα αυτό; Αναρωτιέμαι: Έχουν κατανοήσει πραγματικά αυτοί οι άνθρωποι τις πολλές αλήθειες πάνω στις οποίες έχω συναναστραφεί; Αν δεν μπορούν καν να κατανοήσουν αυτό το μικρό ζήτημα, μπορούν άραγε να κατανοήσουν την αλήθεια, η οποία είναι τόσο πολύπλοκη; Αμφιβάλλω αν κατανοούν πραγματικά την αλήθεια. Δεν μπορούμε να το ξέρουμε με σιγουριά, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Κατανοούν μόνο κάποια δόγματα, όμως δεν κατανοούν την αλήθεια και, παρ’ όλα αυτά, εξακολουθούν να εφαρμόζουν τυφλά κανονισμούς και να προβαίνουν τυφλά σε κρίσεις για κάποια πράγματα στην αληθινή ζωή. Δεν είναι στρέβλωση εκ μέρους των ανθρώπων αυτό; (Ναι.)

Πείτε Μου, πώς πρέπει να βλέπουν και να κατανοούν οι άνθρωποι τα διάφορα χρώματα; Κοιτάξτε αυτόν τον ανθρώπινο κόσμο: Τα αντικείμενα και τα έμβια όντα που μπορούν να δουν οι άνθρωποι με γυμνό μάτι —είτε είναι κινητά είτε ακίνητα— έχουν κάθε λογής χρώματα και έχουν δημιουργηθεί όλα από τον Θεό. Τα ψάρια, τα πουλιά, τα άγρια ζώα, τα φυτοφάγα ζώα, τα πουλερικά και τα ζώα της φάρμας υπάρχουν σε κάθε λογής χρώματα· οι καρποί που βγαίνουν στα δέντρα και στο έδαφος υπάρχουν σε κάθε λογής χρώματα. Τι έχεις καταλάβει απ’ αυτά τα άφθονα χρώματα; Ο Θεός δημιούργησε τα χρώματα των διάφορων αντικειμένων που δεν κινούνται για να παράσχει στη δημιουργημένη ανθρωπότητα ένα κατάλληλο περιβάλλον διαβίωσης· αυτά τα χρώματα είναι ωφέλιμα για τα μάτια και τις αισθήσεις των ανθρώπων, καθώς και για την επιβίωση ολόκληρου του σώματός τους. Ο Θεός τα έχει λάβει υπόψη όλα αυτά. Για τον Θεό, υπάρχει ένας συγκεκριμένος λόγος για τον οποίο χρησιμοποιεί ένα συγκεκριμένο χρώμα ή για τον οποίο σχεδιάζει τη μορφή και το μέγεθος ενός πράγματος, καθώς και τις συνήθειες και τα μοτίβα της διαβίωσής του· δεν υπάρχουν κανονισμοί για τον Θεό. Ο Θεός όχι μόνο δεν τηρεί κανονισμούς κατά τη δημιουργία όλων των πραγμάτων, αλλά υπάρχει και μια θεμελιώδης αρχή: Αν κρίνουμε με βάση τα χρώματα, τις μορφές, τις συνήθειες της διαβίωσης και τις λειτουργίες, καθώς και με βάση τον ρόλο που παίζει το καθετί ανάμεσα σε όλα τα πράγματα, όλα αυτά δίνουν στους ανθρώπους την ικανότητα να επιβιώσουν σε ένα τέτοιο περιβάλλον και τη δυνατότητα να απορροφούν τα διαφορετικά θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται από τις διάφορες τροφές· δημιουργήθηκαν με βάση αυτά τα πράγματα. Επειδή οι άνθρωποι είναι πάρα πολύ ασήμαντοι και αυτά που μπορούν να δουν με γυμνό μάτι είναι περιορισμένα, μέσα στο πλαίσιο όσων μπορούν να δουν με γυμνό μάτι, οριοθετούν τον Θεό υποστηρίζοντας πως είναι έτσι ή αλλιώς, και πιστεύουν ότι ο Θεός πρέπει να ενεργεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Για παράδειγμα, σύμφωνα με φαντασιοκοπίες των ανθρώπων, ο Σατανάς εμφανίζεται συνήθως από το σκοτάδι. Οπότε, σκέφτονται: «Το μαύρο είναι κακό. Στον Θεό δεν αρέσει το μαύρο· ο Θεός δεν δημιουργεί μαύρα πράγματα». Κάνεις λάθος που σκέφτεσαι έτσι! Υπάρχουν πολλά μαύρα πράγματα που είναι ωφέλιμα για τους ανθρώπους. Για παράδειγμα, κάποια τρόφιμα, όπως τα μαύρα φασόλια και οι μαύροι σπόροι σουσαμιού, είναι μαύρα, αλλά είναι ωφέλιμα για τον ανθρώπινο οργανισμό. Επίσης, κάποια πουλιά και ζώα έχουν μαύρο χρώμα, και μάλιστα κάποια απ’ αυτά ανήκουν σε είδη προστατευόμενα από το κράτος. Επομένως, είναι λάθος να προσδιορίζεις αν κάτι είναι καλό ή κακό με βάση το χρώμα του. Το ότι ο Σατανάς επιλέγει το μαύρο δεν αποδεικνύει ότι το μαύρο είναι κακό ούτε αποδεικνύει ότι το μαύρο είναι κάτι που ο Θεός αντιπαθεί ή καταδικάζει. Τότε, γιατί επιλέγει το μαύρο ο Σατανάς; Ο Σατανάς, λόγω του ότι είναι μοχθηρός και φαύλος, δεν αντέχει το φως και του αρέσει να κρύβεται στο σκοτάδι. Μόνο με το να κρύβεται στο σκοτάδι μπορεί να αποφύγει να τον ανακαλύψουν οι άνθρωποι. Επιλέγει το μαύρο για να μπορεί πιο εύκολα να κρύβεται, να εξαπατά, να κάνει κακά πράγματα και να διαπράττει κακό. Αλλά δεν μπορείς να καταδικάσεις το μαύρο μόνο και μόνο επειδή το επιλέγει ο Σατανάς. Σε σύγκριση με το λευκό, το μαύρο το πολύ πολύ απλώς διευκολύνει τον Σατανά να κρυφτεί και χρησιμοποιείται από αυτόν, γι’ αυτό κι ο Σατανάς προτιμά το μαύρο. Επειδή ο Θεός είναι φως, συχνά περπατάει στο φως, μιλάει στους ανθρώπους στο φως και εμφανίζεται στους ανθρώπους στο φως. Ο Θεός ζει στο φως κι επιλέγει πάντα το λευκό φως. Έτσι, οι άνθρωποι σκέφτονται: «Στον Θεό δεν αρέσουν τα άλλα χρώματα· στον Θεό αρέσει μόνο το λευκό». Δεν είναι λανθασμένη αυτή η άποψη; (Ναι.) Κοιτάξτε όλα αυτά που έχει δημιουργήσει ο Θεός —υπάρχουν σε κάθε λογής χρώματα. Από πού προέρχονται, λοιπόν, όλα αυτά τα διαφορετικά χρώματα; Όλα προέρχονται από τις σκέψεις του Θεού. Αν καταδικάζεις τα διάφορα χρώματα που προέρχονται από τις σκέψεις του Θεού, τι είδους πρόβλημα είναι αυτό; Δεν είναι επανάσταση; (Ναι.) Αυτό είναι τεράστια ανοησία! Αν μπορείς να έρθεις σε επαφή με τις εκδηλώσεις της κανονικής ανθρώπινης φύσης του ενσαρκωμένου Θεού, να τις δεις ή να τις ακούσεις, πρέπει να τις μεταχειρίζεσαι σωστά. Εφόσον δεν σε επηρεάζουν ούτε σε εμποδίζουν να αποδεχτείς την αλήθεια, δεν πρέπει να δίνεις μεγάλη σημασία σ’ αυτά τα πράγματα, να τα ερευνάς και να τα αναλύεις, να τα παραφουσκώνεις και, τελικά, να αναπτύσσεις αντιλήψεις, ούτε και να κρίνεις τον ενσαρκωμένο Θεό, να Τον καταδικάζεις, να Του αντιστέκεσαι και να Τον απορρίπτεις. Κάτι τέτοιο θα ήταν τεράστιο λάθος! Τέτοιοι άνθρωποι δεν έχουν συνείδηση και λογική.

Εφόσον ο ενσαρκωμένος Θεός είναι ένας συνηθισμένος, κανονικός άνθρωπος, έχει το δικό Του καθορισμένο, κανονικό πλαίσιο ζωής, τις συνήθειες και ακόμα και τα μοτίβα διαβίωσής Του, καθώς και όλες τις διάφορες επιλογές, τους συμβιβασμούς και το εύρος των συναισθημάτων που περιλαμβάνει η ανθρώπινη ζωή. Όσον αφορά την κανονική ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού, οι άνθρωποι πρέπει, από τη μία, να την προσεγγίζουν σωστά από μια ορθολογική οπτική· από την άλλη, πρέπει να έχουν μια σωστή κατανόησή της. Αν αναπτύξεις αντιλήψεις επειδή βλέπεις, ακούς ή έρχεσαι σε επαφή με αυτά που κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός όσον αφορά τη ζωή Του και την κανονική ανθρώπινη φύση Του, ο πιο απλός τρόπος για να φροντίσεις να μην επηρεάσει αυτό τη ζωή-είσοδό σου ή την αποδοχή των λόγων του Θεού εκ μέρους σου είναι να μην επιχειρήσεις να αντιπαραβάλεις τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό. Ο ενσαρκωμένος Θεός ζει εντός της κανονικής ανθρώπινης φύσης· έχει την ελευθερία Του, έχει τη διακονία που πρέπει να εκτελέσει κι έχει, επίσης, μια κανονική ανθρώπινη ζωή. Πρέπει να το προσεγγίσεις σωστά αυτό. Βλέπεις, το τρίτο στάδιο του έργου του Θεού για τη σωτηρία των ανθρώπων απαιτεί να εκφράσει πολλές αλήθειες. Όταν συναναστρέφεται πάνω σε διάφορες πτυχές της αλήθειας, χρησιμοποιεί καθημερινή γλώσσα, συμπεριλαμβάνοντας συχνά λαϊκές εκφράσεις, την καθομιλουμένη και τοπικές διαλέκτους, ενώ μερικές φορές χρησιμοποιεί και ειδικούς τρόπους έκφρασης. Εφόσον όλα τα λόγια που εκφέρονται είναι η αλήθεια, και όλα αποτελούν αλήθειες που πρέπει να κατανοήσεις και στις οποίες πρέπει να εισέλθεις, τότε πρέπει να υποταχθείς· μ’ αυτόν τον τρόπο, μπορείς να φτάσεις στη σωτηρία. Αν πάντα διυλίζεις τον κώνωπα, αν πάντα εξετάζεις εξονυχιστικά και αν πάντα έχεις αμφιβολίες, τότε δεν θα αποκτήσεις την αλήθεια και θα χάσεις την πολύτιμη ευκαιρία της σωτηρίας των ανθρώπων από τον ενσαρκωμένο Θεό. Πώς, λοιπόν, πρέπει να προσεγγίσεις σωστά το έργο του ενσαρκωμένου Θεού; Πρώτον, πρέπει να έχεις λογική, πρέπει να μάθεις να υποτάσσεσαι στο έργο του Θεού, πρέπει να επικεντρώνεσαι στις εργασίες που έχεις να κάνεις και να βαδίζεις το μονοπάτι της επιδίωξης της αλήθειας, και πρέπει να επικεντρώνεσαι στη διόρθωση των διεφθαρμένων διαθέσεών σου για να φτάσεις στη σωτηρία. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Δεν χρειάζεται να εξετάζεις όλη μέρα εξονυχιστικά τον Θεό. Όσες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες κι αν έχεις, αυτές δεν είναι η αλήθεια. Θα μπορούσες να παραμείνεις προσκολλημένος στις αντιλήψεις σου μια ολόκληρη ζωή και πάλι να μην αποκτήσεις την αλήθεια, και τελικά να καταλήξεις στην κόλαση. Μόλις δεις καθαρά αυτά τα ζητήματα, θα μπορέσεις να εισέλθεις στον σωστό δρόμο της πίστης στον Θεό, και θα μπορείς να αφήνεις κατά μέρος τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σου όταν διαβάζεις τα λόγια του Θεού. Αρχικά, δες αν σ’ αυτά τα λόγια υπάρχει αλήθεια για να αναζητήσεις. Αν αυτά τα λόγια περιέχουν την αλήθεια και τις προθέσεις του Θεού, και μπορούν να σου δώσουν τη δυνατότητα να κατανοήσεις μια πτυχή των αλήθεια-αρχών, τότε να είσαι πιο ανοιχτόμυαλος· μη στέκεσαι σε κάθε λεπτομέρεια, μην είσαι στενόμυαλος και μην κολλάς σ’ αυτό. Τι πρέπει να σκέφτεσαι κατά βάθος; «Αν και ο ενσαρκωμένος Θεός είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος με κανονική ανθρώπινη φύση, μπορεί να εκφράσει την αλήθεια και μπορεί να αντιπροσωπεύσει τον Θεό. Εμείς, ακόμα κι αν έχουμε κάποια μόρφωση και μπορούμε να μιλάμε εύγλωττα, δεν μπορούμε να εκφράσουμε την αλήθεια, ούτε μπορούμε να εκφράσουμε τη διάθεση του Θεού και αυτό που έχει και είναι ο Θεός, ούτε μπορούμε να συναναστραφούμε ξεκάθαρα πάνω στις αλήθεια-αρχές. Όσες γνώσεις κι αν έχουμε και όσο υψηλή κι αν είναι η θέση μας, αυτό δεν σημαίνει ότι έχουμε την αλήθεια ούτε ότι μπορούμε να αντιπροσωπεύσουμε τον Θεό. Αν και ο ενσαρκωμένος Θεός μιλάει με καθημερινή γλώσσα που είναι απλή και ευκολονόητη, όλα τα λόγια που λέει είναι η αλήθεια. Μπορεί, επίσης, να συναναστρέφεται σχολαστικά σχετικά με τις αλήθεια-αρχές και να λύνει τα διάφορα προβλήματα των ανθρώπων. Αυτό αρκεί. Άραγε, οι άνθρωποι δεν πιστεύουν στον Θεό για να αποκτήσουν την αλήθεια; Δεν πρέπει πάντα να διυλίζω τον κώνωπα και να προσπαθώ να βρω λάθη· αυτό είναι παραμέληση των εργασιών που έχω να κάνω». Αν έχεις αυτήν τη στάση, θα μπορείς να κατανοήσεις την αλήθεια όταν διαβάζεις τα λόγια του Θεού και θα μπορείς να επιδιώξεις την αλήθεια. Αν δεν έχεις αυτήν τη στάση και δεν αναζητάς την αλήθεια, αλλά, όταν ακούς κηρύγματα, διυλίζεις μονίμως τον κώνωπα σε σχέση με τα λόγια, κι έχεις πάντα αντιλήψεις για τα λόγια και το έργο του ενσαρκωμένου Θεού, αυτό θα επηρεάσει την κατανόησή σου για την αλήθεια. Κάποιοι άνθρωποι συγκρίνουν πάντα τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό, ρωτώντας συνεχώς: «Γιατί ο ενσαρκωμένος Θεός δεν είναι πνευματικό σώμα; Γιατί η σάρκα δεν μιλάει με βροντερή φωνή όπως ο Θεός στον ουρανό;» Πιστεύουν, επίσης, ότι είναι αδύνατο ο ενσαρκωμένος Θεός να είναι ο αληθινός Θεός που εκφράζει ομιλίες και μιλάει. Πιστεύουν ότι οι ενέργειες του αληθινού Θεού πρέπει να ξεπερνούν τις φαντασιοκοπίες των ανθρώπων —αν μιλάει όπως ακριβώς ένας κανονικός άνθρωπος, πώς θα μπορούσε αυτό να αποτελεί την εμφάνιση και το έργο του Θεού; Απλώς δεν στοχάζονται το εξής: «Μπορεί άραγε ένας άνθρωπος να εκφράσει την αλήθεια; Ο ενσαρκωμένος Θεός μπορεί να εκφράσει τόσο πολλές αλήθειες· είναι αυτό κάτι που μπορεί να πετύχει ένας άνθρωπος; Δεν μπορούν πολλοί άνθρωποι να το δουν αυτό ξεκάθαρα. Το ότι ο Θεός εκφράζει τόσο πολλές αλήθειες είναι το μεγαλύτερο πράγμα που έχει κάνει ανάμεσα στην ανθρωπότητα και είναι κάτι που κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να πετύχει». Για να καταλάβουν οι άνθρωποι, όταν συναναστρέφομαι πάνω στην αλήθεια, πρέπει να το κάνω με τρόπο απλό και ευκολονόητο· πρέπει να μιλάω λεπτομερώς, να κάνω πολλές επαναλήψεις και να δίνω, επίσης, παραδείγματα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλοί άνθρωποι να αναπτύσσουν αντιλήψεις. Αν πραγματικά συναναστρεφόμουν γενικά, πόσοι άνθρωποι θα μπορούσαν να καταλάβουν αυτά που θα έλεγα; Κανένας δεν θα μπορούσε να τα καταλάβει, κυρίως επειδή έχετε πολύ χαμηλό ανάστημα. Τα εξηγώ με τέτοιες λεπτομέρειες, τόσο λεπτομερώς που καταντάει φλυαρία, και ακόμα κι Εγώ ο ίδιος αηδιάζω και δεν θέλω να συνεχίσω να μιλάω γι’ αυτό, αλλά κάποιοι άνθρωποι εξακολουθούν να μην καταλαβαίνουν αυτά που λέω και σκέφτονται: «Δεν μας λες κάνα-δυο παραδείγματα ακόμα;» Έχω μιλήσει τόσο που Με έπιασε αηδία και δεν θέλω να συνεχίσω. Πώς γίνεται, λοιπόν, να μην το καταλαβαίνεις ακόμα; Αυτό αποδεικνύει ότι δεν έχεις ανθρώπινο εγκέφαλο, δεν έχεις την ικανότητα να κατανοήσεις την αλήθεια και, όσο λεπτομερώς κι αν το εξηγήσω, πάλι δεν θα το καταλάβεις. Μια τέτοια συναναστροφή, με αγώνα να διασφαλιστεί ότι οποιοσδήποτε έχει λίγη ικανότητα κατανόησης θα μπορέσει να καταλάβει και θα έχει ένα μονοπάτι άσκησης, αναπόφευκτα θα είναι κάπως φλύαρη. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η ενέργεια και οι άλλες πτυχές της κανονικής ανθρώπινης φύσης είναι περιορισμένες. Ειδικά όταν συναναστρέφομαι πάνω στην αλήθεια, κάποια πράγματα είναι πολύ δύσκολο να εκφραστούν με λόγια και η ανθρώπινη γλώσσα είναι υπερβολικά ανεπαρκής. Έτσι, κάποιες φορές είναι πολύ δύσκολο να βρω τη σωστή λέξη μέσα σε δύο-τρία δευτερόλεπτα· μπορώ μόνο να βρω μια λέξη που να είναι περίπου αντίστοιχη για να πετύχω κάποιο αποτέλεσμα, κι αυτό αρκεί. Όμως, κάθε φορά που συναναστρέφομαι, προσπαθώ να φροντίσω ώστε τα λόγια της συναναστροφής Μου να περιστρέφονται γύρω από ένα θέμα, έτσι ώστε να αποκτήσετε κατανόηση αυτής της πτυχής της αλήθειας και, τελικά, να έχετε ένα μονοπάτι να ακολουθήσετε όταν συναντάτε κάθε λογής πράγματα στην πραγματική σας εμπειρία. Αυτό είναι εξαιρετικά ωφέλιμο για την εμπειρία ζωής σας. Αν και μιλώντας με τόσες λεπτομέρειες δίνω την εντύπωση ότι είμαι φλύαρος, όταν συναντάτε τέτοιου είδους προβλήματα, δεν θα νιώθετε χαμένοι —θα έχετε ένα μονοπάτι να ακολουθήσετε. Δεν θα ζείτε πλέον ανάμεσα σε λόγια και δόγματα, αλλά αντίθετα θα έχετε ένα πρακτικό μονοπάτι, μια πρακτική βάση και πρακτικές αλήθεια-αρχές που μπορείτε να αντιπαραβάλετε με τις καταστάσεις που συναντάτε για να λύσετε τα προβλήματά σας. Επομένως, βάζω τα δυνατά Μου για να κάνω ό,τι μπορεί να πετύχει η κανονική ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού και βάζω τα δυνατά Μου για να πω όλα όσα μπορώ να σκεφτώ. Όταν έχω μιλήσει έως ότου να πείτε όλοι σας ότι καταλαβαίνετε και να μη χρειάζεται να συνεχίσω τη συναναστροφή, τότε θα σταματήσω να μιλάω· ειλικρινά, δεν θέλω να συνεχίσω να μακρηγορώ τόσο πολύ.

Βλέπεις, ο Θεός στον ουρανό μιλάει απλά. Για παράδειγμα, ο Ιεχωβά Θεός είπε στον Μωυσή: «Μωυσή, έλα δω, έχω να σου πω κάτι». Ο Μωυσής γονάτισε γρήγορα, ο Θεός τού είπε μερικά πράγματα να τα διαγγείλει και εκείνος τα διήγγειλε σύμφωνα με τις οδηγίες του Ιεχωβά Θεού. Σήμερα, αν ο ενσαρκωμένος Θεός σού πει κάποια πράγματα και σου ζητήσει να τα κάνεις, θα αποκαλύψεις κάθε λογής διεφθαρμένες διαθέσεις κατά την άσκησή σου. Τότε, θα μπορείς να έχεις αρχές άσκησης και ένα μονοπάτι άσκησης; (Όχι.) Δεν θα μπορείς. Βλέπεις, λοιπόν, ότι το Πνεύμα του Θεού μιλάει απλά, αλλά όταν το Πνεύμα του Θεού εργάζεται και εκφέρει κάποια λόγια, αυτό γίνεται μόνο όταν κάνει κάποια ειδικά, μοναδικά πράγματα σε κάποιες ειδικές περιστάσεις και σε ειδικά πλαίσια, όπου δεν έχει άλλη επιλογή παρά να το κάνει. Το έργο που γίνεται από τον ενσαρκωμένο Θεό, ωστόσο, είναι συγκεκριμένο και ολοκληρωμένο. Δεν είναι όπως το να λέει το Πνεύμα του Θεού μερικά πράγματα για να προσφέρει αποκαλύψεις στους ανθρώπους, ή να λέει κάποια πράγματα για να δώσει μια εντολή ή να εκφράσει μια προφητεία, κι έπειτα να σταματά αφότου θα έχει κάνει αυτό το απλό, μεμονωμένο αντικείμενο του έργου. Το έργο του ενσαρκωμένου Θεού είναι να μιλάει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η μεταμόρφωση των διαθέσεων των ανθρώπων και η απαλλαγή τους από τις διεφθαρμένες διαθέσεις τους δεν είναι πράγματα που μπορούν να επιτευχθούν απλώς λέγοντας δυο πράγματα. Επειδή η ανθρωπότητα έχει διαφθαρεί τόσο βαθιά, και βαθιά μέσα στους ανθρώπους έχουν ριζώσει τα διάφορα δηλητήρια και διαθέσεις του Σατανά, για να καθαρθεί πλήρως η διαφθορά τους, πρέπει ο ενσαρκωμένος Θεός να κάνει συγκεκριμένο έργο, να πει συγκεκριμένα λόγια και να εκφράσει τις διάφορες πτυχές της αλήθειας που απαιτούνται για να φτάσουν εκείνοι στη σωτηρία. Το ότι εργάζεται έτσι για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα είναι ο λόγος για τον οποίο τα λόγια που λέει και το έργο που επιτελεί φαίνονται πολύ συγκεκριμένα, και ίσως μάλιστα —στα μάτια των ανθρώπων— πολύ φλύαρα και μακροσκελή. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους, οι άνθρωποι σκέφτονται: «Αχ, ο ενσαρκωμένος Θεός δεν είναι γρήγορος σαν αστραπή στο έργο Του ούτε επιλύει γρήγορα τα πράγματα. Μιλάει με υπερβολικές λεπτομέρειες και λέει πάρα πολλά· είναι λίγο φλύαρος. Μεταχειρίζεται τους ανθρώπους λες και είναι τρίχρονα παιδιά!» Με βάση το ανάστημά σου, δεν νομίζω ότι είσαι καν στο επίπεδο ενός παιδιού τριών χρονών —μπορεί να είσαι στο επίπεδο παιδιού ενός ή δύο χρονών, ή ίσως ακόμα και μωρού. Η μεταχείρισή σου σαν παιδί τριών χρονών στην πραγματικότητα είναι εξύψωση για σένα. Όταν ο Θεός μιλάει σαν βροντή από τον ουρανό για να πει πράγματα στους ανθρώπους, σε τι είδους ανθρώπους απευθύνεται; Απευθύνεται στους αγγελιαφόρους Του και στους ανθρώπους που χρησιμοποιούνται από Αυτόν. Και ποια ομάδα ανθρώπων αντιμετωπίζει τώρα ο ενσαρκωμένος Θεός; Αντιμετωπίζει τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα, την ανθρωπότητα που σκοπεύει να σώσει, αντί να μιλάει και να εργάζεται πάνω σε συγκεκριμένα άτομα. Η φύση του έργου που γίνεται από το Πνεύμα του Θεού και εκείνου που γίνεται από τον ενσαρκωμένο Θεό είναι εντελώς διαφορετικές. Το Πνεύμα του Θεού δεν θα μπορούσε ποτέ να ζήσει μαζί με τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα. Μόνο ο ενσαρκωμένος Θεός μπορεί να ζει μαζί με τους ανθρώπους και να συνεχίζει ακούραστα να μιλάει και να εργάζεται έτσι πάνω στη διεφθαρμένη ανθρωπότητα. Ο ενσαρκωμένος Θεός έρχεται ανάμεσα στους ανθρώπους και ζει μαζί τους. Εφόσον ζει μαζί τους, επιβλέπει τα πάντα. Τι σημαίνει «επιβλέπει τα πάντα»; Σημαίνει ότι όλα τα ζητήματα που αφορούν τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι φέρονται, ζουν, εργάζονται, κάνουν τα καθήκοντά τους, καθώς και το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν, αλλά και τα ζητήματα που αφορούν τη σωτηρία τους, τον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζονται τον Θεό και τον τρόπο με τον οποίο γνωρίζουν τον Θεό, πρέπει όλα να επιλυθούν. Την τελευταία φορά που ενσαρκώθηκε ο Θεός, ήταν για να σταυρωθεί και να λυτρώσει τους ανθρώπους από την αμαρτία. Αυτήν τη φορά, ο Θεός ενσαρκώθηκε για να διορθώσει την αμαρτωλή φύση των ανθρώπων από τη ρίζα της. Επομένως, αυτό το στάδιο του έργου απαιτεί να πει ο Θεός πολλά λόγια και να εκφράσει πολλές αλήθειες, και πρέπει, επίσης, η διάρκεια του έργου Του να καλύψει μια πολύ μεγαλύτερη χρονική περίοδο. Το Πνεύμα του Θεού δεν μπορεί να ζήσει μαζί με την ανθρωπότητα, επειδή οι ιδιότητες της ανθρωπότητας είναι διαφορετικές από εκείνες του Πνεύματος του Θεού και της έμφυτης ταυτότητας του Θεού. Δεν υπάρχει τρόπος να ζήσουν μαζί. Έτσι, για να χρησιμοποιήσω μια λίγο αδόκιμη διατύπωση, εσύ εκτιμάς τον Θεό στον ουρανό, αλλά ο Θεός στον ουρανό είναι ένα πνευματικό σώμα και δεν μπορεί να συνοδεύει πάντα την ανθρωπότητα. Μόνο όταν ενσαρκώνεται και γίνεται ένας συνηθισμένος άνθρωπος, μπορεί ο Θεός να συνοδεύει την ανθρωπότητα με αυτόν τον τρόπο. Είναι εύκολο να το καταλάβει κανείς όταν τίθεται έτσι, σωστά; (Ναι.) Ο ενσαρκωμένος Θεός ζει μαζί με την ανθρωπότητα, και μιλάει και εργάζεται ακούραστα έτσι, χρόνο με τον χρόνο. Ο ενσαρκωμένος Θεός ζει με τους ανθρώπους, κι όσοι είναι γύρω Του και μπορούν να έρθουν σε επαφή μαζί Του έχουν μάλλον βιώσει κάποια πράγματα: Έχει επιλύσει όλα τα προβλήματα που αφορούσαν τις βασικές ανάγκες και που έπρεπε να επιλυθούν για τους ανθρώπους, κι επίσης έχει κάνει πολλά πέρα από το έργο που έπρεπε να κάνει, όπως το να γυρίζει ταινίες, να διορθώνει σενάρια, να σκηνοθετεί βίντεο, να γράφει ατάκες, να γράφει σενάρια συνεντεύξεων και να διορθώνει σημαντικά άρθρα. Έχω κάνει όλο αυτό το έργο που αρχικά δεν ήταν να κάνω. Κάνοντας αυτό το επιπλέον έργο, εξαντλούμαι σωματικά και πνευματικά, δεν μπορώ να ξεκουραστώ, και μάλιστα αυτό έχει καθυστερήσει και τα κηρύγματά Μου. Πολλοί άνθρωποι βλέπουν αυτά τα πράγματα, αλλά δεν τα αντιλαμβάνονται. Μιλάω και εργάζομαι τόσο ακούραστα, όμως οι περισσότεροι άνθρωποι ακόμα υστερούν και δεν καταλαβαίνουν πλήρως. Βλέπω ότι αυτή η ανθρωπότητα είναι πραγματικά αξιολύπητη, πραγματικά ασήμαντη και πραγματικά αδαής. Ανεξάρτητα από το φύλο ή την ηλικία, οι άνθρωποι είναι ένα τίποτα. Αν το είχα πει αυτό πριν κάνω αυτό το έργο, ίσως να σκεφτόσουν: «Δεν το παίζεις μεγάλος και τρανός; Μας περιφρονείς». Αλλά μετά από πολλά χρόνια αλληλεπίδρασης με αυτούς τους ανθρώπους, αναστενάζω από τα βάθη της καρδιάς Μου: «Άνθρωποι, πραγματικά Με έχετε κάνει να μοχθήσω πάρα πολύ! Το επίπεδό σας είναι χαμηλό και η επαναστατικότητά σας μεγάλη. Πραγματικά, δεν σας περιφρονώ». Είμαι ο πιο απαρατήρητος και αυτός που θα τραβήξει τη λιγότερη προσοχή ανάμεσά σας και, είτε στην ομιλία, είτε στην εμφάνιση, είτε στο ύψος, είτε στη μόρφωση, Με θεωρείτε κατώτερό σας. Ωστόσο, μέσα από την πραγματική επαφή και αλληλεπίδρασή Μου μαζί σας όλα αυτά τα χρόνια, ποιο είναι το μόνο πράγμα που μπορώ να πω; Πέρα από το γεγονός ότι το μονοπάτι από το οποίο έχετε επιλέξει να ακολουθήσετε τον ενσαρκωμένο Θεό είναι σωστό, δεν διαθέτετε τίποτα άλλο. Είστε απλώς άδεια κελύφη χωρίς ζωή-πραγματικότητα. Όσον αφορά την ανθρώπινη ζωή σας, δεν είναι παρά ένα απόλυτο χάος και βρίσκεται σε πλήρη αταξία. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν διαθέτουν πραγματικές δεξιότητες ούτε αληθινή μόρφωση, δεν ξέρουν πώς να ζουν, δεν ξέρουν πώς να διαχειρίζονται το περιβάλλον ή τα ζώα και δεν ξέρουν πώς να φροντίζουν την προσωπική τους υγιεινή. Σε όλα όσα κάνουν, δεν έχουν διαδικασίες, είναι ανοργάνωτοι και δεν ξέρουν πώς να ξεκινήσουν ή να ολοκληρώσουν τα πράγματα. Επίσης, έχουν άσχημο χαρακτήρα. Δεν έχουν μια σοβαρή, υπεύθυνη, αυστηρή και σχολαστική στάση όταν κάνουν πράγματα. Απλώς ενεργούν επιπόλαια για να παρασιτούν, βγάζοντάς τα πέρα ίσα ίσα μέρα με τη μέρα. Ωστόσο, όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν εξωφρενικές επιθυμίες, αισθάνονται ότι είναι καλύτεροι από τους άλλους και θέλουν να κάνουν κουμάντο και να δίνουν εντολές στους άλλους για να κάνουν πράγματα, αλλά, προς μεγάλη τους λύπη, κανένας τους δεν διαθέτει αυτήν την ικανότητα. Δεν μου αρέσει να κάνω κουμάντο και να δίνω εντολές ούτε μου αρέσει να στέκομαι αφ’ υψηλού δίνοντας διαταγές και λέγοντας στους άλλους τι να κάνουν. Απλώς μου αρέσει να κάνω πραγματικό έργο, να κάνω κάθε δουλειά σωστά και αποτελεσματικά, να τις κάνω καλά με μέθοδο και να αναλαμβάνω την ευθύνη για αυτές με απόλυτη σοβαρότητα μέχρι το τέλος. Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι πραγματικά δεν έχουν ό,τι χρειάζεται. Δεν μπορούν να φέρουν αυτήν την ευθύνη και δεν έχουν τις δεξιότητες ούτε την ικανότητα να δίνουν εντολές. Πρέπει να πω ότι δεν μπορείτε να διαχειριστείτε ούτε να συντηρήσετε το περιβάλλον. Έχω ένα συγκεκριμένο πλάνο και σχέδιο στο μυαλό Μου, γι’ αυτό και σας λέω το σχέδιό Μου. Σας λέω πώς να εργαστείτε, πώς να τακτοποιήσετε τα πράγματα, πού να φυτέψετε δέντρα, πού να σπείρετε γρασίδι, τι να χτίσετε και πού, πού είναι σωστό να τοποθετήσετε κάποια πράγματα και πώς να διαχειριστείτε συγκεκριμένα πράγματα, και μετά εσείς πηγαίνετε και το κάνετε —αυτό είναι όλο. Όταν τελειώσετε, όλοι βλέπουν ότι αυτά που έχουν γίνει όντως φαίνονται μια χαρά. Αλληλεπιδρώ με αυτούς τους ανθρώπους πέντε με έξι χρόνια, κι έχουν γίνει φανερές όλες οι δεξιότητες και οι ικανότητές τους. Τώρα ξέρω ότι πιθανότατα όλα τα μέλη αυτής της ανθρωπότητας είναι έτσι. Αν και δεν έχω ζήσει μαζί με τον εκλεκτό λαό από όλες τις διαφορετικές χώρες, η πραγματική σας κατάσταση πρέπει να είναι περίπου η ίδια με εκείνη του εκλεκτού λαού του Θεού στις κινεζικές εκκλησίες στις ΗΠΑ. Αλληλεπιδρώ με αυτούς τους ανθρώπους, οπότε καταλήγουν να λαμβάνουν λίγο επιπλέον όφελος και να απολαμβάνουν λίγο την εύνοιά Μου. Εσείς είστε μακριά και δεν μπορώ να έρθω σε επαφή μαζί σας, οπότε δεν μπορείτε παρά να επιδιώκετε την αλήθεια. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.

Αυτό που κάνει ο Θεός με το να ενσαρκωθεί για να κάνει έργο αυτήν τη φορά είναι κυρίως να συναναστρέφεται σχετικά με τις διάφορες αλήθειες, δίνοντας στους ανθρώπους τη δυνατότητα να ξεκινήσουν να βαδίζουν στο μονοπάτι της σωτηρίας μέσα από την κατανόηση, την αποδοχή και την άσκηση κάθε αλήθειας, και τελικά να φτάσουν στη σωτηρία, πράγμα που θα τερματίσει το έργο του έξι χιλιάδων ετών σχεδίου διαχείρισης του Θεού· αυτό είναι το έργο που εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Θεού. Όσο για το πόσα μέρη αυτού του έργου δεν συμφωνούν με τις αντιλήψεις των ανθρώπων ή δεν συμβαδίζουν απόλυτα με τον Θεό στον ουρανό όπως το βλέπουν οι άνθρωποι, όλα αυτά πρέπει να τα εγκαταλείψουν. Όποιες αντιλήψεις κι αν έχεις, από τη στιγμή που τα λόγια που λέει και το έργο που κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός εκφράζουν την αλήθεια και τις προθέσεις του Θεού, και μπορούν να αντιπροσωπεύσουν τον ίδιο τον Θεό, καθώς και τη διάθεση και την ταυτότητά Του, τότε πρέπει να τα αποδέχεσαι και να μη διυλίζεις τον κώνωπα. Επιπλέον, αν όντως συνεχώς διυλίζεις τον κώνωπα και έχεις τη μία ή την άλλη αντίληψη για τον ενσαρκωμένο Θεό, πράγμα που σε εμποδίζει συνεχώς να αποδεχτείς την αλήθεια, τότε αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημά σου· δεν θα σου προσφέρει τίποτα άλλο παρά μόνο ζημία, χωρίς το παραμικρό όφελος. Επομένως, δεν πρέπει να μεταχειρίζεσαι τον ενσαρκωμένο Θεό με βάση τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σου ούτε να Τον αξιολογείς χρησιμοποιώντας τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σου. Αντίθετα, πρέπει να εγκαταλείψεις τις αρχικές σου αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό, καθώς και τις τωρινές σου αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά μ’ Αυτόν. Όποιες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες κι αν έχεις, πρέπει να τις απορρίψεις· πρέπει να τις αναλύσεις και να φτάσεις στο σημείο να τις αναγνωρίσεις, και στη συνέχεια να τις καταδικάσεις και να τις εγκαταλείψεις. Μόνο αφότου τις εγκαταλείψεις, μπορείς να έχεις καθαρή καρδιά με την οποία να αποδέχεσαι τα λόγια του Θεού και το έργο της σωτηρίας που κάνει πάνω σου ο Θεός, και μόνο τότε μπορείς να προσέλθεις ενώπιον του Θεού και να έχεις ελπίδα να φτάσεις στη σωτηρία. Ο ενσαρκωμένος Θεός, πέρα από το να μιλάει για να παρέχει στους ανθρώπους την αλήθεια και να κάνει το έργο της παίδευσης, της κρίσης και της σωτηρίας των ανθρώπων, στην πραγματικότητα δίνει και κάποια χρήσιμη καθοδήγηση σχετικά με ορισμένα ζητήματα της ζωής των ανθρώπων. Παρόλο που αυτό το έργο δεν αφορά την αλήθεια ούτε το έργο της σωτηρίας των ανθρώπων, και δεν περιλαμβάνεται στο πλαίσιο της διακονίας του ενσαρκωμένου Θεού, κατά την επαφή και τις αλληλεπιδράσεις Μου με τους ανθρώπους στις κινεζικές εκκλησίες των ΗΠΑ, έχω προσφέρει και πολλή καθοδήγηση, κριτική και διόρθωση σχετικά με τα προβλήματα που έχουν στη ζωή τους. Σωστά; (Ναι.) Πρόκειται για έργο που κάνω απλώς επί τη ευκαιρία. Οι περισσότεροι άνθρωποι μοιάζουν εξωτερικά λες και είναι κάπως ικανοί, αλλά δεν μπορούν να επωμιστούν ούτε ένα αντικείμενο του έργου και ακόμα και στο περιβάλλον διαβίωσής τους επικρατεί το απόλυτο χάος. Βλέποντας ότι ουσιαστικά δεν φαινόταν να υπάρχει καμία ελπίδα να καταφέρουν αυτοί οι άνθρωποι, ακόμα και μέσα σε δέκα χρόνια, να διατηρήσουν την τάξη στο περιβάλλον διαβίωσής τους και να βάλουν τη ζωή τους στον σωστό δρόμο, συμμετείχα και τους καθοδήγησα σε κάποια πράγματα, βοηθώντας τους να τακτοποιήσουν την αυλή και να οργανώσουν το περιβάλλον. Σε κάποια σπίτια, τα τραπέζια, οι καρέκλες, οι καναπέδες και οι γλάστρες με φυτά στα δωμάτια, οι πίνακες και οι καθρέφτες που κρέμονταν στους τοίχους, καθώς και τα αντικείμενα στα μπάνια, ήταν όλα σε πλήρη αταξία. Για να το περιγράψω με δύο φράσεις, ήταν «τελείως ακατάστατα» και σου έδιναν την αίσθηση ότι «δεν έχεις καν πού να σταθείς». Ακόμα κι αν προσπαθούσες απλώς να περπατήσεις εκεί μέσα, θα φοβόσουν μη χτυπήσεις πάνω σε κάτι. Κάθε φορά που πήγαινα εκεί, ένιωθα να ασφυκτιώ αφόρητα. Ένιωθα άβολα βλέποντας πώς ήταν τοποθετημένα τα πράγματα στο εσωτερικό. Κάθε λογής πράγματα ήταν στοιβαγμένα σε σωρούς και πολλά από αυτά είχαν τοποθετηθεί σε λάθος θέση. Ένα σωρό κουβάδες με ρύζι και αλεύρι ήταν στοιβαγμένοι στο γραφείο, αλλά τα ντουλάπια της κουζίνας που προορίζονταν για την αποθήκευση σιτηρών ήταν εντελώς άδεια. Είχαν κατσαβίδια στην πιατοθήκη και εργαλειοθήκες στο ψυγείο. Είπα στους ανθρώπους εκεί: «Τα εργαλεία σας χρειάζεται να καταψυχθούν; Φοβάστε μήπως ζεσταθούν πολύ έξω;» Το έβρισκα τελείως αδιανόητο. Έχω μια συνήθεια: Με το που μπαίνω σε έναν εσωτερικό χώρο, Μου αρέσει πρώτα να βλέπω αν το μέρος είναι τακτοποιημένο με σειρά και τάξη, κι αν κάθε αντικείμενο έχει τοποθετηθεί εκεί που πρέπει. Παρατηρούσα μερικές φορές το σπίτι τους και πραγματικά δεν άντεχα άλλο να το βλέπω έτσι. Έλεγα: «Αφού έχω λίγο ελεύθερο χρόνο σήμερα, θα σας συγυρίσω το σπίτι. Μόλις τελειώσω, αν το βρείτε εντάξει, αφήστε το έτσι· αν όχι, μπορείτε να το αλλάξετε». Παρατηρούσα σε γενικές γραμμές ποια βασικά έπιπλα υπήρχαν και, στη συνέχεια, με βάση το μέγεθος και τη διαρρύθμιση του χώρου, τους έβαζα όλους να τοποθετήσουν τα έπιπλα, τα διάφορα μαγειρικά σκεύη και τα ρούχα τους στις θέσεις τους, τακτοποιώντας τα σωστά. Τους έβαζα, επίσης, να ξαραχνιάσουν και να καθαρίσουν την άμμο και τη σκόνη από το πάτωμα. Μετά το συγύρισμα, όλοι ένιωθαν πολύ καλά. Αργότερα, διατηρούσαν αυτήν τη στοιχειώδη διάταξη· το μόνο που χρειαζόταν ήταν να το διατηρούν καθαρό. Έχω, επίσης, βοηθήσει ανθρώπους να σχεδιάσουν τον χώρο των αυλών τους. Φυτέψαμε σε κάποια σημεία ανθοφόρα δέντρα, σε άλλα σφενδάμους, και βάλαμε μερικά λουλούδια σε παρτέρια. Μια τέτοια διαμόρφωση κήπου είναι πολύ ωραία. Αφότου τακτοποιηθούν όλα, σε κάποια σπίτια διατηρούνται μια χαρά, ενώ σε άλλα κανείς δεν το παίρνει στα σοβαρά και δεν φροντίζει τίποτα. Όταν μεγαλώνουν και φουντώνουν τα λουλούδια και τα φυτά, δεν ξέρουν καν ότι πρέπει να τα κλαδέψουν. Έχω αναρωτηθεί: Μα μήπως είναι χοντροκέφαλοι αυτοί οι άνθρωποι; Μετά τη διαμόρφωση του περιβάλλοντος, δεν ξέρουν αν είναι ή δεν είναι καλό και δεν μπορούν να καταλάβουν τι πρέπει να τοποθετηθεί πού. Βάζεις ένα τραπέζι στο δωμάτιο, βάζεις ένα φωτιστικό γραφείου πάνω του και τοποθετείς μερικές καρέκλες γύρω του. Το βράδυ, διαβάζοντας βιβλία και ακούγοντας ύμνους κάτω από τη λάμπα, είναι πολύ ωραίο να κάνει κανείς εδώ τις πνευματικές του ασκήσεις με ησυχία. Όσοι δεν το καταλαβαίνουν αυτό νιώθουν ότι δεν έχει αρκετά πράγματα το δωμάτιο, οπότε βάζουν μέσα άλλα δύο μικρά τραπεζάκια και στοιβάζουν πάνω σ’ αυτά ρύζι, αλεύρι και σκυλοτροφή. Όπου έχει έστω και λίγο χώρο, γεμίζουν το δωμάτιο με πράγματα, φορτώνοντάς το μέχρι να μοιάζει με αποθήκη. Θεωρούν ότι δεν είναι βολικό να παίρνουν τα πράγματα όταν είναι όλα ταξινομημένα και αποθηκευμένα, κι ότι όταν όλα είναι στοιβαγμένα μαζί, είναι βολικό να τα παίρνουν οποιαδήποτε στιγμή. Εγώ λέω: «Αυτό είναι ένα περιβάλλον για να ζουν άνθρωποι. Αν δεν ξέρεις πώς να το φροντίζεις και να το διατηρείς, τι διαφορά έχει το να ζεις έτσι από το να ζεις σε χοιροστάσιο;» Κάποιοι παρατηρούν πώς διατηρώ το περιβάλλον διαβίωσης τακτοποιημένο και μαθαίνουν απ’ αυτό· μπορούν να αντιληφθούν κάποια πράγματα και καταλαβαίνουν λίγο. Άλλοι, όμως, δεν προσπαθούν καν να μάθουν· δεν φροντίζουν ποτέ ούτε το δικό τους περιβάλλον διαβίωσης ούτε την προσωπική τους υγιεινή. Όπου κι αν πάω, αν δω ότι το σπίτι είναι αρκετά καθαρό, ότι δεν έχει υπερβολικά πολλά πράγματα και δεν είναι πολυτελές, αλλά είναι αρκετά τακτοποιημένο, και δεν επικρατεί το απόλυτο χάος ούτε υπάρχουν σκουπίδια, νιώθω αρκετά πρόθυμος να μείνω εκεί. Νιώθω ότι αυτό το σπίτι είναι πολύ ωραίο· είναι φωτεινό, καθαρό και ήρεμο. Το δικό Μου μέρος διαμονής δεν χρειάζεται πολυτελή αντικείμενα ή πλούσια επίπλωση. Πολυέλαιους, πολυτελή στρώματα, έπιπλα ευρωπαϊκού στιλ, δεν τα χρειάζομαι αυτά. Μόνο ένα απλό κρεβάτι, ένα μπουντουάρ, ένα γραφείο και μια καρέκλα. Καθώς κάθομαι εκεί, μπορώ να διαβάζω βιβλία, να χρησιμοποιώ τον υπολογιστή και να ακούω τραγούδια. Αυτό είναι πολύ ωραίο και πολύ απλό. Tο κυριότερο δεν είναι να έχεις απλά πράγματα. Ποιο είναι το κυριότερο; Να είναι όλα τακτοποιημένα. Τα βιβλία είναι τοποθετημένα με τάξη εκεί. Ακόμα και τα ρούχα που δεν φοράω επί του παρόντος, δεν τα πετάω απλώς αδιάφορα στην άκρη· αντίθετα, τα διπλώνω και τα τακτοποιώ με προσοχή —όταν τα βλέπεις, καταλαβαίνεις ότι έχουν οργανωθεί. Δεν έχει σκόνη στα τραπέζια ούτε στο μπουντουάρ· αν έχει, ξεσκονίζω. Όταν πηγαίνω σε κάποια σπίτια και βλέπω ότι τα δωμάτια είναι αρκετά καθαρά, αυτό δείχνει ότι ο ιδιοκτήτης του σπιτιού παίρνει πολύ σοβαρά την καθαριότητα. Σε κάποια σπίτια, τα πράγματα στα δωμάτια βρίσκονται σε πλήρη ακαταστασία και είναι, επίσης, εξαιρετικά βρόμικα, με τρίχες, σκόνη, ιστούς αράχνης, έντομα και οτιδήποτε άλλο· φαίνεται αηδιαστικό. Δεν θα ήμουν πρόθυμος να πάω σε ένα τέτοιο σπίτι. Τα σπίτια όπου Μου αρέσει να μένω δεν είναι απαραίτητα ιδιαίτερα άνετα, αλλά σίγουρα θα είναι τακτοποιημένα και καθαρά. Σε κάποια σπίτια, με το που μπεις μέσα, μυρίζεις μια περίεργη οσμή, ενώ τα πράγματα στο δωμάτιο δεν τα έχει τακτοποιήσει κανείς. Επικρατεί το απόλυτο χάος. Δεν θα ήμουν πρόθυμος να μείνω σε ένα τέτοιο σπίτι. Αν χρειαστεί όντως να πάω εκεί για να φροντίσω κάτι, μπορώ να προσπαθήσω να το υπομείνω, αλλά όταν φτάσω στα όριά Μου, θα τους βάλω να το τακτοποιήσουν. Κάποιοι άνθρωποι δεν είναι πρόθυμοι να τακτοποιήσουν και, σ’ αυτήν την περίπτωση, δεν μασάω τα λόγια Μου. Λέω: «Τακτοποίησε αυτό το χοιροστάσιο!» Πείτε Μου, αν κάποιος δεν ξέρει καν πώς να διατηρήσει σε τάξη το δικό του περιβάλλον διαβίωσης, τι μπορεί να καταφέρει; Σε κάποια σπίτια, η κουζίνα διατηρείται αρκετά καθαρή. Ουσιαστικά δεν υπάρχουν μύγες, δεν έχει σκόνη στο τραπέζι, τα υπολείμματα φαγητού είναι σκεπασμένα με σίτα τροφίμων, δεν υπάρχουν λεκέδες από νερό γύρω από τον νεροχύτη, κάθε πανί είναι καθαρό και τακτοποιημένο, και δεν υπάρχουν λεκέδες από λίπος σε κανένα χερούλι των ντουλαπιών. Είναι τόσο καθαρά! Αυτό σημαίνει να ξέρεις πώς να διατηρείς την τάξη στο περιβάλλον διαβίωσής σου. Ωστόσο, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ξέρουν πώς να διατηρούν την τάξη στο περιβάλλον διαβίωσής τους. Ακόμα κι αν τους βοηθήσεις να τακτοποιήσουν το δωμάτιό τους, μπορούν να το διατηρήσουν έτσι μόνο για λίγες μέρες. Αν ξαναπάς λίγες μέρες αργότερα, θα είναι εντελώς αγνώριστο σε σχέση με πριν· θα νομίζεις ότι μπήκες σε λάθος δωμάτιο. Ωστόσο, στα περισσότερα σπίτια, δεν μπαίνω στο υπνοδωμάτιο κανενός. Πηγαίνω μόνο σε κοινόχρηστους χώρους όπως το σαλόνι, την κουζίνα και την τραπεζαρία. Αν βρω χώρους όπου δεν τηρούνται οι συνθήκες υγιεινής, συγυρίζω κάνα-δυο απ’ αυτούς. Όσο για τα σπίτια στα οποία δεν πάω συχνά, ας τα τακτοποιούν όπως τους αρέσει.

Κάποιοι άνθρωποι περιποιούνται πολύ καλά τον εαυτό τους όταν γυρίζουν ταινίες ή μουσικοχορευτικά προγράμματα και δείχνουν εξαιρετικά κομψοί. Κάποιες φορές, όμως, σε ειδικές περιστάσεις, χρειάζεται να κάνουμε μια βιντεοκλήση για να συζητήσουμε ζητήματα έργου και μπαίνουν στη βιντεοκλήση χωρίς να έχουν προετοιμαστεί, να έχουν βάλει μακιγιάζ ή να έχουν φροντίσει τον εαυτό τους· μόλις τους βλέπω, σκέφτομαι: «Γιατί είναι τόσο ατημέλητοι αυτοί οι άνθρωποι; Δεν φροντίζουν καν τον εαυτό τους. Τόσες δουλειές έχουν, τέλος πάντων;» Κάποιοι κρύβουν πολλή σαβούρα στο δωμάτιό τους. Καταχωνιάζουν ένα σωρό φαγητά κάτω από τα μαξιλάρια και τις κουβέρτες, όπως μπισκότα, ηλιόσπορους και άλλα παρόμοια, καθώς και εσώρουχα, κάλτσες, ακόμα και υπολογιστές, κινητά, λάπτοπ και ούτω καθεξής. Όταν πηγαίνουν για ύπνο το βράδυ, χρειάζεται να σπρώξουν αυτά τα πράγματα στην άκρη για να κάνουν χώρο για να κοιμηθούν. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν καν να διατηρήσουν τακτοποιημένα τα λιγότερα από τέσσερα τετραγωνικά μέτρα χώρου στο κρεβάτι τους. Βάζουν τα πάντα πάνω στο κρεβάτι τους, και ποιος ξέρει πόσες μέρες μπορεί να περάσουν χωρίς να το καθαρίσουν. Όταν η κουβέρτα τους νοτίσει και μυρίσει μούχλα, δεν την αερίζουν έξω στον ήλιο. Μόλις μπεις στο δωμάτιο, μυρίζεις τη δυσοσμία, η οποία είναι επίσης και κακή για την υγεία τους. Σε οποιουδήποτε είδους σπίτι, η κρεβατοκάμαρα πρέπει να αερίζεται. Ο αέρας μπορεί να ανανεωθεί μόνο όταν αφήσεις τον ήλιο να μπει μέσα. Τα επιστρώματα στα οποία ξαπλώνεις και οι κουβέρτες με τις οποίες σκεπάζεσαι πρέπει να αερίζονται στον ήλιο κάθε τόσο. Αν μυρίζουν περίεργα ή λερωθούν, πρέπει να πλυθούν. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να διατηρηθεί η υγιεινή. Επίσης, είναι εντελώς απαράδεκτο να βάζεις ένα σωρό πράγματα κάτω από το μαξιλάρι· με όλα αυτά εκεί, δεν μπορώ να κοιμηθώ. Κάποιοι άνθρωποι έχουν αυτήν τη συνήθεια: Χώνουν όλα τους τα προσωπικά αντικείμενα κάτω από τα μαξιλάρια και κάτω από τα σκεπάσματα. Αν δεν μπορούν να βρουν κάτι, είναι σίγουρο ότι θα το βρουν εκεί. Δεν είναι μόνο άνδρες που έχουν αυτές τις κακές συνήθειες· αν και παράξενο, το κάνουν και κάποιες νεαρές γυναίκες. Αυτοί οι άνθρωποι συνήθως δείχνουν αρκετά καθαροί εξωτερικά. Όταν γυρίζουν βίντεο και κάνουν εκπομπές, δείχνουν πολύ ευπαρουσίαστοι και η εμφάνισή τους δεν είναι κακή. Δείχνουν πολύ ζωντανοί και λαμπεροί. Πώς γίνεται να μην ξέρουν καν πώς να διατηρούν σε τάξη το προσωπικό τους περιβάλλον διαβίωσης και να μην μπορούν να τηρήσουν ούτε τη στοιχειώδη υγιεινή; Πείτε Μου, τι θα μπορούσαν να πετύχουν τέτοιοι άνθρωποι; Για να κάνεις το οτιδήποτε απαιτείται αυτοπειθαρχία· πρέπει να ενεργείς μεθοδικά και συστηματικά, και να είσαι αυστηρός, σχολαστικός, σοβαρός και υπεύθυνος —πρέπει να διαθέτεις αυτές τις ιδιότητες της ανθρώπινης φύσης. Αν, όσον αφορά τον δικό σου ιδιωτικό χώρο και περιβάλλον, έχεις μια στάση τεμπέλικη, χαλαρή, αδιάφορη και ανεύθυνη, πώς θα μπορούσες τότε να κάνεις καλά τα διάφορα αντικείμενα έργου της εκκλησίας; Κάποιοι λένε: «Είμαι πολύ απασχολημένος με το έργο. Δεν έχω χρόνο να φροντίσω αυτά τα πράγματα». Δεν είναι δικαιολογία αυτό; (Ναι.) Για να το πω ωμά, τέτοιοι άνθρωποι είναι απλώς τεμπέληδες.

Όλοι οι άνθρωποι που έχουν κανονική ανθρώπινη φύση έχουν απαιτήσεις για το περιβάλλον διαβίωσής τους. Κι Εγώ έχω απαιτήσεις για το δικό Μου περιβάλλον διαβίωσης. Πρέπει, τουλάχιστον, να υπάρχουν συνθήκες υγιεινής, να είναι καθαρό και τακτοποιημένο, και να είναι άνετο στην όψη. Δεν θα επεκταθώ περισσότερο. Ας δούμε απλώς τη δημιουργία και τη διαχείριση όλων των πραγμάτων από τον Θεό —τα διαχειρίζεται καλά; Όλα τα πράγματα που δημιούργησε ο Θεός —τα ποτάμια και οι λίμνες με όλα όσα βρίσκονται μέσα τους, τα βουνά, τα λεκανοπέδια και οι πεδιάδες, καθώς και τα κάθε λογής ζώα και φυτά— τα διαχειρίζεται Εκείνος. Πείτε Μου, τα διαχειρίζεται καλά ο Θεός; (Ναι.) Διαχειρίζεται καλά κάθε είδους έμβιο ον; (Ναι.) Υπάρχει τίποτα χαοτικό ή θολό; (Όχι, ο Θεός τα διαχειρίζεται πολύ τακτικά και συστηματικά.) Ο Θεός τα διαχειρίζεται με τακτικότητα, τάξη, οργάνωση και σαφήνεια, με εξαιρετική αυστηρότητα και ακρίβεια. Για να το θέσω με ανθρώπινους όρους, η διαχείρισή Του πάνω σ’ αυτά τα πράγματα είναι ιδιαίτερα τακτική και οργανωμένη: τίποτα δεν εμποδίζει τίποτα άλλο και τίποτα δεν είναι άνω κάτω. Βλέπεις, οι ωκεανοί έχουν τα όριά τους, τα ποτάμια έχουν το εύρος τους, και τα βουνά, η στεριά και οι πεδιάδες έχουν το καθένα τη λειτουργία του. Τι είδους δέντρα φυτρώνουν σε ποιες περιοχές, σε ποια περιβάλλοντα και σε ποιες ζώνες ζουν τα ζώα, τα πουλιά και τα θηρία —όλα αυτά είναι τακτοποιημένα και οριοθετημένα. Ο Θεός τα διαχειρίζεται με απόλυτη τάξη. Τα ψάρια και διάφορα άλλα ζωντανά πλάσματα της θάλασσας ζουν, επίσης, εξαιρετικά τακτικά. Ο Θεός τα ετοίμασε όλα γι’ αυτά. Με βάση το πεδίο διαβίωσης κάθε είδους ζωντανού πλάσματος, Αυτός όρισε τις συνήθειες διαβίωσής του, τη ρουτίνα του και τη θερμοκρασία που του ταιριάζει, και δημιούργησε επίσης την τροφή που εκείνο χρειάζεται. Ο Θεός είναι ιδιαίτερα σχολαστικός όταν σκέφτεται κάθε ζήτημα, και διαχειρίζεται τα πάντα ιδιαίτερα οργανωμένα. Κοίτα τώρα: Πώς διατηρούν οι άνθρωποι το περιβάλλον τους; Ξέχνα τη διαχείριση μιας εκκλησίας ή μιας περιοχής από μεριάς σου —δεν μπορείς καν να κρατήσεις σε τάξη το ίδιο σου το υπνοδωμάτιο ή τον χώρο όπου ξεκουράζεσαι. Κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν καν να διατηρήσουν τακτοποιημένο έναν χώρο τόσο μικρό όσο το ίδιο τους το κρεβάτι. Πες Μου, τι θα ήσουν ποτέ ικανός να κάνεις; Αυτό είναι ατέλεια της ανθρώπινης φύσης. Άσε το να ανταποκριθείς στα πρότυπα που απαιτεί ο Θεός στον ουρανό· αν μπορείς να ανταποκριθείς σ’ αυτά που απαιτεί να κάνεις ο ενσαρκωμένος Θεός —δηλαδή Εγώ—δεν είναι κι άσχημα. Όλα αυτά είναι πράγματα που πρέπει να πετύχουν οι άνθρωποι που έχουν κανονική ανθρώπινη φύση. Αν δεν μπορείς καν να ανταποκριθείς στα πρότυπα της κανονικής ανθρώπινης φύσης, τότε πραγματικά θα σου είναι λίγο δύσκολο να φτάσεις στη σωτηρία. Αυτές είναι οι απαιτήσεις προς τους ανθρώπους όσον αφορά τη διατήρηση του περιβάλλοντος του καθενός. Αν οι άνθρωποι καταβάλουν λίγη προσπάθεια σ’ αυτό, μπορούν να ικανοποιήσουν αυτές τις απαιτήσεις· δεν είναι δύσκολο. Ξεκίνα την είσοδό σου με τη διατήρηση του δικού σου περιβάλλοντος διαβίωσης· στη συνέχεια, μάθε να διαχειρίζεσαι το έργο σου και τα καθήκοντά σου. Να εισέλθεις σιγά-σιγά σ’ αυτά τα πράγματα, να αναπτύξεις καλές συνήθειες όσον αφορά την κανονική ανθρώπινη φύση και να καλλιεργήσεις κάποιες εργασιακές ικανότητες ή ικανότητες διαβίωσης που μπορούν να πετύχουν όσοι έχουν κανονική ανθρώπινη φύση. Σιγά-σιγά, καθώς προσπαθείς να ζεις στο πλαίσιο αυτής της κανονικής ανθρώπινης φύσης, θα πρέπει να προσαρμοστείς σε κάποιες θετικές, καλές συνήθειες και περιβάλλοντα διαβίωσης, και σταδιακά να τα καταστήσεις μέρος της δικής σου κανονικής ανθρώπινης φύσης. Αυτό θα σε ωφελήσει στην εκτέλεση των καθηκόντων σου, στο έργο σου και στην επιβίωσή σου. Σωστά; (Ναι.) Αυτά είναι κάποια θέματα που σχετίζονται με την καθημερινή ζωή.

Εφόσον ο ενσαρκωμένος Θεός είναι σάρκα, πρέπει να διαθέτει κανονική ανθρώπινη φύση, καθώς και τα ένστικτα της δημιουργημένης ανθρωπότητας, και να ζει μέσα στο πλαίσιο της ζωής της δημιουργημένης ανθρωπότητας. Επομένως, ο ενσαρκωμένος Θεός έχει και μερικές από τις ανάγκες και τις εκδηλώσεις της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Αν και εξωτερικά αυτές οι ανάγκες και οι εκδηλώσεις δεν έχουν άμεση σχέση με την ταυτότητα και την ουσία του Θεού ούτε με τη διάθεση του Θεού την οποία αντιπροσωπεύει ο Θεός, τουλάχιστον εναρμονίζονται με την κανονική ανθρώπινη φύση που απαιτεί από τους ανθρώπους ο Θεός στον ουρανό· δεν την αναιρούν ούτε συγκρούονται καθόλου μαζί της. Επιπλέον, οι αποκαλύψεις και οι εκφράσεις της κανονικής ανθρώπινης φύσης του ενσαρκωμένου Θεού δεν βλάπτουν καθόλου την ανθρωπότητα. Ό,τι κι αν απαιτεί από σένα ο ενσαρκωμένος Θεός μέσα στο πλαίσιο της κανονικής ανθρώπινης φύσης και, ό,τι κι αν αποκαλύπτει καθώς αλληλεπιδρά μαζί σου, αυτά τα πράγματα σίγουρα δεν πρόκειται να σου κάνουν κακό και σίγουρα δεν πρόκειται να σε βλάψουν. Ο Θεός, όχι μόνο δεν πρόκειται να κάνει πράγματα που να σε βλάψουν, αλλά επίσης, στο πλαίσιο της ανθρώπινης φύσης Του —η οποία διαθέτει κανονική ανθρώπινη φύση— θα κάνει το έργο που σκοπεύει να κάνει, θα πει τα λόγια που σκοπεύει να πει, και θα εκφράσει τη διάθεση και την ουσία που σκοπεύει να εκφράσει, οδηγώντας τους ανθρώπους ενώπιον του Θεού και στο μονοπάτι της επίτευξης της σωτηρίας. Όσο ασήμαντη, κι όσο κανονική και πρακτική κι αν σου φαίνεται η εξωτερική εμφάνιση ενός τέτοιου ενσαρκωμένου Θεού, και όσο ασήμαντος και συνηθισμένος κι αν είναι Αυτός ανάμεσα στη δημιουργημένη ανθρωπότητα, η κανονική ανθρώπινη φύση που βιώνει δεν παύει να αντιπροσωπεύει τον ίδιο τον Θεό και να σχετίζεται με τον ίδιο τον Θεό. Έτσι, μόνο και μόνο επειδή αποκαλύπτει κανονική ανθρώπινη φύση ή κάνει κάποια πράγματα που σχετίζονται με την κανονική ανθρώπινη φύση —όπως το να σε βοηθάει να συγυρίσεις το περιβάλλον διαβίωσής σου ή να διαχειριστείς τον χώρο γύρω σου— εσύ δεν πρέπει να σκέφτεσαι: «Πώς είναι δυνατόν να κάνει ο Θεός αυτά τα πράγματα; Δεν είναι ο Θεός στον ουρανό; Δεν θα έπρεπε να κάνει το έργο του ίδιου του Θεού; Πώς είναι δυνατόν να διαχειρίζεται αυτά τα πράγματα; Δεν είναι σαν να χρησιμοποιείς βαριοπούλα για να σπάσεις ένα καρύδι;» Αν έχεις αυτές τις σκέψεις, τότε πλανάσαι πλάνην οικτράν. Μπορεί, επίσης, να υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που σκέφτονται: «Ο Θεός είναι ο ενσαρκωμένος Θεός —αυτός ο ενσαρκωμένος Θεός είναι άραγε υπεράνω όλων; Είναι αποτραβηγμένος από τα εγκόσμια πράγματα; Είναι το περιβάλλον στο οποίο ζει, το πλαίσιο της ζωής Του ή οι απαιτήσεις Του για τη ζωή διαφορετικές από των συνηθισμένων ανθρώπων σαν κι εμάς;» Θα σου πω κάτι: Όλες οι εκδηλώσεις κάθε πτυχής της ζωής αυτού του ενσαρκωμένου Θεού είναι πάρα πολύ συνηθισμένες και πάρα πολύ κανονικές· δεν είναι καθόλου υψηλές, και μάλιστα για πολλούς είναι, απλούστατα, ασήμαντες. Δεν έχει αυστηρές απαιτήσεις ούτε εξωφρενικές επιθυμίες για την ποιότητα της ζωής Του· απλώς Του αρέσει να ζει όσο πιο απλά και λιτά γίνεται. Κάποιοι λένε: «Μήπως ο ενσαρκωμένος Θεός δεν ξέρει πώς να απολαμβάνει ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο;» Δεν είναι ότι δεν ξέρω πώς να το κάνω αυτό ούτε ότι δεν γνωρίζω από ωραία πράγματα. Απλώς δεν Μου αρέσουν όλα αυτά. Δεν έχω τέτοιου είδους απαιτήσεις. Οι απαιτήσεις και τα πρότυπά Μου για τη ζωή είναι τα ίδια με των συνηθισμένων ανθρώπων: να τρώω μερικά τηγανητά φαγητά και σαλάτες το καλοκαίρι, να τρώω μαγειρευτά και σιγοβρασμένο τόφου τον χειμώνα, να τρώω ντάμπλινγκ όταν κάνει κρύο και χιονίζει. Κάποιοι λένε: «Τότε, ξέρεις να μαγειρεύεις;» Ξέρω και να μαγειρεύω και ξέρω να φτιάχνω χειροποίητα νουντλς. Πριν από κάποια χρόνια, έφτιαχνα και ψωμάκια στον ατμό και στριφτά ρολάκια, έπλενα πιάτα και καθάριζα. Διπλώνω τις κουβέρτες Μου πολύ τακτικά. Θέλω να πλένω τα ρούχα Μου με το που λερώνονται λιγάκι και δεν Μου αρέσουν οι περίεργες μυρωδιές. Δεν έχω αυστηρές απαιτήσεις όσον αφορά τη ζωή. Μου αρέσει η ησυχία και δεν Μου αρέσει η φασαρία. Δεν είμαι πρόθυμος να μένω σε μέρη όπου υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που μιλάνε πολύ δυνατά και όπου έχει πολλή φασαρία, και δεν Μου αρέσουν οι πόλεις. Πείτε Μου, αυτό σημαίνει ότι έχω υψηλά πρότυπα; (Όχι.) Όταν κινούμαι με αυτοκίνητο, αν απλώς είναι ήσυχα μέσα, αυτό Μου αρκεί. Δεν Μου αρέσει να ρυθμίζω τo κλιματιστικό σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία και, όσον αφορά τη θέρμανση, αρκεί το δωμάτιο να είναι σχετικά ζεστό και να μην κρυώνω αν φοράω ένα μπουφάν με επένδυση. Όταν αγοράζω έπιπλα, Μου αρέσει να επιλέγω μεγάλα ντουλάπια που χωράνε πολλά πράγματα, έτσι ώστε ό,τι βάζω μέσα να μπορεί να τακτοποιηθεί σωστά. Μου αρέσει να διατηρώ καθαρά αυτά που χρησιμοποιώ. Ακόμα κι όταν φθαρούν μετά από μακροχρόνια χρήση, δεν έχουν λεκέδες από ιδρώτα και δεν μυρίζουν περίεργα, και φυσικά δεν έχουν ούτε τρίχες ούτε πιτυρίδα. Πλένω οπωσδήποτε τα ρούχα που έχω φορέσει πριν τα βάλω στην ντουλάπα· ποτέ δεν βάζω βρόμικα ρούχα στην ντουλάπα. Δεν έχω αυστηρές απαιτήσεις όσον αφορά τη διαβίωση. Όταν έχω σκύλο, δεν επιλέγω ράτσες· εφόσον είναι υπάκουος, καλοσυνάτος και φρόνιμος, και δεν προκαλεί προβλήματα και δεν θέλει συνεχώς να βγαίνει βόλτα ή να παίζει, αυτό αρκεί. Κάποιοι ρωτούν: «Μήπως στον ενσαρκωμένο Θεό αρέσουν μόνο τα πολυτελή και τα φανταχτερά πράγματα;» Δεν Μου είναι άγνωστα τέτοια πράγματα, αλλά όντως δεν Μου αρέσουν. Μου αρέσουν τα πρακτικά πράγματα —είτε πρόκειται για τα ρούχα Μου, είτε για τα αντικείμενα που χρησιμοποιώ, είτε για τον χώρο διαβίωσής Μου, εφόσον είναι πρακτικά, αυτό αρκεί. Αν υπάρχει ένα ρούχο ή ένα ζευγάρι παπούτσια που μπορεί να φορεθεί για πολλά χρόνια και είναι κάτι που χρειάζομαι, σίγουρα θα το αγοράσω. Αν ένα αντικείμενο είναι κορυφαίας κατηγορίας, πολύτιμο και πολυτελές, αλλά είναι κάτι που θα χρησιμοποιούσα μόλις μία φορά στα δέκα χρόνια, δεν θα το ήθελα ακόμα κι αν Μου το έδιναν τζάμπα. Δεν Μου αρέσουν τέτοια πράγματα. Κάποιοι ρωτούν: «Όσον αφορά τον υπολογιστή Σου, χρησιμοποιείς τον πιο ακριβό, τον πιο πολυτελή, τον πιο σύγχρονο και τον πιο γρήγορο;» Ο υπολογιστής που χρησιμοποιώ είναι αρκετά γρήγορος, αλλά δεν είναι ο πιο προηγμένος. Εφόσον μπορώ να τον χρησιμοποιήσω για να δω την πρόγνωση του καιρού, να διαβάσω μηνύματα και να κάνω κάποιες καθημερινές εργασίες, αυτό αρκεί. Ό,τι συσκευές κι αν χρησιμοποιώ, ποτέ δεν επιλέγω τις πιο προηγμένες· Μου αρκούν οι συνηθισμένες, πρακτικές συσκευές. Ακόμα κι αν τα συνηθισμένα αντικείμενά Μου φθαρούν από τη χρήση, προσπαθώ όσο καλύτερα μπορώ να τα διατηρώ πεντακάθαρα και άθικτα, και να φροντίζω να χρησιμοποιούνται κανονικά.

Επιπλέον, ο ενσαρκωμένος Θεός είναι επιλεκτικός στις αλληλεπιδράσεις Του με τους ανθρώπους. Δεν Του αρέσει να κοινωνικοποιείται πολύ ούτε να αναπτύσσει υπερβολικά στενές σχέσεις με τους ανθρώπους. Ωστόσο, όταν αλληλεπιδρά με άλλους, έχει και κάποιες στοιχειώδεις απόψεις για τους ανθρώπους και κάποιες στοιχειώδεις απαιτήσεις από αυτούς· αν μη τι άλλο, αυτοί με τους οποίους αλληλεπιδρά πρέπει να μεταχειρίζονται τους άλλους με ειλικρίνεια. Υπάρχει ένα συγκεκριμένο είδος ανθρώπου που, όταν μιλάει, το μόνο που κάνει είναι να καυχιέται και να λέει μεγάλα λόγια. Εννέα στα δέκα πράγματα που λέει ακούγονται αναληθή και μη πρακτικά ή τα λόγια του είναι γεμάτα περιφρόνηση και υποτίμηση προς τους άλλους, ενώ τρέφει κακές προθέσεις. Κάθε φορά που μιλάς και αλληλεπιδράς με τέτοιους ανθρώπους, εκείνοι είναι έτσι ακριβώς. Ποτέ δεν μπορείς να καταλάβεις τον αληθινό τους εαυτό ούτε μπορείς να αισθανθείς την ειλικρίνειά τους. Τέτοιοι άνθρωποι είναι αναξιόπιστοι και αφερέγγυοι· είναι αργόσχολοι και δεν Μου αρέσει να έχω επαφές μαζί τους. Υπάρχει κι άλλο ένα είδος ανθρώπου που λέει ψέματα συνεχώς και του αρέσει να κουβεντιάζει ανούσια και να λέει ανοησίες, χωρίς ποτέ να λέει τίποτε αληθινό. Αν ρωτήσεις έναν τέτοιον άνθρωπο κάτι και προσπαθήσεις να πάρεις μια σοβαρή απάντηση, μιλάει με υπεκφυγές και δεν σου λέει την αλήθεια. Σ’ αυτούς πάντα μιλάω με απόλυτη ειλικρίνεια και δεν τους μιλώ υποτιμητικά, πόσο μάλλον τους βλάπτω, όμως αυτοί και πάλι δεν Μου λένε την αλήθεια· δεν υπάρχει τρόπος να συνομιλήσεις με τέτοιους ανθρώπους. Ένα είδος είναι οι αργόσχολοι που καυχιούνται, λένε μεγάλα λόγια και είναι αφερέγγυοι —δεν είμαι πρόθυμος να αλληλεπιδρώ με τέτοιους ανθρώπους. Το άλλο είδος είναι εκείνοι που λένε συνεχώς ψέματα και δεν λένε ποτέ τίποτα αληθινό· ούτε με αυτούς τους ανθρώπους Μού αρέσει να αλληλεπιδρώ —Με αηδιάζουν και τους απεχθάνομαι. Αν χρειαστεί να αντιμετωπίσω τέτοιους ανθρώπους ενώ κάνω εκκλησιαστικό έργο, μπορώ να το αντέξω —αυτό δεν είναι παρά μια καθαρά επαγγελματική στάση. Αν δεν υπάρχει κάποιο έργο που πρέπει να τακτοποιηθεί, κάνω ό,τι μπορώ για να τους αποφύγω και να μην αλληλεπιδράσω μαζί τους. Υπάρχει κι άλλο ένα είδος ανθρώπου: Πριν καν έχεις αληθινές αλληλεπιδράσεις μαζί του, αυτός αρχίζει να υπολογίζει πώς θα μπορούσε να σε εκμεταλλευτεί, πώς θα μπορούσε να αποσπάσει χρήσιμες πληροφορίες από σένα, πώς θα μπορούσε να βγάλει λεφτά από σένα ή πώς θα μπορούσε να σε εξαπατήσει για να κερδίσει τη συμπόνια σου, την εμπιστοσύνη σου και την υψηλή εκτίμησή σου. Σκέφτεται κάθε πιθανό μέσο για να μηχανορραφήσει εναντίον σου. Δεν είμαι πρόθυμος να αλληλεπιδράσω με τέτοιους ανθρώπους· τους θεωρώ αηδιαστικούς και μένω όσο πιο μακριά τους μπορώ. Υπάρχει κι άλλο ένα είδος ανθρώπου: Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να έρθεις σε επαφή μαζί του, κι αυτός θα επιχειρήσει να σε συναγωνιστεί και να συγκριθεί μαζί σου, κι ακόμα και θα σε ζηλέψει. Για παράδειγμα, αν κουρευτείς, θα πει ότι το κούρεμά σου δεν είναι ωραίο, αλλά μετά από μερικές μέρες, θα πάει να κάνει ακριβώς το ίδιο κούρεμα. Ή θα σε δει να φοράς ωραία ρούχα και θα σε ρωτήσει πού τα αγόρασες, ενώ θα σου λέει κατάμουτρα ότι το χρώμα είναι υπερβολικά σκούρο, ότι το στυλ είναι παλιομοδίτικο, ότι δεν σου πάνε και ούτω καθεξής, αλλά λίγες μέρες μετά θα αγοράσει ακριβώς τα ίδια ρούχα και θα περιφέρεται συνεχώς τριγύρω σου μοστράροντάς τα. Ό,τι κι αν έχεις, με το που το δει, πρέπει να το αποκτήσει κι αυτός. Αν αγοράσεις λάχανο με 1 ευρώ το κιλό, λέει: «Είναι πολύ ακριβό!» Αλλά κάνει μεταβολή και πάει σε άλλο κατάστημα για να αγοράσει λάχανο με δύο ευρώ το κιλό, και μάλιστα λέει: «Τα λαχανικά που αγόρασα εγώ είναι φθηνότερα από τα δικά σου». Δεν ψεύδεται ασύστολα; Δεν τον ξέρεις πολύ καλά και δεν έχεις στενές επαφές μαζί του, όμως προσπαθεί να σε ανταγωνιστεί και σε ζηλεύει με αυτόν τον τρόπο, και συγκρίνει τον εαυτό του μαζί σου σε όλα· προσπαθεί μέχρι και να σε ξεπεράσει σε ό,τι κι αν πεις. Δεν είναι σαν να συναντάς ένα λυσσασμένο σκυλί; Όταν συναντώ τέτοιους ανθρώπους, τους αποφεύγω και τους αγνοώ· είναι αδύνατο να τα πας καλά με έναν τέτοιου είδους άνθρωπο που δεν έχει κανονική ανθρώπινη φύση. Υπάρχει ακόμα ένα είδος ανθρώπου, τον οποίο ίσως έχετε συναντήσει κι εσείς· ένας άνθρωπος αυτού του είδους είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Για παράδειγμα, παραπονιέται ότι κάνει ζέστη στο δωμάτιο. Αν του πεις να ανοίξει την πόρτα για να μπει αέρας, λέει: «Όχι, αν ανοίξει η πόρτα, θα μπουν μύγες». Αν του προτείνεις να βάλει σίτα, λέει ότι θα δυσκολεύεται να μπαινοβγαίνει. Αν του πεις να ανάψει τον ανεμιστήρα, λέει ότι φοβάται μην πουντιάσει απ’ τον αέρα και ότι καίει πολύ ρεύμα. Αν συναντήσεις έναν τέτοιον άνθρωπο, ο οποίος απορρίπτει κάθε πρόταση που κάνεις όταν παραπονιέται πως κάνει ζέστη στο δωμάτιο, θα καταλάβεις ότι αυτός ο άνθρωπος είναι πολύ δύσκολη περίπτωση. Τι σόι παλιάνθρωπος είναι αυτός; Μπορεί να αποδεχτεί λόγια που είναι σωστά; (Όχι. Δεν έχει κανονική ανθρώπινη φύση.) Τότε, θα του μιλούσες παρ’ όλα αυτά; (Όχι.) Όταν συναντώ έναν τέτοιου είδους άνθρωπο, σχηματίζω μέσα Μου μια εντύπωση γι’ αυτόν: «A, τέτοιου είδους άνθρωπος είσαι, λοιπόν. Δεν έχεις κανονική ανθρώπινη φύση, δεν αποδέχεσαι τα σωστά λόγια, πάντα διυλίζεις τον κώνωπα και βρίσκεις λάθη, και σου αρέσει να βάζεις δύσκολα προβλήματα για να δυσκολεύεις σκόπιμα τους άλλους. Δεν είσαι καθόλου καλός». Πώς πρέπει να χαρακτηριστεί ένας τέτοιος άνθρωπος; Σύμφωνα με μια δημοφιλή φράση, τέτοιοι άνθρωποι ονομάζονται «πνεύματα αντιλογίας»· άνθρωποι σαν αυτούς δεν χαμπαριάζουν από λογική. Παραπονιούνται ότι στο δωμάτιο κάνει ζέστη, αλλά όποια λύση κι αν προτείνεις, λένε ότι είναι λανθασμένη ή ότι δεν θα πετύχει. Ωστόσο, μόλις φύγεις από το δωμάτιο, ανοίγουν αμέσως την πόρτα και τα παράθυρα, και βάζουν τον ανεμιστήρα, χωρίς να ανησυχούν μήπως μπουν μύγες ή μήπως πουντιάσουν από τον αέρα. Τέτοιοι άνθρωποι δεν βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος μ’ Εμένα. Είναι αδύνατο να επικοινωνήσω μαζί τους και δεν Μου αρέσει να αλληλεπιδρώ μαζί τους. Κάποιοι λένε: «Δεν Σου αρέσει αυτό το είδος ανθρώπου, δεν Σου αρέσει το άλλο είδος ανθρώπου —δεν μπορείς να αλληλεπιδράσεις με κάποιον απλώς και μόνο επειδή δεν Σου αρέσει;» Δεν λέω ότι δεν μπορώ να αλληλεπιδράσω μαζί του απλώς και μόνο επειδή δεν Μου αρέσει. Αν πρέπει να αλληλεπιδράσω μαζί του για το έργο ή στην καθημερινότητα, μπορώ να το αντέξω. Δεν μπορώ να αρνηθώ να αλληλεπιδράσω με τέτοιους ανθρώπους μόνο και μόνο επειδή δεν Μου αρέσουν, κι έτσι να καθυστερήσει το έργο ή να επηρεαστούν κάποια πράγματα που πρέπει να γίνουν. Ωστόσο, όταν δεν είναι απαραίτητο, δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να αλληλεπιδράσω με τέτοιους ανθρώπους.

Υπάρχει κι άλλο ένα είδος ανθρώπου που απλώς του αρέσει να τρώει, να πίνει και να διασκεδάζει, και αμελεί τις εργασίες που έχει να κάνει. Αν γι’ αυτό φταίει το ότι είναι νέος και ανώριμος, ότι δεν έχει ακόμα διαμορφώσει τον χαρακτήρα του ή ότι τον έχουν κακομάθει οι δικοί του στο σπίτι, με αποτέλεσμα να μην ξέρει πώς να ασχοληθεί με τα ζητήματα που πρέπει ούτε να εστιάσει στις εργασίες που πρέπει —και δεν προσπαθεί να αποκτήσει τεχνικές δεξιότητες ούτε γνώσεις και εξειδίκευση— τότε αυτό δικαιολογείται. Υπάρχουν, όμως, άνθρωποι που έχουν ήδη περάσει τα είκοσι, τα τριάντα ή τα σαράντα, και συνεχίζουν να παραμελούν τις εργασίες που πρέπει να κάνουν και να χαζολογάνε όλη μέρα. Όταν δεν έχουν τίποτα να κάνουν, τους αρέσει να πιάνουν ψιλή κουβέντα, να φλυαρούν και να περιφέρονται άσκοπα, περνώντας τη ζωή τους όπως όπως. Ποτέ δεν σκέφτονται τα ζητήματα που πρέπει ούτε εστιάζουν στις εργασίες που πρέπει να κάνουν, και δεν προσπαθούν να αποκτήσουν τεχνικές δεξιότητες, γνώσεις και εξειδίκευση. Δεν διαβάζουν τα λόγια του Θεού, δεν σκέφτονται τα ζητήματα της ζωής ούτε αναλογίζονται σε ποιο μονοπάτι πρέπει να βαδίζουν οι άνθρωποι. Ποτέ δεν αναλογίζονται πώς πρέπει να αποφύγουν να βαδίσουν στο λάθος μονοπάτι αφότου δουν άλλους να το ακολουθούν ούτε κοιτάζουν εκείνους που είχαν είσοδο στα λόγια του Θεού και στην αλήθεια και έχουν κερδίσει κάτι από αυτά, ώστε να μάθουν απ’ αυτούς τους ανθρώπους. Ποτέ δεν αναλογίζονται αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Όταν έχουν ελεύθερο χρόνο, απλώς τρώνε, πίνουν και διασκεδάζουν, διαβάζοντας ψυχαγωγικές ειδήσεις και παρακολουθώντας τις εξελίξεις διάφορων κλάδων. Βυθισμένοι σε κάθε λογής ειδησεογραφικές πηγές, περιοδικά και κοινωνικές τάσεις, απλώς πηγαίνουν με το ρεύμα και τα βγάζουν πέρα στον αυτόματο, βλέποντας και κάνοντας μέρα με τη μέρα. Ακόμα και μετά από μια δεκαετία περίπου που τα βγάζουν πέρα όπως όπως, δεν έχουν καμία απολύτως επίγνωση και δεν νιώθουν ποτέ στενοχώρια. Όποιος κι αν τους κλαδέψει ή τους εκθέσει, δεν του δίνουν καμία σημασία, και παραμένουν μουδιασμένοι και αποβλακωμένοι, ενώ δεν ξέρουν να αναζητήσουν την αλήθεια. Τέτοιοι άνθρωποι απλώς περνάνε τη ζωή τους όπως όπως, απλώς παρασιτώντας και περιμένοντας τον θάνατο. Ένας άνθρωπος αυτού του είδους είναι, επίσης, συχνά κυνικός, καθώς νιώθει ότι όλα είναι άδικα και ότι, όπου κι αν πάει, το ταλέντο του δεν έχει διέξοδο. Ωστόσο, δεν καταφέρνει να μάθει τίποτα επειδή δεν προσπαθεί, δεν έχει μεταχειριστεί ποτέ σοβαρά κανένα αντικείμενο του έργου, δεν έχει πάρει ποτέ στα σοβαρά ούτε μία λέξη που είναι σωστή και δεν σκέφτεται ποτέ τι πρέπει να κάνει στο μέλλον. Εκφράζεται αρκετά ξεκάθαρα, έχει ιδέες, ιδανικά και επιθυμίες, αλλά απλούστατα δεν τα πραγματοποιεί. Τα δόγματα που λέει είναι αρκετά καλά και υψηλά, και οι άνθρωποι τα θεωρούν συνετά και λογικά, και μάλιστα αρκετά ευχάριστα στο άκουσμα, αλλά όσον αφορά το να κάνει πρακτικά πράγματα στην αληθινή ζωή, δεν μπορεί να βρει καθόλου ενέργεια και δεν αναλαμβάνει καθόλου πρακτική δράση. Δεν Μου αρέσουν τέτοιοι άνθρωποι. Μπορεί το επίπεδό σου να είναι πολύ μέτριο ή να είσαι αρκετά αργόστροφος, να μην έχεις κάποια φυσική κλίση ούτε κανένα χάρισμα ή ταλέντο. Ωστόσο, είσαι ιδιαίτερα σταθερός, καταβάλλεις μεγάλη προσπάθεια στα πράγματα και τα κάνεις με επιμέλεια, είσαι πρόθυμος να υπομείνεις κακουχίες και μπορείς να πληρώσεις το τίμημα. Όποιος κι αν σου εμπιστεύεται μια εργασία, είσαι ιδιαίτερα σοβαρός και υπεύθυνος, και μπορείς να αναλάβεις την ευθύνη γι’ αυτή μέχρι το τέλος. Επίσης, τηρείς αυστηρά τις αρχές, σε βαθμό που μερικές φορές φτάνεις στο σημείο να περιορίσεις τους άλλους· οι άνθρωποι νιώθουν ότι είσαι υπερβολικά σοβαρός και τηρείς πολύ αυστηρά τις αρχές, αλλά εσύ μπορείς να επιμείνεις σ’ αυτό. Μου αρέσει αυτό το είδος ανθρώπου. Δεν έχει μεγάλη σημασία που το επίπεδό σου είναι λίγο χαμηλό και είσαι λίγο αργόστροφος· τουλάχιστον, δεν είσαι κανένας γαλίφης, πονηρός, δόλιος άνθρωπος, ούτε κάποιος που περνάει όπως όπως τη ζωή του. Αν και το επίπεδό σου δεν είναι υψηλό και δεν έχεις φυσική κλίση σε κάτι, σου αρέσει να μαθαίνεις πράγματα και μαθαίνεις με έναν τρόπο ιδιαίτερα σοβαρό και προσγειωμένο, χωρίς να το κάνεις επιπόλαια. Όταν οι άλλοι έχουν σταματήσει να προσπαθούν να μάθουν κάτι, εσύ συνεχίζεις να προσπαθείς μέχρι να το συλλάβεις. Μου αρέσει αυτό το είδος ανθρώπου. Φέρεται και ενεργεί με σταθερά, μετρημένα βήματα, ποτέ δεν στοχεύει πολύ ψηλά και είναι ιδιαίτερα σοβαρός. Μεταχειρίζεται τους ανθρώπους και τα πράγματα με ειλικρίνεια. Ακόμα κι όταν πλένει ένα σκυλί, το πλένει σχολαστικά μέχρι να καθαρίσει τελείως· αλλιώς, νιώθει ότι είναι επιπόλαιος —κάνει το σωστό ακόμα και για ένα σκυλί. Μου αρέσουν τέτοιοι άνθρωποι. Κάποιοι μπορούν να εξαπατήσουν τους άλλους, και μπορούν επίσης να εξαπατήσουν τον Θεό και να είναι επιπόλαιοι απέναντί Του· μιλούν πολύ όμορφα, αλλά δεν κάνουν πρακτικά πράγματα. Δεν είμαι πρόθυμος να δώσω προσοχή σε τέτοιους ανθρώπους ούτε να αλληλεπιδράσω μαζί τους. Μπορεί να είσαι εύγλωττος και να ξέρεις πώς να κολακεύεις και να λες ωραία λόγια, αλλά δεν είμαι πρόθυμος να ακούσω τέτοια λόγια —δεν πρόκειται να ξεγελαστώ απ’ αυτά.

Αυτά τα λόγια τα λέω για να Με καταλάβετε. Δεν είμαι παρά ένας συνηθισμένος άνθρωπος που ζει εντός της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Σε σύγκριση με τον Θεό στον ουρανό, είμαι πολύ ασήμαντος· είμαι ένας πολύ κοινός, πολύ συνηθισμένος άνθρωπος. Δεν έχω μια υψηλή εικόνα ούτε διαθέτω εξαιρετικές ικανότητες. Δεν υπερέχω έναντι των άλλων, πόσο μάλλον επιθυμώ να ξεχωρίζω από το πλήθος. Δεν είμαι παρά ένας πολύ κοινός άνθρωπος, καθώς και ένας πολύ απλός άνθρωπος. Νιώθω πως ένας συνηθισμένος άνθρωπος σαν κι Εμένα, που ζει εντός της κανονικής ανθρώπινης φύσης, είναι απόλυτα ικανός να επωμιστεί αυτό το στάδιο του έργου του Θεού τις έσχατες ημέρες και είναι, επίσης, ικανός να εκφράσει όλες τις αλήθειες που σκοπεύει να εκφράσει ο Θεός τις έσχατες ημέρες, ώστε εσείς να κερδίσετε από Εμένα όλες τις πτυχές της αλήθειας που προέρχονται από τον Θεό και που είναι απαραίτητες για να φτάσετε στη σωτηρία. Για σας, η ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού αρκεί για να μπορέσετε να φτάσετε στη σωτηρία· στην πραγματικότητα, οποιαδήποτε πτυχή και όψη αυτής της σάρκας που μπορείτε να δείτε και να έρθετε σε επαφή μαζί της ήδη αρκεί για τον σκοπό αυτόν. Επομένως, ως κανονικός άνθρωπος, αν έχεις συνείδηση και ορθολογισμό, δεν πρέπει να συγκρίνεις συνεχώς τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό. Αν το κάνεις αυτό, αφενός δεν σε ωφελεί καθόλου και, αφετέρου, αυτό που κάνεις δεν θα αρέσει στον Θεό στον ουρανό. Επιπλέον, αν συγκρίνεις συνεχώς τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό, αυτό σε μεγάλο βαθμό θα σε επηρεάσει στην αποδοχή των λόγων που λέει και του έργου που κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός, και θα επηρεάσει και την παροχή όλων των πτυχών της αλήθειας που χρειάζεσαι και που προέρχονται από Αυτόν. Υπάρχει, επίσης, μια ακόμα πιο σημαντική πτυχή, δηλαδή ότι, όσο ασήμαντος, όσο κανονικός και όσο συνηθισμένος κι αν είναι ο ενσαρκωμένος Θεός, αποτελεί, τελικά, την έκφραση του Θεού στη γη, την εκδήλωση του Θεού στη γη και τον εκπρόσωπο του Θεού στη γη. Όποιο μέρος του Θεού κι αν μπορεί να αντιπροσωπεύσει και όποιο μέρος του Θεού κι αν μπορεί να εκδηλώσει, τουλάχιστον, στα μάτια του Θεού, Αυτός αντιπροσωπεύει τον Θεό και αποτελεί εν μέρει εκπρόσωπο της ταυτότητας του Θεού, της ουσίας του Θεού και της διάθεσης του Θεού. Επομένως, αν μη τι άλλο, αντιπροσωπεύει την ταυτότητα του Θεού και αντιπροσωπεύει, επίσης, το έργο που σκοπεύει να κάνει ο Θεός στη γη· παίρνει τη θέση του Θεού ή, θα μπορούσε να πει κανείς, ότι παίρνει τη θέση του Θεού για να κάνει το έργο στη γη. Όσο κι αν εκτιμάς τον Θεό στον ουρανό ή όσο κι αν λατρεύεις τον Θεό στον ουρανό, στον Θεό δεν αρέσει να συγκρίνεις τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό ούτε Του αρέσει να ξεχωρίζεις τον ενσαρκωμένο Θεό από τον Θεό στον ουρανό. Ακόμα λιγότερο Του αρέσει αν, όταν συγκρίνεις τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό, έχεις σε υψηλή εκτίμηση τον Θεό στον ουρανό αλλά περιφρονείς τον Θεό στη γη, ή αν είσαι γεμάτος θαυμασμό και ευλάβεια για τον Θεό στον ουρανό αλλά γεμάτος εχθρότητα και διακρίσεις απέναντι στον Θεό στη γη, και μάλιστα Τον κρίνεις, Τον καταδικάζεις και Του επιτίθεσαι. Επομένως, όσον αφορά το πώς μεταχειρίζονται οι άνθρωποι τον ενσαρκωμένο Θεό, πρέπει αφενός να Τον μεταχειρίζονται σωστά και να αποδέχονται την κανονική ανθρώπινη φύση Του· αφετέρου, πρέπει να αποδέχονται την αλήθεια που εκφράζει και τη διάθεση που εκφράζει Εκείνος σύμφωνα με την ταυτότητα και τη θέση του Θεού. Όταν αποκαλύπτει την κανονική ανθρώπινη φύση και εκφράζει τη διάθεση του Θεού ή εκδηλώνει την ουσία του Θεού, εκείνο που βλέπεις κι εκείνο που μπορείς να κατανοήσεις είναι ακριβώς αυτό. Εν τέλει, πρέπει, με την οπτική και τη στάση ενός δημιουργημένου όντος, να υποταχθείς στα λόγια του Θεού που εκφράζει Εκείνος ή στη διάθεση και την ουσία του Θεού που αποκαλύπτει, και να τα αποδεχτείς. Ενώ δεν συγκρίνεις τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό, δεν πρέπει ούτε να μεταχειρίζεσαι διαφορετικά τον ενσαρκωμένο Θεό και τον Θεό στον ουρανό. Εφόσον ο Θεός στον ουρανό και ο ενσαρκωμένος Θεός είναι, τελικά, ουσιαστικά ένας —απλώς υπάρχει διαφορά στη μορφή της εμφάνισής Τους όταν τους βλέπεις απευθείας με γυμνό μάτι—είτε συγκρίνεις τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό είτε όχι, τελικά, ο τρόπος με τον οποίο μεταχειρίζεσαι τον ενσαρκωμένο Θεό πρέπει να βασίζεται στο γεγονός ότι Εκείνος έχει την ταυτότητα του Θεού και την ουσία του Θεού. Ό,τι είδους κανονική ανθρώπινη φύση ή ό,τι είδους αποκαλύψεις και εκδηλώσεις κι αν βλέπεις στον ενσαρκωμένο Θεό με γυμνό μάτι, κι όσο κανονικός, συνηθισμένος και πρακτικός κι αν φαίνεται, πρέπει να Τον αποδεχτείς, να Τον αγκαλιάσεις και να υποταχθείς σ’ Αυτόν από την οπτική ενός δημιουργημένου όντος, κι όχι να Τον αψηφήσεις. Στους ανθρώπους πάντα αρέσει να συγκρίνουν τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό. Το χειρότερο σ’ αυτό είναι ότι οι άνθρωποι είναι πιο επιρρεπείς στο να χρησιμοποιήσουν ανθρώπινες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες για τον Θεό, προκειμένου να κρίνουν, να καταδικάσουν ή να απορρίψουν τον ενσαρκωμένο Θεό. Επομένως, η σύγκριση του ενσαρκωμένου Θεού με τον Θεό στον ουρανό είναι για σένα ένα μονοπάτι που οδηγεί στον θάνατο. Τι σημαίνει ένα μονοπάτι που οδηγεί στον θάνατο; Σχετίζεται με αυτά που έχω πει προηγουμένως —πρέπει να θέλεις να πεθάνεις! Και τι σημαίνει να θέλεις να πεθάνεις; Δεν σημαίνει ότι o οίκος του Θεού θα σε αποπέμψει ή θα σε αποβάλει. Αντίθετα, σημαίνει ότι το κακό που έχεις διαπράξει είναι τόσο σοβαρό που θα υποστείς τιμωρία και θα καταστραφείς· προκαλείς τη μοίρα. Όταν διαπράττεις τέτοιο κακό, οι άνθρωποι δεν μπορούν να σου κάνουν τίποτα, αλλά ο Θεός θα σε καταδικάσει βάσει των κακών σου πράξεων. Τότε, γιατί λέω ότι αυτό σημαίνει πως θέλεις να πεθάνεις; Υπάρχει ένας λόγος που χρησιμοποιώ τη φράση «πρέπει να θέλεις να πεθάνεις»: Αυτή σου η προσέγγιση αντιπροσωπεύει το μονοπάτι πάνω στο οποίο βαδίζεις. Σε τι είδους μονοπάτι βαδίζεις τώρα; Αυτή σου η προσέγγιση αντιπροσωπεύει το γεγονός ότι βαδίζεις σε ένα μονοπάτι που οδηγεί στην καταστροφή. Τι σημαίνει αυτό το μονοπάτι που οδηγεί στην καταστροφή; Σημαίνει πως ο Θεός μαρτυρά ξεκάθαρα ότι αυτός ο ενσαρκωμένος Θεός στη γη Τον αντιπροσωπεύει και αντιπροσωπεύει τις προθέσεις Του τις έσχατες ημέρες, κι ότι αυτός ο ενσαρκωμένος Θεός είναι η εκδήλωσή Του και ο φορέας του έργου Του τις έσχατες ημέρες, όμως εσύ δεν αποδέχεσαι αυτά τα λόγια. Αρνείσαι πεισματικά να αναγνωρίσεις την ταυτότητα και την ουσία αυτού του ενσαρκωμένου Θεού, και δεν αποδέχεσαι τα λόγια και το έργο Του. Όχι μόνο δεν τα αποδέχεσαι, αλλά τα απορρίπτεις κιόλας, και μάλιστα συχνά προσεύχεσαι στον Θεό στον ουρανό και Τον ικετεύεις, θέλοντας να παρακάμψεις τον ενσαρκωμένο Θεό για να κερδίσεις την έγκριση του Θεού στον ουρανό, κι έτσι να φτάσεις στη σωτηρία. Με άλλα λόγια, πιστεύεις μόνο στον Θεό στον ουρανό, ενώ τον ενσαρκωμένο Θεό, Εκείνον στον οποίο έχει εμπιστευτεί ο Θεός το έργο Του στη γη, δεν Τον αποδέχεσαι. Σ’ αυτήν την περίπτωση, απορρίπτεις το έργο που έκανε και τα λόγια που είπε ο Θεός στον ουρανό μετά την έλευσή Του στη γη· απορρίπτεις το πρόσωπο που έχει γίνει ο Θεός στη γη, κι έτσι το μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις είναι ένα μονοπάτι καταστροφής. Όσο κι αν λατρεύεις τον Θεό στον ουρανό και Τον εκτιμάς, ο Θεός δεν το αποδέχεται ούτε το αναγνωρίζει αυτό. Το μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις είναι μονοπάτι προς την καταστροφή· αυτό λέγεται «θέλεις να πεθάνεις». Τι σημαίνει «θέλεις να πεθάνεις»; Σημαίνει ότι το κακό που έχεις διαπράξει είναι υπερβολικά μεγάλο και μπορεί να σε οδηγήσει σε τιμωρία· προκαλείς τη μοίρα. Το μονοπάτι στο οποίο βαδίζεις και το μονοπάτι άσκησης που ακολουθείς είναι λανθασμένα. Τίθεσαι ενάντια στον Θεό, είσαι εχθρικός απέναντι στον Θεό. Μη σκέφτεσαι: «Εγώ εμπιστεύομαι τον Θεό στον ουρανό. Ο ενσαρκωμένος Θεός είναι απλώς ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Αποδέχομαι τα λόγια που λέει, αλλά όσον αφορά το ίδιο το πρόσωπο, δεν αποδέχομαι ότι είναι ο Χριστός, ότι είναι ο Θεός. Πώς μπορεί να αντιπροσωπεύει την ταυτότητα του Θεού; Δεν αναγνωρίζω με τίποτα ότι είναι ο Θεός στη γη. Δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από τον Θεό στον ουρανό». Αν λες αυτά τα λόγια, τότε έχεις πρόβλημα. Βαδίζεις σε ένα μονοπάτι καταστροφής· αυτό σημαίνει να θέλεις να πεθάνεις. Υπήρχαν άραγε άνθρωποι στην ιστορία που «ήθελαν να πεθάνουν»; Υπήρχαν άραγε άνθρωποι που βάδιζαν εμφανώς σε ένα μονοπάτι καταστροφής; Ήταν ο Παύλος ένας από αυτούς; (Ναι.) Ο Παύλος ήταν ένας τέτοιος άνθρωπος, όπως κι εκείνοι οι γραμματείς, οι Φαρισαίοι και οι αρχιερείς. Πίστευαν μόνο στο όνομα του Ιεχωβά και πίστευαν μόνο στον Θεό στον ουρανό. Όταν ο Θεός ενσαρκώθηκε και ήρθε στη γη, είδαν ότι ο Κύριος Ιησούς ήταν απλώς ένας συνηθισμένος άνθρωπος, και μάλιστα γιος ενός φτωχού ξυλουργού, κι έτσι αρνήθηκαν κατηγορηματικά να Τον αποδεχθούν: «Δεν θα σε αποδεχτώ με τίποτα. Πιστεύω μόνο στον Θεό στον ουρανό!» Και τι τους είπε ο Θεός στον ουρανό; «Πρέπει να θέλεις να πεθάνεις!» Την ίδια φράση που χρησιμοποίησα μόλις τώρα. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι ήθελαν να πεθάνουν, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Θέλετε εσείς να βαδίσετε σ’ ένα τέτοιο μονοπάτι; (Όχι.) Τότε μη βαδίσετε σ’ ένα τέτοιο μονοπάτι. Αν έχετε βαδίσει σε τέτοιο μονοπάτι στο παρελθόν, τότε σπεύστε να γυρίσετε πίσω, να μετανοήσετε και να εξομολογηθείτε τις αμαρτίες σας· ακόμα δεν είναι πολύ αργά για να γυρίσετε πίσω. Ωστόσο, δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε απερίσκεπτα τη φράση «πρέπει να θέλεις να πεθάνεις». Όποτε τη λέτε, ενέχει παρορμητικότητα. Οι άνθρωποι του υποκόσμου συχνά λένε: «Πρέπει να θέλεις να πεθάνεις!» Αυτό που εννοούν είναι ότι θέλουν να σκοτώσουν κάποιον. Αλλά όταν το λέω Εγώ, έχει διαφορά σε σχέση με το πώς το λένε εκείνοι. Όταν το λέω Εγώ, δεν ενέχει παρορμητικότητα και δεν προσπαθώ να φανώ σκληρός. Θέλω απλώς να σου κάνω μια υπενθύμιση: Μη βαδίσεις στο μονοπάτι του Παύλου· κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι θέλεις να πεθάνεις και είναι ένα μονοπάτι προς την καταστροφή. Αν βαδίσεις σ’ αυτό το μονοπάτι, θα καταστραφείς και θα καταλήξεις με την ίδια έκβαση όπως ο Παύλος. Κάτι τέτοιο θα ήταν τρομερό. Ο Παύλος δεν είχε ακούσει πολλές αλήθειες τότε. Το ότι ήθελε να πεθάνει ήταν δικό του λάθος και το υπαγόρευε η φύση του. Αλλά τώρα εσείς έχετε ως προειδοποίηση το παράδειγμα του Παύλου, οπότε δεν πρέπει να θέλετε να πεθάνετε —μη βαδίζετε σ’ αυτό το μονοπάτι της καταστροφής. Τώρα πια έχει εξηγηθεί τόσο ξεκάθαρα η αλήθεια της ενσάρκωσης, και έχουν εξηγηθεί εξίσου ξεκάθαρα και οι διάφορες αλήθειες σχετικά με την επίτευξη της σωτηρίας. Αν ακόμα αντιστέκεσαι σκόπιμα στον ενσαρκωμένο Θεό και αρνείσαι πεισματικά να Τον αποδεχτείς, τότε δεν θέλεις να πεθάνεις; Αυτό αποδεικνύει ότι είσαι ένας άνθρωπος απ’ το σινάφι του Παύλου. Δεν πρέπει με τίποτα να βαδίσεις σ’ αυτό το μονοπάτι!

Τώρα που έχω κάνει τόσο πολλή συναναστροφή, έχετε κατανοήσει ξεκάθαρα πώς πρέπει να μεταχειρίζεστε τον ενσαρκωμένο Θεό και πώς να χειρίζεστε σωστά τη σχέση ανάμεσα στον ενσαρκωμένο Θεό και τον Θεό στον ουρανό; (Ναι.) Τότε, ποιες είναι οι αρχές σχετικά μ’ αυτό; Πόσες αρχές υπάρχουν; Κάντε μια σύνοψη. (Μέσα από τη σημερινή συναναστροφή Σου, Θεέ μου, η πρώτη αρχή που κατάλαβα είναι να αποδεχόμαστε την κανονική ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού και να προσεγγίζουμε σωστά την κανονική ανθρώπινη φύση της σάρκας που ενδύεται ο Θεός, πράγμα που περιλαμβάνει το να προσεγγίζουμε σωστά τις βασικές ανάγκες και επιλογές Του στο πλαίσιο της κανονικής ανθρώπινης φύσης Του. Μια ακόμα αρχή είναι ότι ο Θεός στη γη έχει την ουσία του Θεού, οπότε, εφόσον μπορεί να εκφράσει την αλήθεια και να σώσει τους ανθρώπους, πρέπει να Τον αποδεχόμαστε και να υποτασσόμαστε σ’ Αυτόν. Αυτό είναι βασικό.) Θα τονίσω κάποια πράγματα ακόμα. Θεωρητικά, η κανονική ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού δεν περιλαμβάνει την αλήθεια ούτε το έργο που σκοπεύει να κάνει ο Θεός. Για να μιλήσουμε με ακρίβεια, ο όρος κανονική ανθρώπινη φύση αναφέρεται σε όσα εμπίπτουν στο πλαίσιο της ζωής του ενσαρκωμένου Θεού. Όσο γι’ αυτό το πρόσωπο —το τι Του αρέσει, την προσωπικότητά Του, το εύρος των συναισθημάτων που βιώνει, καθώς και τις διάφορες απόψεις, οπτικές, κατανοήσεις, επιλογές και άλλα πράγματα που αφορούν τη ζωή και την κοινωνία— άραγε, με βάση την οπτική της ανθρώπινης φύσης, συμβαδίζουν αυτές οι εκδηλώσεις Του με τη συνείδηση και τον ορθολογισμό της κανονικής ανθρώπινης φύσης; (Ναι.) Όσοι απαντούν «ναι» πρέπει να αναλάβουν και την ευθύνη γι’ αυτό. Πρέπει να εξηγήσεις ξεκάθαρα: Από πού προέρχεται αυτό το «ναι» που λες; Μήπως είναι δόγμα, μια απλή επανάληψη αυτού που ακούς, ή μήπως έχεις πραγματικά εμπειρία και γνώση σχετικά μ’ αυτό; (Θεέ μου, η οπτική μου είναι ότι, είτε ο Θεός μάς καθοδηγεί στο να βιώνουμε την κανονική ανθρώπινη φύση είτε μας βοηθά να διακρίνουμε κάποιους ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα που συναντάμε, όλα αυτά μας δείχνουν πώς να βιώσουμε την κανονική ανθρώπινη φύση και πώς να είμαστε ειλικρινείς άνθρωποι· όλα αυτά μας οδηγούν στο σωστό μονοπάτι. Επομένως, η καθοδήγηση του Θεού προς τους ανθρώπους σε όλες τις πτυχές είναι ωφέλιμη γι’ αυτούς.) Θα ήμουν επιφυλακτικός να πω ότι είναι όλα ωφέλιμα για τους ανθρώπους, αλλά τουλάχιστον, Εγώ ο ίδιος πιστεύω ότι η λέξη «κανονική» στην έκφραση «κανονική ανθρώπινη φύση» αξίζει μια εξήγηση. Πώς πρέπει, λοιπόν, να εξηγηθεί ο όρος «κανονική»; Από μια άποψη, σημαίνει ότι η οπτική και η θέση από τις οποίες βλέπει ο ενσαρκωμένος Θεός τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα είναι σωστές. Στις συναναστροφές Μου, έχω ήδη μιλήσει για το πώς μεταχειρίζομαι κάθε λογής ανθρώπους και κάθε λογής πράγματα. Μπορεί να πει κανείς ότι τις διάφορες απόψεις Μου για τον κόσμο, για την ανθρωπότητα και για διάφορες κακές τάσεις και ιδεολογικές τάσεις τις διαθέτω Εγώ ως πρόσωπο, αλλά μπορεί και να πει κανείς ότι προέρχονται από τον Θεό. Δεν είναι δυνατόν να αναφερθώ εδώ με λεπτομέρεια σ’ αυτά τα πράγματα· στοχαστείτε τα σιγά σιγά μόνοι σας. Η θέση και η οπτική από τις οποίες βλέπει ο ενσαρκωμένος Θεός τους ανθρώπους, τα γεγονότα και τα πράγματα είναι κανονικές —αυτή είναι η μία πτυχή. Από μια άλλη άποψη, οι οπτικές και οι σκέψεις που αναπτύσσει από την κατανόηση που έχει για διάφορα πράγματα είναι κανονικές· δεν είναι στρεβλές ούτε ακραίες. Δεν θα τολμήσω να πω πόσο μπορεί να επωφεληθείτε από τις αποκαλύψεις της κανονικής ανθρώπινης φύσης Μου όσο ζω και αλληλεπιδρώ μαζί σας ούτε ότι μπορούν αυτές να σας προσφέρουν τα ίδια οφέλη με την αλήθεια, αλλά, τουλάχιστον, δεν πρόκειται να σας βλάψω. Υπάρχει κι ένα πολύ βασικό σημείο, ότι δηλαδή, με βάση τις προσωπικές Μου σκέψεις και επιθυμίες, δεν θέλω ποτέ να βλάψω κανέναν. Αν δω ότι κάνεις λάθη στην ομιλία σου ή ότι έχεις κάποιους λανθασμένους τρόπους ζωής, κάποιες λανθασμένες συνήθειες διαβίωσης ή στάσεις απέναντι στη ζωή —για παράδειγμα, έχεις στρεβλή κατανόηση σχετικά με την κατανάλωση κάποιου είδους φαγητού— θα σου μιλήσω και θα διορθώσω τις σκέψεις και τις απόψεις σου. Από μια άποψη, μέσα από την κατανόηση της κανονικής ανθρώπινης φύσης, σε βοηθάω να διορθώσεις κάποιες λανθασμένες συνήθειες διαβίωσης, ώστε να έχεις σωστές σκέψεις και απόψεις και να μπορείς να προσεγγίσεις ορθολογικά αυτό το ζήτημα. Από μια άλλη, βαθύτερη άποψη, το κάνω αυτό για να σου δώσω τη δυνατότητα να κατανοήσεις κάποιες αλήθειες και να εισέλθεις σ’ αυτές. Αυτό είναι, επίσης, και μια εκδήλωση της κανονικής ανθρώπινης φύσης του ενσαρκωμένου Θεού. Επιπλέον, οι διάφορες ανάγκες του Θεού όσο ζει στην κανονική ανθρώπινη φύση, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο αλληλεπιδρά με κάθε λογής ανθρώπους, είναι κι αυτά κανονικά. Τι σημαίνει αυτό το «κανονικά»; Με έχετε ακούσει ποτέ να εκφοβίζω κανέναν, να βλάπτω κανέναν, να καταπιέζω κανέναν ή να εξαπατώ κανέναν; (Όχι.) Πραγματικά, δεν έχω κάνει ποτέ τέτοια πράγματα. Εφόσον είναι τέτοια η ταυτότητα και η θέση Μου, δεν θα Μου ήταν, άραγε, πολύ εύκολο να πω κάποια σκληρά λόγια ή να καταπιέσω κάποιον; Θα είχα κάθε δικαίωμα να το κάνω, αλλά πραγματικά ποτέ Μου δεν έχω εκφοβίσει κανέναν, δεν έχω τσακωθεί με κανέναν, δεν έχω αναμετρηθεί με κανέναν ούτε έχω κάνει φασαρία για κανέναν πίσω από την πλάτη του —ποτέ δεν έχω παρουσιάσει καμία από αυτές τις εκδηλώσεις. Όταν βρίσκομαι ανάμεσα στους ανθρώπους, απλώς αλληλεπιδρώ μαζί τους κανονικά· πλησιάζω λίγο περισσότερο αυτούς που έχουν καλή ανθρώπινη φύση και μένω μακριά από αυτούς που έχουν άσχημη ανθρώπινη φύση. Όταν μπορώ, βοηθάω, κι όταν δεν μπορώ, αφήνω τα πράγματα να ακολουθήσουν τη φυσική τους πορεία. Όσον αφορά αυτές τις εκδηλώσεις της κανονικής ανθρώπινης φύσης —είτε πρόκειται για το εύρος των συναισθημάτων Μου, είτε για τις συνήθειες διαβίωσής Μου, είτε για τους τρόπους και τις αρχές Μου κατά την αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους— απ’ αυτά που μπορείτε να δείτε, αυτά με τα οποία μπορείτε να έρθετε σε επαφή, αυτά που μπορείτε να κατανοήσετε και να μάθετε από πρώτο χέρι, μήπως βλέπετε κάποια πτυχή που να μην είναι κανονική; (Δεν υπάρχει τίποτα που να μην είναι κανονικό· όλα είναι πολύ πρακτικά.) «Όλα είναι πολύ πρακτικά» —κάποιοι ίσως να μην το καταλαβαίνουν απόλυτα αυτό, οπότε θα σε διορθώσω: Όλες αυτές οι εκδηλώσεις κανονικής ανθρώπινης φύσης του ενσαρκωμένου Θεού διέπονται από αρχές· δεν υπάρχει τίποτα κενό και επιτηδευμένο σ’ αυτές. Εγώ ο ίδιος πιστεύω ότι δεν παριστάνω ποτέ τον σπουδαίο και αντιπαθώ ιδιαίτερα το να δίνω διαταγές· αντίθετα, Μου αρέσει να κάνω αληθινό έργο. Διδάσκω όλα όσα γνωρίζω και κατανοώ, χωρίς να κρύβω τίποτα. Βλέπεις, όταν σας δίνω οδηγίες σχετικά με ένα συγκεκριμένο αντικείμενο του έργου που απαιτεί επαγγελματικές δεξιότητες, σας λέω όλα όσα ξέρω. Έχω κρύψει ποτέ τίποτα; (Όχι, δεν έχεις κρύψει κάτι.) Δεν αποκρύπτω ούτε συγκαλύπτω πράγματα· κάνω ό,τι μπορώ για να σε καθοδηγήσω και να σε διδάξω. Μαθαίνεις πολύ σοβαρά, καταβάλλεις μεγάλη προσπάθεια και μπορείς να υπομείνεις πολλές κακουχίες, και τελικά, κατακτάς αυτά που σου έχω διδάξει και μπορείς να ενεργείς ανεξάρτητα, χωρίς να χρειάζεσαι πλέον την καθοδήγησή Μου. Αυτό Με χαροποιεί πολύ και δεν ζηλεύω. Σε ενθαρρύνω μάλιστα να δρας ανεξάρτητα και είμαι πρόθυμος να σε αφήσω να προβείς σε επιτεύγματα. Όταν, μάλιστα, έχεις κάποια επιτεύγματα και όλοι σε θαυμάζουν, σου δίνω συγχαρητήρια. Όταν μαθαίνεις πράγματα από Μένα και έχεις επιτεύγματα, κι όλοι σε έχουν σε μεγάλη εκτίμηση, αυτό αποδεικνύει ότι είσαι ικανός και, αλήθεια, Εγώ δεν ζηλεύω· δεν προσπαθώ να σου κλέψω τη δόξα ούτε να σου πάρω τα εύσημα. Δεν θα πω: «Γιατί δεν λες σε όλους ότι αυτό το έμαθες από Μένα; Γιατί δεν Μου είσαι ευγνώμων;» Λέω: «Απλώς συναναστράφηκα πάνω στις αρχές, δεν δίδαξα και πολλά πράγματα· εσύ είσαι αυτός που το κατανόησε καλά». Υπάρχουν πολλά πρακτικά πράγματα μέσα στην κανονική ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού και, μέσα σε αυτήν την πρακτικότητα, υπάρχουν πολλά χειροπιαστά πράγματα. Ίσως, με το να παρουσιάζω έτσι τον εαυτό Μου, να αρχίσετε σιγά σιγά να καταλαβαίνετε όσοι έχετε αλληλεπιδράσει μαζί Μου. Είμαι πολύ απλός στις αλληλεπιδράσεις Μου με τους ανθρώπους· είμαι ευθύς, δεν κάνω κόλπα, δεν μηχανορραφώ εναντίον των ανθρώπων και δεν τους εκμεταλλεύομαι, πόσο μάλλον το παίζω ανώτερος στους άλλους λόγω της θέσης Μου ενώ κάνω έργο ή χρησιμοποιώ τα πλεονεκτήματα της θέσης Μου για να αναζητήσω προσωπικά οφέλη. Αν προσπαθείς να κερδίσεις την εύνοιά Μου και να Με κολακεύσεις, νιώθω πολύ άβολα και αμήχανα, και πρέπει να σε αποφύγω. Αν αλληλεπιδράς μαζί Μου κανονικά, χωρίς να προσπαθείς να κερδίσεις την εύνοιά Μου ή να Με κολακεύσεις, νιώθω πολύ άνετα και είμαι ιδιαίτερα πρόθυμος να αλληλεπιδράσω μαζί σου.

Στα χρόνια που αλληλεπιδρώ με τους ανθρώπους, έχοντας ζήσει τόσο καιρό, έχω έρθει σε επαφή με αρκετούς ανθρώπους κάθε είδους στο πλαίσιο της κανονικής ανθρώπινης φύσης Μου. Έχω δει τους πάντες —ανθρώπους εξαιρετικά σύνθετους και ανθρώπους εξαιρετικά ανόητους· ανθρώπους εξαιρετικά αλαζονικούς και παράλογους, και ανθρώπους εξαιρετικά κακούς. Αργότερα, σιγά σιγά, ανακάλυψα ότι οι άνθρωποι διαφέρουν πραγματικά ο ένας από τον άλλον. Εγώ είμαι απλός στις αλληλεπιδράσεις Μου με τους ανθρώπους· μιλάω πολύ απλά και ευθέως, κι επίσης μπορώ και ανοίγομαι. Ωστόσο, συναντώντας ανθρώπους κάθε είδους, κατάλαβα ότι η ανθρώπινη φύση είναι υπερβολικά σύνθετη εσωτερικά. Αλλά όσο σύνθετοι κι αν είναι οι άνθρωποι που έχω απέναντί Μου, Εμένα η στάση Μου, οι αρχές Μου, οι μέθοδοι Μου και οι προσωπικές Μου προτιμήσεις δεν αλλάζουν ποτέ όταν εκφράζω κάτι ή όταν λύνω κάποιο ζήτημα στο πλαίσιο της κανονικής ανθρώπινης φύσης Μου. Όποιου είδους ανθρώπους κι αν αντιμετωπίζω, τελικά, ο τρόπος με τον οποίο τους μεταχειρίζομαι βασίζεται στις αρχές που ήδη υπάρχουν μέσα Μου. Αν είσαι κάποιος που επιδιώκει την αλήθεια και έχει ανθρώπινη φύση, τότε μπορούμε να αλληλεπιδράσουμε περισσότερο, να έρθουμε σε επαφή περισσότερο και να συναναστραφούμε περισσότερο, μιλώντας από καρδιάς. Αν δεν είσαι κάποιος που επιδιώκει την αλήθεια, και δεν κάνεις το καθήκον σου, και η ανθρώπινη φύση σου είναι πολύ κακή, τότε θα βάλω τα δυνατά Μου για να έχω λιγότερη επαφή και αλληλεπίδραση μαζί σου· κάνω απλώς τα απαραίτητα για να διατηρώ τα πράγματα σε πολιτισμένο επίπεδο. Αν μπορείς να αναζητάς την αλήθεια και να αναζητάς ειλικρινά όταν αντιμετωπίζεις προβλήματα, μπορώ να συναναστραφώ μαζί σου, αλλά το αν μπορείς να το αποδεχτείς είναι δική σου υπόθεση. Όσο γι’ αυτούς που τρέφουν κακόβουλες προθέσεις ή μνησικακία, έχω επίσης κατάλληλες μεθόδους και αρχές για να τους χειριστώ και να τους αντιμετωπίσω. Εξωτερικά, ο τρόπος με τον οποίο τους μεταχειρίζομαι δεν αλλάζει· συνεχίζω να συναναστρέφομαι πάνω σ’ αυτά τα λόγια και να κάνω αυτά τα πράγματα, και ακόμα πρόκειται για την αποκάλυψη της κανονικής ανθρώπινης φύσης Μου —αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ να δω τι είδους άνθρωποι είναι. Εξωτερικά, Με βλέπεις πάντα έτσι, να είμαι απλός ως προς το πώς αντιμετωπίζω τους ανθρώπους, να τους μεταχειρίζομαι όλους ορθολογικά στο πλαίσιο της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Εξωτερικά βλέπεις αυτό· μέσα Μου, όμως, ξέρεις τι γνώμη έχω γι’ αυτούς; Έχω αρχές και απόψεις σχετικά με τέτοιου είδους ανθρώπους. Ποιες είναι αυτές οι αρχές και οι απόψεις; Αν τους αξιολογήσω με βάση τη συνείδηση και τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης Μου, το πρόβλημά τους δεν είναι μεγάλο· αν, όμως, δω το μονοπάτι στο οποίο βαδίζουν και τη μελλοντική τους έκβαση από την οπτική της θεϊκής φύσης Μου, τότε το πρόβλημά τους είναι πολύ σοβαρό. Επομένως, σ’ Εμένα, κάποιες φορές συμφιλιώνονται η κανονική ανθρώπινη φύση Μου και η θεϊκή φύση Μου. Καθώς τις συμφιλιώνω, μπορεί να είμαι επιεικής απέναντί σου, να σου δίνω μια ευκαιρία, να σε παρατηρώ και να περιμένω να αναστρέψεις την πορεία σου, και μπορεί επίσης να σου δίνει μια ευκαιρία κι ο Θεός στον ουρανό. Αναφορικά μ’ Εμένα, πρόκειται για μια διαδικασία συμφιλίωσης μεταξύ της κανονικής ανθρώπινης φύσης Μου και της θεϊκής φύσης Μου. Δεν είμαι πρόθυμος να έρθω σε επαφή μαζί σου, αλλά επειδή μπορεί να μην έχεις παραβιάσει τα διοικητικά διατάγματα ή τις αρχές του οίκου του Θεού, είσαι ακόμα στον οίκο του Θεού. Εγώ, από την οπτική της ανθρώπινης φύσης Μου, μπορώ να είμαι υπομονετικός μαζί σου και να μη δημιουργώ θέμα για ό,τι έκανες, αλλά από την οπτική της θεϊκής Μου φύσης, σε έχω ήδη καταδικάσει. Ενώ καταδικάζω τους ανθρώπους, και ταυτόχρονα τους συγχωρώ και τους δικαιολογώ, και κάνω τα στραβά μάτια, μερικοί αποκαλύπτονται από τον Θεό, ενώ άλλοι διαπράττουν μεγάλο κακό, προκαλούν σοβαρές συνέπειες και αποβάλλονται. Καθώς περιμένω, κάποιοι άνθρωποι εξακολουθούν να κάνουν τα καθήκοντά τους στον οίκο του Θεού. Όσο κάνουν τα καθήκοντά τους, σταδιακά μεταστρέφονται, αλλάζουν και πασχίζουν για την αλήθεια· αναστρέφουν την πορεία τους μέσα στην καρδιά τους. Από την οπτική της κανονικής ανθρώπινης φύσης Μου, μπορεί —όταν ενδείκνυται— να αλληλεπιδράσω και να συνομιλήσω με όσους αναστρέφουν την πορεία τους, προσφέροντάς τους κάποια συναναστροφή και βοήθεια. Ωστόσο, κατά τη διαδικασία αυτή, κάποιοι άνθρωποι και πάλι δεν αλλάζουν καθόλου. Έχουν ακόμα τις ίδιες εκδηλώσεις με πριν, δεν επιδιώκουν την αλήθεια και συνεχίζουν να βαδίζουν στο αρχικό τους μονοπάτι. Από τη δική Μου οπτική, λοιπόν, ό,τι κι αν Μου έχεις κάνει ή όπως κι αν Με βλέπεις, σε μεταχειρίζομαι απλώς ως κάποιον που πιστεύει στον Θεό. Ωστόσο, σύμφωνα με την κρίση της κανονικής Μου ανθρώπινης φύσης, εφόσον ακόμα και τώρα δεν έχεις αλλάξει, θα σου είναι πολύ δύσκολο να αλλάξεις στο μέλλον. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τη θεϊκή Μου φύση, έχει ήδη διαπιστωθεί ότι ένας τέτοιος άνθρωπος ανήκει στο είδος που θα χαθεί και αποτελεί αντικείμενο καταστροφής, κι αυτό είναι εκ θεμελίων αδύνατο να αλλάξει. Αλλά αυτό ισχύει από την οπτική της θεϊκής Μου φύσης. Η ανθρώπινη φύση, τελικά, έχει τους περιορισμούς της —κάποιες φορές, ο ενσαρκωμένος Θεός, υπό τους περιορισμούς της συνείδησης ή του ορθολογισμού Του, θα έχει κάποιες ανθρώπινες καλές προθέσεις και θα ελπίζει για το καλύτερο για τους ανθρώπους· θα ελπίζει να μεταστραφούν κάποιοι μέσα σε μια συγκεκριμένη περίοδο, ή σε ένα συγκεκριμένο μελλοντικό ζήτημα, ή κατά τη διάρκεια ενός σημαντικού γεγονότος —ίσως καταφέρουν να αλλάξουν. Υπό τέτοιες συνθήκες, δίνει σε κάποιους ανθρώπους ευκαιρίες όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο τους μεταχειρίζεται.

Από μία άποψη, αυτή η κανονική ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού συνεργάζεται με μέρος του έργου της θεϊκής φύσης Του ή εκφράζει κάποιες γνώμες και οπτικές. Από μια άλλη άποψη, παρέχει επίσης βοήθεια ή επαληθεύει συνεχώς κάποιες από τις ουσίες, τις φύσεις ή τα μονοπάτια των ανθρώπων, τα οποία βλέπει η θεϊκή φύση του Θεού. Επομένως, αυτή η κανονική ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού δεν υπάρχει μόνο για να επωμιστεί τη διακονία του Χριστού και του Υιού του ανθρώπου. Για τους ανθρώπους, το πιο σημαντικό είναι ότι τους δίνει τη δυνατότητα να αποκτήσουν μια βαθύτερη κατανόηση του Θεού στον ουρανό. Με άλλα λόγια, δίνει στους ανθρώπους περισσότερες ευκαιρίες να κατανοήσουν καλύτερα τον Θεό στον ουρανό και να δουν μεγαλύτερο μέρος της ουσίας Του μέσω του ενσαρκωμένου Θεού. Από μια ακόμα άποψη, χρησιμεύει για να συμφιλιώσει καλύτερα τη σχέση ανάμεσα στη διεφθαρμένη ανθρωπότητα και τον Θεό στον ουρανό. Ίσως εσείς να μην καταλαβαίνετε απόλυτα τη λέξη «συμφιλίωση». Αν δεν την καταλαβαίνετε, δεν μπορεί να γίνει τίποτα· δεν υπάρχει πιο κατάλληλη λέξη. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Όταν αναπτύσσεις αντιλήψεις σχετικά με μια συγκεκριμένη πτυχή των προθέσεων του Θεού ή των απαιτήσεων του Θεού, δεν μπορείς να αποδεχτείς αυτές τις προθέσεις ή τις απαιτήσεις. Αρχίζεις να διαμορφώνεις σκέψεις και αναπτύσσεις επαναστατικότητα, και τότε δεν μπορείς να υποταχθείς. Εκείνη τη στιγμή, ο ενσαρκωμένος Θεός κατανοεί και λαμβάνει υπόψη τις δυσκολίες και τις αδυναμίες σου. Λέει κάποια λόγια, κάνει κάποιο έργο και δίνει κάποια παραδείγματα. Μέσα από τη συναναστροφή, σε βοηθά να δεις ποιες είναι οι προθέσεις του Θεού, τι λάθη κάνεις στη στάση σου απέναντι στον Θεό και πώς πρέπει να αντιστρέψεις αυτήν την επαναστατική κατάσταση για να πετύχεις την υποταγή στον Θεό. Μέσα από την εξανθρωπισμένη συναναστροφή ή την εξανθρωπισμένη βοήθεια και υποστήριξη του ενσαρκωμένου Θεού, διαλύονται οι αντιλήψεις και οι παρανοήσεις σου σχετικά με τον Θεό. Στη συνέχεια, η στάση σου απέναντι στον Θεό υφίσταται ένα είδος μεταβολής· από στάση επαναστατικότητας και απείθειας γίνεται πρόθυμη να υποταχθεί. Τότε φτάνεις στο σημείο να γνωρίσεις τον εαυτό σου, να τον μισήσεις, και να καταλάβεις ότι είναι σωστό που ο Θεός ενεργεί με αυτόν τον τρόπο και ότι ο Θεός έχει φιλόπονες προθέσεις. Μέσα απ’ αυτήν τη συναναστροφή, τη συμφιλίωση, την υποστήριξη και τη βοήθεια από τον ενσαρκωμένο Θεό, Αυτός σου δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσεις τις προθέσεις του Θεού, δείχνοντάς σου τη διάθεση, την ουσία και τις προθέσεις του Θεού στον ουρανό, και σου δίνει, επίσης, τη δυνατότητα να μάθεις τι κάνεις λάθος και πώς να μετανοήσεις. Μόλις γίνει ξεκάθαρη συναναστροφή πάνω σ’ αυτές τις δύο πτυχές, και φτάσεις τελικά στο σημείο όπου δεν επαναστατείς πλέον ενάντια στον Θεό ούτε Του δείχνεις απείθεια, και έχεις την προθυμία να υποταχθείς, θα αλλάξει κάπως η στάση του Θεού στον ουρανό απέναντί σου. Δεν θα σε καταδικάζει πλέον ούτε θα σε μισεί· ο θυμός Του απέναντί σου θα υποχωρήσει. Μόλις υποχωρήσει ο θυμός του Θεού, νιώθεις γαλήνη, παρηγοριά και ευχαρίστηση στην καρδιά σου. Όταν προσέρχεσαι ξανά ενώπιον του Θεού για να προσευχηθείς, νιώθεις ότι έχεις πράγματα να Του πεις, αισθάνεσαι την παρουσία του Θεού, και η καρδιά σου είναι ήρεμη και γαλήνια. Αναλογιζόμενος το παρελθόν, συνειδητοποιείς ότι παλιότερα ήσουν υπερβολικά επαναστατικός απέναντι στον Θεό και ότι η δική σου θέληση ήταν υπερβολικά ισχυρή, με αποτέλεσμα να σε μισήσει ο Θεός. Τότε νιώθεις μεταμέλεια και, όταν ξανασυναντήσεις τέτοια πράγματα στο μέλλον, δεν θα επαναστατήσεις ποτέ ξανά ενάντια στον Θεό. Μέσα από τη συναναστροφή και την υποστήριξη του ενσαρκωμένου Θεού, η στάση σου απέναντι στον Θεό μεταστρέφεται εντελώς, και η σχέση σου με τον Θεό αλλάζει ριζικά και βελτιώνεται, σε τέτοιο σημείο ώστε η σχέση σου με τον Θεό να μη βρίσκεται πλέον στην προηγούμενη κατάστασή της, αλλά να αναπτύσσεται προς μια θετική κατεύθυνση. Βλέπεις, αν ο ενσαρκωμένος Θεός δεν είχε πει αυτά τα λόγια ή δεν είχε κάνει αυτό το έργο, ίσως, με βάση τη δική σου θέληση και τη φύση σου, να ζούσες για πάντα σε μια κατάσταση απείθειας απέναντι στον Θεό. Τότε, η σχέση σου με τον Θεό θα παρέμενε σε ένα τέλμα και θα παρέμενε σε έναν τέτοιο φαύλο κύκλο. Θα άλλαζε, άραγε, ο Θεός στον ουρανό τη στάση Του απέναντί σου επειδή εσύ θα παρέμενες σε ένα τέτοιο τέλμα σε σχέση με τον Θεό; Κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο. Αν εσύ παραμείνεις σε τέτοιο τέλμα σε σχέση με τον Θεό, ο Θεός θα περάσει από το να σε αποστρέφεται και να σε μισεί στο να σε αποστρέφεται και να σε απορρίπτει. Μόλις φτάσει στο σημείο να σε αποστραφεί και να σε απορρίψει, άραγε θα έχεις ακόμα την ευκαιρία να φτάσεις στη σωτηρία; (Όχι.) Δεν θα έχεις καμία ευκαιρία και ο Θεός θα σε εγκαταλείψει. Μόλις σε εγκαταλείψει, εκεί ακριβώς τελειώνει η ζωή σου ως πιστού. Δεν θα θέλω πλέον να σε σώσω και δεν θα υπάρχει λόγος να έρθω σε επαφή μαζί σου. Θα αποπεμφθείς εντελώς από τις τάξεις εκείνων που σώζω. Δεν θα θέλω να σε ξαναδώ, επειδή κατά τον χρόνο που περίμενα, δεν ανέστρεψες ποτέ την πορεία σου. Δεν λειτουργούσαν η συνείδηση και η λογική σου, και κανείς δεν μπορούσε να σε κάνει να αναστρέψεις την πορεία σου. Σου έδωσα ευκαιρίες για τόσο καιρό, όμως δεν ανέστρεψες την πορεία σου. Επομένως, σε περιστάσεις όπως αυτή, αν δεν εμφανιζόταν κανείς για να συμφιλιώσει τη σχέση ανάμεσα στον Θεό και τον άνθρωπο, τότε θα διαλυόταν η σχέση σου με τον Θεό. Το τελικό αποτέλεσμα θα ήταν ο Θεός να σε αποστραφεί και να σε απορρίψει, να μείνεις για πάντα μακριά από το φως της όψης του Θεού και να μην είσαι πλέον ένα δημιουργημένο ον στα μάτια του Θεού· τότε θα χανόσουν εντελώς. Ωστόσο, η παρουσία του ενσαρκωμένου Θεού σού δίνει την ευκαιρία να συμφιλιώσεις τη σχέση σου με τον Θεό. Αν ο ενσαρκωμένος Θεός δεν εμφανιζόταν και δεν έκανε έργο, μόλις έφτανε σε τέλμα η σχέση των ανθρώπων με τον Θεό στον ουρανό, αυτό θα οδηγούσε εύκολα τον Θεό να αποστραφεί και να απορρίψει την ανθρωπότητα. Θα ήταν αδύνατο να λάβουν οι άνθρωποι μια ευκαιρία ή κάποιο μήνυμα από έναν τρίτο ή από τον έξω κόσμο για να εξομαλύνουν τη σχέση τους με τον Θεό. Μόνο ο ενσαρκωμένος Θεός μπορεί να παίξει αυτόν τον ρόλο και να κάνει αυτό το έργο· Αυτός γίνεται ο συμφιλιωτής ανάμεσα στον Θεό στον ουρανό και την ανθρωπότητα. Με μια τέτοια συμφιλίωση, ολόκληρη η ανθρωπότητα αποκτά, χωρίς να το αντιληφθεί, πολύ περισσότερες ευκαιρίες κατά την περίοδο της ενσάρκωσης του Θεού. Αυτές οι ευκαιρίες είναι απαραίτητες για να φτάσουν οι άνθρωποι στη σωτηρία και κανείς δεν μπορεί χωρίς αυτές. Είτε επιδιώκεις την αλήθεια αυτήν τη στιγμή είτε θα την επιδιώξεις στο μέλλον, εφόσον επιθυμείς να φτάσεις στη σωτηρία, αυτές οι ευκαιρίες είναι τα πιο σημαντικά πράγματα για σένα. Άρα, αυτός ο ρόλος του ενσαρκωμένου Θεού είναι πάρα πολύ σημαντικός για σένα! Η κανονική ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ενσαρκωμένου Θεού. Μόνο η κανονική ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού μπορεί να δει μια τέτοια ευκαιρία, να αδράξει μια τέτοια ευκαιρία, να γνωρίζει ότι η ανθρωπότητα χρειάζεται μια τέτοια ευκαιρία και να εξασφαλίσει μια τέτοια ευκαιρία για την ανθρωπότητα, επιλύοντας έτσι το πρόβλημα του τέλματος στη σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό. Αν, όμως, ο ενσαρκωμένος Θεός δεν είχε κανονική ανθρώπινη φύση και είχε μόνο θεϊκή φύση, τότε η σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό θα παρέμενε η σχέση ανάμεσα στην ανθρωπότητα και τον Θεό στον ουρανό. Σ’ αυτήν την περίπτωση, θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι άνθρωποι θα δυσκολεύονταν πολύ τόσο να αποκτήσουν την ευκαιρία να φτάσουν στη σωτηρία, όσο και να εξομαλύνουν τη σχέση τους με τον Θεό. Επειδή ο ενσαρκωμένος Θεός έχει κανονική ανθρώπινη φύση, και επειδή αυτή η κανονική ανθρώπινη φύση διαθέτει τη συνείδηση και τη λογική της ανθρώπινης φύσης, μπορεί να δει —μέσα στο πλαίσιο της συνείδησης και της λογικής της κανονικής ανθρώπινης φύσης— το επίκεντρο, την αιτία και τη ρίζα των διάφορων συγκρούσεων που προκύπτουν ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό. Όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να επιλυθούν αυτές οι συγκρούσεις και τα βαθύτερα προβλήματα, ώστε να μην υπάρχουν πλέον συγκρούσεις ανάμεσα στους ανθρώπους και τον Θεό και ώστε η σχέση τους να μη βρίσκεται πλέον σε τέλμα, μόνο ο Υιός του ανθρώπου που ζει μέσα στο πλαίσιο της συνείδησης και του ορθολογισμού της κανονικής ανθρώπινης φύσης —ο ενσαρκωμένος Θεός— μπορεί να το δει αυτό, μπορεί πραγματικά να λύσει αυτό το πρόβλημα και μπορεί να κάνει αυτό το έργο. Έτσι, κατά τη διαδικασία της επανάστασης ενάντια στον Θεό και κατά τη διαδικασία της επίτευξης της σωτηρίας, οι άνθρωποι μπορούν να διορθώνουν συνεχώς την επαναστατικότητά τους απέναντι στον Θεό, την απείθειά τους και την εναντίωσή τους προς Αυτόν, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Καθώς λύνεις αυτά τα προβλήματα της επαναστατικότητας, της εναντίωσης και της απείθειας απέναντι στον Θεό, ο Θεός συνεχώς σε συγχωρεί, σε αποδέχεται και σου παρέχει αναγνώριση. Περνάς από την επαναστατικότητα, την εναντίωση και την απείθεια, στο να εξομολογείσαι συνεχώς τις αμαρτίες σου και να μετανοείς συνεχώς, και στη συνέχεια να έχεις την προθυμία να αποδεχτείς την αλήθεια, να φτάσεις στην ειλικρινή υποταγή και να πάψεις να επαναστατείς ενάντια στον Θεό. Κατά τη διαδικασία αυτή, ο Θεός σε συγχωρεί και, στη συνέχεια, αποκτάς την αλήθεια, προσέρχεσαι σταδιακά ενώπιον του Θεού, βελτιώνεις σταδιακά τη σχέση σου με τον Θεό και γίνεσαι σταδιακά αποδεκτός από τον Θεό. Βλέπεις, ποιος είναι αυτός που τελικά ωφελείται εδώ; (Οι άνθρωποι.) Οι άνθρωποι ωφελούνται πάρα πολύ! Αυτή η διαδικασία σού επιτρέπει να δεις την ελπίδα της ζωής και την ελπίδα της επιβίωσης. Όμως, προτού ο ενσαρκωμένος Θεός πραγματοποιήσει το έργο Του, οι άνθρωποι είχαν πολλές αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τον Θεό, καθώς και κάθε λογής επαναστατικότητα· υπήρχαν πολλά προβλήματα στη σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό. Κατά την περίοδο που ο ενσαρκωμένος Θεός εργάζεται και εκφράζει τόσο πολλές αλήθειες, έχουν λυθεί σταδιακά αυτά τα προβλήματα της ανθρωπότητας. Έχουν βελτιωθεί σταδιακά οι απόψεις, οι στάσεις, οι θέσεις και οι οπτικές των ανθρώπων απέναντι στον Θεό, και καθώς όλα αυτά βελτιώνονται σταδιακά, αλλάζουν και οι στάσεις τους απέναντι στον Θεό. Μόνο όταν αλλάξουν οι άνθρωποι, θα τους παράσχει ο Θεός σταδιακά την αναγνώρισή Του, θα τους αποδεχτεί και θα τους συμπαθήσει σταδιακά, και θα εγκαταλείψει σταδιακά το μίσος Του, την απέχθεια, την απόρριψη και τις κατάρες Του απέναντί τους. Άραγε, αν ο Θεός δεν είχε ενσαρκωθεί, όση ενέργεια κι αν είχες δαπανήσει κι όποιο τίμημα κι αν είχες πληρώσει κατά την πίστη σου στον Θεό όλα αυτά τα χρόνια, θα μπορούσες να αποκομίσεις όλα αυτά τα κέρδη; (Όχι.) Χωρίς τον ενσαρκωμένο Θεό, δεν θα βελτιωνόταν ποτέ η σχέση των ανθρώπων με τον Θεό. Το πιο σημαντικό σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό είναι ότι διαθέτει κανονική ανθρώπινη φύση και ζει εντός της κανονικής ανθρώπινης φύσης. Μόνο με το να ζει εντός της κανονικής ανθρώπινης φύσης, να διαθέτει τη συνείδηση και τον ορθολογισμό της κανονικής ανθρώπινης φύσης και να μπορεί να σκέφτεται, να κρίνει και να λαμβάνει αποφάσεις σωστά, καθώς και να κατανοεί και να γνωρίζει κάθε λογής ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα, μπορεί Αυτός, σιγά σιγά, να παρέχει κανονικά τις διάφορες αλήθειες που χρειάζονται οι άνθρωποι, ώστε σταδιακά να λάβουν την αποδοχή και την αναγνώριση του Θεού. Μόνο έτσι μπορούν οι άνθρωποι να αναδυθούν από τις διάφορες διεφθαρμένες διαθέσεις τους, να πάψουν να επαναστατούν ενάντια στον Θεό και να μη ζουν πλέον υπό τα δεσμά του Σατανά δείχνοντας απείθεια στον Θεό, αλλά αντίθετα, κατά τη διαδικασία της έκφρασης της αλήθειας από τον Θεό —δηλαδή κατά τη διαδικασία που ο Θεός κάνει το έργο Του— να καταλήξουν σταδιακά να έχουν αληθινή υποταγή προς τον Θεό και αληθινό φόβο Θεού. Έτσι, όπως κι αν το βλέπετε, η σημασία του ενσαρκωμένου Θεού για την ανθρωπότητα είναι, πολύ απλά, τεράστια!

Αυτό που κυρίως αντιπροσωπεύει τον ενσαρκωμένο Θεό είναι η κανονική ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού, και αυτή η κανονική ανθρώπινη φύση είναι απολύτως απαραίτητη. Επομένως, αν έχεις πολλές αντιλήψεις σχετικά με την κανονική ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού τις οποίες δεν μπορείς να εγκαταλείψεις με τίποτα και συχνά συγκρίνεις τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό, τότε λέω ότι δεν έχεις καθόλου ανθρώπινη φύση. Έχεις κερδίσει τόσο πολλά από αυτήν την κανονική ανθρώπινη φύση του Θεού, κι όμως δεν ξέρεις καν πώς απέκτησες αυτές τις διάφορες πτυχές της αλήθειας. Δεν είσαι τυφλός; Δεν έχεις συνείδηση, έτσι δεν είναι; (Ναι.) Δεν έχεις συνείδηση και δεν ξέρεις πώς λειτουργούν τα πράγματα. Κάποιοι λένε: «Αν δεν είχε ενσαρκωθεί ο Θεός για να μιλήσει και να εργαστεί, θα είχαμε φτάσει στη σωτηρία εδώ και πολύ καιρό και θα είχαμε αρπαχθεί ενώπιον του Θεού εδώ και πολύ καιρό». Δεν είναι παράλογα αυτά που λένε; Δεν είναι πολύ άτοπο να λένε τέτοια πράγματα; (Ναι.) Χωρίς τα λόγια και το έργο του ενσαρκωμένου Θεού όλα αυτά τα χρόνια, θα ήσασταν ακόμα ζωντανοί σήμερα; Αν, λοιπόν, μετά από τόσα χρόνια που ακολουθείς τον ενσαρκωμένο Θεό και μετά από τόσα χρόνια που ακούς τη συναναστροφή Του πάνω στην αλήθεια, έχεις αισθανθεί βαθιά και έχεις αντιληφθεί εμπειρικά τα εξής: «Το έργο που κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός είναι τόσο ωφέλιμο για μένα! Στ’ αλήθεια, έχω ωφεληθεί πάρα πολύ!» —αν μπορείς πραγματικά να αντιληφθείς εμπειρικά κάτι τέτοιο, τι δείχνει αυτό; Δείχνει ότι έχεις συνείδηση και ότι η εμπειρική σου αντίληψη είναι σωστή. Οι άνθρωποι που δεν έχουν συνείδηση και λογική δεν μπορούν ακόμα και σήμερα να το αντιληφθούν αυτό εμπειρικά, και αυτό είναι επικίνδυνο. Αν δεν το έχουν αντιληφθεί εμπειρικά μέχρι τώρα, θα μπορέσουν να το κάνουν σε άλλα είκοσι χρόνια; Αποκλείεται. Είναι προφανές ότι ένας τέτοιος άνθρωπος δεν έχει συνείδηση. Όχι μόνο δεν μπορεί να αντιληφθεί εμπειρικά ότι όλα τα λόγια και το έργο του ενσαρκωμένου Θεού αποτελούν σωτηρία για τους ανθρώπους, αλλά θα πει κιόλας: «Τι έχω κερδίσει τόσα χρόνια που πιστεύω στον Θεό;» Ο Θεός έχει εκφράσει τόσες αλήθειες —δεν τις έχεις αποκτήσει; Δεν νιώθεις ότι η αλήθεια είναι το πιο πολύτιμο πράγμα; Αν δεν νιώθεις ότι η αλήθεια είναι το πιο πολύτιμο πράγμα, τότε δεν είσαι αληθινός πιστός· είσαι απλώς ένα παράσιτο. Αν δεν έχεις νιώσει ότι έχεις αποκτήσει την αλήθεια, τότε δεν έχεις συνείδηση. Είναι άνθρωπος κάποιος που δεν έχει συνείδηση; (Όχι.) Κάποιος που δεν έχει συνείδηση δεν είναι άνθρωπος. Βλέπεις, ένα ζώο, όσα χρόνια κι αν ζήσει, δεν θα μάθει ποτέ ότι υπάρχει ο Δημιουργός· κι ένας διάβολος, όσες δεκάδες χιλιάδες ή εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια κι αν ζήσει, δεν θα αναγνωρίσει ποτέ την ύπαρξη του Θεού. Θα καταδικαστούν τα ζώα επειδή δεν γνωρίζουν ότι υπάρχει ο Θεός; (Όχι.) Τα σκυλιά ζουν περίπου δέκα χρόνια, τα άλογα ζουν είκοσι με τριάντα, κι οι ελέφαντες μπορεί να ζήσουν ακόμα και πάνω από εκατό χρόνια. Δεν γνωρίζουν την ύπαρξη του Δημιουργού, όμως κανένα τους δεν καταδικάζεται γι’ αυτό, αφού η ταξινόμησή τους είναι αυτή των ζώων. Ο Θεός δεν έχει απαιτήσεις απ’ αυτά ούτε τα σώζει. Οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί. Ο Θεός έχει προσδοκίες από τους ανθρώπους και έχει εναποθέσει τις ελπίδες Του σ’ αυτούς. Μετά από τόσα χρόνια που έχεις βιώσει το έργο του ενσαρκωμένου Θεού, θα πρέπει να μπορείς να το αντιληφθείς αυτό μέσω της εμπειρίας σου, σωστά; Τότε, πώς πρέπει να μεταχειρίζονται οι άνθρωποι τον ενσαρκωμένο Θεό; Όλα οδηγούν πίσω σ’ αυτό που έχω πει και νωρίτερα: Όσο κι αν φαίνεται ότι ο ενσαρκωμένος Θεός δεν συμμορφώνεται με τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σου ή με αυτό που θέλεις —ίσως να μην είναι τόσο ψηλός όσο εσύ, να μην είναι τόσο όμορφος όσο εσύ, να μην έχει τόσες γνώσεις και μόρφωση όσο εσύ, και να μην έχει τόσο υψηλή κοινωνική θέση όσο εσύ— αν μπορείς να αντιληφθείς εμπειρικά ότι οι αλήθειες πάνω στις οποίες έχει συναναστραφεί όλα αυτά τα χρόνια σού έχουν επιτρέψει να θερίσεις μια μεγάλη συγκομιδή και να αποκτήσεις την αλήθεια, τότε πρέπει να αποδεχτείς το γεγονός ότι Αυτός είναι ο Θεός και ότι έχει την ταυτότητα του Θεού. Αν έχεις πραγματικά ορθολογισμό, δεν πρέπει να συγκρίνεις πάντα τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό. Έχει νόημα να Τους συγκρίνεις έτσι; Με το να Τους συγκρίνεις πάντα έτσι, απλώς θα βάζεις τον εαυτό σου σε δύσκολη θέση· επίσης, ο Θεός θα σε σιχαθεί και τελικά δεν θα κερδίσεις τίποτα. Αν Τους συγκρίνεις πάντα έτσι, αυτό θα σε επηρεάσει ως προς το να αποκτήσεις την αλήθεια και να φτάσεις στη σωτηρία. Επομένως, μόνο και μόνο επειδή οι αλήθειες που εκφράζει ο ενσαρκωμένος Θεός μπορούν να σου δώσουν τη δυνατότητα να φτάσεις στη σωτηρία, δεν πρέπει να συγκρίνεις πια τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό και πρέπει να αποδεχτείς τον ενσαρκωμένο Θεό· δεν είναι ακόμα πολύ αργά να Τον αποδεχτείς τώρα. Κάποιοι λένε: «Και τι σημαίνει αποδοχή; Δεν ακούω από την αρχή τα κηρύγματά Σου; Αυτό δεν είναι αποδοχή;» Το να ακούς κηρύγματα δεν ισοδυναμεί με αποδοχή. Τότε, τι ακριβώς είναι η αποδοχή; Στοχαστείτε το μόνοι σας: Ποιες είναι οι εκδηλώσεις της μη αποδοχής Του και ποιες είναι οι εκδηλώσεις της αποδοχής Του; Στοχαστείτε το και συναναστραφείτε πάνω σ’ αυτό μεταξύ σας. Ας ολοκληρώσουμε εδώ τη σημερινή μας συναναστροφή. Γεια σας!

27 Ιουλίου 2024