Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια (24)
Την προηγούμενη φορά, συναναστραφήκαμε σχετικά με το περιεχόμενο που αφορά την εγκατάλειψη των φραγμών που υπάρχουν ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και τον Θεό και της εχθρικότητάς του απέναντι στον Θεό, το οποίο εμπίπτει στο ευρύτερο θέμα της «εγκατάλειψης» στο «Πώς να επιδιώκει κανείς την αλήθεια». Το περιεχόμενο αυτό αφορά αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό. Πάνω σε ποιες πτυχές συναναστραφήκαμε; (Την προηγούμενη φορά, Θεέ μου, κυρίως συναναστράφηκες πάνω στις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες μας σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό και τις εξέθεσες, κι επίσης μας έκανες συναναστροφή πάνω σε δύο αρχές άσκησης: Η μία ήταν να μη συγκρίνουμε τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό και η άλλη ήταν να μην εξισώσουμε τον ενσαρκωμένο Θεό με τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα.) Αυτά που πρέπει να κάνουν πράξη οι άνθρωποι για να διορθώσουν τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό είναι οι δύο αρχές που αναφέρθηκαν στην προηγούμενη συναναστροφή. Ποια ήταν η πρώτη; (Να μη συγκρίνει κανείς τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό.) Και ποια ήταν η δεύτερη; (Να μην εξισώνει τον ενσαρκωμένο Θεό με τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα.) Αυτές οι δύο ήταν κυρίως. Την προηγούμενη φορά, συναναστράφηκα πάνω στην πρώτη αρχή, να μη συγκρίνει κανείς τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό, και παρουσίασα εν συντομία θέματα που αφορούν τη ζωή του ενσαρκωμένου Θεού, τα οποία οι άνθρωποι βλέπουν αλλά δεν καταλαβαίνουν ακόμα. Σήμερα, θα συνεχίσω να συναναστρέφομαι πάνω στο θέμα που αφορά τον ενσαρκωμένο Θεό. Όσο περισσότερο συναναστρέφομαι, τόσο περισσότερο θα καταλαβαίνουν οι άνθρωποι και τόσο πιο πλήρης θα είναι η κατανόησή τους. Όσο περισσότερο συναναστρέφομαι πάνω στη σημασία της κανονικής ανθρώπινης φύσης ή της ταπεινοφροσύνης και της απόκρυψης του ενσαρκωμένου Θεού, τόσο περισσότερο θα κατανοούν οι άνθρωποι τον ενσαρκωμένο Θεό και τόσο πιο πρακτική θα είναι η κατανόησή τους γι’ Αυτόν. Θα μπορούν να κατανοήσουν περισσότερα πράγματα σχετικά με την πρακτική πλευρά του ενσαρκωμένου Θεού ή τις πτυχές Του εκείνες που μπορούν να δουν και με τις οποίες μπορούν να έρθουν σε επαφή οι άνθρωποι, και η γνώση τους θα είναι πιο ακριβής και πρακτική. Έτσι, οι άνθρωποι θα εγκαταλείψουν κάποιες από τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους σχετικά με τον Θεό στον ουρανό οι οποίες δεν συμβαδίζουν με την πραγματικότητα. Όσο περισσότερο εγκαταλείπουν οι άνθρωποι τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους σχετικά με τον Θεό στον ουρανό, και όσο περισσότερο γνωρίζουν και αντιλαμβάνονται την πρακτικότητα και την κανονικότητα του ενσαρκωμένου Θεού, τόσο πιο κανονική θα γίνεται η σχέση ανάμεσα στους ίδιους και στον Θεό. Ένα σημείο που σχετίζεται με το να μη συγκρίνεις τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό είναι ότι πρέπει να κατανοήσεις την πρακτικότητα και την κανονικότητα του ενσαρκωμένου Θεού. Όσο περισσότερο κατανοείς την πρακτικότητα και την κανονικότητα του ενσαρκωμένου Θεού, τόσο περισσότερο θα κατανοείς τον Θεό στον ουρανό και δεν θα αξιολογείς τον Θεό στον ουρανό με βάση τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες σου. Φυσικά, από αντικειμενική άποψη, θα συμβεί και κάτι άλλο: Θα έχεις τη σωστή στάση απέναντι στον Θεό, θα έχεις αντικειμενική άποψη για τις διάφορες εκδηλώσεις που αποκαλύπτονται από τον ενσαρκωμένο Θεό στο πλαίσιο της ανθρώπινης φύσης Του και θα γνωρίσεις, επίσης, τον Θεό στον ουρανό με μεγαλύτερη ακρίβεια και πιο πρακτικά. Αυτό σε αποτρέπει απ’ το να έχεις πάντα αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό που δεν συμβαδίζουν με την πραγματικότητα, κι επίσης σε αποτρέπει απ’ το να συγκρίνεις πάντα τον ενσαρκωμένο Θεό με τον Θεό στον ουρανό. Όταν συζητάμε για την ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού, δηλαδή τον Χριστό, υπάρχει ένα συγκεκριμένο θέμα που αναφέρεται συχνά: η κανονικότητα και η πρακτικότητα, καθώς και η ταπεινοφροσύνη και η απόκρυψη του ενσαρκωμένου Θεού. Οι άνθρωποι κάνουν συχνά λόγο για την κανονικότητα και την πρακτικότητά Του, κι επίσης κάνουν συχνά λόγο για την ταπεινοφροσύνη και την απόκρυψή Του· ωστόσο, όσον αφορά τα πρακτικά ζητήματα που εμπλέκονται εδώ, μπορεί να πει κανείς ότι κανένας άνθρωπος δεν έχει ξεκάθαρη κατανόηση. Τι ακριβώς είναι η κανονικότητα και η πρακτικότητα του Θεού; Τι είναι η ταπεινοφροσύνη και η απόκρυψή Του; Με άλλα λόγια, όσον αφορά το τι ακριβώς είναι η κανονικότητα, η πρακτικότητα, η ταπεινοφροσύνη και η απόκρυψη του ενσαρκωμένου Θεού στην καρδιά των ανθρώπων, καθώς και το πώς να κατανοήσει και να γνωρίσει κανείς αυτά τα πράγματα, οι άνθρωποι δεν έχουν ξεκάθαρη εικόνα για την αλήθεια ή την ουσία ως προς αυτήν την πτυχή, και απλώς κηρύττουν γι’ αυτά λες και είναι κάποιου είδους θεωρία ή πνευματική ορολογία. Επομένως, είναι μεγάλη η ανάγκη να πραγματοποιήσουμε συναναστροφή πάνω σε αυτό το θέμα της κανονικότητας και της πρακτικότητας, καθώς και της ταπεινοφροσύνης και της απόκρυψης του ενσαρκωμένου Θεού, λεπτομερώς και συστηματικά. Μέσα από μια τέτοια συναναστροφή, οι άνθρωποι θα κατανοήσουν ξεκάθαρα τι συνιστά το να βιώνει κανείς την κανονικότητα και την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού, αυτού του Υιού του ανθρώπου που διαθέτει μια ιδιαίτερη ταυτότητα.
Τι μπορείτε να αντιληφθείτε όσον αφορά την κανονικότητα και την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού από την άποψη της κυριολεκτικής σας κατανόησης ή μέχρι εκεί που φτάνουν οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες σας; Όλα αυτά τα χρόνια που έρχεστε σε επαφή με τον Θεό, που αλληλεπιδράτε ή συνομιλείτε μαζί Του, τι ακριβώς έχετε νιώσει και γνωρίσει όσον αφορά την κανονικότητα και την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού; Τα περισσότερα από τα θέματα πάνω στα οποία έγινε συναναστροφή προηγουμένως είχαν σχέση με τα προβλήματα της διεφθαρμένης ανθρωπότητας. Δηλαδή, συναναστραφήκαμε πάνω στα διάφορα προβλήματα που έχετε, τα οποία αφορούν τις διεφθαρμένες διαθέσεις, την υπηρεσία προς τον Θεό και την εκτέλεση των καθηκόντων, καθώς και την ανθρώπινη φύση, το επίπεδο, τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες των ανθρώπων, αλλά και τις στάσεις και τις οπτικές τους απέναντι στον Θεό —για όλα αυτά μιλήσαμε. Τόσα χρόνια κηρύττω την αλήθεια και κάνω κηρύγματα, εστιάζοντας πάντα στα προβλήματά σας. Αυτήν τη φορά, επιτέλους, δεν μιλάμε για τα προβλήματά σας, αλλά για κάποια θέματα που αφορούν τον ενσαρκωμένο Θεό, κι αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε τα πράγματα από μια διαφορετική οπτική γωνία. Δεν σας φαίνεται αυτό το θέμα αρκετά χαλαρωτικό, χωρίς κανένα φορτίο και χωρίς τόση αμηχανία; (Ναι.) Τότε, ποια πράγματα μπορείτε να δείτε, να αντιληφθείτε μέσα απ’ την εμπειρία σας ή να κατανοήσετε όσον αφορά την κανονικότητα και την πρακτικότητα ή την ταπεινοφροσύνη και την απόκρυψη του ενσαρκωμένου Θεού; Μπορείτε να μιλήσετε για θεωρίες ή για γεγονότα· όλα είναι δεκτά. Δεν μπορείτε να δώσετε απάντηση —σ’ αυτήν την περίπτωση, μήπως δεν έχετε συνήθως καμία σκέψη στο μυαλό σας σχετικά με την ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού; Δεν έχετε την παραμικρή γνώση; Ούτε και το παραμικρό αίσθημα; Κάτι πρέπει να έχετε, σωστά; Ίσως κάποιες φορές να είναι μια φευγαλέα σκέψη, άλλες φορές κάτι το οποίο σκέφτεστε για κάποια ώρα και άλλες φορές μπορεί να είναι κάποιες βαθιές εντυπώσεις που έχετε στην καρδιά σας. Αν είναι μια φευγαλέα σκέψη, ίσως να μην τη θυμάσαι· ή καμιά φορά γεννιέται μια συγκεκριμένη σκέψη ή οπτική στο υποσυνείδητό σου και ίσως ούτε και αυτή να τη θυμάσαι απαραίτητα. Κάποιες φορές, όμως, έχεις μια συγκεκριμένη εντύπωση για τον ενσαρκωμένο Θεό, κι αυτή η εντύπωση με τη σειρά της σε οδηγεί να αναπτύξεις μια άποψη. Αυτή η εντύπωση θα παραμείνει στο μυαλό σου για πολύ καιρό. Σίγουρα θα μπορείς να τη θυμηθείς. Το μυαλό σου δεν πρέπει να είναι κενό, σωστά; Μιλήστε, λοιπόν, για την κατανόησή σας σχετικά με την κανονικότητα και την πρακτικότητα ή με την ταπεινοφροσύνη και την απόκρυψη του ενσαρκωμένου Θεού. (Θεέ μου, η κατανόησή μου περί της κανονικότητας και της πρακτικότητας του ενσαρκωμένου Θεού είναι ότι έχει και Αυτός τις κανονικές ανάγκες της σάρκας. Για παράδειγμα, όταν ο Χριστός μιλάει για πολλή ώρα, διψάει και χρειάζεται να πιει νερό. Όταν συναναστρέφεται μαζί μας για τρεις-τέσσερις ώρες στις συναθροίσεις, κουράζεται κι Αυτός και έχει ανάγκη να ξεκουραστεί. Όταν περπατά για πολλή ώρα, χρειάζεται κι Αυτός να κάνει διαλείμματα. Με άλλα λόγια, εξωτερικά, ο Χριστός είναι ίδιος με έναν κανονικό άνθρωπο κι έχει, επίσης, όλο το εύρος των συναισθημάτων της κανονικής ανθρώπινης φύσης: Xαίρεται όταν ακούει χαρούμενα πράγματα και λυπάται όταν ακούει πράγματα θλιβερά. Αυτά είναι και εκδηλώσεις της κανονικότητας και της πρακτικότητας του ενσαρκωμένου Θεού.) Αναφέρατε κάποια γεγονότα. Αυτά είναι πράγματα που έχετε δει, αλλά και πράγματα με τα οποία μπορείτε να έρθετε σε επαφή και τα οποία μπορείτε να νιώσετε. Κάτι άλλο; (Θεέ μου, θα προσθέσω εγώ κάτι: Έχω ακούσει στο παρελθόν ότι, όταν πρόκειται να κατευθύνεις κάποιο επαγγελματικό έργο, πρέπει και να μάθεις και να κατανοήσεις κάποιες εξειδικευμένες γνώσεις.) Το έχετε ακούσει όλοι αυτό; Ότι, όταν κατευθύνω κάποιο επαγγελματικό έργο, πρέπει και να πάω να το μάθω πρακτικά, και να κατανοήσω και να αποκτήσω κάποιες σχετικές επαγγελματικές γνώσεις —αυτήν την πληροφορία έχουν λάβει οι περισσότεροι άνθρωποι; Αυτό πιστεύετε όλοι; (Όχι. Για παράδειγμα, όταν κατευθύνεις το έργο της ομάδας παραγωγής ταινιών, απλώς παρακολουθείς περιστασιακά κάποιες ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές για να ενημερωθείς· δεν αφιερώνεις χρόνο ειδικά για να το μελετήσεις ή να το διερευνήσεις.) Πρέπει να ξεκαθαριστεί αυτό. Πραγματικά, δεν έχω την ενέργεια για να ψάχνω πηγές ή να αποκτώ οποιουδήποτε είδους επαγγελματικές γνώσεις. Απλώς έχω δει μερικές ταινίες και, ως εκ τούτου, έχω μια μικρή εντύπωση για το πώς θα έπρεπε να είναι γενικά· επιπλέον, με βάση κάποιες σχετικές επαγγελματικές γνώσεις που Μου παρέχουν οι αδελφοί και οι αδελφές, στη συνέχεια καταλαβαίνω και συμπεραίνω τις σχετικές αρχές, και δίνω κάποια κατεύθυνση για το επαγγελματικό έργο. Το ουσιαστικό σημείο εδώ είναι η κατανόηση των αρχών και η κατεύθυνση των αδελφών με βάση αυτές. Οι δυσκολίες αυτών που κάνουν το έργο είναι, από τη μία, ότι οι επαγγελματικές τους γνώσεις δεν είναι ολοκληρωμένες και, από την άλλη, ότι δεν κατανοούν τις αλήθεια-αρχές, σε συνδυασμό με το χαμηλό επίπεδό τους. Επομένως, όταν τους παρέχω κάποια καθοδήγηση με βάση την κατανόηση των αρχών, τα αποτελέσματα είναι καλύτερα απ’ ό,τι θα ήταν αν το έκαναν μόνοι τους. Το κάνω αυτό με βάση την αρχή της διακήρυξης των λόγων του Θεού, της μαρτυρίας για τον Θεό, του να μην ντροπιάζεται ο Θεός και του να δίνεται στους ανθρώπους η δυνατότητα να μάθουν περισσότερα για το έργο του Θεού και να κατανοήσουν μεγαλύτερο μέρος της αλήθειας, κι αυτό έχει αποφέρει συγκεκριμένα αποτελέσματα. Όσον αφορά τις πραγματικές επαγγελματικές δεξιότητες, πρακτικά δεν διαθέτω καμία. Κατ’ αρχάς, δεν έχω αυτές τις εξειδικευμένες γνώσεις ούτε έχω προσπαθήσει ποτέ συγκεκριμένα να τις αποκτήσω, όπως είπατε. Όποιου είδους επαγγελματικό έργο κι αν καθοδηγώ, δεν έχω προσπαθήσει ποτέ να το μάθω ούτε έχω αναζητήσει εκπαιδευτικό υλικό, πηγές ή σχετικές επαγγελματικές γνώσεις. Το πολύ πολύ να βρουν οι αδελφοί και οι αδελφές κάποιο σχετικό εκπαιδευτικό υλικό ή δείγματα και να Μου τα δώσουν να τα δω, και από αυτά να συμπεράνω κάποιες σχετικές αρχές και μεθόδους εργασίας για το συγκεκριμένο επάγγελμα, και να κατευθύνω το έργο τους με βάση αυτές.
Όσον αφορά αυτήν την πτυχή, δηλαδή την κανονικότητα και την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού, οι άνθρωποι έχουν δει κάποιο μέρος της κανονικότητας και της πρακτικότητας που εκδηλώνονται από τα ένστικτα της σάρκας Του. Σε αυτό περιλαμβάνονται τα ανθρώπινα ένστικτα, καθώς και κάποιες αποκαλύψεις και κάποιοι περιορισμοί των διαφόρων έμφυτων συνθηκών της σάρκας· αυτή είναι η πραγματική έννοια των όρων κανονικότητα και η πρακτικότητα. Είτε πρόκειται για αυτά που Εκείνος αποκαλύπτει εξωτερικά, είτε για τις εσωτερικές Του σκέψεις και απόψεις, είτε για τις εσωτερικές αρχές της διαγωγής της ανθρώπινης φύσης Του —με λίγα λόγια, η απλούστερη και πιο βασική κατανόηση της κανονικότητας και της πρακτικότητας του ενσαρκωμένου Θεού είναι ότι Αυτός δεν είναι εξαιρετικός, υπερβατικός ή μη συμβατικός. Δηλαδή, από την εξωτερική εμφάνιση του ενσαρκωμένου Θεού, δεν μπορείς να δεις καμία ιδιαίτερη εκδήλωση που να διαφέρει από τις εκδηλώσεις των συνηθισμένων ανθρώπων. Αν δεν μιλάει ή δεν κάνει τίποτα, τότε, μόνο με το να κοιτάξεις τα χαρακτηριστικά του προσώπου Του, τη σωματική Του δομή και την υπόστασή Του συνολικά, δεν βλέπεις τίποτε το ασυνήθιστο. Δεν είναι εξαιρετικός, υπερβατικός ή μη συμβατικός· είναι απλώς ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Για να το θέσω με ακρίβεια ή με αντικειμενικότητα, αν αυτός ο άνθρωπος βρίσκεται μέσα σε ένα πλήθος και δεν μιλάει, και δεν κάνει έργο ούτε εκφράζει την αλήθεια, δεν μπορείς να καταλάβεις σε τι διαφέρει αυτός ο άνθρωπος από οποιονδήποτε άλλον. Για παράδειγμα, αν κάθομαι ανάμεσά σας και μπει ένας ξένος, θα δει ότι φαίνομαι ακριβώς σαν κι εσάς. Δεν κάθομαι στην τιμητική θέση ούτε ξεχωρίζω. Έχω συνηθισμένη εμφάνιση· δεν είμαι εξαιρετικός, δεν είμαι επιβλητικός σε ανάστημα και δεν μοιάζω με κάποια μεγάλη προσωπικότητα —δεν είμαι παρά ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Έτσι, δεν θα μπορούσαν να καταλάβουν ποιος είναι ο ενσαρκωμένος Θεός. Αν ζούσα μαζί με μια ομάδα ανθρώπων, ούτε τότε θα μπορούσες να δεις κάτι το διαφορετικό σ’ Εμένα. Ξέρεις μόνο ότι αυτός ο ενσαρκωμένος Θεός είναι γυναίκα, αλλά, απλούστατα, δεν θα μπορούσες να διακρίνεις ποιος είναι ο ενσαρκωμένος Θεός με γυμνό μάτι, εκτός αν άκουγες συχνά τα κηρύγματά Μου· στην περίπτωση αυτή, ίσως να μπορούσες να το καταλάβεις από τη φωνή Μου. Αν κάποιο άτομο έχει φωνή που μοιάζει με τη δική Μου, κάποιοι μπορεί να έκαναν μέχρι και το λάθος να υποθέσουν ότι το συγκεκριμένο άτομο είναι ο ενσαρκωμένος Θεός. Συμβαίνουν τέτοια πράγματα; Σίγουρα έχει συμβεί αυτό. Κάποια άτομα φαίνονται υπερβατικά και εξαιρετικά, διαθέτουν ιδιαίτερη αύρα και στυλ, και δείχνουν ιδιαίτερα ευγενή, λες και έχουν θέση και ορισμένο κύρος. Μερικοί ανόητοι αδελφοί και αδελφές ή άνθρωποι που θέλουν πάρα πολύ να συναντήσουν τον ενσαρκωμένο Θεό θα νομίσουν λανθασμένα ότι μια τέτοια γυναίκα είναι ο ενσαρκωμένος Θεός, και μάλιστα θα υποκλιθούν και θα γονατίσουν μπροστά της. Η γυναίκα μπροστά στην οποία υποκλίνονται νιώθει κατευχαριστημένη μέσα της και μάλιστα το αποδέχεται σιωπηρά. Όταν είναι να φύγει, εκείνοι οι ανόητοι που υποκλίθηκαν και γονάτισαν φτάνουν ακόμα και στο σημείο να κλάψουν και διστάζουν να την αποχωριστούν· την τραβάνε από τα ρούχα και δεν την αφήνουν να φύγει, λέγοντας: «Πότε θα ξανάρθεις; Θα μας λείψεις!» Λένε μάλιστα με ιδιαίτερη συγκίνηση: «Επιτέλους, συνάντησα τον ενσαρκωμένο Θεό. Δεν έχω τίποτα να μετανιώνω σ’ αυτήν τη ζωή. Ακόμα κι αν πεθάνω, η ζωή μου θα αξίζει τον κόπο!» Το άτομο προς το οποίο υποκλίνονται δεν ξεκαθαρίζει καθόλου τα πράγματα. Έχετε ακούσει να έχουν συμβεί τέτοια πράγματα; (Ναι.) Κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε με τίποτα να συμβεί στο εξωτερικό. Γιατί συνέβαινε στην ηπειρωτική Κίνα; Εφόσον ο ενσαρκωμένος Θεός εμφανίστηκε και έκανε έργο στην Κίνα, σίγουρα έχει την εμφάνιση ενός ατόμου από την Κίνα, γι’ αυτό και κάτι τέτοιο συνέβαινε στην ηπειρωτική Κίνα. Δεν θα ασχοληθούμε με το αν οι δύο πλευρές που εμπλέκονται σ’ αυτό το ζήτημα έχουν δίκιο ή άδικο. Όσον αφορά το ίδιο το ζήτημα, ανεξαρτήτως του πώς κατανοούν οι άνθρωποι την κανονικότητα και την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού, πιστεύουν σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους ότι ο ενσαρκωμένος Θεός θα πρέπει να έχει επιβλητικό ανάστημα, ευγενή εμφάνιση και, ακόμα περισσότερο, ευγενή ταυτότητα. Θα πρέπει, επίσης, να έχει μοναδική εμφάνιση και τρόπο ομιλίας, ώστε όποιος Τον κοιτάζει να αισθάνεται ότι Αυτός είναι σαν τον Θεό, ότι είναι ο Θεός, χωρίς την παραμικρή αμφιβολία. Αν μοιάζει συνηθισμένος στα μάτια των ανθρώπων κι εκείνοι δεν μπορούν να δουν σ’ Εκείνον την αύρα του Θεού ούτε την εικόνα του Θεού, τότε είναι αδύνατο να είναι ο Θεός. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι ο ενσαρκωμένος Θεός είναι σίγουρα ιδιαίτερα επιβλητικός σε ανάστημα κι ευγενής και ότι έχει αύρα, ότι μοιάζει ιδιαίτερα με άτομο που έχει βασιλική ταυτότητα· θα πρέπει να έχει ψηλό παράστημα όταν περπατάει, τα μάτια Του θα πρέπει να είναι λαμπερά και διαπεραστικά, και το βλέμμα Του θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιχμηρό· θα πρέπει να μπορεί να καταλάβει αμέσως τι σκέφτεται ο καθένας με το που τον κοιτάζει, και θα πρέπει να μπορεί να διακρίνει με μια ματιά ποιος τρέφει εχθρικότητα ή κακές σκέψεις. Αυτές οι σκέψεις που έχουν οι άνθρωποι αντικατοπτρίζουν ένα συγκεκριμένο φαινόμενο: Οι άνθρωποι έχουν ένα πλήθος από φαντασιοκοπίες σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό. Στην πραγματικότητα, όμως, ο ενσαρκωμένος Θεός δεν είναι ο ίδιος με τον Θεό των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών των ανθρώπων. Υπάρχει μια διαφορά. Η εξωτερική εμφάνιση του ενσαρκωμένου Θεού είναι ιδιαίτερα συνηθισμένη. Δεν είναι καθόλου επιβλητικός σε ανάστημα, καθόλου υπερβατικός και καθόλου υπερφυσικός. Μπορεί μάλιστα να πει κανείς ότι δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο. Εξωτερικά, δεν διαφέρει σχεδόν στο παραμικρό από όλους τους δημιουργημένους ανθρώπους. Δηλαδή, όσον αφορά τις διάφορες λειτουργίες που διαθέτουν, καθώς και τα ένστικτα, την κανονική σκέψη και τις διάφορες ικανότητες των ανθρώπων, είναι σχεδόν ολόιδιος με τους ανθρώπους που δημιουργήθηκαν από τον Θεό. Αυτά είναι τα εξωτερικά πράγματα που μπορούν να δουν άμεσα με γυμνό μάτι και με τα οποία μπορούν να έρθουν σε επαφή, και τα οποία μπορούν να συλλάβουν και να κατανοήσουν οι άνθρωποι. Αυτά τα εξωτερικά πράγματα είναι εύκολο να τα δουν και να τα κατανοήσουν οι άνθρωποι, οπότε δεν θα αποτελέσουν το επίκεντρο της συναναστροφής μας. Η κανονικότητα και η πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού, καθώς και η ταπεινοφροσύνη και η απόκρυψή Του, είναι το επίκεντρο της συναναστροφής μας.
Όσο γι’ αυτά που πρέπει να κατανοήσουν οι άνθρωποι σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό, είτε σχετικά με την κανονικότητα και την πρακτικότητά Του είτε σχετικά με την ταπεινοφροσύνη και την απόκρυψή Του, πρόκειται για σκέψεις των ανθρώπων ή τρόπους για να τα γνωρίσουν που, απλούστατα, δεν έχουν στην καρδιά τους· αυτές οι σκέψεις δεν υπάρχουν καν μέσα στις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους. Αυτό έχει να κάνει με το πώς ζει ο ενσαρκωμένος Θεός ανάμεσα στους ανθρώπους, πώς ζει στο περιβάλλον της πραγματικής ζωής της ανθρωπότητας, πώς διάγει τη ζωή Του, και πώς μιλάει και εργάζεται ανάμεσα στους ανθρώπους. Σχετίζεται με ζητήματα που αφορούν την ουσία του ενσαρκωμένου Θεού και πάνω σ’ αυτά τα ζητήματα αξίζει να γίνει συναναστροφή. Αυτές οι πτυχές είναι, επίσης, πράγματα που οι άνθρωποι δεν μπορούν να δουν ή που είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσουν και, φυσικά, είναι επίσης πράγματα που δεν υπάρχουν ούτε σ’ αυτά που γνωρίζουν οι άνθρωποι ούτε στις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες τους σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό. Με άλλα λόγια, οι γνώσεις των ανθρώπων, η κατανόηση και οι φαντασιοκοπίες τους σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό είναι ουσιαστικά αποκομμένες από την πραγματικότητα της ζωής και της ύπαρξης του ενσαρκωμένου Θεού. Ως αποτέλεσμα αυτού, πολλή από τη γνώση των ανθρώπων σχετικά με την ουσία του ενσαρκωμένου Θεού δεν είναι πρακτική και αντικειμενική, και μάλιστα αποτελείται από κάποιες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες που δεν συνάδουν με την πραγματικότητα. Ο ενσαρκωμένος Θεός ζει ανάμεσα στους ανθρώπους και μέσα σ’ αυτόν τον υλικό κόσμο· η κανονικότητα και η πρακτικότητά Του αντικατοπτρίζονται στη ζωή Του, καθώς και στη διαδικασία της ύπαρξής Του. Στη ζωή Του και στη διαδικασία της ύπαρξής Του, αφενός, εκείνο που εμπλέκεται είναι η ζωή αυτής της σάρκας και, αφετέρου, αυτό που εμπλέκεται και η διακονία που επιτελείται από τον ενσαρκωμένο Θεό. Ας δούμε απ’ αυτές τις δύο πτυχές σε τι διαφέρουν η κανονικότητα και η πρακτικότητα που βιώνει και κατέχει ο ενσαρκωμένος Θεός από τις αντιλήψεις και τις φαντασιοκοπίες των ανθρώπων, δηλαδή ποια μέρη αυτής της κανονικότητας και πρακτικότητας οι άνθρωποι δεν μπορούν να τα κατανοήσουν ή δεν τους δίνουν σημασία μόλις τα δουν, αλλά στην πραγματικότητα αποτελούν εκδηλώσεις της κανονικότητας και της πρακτικότητας που διαθέτει η ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού. Εφόσον αυτό αφορά τη ζωή και την ύπαρξη του ενσαρκωμένου Θεού, περιλαμβάνει πολλά αληθινά ζητήματα, καθώς και πολλές σκέψεις και απόψεις σχετικά με αυτά τα αληθινά ζητήματα. Αυτές οι σκέψεις και απόψεις, στην πραγματικότητα, αποκαλύπτονται και βιώνονται πρακτικά και αντικειμενικά στη ζωή του ενσαρκωμένου Θεού και στη διακονία που επιτελεί Αυτός. Ωστόσο, επειδή οι άνθρωποι τρέφουν πάρα πολλές αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες —είτε για τον Θεό στον ουρανό είτε για τον Θεό στη γη— και επειδή όλες αυτές είναι κούφιες και δεν συμβαδίζουν με την πραγματικότητα, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν δίνουν σημασία στην κανονικότητα και στην πρακτικότητα, στην ταπεινοφροσύνη και στην απόκρυψη που βλέπουν να εκδηλώνονται από τον ενσαρκωμένο Θεό, αυτήν την ιδιαίτερη ταυτότητα του Θεού. Εκείνο στο οποίο επικεντρώνονται οι περισσότεροι άνθρωποι είναι τα σημεία και τέρατα, τα μυστήρια, οι υπερφυσικές ικανότητες και τα πράγματα που είναι βαθιά, μεγαλοπρεπή ή κάπως υπερβατικά και παράξενα, και ούτω καθεξής. Δεν δίνουν, όμως, σημασία στα πραγματικά αντικειμενικά, πρακτικά και αληθινά πράγματα που βιώνει και αποκαλύπτει ο ίδιος ο Θεός. Όσα χρόνια κι αν ζει η ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού ανάμεσα στην ανθρωπότητα, επειδή οι άνθρωποι δεν δίνουν σημασία σε αυτά τα πράγματα, η γνώση τους για τον Θεό παραμένει πάντα κολλημένη στις κούφιες και νεφελώδεις φαντασιοκοπίες τους, με αποτέλεσμα η γνώση που έχουν για τον Θεό να μην είναι ποτέ ούτε αντικειμενική ούτε πρακτική. Ας γνωρίσουμε σήμερα, μέσα από τη συναναστροφή πάνω σ’ αυτό το θέμα, την κανονικότητα και την πρακτικότητα που αντικατοπτρίζονται στη ζωή του ενσαρκωμένου Θεού και στη διακονία που επιτελεί Εκείνος. Είτε πρόκειται για τη ζωή του ενσαρκωμένου Θεού είτε για τη διακονία που επιτελεί, και οι δύο αυτές πτυχές σχετίζονται με τη βίωση της κανονικότητας και της πρακτικότητάς Του. Σ’ αυτό περιλαμβάνονται οι οπτικές του ενσαρκωμένου Θεού —αυτού του Υιού του ανθρώπου που διαθέτει μια ιδιαίτερη ταυτότητα— απέναντι σε κάθε λογής ανθρώπους, γεγονότα και πράγματα, καθώς και οι αρχές και οι μέθοδοι με τις οποίες χειρίζεται κάθε λογής ζητήματα. Στις συναναστροφές όλα αυτά τα χρόνια, έχετε ακούσει για τις αρχές και τις μεθόδους με τις οποίες μεταχειρίζεται και χειρίζεται ο ενσαρκωμένος Θεός κάθε λογής ζητήματα, και γνωρίζετε πλέον αυτά τα πράγματα. Όλα αυτά τα πράγματα, που μοιάζουν πολύ υψηλά και μεγαλοπρεπή στο μυαλό σας σχετίζονται με την αλήθεια. Από τη μία, αντιπροσωπεύουν τις προθέσεις του Θεού στον ουρανό· αντιπροσωπεύουν εκείνα που ο Θεός, ο οποίος διαθέτει την ταυτότητα και την ουσία του Θεού, απαιτεί από τους ανθρώπους και εκείνα που τους διδάσκει. Από την άλλη, είναι αδιαμφισβήτητο ότι αντιπροσωπεύουν, επίσης, τις αρχές, τις μεθόδους, καθώς και τις σκέψεις και τις απόψεις του ενσαρκωμένου Θεού, αυτού του Υιού του ανθρώπου, ως προς το πώς βλέπει ή χειρίζεται όλων των ειδών τα ζητήματα. Έχω ήδη συναναστραφεί μαζί σας για μεγάλο διάστημα σχετικά με αυτόν τον τεράστιο όγκο περιεχομένου που αφορά τις αλήθεια-αρχές· υπάρχουν πολλά θέματα και είναι αρκετά εκτενή. Αυτό το περιεχόμενο αρκεί για να αντιπροσωπεύσει τις σκέψεις και τις απόψεις, τις στάσεις και τις αρχές του ενσαρκωμένου Θεού —του Υιού του ανθρώπου— ως προς το πώς χειρίζεται τα πράγματα σε κάθε είδους ζητήματα. Σήμερα, δεν θα μιλήσουμε για αυτήν την πτυχή.
Το κύριο θέμα πάνω στο οποίο θα συναναστραφούμε είναι οι αρχές της διαγωγής του ενσαρκωμένου Θεού, καθώς και οι τρόποι με τους οποίους ενεργεί, στη ζωή και την ύπαρξή Του. Μέσα από τη συναναστροφή Μου σχετικά με αυτές τις δύο πτυχές, θα κατανοήσετε καλύτερα την κανονικότητα και την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού, και θα κατανοήσετε περισσότερο τον ενσαρκωμένο Θεό. Από τη μία άποψη, ο ενσαρκωμένος Θεός, καθώς ζει ανάμεσα στους ανθρώπους, έχει μια αρχή για τον τρόπο με τον οποίο φέρεται και έχει επίσης μια αρχή για τον τρόπο με τον οποίο ενεργεί. Αυτές οι αρχές είναι πολύ απλές. Η αρχή Μου για τη διαγωγή Μου είναι να φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες και η αρχή Μου για τον τρόπο με τον οποίο ενεργώ είναι να ενεργώ με ευσυνειδησία. Να φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργώ με ευσυνειδησία —αυτές είναι οι αρχές και τα πιστεύω Μου για το πώς να φέρομαι και πώς να ενεργώ. Πόσες λέξεις είναι αυτές συνολικά; (Έντεκα λέξεις.) Αυτές οι έντεκα λέξεις είναι πολύ απλές και η κυριολεκτική τους σημασία είναι πολύ εύκολη στην κατανόηση. Δεν είναι καθόλου αφηρημένες ούτε κούφιες, καθόλου βαθυστόχαστες ούτε καθόλου υψηλές και μεγαλοπρεπείς. Να φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργώ με ευσυνειδησία —αυτές είναι οι αρχές και τα πιστεύω Μου για το πώς να φέρομαι και πώς να ενεργώ. Ακολουθώ αυτές τις αρχές στο φέρσιμο και στις ενέργειές Μου· έτσι ακριβώς το κάνω. Το βλέπετε ότι αυτό είναι γεγονός; Μπορείτε να το αντιπαραβάλετε με τα γεγονότα; Από τη μία, όταν κηρύττω και συναναστρέφομαι, όταν έρχομαι σε επαφή με τους ανθρώπους και αλληλεπιδρώ μαζί τους, κι όταν συνομιλώ με τους ανθρώπους, τους λέω πάντα να φέρονται μ’ αυτόν τον τρόπο. Από την άλλη, κι Εγώ ο ίδιος φέρομαι μ’ αυτόν τον τρόπο —δεν φωνάζω συνθήματα. Τότε, γιατί μιλάω στους ανθρώπους γι’ αυτές τις αρχές; Επειδή Εγώ ο ίδιος ενεργώ και φέρομαι μ’ αυτόν τον τρόπο —δεν συμβαίνει τίποτα άλλο που να είναι βαθύ. Κάποιοι λένε: «Αυτά τα πιστεύω Σου για τη διαγωγή Σου είναι αρκετά απλοϊκά· δεν είναι καθόλου εξευγενισμένα. Δεν μπορούν να αντιπροσωπεύσουν την ταυτότητα του ενσαρκωμένου Θεού!» Είναι σωστό αυτό; (Όχι.) Να φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργώ με ευσυνειδησία —αυτά είναι αρχές και πιστεύω. Τα κάνω πράξη στην καθημερινότητά Μου και τα κάνω πράξη και όταν επιτελώ τη διακονία Μου, δηλαδή όταν κάνω έργο. Έτσι φέρομαι κι έτσι ενεργώ. Ας μιλήσουμε για αυτά τα πράγματα σαν να κάνουμε κουβεντούλα και χαλαρή συζήτηση, ώστε να χαλαρώσετε λίγο και να μάθετε από Εμένα λίγο περισσότερα για τη ζωή Μου. Συμφωνείτε; (Ναι.) Αν, σε κάποιο σημείο της κουβέντας μας, κάποιοι από εσάς πείτε: «Διαφωνώ! Αυτό που λες δεν συνάδει με τις εκδηλώσεις Σου», τότε θα προσπαθήσω να επαναδιατυπώσω και θα το διορθώσω ή θα επανορθώσω σχετικά μ’ αυτό στο μέλλον. Αν κάποιοι από σας σηκώσετε τα χέρια σας και πείτε: «Συμφωνώ! Αυτό που λες συμφωνεί απόλυτα με όσα Σε έχουμε δει και ακούσει να αποκαλύπτεις στη ζωή Σου· αυτό που λες είναι γεγονός», τότε θα συνεχίσω. Συμφωνείτε; (Ναι.)
Φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες και ενεργώ με ευσυνειδησία —είτε στη ζωή είτε στο έργο μου, τηρώ με συνέπεια αυτά τα πιστεύω. Μάλλον έχετε καταφέρει να τα διαπιστώσετε σε μεγάλο βαθμό μέσα από το έργο που κάνω, οπότε ας μιλήσουμε πρώτα για το πώς εφαρμόζονται στη ζωή Μου. Ο ενσαρκωμένος Θεός είναι ένα πρόσωπο που κατέχει μια ιδιαίτερη θέση ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά όταν ενεργεί δεν δρα σε καμία περίπτωση σαν να είναι ξεχωριστός. Ποτέ δεν μεταχειρίζεται τον εαυτό Του ως μια ιδιαίτερη προσωπικότητα· δεν είναι παρά ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Σε όποια χώρα και αν βρίσκεται, τηρεί τους νόμους και τους κανονισμούς της χώρας εκείνης. Αν υπάρχει κάτι που πρέπει να κάνει αλλά δεν το κατανοεί, αμέσως συμβουλεύεται και μαθαίνει τι ορίζουν οι νόμοι και οι πολιτικές της τοπικής κοινωνίας, τι είναι παράνομο και τι όχι, και ενεργεί όπως είναι σωστό, χωρίς να προσφέρει στον εαυτό Του προνομιακή μεταχείριση. Το ότι ενεργεί με αυτόν τον τρόπο είναι τήρηση των κανόνων και ευσυνειδησία; (Ναι.) Αυτό είναι να φέρεται κανείς σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργεί με ευσυνειδησία. Σε μια ελεύθερη και δημοκρατική χώρα, αν χρειάζεται να κατανοήσει τους σχετικούς νόμους για να κάνει ό,τι είναι να γίνει, συμβουλεύεται έναν δικηγόρο ή ψάχνει τους νόμους και τους κανονισμούς. Δεν κάνει παρανομίες ούτε εκμεταλλεύεται νομικά κενά· τηρεί αυστηρά τους νόμους και τους κανονισμούς, επειδή οι νόμοι και οι κανονισμοί των περισσότερων χωρών προστατεύουν τα έννομα δικαιώματα και συμφέροντα των ατόμων και είναι αυτά που πρέπει να τηρούν οι άνθρωποι. Για παράδειγμα, αν κάνουμε κάποια κατασκευή στην αυλή και πρέπει να βάλουμε κάτι εκεί, πρέπει πρώτα να μάθουμε ποιοι είναι οι κανονισμοί της κυβέρνησης σχετικά μ’ αυτό, αν αυτό το πράγμα μπορεί να τοποθετηθεί στην αυλή και, αν ναι, πού είναι σωστό να μπει. Αφότου ξεκαθαρίσουμε τις λεπτομέρειες, ενεργούμε σύμφωνα με τους κανονισμούς της κυβέρνησης. Αν η κυβέρνηση δεν το επιτρέπει, τότε δεν θα το κάνουμε. Δεν πρόκειται να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε προβλήματα χωρίς λόγο και σίγουρα δεν πρόκειται να παραβιάσουμε εν γνώσει μας τον νόμο για να το κάνουμε. Για παράδειγμα, αν θέλουμε να κατασκευάσουμε κάποιου είδους κτίσμα, πρέπει να αιτηθούμε την έγκριση της κυβέρνησης. Μόλις το εγκρίνει η κυβέρνηση, μπορούν να ξεκινήσουν οι εργασίες. Όταν ολοκληρωθεί το έργο, πρέπει και πάλι να περάσει από κυβερνητικό έλεγχο. Αν περάσει τον έλεγχο, μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε με σιγουριά. Αυτή είναι η διαδικασία για τα χτισίματα. Κάποιοι μπορεί να πουν: «Ορίζει η κυβέρνηση ότι πρέπει να πάρουμε έγκριση για ένα τόσο μικρό έργο; Αν είναι κάτι προαιρετικό, δεν χρειάζεται να το κάνουμε. Μπορούμε να γλιτώσουμε τον κόπο». Εγώ λέω: «Πρέπει να το εξακριβώσουμε. Κι αν απαιτείται κυβερνητική έγκριση και δεν την πάρουμε; Δεν θα παραβιάζαμε τους κανονισμούς; Δεν πρέπει να τους παραβιάσουμε. Αφού πρόκειται να κατασκευάσουμε αυτό το κτίσμα, πρέπει να προσπαθήσουμε να πάρουμε έγκριση. Αν η κυβέρνηση πει ότι δεν χρειάζεται έγκριση, θα είμαστε ήσυχοι που δεν την αιτηθήκαμε. Αν η κυβέρνηση πει ότι πρέπει να πάρουμε έγκριση, τότε η αίτησή μας θα είναι λογική και σύμφωνη με τους κανόνες». Για οτιδήποτε αφορά τον νόμο ή τους κανονισμούς της κυβέρνησης, πρέπει να συμβουλευόμαστε και να το μαθαίνουμε με βεβαιότητα. Διαφορετικά, αν κάτι πάει στραβά, θα είναι μεγάλο πρόβλημα. Ένας θεμελιώδης κανόνας της διαβίωσης στο εξωτερικό είναι να μην κάνουμε τίποτα που είναι παράνομο ή που παραβιάζει τους κανονισμούς της κυβέρνησης. Για παράδειγμα, αν ζούμε στην ύπαιθρο και θέλουμε να κάνουμε εκτροφή πουλερικών ή προβάτων, πρέπει να λάβουμε έγκριση από την κυβέρνηση. Η κυβέρνηση έχει λεπτομερείς κανονισμούς γι’ αυτά τα πράγματα και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να τους παραβιάζουμε ή να προσπαθούμε να αποκτήσουμε ειδικά προνόμια. Αν παραβιάσουμε τους κυβερνητικούς κανονισμούς και μας πιάσουν, θα είναι μεγάλο πρόβλημα. Γι’ αυτό πρέπει να τηρούμε τον νόμο, και αυτό έχει να κάνει και με τις αρχές που διέπουν τη διαγωγή και τον τρόπο ζωής μας. Όπου κι αν ζούμε, πρέπει να φερόμαστε σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργούμε με ευσυνειδησία. Στην καθημερινότητά Μου, επίσης, συναναστρέφομαι με τους γείτονές Μου σύμφωνα με τους κανόνες. Δεν κάνω φασαρία ούτε αναστατώνω τους άλλους. Ό,τι κι αν ορίζει η κυβέρνηση, πρέπει να το τηρούμε. Ακόμα κι αν έχετε σκύλο, πρέπει να τον φροντίζετε σωστά, ώστε να μη γαβγίζει συνεχώς και να μην αναστατώνει τους γείτονές σας απ’ την ξεκούρασή τους. Ειδικά τα σαββατοκύριακα, όταν όλοι οι γείτονές σας είναι στο σπίτι, πρέπει να είστε ακόμα πιο προσεκτικοί για να μην τους ενοχλείτε. Όταν χιονίζει τον χειμώνα, πρέπει να περιμένετε να πάει οκτώ το πρωί και μετά να αρχίσετε να καθαρίζετε το χιόνι. Το καθάρισμα του χιονιού πολύ νωρίς προκαλεί φασαρία που θα αναστατώσει την ησυχία των γειτόνων σας και θα τους ενοχλήσει. Αν η κυβέρνηση έχει ρητούς κανονισμούς, πρέπει να τους τηρείς. Μην παραβιάζεις σκόπιμα τους κυβερνητικούς κανονισμούς· μην έρχεσαι σε σύγκρουση με την κυβέρνηση. Αυτό είναι να φέρεται κανείς σύμφωνα με τους κανόνες. Όπου κι αν μένω, ουσιαστικά δεν κάνω φασαρία. Ποτέ δεν παίζω μουσική έξω, ούτε κάνω φασαρία ούτε μιλάω δυνατά. Όταν βγάζω βόλτα τον σκύλο, δεν τον αφήνω να γαβγίζει συνέχεια. Προσπαθώ όσο μπορώ να μην αναστατώνω τους γείτονές μου, να μην παρεμβαίνω στη ζωή τους και να μην τους ενοχλώ. Αυτό δεν είναι φέρσιμο σύμφωνα με τους κανόνες; (Ναι.) Γι’ αυτό και τα πάω καλά με τους γείτονές μου εδώ και πολλά χρόνια. Ζούμε ειρηνικά μεταξύ μας, χαιρετιόμαστε όταν συναντιόμαστε, και συνυπάρχουμε φιλικά και αρμονικά. Όπου κι αν ζούμε, πρέπει να τηρούμε τους κανόνες όταν αλληλεπιδρούμε με τους γείτονές μας. Δεν πρέπει να τους δημιουργούμε προβλήματα, αλλά ούτε και να φερόμαστε με δουλοπρέπεια —πρέπει να μεταχειριζόμαστε σωστά τους άλλους, και να ενεργούμε αμερόληπτα και δίκαια. Αν το κάνουμε αυτό, δεν θα υπάρξουν συγκρούσεις με το πέρασμα του χρόνου.
Όσον αφορά το ζήτημα του ότι ο ενσαρκωμένος Θεός φέρεται σύμφωνα με τους κανόνες, κάποιοι λένε: «Δεν είναι κάτι πολύ φυσιολογικό αυτό;» Κι Εγώ απαντώ: «Έχεις απόλυτο δίκιο· τόσο φυσιολογικό είναι». Από πού προκύπτει το ότι είναι τόσο φυσιολογικό; Προκύπτει από τη συνείδηση και τη λογική της ανθρώπινης φύσης. Ακριβώς επειδή ο ενσαρκωμένος Θεός διαθέτει τη βέλτιστη συνείδηση και λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης, όσον αφορά τη διαγωγή Του —κάτι που οι άνθρωποι θεωρούν πολύ συνηθισμένο ζήτημα— η αρχή που ακολουθεί είναι επίσης πολύ συνηθισμένη: να τηρεί τους κανόνες. Κάποιοι, μόλις το ακούσουν αυτό, ίσως να πουν: «Τι το σημαντικό έχει αυτό; Είναι καν άξιο αναφοράς; Έτσι είναι κανείς κανονικός και πρακτικός; Αυτά είναι μικροπράγματα». Όπως και να ’χει, το γεγονός ότι ο ενσαρκωμένος Θεός φέρεται σύμφωνα με τους κανόνες αποτελεί εκδήλωση της κανονικότητας και της πρακτικότητάς Του, οπότε αξίζει να μιλήσουμε γι’ αυτό και αξίζει να το γνωρίζουν οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι πιστεύουν πως το ότι φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες είναι κάτι συνηθισμένο. Τι θα γινόταν, όμως, αν προσέφερα προνομιακή μεταχείριση στον εαυτό Μου σε κάθε πτυχή της ζωής Μου και έκανα επίδειξη σε κάθε ευκαιρία, λέγοντας: «Είμαι ο Χριστός. Έρχομαι από τον ουρανό. Δεν μοιάζω με κανέναν άλλον. Μέσα στην ανθρωπότητα, είμαι μοναδικός. Όλη η ανθρωπότητα, όλα τα ζωντανά όντα και όλα τα πλάσματα πρέπει να καταπατηθούν κάτω από τα πόδια Μου. Όλα τα πράγματα είναι το υποπόδιό Μου. Είτε κάποιος είναι πιστός στον Θεό είτε άπιστος, όλοι πρέπει να υποκλιθούν και να Με λατρέψουν. Όταν προσέρχονται ενώπιόν Μου, πρέπει όλοι να δείχνουν ευλάβεια και σεβασμό»; Θα ήταν φυσιολογικό αυτό; (Όχι.) Αυτό θα ήταν αφύσικο. Βλέπετε να ενεργώ έτσι; (Όχι.) Δεν ενεργώ έτσι. Τα πάω αρμονικά με όλους εκείνους με τους οποίους έρχομαι σε επαφή, ειδικά με τους άπιστους. Τους μεταχειρίζομαι και αλληλεπιδρώ μαζί τους σύμφωνα με τους κανόνες και το εθιμοτυπικό. Όταν συζητώ με τους ανθρώπους ή τους συμβουλεύομαι για οτιδήποτε, τους δείχνω ιδιαίτερο σεβασμό. Όταν υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνω, ρωτάω και διερευνώ περισσότερο, και κάποιοι άνθρωποι έχουν μεγάλη υπομονή για να Με βοηθήσουν να βρω απαντήσεις στις ερωτήσεις Μου. Φυσικά, δεν είναι ότι φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες μόνο για να τους ανταποδώσω αυτήν τη μεταχείριση· κάθε άλλο, το κάνω επειδή ο ενσαρκωμένος Θεός, ζώντας σε αυτό το αληθινό περιβάλλον, τηρεί έμφυτα μια τέτοια αρχή όταν αλληλεπιδρά με τους ανθρώπους και κάνει αυτά που πρέπει να γίνουν. Για παράδειγμα, μια βιβλιοθήκη είναι ένας χώρος για να διαβάζεις και να μελετάς. Όταν πας εκεί, πρέπει να τηρείς τους κανόνες της. Δεν πρέπει να κάνεις φασαρία και πρέπει να προσπαθείς να μη μιλάς όσο είναι δυνατόν. Αν θέλεις να μιλήσεις, πρέπει να ψιθυρίσεις ή να βγεις έξω, και ειδικά αν χτυπήσει το τηλέφωνό σου, πρέπει να βγεις γρήγορα έξω για να απαντήσεις, όλα αυτά για να μην αναστατώσεις τους άλλους ούτε να παρεμποδίσεις το διάβασμά τους. Αυτό ονομάζεται τήρηση των κανόνων. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, αν κάποιος με παίρνει τηλέφωνο, θα βγω έξω για να απαντήσω. Κάποιοι λένε: «Ποιος δεν το ξέρει αυτό;» Υπάρχουν όντως άνθρωποι που δεν το ξέρουν. Στη Δύση, σε κάποια εστιατόρια, σούπερ μάρκετ και χώρους όπου πηγαίνουν οι άνθρωποι για να διεκπεραιώσουν τις υποθέσεις τους, συχνά ακούς ανθρώπους να μιλάνε πολύ δυνατά, και οι σερβιτόροι και το προσωπικό εκεί νιώθουν ιδιαίτερη απέχθεια. Κάποιοι Ασιάτες, συγκεκριμένα, δεν κατανοούν καθόλου τους κανόνες και δείχνουν πολύ παρακατιανοί. Σε κάποια μέρη, οι κανόνες είναι γραμμένοι ξεκάθαρα, αλλά εκείνοι κάνουν σαν να μην τους έχουν δει καθόλου. Ακόμα κι αν δουν κανόνες γραμμένους στη μητρική τους γλώσσα, δεν τους τηρούν και φτάνουν μέχρι το σημείο να τους παραβιάζουν. Όταν οι υπάλληλοι τους το υπενθυμίζουν, φτάνουν μέχρι και στο να διαφωνήσουν μαζί τους. Δεν γελοιοποιείται κανείς έτσι; Κάποιοι άνθρωποι έχουν συνηθίσει στη χώρα τους να το παίζουν αφεντικά. Όταν έρχονται στη Δύση, πιστεύουν ακόμα ότι βρίσκονται στη δική τους περιοχή, ενεργούν επιθετικά και περπατούν περήφανα σαν γορίλες, χωρίς να τηρούν καθόλου τους κανόνες. Ως αποτέλεσμα, όπου κι αν πάνε, κάνουν τους ανθρώπους να τους μισούν και να αισθάνονται απέχθεια. Μερικοί φτάνουν μέχρι το σημείο να προκαλούν προβλήματα ακόμα κι όταν δίνουν εξετάσεις για δίπλωμα οδήγησης. Αργότερα, μάλιστα, όταν συναντούν συμπατριώτες τους, διακηρύσσουν: «Εμείς οι Κινέζοι είμαστε ελεύθεροι όπου κι αν πάμε. Δεν έχουμε καμία ροπή να τηρούμε τους κανόνες. Όσο πιο χαλαροί μπορούμε να είμαστε, τόσο το καλύτερο. Αν κάποιος προσπαθήσει να με πειθαρχήσει, θα κάνω τεράστια σκηνή!» Δεν είναι ζωντανός διάβολος ένας τέτοιος άνθρωπος; Νομίζεις ότι είσαι στην πατρίδα σου, όπου μπορείς να το παίζεις αφεντικό αν έχεις δύναμη και επιρροή; Βρίσκεσαι σε άλλη χώρα, σε μια χώρα που διέπεται από το κράτος δικαίου. Αν παραβιάσεις νόμους και κανονισμούς, πρέπει να αναλάβεις τη νομική ευθύνη. Η τήρηση των νόμων και των κανονισμών είναι το ελάχιστο που πρέπει να κάνει ένας άνθρωπος. Αν κάποιος δεν καταλαβαίνει καν αυτούς τους βασικούς κανόνες, δεν έχει καθόλου ανθρώπινη ομοιότητα.
Γενικά, προσέχω πάρα πολύ στους δημόσιους χώρους. Ειδικά όταν πηγαίνω σε κρατικές υπηρεσίες για να χειριστώ ζητήματα, ενεργώ με προσοχή και αποφεύγω να παραβιάζω τους κανόνες τους. Όποιο έντυπο κι αν συμπληρώνω και σε όποιες ερωτήσεις κι αν απαντώ, ενεργώ πάντα σύμφωνα με τους κανόνες. Μετά από κάποιες φορές που έχω χειριστεί τέτοια ζητήματα, έχω αποκτήσει εμπειρία. Είναι εύκολο να τηρείς τους κανόνες· το ανησυχητικό είναι να μην τους καταλαβαίνεις. Και άσε το ότι μπορεί να γίνεις ρεζίλι —θα μπορούσε αυτό να επηρεάσει το αν θα γίνουν αυτά που πρέπει; Ίσως, γι’ αυτό και πρέπει να φέρεται κανείς σύμφωνα με τους κανόνες. Οι Δυτικοί ουσιαστικά μπορούν να τα πετύχουν αυτά τα πράγματα. Ο ενσαρκωμένος Θεός έχει κανονικό ορθολογισμό και συνείδηση, οπότε φυσικά μπορεί κι Αυτός να τα πετύχει και το κάνει ενεργά. Δεν θεωρεί πως ο ίδιος είναι μοναδικός ανάμεσα στη δημιουργημένη ανθρωπότητα ούτε παρακάμπτει ποτέ αυτούς τους νόμους και κανονισμούς επιζητώντας προνόμια για τον εαυτό Του. Όποιο ζήτημα κι αν χειρίζομαι σε μια κρατική υπηρεσία, ακολουθώ πάντα τις διαδικασίες. Ποτέ δεν προβάλλω απαιτήσεις, λέγοντας: «Έχω ιδιαίτερη θέση και ειδική ταυτότητα. Μπορείς να Μου προσφέρεις ειδική μεταχείριση;» Αφενός, δεν συμβουλεύομαι κανέναν για να βρω τέτοια διέξοδο. Αφετέρου, ποτέ δεν προσεύχομαι στον Θεό στον ουρανό, λέγοντας: «Θεέ Μου, μπορείς να κάνεις σημεία και τέρατα για Μένα και να λύσεις αμέσως αυτό το ζήτημα, ώστε να μη χρειαστεί να ακολουθήσω αυτές τις διαδικασίες όπως κάνουν οι άνθρωποι;» Ποτέ δεν κάνω τέτοιες προσευχές· αντίθετα, χειρίζομαι τα ζητήματα σύμφωνα με τις διαδικασίες, σύμφωνα με τους κανόνες. Φυσικά, όταν χειρίζομαι αυτά τα ζητήματα, έρχομαι αντιμέτωπος και με κάποιες ειδικές περιστάσεις. Οι ειδικές περιστάσεις απαιτούν ειδικό χειρισμό. Αν πρέπει να καταβληθεί κάποιο ποσό, το καταβάλλω. Αν πρέπει να περιμένω, περιμένω. Αν πρέπει να αιτηθώ για κάτι ή να λάβω ξανά επιβεβαίωση από τις αρχές, τότε υποβάλλω αίτηση και λαμβάνω ξανά επιβεβαίωση. Σίγουρα θα ακολουθήσω αυστηρά τις διαδικασίες σύμφωνα με τους νόμους και τους κανονισμούς, και δεν θα παρακάμψω κανέναν. Είτε ψωνίζω σε σούπερ μάρκετ είτε χειρίζομαι ζητήματα σε μια κρατική υπηρεσία, αν περιμένουν άνθρωποι στην ουρά, περιμένω κι Εγώ μαζί τους. Όταν έρχεται η σειρά Μου, προχωράω γρήγορα μπροστά. Ό,τι κι αν Μου ζητήσουν να κάνω, το κάνω τηρώντας τους κανόνες σύμφωνα με τις απαιτήσεις τους. Έτσι φέρομαι. Όταν έρχομαι αντιμέτωπος με περιστάσεις στη ζωή, έτσι ενεργώ και τις βιώνω. Αν και υπάρχουν κάποιες ειδικές περιπτώσεις όπου θα υποστώ κάποια άδικη μεταχείριση, αυτό δεν επηρεάζει ποτέ τα πιστεύω Μου που είναι «να φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργώ με ευσυνειδησία». Και πάλι κάνω αυτό που πρέπει να κάνω. Εγώ, συγκεκριμένα, έχω εμφάνιση ατόμου από την Ασία, μικροκαμωμένο σωματότυπο και μέτρια εμφάνιση, δεν μιλάω δυνατά και στους ανθρώπους μοιάζω συνηθισμένος και μέτριος, δεν ξεχωρίζω στο πλήθος και δεν τραβάω καθόλου την προσοχή κανενός. Επομένως, όταν χειρίζομαι ζητήματα σε κάποια ειδικά περιβάλλοντα, αντιμετωπίζω διακρίσεις σε διάφορα επίπεδα ή «ειδική μεταχείριση» σε διάφορα επίπεδα. Αν ερχόσασταν αντιμέτωποι μ’ αυτά τα πράγματα, τι θα κάνατε; Θα διαφωνούσατε με αυτούς τους ανθρώπους, θα υποβάλατε καταγγελία εναντίον τους ή θα προσευχόσασταν στον Θεό να τους καταραστεί; Ποια μέθοδο θα υιοθετούσατε; (Αν οι συνθήκες ήταν κατάλληλες, ίσως να διαφωνούσα μαζί τους.) Και θα προσευχόσασταν μέσα στην καρδιά σας να τους καταραστεί; (Δεν θα έφτανα μέχρι εκεί, αλλά μέσα μου θα θύμωνα πολύ.) Όταν λαμβάνετε διαφορετική μεταχείριση ή υφίσταστε διακρίσεις, πρέπει να αφήνετε τα πράγματα να καταλαγιάσουν. Όσο για Μένα, δεν προσεύχομαι να δεχτούν κατάρες ούτε διαφωνώ ή έρχομαι σε αντιπαράθεση μαζί τους. Αντίθετα, αφήνω τα πράγματα να καταλαγιάσουν και τους προσεγγίζω σωστά. Θα αισθανθώ κάπως άβολα μέσα Μου, αλλά μετά από λίγες μέρες θα είμαι μια χαρά· θα το έχω αποδεχτεί. Ακόμα κι αν υπομείνεις μια προσβολή στην αξιοπρέπεια και την ακεραιότητά σου, δεν πρέπει να δείχνεις παρορμητικότητα· δεν πρέπει να χειρίζεσαι τα πράγματα παρορμητικά. Τότε, πώς πρέπει να τα χειρίζεσαι; Αν κάποιος προβαίνει σε διακρίσεις εναντίον σου ή σε προσβάλλει, πρέπει να τον μεταχειρίζεσαι με υπομονή, να μένεις μακριά του και να μη δείχνεις παρορμητικότητα. Έτσι, δεν θα μπορεί να σου κάνει τίποτα. Απλώς θεώρησε αυτήν τη μικρή απώλεια ως ένα μάθημα. Αν έρθω Εγώ αντιμέτωπος με κάτι τέτοιο, λόγω του ορθολογισμού και της συνείδησης της κανονικής ανθρώπινης φύσης Μου, θα πληγωθώ και θα νιώσω επίσης ότι έχει δεχτεί πλήγμα η ακεραιότητα και η αξιοπρέπειά Μου. Θα νιώσω άβολα και θα πονέσω μέσα Μου. Όμως, σίγουρα δεν θα νιώσω αδικημένος επειδή έχω μια ιδιαίτερη ταυτότητα και μια ιδιαίτερη θέση, πόσο μάλλον να μισήσω ή να καταραστώ όσους προβαίνουν σε διακρίσεις εναντίον Μου. Όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο νιώθω ότι αυτά τα πράγματα είναι απολύτως φυσιολογικά. Καθώς ζω σε αυτόν τον ανθρώπινο κόσμο, ανάμεσα σε μια τόσο διεφθαρμένη ανθρωπότητα, αυτά τα πράγματα είναι απολύτως φυσιολογικά. Νιώθω έτσι όχι επειδή έχω συνηθίσει τέτοια πράγματα και πλέον έχω πάθει ανοσία σχετικά μ’ αυτά, αλλά επειδή όλοι οι άνθρωποι είναι διεφθαρμένοι. Οι διακρίσεις που κάνουν δεν απευθύνονται προσωπικά σ’ εσένα· αντίθετα, ολόκληρο το ανθρώπινο γένος έτσι είναι. Βλέπεις, στις ΗΠΑ, μια χώρα μεταναστών στην οποία ζουν πολλές φυλές, οι άνθρωποι όλων των φυλών θα πουν ότι έχουν υποστεί διακρίσεις· ακόμα και οι λευκοί θα το ισχυριστούν αυτό. Οι άνθρωποι θα υποστούν διακρίσεις σε διαφορετικές περιστάσεις, σε διαφορετικά περιβάλλοντα και ανάμεσα σε διαφορετικές ομάδες ανθρώπων. Μερικές φορές η διάκριση προέρχεται από άλλες φυλές και άλλες φορές κάποιος υφίσταται επίσης κάποια διάκριση ή άδικη μεταχείριση από τη δική του φυλή. Αυτό που εσύ θεωρείς διάκριση μπορεί απλώς να είναι ο πιο συνηθισμένος τρόπος χειρισμού των πραγμάτων όσον αφορά το πώς μεταχειρίζονται οι διεφθαρμένοι άνθρωποι ο ένας τον άλλο. Αυτή ακριβώς είναι η ανθρώπινη φύση, οπότε τέτοια πράγματα να μην τα παίρνεις πολύ σοβαρά. Είναι φυσιολογικό να θυμώνεις, αλλά θα πρέπει να διακρίνεις γρήγορα την ουσία αυτών των ζητημάτων και στη συνέχεια να τα ξεπερνάς. Μην τα προσεγγίζεις με παρορμητικότητα. Μη σκέφτεσαι να εκδικηθείς κανέναν ούτε να προσεύχεσαι κατάρες για κανέναν. Μη νιώθεις ότι δεν είσαι ένας κανονικός άνθρωπος. Είσαι ένας μέσος άνθρωπος, κι έτσι σε μεταχειρίζονται οι άλλοι. Αν δουν ότι είσαι εύκολος στόχος, θα σε εκφοβίσουν. Δεν είναι απόλυτα φυσιολογικό αυτό; Μη σκέφτεσαι, βασισμένος σε αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες: «Δεν είμαι ένας μέσος άνθρωπος. Έχω τόσο μεγάλη αξία και τόσο υψηλή θέση. Θα προσευχηθώ για κατάρες σε όποιον με εκφοβίζει. Αν σου έλεγα ποιος με υποστηρίζει, θα σου κόβονταν τα πόδια από τον φόβο. Όταν θα έχω εξουσία στο μέλλον, θα σε κάνω να πέσεις στα γόνατα και να ικετεύεις για έλεος, και θα σε κάνω να πέσεις με το κεφάλι στο έδαφος σαν το κοτόπουλο που τρώει το ρύζι». Ποτέ δεν είχα τέτοιες σκέψεις. Υπάρχουν διακρίσεις παντού στον κόσμο. Οι διακρίσεις των ανθρώπων δεν στρέφονται μόνο εναντίον σου. Αυτός ο ίδιος ο κόσμος είναι γεμάτος αδικίες, διακρίσεις, κάθε είδους μοχθηρία και κάθε είδους κακές πράξεις. Όταν συναντώ τέτοια πράγματα, εφόσον δεν μεταχειρίζομαι τον εαυτό Μου ως κάποια ιδιαίτερη προσωπικότητα, μπορώ να τα παραβλέπω πολύ εύκολα. Κι αυτό δεν είναι τήρηση των πιστεύω που λένε να φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργώ με ευσυνειδησία; (Ναι.)
Ο ενσαρκωμένος Θεός, στη ζωή Του, αναπόφευκτα αλληλεπιδρά και έχει επαφές με ανθρώπους, ανάμεσα στους οποίους είναι κάποιοι αδελφοί και αδελφές που πιστεύουν στον Θεό, καθώς και κάποιοι άπιστοι. Όταν αλληλεπιδρά με αδελφούς και αδελφές που πιστεύουν στον Θεό, φυσικά έχει και κάποιες αρχές για τη διαγωγή Του και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τα πράγματα από την άποψη της ανθρώπινης φύσης. Αν και δεν τηρεί αυστηρά τους κανόνες της ευγένειας και της ανταπόδοσης ούτε τις συνήθειες του κόσμου, όσον αφορά την ανταλλαγή κάποιας χάρης, πασχίζει να μην εκμεταλλεύεται τους άλλους ούτε να αναζητά προνόμια για τον εαυτό Του. Όταν κάποιοι αδελφοί και αδελφές αφιερώνουν μέρος της ενέργειας και του χρόνου τους για να χειριστούν προσωπικά ζητήματα για Μένα, θα βρω μια ευκαιρία να τους κάνω ένα μικρό δώρο, να τους επισκεφτώ, να τους κεράσω ένα γεύμα ή να κάνω κάτι άλλο. Αυτό δεν είναι δωροδοκία· είναι ευγένεια και ανταπόδοση, και ένδειξη ότι δεν εκμεταλλεύομαι τους άλλους. Όσον αφορά τους αδελφούς και τις αδελφές με τους οποίους δεν έχω καθόλου ιδιωτικές συναλλαγές, δεν έχω κάνει ποτέ σε κανέναν απ’ αυτούς δώρα λόγω της θέσης τους ή επειδή έχουν προσφέρει στον οίκο του Θεού ούτε έχω προσφέρει σε κανέναν από αυτούς πράγματα ή ειδική μεταχείριση λόγω της εκτίμησής Μου προς αυτούς ή της καλής σχέσης που έχω μαζί τους. Τέτοια πράγματα δεν έχουν συμβεί ποτέ. Με λίγα λόγια, στις επαφές και στις αλληλεπιδράσεις Μου με τους ανθρώπους, προσπαθώ να μην τους εκμεταλλεύομαι ούτε να αναζητώ προνόμια για τον Εαυτό Μου. Δεν θα Με οδηγήσει η ιδιαίτερη ταυτότητά Μου να σκεφτώ: «Όπως κι αν σε χρησιμοποιήσω, είναι σωστό και πρέπει να αποδεχτείς· αυτό αποτελεί εξύψωση για σένα». Δεν θα σκεφτόμουν έτσι. Αν χειριστείς κάποια προσωπικά ζητήματα για Μένα, ζητήματα που δεν σχετίζονται με το έργο της εκκλησίας, τότε θα θυμηθώ αυτήν τη χάρη και θα σε ξεπληρώσω. Με βάση αυτό, θα κάνουμε μαζί ανταλλαγή χαρών. Όσον αφορά τους άπιστους, είναι ακόμα πιο αυτονόητο. Αν κάποιος άπιστος έχει χειριστεί κάτι για Μένα και έχει ξοδέψει ένα συγκεκριμένο ποσό, πρώτα πρώτα θα φροντίσω να μην του χρωστάω χρήματα. Δεν θα τον αφήσω να πληρώσει από την τσέπη του· θα του δώσω όσα χρήματα χρειάζονται. Επιπλέον, για να χειριστεί αυτό το ζήτημα για Μένα, έκανε μεγάλο κόπο, κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια και έτρεξε πολύ, οπότε πρέπει να του κάνω ένα δώρο από ευγένεια, να του προσφέρω κάποια αποζημίωση για τη χάρη και να μην τον εκμεταλλευτώ. Κάνει αυτήν τη δουλειά και βιοπορίζεται από αυτή· δεν μπορώ να επιτρέψω να υποστεί ζημία ή να πληρώσει από την τσέπη του επειδή χειρίστηκε κάτι για Μένα. Κάτι τέτοιο θα ήταν ανάρμοστο. Επομένως, δεν αναζητώ προνόμια για τον Εαυτό Μου σε τέτοια ζητήματα. Φυσικά, αυτό δεν είναι τήρηση των κανόνων του παιχνιδιού. Απλώς πρέπει να ακολουθεί κανείς τους πιο βασικούς κανόνες του κόσμου, καθώς και την ευγένεια και την ανταπόδοση· δεν μπορούν να γίνουν εξαιρέσεις σ’ αυτό. Αν ζητήσεις από κάποιον να χειριστεί ένα ζήτημα και δεν τον πληρώσεις, και συνέχεια προσπαθείς να τον εκμεταλλευτείς, αυτό αποτελεί εκδήλωση έλλειψης ακεραιότητας. Ποιες είναι οι αρχές Μου σ’ αυτά τα ζητήματα; Αν θες να γίνει κάτι, και το σχέδιο που σου παρουσιάζουν είναι κατάλληλο και έχεις τα χρήματα γι’ αυτό, τότε προχώρα. Αν δεν τα έχεις, τότε μην το κάνεις· βρες κάποιον φθηνότερο να το κάνει. Κάνε μόνο ό,τι μπορείς να πληρώσεις. Μην αναλαμβάνεις περισσότερα από όσα μπορείς να αντέξεις και μη σκέφτεσαι πώς μπορείς να εκμεταλλευτείς τους άλλους. Αν δεν διαθέτεις τα οικονομικά μέσα για να το φροντίσεις, τότε είτε δανείσου χρήματα, είτε πάρε δάνειο, είτε περίμενε μέχρι να βγάλεις αρκετά χρήματα για να το κάνεις. Με λίγα λόγια, βρες μια λύση από μόνος σου· δεν μπορείς να εκμεταλλεύεσαι τους άλλους. Αν αυτό είναι το επάγγελμά τους, τότε όταν αναλαμβάνουν κάτι για σένα, πρέπει να κρατάς την υπόσχεσή σου και να τους πληρώνεις. Αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό και δικαιολογημένο. Να μην εκμεταλλεύεσαι τους άλλους, να μην εξαπατάς τους άλλους, να μη χρωστάς στους άλλους, να μη συμπεριφέρεσαι ξεδιάντροπα και να μην έχεις χρέη —αυτό ονομάζεται φέρσιμο σύμφωνα με τους κανόνες. Όταν έχεις δυσκολίες, μην ξεσπάς τα προβλήματά σου στους άλλους· όταν είσαι φτωχός, μην εκμεταλλεύεσαι τους άλλους· όταν είσαι πλούσιος, μην κάνεις επίδειξη του πλούτου σου· και μην το παίζεις κάποιος λόγω της ταυτότητας και της θέσης σου. Αυτό είναι το δικό Μου πιστεύω για την αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους και τον χειρισμό των ζητημάτων. Για παράδειγμα, μερικές φορές θα βρω κάποιον να αναλάβει κάτι για Μένα. Ας πούμε ότι κανονικά αυτό θα κόστιζε μόνο χίλια δολάρια, αλλά εκείνος ζητάει πέντε χιλιάδες. Αν και μπορώ να το πληρώσω, δεν θα δεχτώ να με κλέψει έτσι. Ξοδεύω τα χρήματα που συνήθως χρειάζονται για να γίνει αυτό που πρέπει και δεν κάνω παζάρια με τους ανθρώπους. Αν δεν έχω τα χρήματα, θα βρω κάποιον φθηνότερο. Δεν θα συμπεριφερθώ σε καμία περίπτωση ξεδιάντροπα ούτε θα παραστήσω τον φτωχό για να τον κάνω να ρίξει την τιμή· ποτέ δεν λέω τέτοια πράγματα. Δίνω όσα χρήματα χρειάζονται για να τακτοποιηθεί το θέμα, πληρώνοντας την τιμή της αγοράς και ενεργώντας σύμφωνα με τους κανόνες. Τόσο αυστηρός είμαι. Κάποιες πλούσιες είναι ιδιαίτερα υψηλόφρονες και υπερήφανες. Φοράνε επώνυμες μάρκες, διαμαντένια δαχτυλίδια και κολιέ, και στολίζονται από την κορυφή μέχρι τα νύχια με εκθαμβωτικά κοσμήματα. Επιπλέον, φοράνε ψηλά τακούνια όπου κι αν πάνε και γενικά αποφεύγουν να περπατάνε σε χαλιά, γιατί πιστεύουν ότι είναι υπερβολικά διακριτικό χωρίς τον ήχο. Περπατάνε ειδικά πάνω σε μαρμάρινα ή ξύλινα δάπεδα, ώστε οι άνθρωποι να προσέξουν την άφιξή τους. Δεν βγάζουν καν τα επώνυμα γυαλιά ηλίου που φοράνε όταν μπαίνουν σ’ ένα δωμάτιο, και κοιτάζουν όλο το δωμάτιο από την πόρτα για να δουν ποιος είναι εκεί, σαν να λένε: «Είδατε ότι έφτασε η βασίλισσα;» Όπου κι αν πάνε, πρέπει πρώτα να κάνουν επίδειξη. Εγώ, αν φοράω γυαλιά ηλίου όταν βγαίνω έξω το καλοκαίρι, μόλις φτάσω στον προορισμό Μου τα βάζω αμέσως στην τσάντα Μου, για να μη Με δουν οι άνθρωποι να φοράω γυαλιά ηλίου και νομίσουν ότι κάνω επίδειξη, κάτι που θα μπορούσε να προκαλέσει παρανοήσεις. Τα περισσότερα παπούτσια που φοράω έχουν σόλα από καουτσούκ ή αφρό και προσπαθώ να μην κάνω φασαρία όταν περπατάω. Όταν πηγαίνω κάπου για να χειριστώ ζητήματα, αν χρειαστεί να χτυπήσω το κουδούνι, το κάνω. Αν δεν χρειαστεί να χτυπήσω το κουδούνι, τότε, μόλις μπω μέσα, πρώτα λέω στη ρεσεψιόν ότι έχω ραντεβού με τον τάδε τη συγκεκριμένη ώρα και μετά κάθομαι και περιμένω. Βλέπω κάποιες να κάθονται και να κοιτάζουν το κινητό τους όταν δεν έχουν τίποτα να κάνουν. Έχουν τα πόδια σταυρωμένα, κουνάνε τα μαλλιά τους που έχουν κάνει περμανάντ και έχουν δίπλα μια επώνυμη τσάντα —είναι τόσο επιδεικτικές. Εγώ, όπου κι αν πάω, κρατάω πάρα πολύ χαμηλό προφίλ. Βρίσκω μια γωνιά να καθίσω, κρατάω την τσάντα Μου σφιχτά στο στήθος για να μη Μου την αρπάξουν κακοί άνθρωποι. Προσέχω και κρατώ χαμηλό προφίλ. Όταν έρχεται η σειρά Μου, πηγαίνω γρήγορα να χειριστώ το ζήτημα χωρίς να χασομεράω και προσπαθώ να τραβήξω όσο λιγότερη προσοχή γίνεται. Ακολουθώ τους κανόνες όταν χειρίζομαι πράγματα και δεν χρωστάω στους ανθρώπους. Όπου κι αν πάω, διατηρώ τις κινήσεις μου υπό έλεγχο· δεν θέλω να τραβήξω την προσοχή κανενός. Δηλαδή, όπου κι αν πάω για να χειριστώ κάτι, κινούμαι αθόρυβα, χωρίς ποτέ να κάνω τόση φασαρία ώστε να κάνω γνωστή την παρουσία Μου. Όταν αλληλεπιδρώ με άπιστους, αν αυτοί συνήθως έχουν συγκεκριμένους κανόνες για τον χειρισμό των πραγμάτων, τότε ακολουθώ αυτούς τους κανόνες. Για παράδειγμα, ο κανόνας στον τάδε κλάδο είναι ότι, όταν κάποιος χειριστεί ένα ζήτημα για σένα, πρέπει να του κάνεις το τραπέζι. Με βάση την αξία της συναλλαγής μας, το γεύμα θα πρέπει γενικά να κοστίζει περίπου δεκαπέντε δολάρια, οπότε τον κερνάω ένα γεύμα που κοστίζει περίπου τόσο. Κάποιοι λένε: «Αφού τον κερνάς γεύμα, δώσε λίγο περισσότερα χρήματα για να κάνεις επίδειξη της ευγένειάς σου». Δεν υπάρχει λόγος για κάτι τέτοιο. Όποιοι κι αν είναι οι κανόνες τους, τους τηρούμε. Μην υπερβάλλεις και μη σπαταλάς χρήματα μόνο και μόνο για να κάνεις επίδειξη. Στη Δύση, όταν ζητάς από κάποιον να φροντίσει κάτι για σένα ή όταν προσλαμβάνεις ωρομίσθιους εργάτες ή δουλευτές και άλλα παρόμοια, είναι συνηθισμένο να δίνεις φιλοδώρημα. Σε ορισμένους κλάδους υπάρχουν κανόνες σχετικά με το ύψος του φιλοδωρήματος, ενώ σε άλλους όχι. Για όπου δεν υπάρχουν τέτοιοι κανόνες, τις περισσότερες φορές, από ευγένεια και σεβασμό προς τον εργαζόμενο, δίνω ένα λογικό φιλοδώρημα με βάση την αμοιβή του, την ποιότητα της εργασίας του και τη στάση του. Αν έχει κάνει καλή δουλειά, του δίνω πέντε δολάρια παραπάνω. Αν έχει κάνει μέτρια δουλειά και δεν θέλω να τον ξαναχρησιμοποιήσω στο μέλλον, δεν του δίνω επιπλέον χρήματα, αλλά ούτε και λιγότερα από αυτά που δικαιούται. Όσον αφορά τα φιλοδωρήματα, δεν αντιμετωπίζω τον Εαυτό Μου ως μεγιστάνα και δεν κάνω σκόπιμα επίδειξη του πλούτου Μου, βγάζοντας μια χούφτα μετρητά και δίνοντάς τα σε κάποιον χωρίς να τα μετρήσω. Ποτέ δεν κάνω τέτοια πράγματα. Αντίθετα, πριν αρχίσουν να εργάζονται, ετοιμάζω εκ των προτέρων τα χρήματα με βάση την αμοιβή τους και τους τα δίνω όταν φεύγουν. Οι περισσότεροι άνθρωποι το βρίσκουν αρκετά ικανοποιητικό αυτό. Κι αυτό μπορεί να θεωρηθεί κανόνας για τον χειρισμό των ζητημάτων στη Δύση. Εφόσον είναι κανόνας, πρέπει να τον τηρούμε και να μην τον παραβιάζουμε. Αν είσαι καινούργιος κάπου και δεν καταλαβαίνεις τους κανόνες, θα ήταν καλύτερα να τους μάθεις. Μόλις τους καταλάβεις, μην κάνεις τον χαζό· να προσπαθείς όσο μπορείς να χειρίζεσαι τα ζητήματα σύμφωνα με τους κανόνες. Φυσικά, δεν είναι ότι φοβάμαι μη Mε κρίνουν οι άνθρωποι πίσω από την πλάτη Μου ή μην πουν ότι δεν φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες —δεν είναι από φόβο για αυτά τα πράγματα. Αντίθετα, νιώθω ότι έτσι πρέπει να γίνεται· αυτό πρέπει να κάνω. Κάποιοι λένε: «Αν του έδινες δέκα δολάρια λιγότερα, δεν θα είχες αρκετά για ένα ακόμα γεύμα;» Δεν γίνεται να το βλέπεις έτσι. Πρόκειται για χρήματα που κέρδισε. Αν του δώσεις δέκα δολάρια λιγότερα, είναι σαν να του παίρνεις δέκα δολάρια. Είναι ασυνειδησία να χρησιμοποιείς τα χρήματα που πήρες από άλλους για τις δικές σου δαπάνες. Το να ενεργείς ενάντια στη συνείδησή σου δεν συνάδει με την ανθρώπινη φύση· είναι έλλειψη ανθρώπινης φύσης. Αν προσπαθήσεις να του δώσεις λιγότερα χρήματα με αυτόν τον τρόπο, τότε δεν φέρεσαι σύμφωνα με τους κανόνες. Το να φέρεσαι σύμφωνα με τους κανόνες σημαίνει, τουλάχιστον, να ενεργείς αμερόληπτα και να λες τα πράγματα με το όνομά τους. Ας υποθέσουμε ότι εργάζεσαι στον κλάδο της εστίασης και για να βγάλεις τα προς το ζην βασίζεσαι στα φιλοδωρήματα. Αν κάποιος δεν σου έδινε φιλοδώρημα, άρα σε εκμεταλλευόταν, πώς θα ένιωθες; Είναι η ίδια λογική. Μπορεί σε έναν συγκεκριμένο κλάδο να μην είναι παράνομο να μη δίνεις φιλοδώρημα και κανείς να μη σε κυνηγήσει γι’ αυτό. Μπορείς, όμως, να τα βρεις με τη συνείδησή σου; Αν δεν μπορείς να τα βρεις με τη συνείδησή σου, τότε έχεις ένα χρέος στη συνείδησή σου. Αν έχεις πάρα πολλά τέτοια χρέη σ’ αυτήν τη ζωή, πότε θα μπορέσεις να τα ξεπληρώσεις; Δεν μπορείς να φέρεσαι έτσι. Ίσως να εκμεταλλευτείς λίγο κάποιον με το να μην του δώσεις φιλοδώρημα. Δεν νιώθεις όμως ένα αίσθημα κατηγορίας από τη συνείδησή σου; Αν όντως δεν το νιώθεις, τότε πραγματικά υπάρχει πρόβλημα μ’ εσένα. Αν προσπαθείς να εκμεταλλευτείς κάποιον για ένα τόσο μικρό πραγματάκι, μήπως θα ήσουν ικανός για ακόμα χειρότερα πράγματα; Με τέτοια νοοτροπία, μπορείς ακόμα να κάνεις πράξη την αλήθεια;
Όλοι μπορεί να συναντήσουν αυτά τα παραδείγματα πάνω στα οποία συναναστραφήκαμε σχετικά με το να φέρεται κανείς σύμφωνα με τους κανόνες κατά την πορεία της ζωής και της επιβίωσής του. Και για τον ενσαρκωμένο Θεό, καθώς ζει ανάμεσα σε αυτήν την ανθρωπότητα, είναι αδύνατο να αποφύγει αυτά τα πράγματα, και πρόκειται για πράγματα που πρέπει να αντιμετωπίσει. Όταν τα κάνει αυτά ο ενσαρκωμένος Θεός, γενικά τηρεί αυστηρά τα πιστεύω και τις αρχές του να φέρεται σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργεί με ευσυνειδησία. Εγώ ο ίδιος αυτό ακριβώς κάνω. Φυσικά, όταν οι αλληλεπιδράσεις Μου μαζί σας αφορούν το έργο της εκκλησίας ή την προσωπική σας ζωή, αν Μου ζητήσετε να συναναστραφώ μαζί σας ή Με συμβουλευτείτε για το πώς να χειριστείτε ένα συγκεκριμένο ζήτημα, θα συναναστραφώ μαζί σας αυστηρά σύμφωνα με τα δικά Μου πιστεύω σχετικά με τη διαγωγή. Είτε τα αποδεχτείτε είτε όχι, οι οπτικές Μου, αλλά και οι τρόποι και οι αρχές της διαγωγής Μου, παραμένουν αμετάβλητα. Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να σας διδάξω να εκμεταλλεύεστε νομικά κενά για να αποκτήσετε επιπλέον πλεονεκτήματα· κάτι τέτοιο είναι τελείως ανάρμοστο. Ό,τι κι αν συμβεί, θα σας ζητήσω πρώτα να καταλάβετε ξεκάθαρα αν το ζήτημα αφορά νόμους, πολιτικές ή τους κανονισμούς ενός συγκεκριμένου κλάδου. Αν αφορά αυτά τα πράγματα, θα σας πω να συμβουλευτείτε κυβερνητικούς αξιωματούχους, να συμβουλευτείτε δικηγόρο ή να ψάξετε τους σχετικούς κανόνες στο διαδίκτυο. Αν αφορά οικονομικά ζητήματα, τότε θα πρέπει να συμβουλευτείτε λογιστή. Έτσι πρέπει να ενεργείτε σε όποια χώρα κι αν βρίσκεστε. Έτσι ενεργώ Εγώ, και δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να σε ενθαρρύνω να παραβιάσεις αυτές τις αρχές. Αντίθετα, απαιτώ να τηρείς αυστηρά τους νόμους και τους κανονισμούς κάθε χώρας, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων και των διατάξεων κάθε δημόσιου χώρου και κάθε κλάδου. Αν δεν τα γνωρίζεις αυτά, πρέπει να παίρνεις την πρωτοβουλία να ενημερωθείς και να συμβουλευτείς ανθρώπους σχετικά μ’ αυτά. Αν τα γνωρίζεις, πρέπει να καταβάλλεις κάθε δυνατή προσπάθεια για να τα τηρείς. Ό,τι κι αν λένε οι κανόνες, έτσι πρέπει να ενεργούμε εμείς. Ακόμα κι αν μερικές φορές οι κανόνες ή οι νόμοι της χώρας επηρεάζουν τον χρόνο που αφιερώνεις κάνοντας το καθήκον σου ή επηρεάζουν κάποια ζητήματα που σχετίζονται με το καθήκον σου, πρέπει παρ’ όλα αυτά να τους τηρείς. Μπορείς να βρεις τρόπους να ρυθμίσεις τον χρόνο που κάνεις το καθήκον σου ή το περιβάλλον στο οποίο το κάνεις, ώστε να αποφύγεις τη σύγκρουση με τους νόμους και τους κανονισμούς της χώρας, καθώς και να αποφύγεις να επιδοθείς σε συμπεριφορές ή να προκαλέσεις συμβάντα που αποτελούν παραβίαση των νόμων και των κανονισμών της χώρας. Είναι σωστό να ενεργεί κανείς μ’ αυτόν τον τρόπο; (Ναι.) Αυτή είναι η μία πλευρά. Από την άλλη, για όποιας χώρας τους νόμους και τους κανονισμούς κι αν πρόκειται, και είτε είναι λογικοί είτε παράλογοι, εφόσον ορίζονται ρητά από την κυβέρνηση και εφόσον εμπίπτουν στο πεδίο της ζωής και της ύπαρξής Μου, τους τηρώ και συμμορφώνομαι μ’ αυτούς όσο μπορώ. Δεν θα κάνω το παραμικρό σχόλιο ούτε θα επικρίνω οποιαδήποτε πτυχή των νόμων και των κανονισμών της κυβέρνησης που είναι παράλογη ή δεν λειτουργεί προς το συμφέρον των ανθρώπων· αντίθετα, τηρώ ό,τι κανόνες θέτει η κυβέρνηση. Φυσικά, όταν μιλάω για τήρηση των νόμων και των κανονισμών της κυβέρνησης, σ’ αυτό δεν περιλαμβάνονται οι νόμοι εκείνοι που αντιτίθενται στη θρησκευτική πίστη ούτε οι νόμοι που αποτελούν άρνηση του Θεού και εναντίωση προς Αυτόν. Αντίθετα, αυτό αναφέρεται σ’ εκείνους τους νόμους και κανονισμούς που προστατεύουν τα δικαιώματα των πολιτών, που διατηρούν την κοινωνική τάξη και που προάγουν τη δικαιοσύνη· αυτούς πρέπει να τηρούν οι άνθρωποι. Ό,τι σκέψεις κι αν κάνουν οι άνθρωποι στο μυαλό τους, το πρώτο είναι η τήρηση των νόμων και των κανονισμών. Πρέπει να σέβεται κανείς τους νόμους της χώρας, καθώς και τους κανόνες και τις διατάξεις κάθε κλάδου. Αν δεν μπορείς να προσαρμοστείς σε αυτά ή δεν σου αρέσουν, μπορείς να αποφύγεις αυτόν τον κλάδο ή να φύγεις από τη χώρα. Όμως, ορθολογικά μιλώντας, αν ζεις σε μια συγκεκριμένη χώρα ή έχεις σχέσεις με ανθρώπους ενός συγκεκριμένου κλάδου, πρέπει να τηρείς τους νόμους της χώρας, τις διατάξεις και τις κατευθύνσεις του κλάδου ή συγκεκριμένων ειδικών περιστάσεων και περιβαλλόντων, ακόμα και ορισμένες ηθικές νόρμες. Εγώ πασχίζω να τηρώ αυστηρά τους νόμους, τους κανονισμούς και τις διατάξεις της ανθρωπότητας, κάποιους ειδικούς κανόνες και κατευθύνσεις που ισχύουν σε δημόσιους χώρους, καθώς και τα στοιχειώδη πρότυπα ηθικής και συμπεριφοράς της ανθρώπινης φύσης. Ποτέ δεν υπογραμμίζω την ιδιαίτερη ταυτότητα και θέση Μου ούτε παραβαίνω κανέναν νόμο, κανονισμό, κατεύθυνση, διάταξη ή κάτι παρόμοιο. Δεν τους αμφισβητώ ούτε τους παραβαίνω σκόπιμα κάνοντας ό,τι θέλω Εγώ· αντίθετα, τους τηρώ αυστηρά. Πίσω από αυτήν την αυστηρή τήρησή Μου βρίσκεται ένας σεβασμός προς τους νόμους, τους κανονισμούς, τις διατάξεις και τους κανόνες τους. Επίσης, αυτό είναι η βασική αρχή που ασκεί και τηρεί κανείς όταν φέρεται σύμφωνα με τους κανόνες και ενεργεί με ευσυνειδησία. Ίσως κάποιοι άνθρωποι να μην κατανοούν ποια είναι η στάση Μου απέναντι σε αυτά τα πράγματα· μπορεί να έχουν στο μυαλό τους κάποιες σκέψεις που δεν συνάδουν με την πραγματικότητα ή να έχουν κάποιες κούφιες αντιλήψεις και φαντασιοκοπίες σχετικά με τις αρχές και τα πιστεύω Μου για το πώς κάνω τέτοια πράγματα. Μέσα από μια τέτοια συναναστροφή, σας φαίνεται να υπάρχει κάτι κούφιο εδώ; (Όχι.) Λέγοντας ότι δεν υπάρχει τίποτα κούφιο, εννοώ ότι η στάση Μου απέναντι σ’ αυτά τα πράγματα είναι να τα μεταχειρίζομαι ορθολογικά από την οπτική της ανθρώπινης φύσης. Δεν υιοθετώ μια στάση ανωτερότητας, δεν το βλέπω από την οπτική του τρίτου ουρανού και δεν μεταχειρίζομαι αυτά τα πράγματα από την ιδιαίτερη θέση που Μου προσδίδει η ταυτότητα του Θεού. Αντίθετα, τα μεταχειρίζομαι με έναν τρόπο πολύ ανθρώπινο, από μια ορθολογική οπτική. Ποτέ δεν υπογραμμίζω την ταυτότητά Μου ως ο ενσαρκωμένος Θεός στον τρόπο που μεταχειρίζομαι αυτά τα πράγματα ούτε χρησιμοποιώ ποτέ αυτήν την ταυτότητα για να τα δω υποτιμητικά. Ποτέ δεν αμφισβητώ αυτά τα πράγματα, και δεν διαταράσσω τους νόμους και τους κανονισμούς της χώρας ούτε τους κανόνες οποιουδήποτε κλάδου. Αντίθετα, τηρώ αυστηρά αυτούς τους νόμους, τους κανονισμούς, τις διατάξεις και άλλα τέτοια πράγματα, με υπακοή και ευσυνειδησία. Ακόμα πιο πρακτικά, στην αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους, τηρώ επίσης μια πολύ ανθρώπινη αρχή.
Έχουμε συναναστραφεί πάνω σε κάποιες εκδηλώσεις του ότι ο ενσαρκωμένος Θεός φέρεται σύμφωνα με τους κανόνες. Μπορεί να πρόκειται για πράγματα που δεν έχετε σκεφτεί ποτέ ή για πράγματα που δεν έχετε πάρει ποτέ στα σοβαρά· μπορεί να έχετε μια πολύ επιφανειακή ιδέα γι’ αυτά τα πράγματα· ή, όταν τα βλέπετε ή έρχεστε σε επαφή μαζί τους ή ακούτε γι’ αυτά, μπορεί να τα απορρίπτετε κατηγορηματικά. Ωστόσο, αυτά τα πράγματα αντικατοπτρίζουν την κανονικότητα και την πρακτικότητα, καθώς και την ταπεινοφροσύνη και την απόκρυψη που εκδηλώνονται από την ενσαρκωμένη σάρκα του ενσαρκωμένου Θεού. Επιπλέον, αποτελούν και τις πιο κανονικές και πρακτικές εκδηλώσεις της διαγωγής Του, όταν το Πνεύμα του Θεού ενδύεται τη σάρκα και έρχεται ανάμεσα στους ανθρώπους. Μέσα από αυτές τις εκδηλώσεις, οι άνθρωποι μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα πώς βλέπει, μεταχειρίζεται και χειρίζεται ο Θεός στον ουρανό το ζήτημα της διαγωγής και του ότι έγινε μέλος της ανθρωπότητας. Αυτά τα πιστεύω και οι αρχές της διαγωγής επιτρέπουν στους ανθρώπους να δουν και να γνωρίσουν ότι ο Θεός δεν κάνει τίποτα με τρόπο κούφιο, ότι τα κάνει όλα πρακτικά και ότι ασκείται σύμφωνα με αρχές, τηρώντας τους νόμους και τους κανονισμούς της ανθρωπότητας, καθώς και τους κανόνες των διαφόρων χώρων της ανθρώπινης κοινωνίας. Καθώς τηρεί αυτούς τους νόμους και κανονισμούς, ο ενσαρκωμένος Θεός πρέπει και να επιτελεί τη διακονία Του και να κάνει το έργο που σκοπεύει να κάνει. Είτε το ότι βιώνει την κανονική ανθρώπινη φύση είτε το ότι κάνει το έργο της θεϊκής φύσης, κανένα από τα δύο δεν συγκρούεται ούτε έρχεται σε αντίφαση με το άλλο. Τα πιστεύω και οι αρχές διαγωγής που επιδεικνύει ο Θεός στην κανονική ανθρώπινη ζωή Του δείχνουν την κανονικότητα και την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού —αυτή είναι η μία πτυχή. Μια άλλη πτυχή είναι ότι βιώνει την κανονική ανθρώπινη φύση —η οποία διακατέχεται από συνείδηση και λογική— που πρέπει να έχει το Πνεύμα του Θεού όταν γίνεται άνθρωπος ή ενδύεται τη σάρκα ανάμεσα στους ανθρώπους. Αν και αυτή η βίωση φαίνεται να μη σχετίζεται με τη διακονία που επιτελεί ο ενσαρκωμένος Θεός στη θεϊκή Του φύση τον περισσότερο καιρό, τα πιστεύω και οι αρχές που τηρεί ο Θεός καθώς βιώνει την ανθρώπινη φύση είναι τα ίδια με την ουσία της αλήθειας, τη διάθεση του Θεού και τις απαιτήσεις Του από την ανθρωπότητα, όπως εκφράζονται στο θεϊκό Του έργο. Οι αρχές της διαγωγής που τηρεί ο ενσαρκωμένος Θεός στην ανθρώπινη ζωή Του είναι να φέρεται σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργεί με ευσυνειδησία. Στη συνέχεια, οι αρχές του έργου τις οποίες τηρεί όταν κάνει το έργο Του στη θεϊκή φύση είναι ουσιαστικά οι ίδιες —φέρεται σύμφωνα με τους κανόνες και ενεργεί με ευσυνειδησία· οι αρχές δεν αλλάζουν. Επομένως, για τον ενσαρκωμένο Θεό, η ανθρώπινη και η θεϊκή Του φύση δεν διαχωρίζονται ποτέ· είναι τελείως ενωμένες. Η θεϊκή Του φύση μπορεί να εκφραστεί μέσω της ανθρώπινης φύσης Του και η ανθρώπινη φύση Του αποτελεί εκδήλωση ενός μέρους της θεϊκής Του φύσης. Επομένως, όταν ζει ο ενσαρκωμένος Θεός ανάμεσα στους ανθρώπους, η ανθρώπινη και η θεϊκή Του φύση τις οποίες μπορούν οι άνθρωποι να δουν κατά την περίοδο αυτή δεν είναι αποκομμένες ούτε ξεχωριστές· είναι ενωμένες. Η εκδήλωση της ανθρώπινης φύσης Του, καθώς και τα πιστεύω και οι αρχές της διαγωγής Του, εποπτεύονται, επηρεάζονται και κατευθύνονται, σε κάποιον βαθμό, από το Πνεύμα του Θεού. Από μια άλλη άποψη, μπορεί και να πει κανείς ότι ο Θεός βιώνει την κανονική ανθρώπινη φύση Του, η οποία διαθέτει συνείδηση και λογική. Μόνο με μια τέτοια ανθρώπινη φύση μπορεί η ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού να αναλάβει το σύνολο του θεϊκού έργου Του, το έργο που οφείλει να κάνει στη θεϊκή Του φύση. Μόνο με μια τέτοια ανθρώπινη φύση μπορεί η ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού να εκπληρώσει τη διακονία που πρέπει να επιτελέσει και να την επιτελέσει καλά. Αυτή είναι μία κατανόηση. Μια άλλη κατανόηση είναι ότι η διακονία που επιτελεί ο ενσαρκωμένος Θεός επιτυγχάνεται μέσω μιας τέτοιας ανθρώπινης φύσης που διακατέχεται από κανονικότητα και πρακτικότητα. Εν πάση περιπτώσει, τόσο η ανθρώπινη φύση όσο και η θεϊκή φύση του εν σαρκί Θεού συνιστούν τον ενσαρκωμένο Θεό, ο οποίος έχει την ιδιαίτερη ταυτότητα του Χριστού. Επομένως, τα πιστεύω και οι αρχές της διαγωγής της ανθρώπινης φύσης του ενσαρκωμένου Θεού που βλέπεις, μέχρι και οι συγκεκριμένες εκδηλώσεις, στάσεις και απόψεις Του σε όλα όσα κάνει, αποτελούν μέρος της ανθρώπινης φύσης Του και, φυσικά, μπορεί να πει κανείς και ότι αποτελούν μέρος της θεϊκής Του φύσης. Αυτά τα δύο δεν μπορούν να διαχωριστούν. Με άλλα λόγια, όταν βλέπεις τέτοια ανθρώπινη φύση στον ενσαρκωμένο Θεό, πρέπει να είσαι σίγουρος ότι Αυτός είναι η σάρκα την οποία έχει ενδυθεί ο Θεός. Φυσικά, όταν έρχεσαι σε επαφή με την αλήθεια που εκφράζει ο Θεός, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι ο ενσαρκωμένος Θεός έχει θεϊκή φύση, πρέπει και να αναγνωρίζεις ότι η ανθρώπινη φύση Του αποτελεί μέρος του ενσαρκωμένου Θεού, ο οποίος έχει μια ιδιαίτερη ταυτότητα. Εν πάση περιπτώσει, τελικά επιτρέπεται στους ανθρώπους να δουν αυτήν την κανονική και πρακτική πλευρά του ενσαρκωμένου Θεού, καθώς και τα πιστεύω και τις αρχές της διαγωγής που βιώνει Εκείνος, επειδή αυτά αφορούν πολλά ζητήματα με τα οποία η σάρκα του Θεού έρχεται αντιμέτωπη στην ύπαρξή Του και στη ζωή Του. Παρόλο που αυτές οι πρακτικές εκδηλώσεις στην ανθρώπινη ζωή του ενσαρκωμένου Θεού δεν φτάνουν στο επίπεδο της διακονίας που επιτελεί ή της παροχής της αλήθειας, της οδού και της ζωής στους ανθρώπους, αυτές οι αρχές και τα πιστεύω της διαγωγής δεν είναι αποκομμένα από τη θεϊκή φύση που υπάρχει μέσα στον ενσαρκωμένο Θεό. Ακριβώς επειδή αυτή η σάρκα είναι η ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού και η σάρκα την οποία έχει ενδυθεί το Πνεύμα του Θεού, η κανονική ανθρώπινη φύση αυτού του ενσαρκωμένου Θεού μπορεί να έχει τέτοια πιστεύω και αρχές διαγωγής. Αυτό συνεπάγεται ότι είναι πολύ δύσκολο για οποιοδήποτε μέλος της διεφθαρμένης ανθρωπότητας ή για οποιονδήποτε από τη διεφθαρμένη ανθρωπότητα ο οποίος διαθέτει προνομιακό υπόβαθρο, ταυτότητα, κοινωνική αξία και ευγενή θέση να φέρεται σύμφωνα με κανόνες και να ενεργεί με ευσυνειδησία· κανένας δεν αποτελεί εξαίρεση. Επομένως, αυτή η πτυχή της κανονικότητας και της πρακτικότητας είναι αυτό που έχει και είναι η ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού, και φυσικά, είναι και μέρος αυτού που έχει και είναι η θεϊκή φύση του ενσαρκωμένου Θεού. Απλώς, Εκείνος την εκφράζει και την αποκαλύπτει μέσω της ανθρώπινης φύσης Του. Αν ο ενσαρκωμένος Θεός καυχιόταν όπου κι αν πήγαινε, και πάντα επέβαλλε τη θέση Του, και μιλούσε με τρόπο πομπώδη, κι ένιωθε ότι ήταν ευγενής, και είχε καβαλήσει το καλάμι και συμπεριφερόταν υπεροπτικά, και πάντα ήθελε να καταπατά τους πάντες· αν καταριόταν όποιον δεν υποκλινόταν για να Τον λατρέψει, και τον έκανε στάχτη, τον σκότωνε ακαριαία ή τον εκτελούσε με το αιχμηρό βλέμμα Του, τότε θα ήταν δύσκολο να καταλάβουμε αν πράγματι είχε μέσα Του μια θεϊκή φύση-ουσία. Από τη μία, ο ενσαρκωμένος Θεός διαθέτει τη συνείδηση και τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης για να συντηρεί όλη τη ζωή, τα λόγια και τις πράξεις της σάρκας Του. Από την άλλη, η θεϊκή φύση Του είναι επίσης το έργο Του, διότι η θεϊκή φύση είναι, τελικά, η αληθινή ζωή Του. Αν η ανθρώπινη φύση Του ήταν τόσο αλαζονική και αυτάρεσκη όσο αυτή της διεφθαρμένης ανθρωπότητας, θα έλεγες ότι αυτό το άτομο είναι ο ενσαρκωμένος Θεός; (Όχι.) Ας υποθέσουμε ότι κάποιος είχε πάντα υπερφυσικές εκδηλώσεις, ότι πίστευε πάντα πως ήταν ένα ουράνιο ον που είχε κατέλθει στη γη, ότι είχε πάντα αυτό το αίσθημα και μιλούσε πάντα στους ανθρώπους αφ’ υψηλού, κάνοντάς τους να εκτιμήσουν τα λόγια και τις πράξεις του. Ας υποθέσουμε ότι είχε πάντα υπερφυσικές και υπερβατικές σκέψεις στην καρδιά του, ότι μπορούσε να καταλάβει με μια ματιά τι είχε συμβεί στην προηγούμενη ζωή του καθενός, ποια κακά είχε διαπράξει, τι πράγματα είχε κάνει, ή πόσες φορές είχε μετενσαρκωθεί ως άνθρωπος ή ζώο. Επιπλέον, ας υποθέσουμε ότι αυτός ο άνθρωπος ένιωθε πάντα πως ήταν ιδιαίτερα ευγενής, ότι είχε πάντα υπερφυσικές εκδηλώσεις όταν μιλούσε και ότι τον συνόδευαν σημεία και τέρατα, κι έτσι έκανε τους ανθρώπους να νιώθουν πως ήταν ξεχωριστός. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν θα ήταν κανονικός. Από τη μία, η ζωή-διάθεσή του θα ήταν μη κανονική· από την άλλη, η ζωή μέσα του δεν θα ήταν η ζωή της θεϊκής φύσης. Μόνο έτσι μπορεί να εκφραστεί αυτό.
Είτε είναι τα πιστεύω Του για τη διαγωγή είτε οι αρχές Του για τον χειρισμό των ζητημάτων, όλα όσα αποκαλύπτει και βιώνει ο ενσαρκωμένος Θεός είναι ιδιαίτερα κανονικά και πρακτικά. Κοιτάξτε αυτά που έχω πει και αυτά που κάνω στη ζωή Μου —υπάρχει σ’ αυτά τίποτα που δεν είναι κανονικό; Υπάρχει κάτι από αυτά που να είναι υπερφυσικό ή αντισυμβατικό; (Όχι.) Ό,τι κι αν χειρίζομαι, δεν θα βρείτε τίποτα ασυνήθιστο σ’ Εμένα. Δεν είμαι ασυνήθιστος άνθρωπος· δεν είμαι παρά ένας κανονικός άνθρωπος. Επιπλέον, οι σκέψεις Μου, οι απόψεις Μου, ο τρόπος σκέψης Μου και η λογική Μου στον χειρισμό όλων των ζητημάτων δεν είναι πράγματα στρεβλά, ακραία ή υπερφυσικά. Είμαι ήρεμος και ισορροπημένος στις αλληλεπιδράσεις και τις σχέσεις Μου με τους ανθρώπους. Αν οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να αλληλεπιδράσουν μαζί Μου, αλληλεπιδρώ μαζί τους· αν δεν είναι, δεν προσπαθώ να έρθω κοντά τους. Θεωρείς το σκεπτικό Μου κανονικό όσον αφορά την αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους, τον χειρισμό των ζητημάτων, την εκτέλεση κάθε λογής πράξεων και τη διαγωγή Μου; (Ναι.) Όλα είναι κανονικά. Ποτέ δεν σας κάλεσα ούτε σας ενθάρρυνα να εναντιωθείτε στην κυβέρνηση οποιασδήποτε χώρας ούτε σας είπα ποτέ κάτι σαν κι αυτό: «Όλοι οι πιστοί στον Θεό προέρχονται από τον Θεό· όλοι προέρχεστε από τον τρίτο ουρανό. Μη φοβάστε αυτόν τον κόσμο· πατήστε αυτόν τον κόσμο κάτω από τα πόδια σας! Είστε όλοι αρσενικά παιδιά νικητές· πάρτε τη σιδερένια ράβδο για να κυβερνήσετε αυτόν τον κόσμο και για να κυβερνήσετε αυτήν την ανθρωπότητα. Τα πάντα είναι κάτω από τα πόδια σας!» Έχω πει ποτέ κάτι τέτοιο; (Όχι.) Τι έχω πει; Ότι πρέπει να τηρείτε τους κανόνες σε όλα όσα κάνετε. Σε όποια χώρα κι αν πιστεύετε στον Θεό και κάνετε το καθήκον σας, πρέπει να τηρείτε τον νόμο και να ενεργείτε σύμφωνα με τους κανονισμούς της κυβέρνησης. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ενεργείτε απερίσκεπτα και όπως θέλετε εσείς· πρέπει να είστε προσεκτικοί και να μην είστε άσωτοι. Αν παραβιάσετε τους νόμους και τους κανονισμούς της κυβέρνησης, μόλις υποβληθεί μια καταγγελία εναντίον σας, αυτό θα επηρεάσει την εκτέλεση του καθήκοντός σας. Γκρινιάζω συνέχεια γι’ αυτό. Αν και ακούγεται αρκετά τετριμμένο, είναι πολύ πρακτικό, επειδή έχετε ελάχιστη εμπειρία ζωής και δεν έχετε διορατικότητα, και είναι πολύ πιθανό να κάνετε λάθη. Είστε πιστοί στον Θεό. Ο σκοπός για τον οποίο πηγαίνετε σε διαφορετικές χώρες για να κάνετε το καθήκον σας είναι να ακολουθήσετε το θέλημα του Θεού και να καταθέσετε μαρτυρία για τον Θεό, κι όχι να θέσετε τον εαυτό σας ενάντια σε καμία χώρα ή σε κανένα κυβερνών κόμμα. Είστε απλώς δημιουργημένα όντα που κάνετε τα καθήκοντά σας· πρέπει να υποτάσσεστε πλήρως στο κράτος του Δημιουργού και να υποτάσσεστε σε ό,τι ενορχηστρώνει και ρυθμίζει ο Θεός. Σε όποια χώρα κι αν πηγαίνετε, σε ό,τι περιβάλλον κι αν ζείτε και σε όποιων αδελφών τα σπίτια κι αν μένετε, πρέπει να τηρείτε τους κανόνες και να βοηθάτε όσο περισσότερο μπορείτε. Επιπλέον, πρέπει να τηρείτε οποιουσδήποτε νόμους και κανονισμούς έχει η χώρα. Σας παροτρύνω επανειλημμένα να μην παραβιάζετε τους κανόνες και να μη γίνονται καταγγελίες εναντίον σας. Αν γίνει καταγγελία εναντίον σας, πρέπει να καταλάβετε τι λάθος κάνατε, ποιον κανονισμό παραβιάσατε και γιατί έγινε η καταγγελία. Πάρτε το μάθημά σας, ώστε να μην ξανασυμβεί. Αν δεν πάρεις το μάθημά σου, θα συνεχίσουν να υποβάλλονται καταγγελίες εναντίον σου. Όλα Μου τα λόγια σχετικά μ’ αυτό είναι λύσεις σε προβλήματα που βασίζονται σε πραγματικές περιστάσεις —σου λέω πώς να ζεις, πώς να επιβιώνεις και πώς να τηρείς τους κανόνες, ώστε να μην προκαλείς περιττά προβλήματα στη ζωή και την επιβίωσή σου. Σε όποια χώρα κι αν πηγαίνεις, βρίσκεσαι εκεί για να κάνεις το καθήκον σου. Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να ενταχθείς στη χώρα, και να τηρείς τους νόμους και τους κανονισμούς της. Δεν πρέπει να διαταράσσεις την υφιστάμενη τάξη πραγμάτων ούτε να προκαλείς προβλήματα. Μόνο τότε θα σε αποδεχτούν και θα σε μεταχειριστούν ως μέλος της χώρας, και μόνο έτσι θα μπορέσεις να εγκατασταθείς και να κάνεις το καθήκον σου. Αν δεν τηρείς καν τους κανόνες της περιοχής και κάνεις πράγματα που αποτελούν παραβίαση των κανόνων, κάνοντας τους ανθρώπους συνεχώς να παραπονιούνται και να σου δημιουργούν προβλήματα, σε σημείο που να σε σιχαίνονται και να μη θέλουν πια να ζεις εκεί, τότε πώς μπορείς καν να ονειρεύεσαι να κάνεις το καθήκον σου; Όπου κι αν ζεις, πρέπει να τηρείς τους νόμους και τους κανονισμούς της περιοχής. Πείτε μου, είναι σωστό να ασκείστε με αυτόν τον τρόπο; Σας ωφελεί στο να εκπληρώνετε το καθήκον σας; (Ναι.) Μια τέτοια άσκηση είναι πολύ πρακτική. Η τήρηση των νόμων και των κανονισμών αποτελεί στοιχειώδη λογική στην αληθινή ζωή. Δεν είναι ότι το παρακάνει κανείς, πόσο μάλλον ότι είναι υπερβολικά ευαίσθητος· είναι μια αρχή που πρέπει να τηρείτε στην αληθινή ζωή. Αν συμβεί κάτι ή προκύψει κάποιο πρόβλημα, συζητάμε τον καλύτερο τρόπο για να το επιλύσουμε και το πώς να πάρουμε μάθημα από αυτό, ώστε να πασχίσετε στο εξής να κάνετε λιγότερα λάθη ή να τα αποφύγετε εντελώς, και να γίνετε άνθρωποι που φέρονται σύμφωνα με τους κανόνες και με ευσυνειδησία. Κάποιοι άνθρωποι, όπου κι αν πάνε, δεν τηρούν τους κανόνες. Πετάνε σκουπίδια παντού, και μερικές φορές κάνουν χαλασμό και αναστατώνουν την ησυχία των γειτόνων τους. Σαν άγρια ζώα που μπαίνουν σ’ ένα χωριό, επηρεάζουν και αναστατώνουν το περιβάλλον της κοινότητας, με αποτέλεσμα να τους περιφρονεί και να τους αντιπαθεί ο κόσμος όπου κι αν πάνε. Λέω σε αυτούς τους ανθρώπους ότι πρέπει να τηρούν αυστηρά τους νόμους και τους κανονισμούς της περιοχής, ότι πρέπει να ακολουθούν τους κανόνες και ότι μόνο όποιος φέρεται έτσι διαθέτει κανονική ανθρώπινη φύση. Πείτε Μου, είναι σωστός ο τρόπος σκέψης Μου και η αφετηρία Μου για τον χειρισμό αυτών των ζητημάτων; (Ναι.) Δεν κάνω πράγματα που είναι υψηλόφρονα και μεγαλοπρεπή, ούτε αφηρημένα, ούτε υπερβατικά, ούτε αντισυμβατικά. Απλώς διορθώνω και κατευθύνω τους ανθρώπους σχετικά με αυτά τα μικρά ζητήματα της ζωής τους, καθώς και τα λάθη και τα ελαττώματα που εμφανίζονται στη ζωή τους, υποδεικνύοντας και διορθώνοντας τα προβλήματά τους και δίνοντάς τους συμβουλές. Είναι πρακτικό να φέρεται έτσι ο ενσαρκωμένος Θεός; (Ναι.) Είναι τόσο πρακτικό! Δεν είναι καθόλου κούφιος ο χειρισμός αυτών των ζητημάτων και δεν είναι καθόλου αποκομμένος από την αληθινή ζωή. Έτσι, είτε κοιτάζουμε τα πιστεύω και τις αρχές της διαγωγής και των πράξεων που αντικατοπτρίζονται στην καθημερινή ζωή του ενσαρκωμένου Θεού είτε τις αλήθειες πάνω στις οποίες συναναστρέφεται στη διακονία που επιτελεί, και οι δύο πτυχές είναι πολύ κανονικές και πρακτικές. Και οι δύο πτυχές είναι πράγματα που όσοι έχουν κανονική σκέψη, κι αγαπάνε τα θετικά πράγματα και διαθέτουν συνείδηση και λογική, μπορούν να κατανοήσουν, να αντιληφθούν, να αποδεχτούν και να πετύχουν. Καμία από τις δύο πτυχές δεν είναι καθόλου αποκομμένη από την αληθινή ζωή· αυτό σημαίνει να είναι κανείς κανονικός και πρακτικός.
Αυτά τα μικροζητήματα της ζωής που μόλις ανέφερα αφορούν τις αρχές της διαγωγής και των ενεργειών; Είναι βοηθητικά για σας; (Ναι.) Ας συνεχίσουμε, λοιπόν. Κάποτε, έσπασε ένας σωλήνας στο σύστημα ποτίσματος του γκαζόν στην αυλή μας και το νερό έτρεχε στην αυλή του γείτονα. Έστειλα αμέσως κάποιον να ενημερώσει τον γείτονα και να ρωτήσει αν χρειαζόταν να του το καθαρίσουμε. Ο γείτονας δυσανασχέτησε λίγο που είδε τόσο πολύ νερό να πλημμυρίζει τον τόπο, αλλά επειδή πήραμε την πρωτοβουλία να τον ενημερώσουμε, για λόγους ευγένειας δεν το έκανε μεγάλο θέμα. Αργότερα, τα Χριστούγεννα, του δώσαμε ένα κουτί σοκολατάκια ως ένδειξη συγγνώμης. Εξεπλάγη και χάρηκε πολύ, και μας είπε ότι, αν χρειαζόμασταν οποιαδήποτε βοήθεια, αρκούσε να του το λέγαμε ή να του χτυπούσαμε την πόρτα και να το ζητήσουμε. Το βράδυ, μάλιστα, έφερε και το παιδί του να μας δώσει ένα καλάθι με φρούτα και είπε: «Καλές γιορτές! Σας ευχαριστούμε για το δώρο σας και καλώς ήρθατε στην κοινότητά μας!» Ανταλλάξαμε μερικές φιλοφρονήσεις και μετά έφυγαν. Θεώρησα πολύ καλό έναν τέτοιον χειρισμό του ζητήματος. Αν τα πηγαίνουμε τόσο καλά με τους γείτονές μας, η σχέση μας δεν θα είναι και τόσο άσχημη. Δίνεις στον άλλον ένα δώρο ως ένδειξη συγγνώμης, προκειμένου να βελτιώσεις τη σχέση ή να εξομαλύνεις την κατάσταση όταν προκύπτει κάποιο ζήτημα, ανταλλάσσοντας απλώς χάρες. Φυσικά, εκείνος δεν σε εκμεταλλεύεται και δεν δέχεται το δώρο σου χωρίς αντάλλαγμα· σου δίνει κάτι κι αυτός. Βλέπεις, οι Δυτικοί είναι αρκετά λεπτολόγοι. Όταν δίνουν δώρα, είναι απίστευτα ειλικρινείς. Δεν έχει σημασία αν τα δώρα είναι ακριβά· το βασικό είναι ότι το κάνουν με εξαιρετικά ειλικρινή καρδιά. Αυτό είναι ανταλλαγή χαρών, και ο χειρισμός αυτός του ζητήματος είναι απόλυτα σωστός. Φυσικά, υπάρχει ένα πλαίσιο για τον χειρισμό τέτοιων ζητημάτων. Όταν δεν συμβαίνει τίποτα, δεν υπάρχει λόγος να έρχεσαι κοντά με κανέναν χωρίς λόγο, να παίρνεις την πρωτοβουλία να του φτιάξεις κινέζικο φαγητό ή να του κάνεις δώρα, κάνοντας υπερβάσεις για να διατηρήσεις τη σχέση μαζί του. Δεν υπάρχει λόγος να το κάνεις αυτό. Στις κανονικές αλληλεπιδράσεις, αρκεί απλώς να τον χαιρετάς όταν τον βλέπεις και να συνυπάρχετε αρμονικά. Όταν όμως προκύψει κάποιο ζήτημα —για παράδειγμα αν κάνεις κανένα λάθος και πρέπει να ζητήσεις συγγνώμη— τότε πήγαινε να ζητήσεις συγγνώμη. Μια τέτοια ενέργεια προέρχεται από τον ορθολογισμό της κανονικής ανθρώπινης φύσης· δεν είναι καθόλου υπερβολική ούτε «δήθεν». Πείτε μου, είναι σωστός ένας τέτοιος τρόπος χειρισμού; Συμφωνεί με τις αρχές; (Ναι.) Δεν είναι δουλοπρέπεια ούτε αλαζονεία και δεσποτισμός. Δεν το παίζεις ανώτερος, αλλά διατηρείς ταυτόχρονα και την αξιοπρέπειά σου. Κάποιοι σκέφτονται: «Στους Δυτικούς αρέσει να τρώνε κινέζικο φαγητό. Για να μην υποβάλουν καταγγελία εναντίον μας αν παραβούμε κάποιους κανόνες στο μέλλον, ας τους φτιάξουμε μερικά ντάμπλινγκ και ας τους δώσουμε μερικά σνακ». Είναι σωστό να κερδίζεις την εύνοια κάποιου χωρίς λόγο; (Όχι.) Από τη μία, δεν μπορείς να ξέρεις αν το φαγητό που θα φτιάξεις θα έχει τη γεύση ενός αυθεντικού εστιατορίου κι αν ο άλλος θα ήθελε να το φάει. Εξάλλου, ούτε εκείνος σε ξέρει καλά. Αν του δώσεις φαγητό που έφτιαξες μόνος σου, θα σε εμπιστευτεί; Απ’ την άλλη, γιατί να του κάνεις δώρα όταν δεν έχει συμβεί τίποτα συγκεκριμένο; Σε ξέρει καλά; Έχεις καμία αλληλεπίδραση μαζί του ή είστε φίλοι; Όχι. Άρα, το να προσπαθείς συνεχώς να του δίνεις κινέζικο φαγητό δεν είναι κάτι που θα έκανε ένας τρελός; (Ναι.) Δεν θα φαινόταν ενοχλητικό στους άλλους; (Ναι.) Κοίτα τις δικές Μου αρχές για την αλληλεπίδραση με τους γείτονες. Είναι κανονικό το σκεπτικό Μου; Κάνω πράξη τις αρχές με ακρίβεια και σωστά; (Ναι.) Έχω τίποτα εκδηλώσεις διαταραγμένης λογικής σκέψης; (Όχι.) Όλες Μου οι αλληλεπιδράσεις με τους ανθρώπους είναι κανονικές. Υπό κανονικές συνθήκες, δεν κάνω ποτέ δώρα στους ανθρώπους. Αν κάποιος Με βοηθήσει πραγματικά, θα του δώσω κάτι για να εκφράσω την ευγνωμοσύνη Μου. Είναι σωστή μια τέτοια αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους. Αυτό σημαίνει να είσαι κανονικός και πρακτικός, κι επίσης να φέρεσαι σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργείς με ευσυνειδησία. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν κατανοούν αυτές τις αρχές· αυτό ονομάζεται ανοησία και άγνοια. Δεν συμφωνείτε; (Ναι.) Κάποιοι άνθρωποι δείχνουν την ανοησία τους στον τρόπο που ενεργούν. Συνεχώς κάνουν δώρα στους ανθρώπους και προσπαθούν να κερδίσουν την εύνοιά τους χωρίς λόγο, κι όταν οι άλλοι το βλέπουν αυτό, πιστεύουν ότι έχουν πρόβλημα. Εγώ δεν το κάνω αυτό. Δεν προσπαθώ να έρθω κοντά με τους άλλους. Έχω αξιοπρέπεια και έχω τις αρχές Μου για το πώς ενεργώ. Όταν προκύπτει πραγματικά ένα ζήτημα, ενεργώ σύμφωνα με τις αρχές. Τηρώ τους κανόνες, έχω όρια και ο τρόπος σκέψης Μου είναι λογικός, κανονικός και εναρμονισμένος με τον κανονικό τρόπο σκέψης και με τον ορθολογισμό. Υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες σχετικά με αυτήν την πτυχή, την κανονικότητα και την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού, αλλά δεν είναι ανάγκη να αναφερθώ λεπτομερώς σε πολλά πράγματα. Με λίγα λόγια, το σκεπτικό Του απ’ αυτήν την άποψη είναι σίγουρα κανονικό.
Ποτέ δεν συστήνομαι όταν αλληλεπιδρώ με τους ανθρώπους· ακόμα κι όταν συναντώ αδελφούς και αδελφές, ποτέ δεν συστήνομαι. Στις αλληλεπιδράσεις Μου με τους ανθρώπους, ποτέ δεν το παίζω κάποιος επειδή είμαι ο ενσαρκωμένος Θεός. Θεωρείς ότι αυτές είναι κανονικές και πρακτικές εκδηλώσεις του ότι φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες και ενεργώ με ευσυνειδησία; (Ναι.) Για παράδειγμα, κάποιοι αδελφοί και αδελφές λένε: «Είσαι ο Θεός, είσαι ο Δημιουργός. Είναι τιμή για οποιονδήποτε να κάνει πράγματα για Σένα. Αν δεν τα κάνει καλά, φλερτάρει με τον θάνατο!» Όταν συναντώ τέτοιους ανθρώπους, τους λέω: «Μείνε μακριά Μου! Τι νόημα έχει να λες τέτοια πράγματα; Ακόμα κι αν οι αδελφοί και οι αδελφές κάνουν πράγματα για Μένα, Εγώ δεν έχω τέτοιες απαιτήσεις από αυτούς». Με όποιον κι αν αλληλεπιδρώ, ποτέ δεν του αποκαλύπτω την ταυτότητά Μου. Πείτε Μου, είναι αυτή μια εκδήλωση κανονικής σκέψης και κανονικής ανθρώπινης φύσης; (Ναι.) Βλέπεις, ένας τρελός θα συστηνόταν συνεχώς, λέγοντας: «Είμαι ο Αυτοκράτορας του Νεφρίτη! Είμαι η Βασίλισσα-Μητέρα της Δύσης που κατήλθε στη γη! Προέρχομαι από τον ουρανό. Αν δεν με ακούσετε, μικρά τσιράκια, θα σας εξαφανίσω!» Τι θα ήταν ένας τέτοιος άνθρωπος; (Ένας σατανάς κι ένας διάβολος.) Θα ήταν ένας σατανάς κι ένας διάβολος. Σε ανθρώπινους όρους, θα αποκαλούνταν ψυχικά άρρωστος, κάποιος που δεν έχει κανονικό ορθολογισμό. Μπορεί κάποιος που δεν έχει κανονικό ορθολογισμό να φέρεται σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργεί με ευσυνειδησία; (Όχι.) Μπορείς να φέρεσαι σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργείς με ευσυνειδησία μόνο αν διαθέτεις, τουλάχιστον, μια βέλτιστη συνείδηση και κανονικό ορθολογισμό. Επειδή ο ενσαρκωμένος Θεός διαθέτει κανονική ανθρώπινη φύση, η διαγωγή και οι πράξεις Του διέπονται από τη συνείδηση και τη λογική της κανονικής ανθρώπινης φύσης, και φυσιολογικά ζει εντός μιας τέτοιας κανονικής ανθρώπινης φύσης που διαθέτει συνείδηση και ορθολογισμό· επομένως, στη διαγωγή και στις ενέργειές Του, τηρεί αυστηρά τις αρχές του να φέρεται σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργεί με ευσυνειδησία. Αν κάποιοι άπιστοι Μου δημιουργήσουν πρόβλημα σε κάποιο προσωπικό ζήτημα ή Με εξαπατήσουν σκόπιμα ή προκαλέσουν σκόπιμα ζημιά, παίρνω ένα μάθημα από αυτό και δεν τους ξαναχρησιμοποιώ ποτέ. Όσον αφορά τους άπιστους, όσο ωραία κι αν ακούγονται τα λόγια τους, πρέπει να φυλάγομαι· αν δεν προσέχω, θα πέσω θύμα των τεχνασμάτων τους. Υπάρχουν πάρα πολλοί απατεώνες σ’ αυτόν τον κόσμο. Δεν τους νοιάζει ποιος είσαι· εφόσον μπορούν να σε εξαπατήσουν, θα το κάνουν. Στον πνευματικό κόσμο, ο Σατανάς και οι διάβολοι βλέπουν ξεκάθαρα τον Θεό να έχει την κυριαρχία πάνω σε όλα τα πράγματα, και βλέπουν την παντοδυναμία του Θεού και την ουσία του Θεού, αλλά ποτέ δεν σέβονται τον Θεό, δεν έχουν φόβο Θεού ούτε αναγνωρίζουν την ταυτότητα και την ουσία Του. Τώρα που ο Θεός έχει ενσαρκωθεί, πείτε Μου, ποιος από το ανθρώπινο γένος που έχει διαφθαρεί από τον Σατανά μπορεί να αναγνωρίσει τον Θεό και να υποταχθεί σ’ Αυτόν; Ακόμα κι αυτοί που πιστεύουν στον Θεό δεν Τον αναγνωρίζουν πλήρως, πόσο μάλλον υποτάσσονται σ’ Αυτόν. Κάποιοι λένε ότι θα προσκυνήσουν και θα εκφράσουν λατρεία ενώπιον του Θεού —δεν έχουν πρόβλημα να γονατίσουν ενώπιον του ουρανού, να γονατίσουν ενώπιον του σταυρού, να γονατίσουν ενώπιον του ονόματος του Ιεχωβά ή να γονατίσουν ενώπιον μιας εικόνας του Κυρίου Ιησού, αλλά μέσα στην καρδιά τους δεν μπορούν να ξεπεράσουν το να γονατίσουν μπροστά σ’ Εμένα, σ’ αυτό το άτομο: «Σ’ Εσένα πιστεύω; Δεν μοιάζεις με θεό! Αν γονάτιζα μπροστά σου, δεν θα υποβάθμιζα τον εαυτό μου; Μπορώ να γονατίσω μπροστά στον ουρανό, τη γη και τους γονείς μου —πώς θα μπορούσα να γονατίσω μπροστά σε έναν τυχαίο σαν εσένα; Ειδικά εφόσον είσαι γυναίκα, κι έχεις συνηθισμένη εμφάνιση, και δεν είσαι διάσημη ούτε έχεις καμία θέση ή κύρος στον κόσμο, γιατί να γονατίσω μπροστά σου;» Νιώθουν άβολα μέσα τους. Όταν θέλουν να γονατίσουν, διστάζουν και, πριν καν γονατίσουν, σηκώνονται πάλι, απρόθυμοι και διστακτικοί. Λέω: «Μη γονατίσεις μπροστά Μου. Αν θες να γονατίσεις, γονάτισε μπροστά στον Θεό στον ουρανό. Εγώ δεν έχω ανάγκη να γονατίσεις μπροστά Μου· δεν μπορώ να το αποδεχτώ. Δεν έχω τόσο μεγάλη δύναμη ώστε να σε εξυψώσω στον αέρα και να σε πάω στον τρίτο ουρανό. Είμαι απλώς ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Φέρνω εσένα, ένα διεφθαρμένο ανθρώπινο όν, ενώπιον του Θεού. Στη συνέχεια, σου λέω τις αλήθειες που γνωρίζω και κατανοώ για να τις κάνεις πράξη, ώστε να φτάσεις στη σωτηρία, μεταμορφώνοντάς σε πλήρως σε ένα πρότυπο δημιουργημένο ον κι έπειτα επιστρέφοντάς σε στον Δημιουργό. Αυτή είναι η ευθύνη Μου και η διακονία Μου. Όσον αφορά όλους εσάς, αυτή είναι η μοναδική χρησιμότητά Μου. Δεν έχω πετύχει τίποτα που να αξίζει έπαινο σε σχέση μ’ εσάς ούτε έχω κάνει κάτι τέτοιο σε σχέση με τον Θεό στον ουρανό. Δεν είμαι παρά ένας συνηθισμένος άνθρωπος που έχει κάνει τα πράγματα που έπρεπε να κάνει, έχει πει τα λόγια που έπρεπε να πει και έχει κάνει το έργο που έπρεπε να κάνει. Ασχέτως αν είσαι πρόθυμος μέσα σου, από την οπτική της ανθρώπινης φύσης Μου, δεν είμαι καθόλου πρόθυμος να αποδεχτώ το γονάτισμα και τη λατρεία σου. Επιπλέον, είσαι απρόθυμος και αντιστέκεσαι μέσα σου, οπότε μπορώ να το αποδεχτώ ακόμα λιγότερο». Βλέπεις, είναι κανονικό το σκεπτικό Μου; Από όποια πτυχή της ανθρώπινης φύσης κι αν προέρχεται αυτό, αποτελεί εκδήλωση κανονικού σκεπτικού. Επειδή ο ενσαρκωμένος Θεός ζει εντός της κανονικής ανθρώπινης φύσης και ζει σαν ένας συνηθισμένος άνθρωπος στην αληθινή ζωή, και δεν είναι εξαιρετικός, ο τρόπος με τον οποίο μεταχειρίζεται και χειρίζεται διάφορα ζητήματα καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τη συνείδηση και τη λογική της ανθρώπινης φύσης Του. Αυτό οδηγεί πολλούς ανθρώπους να διαμορφώνουν αντιλήψεις· σκέφτονται: «Δεν είναι απλώς ένας συνηθισμένος, κανονικός άνθρωπος;» Ακόμα κι αν οι άνθρωποι αναγνωρίζουν την ενσάρκωση και αποδέχονται το έργο του Θεού, μέσα τους δεν θέλουν να γονατίσουν ενώπιόν Του και να Τον λατρέψουν ούτε να υποταχθούν σ’ Αυτόν. Στην πραγματικότητα, για να μιλήσω μέσα από την καρδιά Μου, δεν θέλω να αποδεχτώ το γονάτισμα και τη λατρεία σου, επειδή έχω αξιοπρέπεια και ορθολογισμό. Άσε το ότι είσαι διστακτικός· ακόμα κι αν ήσουν πρόθυμος να γονατίσεις ενώπιόν Μου και να Με λατρέψεις, δεν θα ήμουν Εγώ πρόθυμος να το αποδεχτώ. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι μέσα στη συνείδηση και τη λογική της ανθρώπινης φύσης αυτού του ενσαρκωμένου Θεού, υπάρχει κι ένα αίσθημα ντροπής. Τι σημαίνει το να έχει κανείς αίσθημα ντροπής; Σημαίνει ότι, αν κάποιος έλεγε: «Διστάζω να γονατίσω μπροστά Του και να Τον λατρέψω· μέσα μου είμαι λίγο απρόθυμος», ή αν κάποιος ζούσε σε κατάσταση μπερδέματος, ή αν κάποιος γονάτιζε και λάτρευε ενώ ήταν γεμάτος φαντασιοκοπίες για τον Θεό, θα έλεγα ότι όλα αυτά τα γονατίσματα και η λατρεία αυτού του είδους είναι αθέμιτα. Δεν χρειάζομαι τέτοιου είδους τελετουργίες· δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αναλώνεστε σε τέτοια τελετουργικά. Ακόμα κι αν γονάτιζες ενώπιόν Μου, θα ντρεπόμουν να το αποδεχτώ. Αν επέμενες να γονατίσεις ενώπιόν Μου, θα έπρεπε άραγε Εγώ να πω: «Ευλογημένος να είσαι» ή «Σ’ ευχαριστώ»; Πραγματικά, δεν θα ήξερα τι να πω. Γιατί; Αυτήν τη στιγμή, δεν έχεις ξεκαθαρίσει καν τη δική σου κατάσταση σε διάφορες πτυχές, και παρ’ όλα αυτά προσπαθείς να γονατίσεις ενώπιόν Μου και να Με λατρέψεις· πραγματικά, δεν μπορώ να το αποδεχτώ. Δεν ξέρω αν λατρεύεις ειλικρινά τον Θεό. Αν προσπαθούσα να σε αποδεχτώ ως κάποιον που έχει φόβο Θεού και αποφεύγει το κακό, πραγματικά δεν θα ήσουν αντάξιος. Γι’ αυτό λοιπόν τα πράγματα κολλάνε σ’ αυτό το ζήτημα —είναι πολύ ντροπιαστικό. Ακόμα δεν έχω ξεκαθαρίσει ως τι πρέπει να σε αποδεχτώ ούτε τι θα ήταν σωστό να σου πω, γι’ αυτό και μέσα Μου νιώθω ιδιαίτερη αντίσταση σ’ αυτό το ζήτημα. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να γονατίζετε όλοι εσείς μπροστά Μου και να Με λατρεύετε. Δεν το χρειάζομαι και δεν Μου αρέσει. Αν χρειαστεί να κατανοήσετε οποιαδήποτε πτυχή της αλήθειας ή χρειαστείτε οποιαδήποτε πτυχή των αρχών για το πώς να φέρεστε και να ενεργείτε, μπορώ να συναναστραφώ μαζί σας πάνω σ’ αυτά. Αν όμως θέλετε να προβείτε σ’ αυτήν την τυπικότητα, σας συμβουλεύω να μην το κάνετε, τουλάχιστον όχι τώρα. Προτού αποκτήσετε αληθινή υποταγή στον Θεό μέσα σας και πριν ξεκινήσετε το μονοπάτι του φόβου Θεού και της αποφυγής του κακού, μην το κάνετε αυτό· μην προβείτε σ’ αυτήν την τυπικότητα. Δεν θα ήταν καλό να το κάνετε αυτό. Θα έφερνε αμηχανία και στους δυο μας. Καλύτερα να αποφύγετε να το κάνετε αυτό. Η εμπλοκή σε τέτοιου είδους τελετουργίες είναι άχρηστη.
Κατά τη συναναστροφή πάνω στο ζήτημα των αντιλήψεων και των φαντασιοκοπιών των ανθρώπων σχετικά με τον ενσαρκωμένο Θεό, ανέφερα πολλά παραδείγματα που αφορούσαν την κανονικότητα και την πρακτικότητα του ενσαρκωμένου Θεού. Σε αυτά τα παραδείγματα, μπορείτε να δείτε ότι ο ενσαρκωμένος Θεός δεν είναι εξαιρετικός, υπερβατικός, υπερφυσικός ή αντισυμβατικός. Αυτά και άλλα τέτοια πράγματα είναι εκείνα που πρέπει να κατανοήσουν οι άνθρωποι όσον αφορά την κανονικότητα και την πρακτικότητα, καθώς και την ταπεινοφροσύνη και την απόκρυψη του ενσαρκωμένου Θεού. Αυτά που βιώνει, καθώς και τα πιστεύω και οι αρχές της διαγωγής Του, όλα αυτά είναι ιδιαίτερα πρακτικά και ιδιαίτερα κανονικά, κι όταν Εκείνος έρχεται αντιμέτωπος με διάφορα πράγματα, μπορεί επίσης να δείξει υπομονή και ανεκτικότητα. Ό,τι κι αν κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός, όλα όσα βιώνει και αποκαλύπτει στη ζωή Του αντικατοπτρίζουν το ότι υπάρχει μια πρακτική πλευρά ως προς το πώς φέρεται η ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού. Δηλαδή, ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει διάφορα πράγματα και χειρίζεται διάφορα προβλήματα βασίζεται εξ ολοκλήρου στα πιστεύω και τις αρχές διαγωγής Του, που είναι το να φέρεται σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργεί με ευσυνειδησία. Πριν από μερικά χρόνια, το παιδί του γείτονά μας επρόκειτο να πάει στο πανεπιστήμιο και για να το γιορτάσουν έκαναν ένα πάρτι στην αυλή με τραγούδια και χορούς. Συνέχιζαν να τραγουδάνε με μικρόφωνο μέχρι τη μία ή τις δύο τα ξημερώματα, και πολλοί γείτονες από γύρω άκουγαν καθαρά. Στους Δυτικούς αρέσει να υποβάλλουν καταγγελίες, αλλά σ’ αυτήν την περίπτωση κανείς δεν υπέβαλε, επειδή όλοι ήμασταν πολλά χρόνια γείτονες. Όλοι σκεφτόμασταν: «Τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο εδώ και τόσα χρόνια και σπάνια έχουν την ευκαιρία να ξεσκάσουν, οπότε ας τα αφήσουμε να διασκεδάσουν. Δεν είναι μεγάλο πρόβλημα να αναστατώνεσαι έτσι μια στο τόσο και να μην κοιμηθείς καλά για ένα βράδυ· ας το μεταχειριστώ απλώς ως ένα ξενύχτι». Είναι φυσιολογικό να σκέφτεται κανείς έτσι; Πρέπει να δείχνει κανείς τέτοια υπομονή και ανεκτικότητα προς τους άλλους; (Ναι.) Κάποιοι λένε: «Εσύ είσαι ο Θεός. Πώς μπορείς να δείξεις υπομονή απέναντι σε διεφθαρμένους ανθρώπους που κάνουν φασαρία; Δεν πρέπει να κάνεις υπομονή· η ξεκούρασή σου είναι τόσο σημαντική!» Εγώ λέω: «Και ποιανού δεν είναι; Όλων η ξεκούραση είναι σημαντική». Αλλά οι ενήλικες πρέπει μερικές φορές να δείχνουν κάποια ανεκτικότητα και κατανόηση· ειδικά απέναντι στα παιδιά, πρέπει να δείχνουμε κάποια ανεκτικότητα. Εξάλλου, όταν ζεις σ’ αυτόν τον κόσμο, πολλά πράγματα δεν πάνε όπως τα θέλεις και, τις περισσότερες φορές, πρέπει απλώς να κάνεις υπομονή. Αυτά τα πράγματα δεν είναι τίποτα· πρέπει να υπομείνεις και πράγματα που είναι πιο σοβαρά απ’ αυτά και που πραγματικά σου προκαλούν βλάβη. Ο καθένας, καθώς ζει σ’ αυτόν τον κόσμο, κατά την πορεία της επιβίωσης, αντιμετωπίζει πολλές περιστάσεις όπου δεν έχει άλλη επιλογή. Πραγματικά, θα κολλήσεις απλώς όταν αντιμετωπίζεις τέτοιες περιστάσεις; Δεν θα μπορείς να συνεχίσεις να ζεις; Ο ήλιος θα βγει και την επόμενη μέρα. Η ζωή συνεχίζεται. Δεν υπάρχει λόγος να γίνεσαι μικροπρεπής για ένα ασήμαντο ζήτημα, να κολλάς σ’ αυτό και να συμπεριφέρεσαι λες και ήρθε το τέλος του κόσμου. Δεν υπάρχει λόγος να κάνεις φασαρία ή να διυλίζεις τον κώνωπα. Για τέτοια πράγματα, πρέπει να δείχνεις ανεκτικότητα και υπομονή. Όταν κάποια μέρα θα έχεις βιώσει περισσότερα, θα αποκτήσεις διορατικότητα και θα ξέρεις πώς να τα μεταχειρίζεσαι. Πες μου, είναι κανονικό αυτό το σκεπτικό; (Ναι.) Τι θα σκεφτόταν κάποιος που δεν είχε κανονικό σκεπτικό; «Παλιόπαιδο, μεγάλωσες και άρχισες να διασκεδάζεις. Αυτοί οι άπιστοι είναι πραγματικά διάβολοι! Ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Με αναστάτωσες απ’ την ξεκούρασή μου, θα σε κάνω να το μετανιώσεις. Καταραμένο να ’σαι!» Είναι κανονικές τέτοιες σκέψεις; (Όχι.) Αυτές οι σκέψεις δεν είναι κανονικές, οπότε δεν πρέπει να σκέφτεστε έτσι. Ούτε Εγώ ο ίδιος δεν θα σκεφτόμουν έτσι. Όταν συμβαίνουν αυτά τα πράγματα, μπορώ να κάνω υπομονή και να τα μεταχειριστώ σωστά· μπορώ να τα μεταχειριστώ με τις σκέψεις και τις απόψεις ενός ενήλικα. Φυσικά, αυτές αποτελούν και συγκεκριμένες εκδηλώσεις του ότι φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες και ενεργώ με ευσυνειδησία. Κάποιοι λένε: «Η μεγαλοψυχία του Θεού είναι απέραντη όσο κι η θάλασσα και ο ουρανός, οπότε τέτοιοι ασήμαντοι άνθρωποι δεν είναι τίποτα για τον Θεό. Όση φασαρία κι αν γίνεται, Εκείνος δεν την ακούει· δεν αισθάνεται τίποτα. Αυτό ονομάζεται να είσαι σε υψηλότερο επίπεδο, αυτό ονομάζεται να είσαι σε διαφορετικό πεδίο, αυτό ονομάζεται να έχεις ανοιχτό μυαλό». Είναι έτσι τα πράγματα; (Όχι.) Πραγματικά δεν εστιάζω στο «ανοιχτό μυαλό». Δεν είμαι σίγουρος τι σημαίνει «ανοιχτό μυαλό» ούτε καταλαβαίνω τι είναι το «να βρίσκεται κανείς σε διαφορετικό πεδίο», και δεν βρίσκομαι σε τόσο «υψηλό» επίπεδο. Απλώς ξέρω τι είναι το κανονικό σκεπτικό και ο κανονικός ορθολογισμός, πώς να ενεργώ με τρόπο που συνάδει με την ανθρώπινη φύση και ορθολογισμό, ποια πράγματα πρέπει να αντέχει κανείς υπομονετικά και ποια πρέπει να παίρνει σοβαρά, και ποιες αρχές και πιστεύω πρέπει να τηρεί κανείς αυστηρά κατά την αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους, καθώς και πώς να σκέφτεται με τρόπο που να μην είναι στρεβλός, φανατικός, υπερφυσικός ή ακραίος σε συγκεκριμένες περιστάσεις, και πώς να σκέφτεται κανονικά χωρίς να κλίνει προς τη μία ή την άλλη πλευρά. Γνωρίζω αυτά τα πράγματα, αλλά ποτέ δεν κατάλαβα τι σημαίνουν οι φράσεις «να είσαι σε διαφορετικό πεδίο», «να έχεις ανοιχτό μυαλό» και «να διατηρείς χαμηλό προφίλ στη διαγωγή σου». Απλώς τηρώ τις αρχές του να φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργώ με ευσυνειδησία. Δεν είναι απλό αυτό; (Ναι.) Όποιο ζήτημα κι αν χειρίζομαι, από τη δική Μου οπτική και στάση βλέπω το κάθε ζήτημα και το κάθε άτομο σωστά, δίκαια, λογικά και ορθολογικά, ως ένας κανονικός, φυσιολογικός άνθρωπος, που πασχίζει να πετύχει τη δικαιοσύνη, την αμεροληψία, τη λογική και τον ορθολογισμό σε ό,τι κάνει, χωρίς να είναι φανατικός, κενός ή αντισυμβατικός. Επιπλέον, δεν το παίζω ανώτερος και ποτέ δεν βλέπω τίποτα από μια τόσο κούφια θέση όπως ο τρίτος ουρανός. Αν και το ότι χειρίζομαι πολλά πράγματα στην αληθινή ζωή με αυτόν τον τρόπο φαίνεται πολύ συνηθισμένο στους ανθρώπους, πρόκειται για κάποιες σκέψεις και απόψεις, καθώς και τρόπους διαγωγής, που πρέπει να έχει κανείς για να ζει και να επιβιώνει ως μέλος της ανθρωπότητας. Το να ζεις με αυτόν τον τρόπο είναι πολύ προσγειωμένο και δεν είναι κουραστικό, γι’ αυτό και πολλοί άνθρωποι νιώθουν ότι είναι εύκολο να συνυπάρξουν μαζί Μου, χωρίς ένα σωρό περιττά μπλεξίματα. Ο σκοπός για τον οποίο σας λέω αυτά τα πράγματα δεν είναι απλώς να σας ενημερώσω για κάποια πράγματα, αλλά να σας πω ότι έχω αρχές όταν αλληλεπιδρώ με οποιονδήποτε ή όταν χειρίζομαι ζητήματα —ποτέ δεν λειτουργώ με βία ή πονηριά, ποτέ δεν χρησιμοποιώ κολακευτικά λόγια, ποτέ δεν θέλω να εκμεταλλευτώ κανέναν όταν αλληλεπιδρώ με ανθρώπους και σίγουρα δεν πρόκειται να παραβιάσω τον νόμο ενώ χειρίζομαι οποιοδήποτε ζήτημα. Με λίγα λόγια, οι αρχές της διαγωγής Μου είναι να τηρώ τα πιστεύω του να φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργώ με ευσυνειδησία, έτσι ώστε να έχω καθαρή συνείδηση και να είμαι δίκαιος σ’ αυτά που κάνω, να μη βλάπτω ούτε να εξαπατώ κανέναν, και να μη βλάπτω τα συμφέροντα των άλλων. Ακόμα κι αν όντως ωφεληθώ με κάποιον τρόπο, αυτό δεν θα γίνει σε βάρος των συμφερόντων των άλλων· αντίθετα, προσπαθώ να είμαι δίκαιος και αμερόληπτος. Σας έχω πει αυτά τα πράγματα και σας έχω δώσει αυτά τα παραδείγματα, κι επίσης σας έχω μιλήσει για τις αρχές αυτής της πτυχής, για το πώς να φέρεται κανείς, θεωρητικά. Τέτοιος άνθρωπος είμαι. Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα, ώστε να επιβεβαιώσετε την κανονικότητα και την πρακτικότητα, καθώς και την ταπεινοφροσύνη και την απόκρυψη για τις οποίες μίλησα, και να επιβεβαιώσετε ότι πράγματι ενεργώ σύμφωνα με αυτές τις αρχές του να «φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργώ με ευσυνειδησία», είστε ευπρόσδεκτοι να ερευνήσετε και να συλλέξετε στοιχεία παντού, για να δείτε αν αυτά που λέω είναι αληθινά. Με λίγα λόγια, όλοι σας πρέπει να τα ξεκαθαρίσετε αυτά τα πράγματα. Είναι ουσιαστικά όλα τα ζητήματα που αφορούν τη ζωή και την ύπαρξη του ενσαρκωμένου Θεού. Αυτά είναι που οφείλετε να κατανοήσετε και επίσης είναι αυτά που είστε υποχρεωμένοι να κατανοήσετε.
Ο ενσαρκωμένος Θεός δεν τηρεί αυστηρά τα πιστεύω και τις αρχές κατά τα οποία φέρεται σύμφωνα με τους κανόνες και ενεργεί με ευσυνειδησία μόνο κατά την ανθρώπινη ζωή Του, αλλά και τηρεί αυστηρά αυτά τα πιστεύω και τις αρχές κατά τη διακονία που επιτελεί. Εργάζομαι και κηρύττω για πολλά χρόνια, κι εσείς διαβάζετε πάντα τα λόγια της συναναστροφής Μου. Μέσα από διάφορα θέματα, θα έπρεπε να έχετε κατανοήσει τις απόψεις, τις θέσεις και τις στάσεις Μου σχετικά με διάφορα ζητήματα. Αυτό το γνωρίζετε στη θεωρία· γνωρίζετε, όμως, πώς φέρομαι και πώς ενεργώ στη διακονία που επιτελώ; Ίσως κάποιοι από σας να γνωρίζετε μόνο ότι έχω κάνει πράγματα και να γνωρίζετε ποιες εκδηλώσεις έχω παρουσιάσει, αλλά όσον αφορά συγκεκριμένα ζητήματα, ίσως να μη γνωρίζετε ακόμα τι σκέφτομαι μέσα Μου ούτε ποια είναι τα πλάνα και τα σχέδιά Μου. Γι’ αυτό, θα κάνω μια σύντομη εισαγωγή. Όσον αφορά την εκτέλεση της διακονίας Μου, ουσιαστικά, στο έργο που μπορώ και πρέπει να κάνω —και το οποίο αφορά τη διακονία Μου— δεν φείδομαι καμίας προσπάθειας και δεν υπόκειμαι σε κανέναν περιορισμό. Δεν απαιτώ τίποτα από σας ούτε διεκδικώ εύσημα. Απλώς προσπαθώ με κάθε δυνατό μέσο να εξηγήσω ξεκάθαρα τι μπορώ να κάνω, τι καταλαβαίνω και τι γνωρίζω. Για να εξηγήσω τα πράγματα ξεκάθαρα, ακόμα κι αν χρειαστεί να είμαι φλύαρος ή να κουράσω, κάνω ό,τι μπορώ για να ξεκαθαρίσω τα πράγματα. Προσπαθώ να φτάσω σε ένα σημείο όπου νιώθω μέσα Μου ότι έχετε καταλάβει και ότι έχω εξηγήσει ξεκάθαρα τα πράγματα· τότε σταματάω να μιλάω και το θέμα τελειώνει εκεί. Αν νιώσω ότι έχω πει ελάχιστα πράγματα και ότι ίσως να μην έχετε καταλάβει, τότε θα μπω σε λεπτομέρειες, θα μιλήσω περισσότερο, μέχρι και θα το ξαναπώ πολλές φορές, προκειμένου να δοκιμάσω κάθε δυνατό τρόπο να εξηγήσω ξεκάθαρα το θέμα. Δεν φοβάμαι μη Με κοροϊδέψετε —δεν φοβάμαι μη γελάσουν κάποιοι διανοούμενοι και πουν: «Είσαι πολύ φλύαρος όταν μιλάς!» Απλώς εκπληρώνω την ευθύνη Μου με βάση τις αρχές του να φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργώ με ευσυνειδησία, εξηγώντας ξεκάθαρα και απλά τα λόγια που σκοπεύω να πω. Αν οι άνθρωποι δεν μπορούν να συλλάβουν κάποια από τα λόγια της συναναστροφής Μου σχετικά με την αλήθεια και παραμένουν χωρίς ξεκάθαρη εικόνα αφότου τα ακούσουν, τότε θα πω ένα παράδειγμα και θα μιλήσω πιο συγκεκριμένα. Παρόλο που πρέπει να πω πολλά λόγια έτσι, και να κουραστώ, να εξαντληθεί το μυαλό Μου και να στεγνώσει το στόμα Μου, πρέπει και πάλι να δοκιμάσω κάθε δυνατό τρόπο να εξηγήσω τα πράγματα ξεκάθαρα. Αν, όταν τελειώσω τον λόγο Μου εκείνη τη φορά, δεν καταλάβετε, θα πραγματοποιήσω άλλη μια συνάθροιση. Και τι σημαίνει αυτό; Αν πραγματοποιήσω άλλη μια συνάθροιση και μιλήσω μέχρι να στεγνώσει το στόμα Μου, αυτό σημαίνει ότι θα είμαι πολύ εξαντλημένος· σημαίνει ότι θα υποφέρω από εξάντληση για άλλη μια φορά. Αλλά δεν μπορώ να χαλαρώσω. Μόνο και μόνο επειδή μίλησα για αυτό το θέμα την προηγούμενη φορά, δεν μπορώ να αποφύγω να το συζητήσω την επόμενη φορά από φόβο μήπως εξαντληθώ, είτε το έχετε καταλάβει είτε όχι. Πρέπει να δοκιμάσω κάθε δυνατό τρόπο να εξηγήσω ξεκάθαρα αυτό το θέμα. Όσο για το αν μπορείτε να κατανοήσετε, να αποδεχτείτε και να κάνετε πράξη την αλήθεια αφού ακούσετε αυτά τα λόγια, κάτι τέτοιο εξαρτάται από την προσωπική σας επιδίωξη· δεν Με απασχολεί αυτό. Ωστόσο, σχετικά με τα θέματα για τα οποία θέλω να μιλήσω και δεν έχω μιλήσει ακόμα, καθώς και τις ευθύνες που δεν έχω εκπληρώσει ακόμα ή τα φορτία από τα οποία δεν έχω απαλλαγεί ακόμα, πρέπει οπωσδήποτε να τα διακρίνω και να τα χειριστώ καλά, μέχρι να νιώσω μέσα Μου ως εξής: «Τώρα έχει εξηγηθεί ξεκάθαρα. Έχω καλύψει όλα όσα περιλαμβάνονται σ’ αυτό το θέμα. Αν μη τι άλλο, το γνωρίζετε και το κατανοείτε». Τότε, αισθάνομαι ηρεμία μέσα Μου. Μπορεί με τη διεξαγωγή κάνα-δυο επιπλέον συναθροίσεων για σας να εξαντληθώ τόσο πολύ που να κάνω μέρες να κοιμηθώ, αλλά την επόμενη φορά που θα συμβεί αυτό, θα ακολουθήσω και πάλι αυτήν την προσέγγιση. Δεν θα χαλαρώσω, λέγοντας: «Για να μην εξαντληθώ, δεν θα μιλήσω τόσο πολύ και θα κάνω μια συνάθροιση λιγότερη. Ας τελειώνουμε εδώ μ’ αυτό το θέμα· έτσι κι αλλιώς, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν επιδιώκουν την αλήθεια». Δεν θα είμαι επιπόλαιος απέναντί σας ούτε θα είμαι επιπόλαιος απέναντι στη διακονία που επιτελώ. Όταν το κάνω αυτό, δεν λέω ποτέ ότι πρέπει να κάνω το σωστό απέναντι στη συνείδησή Μου ή απέναντι στους αδελφούς και τις αδελφές που κάθονται εδώ και ακούνε το κήρυγμά Μου επί ώρες. Αντίθετα, με φυσικό τρόπο και στο μέγιστο των δυνατοτήτων Μου, σας μεταδίδω όλα αυτά που οφείλω να κάνω, που θέλω να κάνω και που θέλω να πω, επιτρέποντάς σας να τα ακούσετε και να τα αφομοιώσετε. Δεν τεμπελιάζω και δεν ενεργώ επιπόλαια. Αν δεν εξηγήσω κάτι ξεκάθαρα την πρώτη φορά, θα το επαναλάβω δύο-τρεις φορές με διαφορετικούς τρόπους. Ακόμα κι αν έχετε ορισμένες γνώμες για Μένα στην καρδιά σας ή πείτε ότι φλυαρώ, δεν Με νοιάζει. Εφ’ όσον μπορώ να εξηγήσω ξεκάθαρα τα πράγματα και να πετύχω το αποτέλεσμα, αρκεί. Όταν μιλάω, ενεργώ με βάση την αρχή του «να κάνω τα πράγματα σωστά και διεξοδικά, να εκπληρώνω την ευθύνη Μου και να σας μεταδίδω όλα όσα υπάρχουν μέσα Μου». Δεν τεμπελιάζω ούτε ενεργώ επιπόλαια. Αυτή είναι η στάση του ενσαρκωμένου Θεού καθώς επιτελεί τη διακονία Του.
Όσο για τα πράγματα που δεν αφορούν τη διακονία Μου, όπως το να σας καθοδηγώ κάποιες φορές σε ζητήματα που εμπίπτουν στο πλαίσιο των καθηκόντων σας, αυτό δεν ανήκει στη διακονία Μου. Ίσως να μην το γνωρίζετε αυτό. Στην πραγματικότητα, εκτός από την συναναστροφή σχετικά με την αλήθεια και την καθοδήγησή σας στην κατανόηση των αλήθεια-αρχών και στην είσοδο στην αλήθεια-πραγματικότητα, τίποτα άλλο δεν έχει καμία σχέση μ’ Εμένα· δεν είναι κάτι που οφείλω να κάνω. Θα σας το ξεκαθαρίσω. Η καθοδήγηση του έργου σας δεν εμπίπτει στο πλαίσιο της διακονίας Μου και δεν έχει καμία σχέση μ’ Εμένα. Δεν έχει σημασία αν θα κάνω ή δεν θα κάνω αυτό το έργο· αυτό είναι δική σας δουλειά, των ανθρώπων. Είναι η πρώτη φορά που το αναφέρω αυτό —ότι είναι δική σας δουλειά, των ανθρώπων. Με άλλα λόγια, η δική σας δουλειά, η δουλειά των ανθρώπων, δεν έχει καμία σχέση μ’ Εμένα. Γιατί το λέω αυτό; Αυτό που εκτελείτε εσείς είναι το καθήκον σας και αυτό που εκτελώ Εγώ είναι η διακονία Μου. Εγώ κάνω έργο, ενώ εσείς εκτελείτε καθήκον· υπάρχει διαφορά. Όσον αφορά την καθοδήγησή σας σε θέματα που εμπίπτουν στο πλαίσιο των καθηκόντων σας, εκτός από τη συναναστροφή σχετικά με τις αλήθεια-αρχές, αν Με ρωτήσετε για επαγγελματικές δεξιότητες ή για κοινές εργασίες, θα προσπαθήσω όσο μπορώ να εκφράσω ξεκάθαρα αυτά που κατανοώ, αυτά για τα οποία έχω διορατικότητα και τις αρχές που έχω συλλάβει, ώστε να τα μάθετε και να τα κατανοήσετε. Θα κάνω το καλύτερο δυνατό για να σας διδάξω και να σας βοηθήσω να μάθετε. Για ό,τι δεν ξέρω, θα σας ζητήσω να ψάξετε να βρείτε πηγές ή, αν υπάρχει ανάμεσά σας κάποιος που γνωρίζει γι’ αυτό, θα τον συμβουλευτώ: «Αφού έχεις σπουδάσει αυτό το επάγγελμα, τι λέει το εκπαιδευτικό υλικό του κλάδου γι’ αυτό το ζήτημα; Ποιοι είναι οι κανόνες σε αυτόν τον γνωστικό κλάδο; Να βρούμε τις αρχές εδώ, ώστε το έργο μας να είναι πιο κατάλληλο για τα γούστα και το κριτικό μάτι των επαγγελματιών, ώστε να μη μας χλευάσουν και γίνουμε περίγελος, να μη γελοιοποιηθούμε και να μη δυσφημήσουμε τον οίκο του Θεού». Βλέπεις, οι χορωδιακοί ύμνοι, τα μιούζικαλ, η παραγωγή ταινιών, η συγγραφή σεναρίων, τα καλλιτεχνικά, καθώς και ο χορός, τα κοστούμια και ούτω καθεξής, όλα εκείνα για τα οποία δίνω οδηγίες —για όποια πτυχή του επαγγελματικού ή μη έργου κι αν πρόκειται, δεν είναι έργο που εμπίπτει στο πεδίο της διακονίας που επιτελώ. Είναι δικό σας καθήκον. Το ότι το αποκαλώ «δικό σας καθήκον» σημαίνει ότι είναι δική σας δουλειά και ότι πρέπει να το χειριστείτε μόνοι σας, επειδή αυτά τα θέματα αφορούν συγκεκριμένους γνωστικούς κλάδους, και τεχνικά και επαγγελματικά ζητήματα συγκεκριμένων κλάδων, κι αυτά είναι πράγματα που πρέπει να μάθετε. Αυτά που πρέπει να μελετήσετε οφείλετε να τα μελετήσετε μόνοι σας, γι’ αυτά για τα οποία πρέπει να ρωτήσετε οφείλετε να ρωτήσετε μόνοι σας και αυτά που πρέπει να κάνετε πράξη οφείλετε να τα κάνετε μόνοι σας. Αυτό, στην πραγματικότητα, δεν έχει καμία σχέση μ’ Εμένα. Το έργο που κάνω Εγώ είναι να αντιπροσωπεύω την ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού όταν εκφράζω λόγια, και να αντιπροσωπεύω τον Θεό όταν σας μιλάω και εργάζομαι σ’ εσάς. Όσο για το έργο που δεν έχει καμία σχέση με τη διακονία Μου, αυτό είναι δική σας δουλειά, των ανθρώπων. Για αυτό το έργο, ο Θεός έχει ορίσει έναν επικεφαλής και ποιμένα να σας καθοδηγεί, κι έχει επίσης θεσπίσει διάφορες εργασιακές ρυθμίσεις και διάφορα διοικητικά διατάγματα και κανονισμούς. Πρέπει να τηρείτε αυστηρά τις ρυθμίσεις του επικεφαλής που έχει ορίσει ο Θεός για σας, δηλαδή του ανθρώπου που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα, και να υποτάσσεστε στην ηγεσία του. Και οποιοδήποτε έργο κάνω εκτός της διακονίας Μου, ως τι μετράει; Όλα αυτά μετράνε ως επιπλέον έργο. Δεν είμαι υποχρεωμένος να εκτελώ καθήκον. Εγώ κάνω έργο και επιτελώ τη διακονία Μου, κι εσείς εκτελείτε το καθήκον σας. Επομένως, μπορώ να καθοδηγώ το έργο σας, αλλά αυτό δεν είναι κάτι που πρέπει να κάνω. Αν σκέφτεστε: «Πρέπει να κάνεις αυτό το έργο· αυτό είναι το έργο Σου. Πώς είναι δυνατόν να μην πειράζει αν δεν το κάνεις; Αν δεν το κάνεις, θα Σου φορτώσω την ευθύνη και θα αρνηθώ να Σου τη χαρίσω», τότε λέω ότι κάνετε λάθος. Δεν μπορείτε να το φορτώσετε πάνω Μου. Είναι δικό σας καθήκον, των ανθρώπων. Όταν δεν καταλαβαίνετε κάτι σχετικά με το καθήκον σας, πρέπει να συναναστρέφεστε, να συζητάτε και να αναζητάτε απαντήσεις μεταξύ σας. Αν Μου το ζητήσεις, και το επιτρέπουν οι συνθήκες εκείνη τη στιγμή, μπορώ να σε βοηθήσω. Αν δεν έχω χρόνο και δεν μπορώ να σε βοηθήσω, δεν φταίω Εγώ. Αν κάποιοι από εσάς χρησιμοποιούν στρεβλή συλλογιστική και λένε ότι είναι κάτι που πρέπει να κάνω Εγώ, τότε κάνεις λάθος. Αυτό είναι το καθήκον που πρέπει να κάνετε εσείς και δεν έχει καμία σχέση μ’ Εμένα. Αν δεν κάνεις καλά το καθήκον σου, αυτό σημαίνει ότι είσαι ανεύθυνος και χωρίς αφοσίωση. Αν δεν εκπληρώνεις το καθήκον σου και προσπαθείς να μεταθέσεις την ευθύνη σ’ Εμένα, αυτό είναι ένδειξη έλλειψης λογικής, και ο Θεός το θεωρεί απίστευτα απεχθές. Ωστόσο, αν δω ότι πραγματικά δεν μπορείτε να κάνετε κάτι, ότι είναι πέρα από τις δυνατότητές σας και ότι δεν γνωρίζετε τις αρχές για να κάνετε αυτό το έργο, τότε πρέπει να σας βοηθήσω, να σας πω ένα-δυο παραδείγματα και να σας βάλω στον σωστό δρόμο. Αν πάλι δεν είστε σε θέση να το κάνετε και οι συνθήκες δεν Μου επιτρέπουν να το κάνω Εγώ ή αν ούτε Εγώ μπορώ να το κάνω, τότε το μόνο που μας απομένει είναι να σταματήσουμε αυτό το έργο. Αυτό είναι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε —ποιος φταίει που είναι τόσο περιορισμένες οι ικανότητές σας και τόσο χαμηλό το επίπεδό σας; Αλλά αν όντως εκτελέσω κάποιο έργο, το εκτελώ όσο καλύτερα μπορώ. Αν ξέρω πώς να κάνω κάτι, θα σας το πω, κι επίσης θα σας πω και ό,τι δεν ξέρω να κάνω. Για τα κομμάτια που δεν γνωρίζω, θα σας συμβουλευτώ. Αν ούτε εσείς γνωρίζετε, θα συλλογιστώ, θα σκεφτώ και θα αναζητήσω μόνος Μου. Μόλις βρω ένα μονοπάτι, κάποιες ιδέες και κάποια άκρη, θα συναναστραφώ μαζί σας, πασχίζοντας να βάλω τα δυνατά Μου για να κάνω αυτό το έργο καλά και διεξοδικά. Αφενός, αυτό σημαίνει υπευθυνότητα ως προς το έργο. Αφετέρου, αυτό σας δίνει τη δυνατότητα να μάθετε κάτι κατά την καθοδήγησή μου. Μαθαίνετε τις αρχές που πρέπει να συλλάβετε και τις αλήθειες που πρέπει να κατανοήσετε γι’ αυτήν την πτυχή του επαγγελματικού έργου. Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που, παρά το γεγονός ότι κατανοούν λίγες επαγγελματικές γνώσεις, δεν μπορούν να παραγάγουν ένα τελικό προϊόν, και γι’ αυτό τους καθοδηγώ. Αφότου γίνει, Εγώ ακόμα δεν αισθάνομαι βέβαιος, οπότε τους λέω να συμβουλευτούν έναν ειδικό του κλάδου και να ζητήσουν από αυτόν να το ελέγξει. Αν ο ειδικός πει ότι αυτή η προσέγγιση συμφωνεί με τα πρότυπα του κλάδου και δεν μας κάνει περίγελο, τότε θα μείνουμε σ’ αυτήν τη διαδικασία. Αν ο ειδικός πει ότι φαίνεται ερασιτεχνική δουλειά, ότι είναι ντροπιαστικό, ότι δεν είναι σωστό και δεν συμμορφώνεται με τα πρότυπα, τότε θα βάλουμε αμέσως τον ειδικό να κάνει κάποιες αλλαγές. Δεν πρέπει να έχουμε έπαρση, δεν πρέπει να κάνουμε πως καταλαβαίνουμε κάτι όταν δεν το καταλαβαίνουμε και πρέπει να έχουμε αυτεπίγνωση. Δεν πρέπει τρέφουμε αυταπάτες· πρέπει να παίρνουμε τα πράγματα στα σοβαρά, προσπαθώντας μετά την ολοκλήρωση ενός έργου να κερδίσουμε κάτι όσον αφορά τις επαγγελματικές δεξιότητες. Επομένως, όταν κάνω κάτι τέτοιο, ακόμα κι αν είμαι ερασιτέχνης όσον αφορά τις επαγγελματικές δεξιότητες και δεν καταλαβαίνω πολλά, όπως και να ’χει θα κάνω ό,τι μπορώ. Κάποιοι λένε: «Γιατί τους καθοδηγείς ακόμα κι όταν Εσύ δεν καταλαβαίνεις;» Επειδή αυτοί οι άνθρωποι έχουν περιορισμένες επαγγελματικές δεξιότητες· πραγματικά, δεν έχουν ούτε καθόλου δημιουργικότητα ούτε καλές ιδέες σχετικά με καλλιτεχνικές παραγωγές που απαιτούν επαγγελματικές δεξιότητες. Εγώ διαθέτω κάποια ικανότητα σ’ αυτόν τον τομέα και έχω κάποιες ιδέες, οπότε τις προσφέρω σε αυτούς τους ανθρώπους που έχουν ένα ορισμένο υπόβαθρο ή κάποια κοινή λογική σε ένα συγκεκριμένο επάγγελμα, και όλοι αυτοί θεωρούν τις ιδέες Μου αρκετά καλές. Βλέποντας ότι θεωρούν τις ιδέες Μου αρκετά καλές, προχωράω και τους καθοδηγώ με «θράσος», και μερικά από τα έργα που καθοδηγώ με αυτόν τον τρόπο είναι αποδεκτά. Δεν είμαι ξεδιάντροπος που το λέω αυτό· αυτό το «αποδεκτά» έχει βάση —το λέω μόνο και μόνο γιατί τα έχουν δει οι ειδικοί του κλάδου και έχουν πει ότι είναι αποδεκτά. Αυτό το «αποδεκτά» δεν σημαίνει ότι είναι πολύ καλά ή ότι φτάνουν τα επαγγελματικά πρότυπα· απλώς σημαίνει ότι, τουλάχιστον, οι ειδικοί έχουν επιβεβαιώσει ότι είναι ικανοποιητικά, κι έτσι νιώθω άνετα. Μέχρι στιγμής, οι περισσότεροι πιστεύουν ότι τα λίγα έργα που έχω καθοδηγήσει είναι αποδεκτά και ορισμένα από αυτά, όπως φαίνεται, έχουν κερδίσει μέχρι και βραβεία σε συγκεκριμένους διαγωνισμούς, σωστά; (Ναι.) Όποια πτυχή του έργου κι ό,τι είδους πράγμα κι αν κάνω, εφόσον έχω κάποιες σκέψεις και ιδέες ή αισθάνομαι ότι έχω μια καλή δημιουργική σύλληψη, σίγουρα θα εκφράσω τη γνώμη Μου. Θα προσπαθήσω με κάθε τρόπο να βοηθήσω τους αδελφούς και τις αδελφές να εφαρμόσουν αυτές τις ιδέες στην παραγωγή, ώστε να είναι περισσότεροι άνθρωποι πρόθυμοι να τη δουν. Το αποτέλεσμα είναι να διαδίδεται το έργο του Θεού και τα λόγια του Θεού περισσότερο, καλύτερα και σε μεγαλύτερο εύρος —έτσι επιτυγχάνεται ο στόχος μας. Όσον αφορά τους τρόπους και τις μεθόδους με τις οποίες ενεργώ, ακόμα βασίζονται στις αρχές με βάση τις οποίες φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες και ενεργώ με ευσυνειδησία. Όταν κάνω κάτι, ενεργώ αθόρυβα και καταβάλλω κάθε δυνατή προσπάθεια για να ολοκληρώσω την εργασία και να την κάνω καλά. Μόλις το έργο ολοκληρωθεί και αναρτηθεί, αυτή η φάση έχει τελειώσει.
Αυτά που κάνει ο ενσαρκωμένος Θεός στο πλαίσιο της διακονίας που επιτελεί βασίζονται στις αρχές κατά τις οποίες φέρεται σύμφωνα με τους κανόνες και ενεργεί με ευσυνειδησία. Όταν ενεργεί έξω από αυτό το πλαίσιο, ούτε τότε παρεκκλίνει από αυτές τις αρχές· και πάλι φέρεται σύμφωνα με τους κανόνες και ενεργεί με ευσυνειδησία. Όσον αφορά τα προβλήματα που μπορώ να δω και να εντοπίσω, είτε βάζω κάποιον να τα μεταφέρει είτε ασχολούμαι αυτοπροσώπως για να παράσχω καθοδήγηση και διορθώσεις, και να βοηθήσω στην επίλυσή τους. Με λίγα λόγια, όσον αφορά εκείνα με τα οποία μπορείτε να έρθετε σε επαφή ή για τα οποία έχετε ακούσει στην αληθινή σας ζωή, ουσιαστικά χειρίζομαι τα πάντα, ό,τι κι αν είναι, με βάση μια τέτοια αρχή. Επιπλέον, δεν ξεχωρίζω τα μεγάλα από τα μικρά ζητήματα. Είτε πρόκειται για τη φροντίδα γατών, είτε για τη φροντίδα σκύλων, είτε για την κατασκευή χοιροστασίων, είτε για την κατασκευή ποιμνιοστασίων, είτε για το μαγείρεμα, το ράψιμο ρούχων ή ακόμα και το καθάρισμα, με ό,τι βλέπω ασχολούμαι. Όταν σας βλέπω να το κάνετε λάθος, σας καθοδηγώ και σας διορθώνω. Όσοι έχουν καρδιά θα ακούσουν και θα το αφομοιώσουν, ενώ όσοι δεν έχουν δεν θα το κάνουν. Στη συνέχεια, βλέπω ποιοι ακούνε και μπορούν να ακολουθήσουν τις οδηγίες Μου, και τους χρησιμοποιώ. Στα χρόνια που αλληλεπιδρώ μαζί σας, έτσι ενεργώ πάντα. Αφότου σας πω τι να κάνετε, συνεχίζω να παρακολουθώ μέχρι το ζήτημα να τελειώσει και να γίνει σωστά. Αν και υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν κάνω με τα ίδια Μου τα χέρια, η καρδιά Μου είναι πάντα επικεντρωμένη σε ό,τι παρακολουθώ· η καρδιά Μου δεν εγκαταλείπει ποτέ αυτά τα πράγματα. Αν κάτι πρέπει να τακτοποιηθεί επειγόντως και γρήγορα, εργάζομαι από το πρωί ως το σούρουπο και μέχρι αργά τη νύχτα για να το ολοκληρώσω, παρακολουθώντας, επιβλέποντας και δίνοντας κατευθύνσεις συνεχώς. Όμως, όπως μπορείτε να φανταστείτε, λόγω της σωματικής Μου κατάστασης, είναι πολύ κουραστικό να κάνω αυτό το έργο. Μόλις τελειώσει επιτέλους, παύω να ασχολούμαι μ’ αυτό. Τελικά, κάποιος το παρατηρεί και λέει: «Ο Θεός τα έχει οργανώσει όλα πολύ καλά για εμάς εδώ, αλλά δεν προλαβαίνει να τα απολαύσει· εμείς τα απολαμβάνουμε όλα». Εγώ λέω ότι, εφόσον τα απολαμβάνετε εσείς, αρκεί. Μόλις τακτοποιηθούν τα πράγματα και όλα είναι εντάξει για εσάς όσον αφορά τη ζωή σας και την εκτέλεση των καθηκόντων σας, δεν χρειάζεται να ασχολούμαι άλλο με αυτά τα πράγματα. Στην πραγματικότητα, το έργο του ενσαρκωμένου Θεού είναι να συναναστρέφεται σχετικά με την αλήθεια και να παρέχει την αλήθεια· το υπόλοιπο έργο δεν έχει καμία σχέση μ’ Εμένα. Όμως, όλα αυτά τα χρόνια, εκτός από το να κάνω τη δουλειά Μου, ασχολήθηκα επίσης με το να σας βοηθάω να λύσετε προβλήματα που αντιμετωπίζετε κάνοντας τα καθήκοντά σας, κάτι που Μου κόστισε επίσης μεγάλους κόπους. Αν και πολλά έργα δεν είναι δική Μου ευθύνη, και πολλά πράγματα δεν τα έχω κάνει ποτέ στο παρελθόν —καθώς δεν έχω μάθει συστηματικά συγκεκριμένες γνώσεις ή δεξιότητες ούτε έχω χειριστεί τέτοια πράγματα στη ζωή Μου— δεν έμεινα με τα χέρια σταυρωμένα όσο η εκκλησία και ο οίκος του Θεού αντιμετώπιζαν διάφορα πράγματα. Αντίθετα, κάνω ό,τι μπορώ για να σας καθοδηγήσω και να σας βοηθήσω όλους, και όσον αφορά τα θέματα της καθημερινότητας, κάνω κι εκεί ό,τι μπορώ για να σας τα λύσω. Από την οπτική της ανθρώπινης φύσης, κάνω ό,τι μπορώ. Αν δω κάτι που πρέπει να γίνει και δεν το κάνω, νιώθω ανησυχία μέσα μου. Αν ανακαλύψω ένα πρόβλημα και δεν το διορθώσω, νιώθω ανησυχία μέσα μου. Αν υπάρχει έργο που κανείς δεν ξέρει πώς να κάνει, και Εγώ έχω ιδέες και μπορώ να το κάνω, αλλά δεν το κάνω, νιώθω ανησυχία μέσα μου. Γι’ αυτό, απλούστατα, πρέπει να αναλάβω δράση. Έτσι, εξωτερικά φαίνεται ότι, εκτός από το να μιλάω και να κάνω κηρύγματα, δεν έχω κάνει τίποτα άλλο. Έχω καταβάλει, όμως, μεγάλους κόπους για χάρη της καθημερινότητάς σας και των βασικών αναγκών που έχετε για να κάνετε τα καθήκοντά σας. Το επίπεδο των περισσότερων ανθρώπων είναι τόσο χαμηλό που δεν μπορούν καν να κάνουν καλά αυτά τα πράγματα, γι’ αυτό και χρειάζεται να καταβάλλω σκέψη για να σας καθοδηγώ. Αν και δείχνω συνηθισμένος και δεν είμαι κάποια σημαντική προσωπικότητα, και δεν έχω λάβει καμία εκπαίδευση στην κοινωνία, όσον αφορά τις βασικές ανάγκες του προσωπικού που κάνει το καθήκον του στον οίκο του Θεού, από την πρώτη στιγμή που ήρθα σε επαφή μαζί σας μέχρι τώρα, δεν υπάρχει έστω και μία πτυχή του βασικού περιβάλλοντος διαβίωσής σας, των συνθηκών διαβίωσής σας και των καθημερινών αναγκών σας για την οποία να μην έχω καταβάλει κόπο. Πάρτε για παράδειγμα το φύτεμα λαχανικών στο αγρόκτημα. Αρχικά, βλέποντας ότι οι περισσότεροι άνθρωποι στο αγρόκτημα είχαν ζήσει στην ύπαιθρο και είχαν εργαστεί στο φύτεμα για μερικά χρόνια, επέλεξα μερικούς που ήξεραν πώς να φυτεύουν για να αναλάβουν αυτό το έργο. Τους είπα τι λαχανικά να φυτέψουν σε κάθε εποχή και πώς να τα φυτέψουν, νομίζοντας ότι έκτοτε δεν θα χρειαζόταν να ανησυχώ γι’ αυτό. Αλλά μετά από λίγο καιρό, πήγα στο αγρόκτημα και είδα ότι επικρατούσε το απόλυτο χάος. Ο επόπτης δεν μπορούσε να αναλάβει την ευθύνη, και ούτε οι εργάτες μπορούσαν να κάνουν καλή δουλειά. Τελικά, δεν Μου έμεινε τίποτα άλλο από το να ασχοληθώ, να παρακολουθήσω και να τους καθοδηγήσω βήμα βήμα. Από την επιλογή και την αγορά σπόρων μέχρι τον υπολογισμό της ποσότητας που έπρεπε να φυτευτεί και την επιλογή της γης, καθώς και το τι να φυτέψουν κάθε εποχή, πόσο να φυτέψουν, πώς να το φυτέψουν, ποιος θα ήταν υπεύθυνος για το φύτεμα, πώς να βάλουν λίπασμα και σε τι πρέπει να προσέχουν, τους εξήγησα τα πάντα ξεκάθαρα. Τους καθοδηγούσα αυτοπροσώπως με αυτόν τον τρόπο· εκτός από το να τους μαγειρεύω και να τους ταΐζω, έκανα τα πάντα. Μερικοί λένε: «Δεν τους μεταχειριζόσουν λες και ήταν τριών χρονών παιδιά;» Στην πραγματικότητα, έτσι ακριβώς ήταν. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι ήταν φαινομενικά ενήλικες, αλλά στην πραγματικότητα δεν μπορούσαν να αναλάβουν αυτές τις ευθύνες. Έπρεπε, πολύ απλά, να τους πάρω από το χέρι και να τους καθοδηγήσω και να τους διδάξω έτσι, αυτοπροσώπως για να αρχίσουν να παίρνουν επιτέλους τα πράγματα τον δρόμο τους. Αργότερα, όλοι όσοι έκαναν το καθήκον τους μπόρεσαν να φάνε τα σιτηρά και τα λαχανικά που καλλιεργούσαν οι ίδιοι. Το καλοκαίρι μπόρεσαν επίσης να φάνε κάποια φρούτα, και τον χειμώνα μπόρεσαν να φάνε τα λαχανικά που είχαν φυλάξει. Αν δεν είχε παρέμβει και επιβλέψει αυτό το έργο ο Άνωθεν, και είχε αφήσει απλώς τους από κάτω να το κάνουν, θα είχε καταλήξει σε χάος. Εν πάση περιπτώσει, ποιο είναι το γεγονός που σας λέω; Έχω κάνει πολλά πράγματα χωρίς να τα αναφέρω, αλλά αυτά για τα οποία όντως μιλάω είναι αποκλειστικά πράγματα που έχω κάνει.
Συναναστρέφομαι πάνω σ’ αυτά τα θέματα όχι για να σας πω πόσα πράγματα έχω κάνει, πόση εξάντληση έχω υποστεί ή πόσους κόπους έχω υπομείνει για χάρη σας. Δεν υπάρχει λόγος να μιλήσω γι’ αυτά τα πράγματα. Τι σας λέω, λοιπόν; Ο ενσαρκωμένος Θεός έρχεται σε αυτόν τον ανθρώπινο κόσμο για να αντιπροσωπεύσει τον Θεό κάνοντας το έργο Του. Το έργο Του είναι η διακονία που επιτελεί. Σε αυτό το στάδιο των εσχάτων ημερών, το έργο Του είναι να παρέχει στους ανθρώπους όλες τις αλήθειες που χρειάζονται για να φτάσουν στη σωτηρία. Στη διακονία που επιτελεί, τηρεί αυστηρά τα πιστεύω και τις αρχές κατά τα οποία φέρεται σύμφωνα με τους κανόνες και ενεργεί με ευσυνειδησία. Εκτός απ’ αυτό, στην ανθρώπινη ζωή Του και όσον αφορά τις εκδηλώσεις της ανθρώπινης φύσης Του, ούτε εκεί έχει παραβεί αυτές τις αρχές και τα πιστεύω. Είτε καθοδηγώντας σας στο να κάνετε τα καθήκοντά σας είτε βοηθώντας σας να χειριστείτε διάφορα ζητήματα σχετικά με τις βασικές ανάγκες της ζωής, τηρώ τις αρχές κατά τις οποίες φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες και ενεργώ με ευσυνειδησία. Ποτέ δεν φωνάζω συνθήματα ούτε μιλάω με τρόπο πομπώδη, και ποτέ δεν δίνω τυφλά εντολές· απλώς ενεργώ πρακτικά. Σε ποιον βαθμό το κάνω αυτό; Για παράδειγμα, όταν καθοδηγούσα το φύτεμα στο αγρόκτημα, τους ζήτησα να καταγράψουν όλες τις ποικιλίες λαχανικών που γνώριζαν, τα ονόματά τους, το πώς ήταν αυτά, το πόσο διαρκούσε η περίοδος ανάπτυξής τους, και ποια ποικιλία ήταν η καλύτερη και η πιο κατάλληλη για τοπική καλλιέργεια. Με βάση αυτά που γνώριζα, επέλεξα μία-δύο ποικιλίες από κάθε λαχανικό, αποφάσισα ποιος θα ήταν υπεύθυνος να τα φυτέψει και, τελικά, κατάφερα και φρόντισα να τρώνε όλοι φρέσκα λαχανικά κάθε εποχή. Ποτέ δεν φωνάζω συνθήματα, λέγοντας: «Αυτό το λαχανικό είναι πολύ θρεπτικό. Οι άνθρωποι ωφελούνται πάρα πολύ αν το τρώνε. Ο τάδε τρόπος φύτευσης είναι ο επιστημονικός». Δεν έχω σπουδάσει ποτέ διαιτολογία ούτε καταλαβαίνω από γεωργία. Τι ξέρω Εγώ; Ξέρω πώς να επιλέξω την κατάλληλη ποικιλία λαχανικού για φύτευση σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία, έτσι ώστε, όταν αυτό μεγαλώσει, να έχει καλή γεύση, να θέλουν όλοι να το φάνε και να μην πάει στράφι το φύτεμά του —τόσο πρακτική είναι η προσέγγισή Μου. Όλα αυτά συνιστούν το ότι φέρομαι σύμφωνα με τους κανόνες και ενεργώ με ευσυνειδησία. Αυτές είναι οι αρχές και τα πιστεύω που τηρώ· έτσι φέρομαι όλα αυτά τα χρόνια. Ποτέ δεν φωνάζω συνθήματα και δεν χρειάζομαι τις ευχαριστίες σας. Εφ’ όσον το φαγητό και η διαμονή σας είναι ικανοποιητικά και τα πράγματα δεν είναι εντελώς εκτός ελέγχου, νιώθω άνετα. Όταν δεν υπάρχει κανείς που να προκαλεί αναστάτωση ή να δημιουργεί προβλήματα, και τα πάντα δείχνουν να είναι αρκετά καθαρά, και τα σιτηρά και τα λαχανικά έχουν φυτευτεί σωστά, τα γουρούνια, τα πρόβατα και τα άλλα ζώα εκτρέφονται σωστά, και σε όλους τους υπόλοιπους τομείς πάνε καλά τα πράγματα, και τα βασικά είδη πρώτης ανάγκης δεν αποτελούν πλέον πρόβλημα για τους περισσότερους ανθρώπους που κάνουν τα καθήκοντά τους, τότε μπορώ να σταματήσω να ανησυχώ. Οι απαιτήσεις Μου σχετικά με αυτό δεν είναι σκληρές. Βλέπετε, μήπως έχω φωνάξει ποτέ συνθήματα όταν σας καθοδηγώ σε οποιαδήποτε εργασία ή σε ζητήματα που αφορούν τις βασικές σας ανάγκες; Ποτέ δεν έχω φωνάξει συνθήματα. Μόλις σας τακτοποιήσω, βρίσκω κατάλληλους ανθρώπους για να υλοποιήσουν το έργο. Αν οι άνθρωποι που βρίσκονται δεν είναι κατάλληλοι και δεν μπορεί να υλοποιηθεί το έργο, αντικαθίστανται. Μόνο όταν τελικά υλοποιηθεί το έργο, και έχουν τακτοποιηθεί κατάλληλα τα περισσότερα πράγματα, και έχουν ρυθμιστεί σωστά οι βασικές ανάγκες του προσωπικού που κάνει τα καθήκοντά του, τότε μπορώ να σταματήσω το ανθρώπινο έργο Μου, χωρίς να χρειάζεται πια να καταβάλλω κόπο σχετικά μ’ αυτό. Κάποιοι εξακολουθούν να Με ρωτούν συνέχεια για ασήμαντα ζητήματα. Κάποιος λέει: «Τι πρέπει να κάνουμε αν το νεογέννητο αρνάκι δεν πίνει γάλα;» Κάποιος άλλος λέει: «Τι πρέπει να κάνουμε αν τα ρούχα που φτιάχνουμε μαζεύουν συνέχεια;» Πρέπει να βρείτε μόνοι σας πώς να επιλύσετε αυτά τα ζητήματα· αυτό είναι δική σας υπόθεση και δεν έχει καμία σχέση μ’ Εμένα. Ακόμα κι όταν συναναστρέφομαι σχετικά με αλήθεια, το λέω μόνο μία φορά. Υπάρχουν ηχογραφήσεις των κηρυγμάτων και των συναναστροφών. Αν δεν καταλαβαίνετε, μπορείτε να τα ακούσετε μερικές ακόμα φορές και να πάρετε χρόνο να συλλογιστείτε, να αναζητήσετε και να συναναστραφείτε. Αν, με βάση αυτά, βρίσκεστε ακόμα σε λίγη σύγχυση σχετικά με ορισμένα θέματα και δεν ξέρετε πώς να τα χειριστείτε, μπορούμε να τα συναναστραφούμε πάνω σ’ αυτά όταν συναντηθούμε. Όμως, όσον αφορά αυτά που μπορούν να πετύχουν οι άνθρωποι, είναι καλύτερο να χειρίζεστε τέτοια θέματα μόνοι σας. Ο Θεός δημιούργησε για τους ανθρώπους τους ουρανούς και τη γη και όλα τα πράγματα —τον ήλιο, το φεγγάρι, τα αστέρια, το νερό, τον αέρα, το φως του ήλιου, το φαγητό, καθώς και τα διάφορα περιβάλλοντα και τα ζωντανά όντα που χρειάζονται οι άνθρωποι— και στη συνέχεια τους τοποθέτησε στη γη. Ο Θεός συντηρεί τους νόμους της ανάπτυξης και της λειτουργίας όλων των πραγμάτων για τους ανθρώπους και συντηρεί τα περιβάλλοντα διαβίωσής τους —απ’ τους ανθρώπους εξαρτάται να πάνε και να ζήσουν. Όσον αφορά το τι να φυτέψετε σε ποια εποχή, πότε να τα μαζέψετε, πώς να τα φυλάτε μετά τη συγκομιδή, ποιες μεθόδους να χρησιμοποιήσετε για να τα κάνετε φαγητό, τι να τρώτε περισσότερο, τι να τρώτε λιγότερο, τι να τρώτε σε ποια εποχή, πόσο να τρώτε κάθε μέρα —αυτά είναι δική σας δουλειά. Τώρα που έχει γίνει τόσο ξεκάθαρη συναναστροφή πάνω στην αλήθεια, και όλα τα ζητήματα σχετικά με τη ζωή έχουν κανονιστεί σωστά για σας, αν συνεχίζετε να Μου ζητάτε να σας βοηθήσω να κάνετε το ένα και το άλλο, και ακόμα ψάχνετε να Με βρείτε για να συναναστραφώ μαζί σας για το ένα και το άλλο, τότε δεν έχετε καθόλου λογική. Όσον αφορά αυτά πάνω στα οποία έχω ήδη συναναστραφεί, σας λέω να χειριστείτε και να επιλύσετε αυτά τα πράγματα μόνοι σας. Η εκκλησία έχει επικεφαλής σε όλα τα επίπεδα, καθώς και τον άνθρωπο που χρησιμοποιείται από το Άγιο Πνεύμα για να σας καθοδηγούν. Πρέπει να αναζητάτε και να επιλύετε τα πράγματα μόνοι σας· μην έρχεστε για όλα σ’ Εμένα. Ο λόγος είναι ότι έχω ήδη πει όλα όσα έπρεπε να ειπωθούν, κι έχω μάλιστα φροντίσει για τις βασικές σας ανάγκες. Όσον αφορά αυτά τα ασήμαντα ζητήματα, δεν είναι πράγματα που πρέπει Εγώ να λύσω, αλλά δική σας δουλειά, και πρέπει να τα χειριστείτε μόνοι σας.
Όσα λόγια κι αν λέει ο ενσαρκωμένος Θεός και όσα πράγματα κι αν κάνει, οι άνθρωποι πρέπει να ξέρουν ότι το πιο σημαντικό σημείο σχετικά με την κανονικότητα και την πρακτικότητα, καθώς και την ταπεινοφροσύνη και την απόκρυψη του ενσαρκωμένου Θεού, είναι το εξής: Είτε ο ενσαρκωμένος Θεός ζει ανάμεσα στους ανθρώπους είτε επιτελεί τη διακονία Του, τα πιο βασικά πιστεύω και αρχές της ανθρώπινης φύσης Του, τα οποία βιώνονται μέσω της σάρκας Του, είναι να φέρεται σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργεί με ευσυνειδησία. Αυτό αποτυπώνεται στην ενσαρκωμένη σάρκα του Θεού και, φυσικά, αποτυπώνεται επίσης στον Θεό που διαθέτει την ταυτότητα και την ουσία του Θεού, δηλαδή στον Θεό στην έμφυτη ταυτότητά Του. Φυσικά, στην περίπτωση του Θεού, αυτό δεν ονομάζεται «φέρσιμο σύμφωνα με τους κανόνες», αλλά, τουλάχιστον, στον τρόπο με τον οποίο ο Θεός ενεργεί και στον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζεται τους ανθρώπους και τα πράγματα, σίγουρα τηρεί επίσης αυστηρά αυτές τις αρχές. Πρόκειται και για αυτό που έχει και είναι η ανθρώπινη φύση του ενσαρκωμένου Θεού, και για αυτό που έχει και είναι η θεϊκή φύση του Θεού στην έμφυτη ταυτότητά Του. Αυτό που έχει και είναι η ανθρώπινη φύση Του περιλαμβάνει το να φέρεται σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργεί με ευσυνειδησία, ενώ η ουσία του Θεού στην έμφυτη ταυτότητά Του περιλαμβάνει το να μεταχειρίζεται τους ανθρώπους σύμφωνα με τους κανόνες και να ενεργεί με ευσυνειδησία. Δεν θα αναφερθούμε άλλο σ’ αυτό. Όποια οπτική κι αν υιοθετήσεις —σχετικά με όλα όσα δημιούργησε ο Θεός, την κυριαρχία και την καθοδήγηση του Θεού προς την ανθρωπότητα, από τα σημαντικά ζητήματα έως τα ασήμαντα, κι από το μακροσκοπικό έως το μικροσκοπικό επίπεδο— ο Θεός κάνει τα πάντα σύμφωνα με τους κανόνες και με ευσυνειδησία. Όταν ο Θεός δεν είχε ενσαρκωθεί, ήταν κρυμμένος ανάμεσα στα πάντα. Αν και η ανθρωπότητα δεν έβλεπε τη μορφή του Θεού ούτε το αληθινό Του πρόσωπο, ο Θεός πάντοτε καθοδηγούσε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Επίσης, πάντα έκανε το καθετί, διαχειριζόταν το καθετί και ασκούσε κυριαρχία πάνω σε καθετί στο σύμπαν με πρακτικό τρόπο· τίποτα από αυτά που κάνει δεν είναι κούφιο. Φυσικά, ούτε ένα από αυτά που κάνει ο Θεός με τα χέρια Του δεν παραμένει στο επίπεδο των θεωριών ή των συνθημάτων. Αντίθετα, κάθε πράγμα που κάνει ο Θεός —είτε το εκτιμάς είτε όχι, είτε το βλέπεις είτε όχι— το κάνει σύμφωνα με τους κανόνες και με ευσυνειδησία. Κάνει το έργο που σκοπεύει να κάνει με προσγειωμένο τρόπο. Ποτέ δεν κάνει δηλώσεις ούτε δικαιολογείται στους ανθρώπους, ούτε φωνάζει συνθήματα. Αντίθετα, πάντα εκφέρει ομιλίες και μιλάει, καθοδηγώντας και φροντίζοντας πρακτικά ολόκληρη την ανθρωπότητα. Και τούτο επίσης αποτελεί αυτό που έχει και είναι ο Θεός. Αυτό που έχει και είναι ο ενσαρκωμένος Θεός σίγουρα δεν θα είναι αποσπασμένο ούτε θα συγκρούεται με αυτό που έχει και είναι ο ίδιος ο Θεός. Επομένως, μόλις οι άνθρωποι γνωρίσουν αυτό που έχει και είναι ο ενσαρκωμένος Θεός ή γνωρίσουν τα πιστεύω και τις αρχές σύμφωνα με τις οποίες φέρεται ο ενσαρκωμένος Θεός, θα καταλήξουν σε μεγάλο βαθμό να γνωρίσουν την ουσία του Θεού στην έμφυτη ταυτότητά Του, καθώς και αυτό που έχει και είναι. Ως αποτέλεσμα, θα μειωθούν σε κάποιον βαθμό οι αντιλήψεις και οι φαντασιοκοπίες των ανθρώπων σχετικά με τον Θεό στον ουρανό, και θα γίνουν πιο πρακτικές η γνώση, η κατανόηση ή οι απόψεις τους για τον Θεό. Σε κάποιον βαθμό, θα μπορούν επίσης να μεταχειρίζονται τον ενσαρκωμένο Θεό με μεγαλύτερη ακρίβεια, αντικειμενικότητα και ορθολογισμό, αντί να καταδικάζουν αυτό που έχει και είναι η ανθρώπινη φύση Του, ή να περιφρονούν ή να απορρίπτουν αυτό που έχει και είναι η ανθρώπινη φύση Του. Αντίθετα, απ’ τη μία θα μπορούν να το μεταχειρίζονται σωστά, κι απ’ την άλλη θα είναι ακόμα πιο ικανοί —μέσα από αυτό που έχει και είναι η ανθρώπινη φύση Του— να δουν αυτό που έχει και είναι η θεϊκή φύση Του, καταφέρνοντας έτσι να γνωρίσουν τόσο τον Θεό στον ουρανό όσο και τον Θεό στη γη με μεγαλύτερη ακρίβεια.
Εντάξει, θα ολοκληρώσουμε εδώ τη σημερινή μας συναναστροφή πάνω σ’ αυτό το θέμα. Γεια σας!
10 Αυγούστου 2024
