Բնականոն հոգևոր կյանքի մասին

Աստծու հանդեպ հավատքին հարկավոր է բնականոն հոգևոր կյանք, որն էլ հիմքն է Աստծու խոսքը փորձառաբար ապրելու և ճշմարիտ իրականություն մտնելու համար։ Արդյո՞ք ձեր այժմյան բոլոր աղոթքները, Աստծուն մերձենալը, սաղմոսերգությունն ու փառաբանությունը, խոկումն ու Աստծու խոսքերի շուրջ խորհրդածությունները համազոր են «հոգևոր բնականոն կյանքին»։ Թվում է՝ ձեզանից ոչ ոք տեղյակ չէ։ Հոգևոր բնականոն կյանքը չի սահմանափակվում սոսկ այնպիսի կիրարկումներով, ինչպիսիք են աղոթքը, սաղմոսերգությունը, եկեղեցական կյանքին մասնակցելը կամ Աստծու խոսքերն ուտելն ու խմելը։ Ընդհակառակը՝ այն ենթադրում է նոր ու եռանդուն հոգևոր կյանք։ Կարևորը ոչ թե այն է, թե ինչպես ես կիրարկում, այլ թե ինչպիսի պտուղ է տալիս քո կիրարկումը։ Շատերն են կարծում, թե հոգևոր բնականոն կյանքն անպայմանորեն ենթադրում է աղոթք, սաղմոսերգություն, Աստծու խոսքերն ուտելն ու խմելը կամ Նրա խոսքերի շուրջ խորհելը՝ անկախ նրանից՝ այդպիսի կիրարկումներն իրականում որևէ արդյունք տալի՞ս են, թե՞ ոչ, կամ հանգեցնո՞ւմ են ճշմարիտ ըմբռնման։ Այդ մարդիկ կենտրոնանում են լոկ արտաքին ձևականություններին հետևելու վրա՝ առանց խորհելու դրանց արդյունքի մասին. նրանք կրոնական ծեսերով ապրողներ են, այլ ոչ թե եկեղեցու ներսում ապրող մարդիկ, և առավել ևս՝ նրանք թագավորության մարդիկ չեն։ Նրանց աղոթքները, սաղմոսերգությունը, Աստծու խոսքերն ուտելն ու խմելը սոսկ կանոններին կուրորեն հետևելու ձևեր են՝ արված հարկադրաբար ու ընդհանուր հոսանքից հետ չմնալու համար, այլ ոչ թե սեփական կամքով կամ սրտանց։ Որքան էլ այս մարդիկ աղոթեն կամ երգեն, նրանց ջանքերը պտուղ չեն տա, քանզի այն, ինչ նրանք կիրարկում են, ընդամենը կրոնական կանոններ ու ծեսեր են. նրանք իրականում չեն կիրառում Աստծու խոսքերը: Նրանք կենտրոնանում են միայն իրենց կիրարկմանն ուշադրություն գրավելու վրա և Աստծու խոսքերին վերաբերվում են որպես հետևելու ենթակա կանոնների։ Այդպիսի մարդիկ Աստծու խոսքերը չեն կիրարկում. նրանք սոսկ մսեղիին են գոհացնում և գործում են ի ցույց ուրիշների։ Կրոնական այս բոլոր կանոններն ու ծեսերը մարդածին են. դրանք Աստծուց չեն գալիս։ Աստված չի հետևում կանոնակարգերին և որևէ օրենքի ենթակա չէ։ Ընդհակառակը՝ Նա ամեն օր նոր բաներ է անում՝ կատարելով գործնական աշխատանք։ Ինչպես Երեք անձի եկեղեցու մարդիկ, ովքեր իրենց սահմանափակում են լոկ այնպիսի կիրարկումներով, ինչպիսիք են ամեն օր առավոտյան ժամերգություններին հաճախելը, երեկոյան աղոթքները, ուտելուց առաջ գոհաբանական աղոթքն ու ամեն ինչի համար շնորհակալություն հայտնելը. որքան էլ շատ ու երկարատև լինեն նրանց այս գործողությունները, նրանք չեն ունենա Սուրբ Հոգու գործը։ Երբ մարդիկ ապրում են կանոններով կաշկանդված, իսկ նրանց սրտերը հարում են կիրարկման ձևերին, Սուրբ Հոգին չի կարող գործել, քանզի նրանց սրտերը համակված են կանոններով ու մարդկային պատկերացումներով։ Այսպիսով, Աստված չի կարող միջամտել և աշխատել նրանց վրա, և նրանք կարող են շարունակել ապրել միայն օրենքի սահմանափակումների ներքո։ Այսպիսի մարդիկ ընդմիշտ անկարող են Աստծու հավանությունը ստանալու։

Հոգևոր բնականոն կյանքն Աստծու առջև ապրած կյանքն է։ Աղոթքի ժամանակ մարդ կարող է հանդարտեցնել սիրտն Աստծու առաջ, իսկ աղոթքի միջոցով փնտրել Սուրբ Հոգու լուսավորությունը, ճանաչել Աստծու խոսքերը և հասկանալ Աստծու մտադրությունները։ Աստծու խոսքերն ուտելով ու խմելով՝ մարդիկ կարող են առավել հստակ ու խորն ըմբռնել Նրա ներկայիս գործը։ Նրանք նաև կիրարկման նոր ուղի կգտնեն և այլևս չեն կառչի հնից. այն ամենը, ինչ նրանք կիրարկեն, կլինի հանուն կենսական աճի։ Ինչ վերաբերում է աղոթքին, ապա այն մի քանի գեղեցկահունչ խոսքեր ասելը չէ կամ Աստծու առջև արցունքների մեջ խեղդվելը՝ ցույց տալու համար, թե որքան երախտապարտ ես Նրան. ընդհակառակը՝ դրա նպատակը սեփական հոգին կիրառելու մեջ մարզվելն է, ինչը թույլ է տալիս հանդարտեցնել սիրտն Աստծու առջև և սովորել բոլոր հարցերում առաջնորդություն փնտրել Աստծու խոսքերից․ այդպիսով՝ մարդու սիրտն ամեն օր կարող է ձգվել դեպի մի նոր ու թարմ լույս, որպեսզի նա չլինի բացասական կամ ծույլ և կարողանա կանգնել Աստծու խոսքերը կիրարկելու ճիշտ ուղու վրա։ Մերօրյա մարդկանց մեծ մասը կենտրոնանում է կիրարկման ձևերի վրա, սակայն նրանք դա չեն անում ճշմարտությանը հետամուտ լինելու և կյանքում աճի հասնելու համար։ Հենց սա՛ է նրանց շեղումը։ Կան նաև այնպիսիք, ովքեր ունակ են ընդունելու նոր լույսը, սակայն նրանց կիրարկման ձևերը չեն փոխվում։ Աստծու այսօրվա խոսքերն ըմբռնելիս նրանք իրենց հետ բերում են հին կրոնական պատկերացումները, ուստի այն ամենը, ինչ նրանք հասկանում են, դեռևս կրոնական պատկերացումներով քողարկված վարդապետություն է. նրանք այսօրվա լույսը պարզապես չեն ընդունում։ Արդյունքում, նրանց կիրարկումները կեղտոտվում են. դրանք նույն հին կիրարկումներն են՝ նոր փաթեթավորմամբ։ Որքան էլ լավ կիրարկեն, նրանք երեսպաշտներ են։ Աստված մարդկանց ուղղորդում է ամեն օր նոր բաներ անել՝ պահանջելով, որ նրանք ամեն օր ձեռք բերեն նոր ըմբռնում և հասկացողություն և չլինեն հնամիտ ու միօրինակ։ Եթե ​​դու հավատացել ես Աստծուն երկար տարիներ, բայց քո կիրարկման մեթոդները բացարձակապես չեն փոխվել, և եթե դու դեռ եռանդուն ես և զբաղված արտաքին հարցերով, բայց չունես հանգիստ սիրտ՝ Աստծու առաջ բերելու և Նրա խոսքերը վայելելու համար, ապա դու ոչինչ չես ստանա։ Երբ խոսքը վերաբերում է Աստծու նոր գործն ընդունելուն, եթե դու այլ կերպ չես պլանավորում, չես զբաղվում քո կիրարկմամբ նոր ձևով և չես հետապնդում որևէ նոր հասկացողություն, այլ փոխարենը կառչում ես հնին և ընդունում ես միայն որոշակի սահմանափակ նոր լույս՝ առանց փոխելու քո կիրարկման ձևը, ապա քեզ նման մարդիկ այս հոսանքի մեջ են միայն անունով. իրականում նրանք կրոնական փարիսեցիներ են՝ Սուրբ Հոգու հոսանքից դուրս։

Բնականոն հոգևոր կյանք վարելու համար դուք պետք է ի վիճակի լինեք ամեն օր նոր լույս ստանալու և ձգտելու Աստծու խոսքի ճշմարիտ ըմբռնմանը։ Դուք պետք է կարողանաք հստակորեն ըմբռնել ճշմարտությունը, բոլոր հարցերում գտնել կիրարկման ուղի, ամեն օր Աստծու խոսքերն ընթերցելիս բացահայտել նոր խնդիրներ և գիտակցել սեփական թերությունները, որպեսզի ունենաք տենչացող ու փնտրող սիրտ, որը կշարժի ձեր ողջ էությունը, և որպեսզի ամեն ժամանակ խաղաղ լինեք Աստծու առջև՝ խորապես վախենալով հետ մնալուց։ Այն մարդը, ով ունի նման տենչացող ու փնտրող սիրտ և պատրաստակամ է շարունակաբար մուտք գործելու, հոգևոր կյանքի ճիշտ ուղու վրա է։ Նրանք, ովքեր շարժվում են Սուրբ Հոգով, ովքեր ձգտում են կատարելագործվելու, ովքեր պատրաստակամ են հետամուտ լինելու Աստծու կողմից կատարյալ դառնալուն, ովքեր տենչում են Աստծու խոսքերի ավելի խոր ըմբռնմանը, ովքեր չեն ձգտում գերբնականին, այլ իրական գին են վճարում, ովքեր իրապես հոգ են տանում Աստծու մտադրությունների մասին և իրականում մուտք են գործում, որպեսզի նրանց փորձառությունն ավելի հավաստի ու իրական լինի, ովքեր հետամուտ չեն դատարկ խոսքերի ու վարդապետությունների կամ գերբնական զգացողությունների, չեն պաշտում որևէ մեծ անհատականության՝ հենց նրանք են, որ մուտք են գործել հոգևոր բնականոն կյանք։ Այն ամենը, ինչ նրանք անում են, նպատակ ունի հասնելու հետագա աճի կյանքում և նրանց հոգին դարձնելու թարմ ու կենսունակ. նրանք միշտ ի վիճակի են ակտիվորեն մուտք գործելու։ Առանց գիտակցելու՝ նրանք սկսում են ըմբռնել ճշմարտությունն ու մուտք գործել իրականության մեջ։ Նրանք, ովքեր ապրում են բնականոն հոգևոր կյանքով, ամեն օր գտնում են հոգու ազատագրում և ազատություն ու կարող են ազատորեն կիրառել Աստծու խոսքերն այնպես, որ բավարարեն Նրան։ Այս մարդկանց համար աղոթքը ձևականություն կամ ընթացակարգ չէ. ամեն օր նրանք կարող են քայլել նոր լույսի հետ համընթաց։ Օրինակ՝ մարդիկ սովորում են հանդարտեցնել իրենց սրտերն Աստծու առաջ, և նրանց սրտերը կարող են իսկապես հանդարտ լինել Աստծու առաջ, և ոչ ոք չի կարող անհանգստացնել նրանց։ Ոչ մի մարդ, իրադարձություն կամ իր չի կարող սահմանափակել նրանց բնականոն հոգևոր կյանքը։ Նման մարզումը նպատակ ունի արդյունքներ տալու, այլ ոչ թե սահմանելու կանոններ, որոնց մարդիկ պետք է կառչած մնան։ Այս կիրարկումը ոչ թե կանոններին հետևելու, այլ մարդկանց կյանքում աճը խթանելու մասին է։ Եթե դու այս կիրարկմանը նայես սոսկ որպես պարտադիր կանոնների, որոնց պետք է հետևես, ապա քո կյանքը երբեք չի փոխվի։ Դու կարող ես զբաղված լինել նույն կիրարկումով, ինչ ուրիշները, սակայն մինչ նրանք ի վերջո ի վիճակի են համընթաց քայլելու Սուրբ Հոգու գործին, դու դուրս ես մնում Սուրբ Հոգու հոսանքից։ Մի՞թե ինքդ քեզ չես խաբում։ Այս խոսքերի նպատակն է թույլ տալ մարդկանց խաղաղեցնել իրենց սրտերն Աստծու առջև, իրենց սրտերն ուղղել դեպի Աստված, որպեսզի Աստծու գործը նրանց մեջ լինի անխոչընդոտ և պտղաբեր։ Միայն այդ դեպքում մարդիկ կարող են ներդաշնակ լինել Աստծու մտադրությունների հետ։