Նրանք, ովքեր սիրում են Աստծուն, հավիտյան ապրելու են Նրա լույսի մեջ

Աստծու հանդեպ մարդկանց մեծամասնության հավատքն ունի կրոնական համոզմունքի բնույթ․ նրանք ընդունակ չեն սիրելու Աստծուն և միայն կարողանում են հետևել Նրան ռոբոտի պես՝ անկարող ճշմարտապես փափագելու Աստծուն կամ Նրան պաշտելու։ Նրանք պարզապես լուռ հետևում են Նրան։ Շատ մարդիկ են հավատում Աստծուն, սակայն շատ քչերն են, որ սիրում են Նրան․ նրանք միայն «վախենում են» Աստծուց, քանի որ վախենում են աղետից, կամ էլ «հիանում» Աստծով, քանի որ Նա բարձրյալ ու զորավոր է, սակայն նրանց վախի և հիացմունքի մեջ սեր կամ իրական փափագ չկա։ Իրենց փորձառություններում նրանք փնտրում են ճշմարտության մանրուքները կամ էլ որոշ աննշանակալի առեղծվածներ։ Մարդկանց մեծամասնությունը սոսկ հետևում է՝ պղտոր ջրում օրհնություններ որսալով․ նրանք չեն փնտրում ճշմարտությունը, ոչ էլ իրապես հնազանդվում են Աստծուն, որպեսզի ընդունեն Աստծու օրհնությունները։ Աստծու հանդեպ բոլոր մարդկանց հավատքի գոյությունն ունայն է, անարժեք, և դրանում առկա են իրենց անձնական նկատառումներն ու ձգտումները․ նրանք Աստծուն չեն հավատում, որպեսզի սիրեն Նրան, այլ հանուն օրհնված լինելու։ Շատ մարդիկ վարվում են, ինչպես կամենան․ նրանք անում են, ինչ որ ուզում են և երբեք հաշվի չեն առնում Աստծու շահերը կամ արդյոք այն, ինչ անում են իրենք, Աստծու մտադրություններին համապատասխան է։ Այդպիսի մարդիկ չեն կարող նույնիսկ հասնել ճշմարիտ հավատքի, առավել ևս՝ Աստծու սիրուն։ Աստծու բնույթը նրա համար չէ միայն, որ մարդը հավատա․ ավելին՝ նրա համար է, որ մարդը սիրի։ Բայց Աստծուն հավատացող մարդկանցից շատերն անընդունակ են այս «գաղտնիքը» բացահայտելու։ Մարդիկ չեն համարձակվում սիրել Աստծուն, ոչ էլ փորձում են սիրել Նրան։ Նրանք երբեք չեն բացահայտել, որ այնքա՜ն շատ սիրելու բան կա Աստծու հետ կապված․ նրանք երբեք չեն հայտնաբերել, որ Աստված այն Աստվածն է, որը սիրում է մարդուն, և որ Նա Աստված է, որին մարդը պիտի սիրի։ Աստծու սիրառատությունը դրսևորվում է Իր գործում. միայն այն ժամանակ կարող են մարդիկ հայտնաբերել Նրա սիրառատությունը, երբ փորձառաբար ապրեն Նրա գործը․ միայն իրականության մեջ նրանք կարող են գնահատել Աստծու սիրառատությունը, և առանց իրական կյանքում այն վերապրելու և տեսնելու, ոչ ոք չի կարող բացահայտել Աստծու սիրառատությունը։ Աստծու մեջ այնքա՜ն բան կա սիրելու, սակայն առանց Նրա հետ իրականում շփվելու, մարդիկ անկարող են դրանք հայտնաբերելու։ Այսինքն՝ եթե Աստված չմարմնավորվեր, մարդիկ չէին կարողանա իրականում շփվել Նրա հետ, իսկ եթե նրանք չկարողանային շփվել Նրա հետ, ապա նաև չէին կարողանա փորձառաբար ապրել Նրա գործը, և ուստի նրանց սերն Աստծու հանդեպ աղտոտված կլիներ ամեն տեսակ կեղծիքով ու երևակայությամբ։ Երկնքում գտնվող Աստծու սերն այնքան իրական չէ, որքան երկրի վրա գտնվող Աստծու սերը, քանի որ երկնքում գտնվող Աստծու մասին մարդկանց գիտելիքն ավելի շուտ կառուցված է իրենց պատկերացումների վրա, քան իրենց սեփական աչքերով տեսածի կամ անձնապես փորձառաբար ապրածի վրա։ Երբ Աստված գալիս է երկիր, մարդիկ ի վիճակի են լինում տեսնելու Նրա գործնական արարքները և Նրա սիրառատությունը, և նրանք կարող են տեսնել ամեն բան, ինչ կապ ունի Նրա գործնական և սովորական էության հետ, որոնցից բոլորն էլ հազար անգամ ավելի իրական են, քան երկնքում գտնվող Աստծու մասին գիտությունը։ Անկախ նրանից, թե որքան շատ են մարդիկ սիրում երկնքում գտնվող Աստծուն՝ այս սիրո մեջ ոչ մի իրական բան չկա, և այն լի է մարդկային գաղափարներով։ Անկախ նրանից, թե որքան փոքր է նրանց սերը երկրի վրա գտնվող Աստծու հանդեպ՝ այս սերն իրական է, անգամ եթե այն մի փոքր է, միևնույն է՝ իրական է։ Աստված մարդկանց Իրեն ճանաչելու հնարավորություն է տալիս գործնական աշխատանքի միջոցով, և այս գիտելիքի միջոցով Նա շահում է նրանց սերը։ Պետրոսի պես․ եթե նա չապրեր Հիսուսի հետ, անհնար կլիներ, որ նա պաշտեր Հիսուսին։ Այդպես նաև Հիսուսի հանդեպ նրա հավատարմությունը կառուցվեց Հիսուսի հետ նրա շփման հիման վրա։ Որպեսզի մարդը սիրի Իրեն, Աստված եկավ մարդու մոտ ու բնակվեց նրա հետ, և ամեն ինչ, որ Նա անում է, որ մարդը տեսնի և փորձառաբար ապրի, Աստծու գործնականությունն է։

Մարդկանց կատարյալ դարձնելու համար Աստված կիրառում է գործնականություն և փաստերի առկայություն․ Աստծու խոսքերն իրագործում են Նրա կողմից մարդկանց կատարելագործելու մի մասը, և սա ուղղորդելու և ճանապարհ հարթելու գործն է։ Սա նշանակում է, որ Աստծու խոսքերում դու պետք է գտնես գործնական կյանքի ուղին և տեսիլքների վերաբերյալ գիտությունը։ Այս բաները հասկանալով՝ մարդը կունենա ուղի և տեսիլք իր գործնական քայլերում, և կկարողանա Աստծու խոսքերի միջոցով լուսավորվել․ նա կկարողանա հասկանալ, որ այս բաներն Աստծուց են եկել և ի զորու կլինի շատ բաներ զանազանելու։ Հասկանալուց հետո մարդը պետք է անմիջապես մուտք գործի այս իրականության մեջ և կիրառի Աստծու խոսքերը՝ իր գործնական կյանքում Աստծուն բավարարելու համար։ Աստված ամեն բանի մեջ կուղղորդի քեզ և կտա քեզ գործնական կյանքի համար ուղի, և այնպես կանի, որ հատկապես զգաս Իր բարությունը, թույլ կտա տեսնել, որ քո մեջ Աստծու գործի յուրաքանչյուր քայլ նպատակաուղղված է քեզ կատարյալ դարձնելու։ Եթե ցանկանում ես տեսնել Աստծու սերը, եթե ցանկանում ես իսկապես փորձառաբար ապրել Աստծու սերը, ապա դու պետք է խորանաս իրականության մեջ, դու պետք է խորանաս իրական կյանքի մեջ և տեսնես, որ այն ամենը, ինչ Աստված անում է, սեր է և փրկություն, որ Նա ամեն բան անում է, որ մարդկանց կարողություն տա իրենց վրայից թոթափելու այն, ինչ անմաքուր է, և մաքրագործելու մարդու մեջ այն բաները, որոնք ի զորու չեն բավարարելու Աստծու մտադրությունը։ Աստված օգտագործում է խոսքեր մարդուն ապահովելու համար․ Նա է կարգադրում իրական կյանքի հանգամանքները, որպեսզի մարդիկ դրանք փորձառաբար ապրեն, և եթե մարդիկ ուտեն ու խմեն Աստծու խոսքերից շատերը, ապա երբ իրականում կիրակրեն դրանք, կարող են լուծել իրենց կյանքում առկա բոլոր դժվարությունները՝ կիրառելով Աստծու շատ խոսքեր։ Սա նշանակում է, որ դու պետք է ունենաս Աստծու խոսքերը, որպեսզի խորանաս իրականության մեջ․ եթե դու չես ուտում ու խմում Աստծո խոսքերը, և ապրում ես առանց Աստծու գործի, ապա իրական կյանքում դու ուղի չես ունենա։ Եթե դու երբեք չես ուտում ու խմում Աստծու խոսքերը, ապա դու կմոլորվես, երբ ինչ-որ բան պատահի քեզ։ Դու միայն գիտես, որ պետք է սիրես Աստծուն, բայց անկարող ես որևէ բան զանազանելու և չունես փորձառության ուղի․ դու խճճված ու շփոթված ես, և երբեմն նույնիսկ հավատում ես, որ մսեղեն մարմինը բավարարելով՝ բավարարում ես Աստծուն․ այս ամենը Աստծու խոսքերը չուտելու և չխմելու հետևանքն է։ Սա նշանակում է, որ եթե դուք առանց Աստծու խոսքերի օգնության եք և միայն խարխափում եք իրականության ներսում, ապա հիմնովին անկարող եք գտնելու կյանքի ուղին։ Նմանատիպ մարդիկ առանձնապես չեն հասկանում, թե ինչ է նշանակում հավատալ Աստծուն, և առավել ևս չեն հասկանում, թե ինչ է նշանակում սիրել Աստծուն։ Եթե Աստծու խոսքերի լուսավորությունն ու ուղղորդումն օգտագործելով՝ հաճախ ես աղոթում, ուսումնասիրում և փնտրում, և դրա միջոցով հայտնաբերում այն, ինչը պետք է կիրառես գործնականում, հնարավորություններ փնտրում Սուրբ Հոգու գործի համար, իսկապես համագործակցում Աստծու հետ և չես խճճվում ու շփոթվում, ապա իրական կյանքում կունենաս ուղի և իսկապես կբավարարես Աստծուն։ Երբ բավարարել ես Աստծուն, քո ներսում Աստծու առաջնորդությունը կլինի, և դու հատկապես օրհնված կլինես Աստծուց, ինչը քեզ կտա վայելքի զգացողություն․ դու կզգաս, որ Աստծուն բավարարելով հատկապես պատվի ես արժանացել, դու ներքուստ առանձնահատուկ զվարթություն կզգաս, և քո սրտում կլինես մաքուր ու խաղաղ։ Քո խղճմտանքը մխիթարված և մեղադրանքներից զերծ կլինի, և ներքուստ հաճելի զգացողություն կունենաս, երբ տեսնես քո եղբայրներին ու քույրերին։ Ահա թե ինչ է նշանակում վայելել Աստծու սերը, և միայն սա է իրապես Աստծուն վայելելը։ Մարդկանց՝ Աստծու սերը վայելելը ձեռք է բերվում փորձառության միջոցով․ նեղություն կրելով և ճշմարտությունը գործադրելու փորձառությամբ նրանք շահում են Աստծու օրհնությունները։ Եթե դու միայն ասում ես, որ Աստված իրապես սիրում է քեզ, որ Աստված մարդկանց համար իսկապես ծանր գին է վճարել, որ Նա համբերությամբ և սիրով ասել է շատ խոսքեր և միշտ փրկում է մարդկանց, այս խոսքերն ասելն Աստծուն վայելելու դեռ միայն մի կողմն է։ Մինչդեռ ավելի հրաշալի վայելք, իրական վայելք է, երբ մարդիկ ճշմարտությունը գործադրում են իրենց իրական կյանքում, որից հետո իրենց սրտերը դառնում են խաղաղ ու մաքուր։ Նրանք ներքուստ մեծ հուզմունք են ապրում և զգում են, որ Աստված ամենասիրելին է։ Դու կզգաս, որ քո վճարած գինն ավելի քան արդարացի է։ Սիրտդ լայն պահելով՝ ներքուստ հատկապես կպայծառանաս․ կզգաս, որ իրոք վայելում ես Աստծու սերը և կհասկանաս, որ Աստված փրկության Իր գործն է կատարել մարդկանց մեջ, որ մարդկանց զտելը նպատակ է հետապնդում նրանց մաքրագործելու, և որ Աստված փորձում է մարդկանց, որպեսզի ստուգի, թե արդյոք նրանք ճշմարտապես սիրում են Իրեն։ Եթե դու ճշմարտությունը միշտ այս կերպ գործադրես, ապա աստիճանաբար կզարգացնես Աստծու գործի մեծ մասի վերաբերյալ հստակ գիտելիք, և այդ ժամանակ կզգաս, որ Աստծու խոսքերը քո առջև բյուրեղի պես մաքուր են։ Եթե կարողանաս շատ ճշմարտություններ հստակ հասկանալ, ապա կզգաս, որ բոլոր հարցերը հեշտ է կիրառել գործնականում, որ կարող ես հաղթահարել ցանկացած խնդիր և ցանկացած գայթակղություն և կտեսնես, որ ոչինչ քեզ համար խնդիր չէ, ինչը մեծապես կազատի ու կարձակի քեզ։ Այդ պահին դու կվայելես Աստծու սերը, և Աստծու իրական սերը կիջնի քեզ վրա։ Աստված օրհնում է նրանց, ովքեր ունեն տեսիլքներ, ովքեր ունեն ճշմարտությունը, ովքեր ունեն գիտություն, և ովքեր իրապես սիրում են Նրան։ Եթե մարդիկ ցանկանում են տեսնել Աստծու սերը, նրանք պետք է իրական կյանքում կիրառեն ճշմարտությունը, հոժարությամբ դիմանան ցավին և թողնեն այն, ինչ սիրում են՝ Աստծուն բավարարելու համար, և չնայած արցունքներին իրենց աչքերում՝ նրանք միևնույն է պետք է կարողանան գոհացնել Աստծու սիրտը։ Այս կերպով Աստված հաստատ կօրհնի քեզ, և եթե դիմանաս նմանատիպ նեղությանը, դրան կհետևի Սուրբ Հոգու գործը։ Իրական կյանքի և Աստծու խոսքերը փորձառաբար ապրելու միջոցով մարդիկ կարող են տեսնել Աստծու սիրառատությունը, և միայն եթե ճաշակել են Աստծու սերը, ապա կարող են իսկապես սիրել Նրան։

Նրանք, ովքեր սիրում են Աստծուն, սիրում են ճշմարտությունը, և որքան շատ են ճշմարտությունը սիրողները գործածության մեջ դնում այն, այնքան ավելի շատ են ունենում դրանից, որքան շատ են կիրարկում այն, այնքան շատ են ունենում Աստծու սիրուց, և որքան շատ են կիրարկում այն, այնքան օրհնյալ են լինում Աստծու կողմից։ Եթե մշտապես գործես այսկերպ, Աստծու սերը քո հանդեպ աստիճանաբար թույլ կտա՝ տեսնես, ճիշտ ինչպես Պետրոսը սկսեց ճանաչել Աստծուն․ Պետրոսն ասում էր, որ Աստված ոչ միայն իմաստություն ունի երկինքներն ու երկիրը և բոլոր բաներն արարելու, այլ ավելին՝ Նա ունի իմաստություն՝ մարդկանց մեջ գործնական աշխատանք անելու։ Պետրոսն ասում էր, որ Նա ոչ միայն արժանի է մարդկանց սիրուն Իր՝ երկինքներն ու երկիրը և բոլոր բաներն արարելու պատճառով, այլ, դեռ ավելին, մարդուն արարելու, մարդուն փրկելու, մարդուն կատարելագործելու և Իր սերը մարդուն ավանդելու համար։ Այսպիսով՝ Պետրոսը նաև ասում էր, որ Նրա մեջ այնքան շատ բան կա, որ արժանի է մարդու սիրուն։ Պետրոսն ասաց Հիսուսին․ «Արդյո՞ք երկինքներն ու երկիրը և բոլոր բաներն արարելը միակ պատճառն է, որ Դու արժանի ես մարդկանց սիրուն։ Քո մեջ կա ավելին, որ սիրելի է։ Դու գործում և շարժվում ես իրական կյանքում, Քո Հոգին դիպչում է ներսս, Դու կարգավարժում ես ինձ, Դու կշտամբում ես ինձ․ այս բաներն է՛լ ավելի արժանի են մարդկանց սիրուն»։ Եթե դու ցանկանում ես տեսնել ու փորձառաբար ապրել Աստծու սերը, ապա պետք է քննես ու փնտրես իրական կյանքում և պետք է հոժարակամ լինես մի կողմ դնելու քո իսկ մսեղին։ Դու պետք է կայացնես այս որոշումը։ Դու պետք է լինես վճռական մեկը, ով ունակ է գոհացնելու Աստծուն ամեն բանում՝ չծուլանալով կամ մարմնական վայելքներ չտենչալով, ապրելով ոչ թե մսեղիի, այլ Աստծու համար։ Գուցե այս անգամ չես գոհացնում Աստծուն։ Պատճառն այն է, որ դու չես հասկանում Աստծու մտադրությունները․ հաջորդ անգամ, նույնիսկ եթե առավել ջանք պահանջվի, դու պետք է գոհացնես Նրան և չպետք է գոհացնես մսեղին։ Երբ դու փորձառաբար ապրես այս ձևով, դու կսկսես ճանաչել Աստծուն։ Դու կտեսնես, որ Աստված կարող է ստեղծել երկինքներն ու երկիրը և բոլոր բաները, որ Նա մսեղի է դարձել, որպեսզի մարդիկ կարողանան իրապես տեսնել Նրան և իրական շփում ունենալ Նրա հետ, կտեսնես, որ Նա ի վիճակի է քայլելու մարդկանց մեջ, և Նրա Հոգին կարող է կատարելագործել մարդկանց իրական կյանքում՝ թույլ տալով, որ նրանք տեսնեն Իր սիրառատությունը և փորձառաբար ապրեն Իր կարգավարժումը, Իր պատիժը և Իր օրհնությունները։ Եթե մշտապես փորձառաբար ապրես այսկերպ, իրական կյանքում անբաժան կլինես Աստծուց, և երբ մի օր Աստծու հետ հարաբերությունդ այլևս բնականոն չլինի, դու ի վիճակի կլինես տառապելու հանդիմանանքից և զգալու զղջումը։ Երբ քո հարաբերությունն Աստծու հետ բնականոն է, դու երբեք չես ցանկանա լքել Աստծուն, և եթե մի օր Աստված ասի, որ կլքի քեզ, դու կվախենաս և կասես, որ կնախընտրեիր մահանալ, քան Աստված լքեր քեզ։ Սա գիտակցելուն պես դու կզգաս, որ անկարող ես լքելու Աստծուն, և այսկերպ դու կունենաս հիմք և ճշմարտապես կվայելես Աստծու սերը։

Մարդիկ հաճախ են խոսում այն մասին, որ թողնում են Աստծուն՝ իրենց կյանքը դառնա, սակայն նրանց փորձառությունը դեռ չի հասել այդ կետին։ Դու պարզապես ասում ես, որ Աստված քո կյանքն է, որ Նա է ամեն օր ուղղություն տալիս քեզ, որ դու ամեն օր ուտում և խմում ես Նրա խոսքերը և որ ամեն օր աղոթում ես Նրան, այնպես որ Նա դարձել է քո կյանքը։ Նրանք, ովքեր ասում են սա, բավական մակերեսային գիտելիք ունեն։ Շատ մարդկանց մեջ չկա հիմք․ Աստծու խոսքերը սերմանվել են նրանց մեջ, բայց դրանք դեռևս ծիլեր չեն տվել, առավել ևս՝ որևէ պտուղ։ Այսօր ի՞նչ չափով ես փորձառաբար ապրել։ Միայն հիմա՝ այն բանից հետո, երբ Աստված ստիպել է քեզ այսքան հեռու գալ, դու զգո՞ւմ ես, որ չես կարող լքել Աստծուն։ Մի օր, երբ փորձառությունդ հասած լիներ որոշակի աստիճանի, եթե Աստված ստիպեր քեզ հեռանալ, դու ի վիճակի չէիր լինի անելու դա։ Դու միշտ կզգաս, որ անկարող ես առանց քո մեջ Աստծուն ունենալու, դու կարող ես լինել առանց ամուսնու, կնոջ կամ երեխաների, առանց ընտանիքի, մոր կամ հոր, առանց մարմնական վայելքների, բայց չես կարող առանց Աստծու։ Առանց Աստծու լինելը կնմանվեր կյանքդ կորցնելուն, դու ի վիճակի չէիր լինի ապրելու առանց Աստծու։ Երբ քո փորձառությունը հասած լինի այս կետին, դու հաջողած կլինես առ Աստված քո հավատում, և այսկերպ Աստված դարձած կլինի քո կյանքը, Նա դարձած կլինի քո գոյության հիմքը։ Այլևս երբեք դու չես կարողանա լքել Աստծուն։ Երբ դու այս աստիճանի փորձառաբար ապրած լինես, ճշմարտապես վայելած կլինես Աստծու սերը, և երբ բավականաչափ մտերմություն ունենաս Աստծու հետ, Նա կլինի քո կյանքը, քո սերը, և այդժամ դու կաղոթես Աստծուն ու կասես․ «Օ՜, Աստված։ Ես չեմ կարող լքել Քեզ։ Դու իմ կյանքն ես։ Ես կարող եմ ապրել առանց մնացյալ ամեն ինչի, բայց առանց Քեզ կյանքս չի շարունակվի»։ Սա է մարդկանց իրական դիրքը, սա է իրական կյանքը։ Ոմանք ստիպված են եղել հասնելու այնտեղ, որտեղ հնարավոր է այսօր․ նրանք ստիպված են շարունակելու՝ ուզեն, թե ոչ, և նրանք այնպիսի զգացողություն ունեն, ասես երկու քարի արանքում են։ Դու պետք է այնպիսի փորձառությամբ ապրես, որ Աստված քո կյանքն է, որ եթե Աստծուն հեռացնեին քո սրտից, դա նման կլիներ կյանքդ կորցնելուն․ Աստված պետք է լինի քո կյանքը, և դու պետք է ունակ չլինես թողնելու Նրան։ Այսկերպ, դու ճշմարտապես ձեռք բերած կլինես Աստծու գործնական փորձառությունը և այն ժամանակ, երբ սիրես Աստծուն, դու իրապես կսիրես Աստծուն, և դա կլինի եզակի, մաքուր սեր։ Մի օր, երբ փորձառություններդ լինեն այնպիսին, որ քո կյանքը հասած լինի որոշակի կետի, երբ դու աղոթես Աստծուն, ուտես և խմես Աստծու խոսքերը, դու անկարող կլինես լքելու Աստծուն ներքուստ, ոչ էլ ի վիճակի կլինես մոռանալու Նրան, եթե անգամ ցանկանաս։ Աստված քո կյանքը դարձած կլինի․ դու կարող ես մոռանալ աշխարհը, կարող ես մոռանալ կնոջդ, ամուսնուդ կամ երեխաներիդ, բայց քեզ համար դժվար կլինի Աստծուն մոռանալը․ սա անելն անհնար կլինի, սա է քո իրական կյանքը և քո իրական սերն Աստծու հանդեպ։ Երբ Աստծու հանդեպ մարդկանց սերը հասնում է որոշակի կետի, ուրիշ ոչնչի հանդեպ նրանց սերը չի հավասարվում առ Աստված նրանց սիրուն․ Աստծու հանդեպ նրանց սերն առաջին տեղում է լինում։ Այսպիսով՝ դուք կարող եք հրաժարվել մնացյալ ամեն բանից և հոժարակամորեն ընդունել Աստծու ողջ էտումը։ Երբ նվաճած լինես Աստծու սերը, որը վեր է մնացյալ ամենից, դու կապրես իրականության և Աստծու սիրո մեջ։

Հենց Աստված դառնում է կյանքը մարդկանց ներսում, մարդիկ դառնում են անկարող լքելու Աստծուն։ Մի՞թե սա չէ Աստծու գործը։ Չկա՜ ավելի մեծ վկայություն։ Աստված աշխատել է որոշակի չափով, Նա ասել է, որ մարդիկ ծառայություն մատուցեն, պատժվեն կամ մահանան, և մարդիկ հետ չեն քաշվել, ինչը ցույց է տալիս, որ Աստված նվաճել է նրանց։ Ճշմարտությունն ունեցող մարդիկ նրանք են, ովքեր իրենց իրական փորձառություններում կարող են անխախտ պահել իրենց վկայությունը, անխախտ պահել իրենց դիրքը, կանգնել Աստծու կողքին՝ առանց երբևէ նահանջելու, և ովքեր կարող են բնականոն հարաբերություն ունենալ Աստծուն սիրող մարդկանց հետ, որոնք իրենց հետ պատահող դեպքերի ժամանակ ունակ են լիովին հնազանդվելու Աստծուն և հնազանդվելու Աստծուն մինչև մահ։ Իրական կյանքում քո գործն ու արտահայտությունները վկայություն են Աստծուն, սա է մարդու ապրելը և Աստծուն վկայելը, և սա է Աստծու սերն իրապես վայելելը․ երբ դու փորձառաբար ապրես այս ատիճանի, կհասնես ակնկալվող արդյունքին։ Դու համակված ես կյանքիդ մնացորդն իրապես ապրելով, և մյուսները հիացմունքով են նայում քո ամեն մի գործողությանը։ Քո հագուստն ու արտաքին տեսքն ուշագրավ չեն, բայց դու ապրում ես բարեպաշտությամբ լեցուն կյանքով, և երբ առնչվում ես Աստծու խոսքերին, Նա է առաջնորդում և լուսավորում քեզ։ Դու ունակ ես քո խոսքերի միջոցով փոխանցելու Աստծու մտադրությունները, առնվչելու իրողությունների հետ, և դու շատ բան ես հասկանում հոգով ծառայելու մասին։ Դու խոսում ես հավասարակշռվածությամբ, դու պարկեշտ ես և ուղղամիտ, ընդհարումներից խուսափող և պատշաճ, ունակ հնազանդվելու Աստծու կարգավորումներին և անխախտ մնալու քո վկայության մեջ, երբ ինչ-որ բան է պատահում քեզ, և դու հանգիստ ու զուսպ ես՝ անկախ նրանից, թե ինչի ես բախվում։ Այս տեսակ անձը ճշմարտապես տեսել է Աստծու սերը։ Ոմանք դեռ երիտասարդ են, բայց իրենց պահում են միջին տարիքի մարդու պես․ նրանք հասուն են, տիրապետում են ճշմարտությանը և արժանանում մյուսների հիացմունքին, ու սրանք այն մարդիկ են, որոնք ունեն վկայություն և Աստծու դրսևորումն են։ Սա նշանակում է, որ երբ նրանց փորձառությունը հասած լինի որոշակի աստիճանի, նրանք կունենան ներըմբռնում առ Աստված, և նրանց արտաքին դիրքորոշումը ևս կկայունանա։ Շատերը չեն կիրարկում ճշմարտությունը և անխախտ չեն մնում իրենց վկայության մեջ։ Նման մարդկանց մեջ չկա սեր դեպի Աստված, ոչ էլ վկայություն Աստծուն, և սրանք այն մարդիկ են, որոնց Աստված ամենից շատ է հակակրում։ Նրանք հավաքներում կարդում են Աստծու խոսքերը, բայց նրանց ապրածը Սատանայինն է, և սա անպատվություն է Աստծուն, անարգանք է Աստծուն և հայհոյանք է Աստծուն։ Նման մարդկանց մեջ չկա Աստծու սիրո որևէ նշան, և նրանք բացարձակապես զուրկ են Սուրբ Հոգու աշխատանքից։ Այսպիսով՝ մարդկանց խոսքերն ու գործողությունները ներկայացնում են Սատանային։ Եթե քո սիրտը միշտ հաշտ լինի Աստծու առաջ, և դու միշտ ուշադիր լինես քեզ շրջապատող մարդկանց, իրադարձություններին և երևույթներին, և եթե հաշվի առնես Աստծու բեռն ու միշտ աստվածավախ սիրտ ունենաս, ապա Աստված հաճախ կլուսավորի քո ներսը։ Եկեղեցում կան «վերակացուներ»․ նրանք հետևում են մարդկանց սխալներին, ապա կրկնօրինակում դրանք և մրցում դրանց հետ։ Նրանք ունակ չեն զանազանելու, նրանք նողկանք չեն տածում մեղքի նկատմամբ և չեն ատում կամ զզվում Սատանայի բաներից։ Նման մարդիկ լցված են Սատանայի բաներով, և ի վերջո Աստված ամբողջությամբ կլքի նրանց։ Սիրտդ միշտ պիտի երկյուղով լցված լինի Աստծու առաջ, պետք է զուսպ լինես քո խոսքերում և գործողություններում ու երբեք չկամենաս ընդդիմանալ կամ վշտացնել Աստծուն։ Դու երբեք չպիտի ցանկանաս, որ Աստծու աշխատանքն ապարդյուն լինի քո մեջ, կամ թույլ տաս, որ քո կրած բոլոր դժվարությունները և այն ամենը, որ կիրարկել ես, զուր լինի։ Պետք է ցանկանաս ավելի տքնաջան աշխատելու և Աստծուն ավելի շատ սիրելու սպասվող ճանապարհին։ Նրանք իրենց հիմքում տեսլական ունեցող մարդիկ են։ Նրանք առաջընթացի ձգտող մարդիկ են։

Եթե մարդիկ հավատում են Աստծուն և փորձառաբար ապրում Աստծու խոսքերն աստվածավախ սրտով, ապա նման մարդկանց մեջ կարելի է տեսնել Աստծու փրկությունը և սերը։ Այս մարդիկ ունակ են Աստծու համար վկայությունը կրելու․ նրանք ապրում են ճշմարտությամբ, և այն, ինչի համար վկայություն են կրում, նույնպես ճշմարտությունն է, այն է, ինչ Աստված է և Աստծու բնավորությունը։ Նրանք ապրում են Աստծու սիրո մեջ և տեսել են Աստծու սերը։ Եթե մարդիկ ուզում են սիրել Աստծուն, նրանք պետք է փորձառաբար ապրեն Աստծու սիրալիրությունը ու տեսնեն Աստծու գրավչությունը․ միայն այդժամ աստվածասեր ու Աստծու համար անձնվիրաբար ջանք չխնայող սիրտ կարող է արթնանալ նրանց մեջ։ Աստված այնպես չի անում, որ մարդիկ սիրեն Իրեն խոսքերի կամ իրենց երևակայության միջոցով, ոչ էլ ստիպում է մարդկանց սիրել Իրեն։ Փոխարենը՝ Նա թույլ է տալիս նրանց, որ սեփական ցանկությամբ սիրեն Իրեն, ինչպես նաև թողնում է՝ տեսնեն Իր գրավչությունն Իր գործում և արտահայտություններում, ինչից հետո նրանց մեջ ծնվում է սերն Աստծու հանդեպ։ Միայն այսկերպ մարդիկ կարող են ճշմարտորեն վկայել Աստծուն ։ Մարդիկ սիրում են Աստծուն ոչ այն պատճառով, որ ուրիշներն են դրդել նրանց այդպես անելու, ոչ էլ դա վաղանցիկ զգայական ազդակ է։ Նրանք սիրում են Աստծուն, որովհետև տեսել են Նրա գրավչությունը, տեսել են, որ Նրա մեջ այնքան շատ բան կա, որ արժանի է մարդկանց սիրուն, որովհետև տեսել են Աստծու փրկությունը, իմաստությունը և հրաշագործությունները․ որպես արդյունք՝ նրանք ճշմարտապես փառաբանում են Աստծուն և իսկապես փափագում Նրան, և նրանց մեջ այնպիսի կիրք է արթնանում, որ անկարող կլինեին գոյատևելու՝ առանց Աստծուն ձեռք բերելու։ Պատճառը, որ Աստծու համար ճշմարտապես վկայողներն ունակ են դա անելու այսքան հնչեղ ձևով, այն է, որ նրանց վկայության հիմքում ճշմարիտ գիտելիքն է և Աստծու հանդեպ իրական փափագը։ Նման վկայությունը տրվում է ոչ թե զգայական ազդակի, այլ Աստծու և Նրա բնավորության մասին նրանց գիտելիքի համաձայն։ Քանի որ նրանք սկսել են ճանաչել Աստծուն, զգում են, որ պետք է անկասկած վկայություն կրեն Աստծու համար և անեն այնպես, որ բոլոր Աստծուն փափագողները ճանաչեն Աստծուն և գիտակցեն Աստծու գրավչությունն ու Նրա գործնականությունը։ Ինչպես մարդկանց սերն Աստծու հանդեպ, նրանց վկայությունն ինքնաբուխ է․ այն իրական է և ունի իրական նշանակություն ու արժեք։ Այն պասսիվ, փուչ կամ անիմաստ չէ։ Պատճառը, որ միայն Աստծուն ճշմարտապես սիրողներն ունեն ամենամեծ արժեքն ու իմաստն իրենց կյանքում, պատճառը, որ միայն նրանք են ճշմարտապես հավատում Աստծուն, այն է, որ այս մարդիկ ունակ են ապրելու Աստծու գործի և տնօրինման համար։ Քանզի նրանք ապրում են ոչ թե խավարում, այլ լույսի մեջ, նրանց կյանքն անիմաստ չէ, այլ օրհնված է Աստծու կողմից։ Միայն Աստծուն սիրողներն են ունակ Աստծու համար վկայություն կրելու, միայն նրանք են Աստծու վկաները, միայն նրանք են օրհնված Աստծու կողմից, և միայն նրանք կարող են ստանալ Աստծու խոստումները։ Նրանք, ովքեր սիրում են Աստծուն, Աստծու մտերիմներն են․ նրանք Աստծու սիրելի մարդիկ են, և նրանք կարող են Աստծու հետ վայելել օրհնությունները։ Միայն այսպիսի մարդիկ կապրեն հավիտյան, և միայն նրանք հավերժ կապրեն Աստծու հոգածության և պաշտպանության ներքո։ Աստված Նա է, ում մարդիկ պետք է սիրեն, և Նա արժանի է բոլոր մարդկանց սիրուն, բայց ոչ բոլոր մարդիկ են ունակ սիրելու Աստծուն, և ոչ բոլոր մարդիկ կարող են Աստծու համար վկայություն կրել և իշխանություն ունենալ Աստծու հետ։ Աստծու համար վկայություն կրելու և իրենց ողջ ջանքերն Աստծու գործին նվիրելու կարողության շնորհիվ նրանք, ովքեր ճշմարտապես սիրում են Աստծուն, կարող են քայլել երկնքի տակ ամենուր, և ոչ մեկը չի համարձակվի դիմադրել նրանց, Եվ նրանք կարող են երկրի վրա իշխանություն գործադրել և ղեկավարել Աստծու ողջ ժողովրդին։ Այս մարդիկ հավաքվել են ամբողջ աշխարհից։ Աշխարհի բոլոր կողմերից եկած այս մարդիկ խոսում են տարբեր լեզուներով և մաշկի տարբեր գույն ունեն, սակայն նրանց գոյության նշանակությունը նույնն է․ նրանք բոլորն աստվածասեր սիրտ ունեն, բոլորը նույն վկայությունն են կրում և ունեն նույն վճռականությունն ու ցանկությունը։ Նրանք, ովքեր սիրում են Աստծուն, կարող են ազատորեն քայլել ամբողջ աշխարհում, իսկ նրանք, ովքեր վկայություն են կրում Աստծու համար, կարող են ճանապարհորդել տիեզերքում։ Այս մարդիկ Աստծու սիրելիներն են, նրանք օրհնված են Աստծու կողմից և հավետ կապրեն Նրա լույսի մեջ։