თავი 51

ოჰ! ყოვლისშემძლე ღმერთო! ამინ! შენთან ყოველივე გათავისუფლებულია, ყოველივე თავისუფალია, ყოველივე ღიაა, ყოველივე გაცხადებულია და ყოველივე ნათელია, ოდნავადაც არ არის დაფარული ან მიმალული. შენ ხარ ხორცშესხმული ყოვლისშემძლე ღმერთი. შენ ძალაუფლებას ფლობდი, როგორც მეფე. შენ ღიად გაცხადდი — აღარ ხარ საიდუმლო, არამედ სრულად ხარ გაცხადებული უკუნითი უკუნისამდე! მე ჭეშმარიტად სრულად გავცხადდი, საჯაროდ გარდამოვედი და გამოვჩნდი, როგორც სიმართლის მზე, რადგან დღეს აღარ არის ის ეპოქა, როდესაც ცისკრის ვარსკვლავი ჩნდება და აღარც დაფარულობის ეტაპია. ჩემი საქმე მოელვარე ელვასავითაა; იგი ისევე სწრაფად სრულდება, როგორც მეხის მოულოდნელი გავარდნა. ჩემმა საქმემ წინ წაიწია და ამჟამინდელ ეტაპამდე მოვიდა და ვინც კი ზოზინებს ან დუნდება, მას მხოლოდ დაუნდობელი სამსჯავრო დაატყდება თავს. კერძოდ, შენ მკაფიოდ უნდა გესმოდეს, რომ მე ვარ დიდებულება და სამსჯავრო და აღარ ვარ წყალობა და სიყვარული, როგორც შენ შეიძლება წარმოიდგინო. თუ ეს საკითხი ჯერ კიდევ არ გაქვს გააზრებული, მაშინ ის, რასაც მიიღებ, მხოლოდ სამსჯავრო იქნება, რადგან თავად იგემებ იმას, რაც არ გიღიარებია; სხვაგვარად, კვლავაც გექნება ეჭვები და ვერ გაბედავ, მტკიცე იყო შენს რწმენაში.

რაც შეეხება იმას, რაც თქვენ მოგანდეთ, შეძლებთ თუ არა მის აღსრულებას თავდადებით? მე ვამბობ, რომ ნებისმიერი საქმე სიბრძნეს მოითხოვს, თუმცა რამდენად ხშირად დაჰკვირვებიხართ და დაფიქრებულხართ ჩემს შეგონებებზე რაიმეს კეთებისას? ჩემი შეგონების თუნდაც ერთი სიტყვაც რომ გესმოდეთ და მისი გაგონებისას ის მოსაწონად მიგაჩნდეთ, შემდგომში მას მაინც უგულებელყოფთ. როდესაც მას ისმენთ, საკუთარ რეალურ მდგომარეობას უსადაგებთ და საკუთარი თავი გძულდებათ — მაგრამ მოგვიანებით მიიჩნევთ, რომ ეს უმნიშვნელო საკითხია. დღეს საკითხავი ისაა, შეუძლია თუ არა შენს სიცოცხლეს წინსვლა; ეს არ არის საკითხი იმისა, თუ როგორ ხარ გარეგნულად მორთული. არცერთ თქვენგანს არ გააჩნია ურყევი ნება და არ გსურთ, გამოიჩინოთ სიმტკიცე. არ გსურთ საფასურის გადახდა და არ გინდათ, უარყოთ წარმავალი ამქვეყნიური სიამოვნება, თუმცა გეშინიათ ზეციური კურთხევის დაკარგვის. როგორი ადამიანები ხართ? უგუნურები ხართ! თავს შეურაცხყოფილად არ უნდა გრძნობდეთ; განა ფაქტი არ არის ის, რაც ვთქვი? განა ის არ მიუთითებდა იმაზე, რაზეც თავად ფიქრობდი? შენ არ გაგაჩნია ადამიანობა! ნორმალური ადამიანის სულიერი მონაცემებიც კი არ გაქვს. მიუხედავად იმისა, რომ ყველაფერი ასეა, საკუთარ თავს მაინც არ მიიჩნევ ღატაკად. მთელი დღის განმავლობაში უდარდელად და უზრუნველად ხარ და სრულიად თვითკმაყოფილი! არ იცი, რაოდენ დიდია შენი ნაკლოვანებები, ან რა გაკლია. რაოდენ უგუნური ხარ!

განა ვერ ხედავთ, რომ ჩემმა საქმემ უკვე ამ წერტილს მიაღწია? ჩემი ყველა განზრახვა თქვენშია. როდის შეძლებთ მათ წვდომას და მათ გათვალისწინებას? ზარმაცები ხართ! არ გსურთ საფასურის გადახდა, არ გსურთ მძიმე შრომა, არ გსურთ დროის დათმობა და არ გსურთ ძალისხმევის გაღება. მოდი, რაღაცას გეტყვი! რაც უფრო მეტად გეშინია გასაჭირის ატანის, მით უფრო ნაკლებ ნაყოფს გამოიღებს შენი სიცოცხლე და, უფრო მეტიც, მით უფრო მეტ დაბრკოლებას შეხვდები შენი სულიერი ზრდისას და მით უფრო ნაკლებად სავარაუდოა, რომ შენი ცხოვრების წინსვლა. მოდი, კიდევ ერთხელ შეგახსენებ! (ამას აღარ გავიმეორებ!) მე გულგრილი ვიქნები და ხელს ავიღებ ნებისმიერ ადამიანზე, ვინც არ იღებს პასუხისმგებლობას საკუთარ სიცოცხლეზე. მე უკვე დავიწყე ამის აღსრულება; განა ეს ნათლად არ დაინახე? ეს არ არის საქმიანი გარიგება და არც ვაჭრობა; ეს სიცოცხლეა. გასაგებია?